Judges ພຣະທັມພວກຜູ້ປົກຄອງ	go back/ກັບຄືນ

ພຣະທັມພວກຜູ້ປົກຄອງ

1	2	3	4	5	6	7	8	9	10
11	12	13	14	15	16	17	18	19	20
21

ພວກຜູ້ປົກຄອງ

1 ເຜົ່າຢູດາ ແລະຊີເມໂອນຈັບອາໂດນີເບເຊກ

(ຢຊຍ 15:13-19)

1 ຢູ່ມາເມື່ອໂຢຊວຍໄດ້ເສັຽຊີວິດແລ້ວ ຄົນອິສຣາເອນທູນຖາມພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າວ່າ, “ໃຜໃນພວກຂ້າພຣະອົງທັງຫລາຍຈະຂຶ້ນໄປກ່ອນເພື່ອສູ້ຮົບກັບຄົນການາອານ”

2 ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກ່າວວ່າ, “ຢູດາຈະຂຶ້ນໄປ ເບິ່ງແມ໋, ເຣົາໄດ້ມອບແຜ່ນດິນນັ້ນໄວ້ໃນກໍາມືເຂົາແລ້ວ”

3 ຢູດາຈຶ່ງເວົ້າກັບຊີເມໂອນອ້າຍຂອງຕົນວ່າ, “ຈົ່ງຂຶ້ນໄປກັບເຣົາ ໃນເຂດແດນທີ່ກຳນົດໃຫ້ແກ່ເຣົາ ເພື່ອເຣົາຈະໄດ້ຕໍ່ສູ້ກັບຄົນການາອານ ແລະເຮົາຈະໄປຮ່ວມຮົບໃນເຂດແດນທີ່ກຳນົດໃຫ້ແກ່ທ່ານນັ້ນເຫມືອນກັນ” ຊີເມໂອນກໍໄປກັບເຂົາ

4 ແລ້ວຢູດາກໍຂຶ້ນໄປ ແລະພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງມອບຄົນການາອານ ຄົນເປຣິສຊີໄວ້ໃນມືຂອງເຂົາ ແລະເຂົາກໍປະຫານຄົນທີ່ເມືອງເບເຊກ ແລະເຂົາໄດ້ປະຫານຄົນໃນເມືອງເບເຊກນຶ່ງຫມື່ນຄົນ

5 ເຂົາທັງຫລາຍພົບອາໂດນີເບເຊກໃນເມືອງເບເຊກ ແລະຕໍ່ສູ້ກັບທ່ານ ເຂົາໄດ້ປະຫານຄົນການາອານ ແລະຄົນເປຣິສຊີ

6 ອາໂດນີເບເຊກໄດ້ຫນີໄປ ແຕ່ເຂົາຕາມຈັບໄດ້ຕັດນິ້ວຫົວໂປ້ມື ແລະນິ້ວຫົວໂປ້ຕີນຂອງທ່ານອອກເສັຽ

7 ອາໂດນີເບເຊກກ່າວວ່າ, “ມີກະສັດເຈັດສິບອົງທີ່ມີຫົວໂປ້ມືແລະຫົວໂປ້ຕີນດ້ວນ ເກັບເສດອາຫານຢູ່ໃຕ້ໂຕະຂອງເຣົາ ເຮົາກະທຳແກ່ເຂົາຢ່າງໃດ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈຶ່ງຊົງກະທຳແກ່ເຮົາຢ່າງນັ້ນ” ເຂົາທັງຫລາຍກໍຄຸມຕົວທ່ານມາທີ່ກຸງເຢຣູຊາເລັມ ແລະທ່ານກໍເສັຽຊີວິດຢູ່ທີ່ນັ້ນ

ເຜົ່າຢູດາຊະນະເມືອງເຢຣູຊາເລັມ ແລະ

ເມືອງເຮໂບຣນ

8 ແລະຄົນຢູດາໄດ້ເຂົ້າໂຈມຕີເມືອງເຢຣູຊາເລັມ ແລະຍຶດເມືອງໄດ້ ຈຶ່ງຂ້າຟັນຊາວເມືອງເສັຽດ້ວຍຄົມດາບ ແລະເອົາໄຟເຜົາເມືອງເສັຽ

9 ພາຍຫລັງຄົນເຜົ່າຢູດາໄດ້ລົງໄປສູ້ຮົບກັບຄົນການາອານຜູ້ຊຶ່ງຕັ້ງຢູ່ຕາມແຖບພູໃນເນເກັບ ແລະທີ່ຢູ່ຕາມຕີນພູ

10 ແລະຢູດາໄດ້ໄປສູ້ຮົບກັບຄົນການາອານຜູ້ຢູ່ໃນເຮໂບຣນ (ເມືອງເຮໂບຣນນັ້ນແຕ່ກ່ອນມີຊື່ວ່າ ກິຣີອາດອາຣ໌ບາ) ແລະເຂົາທັງຫລາຍໄດ້ປະຫານເຊຊັຍ ແລະອາຮີມານ ແລະຕັນມັຍ

ໂອດນີເອນຊະນະເມືອງເດບີຣ໌ ແລະໄດ້ຮັບນາງສາວອັກສາ

11 ເຂົາທັງຫລາຍຍົກມາຈາກທີ່ນັ້ນໄປຕໍ່ສູ້ຮົບກັບຊາວເມືອງເດບີຣ໌ (ເມືອງເດບີຣ໌ນັ້ນແຕ່ກ່ອນມີຊື່ວ່າ ກິຣີອາດເຊເຟີ)

12 ແລະກາເລັບກ່າວວ່າ, “ໃຜໂຈມຕີເມືອງກິຣີອາດເຊເຟີ ແລະຍຶດໄດ້ ເຮົາຈະຍົກອັກສາບຸດສາວຂອງເຮົາໃຫ້ເປັນເມັຽ”

13 ໂອດນີເອນບຸດເກນັສ ນ້ອງຊາຍຂອງກາເລັບຕີເມືອງນັ້ນໄດ້ ທ່ານຈຶ່ງຍົກອັກສາບຸດສາວຂອງຕົນໃຫ້ເປັນເມັຽ

14 ຢູ່ມາເມື່ອແຕ່ງງານກັນແລ້ວ ນາງຈຶ່ງຊວນຜົວໃຫ້ຂໍທີ່ດິນຈາກບິດາ ນາງກໍລົງມາຈາກຫລັງລໍ ກາເລັບຈຶ່ງຖາມນາງວ່າ, “ເຈົ້າມາມີເຣື່ອງຫຍັງ”

15 ນາງຈຶ່ງຕອບທ່ານວ່າ, “ຂໍຂອງຂວັນໃຫ້ລູກຈັກຢ່າງນຶ່ງເຖີດ ເມື່ອພໍ່ໃຫ້ຂ້ານ້ອຍມາຢູ່ໃນດິນແດນເນເກັບແລ້ວ ລູກຂໍນ້ຳພຸນຳ” ແລະກາເລັບກໍຍົກນ້ຳພຸທາງເທິງແລະນ້ຳພຸທາງລຸ່ມໃຫ້ແກ່ນາງ

ເຂດແດນທີ່ເຜົ່າຢູດາ ແລະເບັນຢາມິນຍຶດຄອງ

16 ຄົນເກນິດພໍ່ເຖົ້າຂອງໂມເຊໄດ້ຂຶ້ນໄປຈາກເມືອງດົງຕົ້ນຕານ ພ້ອມກັບຄົນຢູດາມາເຖິງຖິ່ນກັນດານຢູດາຊຶ່ງຢູ່ໃນເນເກັບໃກ້ອາຣາດ ແລະເຂົາກໍເຂົ້າໄປຕັ້ງຢູ່ກັບຊົນຊາດນັ້ນ

17 ຢູດາກໍຍົກໄປຮ່ວມກັບຊີເມໂອນອ້າຍຂອງເຂົາປະຫານຄົນການາອານຊຶ່ງຢູ່ໃນເມືອງເຊຟັທ ແລະທຳລາຍເມືອງນັ້ນເສັຽຢ່າງສິ້ນເຊີງ ເຂົາຈຶ່ງເອີ້ນຊື່ເມືອງນັ້ນວ່າໂຮຣ໌ມາ

18 ຢູດາໄດ້ຍຶດເມືອງກາຊາພ້ອມທັງອານາເຂດ ແລະເມືອງອັສເກໂລນພ້ອມທັງອານາເຂດ ແລະເມືອງເອກໂລນພ້ອມທັງອານາເຂດໄວ້ດ້ວຍ

19 ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງສະຖິດຢູ່ກັບຢູດາ ເຂົາຈຶ່ງຂັບໄລ່ຊາວພູດອຍອອກໄປ ແຕ່ຈະຂັບໄລ່ຊາວເມືອງທີ່ຢູ່ໃນທີ່ຮາບພຽງນັ້ນບໍ່ໄດ້ ເພາະພວກເຫລົ່ານັ້ນມີຣົດຮົບເຫລັກ

20 ເມືອງເຮໂບຣນນັ້ນເຂົາຍົກໃຫ້ກາເລັບດັ່ງທີ່ໂມເຊໄດ້ກ່າວໄວ້ ກາເລັບຈຶ່ງຂັບໄລ່ບຸດຊາຍທັງສາມຄົນຂອງອານາກອອກໄປເສັຽ

21 ແຕ່ຄົນເບັນຢາມິນບໍ່ໄດ້ຂັບໄລ່ຄົນເຢບຸສຜູ້ຢູ່ໃນເຢຣູຊາເລັມໃຫ້ອອກໄປ ດັ່ງນັ້ນຄົນເຢບຸສຈຶ່ງອາໄສຢູ່ກັບຄົນເບັນຢາມິນໃນເຢຣູຊາເລັມຈົນເຖິງທຸກວັນນີ້

ເຊື້ອສາຍໂຢເຊັບຊະນະເມືອງເບັດເອນ

22 ເຊື້ອສາຍຂອງໂຢເຊັບໄດ້ຂຶ້ນໄປໂຈມຕີເມືອງເບັດເອນ ແລະພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງສະຖິດກັບເຂົາ

23 ເຊື້ອສາຍຂອງໂຢເຊັບໄດ້ໃຊ້ຄົນໄປສອດແນມເມືອງເບັດເອນ (ແຕ່ກ່ອນເມືອງນີ້ຊື່ ລູຊ)

24 ແລະຜູ້ສອດແນມເຫັນຊາຍຄົນນຶ່ງຍ່າງອອກມາຈາກເມືອງ ຈຶ່ງເວົ້າກັບເຂົາວ່າ, “ຂໍຊີ້ທາງເຂົ້າເມືອງນີ້ໃຫ້ແກ່ເຮົາ ແລະເຣົາຈະປານີເຈົ້າ”

25 ຊາຍຄົນນັ້ນກໍຊີ້ທາງເຂົ້າເມືອງໃຫ້ ແລະເຂົາປະຫານເມືອງນັ້ນ ທຳລາຍເສັຽດ້ວຍຄົມດາບ ແຕ່ເຂົາປ່ອຍໃຫ້ຊາຍຄົນນັ້ນ ແລະຍາດຕິພີ່ນ້ອງຂອງເຂົາລອດໄປ

26 ຊາຍຄົນນັ້ນກໍເຂົ້າໄປໃນແຜ່ນດິນຂອງຄົນຮີດຕີ ແລະສ້າງເມືອງຂຶ້ນເມືອງນຶ່ງເອີ້ນຊື່ວ່າເມືອງ ລູຊ ຊຶ່ງເປັນຊື່ຢູ່ຈົນເຖິງທຸກວັນນີ້

27 ມານັສເຊບໍ່ໄດ້ຂັບໄລ່ຊາວເມືອງເບັດເຊອານ ແລະຊາວຊົນນະບົດຂອງເມືອງນັ້ນໃຫ້ອອກໄປ ຫລືຊາວເມືອງຕາອານາກກັບຊາວຊົນນະບົດຂອງເມືອງນັ້ນ ຫລືຊາວເມືອງໂດຣ໌ກັບຊາວຊົນນະບົດຂອງເມືອງນັ້ນ ຫລືຊາວເມືອງອິບເລອາມກັບຊາວຊົນນະບົດຂອງເມືອງນັ້ນ ຫລືຊາວເມືອງເມກິດໂດກັບຊາວຊົນນະບົດຂອງເມືອງນັ້ນ ແຕ່ຄົນການາອານຍັງສືບຕໍ່ອາໄສຢູ່ໃນແຜ່ນດິນນັ້ນ

28 ຢູ່ມາເມື່ອຄົນອິສຣາເອນມີກຳລັງເຂັ້ມແຂງຂຶ້ນກໍບັງຄັບຄົນການາອານໃຫ້ທຳງານໂຍທາ ແຕ່ບໍ່ໄດ້ຂັບໄລ່ໃຫ້ເຂົາອອກໄປໃຫ້ຫມົດ

29 ແລະເອຟຣາອິມບໍ່ໄດ້ຂັບໄລ່ຄົນການາອານຜູ້ອາໄສຢູ່ໃນເມືອງເກເຊີໃຫ້ອອກໄປ ແຕ່ຄົນການາອານຍັງອາໄສຢູ່ໃນເມືອງເກເຊີຖ້າມກາງເຂົາ

