Lamentations ພຣະທັມເພງຄ່ຳຄວນ	go back/ກັບຄືນ

ພຣະທັມເພງຄ່ຳຄວນ

1

2

3

4

5

ເພງຄ່ຳຄວນ

1. ຄວາມໂສກເສົ້າຂອງຊີໂອນທີ່ເປັນຊະເລີຍ

1 ກຸງທີ່ແຫນ້ນຫນາດ້ວຍພົລເມືອງມາອ້າງວ້າງຢູ່ໄດ້ຫນໍ ນະຄອນທີ່ຮຸ່ງເຮືອງຢູ່ຖ້າມກາງປະຊາຊາດມາກາຍເປັນດັ່ງຍິງຫມ້າຍຫນໍ ນະຄອນທີ່ເປັນດັ່ງເຈົ້າຍິງຖ້າມກາງເມືອງທັງຫລາຍ ກໍກັບເປັນເມືອງຂຶ້ນເຂົາໄປ

2 ນະຄອນນັ້ນຮ້ອງໄຫ້ສະອື້ນໃນຣາຕຣີການ ແລະນ້ຳຕາຂອງນາງກໍອາບແກ້ມ ນາງຈະຫາໃຜຖ້າມກາງຄົນທີ່ຮັກນາງໃຫ້ມາເລົ້າໂລມກໍຫາບໍ່ພົບ ບັນດາຫມູ່ເພື່ອນຂອງນາງຫມົດທຸກຄົນໄດ້ທໍຣະຍົດຕໍ່ນາງ ເຂົາທັງປວງກັບເປັນສັດຕຣູຂອງນາງ

3 ຢູດາໄດ້ຖືກກວາດໄປເປັນຊະເລີຍ ໄດ້ຮັບຄວາມທຸກໃຈ ຕ້ອງທຳງານຢ່າງທາດ ນາງຕ້ອງອາໄສຖ້າມກາງປະຊາຊາດທັງຫລາຍ ນາງບໍ່ພົບທີ່ພັກສງົບເລີຍ ບັນດາຜູ້ຂົ່ມເຫັງໄດ້ໄລ່ທັນນາງ ເມື່ອເວລານາງທຸກໃຈ

4 ຖນົນຫົນທາງທີ່ເຂົ້າກຸງເຢຣູຊາເລັມກໍໂສກເສົ້າຢູ່ ເພາະບໍ່ມີຜູ້ໃດເດີນໄປໃນງານເທສການ ບັນດາປະຕູເມືອງຂອງນາງຫວ່າງເປົ່າ ພວກປະໂຣຫິດທັງປວງຂອງນາງໄດ້ພາກັນຖອນໃຈ ສາວພົມມະຈາຣີທັງຫລາຍຂອງນາງກໍຕ້ອງທົນທຸກ ແລະຕົວນາງເອງກໍໄດ້ຣັບຄວາມຂົ່ມຂືນຍິ່ງນັກ

5 ພວກຄົນທີ່ຂັດຂວາງນາງກາຍເປັນຫົວຫນ້າ ພວກສັດຕຣູຂອງນາງໄດ້ຈະເຣີນຂຶ້ນ ດ້ວຍວ່າພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງກະທຳໃຫ້ນາງທົນທຸກ ເພາະຄວາມທໍຣະຍົດອັນມະຫັນຂອງນາງ ລູກເຕົ້າທັງຫລາຍຂອງນາງຕົກເປັນຊະເລີຍຕໍ່ຫນ້າສັດຕຣູ

6 ແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງຕະການ ໄດ້ພາກໄປຈາກທິດາແຫ່ງຊີໂອນເສັຽແລ້ວ ພວກເຈົ້ານາຍຂອງນາງກໍກັບເປັນດັ່ງຝູງກວາງ ທີ່ຫາທົ່ງຫຍ້າລ້ຽງຊີວິດບໍ່ໄດ້ ແລະໄດ້ແລ່ນຫນີໄປຂ້າງຫນ້າຜູ້ໄລ່ຕິດຕາມ

7 ເຢຣູຊາເລັມເມື່ອຕົກຢູ່ໃນຍາມທຸກໃຈ ແລະຍາມລຳເຄັນກໍໄດ້ຫວນລະນຶກເຖິງສິ່ງປະເສີດ ທີ່ຕົນເຄີຍມີໃນຄັ້ງກ່ອນ ເມື່ອພົລເມືອງຂອງນາງຕົກຢູ່ໃນມືຂອງສັດຕຣູ ແລະຫາບໍ່ມີຜູ້ໃດຈະສົງເຄາະນາງ ພວກສັດຕຣູເຫັນນາງແລ້ວກໍເຍາະເຍີ້ຍຄວາມລົ້ມຈົມຂອງນາງ

8 ເຢຣູຊາເລັມໄດ້ທຳບາບຢ່າງໃຫຍ່ຫລວງ ເຫດສະນີ້ນາງຈຶ່ງເປັນສິ່ງມົນທິນ ບັນດາຄົນທີ່ເຄີຍໃຫ້ກຽດນາງກໍລົບລູ່ນາງ ເພາະເຫດເຂົາທັງຫລາຍເຫັນຄວາມອັປຍົດຂອງນາງ ໂອ ນາງເອງໄດ້ຖອນໃຈ ແລະຫັນຫນ້າຂອງນາງໄປເສັຽ

9 ມົນທິນຂອງນາງກໍຂັງໃນກະໂປງຂອງນາງ ແລະນາງບໍ່ໄດ້ຄຳນຶງເຖິງອະນາຄົດ ດັ່ງນັ້ນນາງຈຶ່ງເສື່ອມໂຊມລົງໄວຢ່າງຫນ້າໃຈຫາຍ ນາງກໍບໍ່ມີຜູ້ໃດເລົ້າໂລມ “ຂ້າແດ່ພຣະເຈົ້າ ຂໍທອດພຣະເນດ ຄວາມທຸກໃຈຂອງຂ້າພຣະອົງ ເພາະພວກສັດຕຣູໄດ້ລຳພອງຕົວຂຶ້ນແລ້ວ”

10 ພວກສັດຕຣູໄດ້ຍື່ນມືຂອງເຂົາ ຍຶດເອົາບັນດາຂອງປະເສີດຂອງນາງ ດ້ວຍນາງໄດ້ເຫັນບັນດາປະຊາຊາດບຸກເຂົ້າມາໃນສະຖານນະມັສການຂອງນາງ ຄືຄົນທີ່ພຣະອົງໄດ້ຊົງຫ້າມບໍ່ໃຫ້ເຂົ້າມາໃນຊຸມນຸມຊົນຂອງພຣະອົງ

11 ບັນດາພົລເມືອງຂອງນາງໄດ້ຖອນໃຈໃຫຍ່ ເມື່ອເຂົາທັງຫລາຍຊອກຫາອາຫານແລະພວກເຂົາໄດ້ເອົາຊັບສິນຂອງຕົວອອກແລກອາຫານກິນເພື່ອຈະໄດ້ລ້ຽງຊີວິດ “ຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າ ຂໍຊົງທອດພຣະເນດ ເພາະຂ້າພຣະອົງເປັນທີ່ຢຽດຫຍາມເສັຽແລ້ວ”

12 ດູກ່ອນ ທ່ານທັງຫລາຍທີ່ເດີນຜ່ານໄປ ທ່ານບໍ່ໄດ້ເກີດມີຄວາມຮູ້ສຶກຫຍັງບໍ ຈົ່ງເບິ່ງດູ ວ່າມີຄວາມທຸກອັນໃດແດ່ທີ່ເຫມືອນຄວາມທຸກທີ່ມາສູ່ຂ້າພະເຈົ້າ ເປັນຄວາມທຸກຊຶ່ງພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງກະທຳແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ ໃນວັນທີ່ພຣະອົງຊົງພຣະພິໂຣດຂ້າພະເຈົ້າຢ່າງຮ້າຍແຮງນັ້ນ

