Joshua ພຣະທັມໂຢຊວຍ	go back/ກັບຄືນ

ພຣະທັມໂຢຊວຍ

1	2	3	4	5	6	7	8	9	10
11	12	13	14	15	16	17	18	19	20
21	22	23	24

ໂຢຊວຍ

1. ອິສຣາເອນມຸ່ງຫນ້າສູ່ການາອານ

1 ຫລັງຈາກໂມເຊ ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ເສັຽຊີວິດໄປແລ້ວ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງສັ່ງແກ່ໂຢຊວຍບຸດນູນທີ່ເປັນຜູ້ຊ່ອຍວຽກໂມເຊວ່າ,

2 “ໂມເຊຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງເຮົາກໍເສັຽຊີວິດໄປແລ້ວ ສ່ວນເຈົ້າພ້ອມດ້ວຍຊາວອິສຣາເອນທຸກຄົນ ຈົ່ງຕຽມຕົວອອກໄປຂ້າມແມ່ນ້ຳຈໍແດນ ແລ້ວເຂົ້າໄປໃນແຜ່ນດິນທີ່ເຮົາຈະມອບໃຫ້ພວກເຈົ້າ

3 ຕາມທີ່ເຮົາໄດ້ສັນຍາໄວ້ກັບໂມເຊວ່າ ດິນທຸກບ່ອນທີ່ພວກເຈົ້າຈະຢຽບໄປນັ້ນແຫລະ ເປັນບ່ອນທີ່ເຮົາມອບໃຫ້

4 ເຂດແດນຂອງເຈົ້າຕັ້ງແຕ່ຖິ່ນກັນດານທາງທິດໃຕ້ຈົນເຖິງພູເລບານອນທາງທິດເຫນືອ ຕັ້ງແຕ່ແມ່ນນ້ຳໃຫຍ່ເອີຟຣາດທາງທິດຕາເວັນອອກພ້ອມທັງທົ່ວປະເທດຂອງຊາວຮິດຕີຈົນເຖິງທະເລເມດິເຕຣາເນທາງທິດຕາເວັນຕົກ

5 ໃນຊົ່ວຊີວິດຂອງເຈົ້າ ຈະບໍ່ມີໃຜສາມາດຕໍ່ສູ້ເຈົ້າໄດ້ເຮົາຈະບໍ່ປະຖິ້ມເຈົ້າ ເພາະວ່າເຮົາໄດ້ສະຖິດຢູ່ກັບໂມເຊຢ່າງໃດ ເຮົາຈະສະຖິດຢູ່ກັບເຈົ້າຢ່າງນັ້ນດ້ວຍ

6 ສະນັ້ນ ເຈົ້າຈົ່ງມີໃຈເຂັ້ມແຂງ ແລະກ້າຫານ ເພາະວ່າເຈົ້າຈະເປັນຜູ້ນຳພາຊົນຊາດເຫລົ່ານີ້ເຂົ້າໄປຮັບເອົາແຜ່ນດິນທີ່ເຣົາສັນຍາວ່າຈະມອບໃຫ້ແກ່ປູ່ຍ່າຕາຍາຍຂອງພວກເຂົາ

7 ເຈົ້າຈົ່ງມີໃຈເຂັ້ມແຂງແລະກ້າຫານແທ້ ຈົ່ງທຳຕາມພຣະທັມທັງຫມົດຂອງເຮົາ ຊຶ່ງໂມເຊຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງເຮົາໄດ້ສັ່ງເຈົ້າໄວ້ ຢ່າປະຖິ້ມຈັກຂໍ້ເລີຍ ເພື່ອຈະໄດ້ຮັບຜົນສຳເຣັດໃນທຸກໆບ່ອນທີ່ເຈົ້າຈະໄປ

8 ເຈົ້າຢ່າລືມພຣະທັມຂອງເຮົາຈັກເທື່ອ ເຈົ້າຕ້ອງຮຽນຮູ້ຈາກປື້ມພຣະທັມນັ້ນທຸກມື້ທຸກຄືນ ແລະຈົ່ງຕັ້ງໃຈປະຕິບັດຕາມຖ້ອຍຄຳທີ່ຂຽນໄວ້ນັ້ນ ແລ້ວເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບຜົນສຳເຣັດໃນທຸກວິທີທາງພ້ອມທັງມີຄວາມຈະເຣີນກ້າວຫນ້າຂຶ້ນດ້ວຍ

