Nehemiah ພຣະທັມເນເຫມີຢາ	go back/ກັບຄືນ

ພຣະທັມເນເຫມີຢາ

1	2	3	4	5	6	7	8	9	10
11	12	13

ເນເຫມີຢາ

1. ຄຳອ້ອນວອນຂອງເນເຫມີ ເພື່ອກຸງເຢຣູຊາເລັມ

1 ຖ້ອຍຄຳຂອງເນເຫມີ ບຸດຮາກາລີຢາ ຢູ່ມາໃນເດືອນຄິສເລວ ໃນປີທີ່ຊາວ ຂນະທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ໃນເມືອງຫລວງຊູຊາ

2 ຮານານີພີ່ນ້ອງຂອງຂ້າພະເຈົ້າຄົນນຶ່ງມາຈາກຢູດາ ກັບຊາຍບາງຄົນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຖາມເຖິງພວກຢິວທີ່ລອດຕາຍ ຜູ້ຊຶ່ງລອດພົ້ນຈາກການຖືກກວາດໄປເປັນຊະເລີຍ ແລະຖາມເຣື່ອງກ່ຽວກັບເຢຣູຊາເລັມ

3 ເຂົາທັງຫລາຍເວົ້າກັບຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, “ຜູ້ທີ່ລອດຊີວິດກັບມາຖິ່ນຖານປະເທດຂອງເຂົາເຈົ້ານັ້ນ ຕົກຢູ່ໃນຄວາມລຳບາກອັນໃຫຍ່ຫລວງ ພວກຕ່າງດ້າວທີ່ຢູ່ໃກ້ກໍດູຖູກຢຽບຫຍາມເຂົາ ພວກເຂົາໄດ້ບອກຂ້າພະເຈົ້າອີກວ່າ ກຳແພງນະຄອນເຢຣູຊາເລັມຍັງຖືກພັງທະລາຍລົງຢູ່ ປະຕູກຳແພງເມືອງກໍຍັງບໍ່ທັນໄດ້ສ້າງຂຶ້ນໃຫມ່ ຕັ້ງແຕ່ມັນໄດ້ຖືກຈູດພຸ້ນ

4 ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າກໍນັ່ງຮ້ອງໄຫ້ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ໄວ້ທຸກ ແລະບໍ່ກິນເຂົ້າເປັນເວລາຫລາຍວັນ ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ອ້ອນວອນພຣະເຈົ້າວ່າ,

5 “ຂ້າແດ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຜູ້ຊົງປະທັບຢູ່ເທິງຟ້າສວັນ ພຣະອົງຊົງຍິ່ງໃຫຍ່ ພວກຂ້ານ້ອຍຢຳເກງພຣະອົງ ພຣະອົງຊົງສັດຊື່ ແລະຍຶດຫມັ້ນໃນຄຳສັນຍາກັບຜູ້ທີ່ຮັກ ແລະຜູ້ປະຕິບັດຕາມຄຳສັ່ງຂອງພຣະອົງ

6 ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ໃນເວລາທີ່ຂ້າພຣະອົງອ້ອນວອນທັງວັນແລະຄືນເພື່ອພວກຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງຄື ໄພ່ພົນອິສຣາເອນນັ້ນ ຂໍຊົງຫລຽວແລ ແລະສະດັບຮັບຟັງຄຳອ້ອນວອນຂອງຂ້າພຣະອົງດ້ວຍ ຂ້າພະອົງຂໍສາລະພາບວ່າ ພວກຂ້າພຣະອົງຊາວອິສຣາເອນກໍໄດ້ກະທຳບາບຕໍ່ພຣະອົງ ພວກປູ່ຍ່າຕາຍາຍ ແລະຂ້າພຣະອົງກໍໄດ້ກະທຳບາບຕໍ່ສູ້ພຣະອົງເຫມືອນກັນ

7 ພວກຂ້າພຣະອົງໄດ້ປະຕິບັດຢ່າງຊົ່ວຊ້າຕໍ່ພຣະອົງ ພວກຂ້າພຣະອົງບໍ່ໄດ້ປະຕິບັດຕາມທີ່ພຣະອົງຊົງສັ່ງໄວ້ ແລະບໍ່ໄດ້ຍຶດຖືພຣະບັນຍັດທີ່ພຣະອົງຊົງມອບຫມາຍໃຫ້ໂດຍຜ່ານທາງໂມເຊຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງນັ້ນ

8 ບັດນີ້ ຂໍຊົງຣະລຶກເຖິງຄຳທີ່ພຣະອົງຊົງບອກໂມເຊວ່າ, “ຖ້າວ່າ ພວກເຈົ້າໄພ່ພົນອິສຣາເອນບໍ່ມີຄວາມສັດຊື່ຕໍ່ເຮົາ ເຮົາຈະກະທຳໃຫ້ພວກເຈົ້າແຕກກະຈັດກະຈາຍໄປຖ້າມກາງຊົນຊາດອື່ນ

9 ແຕ່ວ່າ ຖ້າພວກເຈົ້າກັບຄືນມາຫາເຮົາ ແລະປະຕິບັດຕາມສິ່ງທີ່ເຮົາໄດ້ສັ່ງໄວ້ ເຖິງແມ່ນວ່າພວກເຈົ້າແຕກກະຈັດກະຈາຍໄປທົ່ວທຸກມຸມໂລກແລ້ວກໍຕາມ ເຮົາຈະນໍາພວກເຈົ້າກັບຄືນມາຍັງບ່ອນທີ່ເຮົາໄດ້ເລືອກໄວ້ ເພື່ອກະທຳໃຫ້ນາມຂອງເຮົາດຳຣົງຢູ່ທີ່ນັ້ນ

10 ເຂົາເຫລົ່ານີ້ເປັນຂ້າໃຊ້ຂອງພຣະອົງ ຊຶ່ງເປັນປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງເອງ ພຣະອົງຊົງຊ່ອຍຊີວິດເຂົາດ້ວຍຣິດທານຸພາບອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະດ້ວຍກຳລັງຂອງພຣະອົງ

11 ຂ້າແດ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຂໍຊົງຮັບຟັງຄຳອ້ອນວອນຂອງຂ້າພຣະອົງ ແລະຄຳອ້ອນວອນຂອງພວກຂ້າໃຊ້ອື່ນໆທີ່ຢຳເກງພຣະອົງ ວັນນີ້ ຂໍພຣະອົງຊົງປະທານຄວາມສຳເຣັດໃຫ້ແກ່ຂ້າພຣະອົງ ແລະຂໍຊົງບັນດານໃຫ້ເຈົ້າຊີວິດເມດຕາກະຣຸນາຂ້າພຣະອົງເທີນ” ໃນຄາວນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜູ້ຢາຍເຫລົ້າອະງຸ່ນປະຈຳໂຕະເຂົ້າຊີວິດ

2. ເຂົາສົ່ງເນເຫມີໄປເຢຣູຊາເລັມ

1 ແລະຢູ່ຕໍ່ມາໃນເດືອນນີສານ ໃນປີທີ່ຊາວແຫ່ງຣັຊການກະສັດອາກຕາເຊີເຊສ ເມື່ອເຈົ້າຊີວິດຊົງສະເວີຍພຣະກາຍາຫານ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ນຳເຫລົ້າອະງຸ່ນຖວາຍແດ່ພຣະອົງ ແຕ່ກ່ອນພຣະອົງບໍ່ເຄີຍເຫັນຂ້າພະເຈົ້າໂສກເສົ້າເລີຍ

2 ພຣະອົງຊົງຖາມຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, “ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງໂສກເສົ້າແທ້ ບໍ່ແມ່ນບໍ່ສະບາຍບໍ ເຈົ້າອຸກໃຈຊື່ ໆຕິ”

3 ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ສຶກຢ້ານທີ່ສຸດ ຈຶ່ງທູນຕອບພຣະອົງວ່າ, “ຂໍພຣະອົງຊົງພຣະຈະເຣີນຕລອດໄປ ຈະບໍ່ໃຫ້ຂ້າພຣະອົງໂສກເສົ້າໄດ້ຢ່າງໃດ ໃນເມື່ອເມືອງບ່ອນທີ່ປູ່ຍ່າຕາຍາຍຂອງຂ້າພຣະອົງຖືກຝັງໄວ້ຮ້າງເປົ່າ ແລະປະຕູເມືອງກໍຖືກທຳລາຍຫມົດ”

4 ເຈົ້າຊີວິດຖາມວ່າ, “ເຈົ້າຕ້ອງການຫຍັງ” ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ອ້ອນວອນຫາພຣະເຈົ້າ ຜູ້ຊົງປະທັບເທິງຟ້າສວັນ

5 ແລ້ວຈຶ່ງທູນຕໍ່ເຈົ້າຊີວິດວ່າ, “ຖ້າວ່າ ພຣະອົງຫາກຊົງພໍພຣະທັຍ ແລະຊົງອະນຸຍາດຕາມຄຳຮ້ອງຂໍຂອງຂ້າພຣະອົງ ຂໍພຣະອົງຊົງໃຫ້ຂ້າພຣະອົງໄປປະເທດຢູດາ ຄືໄປຍັງເມືອງບ່ອນທີ່ຝັງສົບພວກປູ່ຍ່າຕາຍາຍຂອງຂ້າພຣະອົງ ເພື່ອວ່າຈະສ້າງເມືອງນັ້ນຂຶ້ນໃຫມ່”

6 ເຈົ້າຊີວິດພ້ອມທັງພຣະມະເຫສີທີ່ນັ່ງຄຽງຂ້າງພຣະອົງ ໄດ້ຖາມຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, “ຈະໄປດົນປານໃດ ແລະຈະເຫິງນານປານໃດຈຶ່ງຈະກັບມາ” ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ບອກພຣະອົງ ແລະພຣະອົງກໍໄດ້ຕົກລົງຕາມຄຳຮ້ອງຂໍ

7 ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າກໍໄດ້ຮ້ອງຂໍໃຫ້ເຈົ້າຊີວິດຊົງໂຜດກະຣຸນາຂຽນພຣະຣາຊສານເຖິງພວກຜູ້ປົກຄອງທາງແຂວງເອີຟຣາດທິດຕາເວັນຕົກ ເພື່ອແນະນໍາໃຫ້ພວກທ່ານອະນຸຍາດໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າເດີນທາງໄປເຖິງເມືອງຢູດາ

8 ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮ້ອງຂໍໃຫ້ພຣະອົງຂຽນພຣະຣາຊສານເຖິງ ອາຊັຟ ຜູ້ຮັກສາປ່າໄມ້ຂອງພຣະຣາຊາ ເພື່ອບອກໃຫ້ເຂົາຈັດສົ່ງໄມ້ສຳລັບສ້າງປະຕູປ້ອມຍາມຂອງພຣະວິຫານ ສຳລັບສ້າງກໍາແພງເມືອງ ແລະເຮືອນຢູ່ຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ເຈົ້າຊີວິດກໍຕົກລົງຕອບສນອງທຸກສິ່ງຕາມຄຳຮ້ອງຂໍ ເພາະວ່າພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງຢູ່ກັບຂ້າພະເຈົ້າ

9 ເຈົ້າຊີວິດໄດ້ສັ່ງນາຍທະຫານບາງຄົນ ແລະຫມວດທະຫານມ້າໄປກັບຂ້າພະເຈົ້າ ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າກໍໄດ້ເດີນທາງໄປສູ່ເອີຟຣາດທາງທິດຕາເວັນຕົກ ເມື່ອໄປເຖິງຂ້າພະເຈົ້າກໍມອບພຣະຣາຊສານນັ້ນໃຫ້ພວກຜູ້ປົກຄອງເມືອງ

10 ແຕ່ເມື່ອຊານບັນລັດ ຊາວໂຮໂຣນ ແລະໂຕບີຢາ ຊາວອັມໂມນຂ້າຣາຊການຊາບຂ່າວນີ້ ເປັນເຣື່ອງທີ່ບໍ່ພໍໃຈເຂົາຢ່າງຍິ່ງ ທີ່ມີຄົນມາເຮັດວຽກເພື່ອຫາຄວາມສຸກໃຫ້ແກ່ຊາວອິສຣາເອນ

ເນເຫມີຊັກຊວນປະຊາຊົນໃຫ້ສ້າງກຳແພງຂຶ້ນໃຫມ່

11 ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງໄດ້ມາຍັງເຢຣູຊາເລັມ ແລະພັກຢູ່ຫັ້ນສາມວັນ

12 ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າລຸກຂຶ້ນໃນກາງຄືນ ຄືຂ້າພະເຈົ້າກັບບາງຄົນທີ່ຢູ່ກັບຂ້າພະເຈົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ບອກໃຫ້ໃຜຮູ້ເຖິງເຣື່ອງທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງດົນໃຈຂ້າພະເຈົ້າໃຫ້ທຳເພື່ອນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ມີສັດກັບຂ້າພະເຈົ້າ ນອກຈາກສັດທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຂີ່ຢູ່

13 ໃນກາງຄືນຂ້າພະເຈົ້າອອກໄປທາງປະຕູເບື້ອງຮ່ອມພູ ແລະຜ່ານບໍ່ມັງກອນ ຈົນໄປຮອດປະຕູບ່ອນຖິ້ມຂີ້ເຫຍື່ອ ເພື່ອລຽບເບິ່ງກຳແພງເມືອງທີ່ເພພັງ ແລະປະຕູເມືອງທີ່ຖືກທຳລາຍ