13 “ພຣະອົງໄດ້ຊົງສົ່ງໄຟລົງມາຈາກເບື້ອງເທິງ ໃຫ້ເຂົ້າໄປໃນກະດູກທັງຫລາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ພຣະອົງໄດ້ຊົງຫ້າງແຮ້ວໄວ້ດັກຕີນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ

ພຣະອົງໄດ້ຊົງກະທຳໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຕ້ອງຫັນກັບຄືນ ພຣະອົງໄດ້ຊົງກະທຳໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ໂດດດ່ຽວ ແລະອ່ອນລະອາຢູ່ຕລອດວັນ

14 “ພາຣະແຫ່ງການທໍຣະຍົດທັງມວນຂອງຂ້າພະເຈົ້າກໍຖືກຮວມເຂົ້າກັນເປັນແອກ ໂດຍພຣະຫັດຂອງພຣະອົງຊົງຮວບມັດໄວ້ ແອກນັ້ນຮັດຕຶງຮອບຄໍຂ້າພະເຈົ້າ ພຣະອົງໄດ້ຊົງກະທຳໃຫ້ກຳລັງຂ້າພະເຈົ້າຖອຍໄປ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊົງມອບຂ້າພະເຈົ້າໄວ້ໃນມືຂອງເຂົາທັງຫລາຍ ຊຶ່ງຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ສາມາດຕໍ່ຕ້ານໄດ້

15 “ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊົງຖິ້ມນັກຮົບຂອງຂ້າພະເຈົ້າຖ້າມກາງຂ້າພະເຈົ້າ ພຣະອົງໄດ້ຊົງເກນຊຸມນຸມຊົນເຂົ້າມາຕໍ່ສູ້ຂ້າພະເຈົ້າ ເພື່ອຈະຢຽບຢໍ່າຊາຍສະກັນຂອງຂ້າພະເຈົ້າໃຫ້ແຫລກໄປ ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງຍ່ຳລູກສາວພົມມະຈາຣີແຫ່ງຢູດາ ດັ່ງຢຽບຫມາກອະງຸ່ນລົງໃນບໍ່ຍ່ຳຫມາກອະງຸ່ນ

16 “ເພາະເຫດນີ້ເອງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຮ້ອງໄຫ້ ໃນຕາຂອງຂ້າພະເຈົ້າມີນ້ຳຕາໄຫລລົງມາ ເພາະຜູ້ອອຍໃຈຢູ່ໄກຈາກຂ້າພະເຈົ້າ ຄືຜູ້ທີ່ໃຫ້ກຳລັງໃຈຂ້າພະເຈົ້າ ແລະພວກລູກຂອງຂ້າພະເຈົ້າກໍໂດດດ່ຽວເພາະພວກສັດຕຣູໄດ້ໄຊຊະນະ”

17 ເມືອງຊີໂອນໄດ້ຢຽດມືທັງສອງອອກອ້ອນວອນ ແຕ່ກໍບໍ່ມີໃຜທີ່ເລົ້າໂລມນາງໄດ້ ພຣະເຈົ້າຊົງມີພຣະບັນຊາ ກ່າວໂທດຢາໂຄບ ວ່າໃຫ້ພວກທີ່ຢູ່ອ້ອມຮອບຢາໂຄບຕັ້ງຕົວຂຶ້ນເປັນຄູ່ສັດຕຣູ ເຢຣູຊາເລັມເປັນສິ່ງເປິະເປື້ອນຖ້າມກາງເຂົາທັງຫລາຍ

18 “ພຣະເຈົ້າຊົງຊອບທັມແລ້ວ ເພາະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຂັດຂືນພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງ ດູກ່ອນ ບັນດາຊົນຊາດທັງຫລາຍ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍທ່ານໄດ້ຟັງ ແລະຂໍມາມອງເບິ່ງຄວາມທົນທຸກຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ສາວພົມມະຈາຣີຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ແລະຫນຸ່ມໆຂອງຂ້າພະເຈົ້າຕົກໄປເປັນຊະເລີຍແລ້ວ

19 “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮ້ອງເອີ້ນບັນດາຄົນຮັກຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ແຕ່ເຂົາທັງຫລາຍໄດ້ຫລອກລວງຂ້າພະເຈົ້າ ພວກປະໂຣຫິດແລະພວກຜູ້ໃຫຍ່ຂອງຂ້າພະເຈົ້າກໍຕາຍທີ່ກາງເມືອງ ຂນະເມື່ອເຂົາອອກຫາອາຫານເພື່ອລ້ຽງຊີວິດຂອງຕົນ

20 “ຂ້າແດ່ພຣະເຈົ້າ ໂຜດທອດພຣະເນດ ເພາະຂ້າພຣະອົງມີຄວາມທຸກ ຈິດໃຈຂອງຂ້າພຣະອົງມີຄວາມທຸລົນທຸລາຍ ຈິດໃຈຂອງຂ້າພະເຈົ້າເຈັບປວດ ເພາະຂ້າພຣະອົງມັກກະບົດຢ່າງຮ້າຍກາດ ນອກບ້ານມີຄົນຕ້ອງຄົມດາບຕາຍ ໃນບ້ານກໍມີຄົນຕາຍດ້ວຍ

21 ເຂົາທັງຫລາຍໄດ້ຍິນວ່າ ຂ້າພຣະອົງຖອນໃຈຢ່າງໃດ ຫາມີຜູ້ໃດມາເລົ້າໂລມໃຈຂ້າພຣະອົງ ບັນດາສັດຕຣູຂອງຂ້າພຣະອົງໄດ້ຍິນເຖິງເຫດຮ້າຍທີ່ຕົກແກ່ຂ້າພຣະອົງ ເຂົາທັງຫລາຍກໍພາກັນດີໃຈທີ່ພຣະອົງໄດ້ຊົງກະທຳຢ່າງນີ້ ຂໍໂຜດນຳເອົາມື້ທີ່ພຣະອົງຊົງປະກາດໄວ້ນັ້ນໃຫ້ມາເຖິງ ແລະເຂົາທັງຫລາຍຈະເປັນຢ່າງທີ່ຂ້າພຣະອົງເປັນຢູ່ນີ້

22 “ຂໍໃຫ້ບັນດາການຊົ່ວຂອງເຂົາທັງຫລາຍມາປາກົດຕໍ່ພຣະພັກພຣະອົງ ແລະຂໍຊົງກະທຳແກ່ເຂົາທັງຫລາຍເຫມືອນທີ່ພຣະອົງໄດ້ຊົງກະທຳແກ່ຂ້າພຣະອົງ ເພາະການທໍຣະຍົດທັງສິ້ນຂອງຂ້າພຣະອົງເຖີດ ດ້ວຍຄວາມສະທ້ອນຖອນໃຈຂອງຂ້າພຣະອົງນັ້ນມິຫລາຍຄັ້ງ ແລະຈິດໃຈຂອງຂ້າພຣະອົງກໍອ່ອນເພັຽເຕັມທີແລ້ວ”

2. ຄວາມເສົ້າໂສກຂອງຊີໂອນຈາກພຣະເຈົ້າ

1 ດ້ວຍພຣະພິໂຣດ ພຣະເຈົ້າຊົງໃຊ້ເມກບັງທິດາຂອງຊີໂອນຫນໍ ພຣະອົງໄດ້ຊົງແກວ່ງສະງ່າຣາສີຂອງອິສຣາເອນໃຫ້ຕົກລົງຈາກຟ້າເຖິງດິນ ພຣະອົງບໍ່ໄດ້ຊົງລະນຶກເຖິງແທ່ນຮອງພຣະບາດຂອງພຣະອົງເລີຍ ໃນຍາມທີ່ພຣະອົງຊົງໂກດຣ້າຍ