ເຂດແດນທີ່ເຜົ່າອື່ນໆຍຶດຄອງ

30 ເຊບູລູນບໍ່ໄດ້ຂັບໄລ່ຊາວເມືອງກິດໂຣນ ຫລືຊາວເມືອງນາຮາໂລນ ແຕ່ຄົນການາອານໄດ້ອາໄສຢູ່ຖ້າມກາງເຂົາແລະຖືກເກນໃຫ້ທຳງານໂຍທາ

31 ອາເຊີບໍ່ໄດ້ຂັບໄລ່ຊາວເມືອງອັກໂກ ຫລືຊາວເມືອງຊີໂດນ ຫລືຊາວເມືອງອາລາບ ຫລືຊາວເມືອງອັກຊີບ ຫລືຊາວເມືອງເຮນບາ ຫລືຊາວເມືອງອາຟິກ ຫລືຊາວເມືອງເຣໂຮບ

32 ແຕ່ຄົນເຜົ່າອາເຊີໄດ້ອາໄສຢູ່ຖ້າມກາງຄົນການາອານຊາວແຜ່ນດິນນັ້ນ ເພາະວ່າເຂົາທັງຫລາຍບໍ່ໄດ້ຂັບໄລ່ໃຫ້ອອກໄປເສັຽ

33 ເນັຟທາລີບໍ່ໄດ້ຂັບໄລ່ຊາວເມືອງເບັດເຊເມສ ຫລືຊາວເມືອງເບັດອານັທ ແຕ່ອາໄສຢູ່ໃນຫມູ່ຄົນການາອານຊາວແຜ່ນດິນນັ້ນ ແຕ່ຢ່າງໃດກໍດີຊາວເມືອງເບັດເຊເມສ ແລະຊາວເມືອງເບັດອານັທກໍຖືກເກນໃຫ້ທຳງານໂຍທາ

34 ຄົນອາໂມຣິດໄດ້ບັງຄັບຄົນເຜົ່າດານໃຫ້ກັບເຂົ້າໄປໃນພູດອຍບໍ່ຍອມໃຫ້ລົງມາຍັງທີ່ລຸ່ມ

35 ຄົນອາໂມຣິດຍັງສືບຕໍ່ອາໄສຢູ່ທີ່ຮາຣ໌ເຮເຣສໃນເມືອງອັຍຢາໂລນ ແລະໃນເມືອງຊາອັນບິມ ແຕ່ມີເຊື້ອສາຍໂຢເຊັບເຫນືອກວ່າມືເຂົາທັງຫລາຍ ເຂົາຈຶ່ງຖືກເກນໃຫ້ທຳງານໂຍທາ

36 ອານາເຂດຂອງຄົນອາໂມຣິດຕັ້ງຕົ້ນແຕ່ທາງຂ້າມພູອັກຣັບບິມ ຕັ້ງແຕ່ເມືອງເຊລາຂຶ້ນໄປ

2.ທູດຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າທີ່ໂບຄີມ

1 ຕໍ່ມາ ທູດຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ສະເດັດມາຈາກເມືອງກິນການເພື່ອໄປໂບຄິມ ທູດອົງນີ້ເວົ້າຕໍ່ພວກອິສຣາເອນວ່າ, “ເຮົາພາພວກເຈົ້າອອກມາຈາກປະເທດເອຢິບ ແລະນຳເຂົ້າໄປໃນແຜ່ນດິນທີ່ໄດ້ສັນຍາໄວ້ກັບປູ່ຍ່າຕາຍາຍຂອງພວກເຈົ້າ ເຮົາໄດ້ບອກພວກເຈົ້າວ່າ ເຮົາຈະບໍ່ລົບລ້າງຄຳຫມັ້ນສັນຍາທີ່ມີໄວ້ກັບພວກເຈົ້າຈັກເທື່ອ

2 ແລະພວກເຈົ້າຕ້ອງທຳລາຍແທ່ນບູຊາຂອງພວກເຂົານັ້ນຖິ້ມຫມົດເສັຽ ແຕ່ພວກເຈົ້າບໍ່ໄດ້ທຳຕາມທີ່ເຮົາໄດ້ບອກໄວ້ ພວກເຈົ້າກັບໄປທຳຢ່າງອື່ນແທນ

3 ສະນັ້ນເຣົາຂໍບອກພວກເຈົ້າດຽວນີ້ວ່າ ເຮົາຈະບໍ່ຂັບໄລ່ປະຊາຊົນເຫລົ່ານີ້ອອກໄປຈາກບ່ອນທີ່ພວກເຈົ້າຈະໄປຢູ່ນັ້ນ ພວກເຂົາຈະເປັນຜູ້ຂົ່ມເຫັງພວກເຈົ້າ ແລະພຣະຂອງເຂົາຈະເປັນສິ່ງທີ່ລໍ້ລວງໃຫ້ພວກເຈົ້າໄດ້ຮັບເຄາະຮ້າຍ”

4 ເມື່ອທູດຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພວກອິສຣາເອນກໍພາກັນຮ້ອງໄຫ້

5 (ດັ່ງນັ້ນບ່ອນນີ້ຈຶ່ງໄດ້ເອີ້ນວ່າໂບຄີມ) ແລ້ວພວກເຂົາກໍເອົາເຄື່ອງບູຊາຖວາຍແດ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຢູ່ທີ່ນັ້ນ

ໂຢຊວຍເສັຽຊີວິດ

(ຢຊຍ 24:29-31)

6 ເມື່ອໂຢຊວຍໄດ້ສົ່ງພວກອິສຣາເອນກັບຄືນເມືອ ພວກເຂົາແຕ່ລະຄົນກໍໄປຮັບເອົາສ່ວນແບ່ງຂອງຕົນໃນແຜ່ນດິນນັ້ນ

7 ພວກອິສຣາເອນຮັບໃຊ້ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕລອດຊົ່ວຊີວິດຂອງໂຢຊວຍ ແລະຫລັງຈາກທ່ານເສັຽຊີວິດໄປແລ້ວ ພວກເຂົາກໍຍັງຮັບໃຊ້ພຣະອົງຕໍ່ໄປຈົນຕລອດຊົ່ວອາຍຸຂອງພວກຜູ້ນຳ ພວກຜູ້ນຳເຫລົ່ານີ້ເປັນຜູ້ຮູ້ຈັກກິຈການທຸກຢ່າງທີ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງກະທຳຕໍ່ພວກອິສຣາເອນ

8 ໂຢຊວຍບຸດຂອງນູນຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ໄດ້ເສັຽຊີວິດໄປເມື່ອອາຍຸໄດ້ຮ້ອຍສິບປີ

9 ສົບຂອງທ່ານໄດ້ຝັງໄວ້ໃນດິນຂອງທ່ານເອງ ຢູ່ເທິງພູເອຟຣາອິມທີ່ເມືອງຕິມນັທເຮເຣສ ຢູ່ທາງທິດເຫນືອຂອງພູກາອັສ

10 ຕໍ່ມາ ຄົນທຸກຄົນໃນສະໄຫມດຽວກັນນັ້ນກໍເສັຽຊີວິດໄປເຊັ່ນດຽວກັນ ແຕ່ພວກທີ່ເກີດໃຫມ່ໃຫຍ່ລຸນໄດ້ລືມພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄປຫມົດຕລອດທັງທຸກສິ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ຊົງກະທຳຕໍ່ພວກອິສຣາເອນ

ອິສຣາເອນປະລະການນະມັສການພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ

11 ເມື່ອພວກອິສຣາເອນທຳຜິດຕໍ່ສູ້ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ແລະຣັບໃຊ້ພຣະບາອານ

12 ພວກເຂົາໄດ້ປະລະການນະມັສການພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງປູ່ຍ່າຕາຍາຍຂອງເຂົາ ຜູ້ຊົງນຳຫນ້າເຂົາອອກຈາກປະເທດເອຢິບ ພວກເຂົາພາກັນເລີ້ມນະມັສການພຣະອື່ນ ຊຶ່ງເປັນພຣະຂອງຊົນຊາດຕ່າງໆທີ່ຢູ່ອ້ອມຮອບເຂົານັ້ນ ພວກເຂົາໄດ້ພາກັນຂາບໄຫວ້ພຣະເຫລົ່ານີ້ ແລະທຳໃຫ້ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງພຣະພິໂຣດ

13 ພວກເຂົາໄດ້ປະຖິ້ມການນະມັສການພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແລະຮັບໃຊ້ພຣະບາອານກັບພຣະອັຊຕາຣ໌ເຕສທັງຫລາຍ

14 ສ່ວນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກໍຊົງພຣະພິໂຣດຕໍ່ພວກອິສຣາເອນ ພຣະອົງຈຶ່ງຊົງທຳໃຫ້ພວກໂຈນເຂົ້າມາໂຈມຕີແລະປຸ້ນພວກເຂົາ ແລະພຣະອົງຍັງຊົງປ່ອຍໃຫ້ພວກສັດຕຣູທີ່ຢູ່ອ້ອມຮອບນັ້ນຊະນະພວກເຂົາ ພວກອິສຣາເອນກໍບໍ່ສາມາດປ້ອງກັນຕົວເອງໄດ້

15 ທຸກໆເທື່ອທີ່ພວກເຂົາອອກໄປສູ້ຮົບ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກໍຊົງຕໍ່ສູ້ພວກເຂົາຕາມທີ່ພຣະອົງຊົງບອກໄວ້ແລ້ວ ພວກເຂົາໄດ້ຕົກຢູ່ໃນພາວະຂັດສົນຢ່າງໃຫຍ່ຫລວງ

16 ເວລາຕໍ່ມາ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊົງໂຜດໃຫ້ພວກອິສຣາເອນມີຜູ້ປົກຄອງທີ່ເຂັ້ມແຂງ ເພື່ອຊ່ອຍໃຫ້ພົ້ນຈາກເງື້ອມມືຂອງພວກໂຈນ

17 ແຕ່ພວກເຂົາບໍ່ຍອມປະຕິບັດຕາມຄຳສັ່ງຂອງພວກຜູ້ປົກຄອງເຫລົ່ານັ້ນ ແລ້ວບໍ່ສັດຊື່ຕໍ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໂດຍໄປນະມັສການພຣະອື່ນ ພໍ່ແມ່ຂອງພວກເຂົາໄດ້ຟັງຄຳສັ່ງຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຕ່ເຂົາເອງບໍ່ໄດ້ປະຕິບັດຕາມ

18 ທຸກເທື່ອທີ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງໂຜດໃຫ້ເຂົາມີຜູ້ປົກຄອງ ພຣະອົງກໍຊົງຊ່ອຍເຫລືອຜູ້ນັ້ນ ແລະຊົງຊ່ອຍປະຊາຊົນໃຫ້ພົ້ນຈາກເງື້ອມມືຂອງສັດຕຣູ

ຕລອດຊົ່ວຊີວິດຂອງຜູ້ປົກຄອງຄົນນັ້ນ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງມີຄວາມເມດຕາເຂົາ ເພາະວ່າພວກເຂົາໄດ້ຮ້ອງຄວນຄາງຢ່າງທໍຣະມານຍ້ອນຖືກກົດຂີ່ຂົ່ມເຫັງ

19 ແຕ່ເມື່ອຜູ້ປົກຄອງເສັຽຊີວິດໄປແລ້ວ ພວກປະຊາຊົນກໍກັບຄືນມາທຳຢ່າງເກົ່າ ແລະທຳການຊົ່ວຮ້າຍຫລາຍກວ່າພໍ່ແມ່ເຂົາ ພວກເຂົາຕິດຕາມພຣະອື່ນທັງຮັບໃຊ້ແລະບົວລະບັດພຣະນັ້ນ ພວກເຂົາດື້ດ້ານຖືຮີດຄອງອັນຊົ່ວຮ້າຍ

20 ດ້ວຍເຫດນີ້ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈຶ່ງຊົງພຣະພິໂຣດພວກອິສຣາເອນຫລາຍຂຶ້ນ ແລະຊົງກ່າວວ່າ, “ເພາະຊົນຊາດເຫລົ່ານີ້ ໄດ້ທຳລາຍຄຳສັນຍາທີ່ເຮົາມີໄວ້ກັບບັນພະບຸຣຸດຂອງພວກເຂົາ ແລະເຂົາບໍ່ໄດ້ຟັງຄຳຂອງເຮົາ

21 ແຕ່ນີ້ຕໍ່ໄປ ເຮົາຈະບໍ່ຂັບໄລ່ຊົນຊາດໃດທີ່ຍັງເຫລືອຢູ່ໃນປະເທດນີ້ ຊຶ່ງນັບຕັ້ງແຕ່ການເສັຽຊີວິດຂອງໂຢຊວຍມາ

22 ເພື່ອເຮົາຈະໄດ້ຮູ້ວ່າ ພວກອິສຣາເອນຈະຕິດຕາມເສັ້ນທາງຂອງເຮົາຕາມທີ່ບັນພະບຸຣຸດຂອງພວກເຂົາໄດ້ປະຕິບັດມານັ້ນຫລືບໍ່”