14 ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າກໍຍ່າງຕໍ່ໄປທາງປະຕູບໍ່ນ້ຳ ແລະທາງສະນ້ຳພຣະຣາຊວັງ ທາງເສັ້ນນີ້ບໍ່ມີບ່ອນໃຫ້ລໍຂອງຂ້າພະເຈົ້າຜ່ານໄປໄດ້

15 ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງຂຶ້ນໄປທາງຮ່ອມພູເພື່ອກວດເບິ່ງກຳແພງເມືອງ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກັບຄືນມາທາງເກົ່າ ແລະກັບຄືນເມືອເມືອງໂດຍຜ່ານທາງປະຕູເບື້ອງຮ່ອມພູ

16 ພວກບັນດາຂ້າຣາຊການບໍ່ຮູ້ເລີຍວ່າ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ໄປບ່ອນໃດ ແລະໄດ້ເຮັດຫຍັງແດ່ ນອກຈາກນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ບອກຫຍັງຫມົດແກ່ພວກຢູດາ ບັນດາປະໂຣຫິດ ພວກຜູ້ນຳ ພວກບັນດາຂ້າຣາຊການ ແລະພວກອື່ນໆທີ່ຈະປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນວຽກການນີ້

17 ແຕ່ດຽວນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເວົ້າກັບພວກເຂົາວ່າ, “ພວກທ່ານເຫັນບໍວ່າ ຄວາມວຸ້ນວາຍໃຈທີ່ພວກເຮົາໄດ້ຫລວງຫລາຍສ່ຳໃດ ຍ້ອນວ່ານະຄອນເຢຣູຊາເລັມຖືກຮ້າງເປົ່າ ແລະປະຕູເມືອງຖືກທຳລາຍ ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ພວກເຮົາພ້ອມພາກັນສ້າງກຳແພງເມືອງຂຶ້ນໃຫມ່ ເພື່ອພວກເຮົາຈະບໍ່ອັບອາຍຂາຍຫນ້າ”

18 ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ບອດພວກເຂົາວ່າ ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງຊ່ອຍເຫລືອ ແລະສະຖິດຢູ່ກັບຂ້າພະເຈົ້າຢ່າງໃດ ຕລອດເຖິງສິ່ງທີ່ເຈົ້າຊີວິດໄດ້ບອກກັບຂ້າພະເຈົ້າອີກດ້ວຍ ພວກເຂົາເວົ້າຂຶ້ນວ່າ, “ຂໍໃຫ້ພວກເຮົາເລີ້ມລົງມືສ້າງເທີນ” ແລ້ວພວກເຂົາກໍຕຽມພ້ອມລົງມືທຳງານ

19 ແຕ່ວ່າ ເມື່ອຊານບານລັດ ຊາວໂຮໂຣນ ແລະໂຕບີຢາ ຂ້າຣາຊການ ຊາວອັມໂມນ ເກເຊມຊາວອາຣັບ (ຊາວອາຣາເບັຽ) ໄດ້ຮູ້ຂ່າວ ພວກເຂົາກໍພາກັນຫົວຂວັນດູຖູກພວກຂ້າພະເຈົ້າ ພວກເຂົາເວົ້າວ່າ, “ພວກເຈົ້າຄິດຢ່າງໃດຈຶ່ງເຮັດຢ່າງນີ້ ພວກເຈົ້າຈະກະບົດເຈົ້າຊີວິດຫລື

20 ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງຕອບວ່າ, “ພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງປະທັບຢູ່ເທິງຟ້າສວັນ ຈະຊົງປະທານຄວາມສຳເຣັດໃຫ້ແກ່ພວກເຮົາ ພວກຂ້າພະເຈົ້າກຳລັງເລີ້ມລົງມືສ້າງຂຶ້ນ ເພາະວ່າພວກຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ ແຕ່ພວກທ່ານບໍ່ມີສ່ວນໃດໃນນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ພວກທ່ານບໍ່ມີສິດໃດໆໃນບ່ອນນີ້”

3. ສ່ວນທີ່ກຳນົດໃຫ້ຊ່ອມ

1 ແລ້ວປະໂຣຫິດໃຫຍ່ເອລີອາຊິບໄດ້ລຸກຂຶ້ນພ້ອມກັບພີ່ນ້ອງຂອງທ່ານ ບັນດາປະໂຣຫິດທັງຫລາຍໄດ້ສ້າງປະຕູແກະ ເຂົາໄດ້ທຳພິທີຊຳຮະໃຫ້ບໍຣິສຸດແລະໄດ້ຕັ້ງບານປະຕູ ເຂົາທັງຫລາຍໄດ້ທຳພິທີຊຳຮະໃຫ້ບໍຣິສຸດຈົນເຖິງຫໍຄອຍນຶ່ງຮ້ອຍໄກໄປຈົນເຖິງຫໍຄອຍຮານານເອນ

2 ແລະຖັດຕໍ່ໄປ ຄົນຊາວເຢຣິໂກກໍໄດ້ສ້າງ ແລະຖັດຕໍ່ເຂົາໄປ ຊັກເກີບຸດອີມຣີກໍໄດ້ສ້າງ

3 ແລະລູກຫລານຂອງຮັສເຊນາຢາໄດ້ສ້າງປະຕູປາ ເຂົາໄດ້ວາງວົງກົບ ແລະໄດ້ຕັ້ງບານປະຕູ ຕິດລູກສລັກແລະດານປະຕູ

4 ຖັດຕໍ່ເຂົາໄປເມເຣໂມທ ບຸດອູຣີຢາ ຜູ້ເປັນບຸດຂອງຮັກໂກດໄດ້ສ້ອມແຊມ ແລະຖັດຕໍ່ເຂົາໄປຊາໂດກ ບຸດບາອານາໄດ້ສ້ອມແຊມ

5 ແລະຖັດຕໍ່ໄປຊາວເຕໂກໄດ້ສ້ອມແຊມ ແຕ່ພວກຂຸນນາງຂອງເຂົາບໍ່ຍ່ອມເອົາບ່າມາຮັບງານຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງເຂົາທັງຫລາຍ

6 ແລະຢົວອາດາບຸດຂອງປາເຊຢາ ແລະເມຊູນລາມບຸດຂອງເບໂຊດັຍຢາໄດ້ສ້ອມແຊມປະຕູເກົ່າ ເຂົາວາງວົງກົບແລະຕັ້ງບານປະຕູ ຕິດລູກສລັກແລະດານປະຕູ

7 ແລະຖັດຕໍ່ເຂົາໄປ ຄືເມລາຕີຢາ ຊາວກີເບໂອນ ແລະຢາໂດນ ຊາວເມໂຣໂນທ ຄົນເມືອງກີເບໂອນແລະເມືອງມີສປາໄດ້ສ້ອມແຊມ ຊຶ່ງຢູ່ໃຕ້ການປົກຄອງຂອງເຈົ້າເມືອງຟາກຕາເວັນຕົກຂອງແມ່ນ້ຳເອີຟຣາດ

8 ຖັດຕໍ່ເຂົາໄປ ຄືອຸສຊີເອນບຸດຮາຣ໌ຮັຍຢາຊ່າງທອງໄດ້ສ້ອມແຊມ ຖັດຕໍ່ເຂົາໄປຄືຮານານີຢາຊ່າງນ້ຳຫອມຄົນນຶ່ງໄດ້ສ້ອມແຊມ ເຂົາບູຣະນະເຢຣູຊາເລັມໄກໄປຈົນເຖິງຕອນກຳແພງກວ້າງ

9 ຖັດຕໍ່ເຂົາໄປ ຄືເຣຟັຍຢາບຸດຮູຣ໌ ຜູ້ປົກຄອງແຂວງເຄິ່ງນຶ່ງຂອງເຢຣູຊາເລັມໄດ້ສ້ອມແຊມ

10 ຖັດຕໍ່ເຂົາໄປຄື ເຢດັຍຢາບຸດຮາຣູມັຟ ໄດ້ສ້ອມແຊມກົງຂ້າມກັບບ້ານຂອງເຂົາ ແລະຖັດຕໍ່ເຂົາໄປຄື ຮັດຕຸສບຸດຮາຊັບນັຍຢາໄດ້ສ້ອມແຊມ

11 ມັນຄີຢາບຸດຮາລີມ ແລະຮັສຊູບບຸດປາຮັທໂມອາບໄດ້ສ້ອມແຊມ ອີກສ່ວນນຶ່ງ ແລະຫໍຄອຍເຕົາອົບ

12 ຖັດຕໍ່ເຂົາໄປຄື ຊັນລູມບຸດຮັນໂລເຮສ ຜູ້ປົກຄອງແຂວງເຄິ່ງນຶ່ງຂອງເຢຣູຊາເລັມໄດ້ສ້ອມແຊມ ທັງຕົວເຂົາແລະບຸດຍິງຂອງເຂົາ

13 ຮານູນ ແລະຊາວເມືອງຊາໂນອາໄດ້ສ້ອມແຊມປະຕູຫຸບເຂົາ ເຂົາສ້າງປະຕູຂຶ້ນໃຫມ່ແລະຕັ້ງບານປະຕູ ຕິດລູກສລັກແລະການປະຕູ ແລະສ້ອມແຊມກຳແພງລະຍະພັນສອກ ໄກໄປຈົນເຖິງປະຕູກອງຂີ້ເຫຍື່ອ

14 ມັນຄີຢາບຸດເຣຄັບ ຜູ້ປົກຄອງແຂວງເບັດຮັກເຄເຣມໄດ້ສ້ອມປະຕູກອງຂີ້ເຫຍື່ອ ເຂົາສ້າງແລະຕັ້ງບານປະຕູຕິດລູກສລັກແລະດານປະຕູ

15 ຊັນລູມບຸດໂກນໂຮເຊ ຜູ້ປົກຄອງແຂວງມິສປາ ໄດ້ສ້ອມແຊມປະຕູນ້ຳພຸ ໄດ້ສ້າງມຸງແລະຕັ້ງບານປະຕູຕິດລູກສລັກແລະດານປະຕູ ທ່ານໄດ້ສ້າງກຳແພງສະເຊຣາຕົງໄປທາງອຸທຍານໄກໄປຈົນເຖິງຂັ້ນໄດຊຶ່ງລົງໄປຈາກນະຄອນດາວິດ

16 ຖັດຕໍ່ເຂົາໄປເນເຫມີບຸດອັສບຸກ ຜູ້ປົກຄອງແຂວງເບັດຊູຣ໌ເຄິ່ງນຶ່ງໄດ້ສ້ອມແຊມ ໄປຈົນເຖິງທີ່ກົງກັນຂ້າມກັບອຸບໂມງຝັງສົບຂອງດາວິດ ເຖິງສະຂຸດແລະເຖິງທີ່ພັກຂອງທະຫານທີ່ເກັ່ງກ້າ

17 ຖັດຕໍ່ເຂົາໄປຄົນເລວີໄດ້ສ້ອມແຊມ ຄື ເຣຮູມບຸດຂອງບານີ ຖັດຕໍ່ເຂົາໄປຣາຊາບີຢາ ຜູ້ປົກຄອງແຂວງເກອີລາເຄິ່ງນຶ່ງໄດ້ສ້ອມແຊມສ່ວນຂອງເຂົາ

18 ຖັດຕໍ່ເຂົາໄປພີ່ນ້ອງຂອງເຂົາໄດ້ສ້ອມແຊມຄື ບາວວັຍບຸດເຮນາດາດ ຜູ້ປົກຄອງແຂວງເກອີລາເຄິ່ງນຶ່ງ

19 ຖັດຕໍ່ເຂົາໄປຄື ເອເຊີບຸດເຢຊູອາ ຜູ້ປົກຄອງເມືອງມີສປາໄດ້ສ້ອມແຊມອີກ ສ່ວນນຶ່ງກົງຂ້າມກັບທາງຂຶ້ນໄປຍັງຄັງອາວຸດຕົງທີ່ແຈມຸມຫັກຂອງກຳແພງ

20 ຖັດຕໍ່ເຂົາໄປຄື ບາບາຣູກບຸດຊັບບັຍ ໄດ້ສ້ອມແຊມຢ່າງຮ້ອນໃຈອີກສ່ວນນຶ່ງ ຕັ້ງແຕ່ແຈມຸມຫັກຂອງກຳແພງຈົນເຖິງປະຕູເຮືອນຂອງປະໂຣຫິດເອລີຢາຊີບ

21 ຖັດຕໍ່ເຂົາໄປຄື ເມເຣໂມທບຸດອູຣີຢາ ຜູ້ເປັນບຸດຮັກໂກສ ໄດ້ສ້ອມແຊມອີກສ່ວນນຶ່ງ ຕັ້ງແຕ່ປະຕູເຮືອນຂອງເອລີຢາຊີບເຖິງປາຍເຮືອນຂອງເອລີຢາຊີບ

22 ຖັດຕໍ່ເຂົາໄປຄືບັນດາປະໂຣຫິດຊາວທີ່ຮາບພຽງໄດ້ສ້ອມແຊມ

23 ຖັດຕໍ່ເຂົາໄປຄື ເບັນຢາມີນ ແລະຮັສຊູບໄດ້ສ້ອມແຊມກົງກັນຂ້າມກັບບ້ານຂອງເຂົາທັງຫລາຍ ຖັດຕໍ່ເຂົາໄປ ອາຊາຣີຢາບຸດມາອາຊັຍຢາ ຜູ້ເປັນບຸດອານານີຢາ ໄດ້ສ້ອມແຊມຂ້າງເຮືອນຂອງເຂົາເອງ