2 ພຣະເຈົ້າຊົງທຳລາຍທີ່ຢູ່ຂອງຢາໂຄບເສັຽສິ້ນແລ້ວໂດຍປາສຈາກພຣະກະຣຸນາ ດ້ວຍພຣະພິໂຣດຂອງພຣະອົງໄດ້ຊົງພັງ ທີ່ກຳບັງທັງຫລາຍຂອງທິດາແຫ່ງຢູດາໃຫ້ທະລາຍລົງ ພຣະອົງໄດ້ຊົງກະທຳໃຫ້ຕ່ຳລົງເຖິງດິນ ແລະຊົງໃຫ້ຣາຊອານາຈັກແລະເຈົ້ານາຍເປັນສິ່ງມົນທິນ

3 ດ້ວຍພຣະພິໂຣດພຣະອົງໄດ້ຊົງຕັດບັນດາອຳນາດແຫ່ງອິສຣາເອນໃຫ້ຂາດສິ້ນໄປ ພຣະອົງຊົງຫົດພຣະຫັດເບື້ອງຂວາມາເສັຽຈາກເຂົາຕໍ່ຫນ້າສັດຕຣູ ພຣະອົງຊົງເຜົາຜານຕະກູນຢາໂຄບດັ່ງໄຟທີ່ລຸກເຜົາໄຫມ້ໄປຮອບໆ

4 ພຣະອົງຊົງກົ່ງທະນູຂອງພຣະອົງຢ່າງສັດຕຣູ ຊົງຍົກພຣະຫັດເບື້ອງຂວາເຫມືອນດັ່ງເປັນຜູ້ຂັດຂວາງ ແລະໄດ້ຊົງປະຫານບັນດາຄົນທີ່ຕາຂອງເຮົາຈະອວດໄດ້ນັ້ນເສັຽໃນກະໂຈມທິດາແຫ່ງຊີໂອນ ພຣະອົງໄດ້ຊົງລະບາຍພຣະພິໂຣດຂອງພຣະອົງອອກມາເຫມືອນດັ່ງໄຟ

5 ພຣະເຈົ້າຊົງກາຍເປັນສັດຕຣູ ພຣະອົງໄດ້ຊົງທຳລາຍພວກອິສຣາເອນເສັຽ ພຣະອົງໄດ້ຊົງທຳລາຍບັນດາວັງຂອງເຂົາຫມົດ ແລະໄດ້ຊົງທຳລາຍທີ່ກຳບັງຂອງເຂົາໃຫ້ຫັກເພພັງ ຊົງເພີ້ມຄວາມເສົ້າໂສກແລະການຄ່ຳຄວນໃນທິດາແຫ່ງຢູດາ

6 ພຣະອົງໄດ້ຊົງທຳລາຍພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງເສັຽເຫມືອນນຶ່ງເປັນໄຟໃນສວນ ຊົງໃຫ້ສະຖານທີ່ປະຊຸມຂອງພຣະອົງມຸ່ນທະລາຍໄປ ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງກະທຳທັງເທສການແລະວັນສະບາໂຕໃຫ້ຫມົດສິ້ນໄປໃນຊີໂອນດ້ວຍພຣະພິໂຣດ ພຣະອົງຊົງດູຫມິ່ນອົງກະສັດແລະປະໂຣຫິດ

7 ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງຖິ້ມແທ່ນບູຊາຂອງພຣະອົງເສັຽ ພຣະອົງຊົງກຽດຊັງສະຖານທີ່ນະມັສການຂອງພຣະອົງ ກຳແພງວັງທັງຫລາຍນັ້ນພຣະອົງໄດ້ຊົງມອບໄວ້ໃນເງື້ອມມືຂອງສັດຕຣູ ເຂົາທັງຫລາຍໄດ້ສົ່ງສຽງອຶກກະທຶກໃນພຣະວິຫານແຫ່ງພຣະເຈົ້າເຫມືອນຢ່າງໃນວັນເທສການ

8 ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງຕັ້ງພຣະທັຍໄວ້ແລ້ວທີ່ຈະທຳລາຍ ກຳແພງຂອງທິດາຊີໂອນເສັຽ ພຣະອົງໄດ້ຊົງຂີດເສັ້ນວັດແທກໄວ້ແລ້ວ ພຣະອົງບໍ່ໄດ້ຊົງຫົດພຣະຫັດເລີກການທຳລາຍ ເຫດສັນນີ້ ພຣະອົງໄດ້ຊົງກະທຳໃຫ້ຫໍຄອນແລະກຳແພງນັ້ນຄ່ຳຄວນ ໃຫ້ຫັກເພພັງຮ່ວງໂຮຍໄປດ້ວຍກັນ

9 ປະຕູເມືອງຊີໂອນທັງຫມົດຍຸບລົງໃນດິນແລ້ວ ພຣະອົງໄດ້ຊົງທຳລາຍ ແລະຊົງຫັກດານປະຕູທັງປວງເສັຽສິ້ນ ກະສັດແລະເຈົ້ານາຍທັງຫລາຍແຫ່ງຊີໂອນກໍຕົກຢູ່ໃນຖ້າມກາງປະຊາຊາດທີ່ບໍ່ມີທັມບັນຍັດ ໂອ ບັນດາຜູ້ປະກາດພຣະທັມແຫ່ງເມືອງຊີໂອນບໍ່ໄດ້ຮັບນີມິດຈາກພຣະເຈົ້າອີກ

10 ພວກຜູ້ໃຫຍ່ຂອງທິດາແຫ່ງຊີໂອນ” ກໍກຳລັງນັ່ງງຽບຢູ່ເທິງພື້ນແຜ່ນດິນ ເຂົາທັງຫລາຍເອົາຜົງຂີ້ດິນໂຮຍໃສ່ຫົວຂອງຕົວ ແລະນຸ່ງຫົ່ມຜ້າກະສອບ ສາວພົມມະຈາຣີທັງຫລາຍແຫ່ງກຸງເຢຣູຊາເລັມກໍພາກັນກົ້ມຫົວລົງກັບພື້ນ

11 ນັຍຕາຂອງຂ້າພະເຈົ້າກໍອິດອ່ອນເພາະຮ້ອງໄຫ້ ຈິດວິນຍານຂອງຂ້າພະເຈົ້າກໍລະທົມ ເພາະຄວາມພິນາດຂອງທິດາແຫ່ງຊົນຊາດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ຈິດໃຈຂອງຂ້າພະເຈົ້າກໍລະທົມ ແລະເພາະເຫລົ່າເດັກເລັກເດັກນ້ອຍທີ່ດູດນົມຢູ່ນັ້ນ ເປັນລົມສະລົບຢູ່ຕາມທາງໃນກຸງ

12 ລູກທັງຫລາຍຖາມແມ່ຂອງຕົວວ່າ, “ແມ່ເອີຍ ເຂົ້າແລະເຫລົ້າອະງຸ່ນຢູ່ໃສ?” ເຂົາພາກັນຖາມ ຂນະທີ່ເຂົາເປັນລົມເຫມືອນຄົນທີ່ຖືກບາດເຈັບຢູ່ຕາມທາງໃນກຸງ ເມື່ອຊີວິດຂອງເຂົາຕ້ອງສິ້ນໄປ ທີ່ເອີກແມ່ຂອງເຂົາທັງຫລາຍ