23 ດັ່ງນັ້ນ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈຶ່ງຊົງປ່ອຍຊົນຊາດທີ່ບໍ່ໄດ້ຢູ່ໃຕ້ອຳນາດຂອງໂຢຊວຍນັ້ນໄວ້ ໂດຍບໍ່ໄດ້ຂັບໄລ່ເຂົາອອກຢ່າງກະທັນຫັນ

3. ປະຊາຊາດຊຶ່ງຊົງໃຫ້ເຫລືອໄວ້ເພື່ອທົດສອບຄົນອິສຣາເອນ

1 ຕໍ່ໄປນີ້ເປັນປະຊາຊາດທີ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງໃຫ້ເຫລືອໄວ້ ເພື່ອໃຊ້ທົດສອບຄົນອິສຣາເອນ ຜູ້ຊຶ່ງຍັງບໍ່ເຄີຍປະສົບສົງຄາມໃນການາອານ

2 ແຕ່ພຽງຊົງໃຫ້ຊາດເຊື້ອສາຍຄົນອິສຣາເອນເຂົ້າໃຈເຣື່ອງການສົງຄາມ ເພື່ອຢ່າງນ້ອຍພຣະອົງຈະໄດ້ຊົງສອນແກ່ຜູ້ທີ່ຍັງບໍ່ຮູ້ມາກ່ອນ

3 ຄືເຈົ້ານາຍທັງຫ້າຂອງພວກຟີລິສຕີນ ຄົນການາອານທັງຫມົດ ຊາວຊີໂດນ ແລະຄົນຮີວີຜູ້ອາໄສຢູ່ເທິງພູເລບານອນ ຕັ້ງແຕ່ພູບາອັນເຮີໂມນຈົນເຖິງທາງເຂົ້າເມືອງເລໂບຮາມັທ

4 ເຫລືອຄົນເຫລົ່ານີ້ຢູ່ເພື່ອທົດສອບຄົນອິສຣາເອນເພື່ອໃຫ້ຮູ້ວ່າອິສຣາເອນຈະເຊື່ອຟັງພຣະທັມບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ຊຶ່ງພຣະອົງຊົງບັນຊາໄວ້ກັບບັນພະບຸຣຸດຂອງເຂົາໂດຍຜ່ານທາງໂມເຊນັ້ນຫລືບໍ

5 ດັ່ງນັ້ນແຫລະ ຄົນອິສຣາເອນຈຶ່ງອາໄສຢູ່ໃນຫມູ່ຄົນການາອານ ຄົນຮິດຕີ ຄົນອາໂມຣິດ ຄົນເປຣິສຊີ ຄົນຮີວີ ແລະຄົນເຢບຸສ

6 ເຂົາໄປສູ່ຂໍບຸດສາວຊົນຊາດເຫລົ່ານັ້ນມາເປັນເມັຽແລະຍົກບຸດສາວຂອງຕົນໃຫ້ແກ່ບຸດຊາຍຂອງຄົນເຫລົ່ານັ້ນ ແລະໄດ້ບົວລະບັດພຣະຂອງເຂົາເຫລົ່ານັ້ນ

ໂອທນີເອນ

7 ຄົນອິສຣາເອນໄດ້ກະທຳຄວາມຊົ່ວໃນສາຍພຣະເນດພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ລືມພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າຂອງຕົນເສັຽ ໄປບົວລະບັດພຣະບາອານທັງຫລາຍແລະພວກພຣະອັຊຕາຣ໌ເຕສ

8 ເພາະສະນັ້ນພຣະພິໂຣດຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກໍພຸ່ງຂຶ້ນຕໍ່ອິສຣາເອນ ແລະພຣະອົງຊົງຂາຍເຂົາໄວ້ໃນມືກູຊານຣິຊາທາອິມກະສັດເມືອງເມໂຊໂປຕາເມັຽແລະຄົນອິສຣາເອນໄດ້ປະຕິບັດກູຊານຣິຊາທາອິມແປດປີ

9 ແຕ່ເມື່ອຄົນອິສຣາເອນຮ້ອງທູນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງໃຫ້ເກີດຜູ້ຊ່ອຍແກ່ຄົນອິສຣາເອນ ຜູ້ໄດ້ຊ່ອຍເຂົາທັງຫລາຍໃຫ້ລອດ ຄືໂອທນີເອນບຸດເກນັສ ນ້ອງຊາຍຂອງກາເລັບ

10 ພຣະວິນຍານຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງສະຖິດກັບໂອທນີເອນ ແລະທ່ານຈຶ່ງປົກຄອງຄົນອິສຣາເອນ ແລະອອກໄປທຳສົງຄາມ ແລະພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງມອບກູຊານຣີຊາທາອິມກະສັດເມືອງເມໂຊໂປຕາເມັຽໄວ້ໃນມືຂອງທ່ານ ແລະມືຂອງທ່ານຊະນະກູຊານຣີຊາທາອິມ

11 ດັ່ງນັ້ນແຜ່ນດິນຈຶ່ງໄດ້ຢຸດພັກສງົບຢູ່ເປັນເວລາສີ່ສິບປີ ແລ້ວໂອທນີເອນບຸດເກນັສກໍເສັຽຊີວິດ

ເອຮູດ

12 ຄົນອິສຣາເອນກະທໍາຄວາມຊົ່ວໃນສາຍພຣະເນດພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າອີກ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈຶ່ງຊົງເສີມກຳລັງເອກໂລນ ກະສັດເມືອງໂມອາບເພື່ອຕໍ່ສູ້ອິສຣາເອນ ເພາະວ່າເຂົາທັງຫລາຍໄດ້ປະພຶດຊົ່ວໃນໃນສາຍພຣະເນດຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ

13 ທ່ານຈຶ່ງໄດ້ໃຫ້ຄົນອັມໂມນ ແລະຄົນອາມາເລກມາສົມທົບ ຍົກໄປໂຈມຕີອິສຣາເອນ ແລະໄດ້ຍຶດເມືອງດົງຕົ້ນຕານໄວ້

14 ແລະຄົນອິສຣາເອນຈຶ່ງປະຕິບັດເອກໂລນກະສັດເມືອງໂມອາບຢູ່ເຖິງສິບແປດປີ

15 ແຕ່ເມື່ອຄົນອິສຣາເອນຮ້ອງທູນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງໃຫ້ເກີດຜູ້ຊ່ອຍຄົນນຶ່ງແກ່ເຂົາທັງຫລາຍ ຄືເອຮູດ ບຸດເກຣາເຜົ່າເບັນຢາມິນ ຄົນຖະນັດມືຊ້າຍ ຄົນອິສຣາເອນໃຫ້ທ່ານເປັນຜູ້ນຳເອົາຂອງຂວັນໄປມອບແກ່ເອກໂລນກະສັດເມືອງໂມອາບ

16 ເອຮູດໄດ້ທຳດາບສອງຄົມໄວ້ປະຈຳຕົວເຫລັ້ມນຶ່ງຍາວສອກນຶ່ງ ເຫນັບໄວ້ໃຕ້ຜ້າທີ່ຕົ້ນຂາຂວາ

17 ເຂົາກໍນຳຂອງຂວັນໄປມອບແກ່ເອກໂລນ ກະສັດເມືອງໂມອາບ ຝ່າຍເອກໂລນເປັນຄົນອ້ວນຫລາຍ

18 ເມື່ອເອຮູດມອບຂອງຂວັນແລ້ວ ທ່ານຈຶ່ງໄປສົ່ງຄົນທີ່ຫາບຫາມຂອງຂວັນນັ້ນ

19 ແລ້ວຕົວທ່ານກັບຄືນໄປຍັງຮູບເຄົາຣົບແກະສລັກທີ່ຢູ່ໃກ້ກິນການທູນວ່າ, “ຂ້າແຕ່ກະສັດ ຂ້າພຣະອົງມີຂໍ້ຣາຊການລັບທີ່ຈະກາບທູນໃຫ້ຊົງຊາບ” ກະສັດຈຶ່ງມີບັນຊາວ່າ, “ມິດ ມິດ” ບັນດາມະຫາດເລັກທີ່ເຝົ້າຢູ່ກໍທູນລາອອກໄປຫມົດ

20 ເອຮູດກໍເຂົ້າໄປເຝົ້າທ່ານ ຂນະນັ້ນທ່ານປະທັບຢູ່ຄົນດຽວໃນຫ້ອງເຢັນຊັ້ນເທິງຂອງທ່ານ ແລະເອຮູດທູນວ່າ, “ຂ້າພຣະອົງມີພຣະດຳຣັດຈາກພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຖວາຍພຣະອົງ” ທ່ານຈຶ່ງລຸກຂຶ້ນຈາກພຣະທີ່ນັ່ງ

21 ເອຮູດກໍຍື່ນມືຊ້າຍຊັກດາບນັ້ນອອກຈາກຕົ້ນຂາຂວາແທງເຂົາໄປໃນທ້ອງຂອງເອກໂລນ

22 ດາບຈົມເຂົາໄປຫມົດທັງດ້າມ ໄຂມັນຫຸ້ມດາບໄວ້ ທ່ານເອກໂລນກໍບໍ່ຊັກດາບອອກຈາກທ້ອງຂອງທ່ານ ຂອງເປິະເປື້ອນໄດ້ໄຫລອອກມາ

23 ແລ້ວເອຮູດອອກໄປທີ່ສະລຽງປິດປະຕູໄວ້ ແລະລັ່ນກຸນແຈເສັຽ

24 ເມື່ອເອຮູດໄປແລ້ວມະຫາດເລັກກໍເຂົ້າມາເບິ່ງ ເມື່ອເຂົາເຫັນວ່າຫ້ອງຊັ້ນເທິງປິດໃສ່ກຸນແຈຢູ່ ເຂົາທັງຫລາຍຄິດວ່າ, “ພຣະອົງກຳລັງຊົງຢູ່ໃນຫ້ອງເຢັນ”

25 ເມື່ອຄອຍຢູ່ດົນສົມຄວນຈົນຣຳຄານ ບໍ່ເຫັນມີຜູ້ໃດເປີດຫ້ອງຊັ້ນເທິງ ເຂົາຈຶ່ງເອົາກະແຈມາໄຂເປີດອອກເບິ່ງ ເຫັນເຈົ້ານາຍຂອງຕົນນອນສິ້ນຊີວິດຢູ່ເທິງພື້ນ

26 ເມື່ອເຂົາຕ່າງກໍຄອຍກັນຢູ່ນັ້ນ ເອຮູດກໍຫນີຜ່ານທາງຮູບເຄົາຣົບຫີນແກະສລັກແລະປົບຫນີໄປເຖິງເມືອງເຊອີຣາ

27 ເມື່ອທ່ານມາເຖິງແລ້ວຈຶ່ງເປົ່າເຂົາສັຕຂຶ້ນໃນພູດອຍເອຟຣາອິມ ແລ້ວຄົນອິສຣາເອນກໍຍົກລົງໄປກັບທ່ານຈາກພູດອຍແລະທ່ານນຳເຂົາ

28 ທ່ານຈຶ່ງສັ່ງເຂົາວ່າ, “ຈົ່ງຕາມເຮົາມາ ເພາະພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງມອບສັດຕຣູຂອງທ່ານ ຄືຊາວໂມອາບໄວ້ໃນມືຂອງທ່ານແລ້ວ” ເຂົາທັງຫລາຍຈຶ່ງລົງຕາມທ່ານໄປ ແລະຍຶດທ່າຂ້າມນ້ຳຈໍແດນສະກັດຄົນໂມອາບໄວ້ບໍ່ຍອມໃຫ້ໃຜຂ້າມໄປໄດ້ຈັກຄົນດຽວ

29 ໃນຄາວນັ້ນເຂົາປະຫານຄົນໂມອາບເສັຽປະມານນຶ່ງຫມື່ນຄົນ ລ້ວນແຕ່ຄົນສະກັນແລະລ່ຳສັນທັງສິ້ນ ບໍ່ພົ້ນໄປໄດ້ຈັກຄົນດຽວ

30 ໂມອາບຈຶ່ງຜ່າຍແພ້ຢູ່ໃຕ້ມືຂອງອິສຣາເອນໃນວັນນັ້ນ ແລະແຜ່ນດິນອິສຣາເອນກໍໄດ້ຢຸດພັກສງົບຢູ່ແປດສິບປີ

ຊັມກາ

31 ພາຍຫລັງເອຮູດ ຕໍ່ມາແມ່ນຊັມກາບຸດອານັທຜູ້ໃຊ້ໄມ້ບັງຄັບງົວຂ້າຄົນຟີລິສຕີນເສັຽຫົກຮ້ອຍຄົນ ທ່ານກໍເປັນຜູ້ຊ່ອຍອິສຣາເອນໃຫ້ລອດດ້ວຍເຫມືອນກັນ

4. ເດໂບຣາ ແລະບາຣາກ

1 ຫລັງຈາກເອຮຸດເສັຽຊີວິດໄປແລ້ວ ພວກອິສຣາເອນກໍທຳຜິດຕໍ່ສູ້ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ

2 ດັ່ງນັ້ນ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈຶ່ງຊົງມອບເຂົາໄວ້ໃຕ້ອຳນາດຂອງຢາບີນເຈົ້າຊີວິດຊາວການາອານທີ່ປົກຄອງຢູ່ໃນເມືອງຮາໂຊຣ໌ ແມ່ທັບຂອງທ່ານຊື່ວ່າ ຊີເຊຣາເປັນຊາວເມືອງຮາໂຣເຊທຮາກົວອິມ

3 ແລ້ວພວກອິສຣາເອນກໍຮ້ອງຂໍຄວາມຊ່ອຍເຫລືອຈາກພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ເພາະວ່າກະສັດຢາບີນມີຣົດຮົບເກົ້າຮ້ອຍຄັນ ແລະໄດ້ບີບບັງຄັບຊາວອິສຣາເອນຢ່າງຫນັກຢູ່ເຖິງຊາວປີ

4 ໃນເວລານັ້ນ ນາງເດໂບຣາເມັຽຂອງລັປປີໂດດ ເປັນຜູ້ປະກາດພຣະທັມ ແລະປົກຄອງພວກອິສຣາເອນ

5 ພວກອິສຣາເອນໄດ້ມາຫາທ່ານຢູ່ໃຕ້ຕົ້ນໄມ້ຂອງເດໂບຣາ ຢູ່ລະຫວ່າງກາງເມືອງຣາມາແລະເບັດເອນ ເພື່ອໃຫ້ທ່ານຕັດສິນຢ່າງຍຸດຕິທັມໃນບັນຫາຕ່າງໆ

6 ນາງເດໂບຣາຈຶ່ງໃຊ້ຄົນໄປຫາບາຣາກບຸດຂອງອາບີໂນອາມທີ່ມາຈາກເມືອງເກເດສໃນແຂວງເນັຟທາລີ ໂດຍເວົ້າວ່າ, “ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງອິສຣາເອນໄດ້ສັ່ງແກ່ເຈົ້າວ່າ ໃຫ້ເກນເອົາພວກຜູ້ຊາຍສິບພັນຄົນຈາກຕະກູນເນັຟທາລີແລະເຊບູລູນ ເພື່ອພາໄປຍັງພູຕາໂບຣ໌

7 ສ່ວນເຮົາຈະທຳໃຫ້ຊີເຊຣາແມ່ທັບຂອງເຈົ້າຊີວິດຢາບີນ ພ້ອມທັງຣົດຮົບແລະຝູງທະຫານອອກໄປຕໍ່ສູ້ເຈົ້າທີ່ຫ້ວຍກິໂຊນ ແລະເຮົາຈະມອບເຂົາໄວ້ໃນມືຂອງເຈົ້າ”

8 ບາຣາກໄດ້ເວົ້າຕໍ່ນາງເດໂບຣາວ່າ, “ຂ້າພະເຈົ້າຈະອອກໄປ ຖ້າວ່າທ່ານໄປກັບຂ້າພະເຈົ້າ ແຕ່ວ່າຖ້າທ່ານບໍ່ໄປ ຂ້າພະເຈົ້າກໍຈະບໍ່ໄປຄືກັນ”

9 ນາງເດໂບຣາຈຶ່ງຕອບວ່າ, “ຕົກລົງ ຂ້າພະເຈົ້າຈະໄປກັບທ່ານ ແຕ່ວ່າທ່ານຈະບໍ່ໄດ້ຊື່ສຽງໃນໄຊຊະນະຄັ້ງນີ້ ເພາະວ່າພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະມອບຊີຊາເຣໄວ້ໃນກຳມືຂອງແມ່ຍິງຄົນນຶ່ງ” ແລ້ວນາງເດໂບຣາກໍໄປເມືອງເກເດສກັບບາຣາກ

10 ບາຣາກໄດ້ເກນເອົາສິບພັນຄົນຈາກຕະກູນເຊບູລູນແລະເນັຟທາລີ ເພື່ອໃຫ້ຕິດຕາມທ່ານໄປເມືອງເກເດສ ສ່ວນນາງເດໂບຣາກໍໄປເຫມືອນກັນ

11 ໃນຂນະນັ້ນ ເຮເບີຊາວເກນິດ ໄດ້ກາງຜ້າເຕັນພັກຢູ່ໃຕ້ຕົ້ນໄມ້ໃຫຍ່ທີ່ເອໂລນເບຊາອານັນນິມໃກ້ເມືອງເກເດສ ເພາະເຂົາໄດ້ແຍກຫນີຈາກພວກເກນິດເປັນເຊື້ອສາຍໂຮບັບຜູ້ເປັນພໍ່ເຖົ້າຂອງໂມເຊ

12 ຕໍ່ມາ ມີຄົນບອກຊີເຊຣາວ່າ, “ບາຣາກບຸດຂອງອາບິໂນອາມໄດ້ໄປເຖິງພູຕາໂບຣ໌ແລ້ວ”

13 ສ່ວນຊີເຊຣາກໍເອົາຣົດຮົບເກົ້າຮ້ອຍຄັນພ້ອມທັງກຳລັງພົນທັງຫມົດ ຍົກທັບອອກຈາກເມືອງຮາໂຣເຊັດຮາກົວອິມໄປຍັງຫ້ວຍກິໂຊນ

14 ຝ່າຍນາງເດໂບຣາໄດ້ບອກບາຣາກວ່າ, “ຈົ່ງອອກໄປ ວັນນີ້ເປັນວັນທີ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງໃຫ້ເຈົ້າຊະນະຊີເຊຣາ ພຣະອົງຊົງນຳຫນ້າເຈົ້າ” ດັ່ງນັ້ນ ບາຣາກຈຶ່ງນຳທະຫານສິບພັນຄົນລົງຈາກພູຕາໂບຣ໌ໄປຕໍ່ສູ້ຊີເຊຣາ

15 ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກໍຊົງບັນດານໃຫ້ຊີເຊຣາພ້ອມດ້ວຍກອງທະຫານແລະຣົດຮົບສັບສົນວຸ້ນວາຍກັນ ຊີເຊຣາຈຶ່ງໂດດອອກຈາກຣົດຮົບແລະແລ່ນຫນີໄປ

16 ສ່ວນບາຣາກກໍໄລ່ຕິດຕາມຣົດຮົບແລະກອງທະຫານໄປ ຈົນເຖິງເມືອງຮາໂຣເຊທຮາກົວອິມ ແລ້ວທະຫານທັງຫມົດຂອງຊີເຊຣາໄດ້ຖືກຂ້າໂດຍບໍ່ເຫລືອຈັກຄົນ

17 ສ່ວນຊີເຊຣາໄດ້ປົບຫນີໄປຍັງຕູບຜ້າເຕັນຂອງນາງຢາເອນເມັຽຂອງເຮເບີຊາວເກນິດ ທ່ານຜູ້ນີ້ພ້ອມທັງຄອບຄົວເຄີຍຜູກສຳພັນທະໄມຕຣີກັບຢາບີນກະສັດແຫ່ງຮາໂຊຣ໌ມາແລ້ວ

18 ນາງຢາເອນໄດ້ອອກມາພົບຊີເຊຣາແລະເວົ້າວ່າ, “ເຊີນທ່ານເຂົ້າມາທາງໃນແລະບໍ່ຕ້ອງຢ້ານຫຍັງດອກ” ແລ້ວຊີເຊຣາກໍເຂົ້າໄປ ນາງຢາເອນຈຶ່ງເອົາຜ້າມາປົກຄຸມຕົວໃຫ້

19 ຊີເຊຣາໄດ້ເວົ້າຕໍ່ນາງວ່າ, “ຂ້າພະເຈົ້າຂໍດື່ມນ້ຳແດ່ ເພາະວ່າຂ້າພະເຈົ້າກະຫາຍນ້ຳຫລາຍ” ນາງຢາເອນຈຶ່ງໄຂຖົງນ້ຳນົມອອກໃຫ້ດື່ມ ແລ້ວເຊື່ອງທ່ານໄວ້ອີກ

20 ແລ້ວຊີເຊຣາບອກນາງອີກວ່າ, “ຂໍໃຫ້ເຈົ້າອອກໄປຢືນຢູ່ປາກປະຕູຜ້າເຕັນນີ້ ຖ້າມີຄົນມາຖາມວ່າ ມີຄົນມາລີ້ຢູ່ນີ້ບໍ ໃຫ້ບອກເຂົາວ່າ ບໍ່ມີເດີ”

21 ຍ້ອນຄວາມອິດເມື່ອຍ ຊີເຊຣາຈຶ່ງນອນຫລັບສນິດ ຝ່າຍນາງຢາເອນກໍເອົາຄ້ອນຕີແລະຫລັກໄມ້ຜ້າເຕັນຍ່າງຄ່ອຍໆເຂົ້າໄປຂ້າທ່ານ ໂດຍຕອກໄມ້ຫລັກນັ້ນໃສ່ຂະຫມັບຂອງຊີເຊຣາຈົນຊອດຮອດຂີ້ດິນ

22 ເມື່ອບາຣາກມາຊອກຫາຊີເຊຣາ ນາງຢາເອນກໍອອກໄປພົບທ່ານແລະເວົ້າວ່າ, “ເຊີນມາທາງນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະໃຫ້ທ່ານພົບຜູ້ທີ່ທ່ານກຳລັງຊອກຫາ” ດັ່ງນັ້ນ ທ່ານຈຶ່ງເຂົ້າໄປກັບນາງແລະພົບຊີເຊຣານອນຕາຍຢູ່ໃນດິນໂດຍມີຫລັກໄມ້ສຽບຫົວຢູ່

23 ໃນວັນນັ້ນ ພຣະເຈົ້າຊົງກະທຳໃຫ້ເຈົ້າຊີວິດຢາບີນທີ່ປົກຄອງພວກການາອານເສັຽໄຊໃຫ້ພວກອິສຣາເອນ

24 ຝ່າຍພວກອິສຣາເອນກໍເພີ້ມກຳລັງຕໍ່ສູ້ຢາບີນກະສັດການາອານຈົນເຖິງພວກເຂົາໄດ້ທຳລາຍພຣະອົງເສັຽ

5. ເພງໄຊຊະນະຂອງເດໂບຣາແລະບາຣາກ

1 ໃນວັນນັ້ນ ນາງເດໂບຣາແລະບາຣາກ ຜູ້ເປັນບຸດຂອງອາບິໂນອາມໄດ້ຮ້ອງເພງວ່າ, “

2 ຈົ່ງສັຣເສີນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຊາວອິສຣາເອນເຕັມໃຈໃນການເລວເສິກ ພວກເຂົາຍິນດີຮັບອາສາສມັກ

3 ເຈົ້າຊີວິດທັງຫລາຍຈົ່ງຟັງເທີນ ແລະເຈົ້າຂຸມມຸນນາຍຈົ່ງຟັງດ້ວຍ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຮ້ອງເພງແລະເສບດົນຕຣີ ຖວາຍແດ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງພວກອິສຣາເອນ

4 ຂ້າແດ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ເມື່ອພຣະອົງສະເດັດມາຈາກພູເຊອີຣ໌ ແລະສະເດັດອອກມາຈາກເຂດເມືອງເອໂດມນັ້ນ ແຜ່ນດິນກໍຫວັ່ນໄຫວ ແລະຝົນກໍຕົກລົງມາຈາກທ້ອງຟ້າ ຊຶ່ງເປັນນ້ຳທີ່ຢາດຍ້ອຍລົງມາຈາກກ້ອນເຝື້ອ

5 ພູທັງຫລາຍກໍເຈື່ອນລົງຕໍ່ພຣະພັກພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງພູຊານາອີ ແລະພຣະພັກພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງພວກອິສຣາເອນ

6 ໃນສະໄຫມຂອງຊັມກາຣ໌ບຸດຂອງອານັທ ແລະໃນສະໄຫມຂອງຢາເອນນັ້ນ ບໍ່ມີຍວດຍານພາຫະນະທ່ອງທ່ຽວໃນດິນແດນນີ້ ແລະຜູ້ທີ່ເຄີຍສັນຈອນໄປມາກໍທ່ຽວທາງໂຄ້ງ

7 ເດໂບຣາເອີຍ ສ່ວນຫົວເມືອງຕ່າງໆຂອງພວກອິສຣາເອນກໍຖືກປະປ່ອຍ ເປັນເມືອງຮ້າງເປົ່າຈົນເຖິງເຈົ້າມາ ມາເປັນເຫມືອນແມ່ຂອງອິສຣາເອນ

8 ເມື່ອພວກອິສຣາເອນໄດ້ເລືອກເອົາພຣະອົງໃຫມ່ ໄດ້ມີເສິກເສືອເກີດຂຶ້ນໃນແຜ່ນດິນ ແຕ່ວ່າໃນຈຳນວນພວກຜູ້ຊາຍອິສຣາເອນສີ່ສິບພັນຄົນນີ້ ບໍ່ມີຜູ້ໃດຖືແຜ່ນເຫລັກຕ້ານທານ ຫລືຖືຫອກ

9 ຈິດໃຈຂອງຂ້າພະເຈົ້າກໍຢູ່ກັບຜູ້ຄຸ້ມຄອງອິສຣາເອນ ແລະປະຊາຊົນທີ່ມີໃຈອາສາສມັກ ຈົ່ງສັຣເສີນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ

10 ພວກຂີ່ລໍຂາວ ພວກທີ່ນັ່ງຢູ່ເທິງອານລໍ ພ້ອມທັງຜູ້ທີ່ຍ່າງໄປມາ ຈົ່ງຄິດເຖິງເຣື່ອງນີ້

11 ຈົ່ງຟັງເທີນ ສຽງໂຮ່ຣ້ອງຍິນດີຂອງຝູງຊົນທີ່ຢູ່ອ້ອມຮອບນ້ຳສ້າງນັ້ນ ໄດ້ກ່າວເຖິງໄຊຊະນະແຫ່ງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ແລະໄຊຊະນະຂອງພວກ

ອິສຣາເອນ ພວກໄພ່ພົນຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກໍພາກັນຍ່າງລົງໄປຈາກເມືອງຂອງພວກເຂົາ

12 ຈົ່ງຕື່ນເຖີດ ນາງເດໂບຣາ ຈົ່ງຕື່ນເທີນ ຈົ່ງຕື່ນເຖີດ ຈົ່ງຮ້ອງເພງ ຈົ່ງຕື່ນເທີນ ບາຣາກບຸດຂອງອາບິໂນອາມເອີຍ ຈົ່ງລຸກຂຶ້ນ ນຳເອົາພວກຊະເລີຍຂອງເຈົ້າອອກໄປ

13 ແລ້ວຜູ້ທີ່ສັດຊື່ກໍມາຫາເຈົ້ານາຍຂອງເຂົາ ພວກໄພ່ພົນຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກໍຟ້າວເຂົ້າມາສູ້ຮົບເຂົາ

14 ພວກເຂົາມາຈາກຕະກູນເອຟຣາອິມມາສູ່ຮ່ອມພູ ຕາມຫລັງພວກຕະກູນເບັນຢາມິນ ແລະປະຊາຊົນຂອງເຂົາ ສ່ວນພວກຜູ້ບັນຊາການນັ້ນມາຈາກມາຄີຣ໌ ແລະພວກນາຍທະຫານມາຈາກເຊບູລູນ

15 ຝ່າຍພວກຜູ້ນຳຂອງອິສຊາຄາກໍມານຳເດໂບຣາ ແລະຕະກູນອິສຊາຄາ ແລະບາຣາກກໍມາເຫມືອນກັນ ພວກເຂົາໄດ້ຕິດຕາມບາຣາກລົງໄປໃນຮ່ອມພູ ແຕ່ວ່າຕະກູນຣູເບນໄດ້ແຕກແຍກກັນ ພວກເຂົາຈຶ່ງຕັດສິນໃຈມາບໍ່ໄດ້

16 ເປັນຫຍັງພວກເຂົາຈຶ່ງຢູ່ນຳແຕ່ຝູງແກະ ແລະຟັງຄົນລ້ຽງສັດເອີ້ນຝູງແກະນັ້ນ ແມ່ນແທ້ ຕະກູນຣູເບນໄດ້ແຕກແຍກກັນ ພວກເຂົາຈຶ່ງຕັດສິນໃຈມາບໍ່ໄດ້

17 ສ່ວນຕະກູນກາດນັ້ນໄດ້ພັກຢູ່ທາງທິດຕາເວັນອອກຂອງແມ່ນ້ຳຈໍແດນ ແລະຕະກູນດານກໍຢູ່ຕາມທົ່ງຫຍ້າ ຕະກູນອາເຊີກໍຢູ່ຕາມຊາຍທະເລ ເຂົາບໍ່ຍອມຈາກບ່ອນສງົບຂອງເຂົາໄປ

18 ແຕ່ວ່າພວກເຊບູລູນ ແລະເນັຟທາລີໄດ້ສ່ຽງຊີວິດຢູ່ຕາມສະຫນາມຮົບ

19 ດັ່ງນັ້ນ ພວກກະສັດກໍພາກັນມາຕໍ່ສູ້ ຢູ່ທີ່ຕາອານາກໃກ້ຫ້ວຍນ້ຳເມກິດໂດ ແມ່ນພວກກະສັດຊາວການາອານທີ່ມາຕໍ່ສູ້ ແຕ່ວ່າພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຍຶດເອົາເງິນຄຳໄປນຳ

20 ດວງດາວທັງຫລາຍກໍຈາກທ້ອງຟ້າລົງມາຕໍ່ສູ້ ຄ້າຍກັບວ່າພວກມັນໄດ້ຍ້າຍຜ່ານທ້ອງຟ້າມາເພື່ອທຳເສິກຕໍ່ສູ້ຊີເຊຣາ

21 ພວກສັດຕຣູໄດ້ຖືກນ້ຳກີໂຊນພັດອອກໄປ ຊຶ່ງເປັນສາຍນ້ຳຕັ້ງແຕ່ດັ້ງເດີມ ສ່ວນຂ້າພະເຈົ້າຕ້ອງຍ່າງໄປຈົນສຸດກຳລັງ

22 ສ່ວນມ້າທັງຫລາຍກໍແລ່ນຫອບຫນີ ເລັບຕີນຂອງມັນກໍຢັນຂີ້ດິນໄປ

23 ທູດຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກ່າວວ່າ, “ຈົ່ງສາບແຊ່ງເມືອງເມໂຣສ ຄຳສາບແຊ່ງຈົ່ງຕົກຖືກຜູ້ອາໄສຢູ່ໃນເມືອງນັ້ນ ເພາະພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ມາຊ່ອຍເຫລືອຝ່າຍພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າເຫມືອນດັ່ງພວກນັກຮົບທີ່ຕໍ່ສູ້ເພື່ອພຣະອົງ”

24 ນາງຢາເອນເມັຽຂອງເຮເບີຊາວເກນິດ ເປັນຍິງຜູ້ນຶ່ງທີ່ມີພຣະພອນຫລາຍກວ່າຫມູ່ ນາງມີພຣະພອນຫລາຍກວ່າຜູ້ຍິງທຸກຄົນທີ່ຢູ່ໃນຕູບຜ້າເຕັນ

25 ເມື່ອຊີເຊຣາຂໍດື່ມນ້ຳ ນາງຢາເອນກໍເອົານ້ຳນົມໃຫ້ດື່ມແທນ ພ້ອມທັງນ້ຳນົມຂຸ້ນໃສ່ພາຊນະອັນສວຍງາມ

26 ນາງໄດ້ຖືເອົາຫລັກຜ້າເຕັນໄວ້ໃນມືເບື້ອງນຶ່ງ ແລະມືເບື້ອງນຶ່ງອີກກໍຖືໄມ້ຄ້ອນ ນາງຕີຊີເຊຣາຈົນຫົວແຕກ ແລະແທງຂະຫມັບຈົນຊອດ

27 ສ່ວນຊີເຊຣາກໍລົ້ມລົງ ແລະນອນຢຽດທີ່ຕີນຂອງນາງ ທີ່ຕີນຂອງນາງຢາເອນບ່ອນທີ່ຊີເຊຣາລົ້ມລົງ ຊີເຊຣາໄດ້ລົ້ມຕາຍຢູ່ໃນດິນບ່ອນນັ້ນ

28 ຝ່າຍແມ່ຂອງຊີເຊຣາກໍຫລຽວອອກມາທາງປ່ອງຢ້ຽມ ນາງຈອບເບິ່ງທາງເບື້ອງຫລັງຂອງຕານ່າງ ແລະເອີ້ນຖາມວ່າ, “ເປັນຫຍັງຣົດຮົບຂອງ

ຊີເຊຣາຈຶ່ງມາຊ້າແທ້ ເປັນຫຍັງມ້າຂອງເຂົາຈຶ່ງນານກັບມາແທ້”

29 ບັນດາສຕຣີຜູ້ສລາດຂອງນາງຈຶ່ງຕອບນາງ ບໍ່ດອກ ນາງນຶກຕອບເອົາເອງວ່າ

30 “ເຂົາທັງຫລາຍຍັງບໍ່ພົບແລະຍັງບໍ່ແບ່ງຂອງທີ່ຍຶດມາໄດ້ຫລື ຍິງຄົນນຶ່ງຫລືສອງຄົນໄດ້ແກ່ຊາຍຄົນນຶ່ງ ສິ່ງຂອງຍ້ອມສີທີ່ຍຶດມາເປັນຂອງຊີເຊຣາ ຂອງຍ້ອມສີທີ່ແສ່ວລວດລາຍ ຂອງຍ້ອມສີທີ່ແສ່ວລາຍສອງຫນ້າສຳລັບພັນຄໍຂອງຂ້າເປັນຂອງທີ່ຍຶດ”

31 ຂ້າແດ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຂໍຊົງໃຫ້ສັດຕຣູທັງຫລາຍຂອງພຣະອົງຕາຍໄປດັ່ງດຽວກັນນີ້ ແຕ່ວ່າຂໍໃຫ້ຜູ້ຕິດສນິດກັບພຣະອົງສ່ອງແສງເຫມືອນດັ່ງຕາເວັນກຳລັງຂຶ້ນ” ຕໍ່ມາຄວາມສງົບສຸກກໍເກີດຂຶ້ນໃນປະເທດເປັນເວລາສີ່ສິບປີ

6. ຊົງເອີ້ນກິເດໂອນ

1 ພາຍຫລັງການນີ້ ພວກອິສຣາເອນໄດ້ກະທຳບາບຕໍ່ສູ້ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ດັ່ງນັ້ນພຣະອົງຈຶ່ງຊົງມອບພວກເຂົາໄວ້ໃນກຳມືຂອງພວກມີດີອານເປັນເວລາເຈັດປີ

2 ຝ່າຍພວກມີດີອານກໍມີກຳລັງເຫນືອກວ່າພວກເຂົາ ດັ່ງນັ້ນພວກເຂົາຈຶ່ງໄປລີ້ຢູ່ໃນຖ້ຳ ແລະໃນບ່ອນປອດພັຍອື່ນຕາມຫນ່ວຍພູ

3 ທຸກເທື່ອທີ່ພວກອິສຣາເອນຫວ່ານເຂົ້າແລ້ວ ພວກມີດີອານພ້ອມທັງຊາວອາມາເລກ ແລະຊາວເຜົ່າຕ່າງໆທີ່ຢູ່ຕາມຖິ່ນກັນດານກໍມາບຸກໂຈມຕີພວກເຂົາ ພວກເຫລົ່ານີ້ພາກັນຕັ້ງຄ້າຍພັກຢູ່ໃນປະເທດນັ້ນ

4 ພວກເຂົາທຳລາຍຜົນລະປູກຕ່າງໆທາງທິດໃຕ້ຈົນເຖິງເຂດອ້ອມແອ້ມເມືອງກາຊາ ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ປະສິ່ງໃດເຫລືອໄວ້ໃຫ້ພວກອິສຣາເອນເລີຍຕລອດທັງແກະງົວລໍທີ່ຈະລ້ຽງກໍບໍ່ມີ

5 ພວກນີ້ໄດ້ບຸກເຂົ້າມາທຳລາຍປະເທດອິສຣາເອນຢ່າງຫນາແຫນ້ນດັ່ງຝູງຕັກແຕນ ພ້ອມດ້ວຍຝູງສັດແລະຜ້າເຕັນ ທັງຄົນແລະອູດຂອງພວກເຂົາກໍຫລາຍຈົນນັບບໍ່ໄດ້

6 ຍ້ອນພວກມີດີອານ ພວກອິສຣາເອນຈຶ່ງຕົກຢູ່ໃນຄວາມຂັດສົນຫລາຍ ດັ່ງນັ້ນພວກເຂົາຈຶ່ງພາກັນຮ້ອງຂໍຄວາມຊ່ອຍເຫລືອຈາກພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ

7 ເວລາທີ່ພວກອິສຣາເອນຮ້ອງທູນຂໍຕໍ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຍ້ອນການຮຸກຮານຂອງພວກມີດີອານນັ້ນ

8 ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກໍຊົງໃຊ້ຜູ້ປະກາດພຣະທັມຜູ້ນຶ່ງມາບອກພວກເຂົາວ່າ, “ພຣະອົງຜູ້ຊົງເປັນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງພວກອິສຣາເອນຊົງກ່າວດັ່ງນີ້ ເຮົາໄດ້ນຳເອົາພວກເຈົ້າອອກມາຈາກການເປັນທາດໃນປະເທດເອຢິບ

9 ໄດ້ຊ່ອຍຊີວິດຂອງພວກເຈົ້າອອກຈາກເງື້ອມມືພວກເອຢິບ ແລະອອກຈາກຜູ້ທີ່ຕໍ່ສູ້ພວກເຈົ້າຢູ່ທີ່ນີ້ ເຮົາໄດ້ໄລ່ເຂົາຫນີອອກຈາກພວກເຈົ້າ ແລະໄດ້ມອບດິນແດນຂອງເຂົາໃຫ້ແກ່ພວກເຈົ້າ