24 ຖັດຕໍ່ເຂົາໄປຄື ບີນນູອີບຸດເຮນາດາດ ໄດ້ສ້ອມແຊມອີກສ່ວນນຶ່ງ ຕັ້ງແຕ່ບ້ານຂອງອາຊາຣີຢາ ເຖິງແຈມຸມຫັກຂອງກຳແພງ

25 ປາລານບຸດອູຊັຍ ໄດ້ສ້ອມແຊມທີ່ກົງກັນຂ້າມກັບແຈມຸມຫັກ ແລະຫໍຄອຍທີ່ຍື່ນຈາກພຣະຣາຊວັງຫລັງເທິງທີ່ລານ ທະຫານຮັກສາພຣະອົງ ຖັດຕໍ່ເຂົາໄປຄື ເປດັຍຢາບຸດຂອງປາໂຣສ

26 ແລະຄົນໃຊ້ປະຈຳພຣະວິຫານຢູ່ທີ່ໂອເຟນ ໄດ້ສ້ອມແຊມໄປຈົນເຖິງທີ່ກົງກັນຂ້າມກັບປະຕູນ້ຳທາງດ້ານຕາເວັນອອກ ແລະທີ່ຫໍຄອຍຍື່ນອອກໄປ

27 ຖັດຕໍ່ເຂົາໄປຊາວເຕໂກໄດ້ສ້ອມແຊມອີກສ່ວນນຶ່ງກົງກັນຂ້າມກັບຫໍຄອຍໃຫຍ່ທີ່ຍື່ນອອກໄປໄກໄປຈົນເຖິງປະຕູເມືອງເອເຟນ

28 ບັນດາປະໂຣຫິດໄດ້ສ້ອມແຊມເຫນືອປະຕູມ້າຂຶ້ນໄປ ຕ່າງກໍສ້ອມທີ່ກົງກັນຂ້າມກັບເຮືອນຂອງຕົນ

29 ຖັດຕໍ່ເຂົາໄປຊາໂດກບຸດອີມເມີ ໄດ້ສ້ອມແຊມທີ່ກົງກັນຂ້າມກັບເຮືອນຂອງເຂົາ ຖັດຕໍ່ເຂົາໄປເຊມັຍຢາບຸດເຊການີຢາ ຄົນເຝົ້າປະຕູຕາເວັນອອກໄດ້ສ້ອມແຊມ

30 ຖັດຕໍ່ເຂົາໄປຮານານີຢາບຸດເຊເລມີຢາ ແລະຮານູນບຸດຄົນທີ່ຫົກຂອງຊາລາຟ ໄດ້ສ້ອມແຊມອີກສ່ວນນຶ່ງ ຖັດຕໍ່ເຂົາໄປຄື ເມຊູນລາມບຸດເບເຣຄີຢາ ໄດ້ສ້ອມແຊມກົງກັນຂ້າມກັບຫ້ອງຂອງເຂົາ

31 ຖັດຕໍ່ເຂົາໄປ ມັນຄີຢາຊ່າງທອງຄຳຄົນນຶ່ງໄດ້ສ້ອມແຊມໄກໄປຈົນເຖິງເຮືອນຂອງຄົນໃຊ້ປະຈຳພຣະວິຫານແລະຂອງພໍ່ຄ້າ ກົງກັນຂ້າມກັບປະຕູກວດພົນ ຈົນເຖິງຫ້ອງຊັ້ນເທິງທີ່ແຈມຸມ

32 ແລະລະຫວ່າງຫ້ອງຊັ້ນເທິງທີ່ແຈມຸມ ກັບປະຕູແກະນັ້ນ ບັນດາຊ່າງທອງແລະພໍ່ຄ້າໄດ້ສ້ອມແຊມ

4. ພວກສັດຕຣູຂັດຂວາງວຽກງານຂອງເນເຫມີ

1 ເມື່ອຊານບັນລັດໄດ້ຍິນວ່າ ພວກຂ້າພະເຈົ້າທີ່ເປັນຊາວຢູດາກຳລັງສ້າງກຳແພງເມືອງ ທ່ານກໍໂມໂຫຂຶ້ນ ແລະເວົ້າເຍາະເຍີ້ຍພວກຢິວ

2 ເຂົາເວົ້າຕໍ່ຫນ້າພີ່ນ້ອງຂອງເຂົາ ແລະຕໍ່ຫນ້າກອງທະຫານຊາມາເຣັຽວ່າ, “ຊາວຢູດາທີ່ຫນ້າສົມເພດເວດທະນາພວກນີ້ ຄິດຢ່າງໃດຈຶ່ງເຮັດຢ່າງນີ້ ພວກເຂົາຄາດຫມາຍວ່າຈະສ້າງເມືອງຂຶ້ນໃຫມ່ຊັ້ນບໍ ພວກເຂົາຄິດວ່າຈະສາມາດທຳໃຫ້ແລ້ວໃນວັນດຽວໂດຍການເຜົາເຄື່ອງຖວາຍບູຊາຊັ້ນບໍ ພວກເຂົາຈະເອົາເສດກຳແພງທີ່ຖືກທຳລາຍແລ້ວນັ້ນມາກໍ່ສ້າງອີກໄດ້ຊັ້ນບໍ”

3 ໂຕບີຢາ ຊາວອັມໂມນທີ່ຢືນຢູ່ຂ້າງທ່ານໄດ້ເວົ້າຕື່ມຂຶ້ນວ່າ, “ພວກເຂົາກໍ່ສ້າງກຳແພງແບບໃດກັນ ແມ່ນແຕ່ຫມາແລ່ນຕຳກໍຍັງຊິລົ້ມ”

4 ຂ້າພະເຈົ້າເນເຫມີ ຈຶ່ງອ້ອນວອນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າວ່າ, “ຂ້າແດ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຂໍພຣະອົງຊົງຟັງຄຳທີ່ພວກເຂົາດູຖູກຢຽບຫຍາມພວກຂ້າພຣະອົງແດ່ທ້ອນ ຂໍໃຫ້ຄຳເຍາະເຍີ້ຍນັ້ນຕົກຖືກຕົວເຂົາເອງ ແລະຂໍໃຫ້ເຂົາໄປເປັນຄົນຂີ້ຄຸກຢູ່ຕ່າງປະເທດເທີນ

5 ຂໍພຣະອົງຢ່າໃຫ້ອະພັຍໂທດໃນຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງເຂົາ ແລະຂໍຢ່າໄດ້ລືມຄວາມບາບຂອງພວກເຂົາ ເພາະວ່າພວກເຂົາຫມິ່ນປະຫມາດພວກຂ້າພຣະອົງຜູ້ກຳລັງສ້າງເມືອງນີ້”

6 ດັ່ງນັ້ນ ພວກຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງພາກັນສ້າງກຳແພງເມືອງຕໍ່ໄປ ບໍ່ພໍເທົ່າໃດກຳແພງເມືອງກໍສູງຂຶ້ນໄດ້ເຄິ່ງນຶ່ງແລ້ວ ຍ້ອນວ່າປະຊາຊົນພາກັນຮ້ອນຮົນຕໍ່ວຽກການ

7 ເມື່ອຊານບັນລັດ ແລະໂຕບີຢາ ຊາວອາຣາເບັຽ ຊາວອັມໂມນ ແລະຊາວອັສໂດດໄດ້ຍິນຂ່າວວ່າ ພວກຂ້າພະເຈົ້າສ້າງກຳແພງນະຄອນເຢຣູຊາເລັມຄືບຫນ້າຕໍ່ໄປ ແລະທັງຮູ້ວ່າປ່ອງທີ່ແຕກກໍໄດ້ອັດຫມົດແລ້ວ ພວກເຂົາຈຶ່ງຄຽດແຄ້ນຫລາຍ

8 ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງພາກັນວາງແຜນຕໍ່ສູ້ນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ແລະໄດ້ສ້າງຄວາມປັ່ນປ່ວນຂຶ້ນ

9 ແຕ່ພວກຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ອ້ອນວອນພຣະເຈົ້າຂອງພວກຂ້າພະເຈົ້າ ແລະຈັດທະຫານເຝົ້າຍາມຕໍ່ຕ້ານພວກເຂົາຕລອດວັນຕລອດຄືນ

10 ຊາວຢູດາພາກັນຮ້ອງເພງວ່າ “ພວກເຮົາອ່ອນແຮງໃນການຂົນຂອງ ຫີນແຕກຫມຸ່ນທີ່ຈະຕ້ອງເອົາໄປຖິ້ມນັ້ນຫລາຍໂພດ ວັນນີ້ພວກເຮົາຈະສ້າງກຳແພງເມືອງໄດ້ຢ່າງໃດ”

11 ພວກສັດຕຣູຄິດວ່າ ພວກຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເຫັນເຂົາ ແລະເວົ້າວ່າ “ພວກເຂົາບໍ່ຮູ້ຈັກເຫດການທີ່ເກີດຂຶ້ນ ຈົນວ່າເຂົາໄດ້ມາຢູ່ໃນເມືອງນີ້ແລ້ວ ເພື່ອປະຫານຊີວິດ ແລະຂັດຂວາງວຽກງານຂອງພວກຂ້າພະເຈົ້າ

12 ພວກຢູດາທີ່ຢູ່ນຳພວກສັດຕຣູກໍມາເຕືອນພວກເຮົາທຸກລະຍະເຖິງແຜນການທີ່ສັດຕຣູວາງຕໍ່ສູ້

13 ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງເອົາຫອກ ດາບ ແລະຫນ້າທະນູໃຫ້ປະຊາຊົນ ໂດຍຈັດໃຫ້ເຂົາຢູ່ເປັນກຸ່ມທາງເບື້ອງຫລັງຂອງກຳແພງຕາມບ່ອນທີ່ຍັງບໍ່ທັນແລ້ວ

14 ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນວ່າປະຊາຊົນມີຄວາມກັງວົນໃຈ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງເວົ້າກັບເຂົາ ແລະພວກຜູ້ນຳພ້ອມທັງພວກຂ້າຣາຊການວ່າ, “ບໍ່ຕ້ອງຢ້ານພວກສັດຕຣູດອກ ຈົ່ງຈື່ວ່າພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະເປັນທີ່ເກງກົວຫລາຍ ພຣະອົງຊົງຕໍ່ສູ້ເພື່ອເພື່ອນຮ່ວມຊາດ ເພື່ອລູກເມັຽ ແລະປະເທດຊາດຂອງທ່ານ”

15 ເມື່ອພວກສັດຕຣູໄດ້ຮູ້ຂ່າວວ່າ ພວກຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ຈັກແຜນການຂອງເຂົາ ພວກເຂົາຈຶ່ງຮູ້ວ່າພຣະເຈົ້າຊົງທຳໃຫ້ແຜນການຂອງເຂົາຜ່າຍແພ້ໄປ ສ່ວນພວກຂ້າພະເຈົ້າທຸກຄົນກໍກັບຄືນເມືອເຮັດວຽກຕາມກຳແພງເມືອງ

16 ຈາກນັ້ນ ປະຊາຊົນຂອງຂ້າພະເຈົ້າເຄິ່ງນຶ່ງກໍພາກັນເຮັດວຽກ ແຕ່ສ່ວນເຄິ່ງນຶ່ງອີກໄດ້ເປັນທະຫານຍາມ ພວກເຂົາຖືດາບ ທະນູ ແຜ່ນເຫລັກຕ້ານທານ ແລະນຸ່ງເຄື່ອງຫຸ້ມເກາະ ແລະພວກຜູ້ນຳກໍສນັບສນູນຊາວຢູດາຢ່າງເຕັມທີ່ ຄືພວກທີ່ສ້ອມແຊມເມືອງນັ້ນ

17 ສ່ວນພວກລຳລຽງເຄື່ອງກໍ່ສ້າງແຕ່ລະຄົນມືນຶ່ງຖືເຄື່ອງ ແລະມືນຶ່ງອີກຖືອາວຸດ

18 ພວກທີ່ກໍ່ສ້າງໃນເວລາເຮັດວຽກກໍມີດາບເນັບແອວໄວ້ທຸກຄົນ ສ່ວນຜູ້ທີ່ເປົ່າແກສັນຍານບອກເຫດການນັ້ນໄດ້ຢູ່ກັບຂ້າພະເຈົ້າ

19 ຂ້າພະເຈົ້າບອກກັບປະຊາຊົນ ພວກຂ້າຣາຊການ ແລະພວກຜູ້ນຳໃຫ້ເຂົ້າໃຈວ່າ “ວຽກງານຂອງພວກເຮົາໄດ້ຂະຫຍາຍອອກໄປເປັນລະຍະໄກ ແລະພວກເຣົາໄດ້ຢາຍກັນຢູ່ຫ່າງໆເທິງກຳແພງ

20 ຖ້າພວກທ່ານໄດ້ຍິນສຽງສັນຍານບອກເຫດຈົ່ງພາກັນຮີບມາທ້ອນໂຮມຢູ່ອ້ອມຮອບຂ້າພະເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຮົາຈະສູ້ຮົບໃຫ້ພວກເຮົາເອງ”

21 ດັ່ງນັ້ນ ທຸກໆວັນຕັ້ງແຕ່ເຊົ້າມືດຈົນເຖິງດາວອອກໃນເວລາກາງຄືນ ຄົນເຄິ່ງນຶ່ງໃນພວກຂ້າພະເຈົ້າກໍເຣັດວຽກຢູ່ຕາມກຳແພງ ແລະພວກເຄິ່ງນຶ່ງອີກກໍຖືຫອກຢືນຍາມ