13 ໂອ ທິດາແຫ່ງເຢຣູຊາເລັມເອີຍ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເອົາມາປຽບກັບເຈົ້າໄດ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປຽບເຈົ້າກັບຫຍັງ ໂອ ທິດາພົມມະຈາຣີແຫ່ງຊີໂອນເອີຍ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເອົາເຈົ້າໄປປຽບແກ່ຫຍັງ ເພື່ອຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ້າໂລມເຈົ້າໄດ້ ເພາະຄວາມອັບປາງຂອງເຈົ້າກໍໃຫຍ່ທຽມເທົ່າມະຫາສະມຸດ ຜູ້ໃດຈະໃຫ້ເຈົ້າກັບຄືນສູ່ພາບເດີມ

14 ຜູ້ປະກາດພຣະທັມຂອງເຈົ້າໄດ້ເຫັນນິມິດລວງ ແລະນິມິດບໍ່ເປັນເຣື່ອງເປັນຣາວມາບອກເຈົ້າ ແທນທີ່ເຂົາຈະເຜີຍບາບຂອງເຈົ້າອອກມາໃຫ້ປະຈັກ ເພື່ອຈະໃຫ້ເຈົ້າກັບສູ່ສະພາບດີ ແຕ່ເຂົາທັງຫລາຍໄດ້ເຫັນຄຳໂອວາດເປັນຄວາມເປົ່າໆແລະຄວາມລໍ້ລວງສຳລັບເຈົ້າ

15 ບັນດາຄົນທີ່ໄດ້ຜ່ານເຈົ້າໄປກໍໄດ້ຕົບມືເຍາະເຍີ້ຍເຈົ້າ ເຂົາທັງຫລາຍໄດ້ຫຍໍ້ຫຍັນ ແລະໄດ້ສັ່ນຫົວເຍາະເຍີ້ຍທິດາແຫ່ງເຢຣູຊາເລັມແລ້ວວ່າ, “ນີ້ຫລືຄືກຸງ ທີ່ຄົນທັງຫລາຍໄດ້ຂະຫນານນາມວ່າງາມຫມົດຈົດວ່າເປັນຄວາມຊື່ນຊົມຍິນດີຂອງຄົນທົ່ວທັງໂລກ”

16 ບັນດາສັດຕຣູຂອງເຈົ້າ ໄດ້ອ້າປາກຮ້ອງໃສ່ເຈົ້າ ເຂົາທັງຫລາຍເບະປາກ ແລະກັດແຂ້ວຄ້ຽວຟັນ ເຂົາພາກັນຮ້ອງວ່າ, “ພວກເຮົາໄດ້ທຳລາຍເມືອງນີ້ແລ້ວ ວັນນີ້ແຫລະ,ຄືວັນທີ່ພວກເຮົາໄດ້ຄອງຫາ ພວກເຮົາໄດ້ພົບແລ້ວ ພວກເຮົາເຫັນແລ້ວ”

17 ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງກະທຳຕາມແລະພຣະປະສົງແລ້ວ ໄດ້ຊົງກະທຳໃຫ້ພຣະດຳຣັດຂອງພຣະອົງສຳເຣັດ ຕາມທີ່ພຣະອົງໄດ້ສະຖາປະນາໄວ້ນານແລ້ວ

ພຣະອົງກໍໄດ້ຊົງທຳລາຍລົງຢ່າງບໍ່ມີພຣະເມດຕາ ພຣະອົງຊົງກະທຳໃຫ້ສັດຕຣູຍິນດີເຍີ້ຍເຈົ້າ ພຣະອົງໄດ້ຊົງຊູກຳລັງຂອງພວກສັດຕຣູຂອງເຈົ້າຂຶ້ນ

18 ຈິດໃຈຂອງເຂົາທັງຫລາຍຮ້ອງທູນພຣະເຈົ້າວ່າ ໂອ ກໍາແພງຂອງທິດາແຫ່ງເຢຣູຊາເລັມເອີຍ ຈົ່ງຫລັ່ງນ້ຳຕາໃຫ້ໄຫລອາບ ທັງກາງເວັນແລະກາງຄືນດັ່ງນ້ຳໃນລຳທານ ເຈົ້າຢ່າໄດ້ຢຸດຢ່ອນເລີຍ ຢ່າໃຫ້ນ້ຳຕາແຫ້ງຈາກຫນ່ວຍຕາເລີຍ

19 ຈົ່ງລຸກຂຶ້ນຮ້ອງໄຫ້ໃນກາງຄືນຕາມຍາມລະບາຍຄວາມໃນໃຈຂອງເຈົ້າອອກມາຢ່າງນ້ຳ ຕໍ່ພຣະພັກພຣະເຈົ້າ ຈົ່ງຊູມືທັງສອງຂອງເຈົ້າຂຶ້ນຕໍ່ໄປຍັງພຣະອົງ ເພື່ອຂໍຊີວິດຂອງບັນດາລູກໆຂອງເຈົ້າທີ່ຫິວຈົນເປັນລົມສລົບໄປ ຕາມຖນົນຫົນທາງທຸກແຫ່ງ

20 ຂ້າແດ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຂໍທອດພຣະເນດເຖີດວ່າ ພຣະອົງໄດ້ຊົງກະທຳການເຊັ່ນນີ້ແກ່ຜູ້ໃດ ຄວນທີ່ພວກຜູ້ຍິງຈະກິນລູກຂອງຕົນ ຫລືຈະກິນທາຣົກທີ່ຍັງອຸ້ມຢູ່ຫລື ພວກປະໂຣຫິດ ແລະພວກຜູ້ປະກາດພຣະທັມຄວນຈະຖືກປະການໃນສະຖານນະມັສການຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຫລື

21 ຄົນຫນຸ່ມແລະຄົນແກ່ ນອນຢຽດຢູ່ຕາມພື້ນດິນໃນຖນົນ ສາວພົມມະຈາຣີ ແລະຊາຍຫນຸ່ມຂອງຂ້າພຣະອົງຖືກຄົມດາບຫວດລົ້ມລົງ ພຣະອົງໄດ້ຊົງປະຫານເຂົາໃນວັນເມື່ອພຣະອົງຊົງກິ້ວ ໄດ້ຊົງສັງຫານເຂົາເສັຽໂດຍປາສຈາກພຣະກະຣຸນາ

22 ພຣະອົງໄດ້ຊົງເຊີນເຫລົ່າສັດຕຣູຜູ້ທີ່ຂ້າພຣະອົງຢ້ານອ້ອມຮອບທຸກດ້ານມາ ຢ່າງໃນວັນເທສການ ພໍເຖິງວັນທີ່ພຣະອົງຊົງພຣະພິໂຣດກໍບໍ່ມີຈັກຄົນນຶ່ງຫນີເອົາຕົວລອດໄດ້ ຫລືຄົງເຫລືອຕົກຄ້າງລອດຕາຍຢູ່ ຜູ້ທີ່ຂ້າພຣະອົງໄດ້ອຸ້ມຊູແລະລ້ຽງດູມານັ້ນ ສັດຕຣູຂອງຂ້າພຣະອົງໄດ້ເຜົາຜານເສັຽຫມົດແລ້ວ

3. ຄວາມຫວັງທີ່ໄດ້ຮັບຄວາມບັນເທົາໂດຍພຣະກະຣຸນາຄຸນຂອງພຣະເຈົ້າ

1 ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຄົນທີ່ໄດ້ເຫັນຄວາມທຸກໃຈ ໂດຍໄມ້ແສ້ແຫ່ງພຣະພິໂຣດຂອງພຣະອົງ

2 ພຣະອົງຊົງນຳ ແລະພາຂ້າພະເຈົ້າມາໃນຄວາມມືດແລະບໍ່ແມ່ນໃນຄວາມສວ່າງ

3 ແທ້ຈິງພຣະອົງຊົງພິກພຣະຫັດຂອງພຣະອົງ ຕໍ່ສູ້ຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ຕລອດວັນ

4 ເນື້ອແລະຫນັງຂ້າພະເຈົ້າ ພຣະອົງຊົງກະທຳໃຫ້ຊູບຊີບລົງ ພຣະອົງຊົງຫັກກະດູກຂ້າພະເຈົ້າແລ້ວ