10 ເຮົາໄດ້ບອກພວກເຈົ້າວ່າ ເຮົາແມ່ນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າ ແລະພວກເຈົ້າບໍ່ຕ້ອງຂາບໄຫວ້ພຣະທັງຫລາຍຂອງພວກອາໂມຣິດ ຊຶ່ງພວກເຈົ້າກຳລັງອາໄສຢູ່ໃນດິນແດນຂອງເຂົານີ້ ແຕ່ວ່າພວກເຈົ້າບໍ່ໄດ້ເຊື່ອຟັງເຮົາເລີຍ”

ຊົງເອີ້ນກິເດໂອນ

11 ວັນນຶ່ງ ທູດຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ມານັ່ງຢູ່ໃຕ້ຕົ້ນສົນໃກ້ບ້ານໂອຟຣາ ຊຶ່ງເປັນບ້ານຂອງໂຢອັສຜູ້ເປັນເຊື້ອສາຍຂອງອາບີເອເຊີ ກິເດໂອນບຸດຂອງໂຢອັສກໍລີ້ຟາດເຂົ້າຢູ່ໃນບ່ອນບີບເອົານ້ຳອະງຸ່ນ ເພື່ອລີ້ພວກມີດີອານ

12 ທູດຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ປາກົດຕໍ່ເຂົາແລະເວົ້າວ່າ, “ເຈົ້າເປັນຄົນກ້າຫານ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງສະຖິດຢູ່ກັບເຈົ້າ”

13 ຝ່າຍກິເດໂອນຈຶ່ງເວົ້າຕໍ່ທູດອົງນັ້ນວ່າ, “ທ່ານເຈົ້າເອີຍ ຖ້າພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສະຖິດຢູ່ກັບພວກເຮົາ ເປັນຫຍັງເຫດຮ້າຍທັງຫມົດນີ້ຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນແກ່ພວກເຣົາ ແລະການອັດສະຈັນຕ່າງໆທີ່ພວກປູ່ຍ່າຕາຍາຍໄດ້ເລົ່າໃຫ້ພວກເຣົາຟັງນັ້ນເປັນຢ່າງໃດ ຄືການທີ່ພຣະອົງໄດ້ຊົງນຳຫນ້າພວກເຮົາທັງຫລາຍອອກມາຈາກປະເທດເອຢິບນັ້ນ ແຕ່ດຽວນີ້ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງປະຖິ້ມພວກເຮົາແລ້ວ ແລະໄດ້ມອບພວກເຮົາໄວ້ໃຕ້ອຳນາດພວກມີດີອານ”

14 ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈຶ່ງຊົງສັ່ງຕໍ່ທ່ານວ່າ, “ເຈົ້າຈົ່ງໄປຊ່ອຍຊີວິດພວກອິສຣາເອນອອກຈາກອຳນາດຂອງພວກມີດີອານ ດ້ວຍກຳລັງຂອງເຈົ້າເອງ ເຮົາຈະເປັນຜູ້ສົ່ງເຈົ້າໄປ“

15 ກິເດໂອນໄດ້ທູນຕອບວ່າ ຂ້າພຣະອົງຈະຊ່ອຍຊີວິດພວກອິສຣາເອນໄດ້ຢ່າງໃດ ເພາະວ່າເຊື້ອສາຍຂອງຂ້າພະອົງອ່ອນແອກວ່າຫມູ່ໃນຕະກູນມານັສເຊ ແລະຂ້າພຣະອົງເອງກໍເປັນຄົນທີ່ຂາດຄວາມສຳຄັນໃນຄອບຄົວຂ້າພຣະອົງ”

16 ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈຶ່ງຊົງກ່າວຕໍ່ທ່ານວ່າ, “ເຈົ້າສາມາດທຳສິ່ງນີ້ໄດ້ ເພາະເຮົາຈະສະຖິດຢູ່ນຳເຈົ້າ ເຈົ້າຈະທຳລາຍພວກມີດີອານໄດ້ງ່າຍທີ່ສຸດ ຄ້າຍກັບວ່າພວກເຂົາມີພຽງຄົນດຽວເທົ່ານັ້ນ”

17 ກິເດໂອນໄດ້ທູນຕອບວ່າ, “ຖ້າພຣະອົງໂຜດເມດຕາຂ້າພຣະອົງ ຂໍໃຫ້ຂ້າພຣະອົງພິສູດເຫັນຄວາມຈິງວ່າ ແມ່ນພຣະຜູັ້ເປັນເຈົ້າແທ້ຈິງທີ່ຊົງສັ່ງໃຫ້ແກ່ຂ້າພຣະອົງ

18 ຂໍພຣະອົງຈົ່ງຢ່າຟ້າວຫນີຈາກບ່ອນນີ້ ຈົນກວ່າຂ້າພຣະອົງຈະນຳເອົາເຄື່ອງຖວາຍມາໃຫ້ແກ່ພຣະອົງ” ແລ້ວພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງກ່າວວ່າ, “ເຮົາຈະພັກຢູ່ທີ່ນີ້ຈົນກວ່າເຈົ້າຈະກັບມາ”

19 ຄັນແລ້ວກິເດໂອນກໍໄປຂ້າເອົາແບ້ຫນຸ່ມໂຕນຶ່ງຈັດແຈ່ງເປັນອາຫານ ແລະເຮັດເຂົ້າຈີ່ບໍ່ມີເຊື້ອດ້ວຍແປ້ງນຶ່ງເອຟາ ທ່ານໄດ້ຈັດຊີ້ນໃສ່ກະຕ່າແລະນ້ຳແກງໃສ່ຫມໍ້ ແລ້ວນຳເອົາສິ່ງເຫລົ່ານີ້ມາຖວາຍພຣະອົງຢູ່ໃຕ້ຕົ້ນສົນໃຫ້

20 ຝ່າຍທູດອົງນັ້ນຈຶ່ງກ່າວແກ່ທ່ານວ່າ, “ຈົ່ງເອົາຊີ້ນແລະເຂົ້າຈີ່ວາງໄວ້ເທິງໂງ່ນຫີນ ແລ້ວຖອກນ້ຳແກງລົງໃສ່” ກິເດໂອນກໍປະຕິບັດຕາມ

21 ທູດຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງເອົາປາຍໄມ້ເທົ້າຂອງຕົນແຕະຕ້ອງຊີ້ນແລະເຂົ້າຈີ່ນັ້ນ ໃນທັນໃດນັ້ນໄຟໄດ້ລຸກຂຶ້ນຈາກໂງ່ນຫີນແລະໄຫມ້ຊີ້ນກັບເຂົ້າຈີ່ຈົນຫມົດ ຕໍ່ມາທູດຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກໍຫາຍຕົວໄປ

22 ຝ່າຍກິເດໂອນກໍຮູ້ສຶກໃນໃຈວ່າ ທູດອົງນັ້ນເປັນທູດຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແທ້ ທ່ານຈຶ່ງເວົ້າດ້ວຍຄວາມຢ້ານແລະຕົກໃຈວ່າ, “ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງຂ້າພຣະອົງ ຂ້າພຣະອົງໄດ້ເຫັນທູດຂອງພຣະອົງຫນ້າຕໍ່ຫນ້າແລ້ວ”

23 ແຕ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງບອກທ່ານວ່າ, “ບໍ່ເປັນຫຍັງດອກ ຢ່າສູ່ຢ້ານເຈົ້າຈະບໍ່ຕາຍ”

24 ແລ້ວກິເດໂອນໄດ້ສ້າງແທ່ນບູຊາໃຫ້ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະໃສ່ຊື່ວ່າ “ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າເປັນຄວາມສງົບສຸກ” ແທ່ນບຸຊານີ້ຢູ່ໃນບ້ານໂອຟຣາ ແລະເປັນຂອງຊາວອາບີເອເຊີຈົນເທົ່າເຖິງທຸກວັນນີ້

25 ໃນຄໍ່າຄືນຂອງວັນນຶ່ງ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງບອກທ່ານວ່າ, “ຈົ່ງເອົາງົວເຖິກຂອງບິດາເຈົ້າ ແລະງົວເຖິກໂຕອື່ນທີ່ມີອາຍຸເຈັດປີ ພ້ອມທັງທຳລາຍແທ່ນບູຊາທີ່ບິດາເຈົ້າທຳໄວ້ເພື່ອພຣະບາອານ ແລ້ວຕັດຫລັກໄມ້ສັກສິດຢູ່ທາງຂ້າງນັ້ນອອກ

26 ຈົ່ງສ້າງແທ່ນບູຊາຢ່າງແຫນ້ນຫນາໃຫ້ແກ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງເຈົາຢູ່ເທິງຈອມໂພນນີ້ ແລ້ວເອົາງົວເຖິກໂຕທີ່ສອງເຜົາຖວາຍບູຊາເທິງແທ່ນນັ້ນ ໂດຍເອົາຫລັກໄມ້ສັກສິດທີ່ເຈົ້າຕັດລົງນັ້ນເຮັດຟືນ”

27 ຝ່າຍກິເດໂອນກໍເລືອກເອົາຄົນໃຊ້ສິບຄົນ ແລະປະຕິບັດຕາມພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າທີ່ຊົງບອກໄວ້ ທ່ານບໍ່ສາມາດທຳກາງເວັນໄດ້ ເພາະຢ້ານຄົນໃນຄອບຄົວຂອງຕົນແລະປະຊາຊົນໃນເມືອງເຫັນ ສະນັ້ນ ທ່ານຈຶ່ງທຳໃນເວລາກາງຄືນ

ກິເບໂອນທຳລາຍແທ່ນບູຊາຂອງພຣະບາອານ

28 ເມື່ອຕື່ນເຊົ້າມາ ປະຊາຊົນໃນເມືອງນັ້ນໄດ້ລຸກແຕ່ເດິກ ພວກເຂົາໄດ້ເຫັນແທ່ນບູຊາຂອງພຣະບາອານ ແລະເຫັນຫລັກໄມ້ສັກສິດຖືກທຳລາຍລົງ ແລ້ວໄດ້ເຫັນງົວເຖິກໄຫມ້ຢູ່ເທິງແທ່ນບູຊາທີ່ສ້າງຂຶ້ນໃຫມ່ນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງຖາມກັນວ່າ, “ແມ່ນໃຜທຳສິ່ງນີ້”

29 ເມື່ອພວກເຂົາສືບຖາມກໍພົບວ່າແມ່ນກິເດໂອນບຸດຊາຍຂອງໂຢອັສໄດ້ເປັນຜູ້ທຳສິ່ງນັ້ນ

30 ພວກເຂົາຈຶ່ງເວົ້າຕໍ່ໂຢອັສວ່າ, “ເອົາບຸດຂອງເຈົ້າອອກມານອກພີ້ ພວກເຮົາຈະຂ້າເຂົາຖິ້ມ ເພາະເຂົາເປັນຄົນທຳລາຍແທ່ນບູຊາຂອງພຣະບາອານ ແລະຕັດຫລັກໄມ້ສັກສິດຢູ່ທີ່ທາງຂ້າງນັ້ນອອກ”

31 ແຕ່ໂຢອັສໄດ້ຕອບທຸກຄົນທີ່ພາກັນມາຟ້ອງນັ້ນວ່າ, “ພວກເຈົ້າມາຕໍ່ວ່າຂ້າພະເຈົ້າແທນພຣະບາອານບໍ ພວກເຈົ້າປ້ອງກັນພຣະບາອານບໍ ຖ້າວ່າຜູ້ໃດຕໍ່ວ່າແທນມັນ ຜູ້ນັ້ນຈະຖືກຂ້າຖິ້ມກ່ອນຮຸ່ງເຊົ້າ ຄັນວ່າພຣະບາອານເປັນພຣະເຈົ້າ ຈົ່ງໃຫ້ມັນປ້ອງກັນຕົວມັນເອງ ເພາະເປັນແທ່ນບູຊາຂອງມັນທີ່ຖືກທຳລາຍລົງ”

32 ຈາກນັ້ນມາຄົນທັງຫລາຍກໍເອີ້ນກິເດໂອນວ່າ ເຢຣຸບບາອານ ເພາະທ່ານໄດ້ທຳລາຍແທ່ນບູຊາຂອງພຣະບາອານແລະເວົ້າວ່າ, “ຈົ່ງໃຫ້ພຣະບາອານປ້ອງກັນຕົວມັນເອງ”

33 ແລ້ວພວກມີດີອານທຸກໆຄົນ ພ້ອມທັງຊາວອາມາເລກ ແລະເຜົ່າຕ່າງໆທີ່ຢູ່ຕາມຖິ່ນກັນດານ ກໍພາກັນຂ້າມແມ່ນ້ຳຈໍແດນມາພ້ອມພຽງກັນແລ້ວຕັ້ງຄ້າຍພັກຢູ່ຮ່ອມພູ ຢິສເຣເອນ

34 ພຣະວິນຍານຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ສະຖິດຢູ່ນຳກິເດໂອນ ກິເດໂອນກໍເປົ່າແກເອີ້ນເອົາຝູງຊົນອາບີເອເຊີໃຫ້ຕິດຕາມຕົນໄປ

35 ຕໍ່ມາ ທ່ານໄດ້ສົ່ງຄົນນຳຂ່າວໄປບອກທົ່ວທັງເຂດແດນຕະກູນມານັສເຊ ເຊບູລູນ ແລະເນັຟທາລີ ເພື່ອໃຫ້ພວກເຫລົ່ານີ້ຕິດຕາມທ່ານໄປ ພວກເຂົາກໍຕິດຕາມທ່ານໄປ