22 ໃນເວລານັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ບອກໃຫ້ຜູ້ມີພາຣະເຮັດວຽກທຸກຄົນພ້ອມທັງຜູ້ຊ່ອຍຂອງພວກເຂົາຄ້າງຄືນທີ່ນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ເພື່ອໃຫ້ເຂົາຍາມເມືອງໃນເວລາກາງຄືນ ແລະເຮັດວຽກໃນເວລາກາງເວັນ

23 ຂ້າພະເຈົ້າພ້ອມຫມູ່ເພື່ອນ ຍາດພີ່ນ້ອງ ຄົນໃຊ້ ແລະຄົນເຝົ້າຍາມປະຈຳຕົວຂອງຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຖອດເຄື່ອງນຸ່ງໃນຕອນກາງຄືນ ພວກຂ້າພະເຈົ້າທຸກຄົນກໍບໍ່ໄດ້ປະອາວຸດຈັກເທື່ອ

5. ລົ້ມເລີກການເກັບດອກເບັ້ຽເງິນຢືມ

1 ມີສຽງຮ້ອງຈົ່ມຂອງປະຊາຊົນ ແລະຂອງພັຣຍາຂອງເຂົາກ່າວໂທດພີ່ນ້ອງພວກຢິວ

2 ເພາະມີຄົນທີ່ກ່າວວ່າ “ເຮົາຫລາຍຄົນດ້ວຍກັນ ທັງບຸດຊາຍແລະບຸດຍິງຂອງເຮົາ ຂໍໃຫ້ເຮົາໄດ້ເຂົ້າ ເພື່ອເຮົາຈະໄດ້ຮັບປະທານແລະມີຊີວິດຢູ່ໄດ້”

3 ແລະມີຄົນກ່າວວ່າ, “ເຮົາຕ້ອງຈຳນຳໄຮ່ນາຂອງເຮົາ ເພື່ອຈະໄດ້ເຂົ້າ ເພາະເຫດການອຶດຢາກອາຫານ”

4 ແລະຄົນອື່ນໆກ່າວວ່າ, “ເຮົາໄດ້ຂໍຢືມເງິນມາເປັນຄ່າພາສີຖວາຍກະສັດ ໂດຍຈຳນຳນາແລະສວນອະງຸ່ນຂອງເຮົາ

5 ເນື້ອຂອງເຣົາເປັນເຫມືອນເນື້ອພີ່ນ້ອງຂອງເຮົາ ລູກຂອງເຮົາກໍເຫມືອນລູກຂອງເຂົາ ແຕ່ເຣົາກໍຍັງໃຫ້ບຸດຊາຍແລະບຸດຍິງຂອງເຮົາເປັນທາດ ບຸດຍິງຂອງເຮົາບາງຄົນເປັນທາດແລ້ວ ແລະເຮົາຊ່ອຍເຂົາບໍ່ໄດ້ ເພາະຄົນອື່ນຍຶດນາ ແລະສວນອະງຸ່ນຂອງເຮົາ”

6 ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນສຽງຮ້ອງຈົ່ມຂອງເຂົາ ແລະຖ້ອຍຄຳຂອງເຂົາ ຂ້າພະເຈົ້າກໍຄຽດແຄ້ນ

7 ຂ້າພະເຈົ້າຄິດຕຶກຕອງແລ້ວກໍນຳຄວາມນີ້ໄປກ່າວຫາພວກຂຸນນາງແລະເຈົ້າຫນ້າທີ່ຂ້າພະເຈົ້າເວົ້າກັບເຂົາວ່າ, “ທ່ານທັງຫລາຍຕ່າງຄົນຕ່າງໄດ້ໃຫ້ຢືມເງິນໂດຍຮຽກຂອງປະກັນຈາກພີ່ນ້ອງຂອງຕົນ” ແລະຂ້າພະເຈົ້າກໍເອີ້ນຊຸມນຸມໃຫຍ່ມາສູ້ກັບເຂົາ

8 ຂ້າພະເຈົ້າກ່າວແກ່ເຂົາວ່າ, “ເຮົາໄດ້ໄຖ່ພວກຢິວພີ່ນ້ອງຂອງເຮົາຜູ້ຖືກຂາຍໄປຕ່າງປະເທດຄືນມາ ຕາມແຕ່ເຮົາຈະສາມາດທຳໄດ້ ແຕ່ທ່ານກັບຂາຍພີ່ນ້ອງຂອງທ່ານ ເພື່ອເຂົາຈະໄດ້ຖືກຂາຍໃຫ້ແກ່ພວກເຮົາ” ຄົນທັງຫລາຍກໍງຽບຢູ່ ເວົ້າບໍ່ອອກ

9 ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງກ່າວວ່າ, “ສິ່ງທີ່ທ່ານທັງຫລາຍທຳຢູ່ນັ້ນບໍ່ດີ ບໍ່ຄວນທີ່ທ່ານຈະດຳເນີນໃນຄວາມຢຳເກງພຣະເຈົ້າຂອງເຮົາທັງຫລາຍ ເພື່ອປ້ອງກັນການເຍາະເຍີ້ຍຂອງປະຊາຊາດເຫລົ່ານັ້ນ ຊຶ່ງເປັນສັດຕຣູຂອງເຮົາດອກຫລື

10 ນອກຈາກນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າກັບພີ່ນ້ອງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ແລະຄົນໃຊ້ຂອງຂ້າພະເຈົ້າໃຫ້ເຂົາຢືມເງິນແລະຢືມເຂົ້າ ໃຫ້ເຮົາເລີກການໃຫ້ຢືມໂດຍເອີ້ນຂອງປະກັນນັ້ນເສັຽເຖີດ

11 ໃນວັນນີ້ ຂໍຈົ່ງຄືນນາ ສວນອະງຸ່ນ ສວນຫມາກກອກ ແລະເຮືອນຂອງເຂົາ ແລະສ່ວນຮ້ອຍຂອງເງິນ ເຂົ້າ ເຫລົ້າອະງຸ່ນ ແລະນ້ຳມັນ ຊຶ່ງທ່ານໄດ້ຍຶດເອົາຈາກເຂົານັ້ນເສັຽ”

12 ແລ້ວເຂົາທັງຫລາຍເວົ້າວ່າ, “ເຮົາຈະຄືນສິ່ງເຫລົ່ານີ້ແລະຈະບໍ່ຮຽກຮ້ອງສິ່ງໃດໆຈາກເຂົາທັງຫລາຍ ເຮົາຈະກະທຳຕາມທີ່ທ່ານເວົ້າ” ແລະຂ້າພະເຈົ້າກໍເອີ້ນບັນດາປະໂຣຫິດມາ ແລະໃຫ້ປະໂຣຫິດເອົາຄຳສາບານຈາກເຂົາທັງຫລາຍວ່າເຂົາຈະກະທຳຕາມທີ່ເຂົາສັນຍາແລ້ວນັ້ນ

13 ຂ້າພະເຈົ້າກໍແກ້ຜ້າຄຽນແອວອອກສັ່ນໄປມາ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເວົ້າວ່າ, “ດັ່ງນັ້ນແຫລະ ຖ້າຄົນໃດບໍ່ໄດ້ກະທຳຕາມສັນຍານີ້ ຂໍພຣະເຈົ້າຊົງສັ່ນເຂົາເສັຽຈາກເຮືອນຂອງເຂົາ ແລະຈາກການງານຂອງເຂົາໃຫ້ເຂົາຖືກສັ່ນອອກແລ້ວໄປຕົວເປົ່າ” ແລະຊຸມນຸມທັງປວງກ່າວວ່າ, “ອາແມນ” ແລະໄດ້ສັຣເສີນພຣະເຈົ້າ ແລ້ວປະຊາຊົນກໍໄດ້ກະທຳຕາມທີ່ເຂົາໄດ້ສັນຍາໄວ້

14 ນອກຈາກນີ້ ຕັ້ງແຕ່ເວລາທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບແຕ່ງຕັ້ງໃຫ້ເປັນຜູ້ວ່າຣາຊການໃນແຜ່ນດິນຢູດາ ຕັ້ງແຕ່ປີທີ່ຊາວຈົນປີທີ່ສາມສິບສອງແຫ່ງຣັຊການອາກຕາເຊີເຊສພຣະຣາຊາ ສິບສອງປີດ້ວຍກັນ ຂ້າພະເຈົ້າຫລືພີ່ນ້ອງຂອງຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຮັບປະທານອາຫານຂອງຕຳແຫນ່ງຜູ້ວ່າຣາຊການ

15 ຜູ້ວ່າຣາຊການຄົນທີ່ຢູ່ກ່ອນຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ບຽດບຽນປະຊາຊົນ ໄດ້ເອົາເງິນເປັນຄ່າອາຫານແລະເຫລົ້າອະງຸ່ນໄປຈາກເຂົາວັນລະສີ່ສິບເຊເກລ ແມ່ນແຕ່ຂ້າຣາຊການຂອງທ່ານກໍໄດ້ໃຊ້ອຳນາດເຫນືອປະຊາຊົນ ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ກະທຳເຊັ່ນນັ້ນ ເພາະຄວາມຢຳເກງພຣະເຈົ້າ

16 ຂ້າພະເຈົ້າຍັງຍຶດງານສ້າງກຳແພງເມືອງນີ້ຢູ່ ແລະບໍ່ໄດ້ຫາທີ່ດິນເລີຍ ແລະຄົນໃຊ້ຂອງຂ້າພະເຈົ້າທັງສິ້ນກໍໄດ້ຊຸມນຸມກັນທຳງານກັນທີ່ນັ້ນ

17 ນອກຈາກນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າມີຄົນນຶ່ງຮ້ອຍຫ້າສິບ ກິນລ້ຽງຮ່ວມໂຕະກັບຂ້າພະເຈົ້າ ຄືພວກຢິວແລະເຈົ້າຫນ້າທີ່ນອກເຫນືອຈາກບັນດາຜູ້ທີ່ມາຢູ່ກັບເຣົາທັງຫລາຍຈາກປະຊາຊາດຜູ້ຊຶ່ງຢູ່ຮອບເຮົາ

18 ສິ່ງທີ່ຕຽມໄວ້ໃນວັນນຶ່ງໆມີງົວໂຕນຶ່ງ ແລະແກະທີ່ຄັດເລືອກແລ້ວຫົກໂຕ ເປັດໄກ່ເຂົາກໍຈັດໄວ້ໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍໃນທຸກໆສິບວັນ ເຫລົ້າອະງຸ່ນມາກມາຍຫລາຍຖົງ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຮຽກຮ້ອງເອົາສ່ວນອາຫານຂອງຕຳແຫນ່ງຜູ້ວ່າຣາຊການເພາະວ່າການບົວລະບັດນັ້ນຫນັກແຮງເທິງຊົນຊາດນີ້ຢູ່ແລ້ວ

19 ຂ້າແດ່ພຣະເຈົ້າຂອງຂ້າພຣະອົງ ຂໍຊົງຣະລຶກເຖິງສິ່ງທີ່ຂ້າພຣະອົງໄດ້ກະທຳເພື່ອຊົນຊາດນີ້ ໃຫ້ເກີດຜົນດີເຖີດ

6. ການປອງຮ້າຍຂອງສັດຕຣູ

1 ຢູ່ມາເມື່ອມີຣາຍງານໃຫ້ຊານບັນລັດ ໂຕບີອາ ແລະເກເຊມ ຊາວອາຣັບກັບສັດຕຣູອື່ນຂອງເຮົາທັງຫລາຍຊາບວ່າຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກໍ່ກຳແພງ ແລະບໍ່ມີຊ່ອງໂຫວ່ເຫລືອຢູ່ (ແມ່ນວ່າໃນຄາວນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າຍັງບໍ່ໄດ້ຕັ້ງບານປະຕູທີ່ປະຕູເມືອງ)

2 ຊານບັນລັດ ກັບເກເຊມໃຊ້ໃຫ້ມາຫາຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, “ຂໍເຊີນມາພົບກັນໃນຊົນນະບົດແຫ່ງນຶ່ງທີ່ທົ່ງພຽງໂອໂນ” ແຕ່ເຂົາທັງຫລາຍເຈຕນາຈະທຳອັນຕະຣາຍແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ

3 ຂ້າພະເຈົ້າກໍໃຊ້ຜູ້ສົ່ງຂ່າວໄປຫາເຂົາວ່າ, “ຂ້າພະເຈົ້າກຳລັງທຳງານໃຫຍ່ ລົງມາບໍ່ໄດ້ ເປັນຫຍັງຈະໃຫ້ງານຢຸດເສັຽໃນຂນະທີ່ຂ້າພະເຈົ້າປະງານລົງມາຫາທ່ານ”

4 ແລ້ວເຂົາໃຊ້ໃຫ້ມາຫາຂ້າພະເຈົ້າຢ່າງນີ້ສີ່ຄັ້ງ ຂ້າພະເຈົ້າກໍຕອບເຂົາໄປທຳນອງດຽວກັນ

5 ຊານບັນລັດໄດ້ສົ່ງຄົນຂອງທ່ານມາຫາຂ້າພະເຈົ້າໃນທຳນອງດຽວກັນເປັນຄັ້ງທີ່ຫ້າ ຄືຈົດຫມາຍເປີດຊອງ