5 ພຣະອົງຊົງສ້າງຮົ້ວຂັງຂ້າພະເຈົ້າ ຊົງເອົາຄວາມຂົມຂື່ນແລະຄວາມທຸກຍາກລຳບາກລ້ອມຂ້າພະເຈົ້າໄວ້

6 ພຣະອົງໄດ້ຊົງບັງຄັບຂ້າພະເຈົ້າໃຫ້ຢູ່ໃນທີ່ມືດ ດັ່ງຄົນທີ່ຕາຍນານແລ້ວ

7 ພຣະອົງຊົງກະທຳຮົ້ວລ້ອມຂ້າພະເຈົ້າໄວ້ເພື່ອຈະກັກຂັງບໍ່ໃຫ້ອອກໄປໄດ້ ພຣະອົງຊົງຕີໂຊ່ລ່າມຂ້າພະເຈົ້າໄວ້

8 ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າຮ້ອງກາບທູນຂໍຄວາມຊ່ອຍເຫລືອ ພຣະອົງບໍ່ຊົງຟັງຄຳອ້ອນວອນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ

9 ພຣະອົງຊົງລ້ອມຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍກ້ອນຫີນທີ່ສະກັດ ພຣະອົງຊົງກະທຳໃຫ້ຫົນທາງຂ້າພະເຈົ້າຄົດລ້ຽວໄປ

10 ທີ່ຂ້າພະເຈົ້າ ພຣະອົງຊົງທຳທ່າ ເຫມືອນຫມີຄອຍຕະຄຸບ ແລະດັ່ງສີງແອບຊຸ່ມຢູ່ໃນທີ່ລັບ

11 ພຣະອົງຊົງພາຂ້າພະເຈົ້າໄຫລໄປຈາກທາງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ແລະຈີກຂ້າພະເຈົ້າເປັນຕ່ອນໆ ພຣະອົງຊົງກະທຳໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຖືກຖີ້ມໄວ້

12 ພຣະອົງຊົງກົ່ງທະນູຂອງພຣະອົງ ແລະເອົາຂ້າພະເຈົ້າຕັ້ງເປັນເປົ້າສຳລັບລູກທະນູ

13 ພຣະອົງຊົງເອົາລູກທະນູໃນແຫລ່ງຂອງພຣະອົງ ຍິງເຂົ້າໃນຫົວໃຈຂອງຂ້າພະເຈົ້າແລ້ວ

14 ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກາຍເປັນຂີ້ປາກໃຫ້ຊົນຊາດທັງຫລາຍຫົວເລາະເຍາະເຍີ້ຍ ເປັນເນື້ອເພງໃຫ້ເຂົາຮ້ອງຫລິ້ນຕລອດທັງວັນ

15 ພຣະອົງໃຫ້ຈິດໃຈຂອງຂ້າພະເຈົ້າເຕັມແຕ່ຄວາມຂົ່ມຂື່ນ ໃຫ້ໂສກເສົ້າເຫງົາຫງ່ອຍຕລອດເວລາ

16 ພຣະອົງກະທຳໃຫ້ແຂ້ວຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຫັກດ້ວຍຫີນແຮ່ ແລະຊົງຢຽດຂ້າພະເຈົ້າໃຫ້ຢູ່ໃນກອງຂີ້ເຖົ່າ

17 ຈິດວິນຍານຂອງຂ້າພະເຈົ້າຂາດຄວາມສງົບສຸກ ຈົນຂ້າພະເຈົ້າລືມຄວາມສຳຣານວ່າເປັນຢ່າງໃດ

18 ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງວ່າ, “ສັກສີຂອງຂ້າພະເຈົ້າສູນໄປແລ້ວ ແລະຄວາມຫວັງໃນພຣະເຈົ້າກໍດັບຫມົດ”

19 ຂໍຊົງຈຳຄວາມທຸກໃຈ ແລະຄວາມຖືກບີບຄັ້ນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ກໍເຕັມດ້ວຍຢາພິດອັນຂົມຂື່ນ

20 ຈິດວິນຍານຂອງຂ້າພະເຈົ້າຍັງນຶກເຖິງຢ່າງບໍ່ສິ້ນສຸດ ແລະຕ້ອງຄ້ອມລົງພາຍໃນຕົວຂ້າພະເຈົ້າ

21 ຂ້າພະເຈົ້າຫວນຄິດຂຶ້ນມາໄດ້ ຂ້າພະເຈົ້າມີຄວາມຫວັງຂຶ້ນເມື່ອຄິດໄດ້ວ່າ

22 ຄວາມຮັກຫມັ້ນຄົງຂອງພຣະເຈົ້າບໍ່ເຄີຍຢຸດຢັ້ງ ແລະພຣະເມດຕາຂອງພຣະເຈົ້າບໍ່ມີສິ້ນສຸດ

23 ເປັນຂອງໃຫມ່ຢູ່ທຸກເວລາເຊົ້າ ຄວາມທ່ຽງຕົງຂອງພຣະອົງຍິ່ງໃຫຍ່ນັກ

24 ຈິດໃຈຂອງຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, “ພຣະເຈົ້າຊົງເປັນສ່ວນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ເຫດສັນນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະຫວັງໃນພຣະອົງ”

25 ພຣະເຈົ້າຊົງດີຕໍ່ຄົນທັງປວງທ່ຄອຍຖ້າພຣະອົງຢູ່ ແລະຊົງດີຕໍ່ຄົນທີ່ສແວງຫາພຣະອົງ

26 ເປັນການດີທີ່ຈະຫວັງໃຈ ແລະລໍຄອຍຄວາມລອດຈາກພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ

27 ເປັນການດີທີ່ຄົນເຮົາຈະແບກແອກໃນປະຖົມວັຍ

28 ໃຫ້ເຂົານັ່ງງຽບໆ ຢູ່ແຕ່ລຳພັງ ເພາະພຣະອົງຊົງວາງແອກນັ້ນເອງ

29 ໃຫ້ເຂົາເອົາປາກຈົດໄວ້ໃນຜົງຂີ້ດິນ (ຖ້າທຳດັ່ງນັ້ນຍັງຈະມີຫວັງ)

30 ໃຫ້ເຂົາອ່ຽງແກ້ມໃຫ້ຜູ້ທີ່ຕົບເຂົາ ໃຫ້ເຂົາຍອມຮັບຄວາມອັບອາຍຢ່າງເຕັມປ່ຽມເຖີດ

31 ດ້ວຍວ່າພຣະເຈົ້າຈະບໍ່ຊົງປະຖິ້ມເປັນນິດດອກ

32 ແຕ່ວ່າຖ້າພຣະອົງຊົງກະທຳໃຫ້ເກີດຄວາມເສົ້າໂສກ ພຣະອົງຈະຊົງພຣະກະຣຸນາຕາມຄວາມຮັກຫມັ້ນຄົງອັນລົ້ນເຫລືອຂອງພຣະອົງ

33 ເພາະພຣະອົງບໍ່ຊົງພໍພຣະທັຍທີ່ໄດ້ທຳໃຫ້ເກີດຄວາມທຸກໃຈ ຫລືລູກຫລານມະນຸດມີຄວາມໂສກ

34 ການຢຽບຢໍ່າ ບັນດາຊະເລີຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກໄວ້ໃຕ້ຕີນກໍດີ

35 ການຕັດສີດຂອງມະນຸດຜູ້ນຶ່ງຜູ້ໃດຕໍ່ພຣະພັກຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ສູງສຸດກໍດີ