9 ຈົ່ງຈົດຈຳເອົາຖ້ອຍຄຳທີ່ເຮົາໄດ້ສັ່ງແກ່ເຈົ້າວ່າ ໃຫ້ມີໃຈເຂັ້ມແຂງແລະກ້າຫານ ຢ່າຢ້ານ ຫລືຕົກໃຈ ເພາະວ່າເຮົາຜູ້ເປັນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງເຈົ້າກໍສະຖິດຢູ່ກັບເຈົ້າໃນທຸກຫົນທຸກແຫ່ງທີ່ເຈົ້າຈະໄປເຖິງ”

10 ເມື່ອນັ້ນ ໂຢຊວຍໄດ້ສັ່ງກັບພວກຫົວຫນ້າວ່າ,

11 “ຈົ່ງໄປປ່າວເຕືອນໃຫ້ປະຊາຊົນຕາມສະຖານທີ່ພັກເຊົາ ເພື່ອໃຫ້ເຂົາຈັດແຈງເອົາອາຫານໃຫ້ພຽງພໍ ເພາະວ່າຍັງອີກສາມວັນພວກເຈົ້າຈະພາກັນຂ້າມແມ່ນ້ຳຈໍແດນນີ້ໄປຍຶດຄອງເອົາດິນແດນທີ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າຊົງປະທານໃຫ້”

12 ຕໍ່ມາ ໂຢຊວຍເວົ້າກັບຊາວຣູເບນ ຊາວກາດ ແລະເຄິ່ງນຶ່ງຂອງຊາວມານັສເຊວ່າ,

13 “ຈົ່ງຈື່ຄຳທີ່ໂມເຊຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າບອກໄວ້ວ່າ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າຊົງ

ປະທານແຜ່ນດິນທາງທິດຕາເວັນອອກຂອງແມ່ນ້ຳຈໍແດນນີ້ໃຫ້ພວກເຈົ້າອາໄສຢູ່

14 ໃຫ້ລູກເມັຽ ແລະງົວຄວາຍຂອງພວກເຈົ້າພັກພາອາໄສຢູ່ບ່ອນນີ້ເສັຽກ່ອນ ຊຶ່ງເປັນແຜ່ນດິນທີ່ໂມເຊໄດ້ມອບໃຫ້ແລ້ວ ສ່ວນຜູ້ເປັນທະຫານໃຫ້ຂ້າມແມ່ນ້ຳອອກນຳຫນ້າໄປຊ່ອຍພວກພີ່ນ້ອງທີ່ຍັງບໍ່ມີບ່ອນຢູ່ຕີເອົາແຜ່ນດິນທີ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າຈະປະທານໃຫ້ພວກເຂົາ

15 ເມື່ອພວກພີ່ນ້ອງໄດ້ແຜ່ນດິນຢູ່ແລ້ວ ພວກເຈົ້າຈົ່ງກັບຄືນມາຢູ່ໃນແຜ່ນດິນຂອງຕົນເອງຢູ່ທີ່ນີ້ ຊຶ່ງເປັນບ່ອນທີ່ໂມເຊຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ມອບໃຫ້ພວກເຈົ້າ”

16 ເຂົາຕອບໂຢຊວຍວ່າ, “ພວກຂ້າພະເຈົ້າທັງຫລາຍຈະທຳທຸກສິ່ງທີ່ທ່ານບອກ ແລະຈະໄປທຸກໆບ່ອນທີ່ທ່ານຈະສົ່ງພວກຂ້າພະເຈົ້າໄປ

17 ພວກຂ້າພະເຈົ້າຈະເຊື່ອຟັງຄວາມຂອງທ່ານເຫມືອນດັ່ງໄດ້ເຊື່ອຟັງຄວາມຂອງໂມເຊ ຂໍພຽງແຕ່ວ່າໃຫ້ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງທ່ານສະຖິດຢູ່ກັບທ່ານ ດັ່ງທີ່ພຣະອົງຊົງສະຖິດຢູ່ກັບໂມເຊ

18 ຖ້າຜູ້ໃດຂັດຂວາງ ແລະບໍ່ຍອມຟັງທີ່ທ່ານສັ່ງນັ້ນ ຈະຕ້ອງຖືກໂທດປະຫານຊີວິດ ສ່ວນທ່ານຈົ່ງມີໃຈເຂັ້ມແຂງແລະກ້າຫານເທີນ”

2. ໂຢຊວຍສົ່ງສອດແນມໄປເມືອງເຢຣິໂກ

(ຮຣ 11:31)