6 ໃນນັ້ນມີຂຽນໄວ້ວ່າ, “ເຂົາກ່າວການໃນຖ້າມກາງປະຊາຊາດທັງຫລາຍແລະເກເຊມກໍກ່າວດ້ວຍວ່າ ທ່ານແລະພວກຢິວເຈຕນາຈະກະບົດ ເຫດນັ້ນແຫລະທ່ານຈຶ່ງສ້າງກຳແພງ ແລະທ່ານປາຖນາຈະເປັນພຣະຣາຊາຕາມຖ້ອຍຄຳນີ້

7 ແລະທ່ານໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງຜູ້ປະກາດພຣະທັມໄວ້ໃຫ້ປ່າວຮ້ອງກ່ຽວກັບຕົວທ່ານໃນເຢຣູຊາເລັມວ່າ, “ມີພຣະຣາຊາໃນຢູດາ” ບັດນີ້ຈະໄດ້ຣາຍງານໃຫ້ພຣະຣາຊາຊົງຊາບຕາມຖ້ອຍຄຳເຫລົ່ານີ້ ເຫດສັນນັ້ນຂໍເຊີນທ່ານມາຫາລືດ້ວຍກັນ”

8 ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າກໍໃຊ້ໃຫ້ໄປຫາເຂົາກ່າວວ່າ, “ສິ່ງທີ່ທ່ານກ່າວມານັ້ນເຮົາບໍ່ໄດ້ກະທຳກັນເລີຍ ທ່ານປັ້ນແຕ່ງເຣື່ອງຂຶ້ນຕາມໃຈຂອງທ່ານເອງ”

9 ເພາະເຂົາທັງຫລາຍຕ້ອງການທີ່ຈະໃຫ້ເຮົາຕົກໃຈຄິດວ່າ, “ມືຂອງເຂົາຈະຜະອອກຈາກງານໄປເສັຽ ແລະງານຈະໄດ້ບໍ່ສຳເຣັດ” ແຕ່ຂ້າແດ່ພຣະເຈົ້າ ບັດນີ້ຂໍພຣະອົງຊົງເສີມກຳລັງມືຂອງຂ້າພຣະອົງ

10 ແລະຂ້າພະເຈົ້າເຂົ້າໄປໃນເຮືອນຂອງເຊມັຍຢາ ບຸດເດລັຍຢາ ຜູ້ເປັນບຸດເມເຮດອາເບນ ຜູ້ທີ່ເກັບຕົວຢູ່ ເຂົາເວົ້າວ່າ, “ໃຫ້ເຮົາໄປພົບກັນໃນພຣະວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າ ໃຫ້ເຮົາປິດປະຕູພຣະວິຫານເສັຽ ເພາະເຂົາທັງຫລາຍຈະມາຂ້າທ່ານເວລາກາງຄືນເຂົາຈະມາຂ້າທ່ານເສັຽ”

11 ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, “ຄົນຢ່າງຂ້າພະເຈົ້າຈະຫນີຫລື ແລະຄົນຢ່າງຂ້າພະເຈົ້າຈະເຂົ້າໄປຢູ່ໃນພຣະວິຫານ ແລະມີຊີວິດຢູ່ໄດ້ຫລື ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ໄປ”

12 ຂ້າພະເຈົ້າເຂົ້າໃຈແລະເຫັນວ່າ ພຣະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຊົງໃຊ້ເຂົາ ແຕ່ເຂົາໄດ້ປະກາດພຣະທັມໃສ່ຮ້າຍຂ້າພະເຈົ້າ ເພາະໂຕບີອາ ແລະຊານບັນລັດໄດ້ຈ້າງເຂົາ

13 ເຂົາທັງສອງໄດ້ຈ້າງເຂົາມາດ້ວຍຫວັງຈະໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຢ້ານແລ້ວກະທຳເຊັ່ນນັ້ນ ຈະໄດ້ບາບ ແລະເຂົາຈະມີເຣື່ອງປ້າຍຮ້າຍຂ້າພະເຈົ້າ ເພື່ອຈະເຍາະເຍີ້ຍຂ້າພະເຈົ້າ

14 ຂ້າແດ່ພຣະເຈົ້າຂອງຂ້າພຣະອົງ ຂໍພຣະອົງຊົງຣະລຶກເຖິງໂຕບີອາ ແລະຊານບັນລັດ ຕາມສິ່ງເຫລົ່ານີ້ທີ່ເຂົາໄດ້ກະທຳ ທັງໂນອາດີຢາຍິງຜູ້ປະກາດພຣະທັມ ແລະຜູ້ປະກາດພຣະທັມອື່ນໆຊຶ່ງຕ້ອງການໃຫ້ຂ້າພຣະອົງຢ້ານ

15 ກຳແພງຈຶ່ງສຳເຣັດໃນວັນທີ່ຊາວຫ້າເດືອນເອລູນ ໃນຫ້າສິບສອງວັນ

16 ແລະຢູ່ມາເມື່ອສັດຕຣູທັງສິ້ນຂອງເຮົາທັງຫລາຍໄດ້ຍິນປະຊາຊາດທັງປວງຮອບເຮົາກໍຢ້ານແລະເຂົາກໍນ້ອຍເນື້ອຕ່ຳໃຈ ເພາະເຂົາທັງຫລາຍຢັ່ງຮູ້ວ່າງານນີ້ທີ່ໄດ້ສຳເຣັດໄປກໍດ້ວຍພຣະເຈົ້າຂອງເຮົາຊົງຊ່ອຍເຫລືອ

17 ນອກຈາກນີ້ ໃນຄັ້ງນັ້ນຂຸນນາງທັງຫລາຍຂອງຢູດາກໍໄດ້ສົ່ງຈົດຫມາຍໄປເຖິງໂຕບີອາ ແລະຈົດຫມາຍຂອງໂຕບີອາກໍມາເຖິງເຂົາ

18 ເພາະມີຫລາຍຄົນໃນຢູດາໄດ້ຜູກພັນກັບເຂົາໄວ້ດ້ວຍຄຳສາບານ ເພາະເຂົາເປັນບຸດເຂີຍຂອງເຊການີຢາ ຜູ້ເປັນບຸດອາຣາ ແລະໂຢໂຮຮານານບຸດຂອງເຂົາໄດ້ແຕ່ງງານກັບບຸດຍິງຂອງເມຊູນລາມ ຜູ້ເປັນບຸດເບເຣຄີຢາ

19 ເຂົາທັງຫລາຍເວົ້າເຖິງຄວາມດີຂອງໂຕບີອາຕໍ່ຫນ້າຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍ ແລະຣາຍງານຄຳຂອງຂ້າພະເຈົ້າໄປໃຫ້ເຂົາ ແລະໂຕບີອາກໍໄດ້ສົ່ງຈົດຫມາຍມາໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ ເພື່ອໃຫ້ຢ້ານ

7. ເນເຫມີເລືອກຕັ້ງຜູ້ຄອບຄອງເຢຣູຊາເລັມ

1 ເມື່ອສ້າງກຳແພງເສັດແລ້ວ ຂ້າພະເຈົ້າກໍຕັ້ງບານປະຕູ ແລະຜູ້ເຝົ້າປະຕູ ນັກຮ້ອງເພງ ແລະແຕ່ງຕັ້ງຄົນເລວີໄວ້

2 ຂ້າພະເຈົ້າມອບໃຫ້ຮານານີພີ່ນ້ອງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ແລະຮານານີຢາຜູ້ວ່າການປ້ອມເປັນຜູ້ດູແລເຢຣູຊາເລັມ ເພາະເຂົາສັດຊື່ແລະເປັນຄົນຢຳເກງພຣະເຈົ້າຫລາຍກວ່າຄົນອື່ນໆຢູ່

3 ຂ້າພະເຈົ້າເວົ້າກັບເຂົາວ່າ, “ຢ່າໃຫ້ປະຕູເມືອງເຢຣູຊາເລັມເປີດຈົນກວ່າແດດຈະຮ້ອນ ແລະເມື່ອເຂົາຢືນເຝົ້າຍາມຢູ່ ກໍໃຫ້ປິດແລະເອົາດານກັ້ນໄວ້ ຈົ່ງແຕ່ງຕັ້ງຍາມຈາກຊາວເຢຣູຊາເລັມ ຕ່າງກໍປະຈະທີ່ຂອງເຂົາ ແລະຕ່າງກໍຢູ່ຍາມກົງກັນຂ້າມເຮືອນຂອງເຂົາ”

4 ເມືອງນັ້ນກວ້າງແລະໃຫຍ່ ແຕ່ຄົນພາຍໃນນ້ອຍແລະບ້ານຊ່ອງກໍຍັງບໍ່ໄດ້ສ້າງ

ຣາຍຊື່ຊະເລີຍທີ່ກັບຄືນ

(ອຊຣ 2:1-70)

5 ແລ້ວພຣະເຈົ້າຊົງດົນໃຈຂ້າພະເຈົ້າໃຫ້ເອີ້ນຊຸມນຸມພວກຂຸນນາງແລະເຈົ້າຫນ້າທີ່ແລະປະຊາຊົນເພື່ອຈະຂຶ້ນທະບຽນສຳມະໂນຄົວເຊື້ອສາຍ ຂ້າພະເຈົ້າພົບຫນັງສືສຳມະໂນຄົວເຊື້ອສາຍຂອງຄົນທີ່ຂຶ້ນມາຄັ້ງກ່ອນ ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນຂຽນໄວ້ວ່າ

6 ຕໍ່ໄປນີ້ ເປັນປະຊາຊົນແຫ່ງມົນທົນທີ່ຂຶ້ນມາຈາກການເປັນຊະເລີຍໃນພວກທີ່ຖືກກວາດໄປ ຊຶ່ງເນບູກາດເນສຊາພຣະຣາຊາແຫ່ງບາບີໂລນໄດ້ກວາດໄປ ເຂົາທັງຫລາຍກັບຄືນມາຍັງເຢຣູຊາເລັມແລະຢູດາຕ່າງກັບຄືນຍັງຫົວເມືອງຂອງຕົນ

7 ເຂົາທັງຫລາຍທີ່ກັບມາກັບເຊຣູບບາເບນ ເຢຊູອາ ເນເຫມີ ອາຊາຣີຢາ ຣາອາມີຢາ ນາຮາມານີ ໂມຣ໌ເດກັຍ ບີນຊານ ມີສເປເຣທ ບີກວັຍ ເນຮູມ ບາອານາ ຈໍານວນປະຊາກອນອິສຣາເອນ ຄື

8 ເຊື້ອສາຍປາໂຣສ ສອງພັນນຶ່ງຮ້ອຍເຈັດສິບສອງຄົນ

9 ເຊື້ອສາຍເຊຟາຕີຢາ ສາມຮ້ອຍເຈັດສິບສອງຄົນ

10 ເຊື້ອສາຍອາຣາ ຫົກຮ້ອຍຫ້າສິບສອງຄົນ

11 ເຊື້ອສາຍປາຮັທໂມອາບ ຄືເຊື້ອສາຍຂອງເຢຊູອາ ແລະໂຢອາບ ສອງພັນແປດຮ້ອຍສິບແປດຄົນ

12 ເຊື້ອສາຍເອລາມ ນຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫ້າສິບສີ່ຄົນ

13 ເຊື້ອສາຍຊັດຕູ ແປດຮ້ອຍສີ່ສິບຫ້າຄົນ

14 ເຊື້ອສາຍຊັກກັຍ ເຈັດຮ້ອຍຫົກສິບຄົນ

15 ເຊື້ອສາຍບີນນູຍ ຫົກຮ້ອຍສີ່ສິບແປດຄົນ

16 ເຊື້ອສາຍເບບັຍ ຫົກຮ້ອຍຊາວແປດຄົນ

17 ເຊຶ້ອສາຍອັສກາດ ສອງພັນສາມຮ້ອຍຊາວສອງຄົນ

18 ເຊື້ອສາຍອາໂດນີກາມ ຫົກຮ້ອຍຫົກສິບເຈັດຄົນ

19 ເຊື້ອສາຍບີກວັຍ ສອງພັນຫົກສິບເຈັດຄົນ

20 ເຊື້ອສາຍອາດີນ ຫົກຮ້ອຍຫ້າສິບຫ້າຄົນ

21 ເຊື້ອສາຍອາເຕີ ຄືເຮເຊກີຢາ ເກົ້າສິບແປດຄົນ

22 ເຊື້ອສາຍຮາຊູມ ສາມຮ້ອຍຊາວແປດຄົນ

23 ເຊື້ອສາຍເບຊັຍ ສາມຮ້ອຍຊາວສີ່ຄົນ

24 ເຊື້ອສາຍຮາຣີຟ ນຶ່ງຮ້ອຍຊາວສິບສອງຄົນ

25 ເຊື້ອສາຍກີເບໂອນ ເກົ້າສິບຫ້າຄົນ

26 ຄົນຊາວເບັດເລເຮັມແລະເນໂຕຟາ ນຶ່ງຮ້ອຍແປດສິບແປດຄົນ

27 ເຊື້ອສາຍອານາໂທດ ນຶ່ງຮ້ອຍຊາວແປດຄົນ

28 ເຊື້ອສາຍເບັດອັສມາເວທ ສີ່ສິບສອງຄົນ

29 ຄົນຊາວກີຣີອາດເຢອາຣີມ ເຄຟີຣາ ແລະເບເອີໂອທ ເຈັດຮ້ອຍສີ່ສິບສາມຄົນ

30 ຄົນຊາວຣາມາ ແລະເກລາ ຫົກຮ້ອຍຊາວເອັດຄົນ

31 ຄົນຊາວມີກມັສ ນຶ່ງຮ້ອຍຊາວສອງຄົນ

32 ຄົນຊາວເບັດເອນ ແລະອາອີ ນຶ່ງຮ້ອຍຊາວສາມຄົນ

33 ຄົນຊາວເນໂບອີກແຫ່ງນຶ່ງ ຫ້າສິບສອງຄົນ

34 ເຊື້ອສາຍເອລາມອີກຄົນນຶ່ງ ນຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍຫ້າສິບສີ່ຄົນ