36 ຖ້າເຂົາທຳຜິດຕໍ່ຜູ້ນຶ່ງຜູ້ໃດໃນຄະດີແຫ່ງຕົນ ພຣະເຈົ້າບໍ່ຊົງພໍພຣະທັຍເລີຍ

37 ຜູ້ໃດຈະສັ່ງແລະໃຫ້ເປັນໄປໄດ້ນອກຈາກເມື່ອພຣະເຈົ້າຊົງສະຖາປະນາໃຫ້ເປັນໄປ

38 ນອກຈາກພຣະໂອດຂອງພຣະຜູ້ສູງສຸດນັ້ນບໍ່ແມ່ນມີມາທັງຮ້າຍແລະດີ ຍາກແລະສະບາຍຫລື

39 ມະນຸດເປັນໆຈະໄປຈົ່ມເອົາກັບໃຜ ຄືມະນຸດທີ່ຖືກທຳໂທດເພາະບາບຂອງຕົນ

40 ໃຫ້ພວກເຮົາທົດສອບ ແລະພິຈາຣະນາວິຖີຂອງພວກເຮົາ ແລະກັບມາຫາພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າເຖີດ

41 ໃຫ້ພວກເຣົາຍົກຈິດໃຈ ແລະມືຂອງພວກເຮົາຂຶ້ນຕໍ່ພຣະພຣະເຈົ້າໃນຟ້າສວັນທູນວ່າ,

42 “ພວກຂ້າພຣະອົງໄດ້ທໍຣະຍົດ ແລະໄດ້ກະບົດແລ້ວ ແລະພຣະອົງຍັງບໍ່ໄດ້ຊົງອະພັຍໂທດ”

43 “ພຣະອົງຊົງຫົ່ມຄວາມກີ້ວ ແລະໄລ່ຕາມພວກຂ້າພຣະອົງໄດ້ຊົງປະຫານຢ່າງບໍ່ສົງສານ

44 ພຣະອົງຊົງຄຸມພຣະອົງໄວ້ເສັຽດ້ວຍເມກ ເພື່ອວ່າການອ້ອນວອນຂອງພວກຂ້າພຣະອົງຈະບໍ່ທະລຸໄປເຖິງພຣະອົງໄດ້

45 ພຣະອົງໄດ້ຊົງກະທຳໃຫ້ພວກຂ້າພຣະອົງເປັນເຫມືອນສິ່ງເສດເຫລືອແລະຂີ້ເຍື່ອທີ່ຖິ້ມຢູ່ໃນຖ້າມກາງຊົນຊາດທັງຫລາຍ

46 “ບັນດາສັດຕຣູຂອງພວກຂ້າພຣະອົງໄດ້ອ້າປາກຮ້ອງໃສ່ພວກຂ້າພຣະອົງ

47 ເຫດສະຍົດສຍອງແລະຫລຸມພາງມາເຖິງຂ້າພຣະອົງ ທັງຄວາມວ່າງເປົ່າແລະຄວາມພິນາດ

48 ນ້ຳຕາຂອງຂ້າພຣະອົງໄຫລເປັນແມ່ນ້ຳ ເນື່ອງດ້ວຍຄວາມພິນາດແຫ່ງທິດາຂອງຊົນຊາດຂອງຂ້າພຣະອົງ

49 “ນ້ຳຕາຂອງຂ້າພຣະອົງໄຫລລົງບໍ່ຢຸດ ແລະບໍ່ມີເວລາສ່າງເລີຍ

50 ຈົນກວ່າພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະທອດພຣະເນດລົງແລດູຈາກສວັນ

51 ນັຍຕາຂອງຂ້າພຣະອົງທຳໃຫ້ລະທົມເພາະເຄາະກັມຂອງບັນດາບຸດຕຣີແຫ່ງກຸງຂ້າພຣະອົງ

52 “ພວກທີ່ຕັ້ງຕົນເປັນສັດຕຣູຕໍ່ຂ້າພຣະອົງໂດຍບໍ່ມີເຫດຜົນນັ້ນ ໄດ້ຂັບໄລ່ຂ້າພຣະອົງດັ່ງຂັບໄລ່ນົກ

53 ເຂົາທັງຫລາຍແກ່ວງຂ້າພຣະອົງລົງໃນບໍ່ໃຫ້ຕາຍ ແລະເອົາຫີນຖົມທັບຂ້າພຣະອົງເສັຽ

54 “ນ້ຳໄດ້ຖ້ວມຫົວຂອງຂ້າພຣະອົງ ຂ້າພຣະອົງວ່າ, “ຂ້າພະເຈົ້າສູນເສັຽແນ່ແລ້ວ”

55 “ຂ້າແດ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຂ້າພຣະອົງໄດ້ຣ້ອງອອກພຣະນາມຂອງພຣະອົງຈາກທີ່ເລິກໃນບໍ່

56 ພຣະອົງຊົງສະດັບສຽງຂ້າພຣະອົງທີ່ວ່າ, “ຂໍຢ່າຊົງບັງພຣະກັນຕໍ່ຄຳຂອງຂ້າພຣະອົງທີ່ຮ້ອງທູນຂໍໃຫ້ຊ່ອຍ”

57 ພຣະອົງຊົງເຂົ້າມາໃກ້ໃນວັນທີ່ຂ້າພຣະອົງຮ້ອງທູນພຣະອົງ ພຣະອົງຕຣັສວ່າ, “ບໍ່ຕ້ອງຢ້ານ”

58 “ຂ້າແດ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະອົງໄດ້ຊົງເຂົ້າກັບຄະດີຂອງຂ້າພຣະອົງແລ້ວ ພຣະອົງຊົງໄຖ່ຊີວິດຂ້າພຣະອົງ

59 ຂ້າແດ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະອົງຊົງເຫັນທີ່ເຂົາຜິດຕໍ່ຂ້າພຣະອົງແລ້ວ ຂໍຊົງພິພາກສາຄະດີຂອງຂ້າພຣະອົງເຖີດ

60 ພຣະອົງໄດ້ຊົງເຫັນໃຈແກ້ແຄ້ນຂອງເຂົາແລະແຜນການທຳຮ້າຍຂ້າພຣະອົງແລ້ວ

61 “ຂ້າແດ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະອົງຊົງໄດ້ຍິນຄຳເຍາະເຍີ້ຍ ແລະແຜນການທຳຮ້າຍຂ້າພຣະອົງແລ້ວ

62 ຄືຮີມຝີປາກແລະຄວາມຄິດຂອງຜູ້ທີ່ໄດ້ຮຸກຮານຂ້າພຣະອົງ ກໍຕໍ່ສູ້ຂ້າພຣະອົງຢູ່ຕລອດວັນ

63 ເບິ່ງແມ໋, ບໍ່ວ່າເຂົາຈະນັ່ງຫລືລຸກ ຕົວຂ້າພຣະອົງກຳເປັນເນື້ອເພງໃຫ້ເຂົາຮ້ອງຫລິ້ນ

64 “ຂ້າແດ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະອົງຊົງສະຫນອງເຂົາທັງຫລາຍ ຕາມກັມແຫ່ງນ້ຳມືຂອງເຂົາ

65 ພຣະອົງຄົງຈະຊົງກະທຳໃຫ້ໃຈຂອງເຂົາທັງປວງມືດມົວໄປ ຄຳສາບຂອງພຣະອົງຄົງຕົກເຫນືອເຂົາ

66 ພຣະອົງຍັງຄົງໄລ່ຕິດເຂົາໄປດ້ວຍພຣະພິໂຣດແລະທຳລາຍເຂົາເສັຽ ຈາກໃຕ້ຟ້າສວັນຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ”

4. ສໍາເຣັດການລົງໂທດຊີໂອນ

1 ນີ້ຢ່າງໃດຫນໍ ທອງຄຳຈຶ່ງມີສີສະຫລົວ ແລະທອງນົພຄຸນກໍປ່ຽນໄປ ເພັດພອຍສັກສິດກໍແຕກກະຈາຍຕາມທຸກທາງຖນົນ