1 ຕໍ່ມາ ໂຢຊວຍໄດ້ສົ່ງສອດແນມສອງຄົນໄປຢ່າງລັບໆ ຈາກຄ້າຍພັກທີ່ຊິດຕີມ ເພື່ອໄປເບິ່ງປະເທດ ແລະເມືອງເຢຣິໂກ ດັ່ງນັ້ນສອດແນມທັງສອງຈຶ່ງພາກັນອອກໄປ ເມື່ອຮອດເມືອງເຢຣິໂກແລ້ວ ເຂົາທັງສອງກໍເຂົ້າໄປພັກເຊົາຢູ່ໃນເຮືອນຂອງຍິງໂສເພນີຄົນນຶ່ງຊື່ວ່າ ຣາຮາບ

2 ເມື່ອເຈົ້າຊີວິດເມືອງເຢຣິໂກ ໄດ້ຍິນຂ່າວວ່າໃນຕອນແລງວັນນີ້ມີຊາວອິສຣາເອນສອງຄົນໄດ້ເຂົ້າມາສອດແນມເບິ່ງປະເທດຂອງຕົນ

3 ພຣະອົງກໍຈັດສົ່ງຄົນໄປຫານາງຣາຮາບແລ້ວບອກວ່າ, “ຈົ່ງມອບຊາຍສອງຄົນທີ່ພັກຢູ່ໃນເຮືອນຂອງເຈົ້ານີ້ໃຫ້ເຮົາເສັຽ ເພາະວ່າເຂົາມາສອດແນມເບິ່ງປະເທດຂອງເຮົາ”

4 ຝ່າຍນາງຣາຮາບກໍເຊື່ອງຊາຍສອງຄົນນັ້ນໄວ້ເທິງຫລັງຄາພຽງ ໃນກອງລຳຕົ້ນປ່ານທີ່ນາງໄດ້ລຽນໄວ້ຢູ່ເທິງນັ້ນ

5 ນາງຈຶ່ງຕອບວ່າ, “ຊາຍພວກນັ້ນມາພັກຢູ່ເຮືອນຂອງຂ້ານ້ອຍແທ້ຈິງ ແຕ່ຂ້ານ້ອຍບໍ່ຮູ້ຈັກການເປັນມາຂອງພວກເຂົາ

6 ດຽວນີ້ ເຂົາໄດ້ອອກຫນີໄປແລ້ວຕັ້ງແຕ່ເວລາມືດຊຸ້ມ ເພື່ອໃຫ້ຫວິດກ່ອນປະຕູເມືອງຈະອັດ ສ່ວນຂ້ານ້ອຍເອງກໍບໍ່ຮູ້ຈັກວ່າເຂົາໄປທາງໃດ ຈົ່ງຟ້າວອອກໄປຕິດຕາມເຂົາໃຫ້ທັນ”

7 ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງຟ້າວອອກຕິດຕາມຈົນຮອດທ່ານແມ່ນ້ຳຈໍແດນ ເມື່ອເຂົາອອກຫວິດເມືອງແລ້ວປະຕູເມືອງກໍອັດ

8 ກ່ອນຊາຍທັງສອງຍັງບໍ່ນອນ ນາງຣາຮາບກໍຂຶ້ນໄປຫາເຂົາຢູ່ເທິງຫລັງຄາພຽງ

9 ແລະເວົ້າວ່າ, “ຂ້ານ້ອຍຮູ້ວ່າພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງປະທານແຜ່ນດິນນີ້ໃຫ້ແກ່ພວກທ່ານ ແລະຂ້ານ້ອຍຍອມຮັບວ່າ ພວກຂ້ານ້ອຍທຸກຄົນຢ້ານພວກທ່ານຫລາຍ ແລະຄົນທົ່ວທຸກອານາເຂດກໍເກີດຄວາມຢ້ານຕົກໃຈຕໍ່ຫນ້າພວກທ່ານ

10 ເພາະພວກຂ້ານ້ອຍໄດ້ຍິນຂ່າວວ່າ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງບັນດານໃຫ້ນ້ຳທະເລໄມ້ອໍ້ແຫ້ງແລ້ງຕໍ່ຫນ້າພວກທ່ານ ໃນຂນະທີ່ພວກທ່ານເດີນທາງອອກມາຈາກປະເທດເອຢິບ ແລະພວກຂ້ານ້ອຍກໍໄດ້ຍິນຂ່າວອີກວ່າພວກທ່ານໄດ້ຂ້າເຈົ້າຊີວິດຊາວອາໂມຣິດທັງສອງອົງ ຄື ຊີໂຮນ ແລະໂອກ ຢູ່ທາງທິດຕາເວັນອອກຂອງແມ່ນ້ຳຈໍແດນ