35 ເຊື້ອສາຍຮາຣີມ ສາມຮ້ອຍຊາວຄົນ

36 ເຊື້ອສາຍຊາວເຢຣີໂກ ສາມຮ້ອຍສີ່ສິບຫ້າຄົນ

37 ເຊຶ້ອສາຍຊາວໂລດ ຊາວຮາດີດ ແລະຊາວໂອໂນ ເຈັດຮ້ອຍຊາວເອັດຄົນ

38 ເຊື້ອສາຍຊາວເຊນາອາ ສາມພັນເກົ້າຮ້ອຍສາມສິບຄົນ

39 ບັນດາປະໂຣຫິດ ເຊື້ອສາຍເຢດັຍຢາ ເກົ້າຮ້ອຍເຈັດສິບສາມຄົນ

40 ເຊື້ອສາຍອີມເມີ ນຶ່ງພັນຫ້າສິບສອງຄົນ

41 ເຊື້ອສາຍປັສຮູຣ໌ ນຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍສີ່ສິບເຈັດຄົນ

42 ເຊື້ອສາຍຮາຣີມ ນຶ່ງພັນສິບເຈັດຄົນ

43 ຄົນເລວີ ຄື ເຊື້ອສາຍເຢຊູອາ ຄືຂອງກາດມີເອນແຫ່ງເຊື້ອສາຍໂຮເດວາ ເຈັດສິບສີ່ຄົນ

44 ບັນດານັກຮ້ອງຄື ເຊື້ອສາຍອາສາຟ ນຶ່ງຮ້ອຍສີ່ສິບແປດຄົນ

45 ຄົນເຝົ້າປະຕູ ຄື ເຊື້ອສາຍຊັນລູມ ເຊື້ອສາຍອາເຕີ ເຊື້ອສາຍຕັນໂມນ ເຊື້ອສາຍອັກກູບ ເຊື້ອສາຍຮາຕີຕາ ເຊື້ອສາຍໂຊບັຍ ນຶ່ງຮ້ອຍສາມສິບແປດຄົນ

46 ຄົນໃຊ້ປະຈຳພຣະວິຫານ ຄືເຊື້ອສາຍຊີຮາ ເຊື້ອສາຍຮາຊູຟາ ເຊື້ອສາຍຕັບບາໂອທ

47 ເຊື້ອສາຍເກໂຣສ ເຊື້ອສາຍຊີອາ ເຊື້ອສາຍປາໂດນ

48 ເຊື້ອສາຍເລບານາ ເຊື້ອສາຍຮາກາບາ ເຊື້ອສາຍຊັນມັຍ

49 ເຊື້ອສາຍຮານານ ເຊື້ອສາຍກີດເດນ ເຊື້ອສາຍກາຮາຣ໌

50 ເຊື້ອສາຍເຣອັຍຢາ ເຊື້ອສາຍເຣຊີນ ເຊື້ອສາຍເນໂກດາ

51 ເຊື້ອສາຍກັສຊາມ ເຊື້ອສາຍອູສຊາ ເຊື້ອສາຍປາເຊອາ

52 ເຊື້ອສາຍເບຊັຍ ເຊື້ອສາຍເມອູນີມ ເຊື້ອສາຍເນຟູເຊຊີມ

53 ເຊື້ອສາຍບາກບູກ ເຊື້ອສາຍຮາກູຟາ ເຊື້ອສາຍຮາຣ໌ຣູ

54 ເຊື້ອສາຍບັສລີທ ເຊື້ອສາຍເມຮີດາ ເຊື້ອສາຍຮາຣ໌ຊາ

55 ເຊື້ອສາຍບາຣ໌ໂກສ ເຊື້ອສາຍຊີເສຣາ ເຊື້ອສາຍເຕມາ

56 ເຊື້ອສາຍເນຊີຢາ ເຊື້ອສາຍ ຮາຕີຟາ

57 ເຊື້ອສາຍຂອງຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງໂຊໂລໂມນ ເຊື້ອສາຍໂຊຕັຍ ເຊື້ອສາຍໂຊເຟີເຣທ ເຊື້ອສາຍເປຣີດາ

58 ເຊື້ອສາຍຢາອາລາ ເຊື້ອສາຍດາຣ໌ໂກນ ເຊື້ອສາຍກີດເດນ

59 ເຊື້ອສາຍເຊຟາຕີຢາ ເຊື້ອສາຍຮັດຕີນ ເຊື້ອສາຍໂປເຄເຣທຮັສເຊບາອີມ ເຊື້ອສາຍອາໂມນ

60 ຄົນໃຊ້ປະຈຳພຣະວິຫານທັງສີ້ນ ແລະເຊື້ອສາຍແຫ່ງຂ້າຣາຊການຂອງໂຊໂລໂມນ ມີສາມຮ້ອຍເກົ້າສິບສອງຄົນ

61 ຕໍ່ໄປນີ້ເປັນບັນດາຄົນທີ່ຂຶ້ນມາຈາກເຕນເມລາ ເຕນຮາຣ໌ຊາ ເຄຣຸບ ອັດໂດນ ແລະອີມເມີ ແຕ່ເຂົາພິສູດຕະກູນຂອງເຂົາຫລືເຊື້ອວົງຂອງເຂົາບໍ່ໄດ້ ວ່າເຂົາເປັນຄົນອິສຣາເອນຫລືບໍ

62 ຄືເຊື້ອສາຍເດລັຍຢາ ເຊື້ອສາຍໂຕບີອາ ເຊື້ອສາຍເນໂກດາ ຫົກຮ້ອຍສີ່ສິບສອງຄົນ

63 ຈາກບັນດາປະໂຣຫິດຄື ເຊື້ອສາຍໂຮບັຍຢາ ເຊື້ອສາຍຮັກໂກສ ເຊື້ອສາຍບາກຊີນລັຍ (ຜູ້ມີພັຣຍາຄົນນຶ່ງເປັນບຸດຍິງຂອງບາກຊີນລັຍຄົນກີເລອາດ ຈຶ່ງໄດ້ຊື່ຕາມນັ້ນ)

64 ຄົນເຫລົ່ານີ້ຫາການລົງທະບຽນຂອງເຂົາໃນທະບຽນສຳມະໂນຄົວເຊື້ອສາຍ ແຕ່ຫາບໍ່ພົບ ຈຶ່ງຖືວ່າເປັນຄົນທຳມະດາ ແລະຖືກຕັດອອກຈາກພວກປະໂຣຫິດ

65 ຜູ້ວ່າຣາຊການເມືອງສັ່ງເຂົາບໍ່ໃຫ້ຮັບປະທານອາຫານບໍຣິສຸດທີ່ສຸດຈົນກວ່າຈະມີປະໂຣຫິດທີ່ຈະປຶກສາກັບອູຣີມ ແລະທູມມີມເສັຽກ່ອນ

66 ຊຸມນຸມຊົນທັງຫມົດດ້ວຍກັນມີສີ່ຫມື່ນສອງພັນສາມຮ້ອຍຫົກສິບຄົນ

67 ນອກເຫນືອຈາກຄົນໃຊ້ຊາຍຍິງຂອງເຂົາ ຊຶ່ງມີຢູ່ເຈັດພັນສາມຮ້ອຍສາມສິບເຈັດຄົນ ແລະເຂົາມີນັກຮ້ອງສອງຮ້ອຍສີ່ສິບຫ້າຄົນທັງຊາຍແລະຍິງ

68 ມ້າຂອງເຂົາມີເຈັດຮ້ອຍສາມສິບຫົກໂຕ ລໍສອງຮ້ອຍສີ່ສິບຫ້າໂຕ

69 ອູດສີ່ຮ້ອຍສາມສິບຫ້າໂຕ ແລະລໍຫົກພັນເຈັດຮ້ອຍຊາວໂຕ

70 ຫົວຫນ້າຕະກູນບາງຄົນໄດ້ຖວາຍໃຫ້ແກ່ງານ ຜູ້ວ່າຣາຊການຖວາຍເຂົາພຣະຄັງເປັນທອງຄຳນຶ່ງພັນດາຣິກ ຊາມຫ້າສິບຫນ່ວຍ ເສື້ອປະໂຣຫິດຫ້າຮ້ອຍສາມສິບໂຕ

71 ແລະຫົວຫນ້າຕະກູນບາງຄົນຖວາຍໃຫ້ແກ່ພຣະຄັງຂອງງານເປັນທອງຄຳສອງຫມື່ນດາຣິກ ເງິນສອງພັນສອງຮ້ອຍມີນັສ

72 ແລະສິ່ງທີ່ປະຊາຊົນສ່ວນທີ່ເຫລືອຖວາຍນັ້ນ ມີທອງຄຳສອງຫມື່ນດາຣິກ ເງິນສອງພັນມີນັສ ແລະເສື້ອປະໂຣຫິດຫົກສິບເຈັດໂຕ

73 ດັ່ງນັ້ນບັນດາປະໂຣຫິດ ຄົນເລວີ ຄົນເຝົ້າປະຕູ ນັກຮ້ອງ ປະຊາຊົນບາງຄົນ ຄົນໃຊ້ປະຈຳພຣະວິຫານ ແລະຄົນອິສຣາເອນທັງປວງອາໄສຢູ່ໃນຫົວເມືອງຂອງຕົນ

8. ເອັຊຣາອ່ານພຣະທັມໃຫ້ປະຊາຊົນຟັງ

1 ໃນເດືອນທີ່ເຈັດ ຊາວອິສຣາເອນໄດ້ຢາຍກັນຢູ່ຕາມບ້ານເມືອງຂອງພວກເຂົາ ໃນວັນທີ່ນຶ່ງຂອງເດືອນນັ້ນ ພວກເຂົາທັງຫມົດໄດ້ໂຮມກັນຢູ່ເດີ່ນຕໍ່ຫນ້າປະຕູນ້ຳທີ່ນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ພວກເຂົາໄດ້ຮ້ອງຂໍປະໂຣຫິດເອັຊຣາ ຜູ້ຮອບຮູ້ໃນດ້ານພຣະທັມທີ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງມອບໃຫ້ພວກອິສຣາເອນຜ່ານທາງໂມເຊ

2 ໃຫ້ທ່ານນຳເອົາປື້ມພຣະທັມອອກມາ ເອັຊຣາກໍເອົາປື້ມອອກມາ ແລະນຳໄປຍັງບ່ອນທີ່ປະຊາຊົນເຕົ້າໂຮມກັນຢູ່ ມີທັງຜູ້ຊາຍຜູ້ຍິງແລະເດັກນ້ອຍທີ່ເຂົ້າໃຈໄດ້

3 ໃນເດີ່ນຕິດກັບປະຕູນ້ຳນັ້ນ ເອັຊຣາໄດ້ອ່ານພຣະທັມແຕ່ເຊົ້າມືດຈົນເຖິງທ່ຽງ ພວກເຂົາທຸກຄົນຟັງຢ່າງຕັ້ງອົກຕັ້ງໃຈ

4 ເອັຊຣາອ່ານຢູ່ເທິງເວທີທີ່ທຳດ້ວຍໄມ້ ທີ່ເຂົາເຈົ້າສ້າງຂຶ້ນສຳລັບໂອກາດຢ່າງນີ້ ພວກເຂົາຢືນຢູ່ຂ້າງຂວາຂອງທ່ານຄື ມັດຕີທີຢາ ເຊມາ ອານັຍຢາ ອູຣີຢາ ຮີນກີຢາ ແລະມາອາເຊຢາ ສ່ວນພວກທີ່ຢືນຢູ່ຂ້າງຊ້າຍຂອງທ່ານຄືເປດັຍຢາ ມີຊາເອນ ມັນຄີຢາ ຮັສຮູມ ຮັສບັດດານາ ເຊຄາຣີຢາ ແລະເມຊູນລາມ

5 ໃນຂນະ ເອັຊຣາຢືນຢູ່ເທິງເວທີ ແລະເປີດປື້ມນັ້ນອອກມາອ່ານຕໍ່ຫນ້າປະຊາຊົນ ທຸກຄົນໄດ້ລຸກຢືນຂຶ້ນ

6 ເອັຊຣາຈຶ່ງເວົ້າວ່າ, “ໃຫ້ພວກເຮົາ ສັຣເສີນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຜູ້ຊົງເປັນພຣະເຈົ້າອົງຍິ່ງໃຫຍ່” ປະຊາຊົນທຸກຄົນກໍພາກັນຍົກມືຂຶ້ນ ແລະຕອບວ່າ, “ອາແມນ ອາແມນ” ແລ້ວເຂົາກໍຄຸເຂົ່າລົງ ແລະກົ້ມຂາບນະມັສການ

7 ຕໍ່ມາ ທຸກຄົນໄດ້ລຸກຢືນຂຶ້ນຢູ່ບ່ອນເກົ່າ ແລ້ວຊາວເລວີບາງຄົນກໍໄດ້ອະທິບາຍພຣະທັມສູ່ເຂົາຟັງ ຊາວເລວີນີ້ຄື ເຢຊູອາ ບານີ ເຊເຣບີຢາ ຢາມີນ ອັກກູບ ຊັບເບທັຍ ໂຮດີຢາ ມາອາເຊຢາ ເກລີຕາ ອາຊາຣີຢາ ໂຢຊາບາດ ຮານານ ເປລັຍຢາ