2 ບຸດຊາຍຜູ້ປະເສີດຂອງກຸງຊີໂອນ ມີຄ່າປຽບໄດ້ກັບທອງນົພຄຸນນັ້ນ ຖືກຕີຣາຄາພຽງເທົ່າຫມໍ້ດິນທີ່ປັ້ນຂຶ້ນດ້ວຍມືຂອງຊ່າງຫມໍ້ເທົ່ານັ້ນຫນໍ

3 ແມ້ແຕ່ຫມາປ່າຍັງໄດ້ເອົານົມອອກໃຫ້ລູກຂອງມັນດູດ ແຕ່ທິດາແຫ່ງຊົນຊາດຂອງຂ້າພະເຈົ້າກໍໃຈຮ້າຍດັ່ງນົກກະຈອກເທດໃນຖິ່ນການດານ

4 ລີ້ນຂອງທາຣົກທີ່ຍັງບໍ່ຢ່ານົມກະຫາຍຈົນຕິດເພດານ ພວກເດັກໄດ້ຂໍອາຫານແຕ່ບໍ່ມີໃຜຍື່ນໃຫ້ເຂົາ

5 ຄົນທັງປວງທີ່ເຄີຍຮັບປະທານອາຫານຢ່າງວິເສດກັບຕ້ອງພິນາດຢູ່ຕາມຖນົນ ຄົນທັງຫລາຍທີ່ເຄີຍສວມເສື້ອສີມ່ວງກັບຕ້ອງນອນເທິງກອງຂີ້ເຍື່ອ

6 ເພາະໂທດຜິດຂອງທິດາແຫ່ງຊົນຊາດ ຂ້າພະເຈົ້ານັ້ນກໍຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່າໂທດຂອງເມືອງໂຊໂດມ ທີ່ຕ້ອງຄວ່ຳທະລາຍລົງໃນພິບຕາດຽວໂດຍບໍ່ມີມືໃຜໄດ້ແຕະຕ້ອງເລີຍ

7 ພວກເຈົ້ານາຍນັ້ນບໍຣິສຸດກວ່າຫິມມະ ແລະຂາວກວ່ານ້ຳນົມ ຜິວພັນຂອງເຂົາເປັ່ງປັ່ງ່ຍິ່ງກວ່າຫີນແກ້ວພິລາ ເຂົາມີຮູບຮ່າງງາມດັ່ງໄພທູນ

8 ບັດນີ້ຜິວພັນຂອງເຂົາກໍມືດກວ່າສີດຳ ໃຜໆຕາມ

ຖນົນກໍຈື່ເຂົາບໍ່ໄດ້ ຫນັງຂອງເຂົາຫ່ຽວຫຸ້ມກະດູກ ແລະຈ່ອຍຜອມສ່ຳກັບຟືນ

9 ຄົນທີ່ຕາຍດ້ວຍຄົມດາບຍັງດີກວ່າ ຄົນທີ່ຕ້ອງອົດຢາກຕາຍ ເພາະຄົນເຫລົ່ານີ້ຄ່ອຍຜອມຄ່ອຍຕາຍໄປ ເພາະຂາດຜົນຈາກທ້ອງນາ

10 ມືຂອງຍິງທີ່ໃຈອ່ອນກັບເອົາລູກຂອງຕົວຕົ້ມກິນ ລູກທີ່ຖືກຕົ້ມກິນເປັນອາຫານນັ້ນ ກິນກັນເມື່ອຍາມໄພວິບັດມາສູ່ທິດາແຫ່ງຊົນຊາດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ

11 ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງບັນດານໂທໂສອອກມາແລ້ວ ພຣະອົງຊົງເທພຣະພິໂຣດອັນກ້ຽວກາດຂອງພຣະອົງລົງແລ້ວ ແລະໄດ້ຊົງຈຸດໄຟຂຶ້ນໃນກຸງຊີໂອນ ຊຶ່ງເຜົາຜານແມ້ແຕ່ຮາກຂອງເມືອງນັ້ນ

12 ກະສັດທັງປວງແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ ແລະບັນດາຊາວພິພົບພາກັນບໍ່ເຊື່ອວ່າ ສັດຕຣູຈະໄດ້ເຂົ້າໄປໃນປະຕູກຸງເຢຣູຊາເລັມໄດ້

13 ເພາະຄວາມຜິດບາບຂອງພວກຜູ້ປະກາດພຣະທັມຂອງກຸງຊີໂອນ ແລະເພາະການບາບຂອງພວກປະໂຣຫິດຂອງກຸງນັ້ນ ທີ່ໄດ້ກະທຳໂລຫິດຂອງຜູ້ຊອບທັມໃຫ້ໄຫລອອກໃນຖ້າມກາງກຸງ

14 ເຂົາທັງຫລາຍຍ່າງເປະປະແລະຕາບອດໄປຕາມຖນົນ ທຳຕົວໃຫ້ມົນທິນດ້ວຍໂລຫິດ ຈົນຄົນຈະຈັບຕ້ອງບໍ່ໄດ້ທີ່ເສື້ອຜ້າຂອງເຂົາ

15 “ຫນີໄປສາ ຄົນມີມົນທິນ”ຄົນທັງຫລາຍຮ້ອງວ່າໃສ່ເຂົາ “ຫນີໄປ ຫນີໄປ ຢ່າມາແຕະຕ້ອງ” ສະນັ້ນເຂົາຈຶ່ງຫນີໄປເປັນຄົນພະເນຈອນ ພົລເມືອງຂອງ

ປະຊາຊາດເວົ້າກັນວ່າ,”ເຂົາບໍ່ຄວນຢູ່ທີ່ນີ້ອີກຕໍ່ໄປ”

16 ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າເອງຊົງກະທຳໃຫ້ເຂົາທັງປວງກະຈັດກະຈາຍໄປ ພຣະອົງຈະບໍ່ຊົງສົນພຣະທັຍໃນເຂົາອີກເລີຍ ຄົນທັງຫລາຍຈຶ່ງບໍ່ນັບຖືພວກປະໂຣຫິດ ບໍ່ໃຫ້ຄວາມນັບຖືຕໍ່ພວກຜູ້ນຳ

17 ນັຍຕາຂອງພວກເຮົາມອງຫາຄວາມຊ່ອຍເຫລືອ ການຊ່ອຍເຫລືອນັ້ນເປັນລົມເປັນແລ້ງ ສ່ວນການເຝົ້າລໍຄອຍພວກເຮົາໄດ້ຄອຍ ເມືອງທີ່ບໍ່ອາດຊ່ອຍເຮົາໄດ້

18 ມີຄົນສະກົດຮອຍຕາມເຮົາ ຈົນພວກເຮົາຍ່າງທີ່ລານເມືອງຂອງພວກເຮົາບໍ່ໄດ້ ເບື້ອງປາຍຂອງພວກເຮົາກໍໃກ້ເຂົ້າມາແລ້ວ ວັນເດືອນທັງຫລາຍຂອງພວກເຣົາກໍຈະຈົມຢູ່ເພາະບັ້ນປາຍຂອງພວກເຮົາມາເຖິງ

19 ພວກທີ່ໄລ່ຕາມຈັບເຮົາກໍໄວກວ່ານົກອີນຊີໃນທ້ອງຟ້າ ເຂົາທັງຫລາຍແລ່ນກວາດພວກເຮົາເທິງພູ ເຂົາທັງຫລາຍຊຸ່ມຄອຍຈັບເຣົາໃນຖິ່ນກັນດານ