36 ຈາກນັ້ນ ກິເດໂອນໄດ້ທູນພຣະເຈົ້າວ່າ, “ພຣະອົງຊົງກ່າວວ່າ ພຣະອົງຕ້ອງການໃຫ້ຂ້າພຣະອົງຊ່ອຍຊີວິດພວກອິສຣາເອນ

37 ສະນັ້ນ ຂ້າພຣະອົງຈະເອົາຂົນແກະວາງໄວ້ເທິງດິນ ບ່ອນທີ່ພວກຂ້າພຣະອົງຟາດເຂົ້າ ຖ້າວ່າມື້ເຊົ້າມານ້ຳຫມອກຕົກຖືກແຕ່ຂົນແກະເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ດິນຍັງແຫ້ງຢູ່ຄືເກົ່າ ຂ້າພຣະອົງຈຶ່ງຈະຮູ້ວ່າ ພຣະອົງຊົງຕ້ອງການໃຫ້ຂ້າພຣະອົງຊ່ອຍຊີວິດພວກອິສຣາເອນແທ້”

38 ແລ້ວເຫດການກໍເປັນຢ່າງນັ້ນແທ້ ເມື່ອກິເດໂອນລຸກມາແຕ່ເດິກ ໃນເຊົ້າວັນໃຫມ່ທ່ານກໍເອົາຂົນແກະນັ້ນມາປັ້ນ ນ້ຳໄດ້ໄຫລອອກມາຈົນເຕັມຊາມ

39 ທ່ານຈຶ່ງທູນພຣະເຈົ້າອີກວ່າ, “ຂໍຢ່າຊົງພຣະພິໂຣດຂ້າພຣະອົງຖ້ອນ ຂໍໂຜດໃຫ້ຂ້າພຣະອົງໄດ້ເວົ້າຕື່ມອີກເປັນເທື່ອສຸດທ້າຍ ຄືຂ້າພຣະອົງຈະທົດລອງເບິ່ງຂົນແກະອີກເທື່ອນຶ່ງ ໃນຄັ້ງນີ້ໃຫ້ຂົນແກະນັ້ນແຫ້ງຢູ່ ແຕ່ໃຫ້ນ້ຳຫມອກຕົກລົງໃສ່ແດ່ດິນເທົ່ານັ້ນ”

40 ໃນຄືນນັ້ນ ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງກະທຳການນັ້ນ ໂດຍຊົງໃຫ້ຂົນແກະແຫ້ງ ແຕ່ໃຫ້ດິນເຕັມໄປດ້ວຍນ້ຳຫມອກ

7. ກິເດໂອນຊະນະພວກມີດີອານ

1 ເຢຣຸບບາອານ (ຄືກິເດໂອນ) ພ້ອມດ້ວຍທະຫານທັງຫມົດຂອງທ່ານໄດ້ລຸກແຕ່ເຊົ້າ ໄປຕັ້ງຄ້າຍພັກອາໄສຢູ່ທາງບໍ່ນ້ຳຮາໂຣດ ສ່ວນຄ້າຍພັກຂອງພວກມີດີອານກໍຕັ້ງຢູ່ຮ່ອມພູທາງທິດເຫນືອໃກ້ໆພູໂມເຣ

2 ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງບອກກິເດໂອນວ່າ, “ປະຊາຊົນທີ່ມານຳເຈົ້າມີຫລາຍໂພດ ເຮົາບໍ່ຕ້ອງການຫລານປານນັ້ນ ເພື່ອເອົາຊະນະພວກມີດີອານ ເພາະເມື່ອໄຊຊະນະແລ້ວຢ້ານເຂົາອວດວ່າ ເຂົາຊະນະດ້ວຍກຳລັງຂອງຕົນເອງ ໂດຍບໍ່ຄິດເຖິງການຊ່ອຍເຫລືອຂອງເຮົາ

3 ສະນັ້ນ ເຈົ້າຈົ່ງບອກປະຊາຊົນວ່າ ຖ້າຜູ້ໃດຢ້ານ ຈົ່ງກັບຄືນເມືອສາ ແລະໄປຈາກພູກິເລອາດ” ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງມີຄົນກັບຄືນເມືອງສອງຫມື່ນສອງພັນຄົນ ແລະຍັງເຫລືອພຽງແຕ່ນຶ່ງຫມື່ນຄົນເທົ່ານັ້ນ

4 ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງກ່າວຕໍ່ກິເດໂອນວ່າ, “ພວກນີ້ຍັງມີຢູ່ຫລາຍໂພດ ຈົ່ງພາເຂົາລົງໄປແຄມນ້ຳ ແລ້ວເຣົາຈະຄັດເລືອກເຂົາໃຫ້ເຈົ້າຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຖ້າເຮົາບອກຜູ້ໃດໄປກັບເຈົ້າ ເຂົາຈະໄປທັນທີ ຖ້າວ່າເຮົາບອກບໍ່ໃຫ້ຜູ້ໃດໄປກັບເຈົ້າ ເຂົາກໍຈະບໍ່ໄປເດັດຂາດ”

5 ດັ່ງນັ້ນ ກິເດໂອນຈຶ່ງນຳຊາວອິສຣາເອນໄປແຄມນ້ຳ ແລ້ວພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງບອກກິເດໂອນວ່າ, “ຈົ່ງແຍກພວກທີ່ດື່ມນ້ຳດ້ວຍລີ້ນຄືກັນກັບຫມາອອກຈາກພວກທີ່ຄຸເຂົ່າລົງດື່ມ”

6 ດັ່ງນັ້ນ ຈຳນວນຜູ້ທີ່ເອົາມືກອບນ້ຳຂຶ້ນມາເລັຽກິນມີຢູ່ສາມຮ້ອຍຄົນ ສ່ວນພວກທີ່ເຫລືອນັ້ນແມ່ນພວກທີ່ຄຸເຂົ່າລົງດື່ມ

7 ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈຶ່ງຊົງກ່າວຕໍ່ກິເດໂອນວ່າ, “ເຮົາຈະຊ່ອຍຊີວິດເຈົ້າໄວ້ ແລະໃຫ້ເຈົ້າຊະນະພວກມີດີອານດ້ວຍຄົນຈຳນວນສາມຮ້ອຍຄົນທີ່ກອບນ້ຳເລັຽກິນນັ້ນ ແລ້ວໃຫ້ພວກທີ່ຍັງເຫລືອກັບຄືນເມືອຫມົດ”

8 ກິເດໂອນກໍສັ່ງພວກອິສຣາເອນກັບຄືນເມືອຫມົດ ເວັ້ນໄວ້ແຕ່ພວກສາມຮ້ອຍຄົນເທົ່ານັ້ນທີ່ຍັງເຫລືອຢູ່ ພວກນີ້ໄດ້ຈັດເອົາສະບ່ຽງອາຫານແລະແກຂອງຕົນ ສ່ວນພວກມີດີອານໄດ້ຕັ້ງຄ້າຍພັກຢູ່ຮ່ອມພູທາງເບື້ອງລຸ່ມອິສຣາເອນ

9 ໃນຄືນວັນນັ້ນ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງກ່າວຕໍ່ກິເດໂອນວ່າ, “ຈົ່ງບຸກໂຈມຕີຄ້າຍພວກເຂົາເທີນ ເຣົາຈະໃຫ້ເຈົ້າຊະນະພວກເຂົາ

10 ແຕ່ຖ້າເຈົ້າບໍ່ກ້າລົງໄປຕໍ່ສູ້ ໃຫ້ເຈົ້າແລະຄົນໃຊ້ຂອງເຈົ້າຜູ້ຊື່ວ່າປຸຣາ ລົງໄປສືບເບິ່ງເສັຽກ່ອນ ເຈົ້າຈະໄດ້ຍິນວ່າເຂົາເວົ້າກັນຫຍັງແດ່

11 ແລ້ວເຈົ້າຈະກ້າຫານບຸກໂຈມຕີຄ້າຍນັ້ນ” ດັ່ງນັ້ນ ກິເດໂອນ ແລະຄົນໃຊ້ປຸຣາຈຶ່ງພາກັນລົງໄປຍັງເຂດແດນຄ້າຍພັກຂອງສັດຕຣູ

12 ຝ່າຍພວກມີດີອານ ພວກອາມາເລກ ແລະຊາວເຜົ່າຕ່າງໆທີ່ຢູ່ຕາມຖິ່ນກັນດານ ໄດ້ຂະຫຍາຍອອກໄປທາງຮ່ອມພູເຫມືອນດັ່ງຝູງຕັກແຕນ ພວກເຂົາມີຝູງອູດຫລາຍຄ້າຍກັບເມັດດິນຊາຍເທິງແຄມທະເລ

13 ເມື່ອກິເດໂອນມາເຖິງກໍໄດ້ຍິນຊາຍຜູ້ນຶ່ງເລົ່າຄວາມຝັນຂອງຕົນສູ່ຫມູ່ຟັງວ່າ, “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຝັນວ່າມີເຂົ້າຈີ່ກ້ອນນຶ່ງທີ່ເຮັດດ້ວຍເຂົ້າເດື່ອຍກັ້ງເຂົ້າມາໃນຄ້າຍພັກຂອງເຮົາ ເຂົາຈີ່ກ້ອນນີ້ຕຳຜ້າເຕັນຂວ້ຳເພພັງລົງຫມົດ”

14 ຫມູ່ຂອງເຂົາຈຶ່ງຕອບວ່າ, “ອັນນີ້ຕ້ອງຫມາຍເຖິງດາບຂອງກິເດໂອນຊາວອິສຣາເອນ ຊຶ່ງເປັນບຸດຂອງໂຢອັສ ຄົງບໍ່ຫມາຍເຖິງສິ່ງອື່ນໄປໄດ້ ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງໂຜດໃຫ້ທ່ານຊະນະກອງທັບທັງຫມົດຂອງພວກເຣົາແລ້ວ”

15 ສ່ວນກິເດໂອນເມື່ອໄດ້ຍິນເຣື່ອງຄວາມຝັນພ້ອມທັງຄວາມຫມາຍ ທ່ານກໍຄຸເຂົ່າລົງຂາບໄຫວ້ພຣະເຈົ້າ ແລ້ວທ່ານກໍກັບຄືນເມືອຫາຄ້າຍພັກຊາວອິສຣາເອນແລະເວົ້າວ່າ, “ຈົ່ງລຸກຂຶ້ນ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງປະທານໃຫ້ພວກເຈົ້າຊະນະກອງທັບພວກມີດີອານແລ້ວ”

16 ຄັນແລ້ວ ທ່ານກໍແບ່ງພວກສາມຮ້ອຍຄົນນັ້ນອອກເປັນສາມຫມວດ ໂດຍເອົາແກແຈກໃຫ້ຄົນລະອັນພ້ອມທັງໄຫໃສ່ກະບອງຜູ້ລະຫນ່ວຍ

17 ທ່ານໄດ້ບອກເຂົາວ່າ, “ຈົ່ງຄອຍເບິ່ງຂ້າພະເຈົ້າແລ້ວໃຫ້ເຮັດເຫມືອນກັນ ແລະເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າໄປເຖິງຄ້າຍດ່ານນອກແລ້ວ ຂ້າພະເຈົ້າເຮັດຢ່າງໃດກໍໃຫ້ເຮັດຢ່າງນັ້ນ

18 ຖ້າວ່າຂ້າພະເຈົ້າ ແລະຄນະຂອງຂ້າພະເຈົ້າພາກັນເປົ່າແກຂຶ້ນ ໃຫ້ພວກເຈົ້າເປົ່າແກຂອງພວກເຈົ້າຕອບໂລດ ແລ້ວໃຫ້ທຸກຄົນທີ່ຢູ່ອ້ອມຄ້າຍທັງຫມົດ ຮ້ອງຂຶ້ນວ່າ “ ເພື່ອພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ແລະເພື່ອກິເດໂອນ”

19 ຝ່າຍກິເດໂອນ ພ້ອມທັງພວກຂອງທ່ານຮ້ອຍຄົນ ກໍຮອດແຄມຄ້າຍໃນເວລາກ່ອນທ່ຽງຄືນ ຊຶ່ງເປັນເວລາປ່ຽນຄົນຍາມໃຫມ່ ພວກເຂົາເປົ່າແກຂຶ້ນ ແລະທັບໄຫທີ່ພວກເຂົາຖືໄປນັ້ນ

20 ຫມົດທັງສາມຫມວດກໍເປົ່າແກຂຶ້ນ ແລະທັບໄຫຂອງຕົນ ມືຊ້າຍຂອງພວກເຂົາຖືກະບອງແລະມືຂວາຖືແກ ພ້ອມທັງຮ້ອງວ່າ, “ດາບ ເພື່ອພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ແລະເພື່ອກິເດໂອນ”