8 ແລະເຂົາທັງຫລາຍອ່ານຈາກຫນັງສື ຈາກທັມບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າເປັນຂໍ້ໆ ແລະເຂົາກໍແປຄວາມເພື່ອໃຫ້ປະຊາຊົນເຂົ້າໃຈຂໍ້ຄວາມທີ່ອ່ານນັ້ນ

9 ເມື່ອເຂົາໄດ້ຍິນຂໍ້ພຣະທັມນັ້ນ ພວກເຂົາຮູ້ສຶກຕື້ນຕັນໃຈ ແລະຮ້ອງໄຫ້ຂຶ້ນ ແລ້ວເນເຫມີ ເອັຊຣາ ແລະຊາວເລວີຜູ້ອະທິບາຍພຣະທັມຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ບອກປະຊາຊົນວ່າ, “ວັນນີ້ ເປັນວັນບໍຣິສຸດສຳລັບພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງພວກທ່ານ ພວກທ່ານບໍ່ຕ້ອງຮ້ອງໄຫ້ຄ່ຳຄວນ

10 ດຽວນີ້ ໃຫ້ພວກທ່ານພາກັນກັບເມືອກິນເຂົ້າສາ ຈົ່ງແບ່ງປັນອາຫານແລະນ້ຳອະງຸ່ນໃຫ້ຜູ້ທີ່ບໍ່ມີພຽງພໍ ວັນນີ້ ເປັນວັນບໍຣິສຸດສຳລັບພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ສະນັ້ນ ບໍ່ຕ້ອງໂສກເສົ້າ ຄວາມຊື່ນບານທີ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງປະທານໃຫ້ພວກທ່ານນັ້ນ ຈະທຳໃຫ້ພວກທ່ານມີເຫື່ອແຮງຂຶ້ນ”

11 ພວກເລວີໄດ້ຍ່າງໄປມາຖ້າມກາງປະຊາຊົນ ແລະທຳໃຫ້ເຂົາງຽບໂດຍເວົ້າວ່າ, “ພາກັນມິດ ແລະຢ່າໄດ້ໂສກເສົ້າ ເພາະວ່າວັນນີ້ເປັນວັນບໍຣິສຸດ

12 ດັ່ງນັ້ນ ປະຊາຊົນຈຶ່ງກັບເມືອບ້ານແລ້ວກິນເຂົ້າດື່ມນ້ຳຢ່າງມ່ວນຊື່ນ ພວກເຂົາໄດ້ແບ່ງປັນສິ່ງທີ່ເຂົາມີໃຫ້ແກ່ຄົນອື່ນ ເພາະວ່າພວກເຂົາເຂົ້າໃຈຕາມທີ່ໄດ້ຟັງທ່ານອ່ານນັ້ນ

ງານສະຫລອງຢູ່ຕູບ

(ລລວ 23:33-43)

13 ວັນຕໍ່ມາ ພວກຫົວຫນ້າເຜົ່າພ້ອມດ້ວຍປະໂຣຫິດ ແລະພວກເລວີ ໄດ້ພາກັນໄປສຶກສາພຣະທັມນຳ ເອັຊຣາ

14 ພວກເຂົາໄດ້ຮູ້ເຫັນວ່າ ພຣະທັມທີ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງມອບໃຫ້ຜ່ານທາງໂມເຊ ສັ່ງໃຫ້ເຂົາຢູ່ໃນຕູບຊົ່ວຄາວ ເນື່ອງໃນໂອກາດງານສະຫລອງເດືອນທີ່ເຈັດນັ້ນ

15 ແລ້ວພວກເຂົາກໍສົ່ງຄຳແນະນຳອອກໄປທົ່ວນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ແລະທົ່ວຫົວເມືອງ ແລະບ້ານຕ່າງໆວ່າ, “ຈົ່ງອອກໄປເບື້ອງພູດອຍ ແລ້ວເອົາງ່າໄມ້ຕົ້ນຫມາກກອກ ງ່າຕົ້ນສົນ ງ່າຕົ້ນໄມ້ຫອມ ງ່າຕົ້ນຕານ ແລະຕົ້ນໄມ້ອື່ນໆມາເຮັດຕູບຕາມຄຳແນະນຳທີ່ຂຽນໄວ້ໃນພຣະທັມ”

16 ດັ່ງນັ້ນປະຊາຊົນຈຶ່ງເອົາງ່າໄມ້ມາທຳຕູບຢູ່ເທິງຫລັງຄາພຽງ ຢູ່ຕາມເດີ່ນພຣະວິຫານ ແລະຕາມບ່ອນໃກ້ປະຕູນ້ຳ ແລະໃກ້ປະຕູເອຟຣາອີມ

17 ປະຊາຊົນທຸກຄົນທີ່ກັບມາຈາກການເປັນຊະເລີຍກໍໄດ້ພາກັນປຸກຕູບ ແລະຢູ່ໃນຕູບນັ້ນ ນັບຕັ້ງແຕ່ສະໄຫມຂອງໂຢຊວຍບຸດນູນນັ້ນ ແມ່ນຄັ້ງທຳອິດທີ່ເຮັດຢ່າງນີ້ ທຸກຄົນຕ່າງກໍຕື່ນເຕັ້ນຍິນດີ

18 ພວກເຂົາອ່ານພຣະທັມຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າທຸກໆວັນ ຕັ້ງແຕ່ວັນທຳອິດຈົນເຖິງວັນສຸດທ້າຍ ພວກເຂົາສະເຫລີມສະຫລອງເຈັດວັນ ສ່ວນໃນວັນທີ່ແປດເປັນພິທີອັດຕາມຄຳແນະນຳ

9. ຄຳສາຣະພາບຂອງເອັຊຣາ ເຣື່ອງບາບຂອງອິສຣາເອນ

1 ໃນວັນທີ່ຊາວສີ່ເດືອນນີ້ ປະຊາຊົນອິສຣາເອນໄດ້ຊຸມນຸມກັນຖືສີນອົດອາຫານ ແລະນຸ່ງຫົ່ມຜ້າກະສອບ ແລະເອົາດິນໃສ່ຫົວ

2 ຄົນອິສຣາເອນໄດ້ແຍກຕົນອອກຈາກຊົນຕ່າງຊາດ ແລະຢືນສາຣະພາບບາບຂອງຕົນ ແລະສາຣະພາບກັມຊົ່ວແຫ່ງບັນພະບຸຣຸດຂອງເຂົາ

3 ແລະເຂົາລຸກຂຶ້ນໃນທີ່ຂອງເຂົາ ແລະອ່ານທັມບັນຍັດຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າຂອງເຂົາຢູ່ສາມຊົ່ວໂມງ ອີກສາມຊົ່ວໂມງເຂົາສາຣະພາບ ແລະນະມັສການພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າຂອງເຂົາທັງຫລາຍ

4 ເຢຊູອາ ບານີ ກັດມີເອນ ເຊບານີຢາ ບູນນີ ເຊເຣບີຢາ ບານີ ແລະເຄນານີ ໄດ້ຢືນຂຶ້ນທີ່ຂັ້ນໄດຂອງຄົນເລວີ ແລະເຂົາໄດ້ຮ້ອງດ້ວຍສຽງດັງຕໍ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າຂອງເຂົາ

5 ແລ້ວຄົນເລວີ ເຢຊູອາ ກັດມີເອນ ບານີ ຮາຊັບເນຢາ ເຊເຣບີຢາ ໂຮດີຢາ ເຊບານີຢາ ແລະເປທາຮີຢາ ກ່າວວ່າ, “ຈົ່ງຢືນຂຶ້ນ ແລະສັຣເສີນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າຂອງທ່ານທັງຫລາຍ ຕັ້ງແຕ່ນີຣັນດອນຈົນເຖິງນີຣັນນະການ” ສາທຸການແດ່ພຣະນາມອັນຮຸ່ງເຮືອງຂອງພຣະອົງ ຊຶ່ງຍິ່ງໃຫຍ່ເຫນືອການໂມທະນາແລະການສັຣເສີນທັງປວງ

6 ພຣະອົງຄືພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະອົງອົງດຽວ ພຣະອົງໄດ້ຊົງສ້າງຟ້າສວັນ ຟ້າສວັນອັນສູງສຸດພ້ອມກັບບໍຣິວານທັງສິ້ນຂອງຟ້າສວັນນັ້ນ ແຜ່ນດິນໂລກແລະບັນດາສິ່ງທີ່ຢູ່ໃນນັ້ນ ທະເລແລະບັນດາສິ່ງທີ່ຢູ່ໃນນັ້ນ ແລະພຣະອົງຊົງຮັກສາສິ່ງທັງປວງເຫລົ່ານັ້ນໄວ້ ແລະບໍຣິວານຂອງຟ້າສວັນໄດ້ນະມັສການພຣະອົງ

7 ພຣະອົງຄືພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງເລືອກອັບຣາມ ແລະຊົງນຳທ່ານອອກມາຈາກເມືອງອູຣ໌ແຫ່ງປະເທດຄັນເດອານ ແລະຊົງປະທານນາມທ່ານວ່າ ອັບຣາຮາມ

8 ແລະພຣະອົງຊົງເຫັນວ່ານ້ຳໃຈຂອງທ່ານຊື່ສັດຕໍ່ພຣະອົງ ແລະພຣະອົງໄດ້ຊົງປະທານແຜ່ນດິນຂອງຄົນການາອານ ຄົນຮີດຕີ ຄົນອາໂມຣິດ ຄົນເປຣີສຊີ ຄົນເຢບຸສ ແລະຄົນກີຣ໌ກາຊີ ໃຫ້ແກ່ເຊື້ອສາຍຂອງທ່ານ ແລະພຣະອົງຊົງກະທຳໃຫ້ພັນທະສັນຍາຂອງພຣະອົງສຳເຣັດ ເພາະພຣະອົງຊອບທັມ

9 “ແລະພຣະອົງທອດພຣະເນດຄວາມທຸກໃຈຂອງບັນພະບຸຣຸດຂອງຂ້າພຣະອົງໃນເອຢິບ ແລະຟັງສຽງຮ້ອງທຸກຂອງເຂົາທັງຫລາຍທີ່ທະເລແດງ

10 ແລະພຣະອົງຊົງກະທຳຫມາຍສຳຄັນ ແລະການອັດສະຈັນສູ້ຟາຣາໂອ ແລະຂ້າຣາຊການທັງສິ້ນ ແລະຕໍ່ປະຊາຊົນທັງສິ້ນແຫ່ງແຜ່ນດິນຂອງຟາຣາໂອ ເພາະພຣະອົງຊົງຊາບວ່າເຂົາທັງຫລາຍໄດ້ປະພຶດຢ່າງຍິ່ງຍະໂສຕໍ່ບັນພະບຸຣຸດຂອງຂ້າພຣະອົງ ແລະພຣະນາມຂອງພຣະອົງກໍຊ່າລືໄປດັ່ງທຸກວັນນີ້

11 ແລະພຣະອົງໄດ້ຊົງແຍກທະເລຕໍ່ຫນ້າເຂົາທັງຫລາຍ ເຂົາຈຶ່ງເດີນໄປກາງທະເລດິນແຫ້ງ ແລະພຣະອົງໄດ້ຊົງແກວ່ງຜູ້ໄລ່ຕາມເຂົາທັງຫລາຍລົງໃນທີ່ເລິກຢ່າງກັບຊົງແກວ່ງກ້ອນຫີນລົງໄປໃນມະຫາສະຫມຸດ

12 ນອກຈາກນີ້ ພຣະອົງຊົງນຳເຂົາໃນກາງເວັນດ້ວຍເສົາເມກ ແລະໃນກາງຄືນດ້ວຍເສົາໄຟ ເພື່ອໃຫ້ແສງແກ່ເຂົາໃນທາງທີ່ເຂົາຄວນຈະໄປ

13 ພຣະອົງສະເດັດລົງມາເທິງພູຊີນາອີ ແລະກ່າວກັບເຂົາຈາກຟ້າສວັນ ແລະປະທານກົດຫມາຍອັນຊອບແລະທັມ ແລະໄດ້ມອບພຣະບັນຍັດທີ່ດີແກ່ເຂົາ ທັງຄຳສັ່ງສອນທີ່ມີຫລັກແກ່ເຂົາ

14 ພຣະອົງຊົງໃຫ້ເຂົາຊາບເຖິງວັນສະບາໂຕບໍຣິສຸດຂອງພຣະອົງ ແລະຊົງຕຣາພຣະບັນຍັດກົດເກນ ແລະທັມບັນຍັດຜ່ານທາງໂມເຊຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ

15 ພຣະອົງປະທານອາຫານແກ່ເຂົາຈາກຟ້າສວັນແກ້ຄວາມຫິວ ແລະຊົງນຳນ້ຳອອກມາຈາກສີລາໃຫ້ເຂົາແກ້ກະຫາຍ ແລະພຣະອົງຊົງສັ່ງໃຫ້ເຂົາເຂົ້າໄປຍຶດຄອງແຜ່ນດິນຊຶ່ງພຣະອົງຊົງສັນຍາວ່າຈະປະທານໃຫ້ເຂົານັ້ນ

16 “ແຕ່ເຂົາທັງຫລາຍຄື ບັນພະບຸຣຸດຂອງຂ້າພຣະອົງທັງຫລາຍໄດ້ປະພຶດຢ່າງຍິ່ງຍະໂສ ແລະແຂງຄໍຂອງເຂົາເສັຽບໍ່ໄດ້ເຊື່ອຟັງພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງ

17 ເຂົາທັງຫລາຍປະຕິເສດບໍ່ເຊື່ອຟັງ ແລະບໍ່ເອົາໃຈໃສ່ໃນການອັດສະຈັນຊຶ່ງພຣະອົງຊົງປະກອບຂຶ້ນຖ້າມກາງເຂົາ ແຕ່ເຂົາແຂງຄໍຂອງເຂົາ ແລະໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງຫົວຫນ້າເພື່ອຈະກັບໄປສູ່ຄວາມເປັນທາດເຂົາໃນເອຢິບ ແຕ່ພຣະອົງຊົງເປັນພຣະເຈົ້າພ້ອມທີ່ຈະຊົງໃຫ້ອະພັຍ ມີພຣະທັຍເມດຕາ ແລະກະຣຸນາ ຊົງພຣະພິໂຣດຊ້າ ແລະຊົງອຸດົມດ້ວຍຄວາມຮັກຫມັ້ນຄົງ ແລະບໍ່ໄດ້ຊົງປະປ່ອຍເຂົາທັງຫລາຍ

18 ເຖິງແມ່ນວ່າເຂົາທັງຫລາຍໄດ້ສ້າງຮູບງົວຫລໍ່ໄວ້ສຳລັບຕົວແລະກ່າວວ່າ, “ນີ້ຄືພຣະເຈົ້າຂອງເຮົາ ຜູ້ຊົງນຳເຮົາຂຶ້ນມາຈາກເອຢິບ” ແລະໄດ້ກະທຳການຫມິ່ນປະຫມາດຢ່າງໃຫຍ່ຫລວງ

19 ດ້ວຍພຣະກະຣຸນາຊັບຊ້ອນຂອງພຣະອົງ ພຣະອົງກໍບໍ່ໄດ້ຊົງປະປ່ອຍເຂົາໃນຖິ່ນກັນດານ ເສົາເມກຊຶ່ງນຳເຂົາໃນກາງເວັນບໍ່ໄດ້ພາກຈາກເຂົາໄປ ຫລືເສົາໄຟໃນກາງຄືນຊຶ່ງໃຫ້ແສງແກ່ເຂົາຕາມທາງຊຶ່ງເຂົາຄວນຈະໄປກໍບໍ່ໄດ້ຂາດໄປ

20 ພຣະອົງປະທານພຣະວິນຍານໃຫ້ສັ່ງສອນເຂົາ ແລະບໍ່ໄດ້ຊົງຢັບຢັ້ງມານາຂອງພຣະອົງອອກຈາກປາກຂອງເຂົາທັງຫລາຍ ແລະປານນ້ຳແກ້ກະຫາຍຂອງເຂົາ

21 ພຣະອົງຊົງຊຸບລ້ຽງເຂົາທັງຫລາຍໃນຖິ່ນກັນດານສີ່ສິບປີ ແລະເຂົາບໍ່ໄດ້ຂາດສິ່ງໃດເລີຍ ເສື້ອຜ້າຂອງເຂົາບໍ່ຂາດວິ່ນ ແລະຕີນຂອງເຂົາບໍ່ໄດ້ບວມ

22 ແລະພຣະອົງຊົງມອບຣາຊອານາຈັກ ແລະຊົນຊາດທັງຫລາຍແກ່ເຂົາ ແລະຊົງປັນໃຫ້ເຂົາຕາມເຂດແດນ ເຂົາຈຶ່ງໄດ້ຍຶດແຜ່ນດິນແຫ່ງຊີໂຮນກະສັດແຫ່ງເຮັສໂບນ ແລະແຜ່ນດິນຂອງໂອກກະສັດແຫ່ງເມືອງບາຊານ

23 ພຣະອົງຊົງທະວີເຊື້ອສາຍຂອງເຂົາເຫມືອນດວງດາວແຫ່ງຟ້າສວັນ ແລະພຣະອົງຊົງນຳເຂົາເຂົ້າໄປໃນແຜ່ນດິນຊຶ່ງພຣະອົງໄດ້ສັ່ງບັນພະບຸຣຸດຂອງເຂົາໃຫ້ເຂົ້າໄປຍຶດນັ້ນ

24 ເຊື້ອສາຍເຫລົ່ານັ້ນຈຶ່ງເຂົ້າໄປ ແລະຍຶດແຜ່ນດິນນັ້ນ ພຣະອົງຊົງປາບປາມຊາວແຜ່ນດິນນັ້ນ ຄືຄົນການາອານໃຫ້ພົ້ນຫນ້າເຂົາ ແລະຊົງມອບເຂົາທັງຫລາຍໄວ້ໃນມືຂອງເຂົາ ພ້ອມກັບກະສັດແລະຊົນຊາດທັງຫລາຍແຫ່ງແຜ່ນດິນນັ້ນ ໃຫ້ໄດ້ກະທຳແກ່ຄົນເຫລົ່ານັ້ນຕາມໃຈຊອບຂອງເຂົາ

25 ແລະເຂົາຈຶ່ງເຂົ້າຍຶດຫົວເມືອງທີ່ມີປ້ອມ ແລະແຜ່ນດິນອຸດົມ ແລະຖືກຳມະສິດເຮືອນຊຶ່ງເຕັມດ້ວຍຂອງດີທັງປວງ ທັງທີ່ຂັງນ້ຳຊຶ່ງສະກັດໄວ້ ສວນອະງຸ່ນ ສວນຫມາກກອກ ແລະຕົ້ນໄມ້ທີ່ມີຫມາກມາກມາຍ ເຂົາຈຶ່ງໄດ້ກິນອີ່ມຈົນອ້ວນ ແລະປິຕິຍິນດີໃນພຣະຄຸນຍິ່ງຂອງພຣະອົງ

26 “ເຖິງຢ່າງໃດກໍດີ ເຂົາດື້ ແລະໄດ້ກະບົດຕໍ່ພຣະອົງ ແກ່ວງທັມບັນຍັດຂອງພຣະອົງໄວ້ເບື້ອງຫລັງ ແລະໄດ້ຂ້າຜູ້ປະກາດພຣະທັມຂອງພຣະອົງ ຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ຕັກເຕືອນເຂົາເພື່ອໃຫ້ເຂົາກັບມາຫາພຣະອົງ ແລະເຂົາກະທຳການຫມິ່ນປະຫມາດຢ່າງໃຫຍ່ຫລວງ

27 ເພາະສະນັ້ນພຣະອົງຊົງມອບເຂົາໄວ້ໃນມືສັດຕຣູຂອງເຂົາ ຜູ້ຊຶ່ງກະທຳໃຫ້ເຂົາທົນທຸກ ແລະໃນເວລາແຫ່ງການທົນທຸກຂອງເຂົານັ້ນ ເຂົາຮ້ອງທູນຕໍ່ພຣະອົງ ແລະພຣະອົງຊົງຟັງເຂົາຈາກຟ້າສວັນ ພຣະອົງໄດ້ປະທານບັນດາຜູ້ຊ່ອຍແກ່ເຂົາ ຜູ້ໄດ້ຊ່ອຍເຂົາໃຫ້ພົ້ນຈາກມືສັດຕຣູຂອງເຂົາ ຕາມພຣະກະຣຸນາຊັບຊ້ອນຂອງພຣະອົງ

28 ແຕ່ເມື່ອເຂົາພັກສງົບແລ້ວ ເຂົາກໍກະທຳຄວາມຊົ່ວຕໍ່ພຣະພັກພຣະອົງອີກ ພຣະອົງຈຶ່ງຊົງສລະເຂົາໄວ້ໃນມືສັດຕຣູຂອງເຂົາ ສັດຕຣູຈຶ່ງໄດ້ປົກຄອງເຂົາ ເຖິງປານນັ້ນເມື່ອເຂົາຫັນມາຮ້ອງທູນຕໍ່ພຣະອົງ ພຣະອົງຊົງຟັງເຂົາຈາກຟ້າສວັນ ແລະພຣະອົງຊົງຊ່ອຍກູ້ເຂົາໄວ້ຫລາຍຄັ້ງຫລາຍຫົນ ຕາມພຣະກະຣຸນາຂອງພຣະອົງ

29 ແລະພຣະອົງຊົງຕັກເຕືອນເຂົາ ເພື່ອວ່າຈະຊົງຫັນເຂົາໃຫ້ກັບຄືນມາສູ່ທັມບັນຍັດຂອງພຣະອົງ ແຕ່ເຂົາກໍຍັງປະພຶດຢ່າງເຍີ້ຍິ່ງອວດດີ ບໍ່ຍອມເຊື່ອຟັງພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງ ແຕ່ໄດ້ກະທຳຜິດຕໍ່ກົດຫມາຍຂອງພຣະອົງ (ອັນເປັນຂໍ້ປະຕິບັດຊຶ່ງມະນຸດຈະດຳຣົງຊີພຢູ່ໄດ້) ແລະໄດ້ຫັນບ່າດື້ ແລະຄໍແຂງເຂົ້າສູ້ ແລະບໍ່ໄດ້ເຊື່ອຟັງ

30 ພຣະອົງຊົງອົດທົນກັບເຂົາຢູ່ຫລາຍປີ ແລະຊົງເຕືອນເຂົາດ້ວຍພຣະວີນຍານຂອງພຣະອົງທາງຜູ້ປະກາດພຣະທັມຂອງພຣະອົງ ເຂົາກໍຍັງບໍ່ງ່ຽງຫູຟັງ ເພາະສະນັ້ນພຣະອົງຈຶ່ງຊົງມອບເຂົາໄວ້ໃນມືຂອງຊົນຊາດທັງຫລາຍແຫ່ງແຜ່ນດິນນັ້ນ

31 ເຖິງປານນັ້ນດ້ວຍພຣະກະຣຸນາຊັບຊ້ອນຂອງພຣະອົງ ພຣະອົງບໍ່ໄດ້ກະທຳໃຫ້ເຂົາພິນາດ ຫລືປະປ່ອຍເຂົາໄປ ເພາະພຣະອົງຊົງເປັນພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງພຣະເມດຕາແລະພຣະກະຣຸນາ

32 “ຂ້າແດ່ພຣະເຈົ້າຂອງຂ້າພຣະອົງທັງຫລາຍ ຊຶ່ງເປັນພຣະເຈົ້າຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ຊົງຣິດ ແລະຫນ້າເກງກົວ ຜູ້ຊົງຣັກສາຄຳຫມັ້ນສັນຍາ ແລະຄວາມຮັກຫມັ້ນຄົງ ສະນັ້ນຂໍພຣະອົງຢ່າຊົງເຫັນວ່າຄວາມທຸກຍາກລຳບາກທັງສິ້ນນັ້ນເປັນແຕ່ພຽງເລັກນ້ອຍຊຶ່ງບັງເກີດຂຶ້ນກັບຂ້າພຣະອົງທັງຫລາຍ ກັບບັນດາພຣະຣາຊາຂອງຂ້າພຣະອົງ ກັບບັນດາເຈົ້ານາຍ ບັນດາປະໂຣຫິດ ບັນດາຜູ້ປະກາດພຣະທັມ ບັນພະບຸຣຸດ ແລະຊົນຊາດຂອງພຣະອົງທັງສິ້ນ ຕັ້ງແຕ່ສະໄຫມກະສັດອັສຊີເຣັຽຈົນເຖິງວັນນີ້

33 ແຕ່ໃນບັນດາສິ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນແກ່ຂ້າພຣະອົງທັງຫລາຍ ພຣະອົງຍຸດຕິທັມ ເພາະພຣະອົງຊົງປະກອບກິຈຢ່າງທ່ຽງຕົງ ແຕ່ຂ້າພຣະອົງທັງຫລາຍປະພຶດຢ່າງອະທັມ

34 ບັນດາພຣະຣາຊາ ເຈົ້ານາຍ ປະໂຣຫິດ ແລະບັນພະບຸຣຸດຂອງຂ້າພຣະອົງ ບໍ່ໄດ້ຮັກສາທັມບັນຍັດ ຫລືເຊື່ອຟັງພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງ ແລະພຣະໂອວາດຂອງພຣະອົງຊຶ່ງພຣະອົງຊົງເຕືອນເຂົາ

35 ເພາະເຂົາທັງຫລາຍບໍ່ໄດ້ບົວລະບັດພຣະອົງໃນຣາຊອານາຈັກຂອງເຂົາ ແຕ່ພຣະຄຸນອັນຍິ່ງຂອງພຣະອົງ ພຣະອົງຊົງປະທານແກ່ເຂົາ ແລະແຜ່ນດິນທີ່ໃຫຍ່ອຸດົມ ພຣະອົງຊົງຍົກໃຫ້ເຂົາ ແລະເຂົາບໍ່ໄດ້ຫັນກັບຄືນຈາກການຊົ່ວຮ້າຍຂອງເຂົາ

36 ເບິ່ງແມ໋, ວັນນີ້ຂ້າພຣະອົງທັງຫລາຍເປັນທາດ ເປັນທາດໃນແຜ່ນດິນທີ່ພຣະອົງປະທານແກ່ບັນພະບຸຣຸດຂອງຂ້າພຣະອົງທັງຫລາຍ ເພື່ອໃຫ້ໄດ້ຮັບປະທານພືດຜົນກັບຂອງອັນດີຂອງມັນ

37 ແລະຜະລິດຜົນອັນມາກມາຍຂອງແຜ່ນດິນນັ້ນກໍຕົກແກ