20 ເຈົ້າຊີວິດຂອງພວກຂ້າພະເຈົ້າ ຄືກະສັດທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງເລືອກໄວ້ນັ້ນກໍຕົກຫລຸມພາງຂອງເຂົາທັງຫລາຍແລ້ວ ຄືພວກເຮົາກ່າວຂວັນເຖິງພຣະອົງທ່ານວ່າ,” ເຮົາຈະດຳຣົງຊີວິດຂອງເຣົາຖ້າມກາງປະຊາຊາດໄດ້ ກໍດ້ວຍອາໄສຮົ່ມເງົາຂອງພຣະອົງທ່ານ”

21 ໂອ ທິດາແຫ່ງເມືອງເອໂດມ ທີ່ອາໄສຢູ່ໃນປະເທດອູຊ ຈົ່ງຊົມຊື່ນຍິນດີເຖີດ ຂັນໃບນັ້ນຄົງຈະສົ່ງຜ່ານມາເຖິງເຈົ້າດ້ວຍເປັນແນ່ ເຈົ້າຈະຕ້ອງເມົາໄປ ແລະຈະຕ້ອງແກ້ຜ້າເປື່ອຍຕົວລ້ອນຈ້ອນ

22 ໂອ ທິດາແຫ່ງກຸງຊີໂອນເອີຍ ການລົງໂທດເພາະການອະທັມຂອງເຈົ້າກໍຄົບແລ້ວ ພຣະອົງຈະບໍ່ຊົງພາເຈົ້າອອກໄປໃຫ້ເປັນຊະເລີຍອີກຕໍ່ໄປ ໂອ ທິດາແຫ່ງເມືອງເອໂດມເອີຍ ພຣະອົງຈະຊົງລົງໂທດ ເພາະຄວາມບາບຜິດຂອງເຈົ້າ ພຣະອົງຈະຊົງເປີດເຜີຍບາບຂອງເຈົ້າ

5. ຄໍາອ້ອນວອນຂອງພຣະກະຣຸນາທິຄຸນ

1 ຂ້າແດ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຂໍຊົງລະຣຶກວ່າມີສິ່ງໃດຕົກເຖິງຂ້າພຣະອົງ ເບິ່ງແມ໋, ຂໍຊົງພິຈາຣະນາຄວາມອັບອາຍຂາຍຫນ້າຂອງຂ້າພຣະອົງ

2 ມໍຣະດົກຂອງພວກຂ້າພຣະອົງໄດ້ໄປຕົກຢູ່ກັບພວກຕ່າງປະເທດ ບ້ານເຮືອນຂອງພວກຂ້າພຣະອົງເປັນຂອງຄົນຕ່າງດ້າວ

3 ພວກຂ້າພຣະອົງເປັນຄົນກຳພ້າພໍ່ ແລະເຫລົ່າແມ່ຂອງຂ້າພຣະອົງເປັນດັ່ງຍິງຫມ້າຍ

4 ນ້ຳກໍຕ້ອງຊື້ເຂົາດື່ມ ຟືນກໍຕ້ອງຊື້ເຂົາໃຊ້

5 ຜູ້ຂົ່ມຂີ່ໄດ້ຂີ່ຄໍພວກຂ້າພຣະອົງໄວ້ ພວກຂ້າພຣະອົງອ່ອນເພັຽ ແລະເຂົາບໍ່ໃຫ້ມີເວລາພັກເລີຍ

6 ພວກຂ້າພຣະອົງພະນົມມືໃຫ້ຄົນເອຢິບ ແລະຄົນອັສຊີເຣັຽ ເພື່ອຈະໄດ້ອາຫານກິນອີ່ມ

7 ບັນພະບຸຣຸດຂອງພວກຂ້າພຣະອົງໄດ້ກະທຳບາບ ແລະກໍຕາຍຫມົດແລ້ວ ພວກຂ້າພຣະອົງຕ້ອງຖືກໂທດເພາະບາບຂອງພວກເຂົາ

8 ທາດກັບປົກຄອງພວກຂ້າພຣະອົງ ບໍ່ມີຜູ້ໃດຊ່ອຍຂ້າພຣະອົງໃຫ້ພົ້ນມືຂອງເຂົາໄດ້

9 ຂ້າພຣະອົງທັງຫລາຍໄດ້ອາຫານມາໂດຍເອົາຊີວິດເຂົ້າສ່ຽງ ເພາະດາບແຫ່ງຖິ່ນກັນດານ

10 ຜີວຫນັງຂອງພວກຂ້າພຣະອົງກໍຮ້ອນປານເຕົາອົບ ເພາະຄວາມເດືອດຮ້ອນເຮັດໃຫ້ເຈັບໄຂ້

11 ເຂົາທັງຫລາຍຂືນໃຈພວກຜູ້ຍິງໃນກຸງຊີໂອນ ແລະຂົ່ມໃຈສາວພົມມະຈາຣີໃນຫົວເມືອງແຫ່ງຢູດາ

12 ພວກເຈົ້ານາຍຕ້ອງຖືກຜູກມືແຂວນບໍ່ມີໃຜນັບຖືພວກຜູ້ນຳ

13 ພວກຄົນຫນຸ່ມຖືກບັງຄັບໃຫ້ໂມ່ແປ້ງ ແລະພວກເດັກຕ້ອງແບກຟືນຫນັກລົ້ມລຸກຄຸກຄານ

14 ພວກຜູ້ໃຫຍ່ຫາຍຕົວໄປຈາກປະຕູເມືອງ ພວກຄົນຫນຸ່ມໄດ້ຢຸດດີດສີຕີເປົ່າແລ້ວ

15 ຄວາມສຸກຫາຍໄປສິ້ນຈາກໃຈຂອງພວກຂ້າພຣະອົງ ການເຕັ້ນຣຳຂອງພວກຂ້າພຣະອົງກາຍເປັນການໂສກເສົ້າ

16 ມົງກຸດໄດ້ຣ່ວງຫລົ່ນຈາກຫົວຂ້າພຣະອົງແລ້ວ ວິບັດແກ່ພວກຂ້າພຣະອົງເພາະພວກຂ້າພຣະອົງກະທຳບາບໄວ້

17 ເຫດນີ້ເອງໃຈພວກຂ້າພຣະອົງຈຶ່ງເຈັບປວດ ເພາະການເຫລົ່ານີ້ເອງ ນັຍຕາຂ້າພຣະອົງຈຶ່ງມົວໄປ

18 ເຫດດ້ວຍພູຊີໂອນຊຶ່ງເກີດຮ້າງເປົ່າ ພວກຫມາຈອກມາຍ່າງເພ່ນພ່ານຢູ່ເທິງນັ້ນ

19 ຂ້າແດ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ແຕ່ພຣະອົງຊົງຄອບຄອງຢູ່ເປັນນິດ ພຣະທີ່ນັ່ງຂອງພຣະອົງດຳຣົງຢູ່ທຸກຊົ່ວຊາດພັນ

20 ເຫດໃດພຣະອົງຊົງລືມພວກຂ້າພຣະອົງເສັຽເປັນນິດ ເຫດໃດໄດ້ຊົງປະຖິ້ມພວກຂ້າພຣະອົງເສັຽນານດັ່ງນີ້

21 ຂ້າແດ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຂໍຊົງຊ່ອຍຂ້າພຣະອົງໃຫ້ກັບສູ່ພຣະອົງເຖີດ ແລ້ວພວກຂ້າພຣະອົງຈະກັບສູ່ພຣະອົງ ຂໍຊົງຟື້ນເດືອນປີຂອງຂ້າພຣະອົງໃຫ້ເຫມືອນດັ່ງກ່ອນ

22 ເວັ້ນເສັຽແຕ່ພຣະອົງຊົງປະຖິ້ມພວກຂ້າພຣະອົງເສັຽແລ້ວ ແລະພຣະອົງຊົງກີ້ວພວກຂ້າພຣະອົງຢ່າງລົ້ນເຫລືອ