21 ທະຫານອິສຣາເອນທຸກໆຄົນກໍຢືນຢັນປະຈຳຢູ່ບ່ອນຂອງຕົນອ້ອມຮອບຄ້າຍພັກນັ້ນ ສ່ວນທະຫານມີດີອານທັງຫມົດໄດ້ແລ່ນຫນີໄປພ້ອມທັງຮ້ອງສຽງດັງສະຫນັ່ນ

22 ເມື່ອພວກສາມຮ້ອຍເປົ່າແກຂອງເຂົາຂຶ້ນ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກໍບັນດານໃຫ້ຄົນຢູ່ໃນຄ້າຍພັກນັ້ນຈັບດາບຕໍ່ສູ້ກັນແລະກັນ ພວກເຂົາພາກັນແລ່ນໄປທາງເມືອງເຊເຣຣາ ໄປເມືອງເບັດຊີດຕາ ແລະເມືອງອາເບນເມໂຮລາໃກ້ບ້ານຕັບບັທ

23 ພວກອິສຣາເອນທີ່ມາຈາກຕະກູນເນັຟທາລີ ຕະກູນອາເຊີ ແລະທຸກໆຄົນທີ່ມາຈາກມານັສເຊໄດ້ອອກມາໄລ່ຕິດຕາມພວກມີດີອານໄປ

24 ກິເດໂອນກໍສົ່ງຄົນນຳຂ່າວໄປບອກທົ່ວທັງເຂດພູເອຟຣາອິມວ່າ, “ຈົ່ງພາກັນມາຕໍ່ສູ້ພວກມີດີອານ ໃຫ້ພາກັນໄປປະຈຳຢູ່ຕາມແຄມແມ່ນ້ຳຈໍແດນ ແລະຕາມທາງສາຍນ້ຳຕ່າງໆຈົນເຖິງເບັດບາຣາ

25 ພວກເຂົາຈັບຫົວຫນ້າພວກມີດີອານໄດ້ສອງຄົນ ຄືໂອເຣັບ ແລະເຊເອັບ ແລ້ວຂ້າໂອເຣັບຢູ່ເທິງຫີນດ່ານໂອເຣັບ ແລະຂ້າເຊເອັບຢູ່ບ່ອນບີບນ້ຳອະງຸ່ນ ຊື່ເຊເອັບ ແລ້ວພວກເຂົາກໍຂັບໄລ່ກວາດລ້າງພວກມີດີອານຕໍ່ໄປ ພ້ອມທັງຖືເອົາຫົວຂອງໂອເຣັບ ແລະເຊເອັບໄປໃຫ້ກິເດໂອນຊຶ່ງຢູ່ທາງທິດຕາເວັນອອກຂອງແມ່ນ້ຳຈໍແດນເບື້ອງນັ້ນ

8. ການເສັຽໄຊຄັ້ງສຸດທ້າຍຂອງພວກມີດີອານ

1 ຄັນຕໍ່ມາ ພວກເອຟຣາອີມໄດ້ເວົ້າຕໍ່ກິເດໂອນວ່າ, “ເວລາໄປສູ້ຮົບພວກມີດີອານນັ້ນ ເປັນຫຍັງບໍ່ເອີ້ນເອົາພວກເຮົາແດ່ ເປັນຫຍັງຈຶ່ງທຳກັບພວກເຮົາແບບນີ້” ພວກເຂົາຕໍ່ວ່າຕໍ່ຂານເຣື່ອງນີ້ຢ່າງແຂງແຮງ

2 ແຕ່ກິເດໂອນບອກເຂົາວ່າ, “ການໄຊຊະນະຂອງຂ້າພະເຈົ້ານັ້ນ ເມື່ອປຽບທຽບກັບສິ່ງທີ່ເຈົ້າທຳກໍບໍ່ມີຫຍັງຫມົດ ແມ່ນແຕ່ການເລັກນ້ອຍທີ່ຊາວເອຟຣາອິມໄດ້ທຳ ກໍມີຄຸນຄ່າກວ່າທຸກສິ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ທຳມາ

3 ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງມອບໂອເຣັບ ແລະເຊເອັບ ຜູ້ເປັນເຈົ້ານາຍຂອງຊາວມີດີອານໄວ້ໃນກຳມືຂອງພວກເຈົ້າ ສິ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ທຳນັ້ນຈະປຽບທຽບກັບສິ່ງທີ່ພວກເຈົ້າທຳໄດ້ຢ່າງໃດ” ເມື່ອທ່ານເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວພວກເຂົາກໍເຊົາຄຽດ

4 ກິເດໂອນກັບສາມຮ້ອຍຄົນໄດ້ພາກັນໄປເຖິງແມ່ນ້ຳຈໍແດນ ແລ້ວກໍຂ້າມແມ່ນ້ຳນັ້ນໄປ ພວກເຂົາມີຄວາມອິດເມື່ອຍອ່ອນແຮງລົງ ແຕ່ກໍຍັງຂັບໄລ່ພວກສັດຕຣູນັ້ນຫນີໄປໄດ້

5 ກິເດໂອນໄດ້ຮ້ອງຂໍຕໍ່ຊາວເມືອງຊຸກໂກດວ່າ, “ຂ້າພະເຈົ້າຂໍເຂົ້າໃຫ້ຄົນຂອງຂ້າພະເຈົ້າກິນແດ່ ເພາະເຂົາອິດເມື່ອຍຫລາຍ ຂ້າພະເຈົ້າກຳລັງໄລ່ຕິດຕາມເຊບາແລະຊັນມູນນາ ເຈົ້າຊີວິດຂອງພວກມີດີອານຢູ່”

6 ແຕ່ພວກຜູ້ນຳຂອງພວກຊຸກໂກດເວົ້າວ່າ, “ເຫດໃດພວກເຣົາຈຶ່ງຈະຕ້ອງເອົາອາຫານໃຫ້ທະຫານຂອງທ່ານກິນ ໃນເມື່ອທ່ານຍັງບໍ່ທັນຈັບເຊບາແລະຊັນມູນນາໄດ້ເທື່ອ”

7 ດັ່ງນັ້ນ ກິເດໂອນຈຶ່ງເວົ້າວ່າ, “ດີແລ້ວ ເມື່ອໃດພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງມອບເຊບາ ແລະຊັນມູນນາໄວ້ໃນກຳມືຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເອົາຫວາຍທີ່ຍັງມີຫນາມແລະໄມ້ຫນາມມາຂ້ຽນພວກເຈົ້າ”

8 ຈາກນັ້ນ ກິເດໂອນກໍໄປຍັງເມືອງເປນູເອນ ແລ້ວຮ້ອງຂໍຕໍ່ຊາວເມືອງນັ້ນຢ່າງດຽວກັນ ຊາວເມືອງເປນູເອນກໍຕອບຢ່າງດຽວກັນກັບຊາວເມືອງຊຸກໂກດ

9 ກິເດໂອນຈຶ່ງເວົ້າວ່າ, “ເວລາຂ້າພະເຈົ້າກັບຄືນມາຢ່າງປອດພັຍແລ້ວ ຂ້າພະເຈົ້າຈະທຳລາຍຫໍຄອຍນີ້ລົງ”

10 ຝ່າຍເຊບາ ແລະຊັນມູນນາ ພ້ອມທັງກອງທັບໄດ້ຢູ່ທີ່ກາຣ໌ໂກຣ໌ ກອງທັບຂອງເຜົ່າຕ່າງໆທີ່ມາຈາກຖິ່ນກັນດານມີທະຫານນຶ່ງຫມື່ນຫ້າພັນຄົນ ເປັນກອງທັບຊາວຕາເວັນອອກທີ່ເຫລືອຢູ່ທັງຫມົດ ແລະມີນຶ່ງແສນສອງຫມື່ນຄົນທີ່ຖືກຂ້າຕາຍ

11 ກິເດໂອນໄດ້ໄປຕາມເສັ້ນທາງແຄມຖິ່ນກັນດານ ຢູ່ທາງທິດຕາເວັນອອກຂອງໂນບາ ແລະໂຢກເບຮາ ແລ້ວບຸກໂຈມຕີທະຫານເຫລົ່ານັ້ນຢ່າງບໍ່ທັນຮູ້ຕົວ

12 ຝ່າຍກະສັດທັງສອງຂອງຊາວມີດີອານ ຄືເຊບາແລະຊັນມູນນາກໍແລ່ນປົບຫນີ ແຕ່ກິເດໂອນໄລ່ຕິດຕາມແລະຈັບທັງສອງຄົນມາໄດ້ ສ່ວນກອງທະຫານຂອງເຂົາກໍຕື່ນຕົກໃຈແລະແຕກກະຈັດກະຈາຍໄປ

13 ແລ້ວກິເດໂອນບຸດຂອງໂຢອັສກໍກັບມາຈາກເລວເສິກ ໄດ້ຜ່ານມາທາງເຮເຣສ

14 ທ່ານໄດ້ຈັບເອົາຊາຍຫນຸ່ມຜູ້ນຶ່ງຈາກເມືອງຊຸກໂກດ ແລະໄດ້ສອບຖາມເອົາເຣື່ອງຕ່າງໆນຳເຂົາ ຊາຍຫນຸ່ມຜູ້ນັ້ນໄດ້ຈົດຊື່ພວກເຈົ້ານາຍ ແລະພວກເຖົ້າແກ່ເຈັດສິບຄົນຂອງເມືອງຊຸກໂກດໃຫ້ກິເດໂອນ

15 ແລ້ວກິເດໂອນໄດ້ໄປຫາພວກຊຸກໂກດແລະເວົ້າວ່າ, “ພວກເຈົ້າຈື່ເວລາທີ່ພວກເຈົ້າດູຫມິ່ນປມາດຂ້າພະເຈົ້າຫລືບໍ ພວກເຈົ້າໄດ້ເວົ້າວ່າພວກເຈົ້າບໍ່ສາມາດເອົາອາຫານໃຫ້ພວກທະຫານທີ່ອ່ອນແຮງຂອງຂ້າພະເຈົ້າກິນ ເພາະວ່າຂ້າພະເຈົ້າຈັບເຊບາ ແລະຊັນມູນນາບໍ່ທັນໄດ້ ແຕ່ດຽວນີ້ ພວກເຂົາຢູ່ນີ້ແລ້ວ”

16 ກິເດໂອນຈຶ່ງເອົາຫວາຍທີ່ມີຫນາມ ແລະໄມ້ຫນາມຈາກຖິ່ນກັນດານມາລົງໂທດຜູ້ນຳເມືອງຊຸກໂກດ

17 ແລ້ວທຳລາຍຫໍຄອຍທີ່ເປນູເອນແລະຂ້າຊາວເມືອງນັ້ນຖິ້ມ

18 ແລ້ວທ່ານໄດ້ຖາມເຊບາ ແລະຊັນມູນນາວ່າ, “ຄົນທີ່ພວກເຈົ້າຂ້ານັ້ນມີຮູບຮ່າງຢ່າງໃດ” ພວກເຂົາໄດ້ຕອບວ່າ, “ຄືກັນກັບທ່ານ ພວກເຂົາທຸກໆຄົນຄືກັນກັບພຣະຣາຊກຸມມານ”

19 ກິເດໂອນຈຶ່ງຕອບວ່າ, “ພວກເຂົາເປັນອ້າຍນ້ອງລູກແມ່ດຽວກັບຂ້າພະເຈົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍສາບານໃນພຣະນາມພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າວ່າ ຖ້າພວກເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຂ້າເຂົາ ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ຂ້າພວກເຈົ້າ”

20 ທ່ານຈຶ່ງບອກເຢເທີບຸດຊາຍກົກຂອງທ່ານວ່າ, “ຈົ່ງໄປຂ້າພວກເຂົາເສັຽ” ແຕ່ວ່າເດັກຊາຍຄົນນັ້ນບໍ່ກ້າຖອດດາບອອກ ເຂົາຢ້ານ ເພາະວ່າເຂົາຍັງເປັນເດັກນ້ອຍຢູ່

21 ແຕ່ເຊບາ ແລະຊັນມູນນາເວົ້າວ່າ, “ຈົ່ງມາຂ້າພວກເຮົາດ້ວຍຕົນເອງເທີນ ເພາະວ່າທ່ານເອງເປັນຜູ້ຊາຍເຕັມໂຕຢູ່ແລ້ວ” ດັ່ງນັ້ນ ກິເດໂອນຈຶ່ງຂ້າເຊບາ ແລະຊັນມູນນາ ແລະເອົາຫລຽນຮູບເດືອນທີ່ເອ້ຄໍອູດໄປພ້ອມ

ກິເດໂອນໄດ້ສ້າງຮູບພຣະ

22 ຫລັງຈາກນັ້ນ ພວກອິສຣາເອນໄດ້ເວົ້າຕໍ່ກິເດໂອນວ່າ, “ຂໍທ່ານພ້ອມທັງບຸດຊາຍແລະຫລານຂອງທ່ານ ຈົ່ງເປັນຜູ້ຄຸ້ມຄອງພວກເຮົາເທີນ ເພາະວ່າທ່ານໄດ້ຊ່ອຍເຫລືອພວກເຮົາໃຫ້ພົ້ນຈາກເງື້ອມມືຂອງພວກມີດີອານ”

23 ກyເດໂອນຕອບວ່າ, “ຂ້າພະເຈົ້າແລະລູກຊາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າ