11 ຍ້ອນພວກຂ້ານ້ອຍໄດ້ຍິນເຣື່ອງຕ່າງໆນີ້ແຫລະ ທຸກຄົນຈຶ່ງເກີດມີຄວາມວຸ້ນວາຍໃຈ ແລະຢ້ານກົວຕໍ່ຫນ້າພວກທ່ານ ເພາະພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງພວກທ່ານ ແມ່ນອົງທີ່ສະຖິດຢູ່ເທິງຟ້າສວັນແລະແຜ່ນດິນໂລກ

12 ບັດນີ້ ຂໍໃຫ້ພວກທ່ານຈົ່ງສາບານຕໍ່ພຣະພັກຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ເນື່ອງຈາກຄວາມດີທີ່ຂ້ານ້ອຍໄດ້ທຳມາຕໍ່ພວກທ່ານນີ້ ຂໍໃຫ້ຄິດເຫັນຂ້ານ້ອຍແລະຄອບຄົວຍາດຕິພີ່ນ້ອງຂອງຂ້ານ້ອຍດ້ວຍ ແລະຂໍໃຫ້ສະແດງຫລັກຖານກ່ຽວກັບຄໍາສາບານນີ້ແກ່ຂ້ານ້ອຍ

13 ເພື່ອຊ່ອຍພໍ່ແມ່ອ້າຍນ້ອງຕລອດທັງຄອບຄົວຂອງຂ້ານ້ອຍໃຫ້ພົ້ນຈາກຄວາມຕາຍ”

14 ດັ່ງນັ້ນ ຊາຍທັງສອງຈຶ່ງເວົ້າຕໍ່ນາງວ່າ, “ພວກຂ້າພະເຈົ້າຈະຕອບສນອງຄຸນງາມຄວາມດີ ແລະຄວາມສັດຊື່ຂອງເຈົ້າໃນເວລາທີ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງປະທານແຜ່ນດິນນີ້ໃຫ້ແກ່ພວກຂ້າພະເຈົ້າ”

15 ເນື່ອງຈາກວ່າເຮືອນຂອງນາງຣາຮາບ ຕິດກັບກຳແພງເມືອງ ນາງຈຶ່ງຢ່ອນເຊືອກໃຫ້ຊາຍທັງສອງລົງທາງປ່ອງຢ້ຽມ

16 ແລະເວົ້າແກ່ເຂົາວ່າ, “ຈົ່ງຂຶ້ນໄປລີ້ຢູ່ເທິງພູນັ້ນສາມວັນ ຈົນພວກທີ່ຕິດຕາມນັ້ນກັບມາເສັຽກ່ອນ ເພື່ອເຂົາຈະບໍ່ພົບພໍ້ພວກທ່ານ ຫລັງຈາກນັ້ນ ຈຶ່ງພາກັນໄປຕາມຫົນທາງຂອງພວກທ່ານ”

17 ສອດແນມທັງສອງຈຶ່ງບອກນາງວ່າ, “ພວກຂ້າພະເຈົ້າຈະທຳຕາມຄຳສັນຍາທີ່ມີໄວ້ກັບເຈົ້າ

18 ຈົ່ງຟັງເທີນ ໃນເວລາທີ່ພວກຂ້າພະເຈົ້າກັບມາໂຈມຕີປະເທດນີ້ ເຈົ້າຈົ່ງເອົາເຊືອກສີແດງເຂັ້ມຜູກໄວ້ທີ່ປ່ອງຢ້ຽມບ່ອນທີ່ເຈົ້າຢ່ອນພວກຂ້າພະເຈົ້າລົງນີ້ ແລະໃຫ້ພວກພໍ່ແມ່ອ້າຍນ້ອງຕລອດທັງຄອບຄົວຂອງເຈົ້າມາໂຮມກັນຢູ່ເຮືອນຫລັງນີ້ຫມົດ

19 ຖ້າວ່າຜູ້ໃດອອກຈາກເຮືອນເຈົ້າໄປ ຄວາມຕາຍຈະມາເຖິງຜູ້ນັ້ນຍ້ອນຄວາມຜິດຂອງເຂົາເອງ ພວກຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ຮັບຜິດຊອບ ແຕ່ວ່າຖ້າຜູ້ນຶ່ງຜູ້ໃດຢູ່ໃນເຮືອນຂອງເຈົ້າຖືກຂ້າ ຈຶ່ງແມ່ນຄວາມຜິດຂອງພວກຂ້າພະເຈົ້າ

20 ແລະຖ້າເຈົ້າເປີດເຜີຍສິ່ງທີ່ໄດ້ທຳນີ້ ພວກຂ້າພະເຈົ້າກໍຈະຕ້ອງພົ້ນຈາກຄຳສາບແຊ່ງນັ້ນ

21 ນາງຈຶ່ງຕອບວ່າ, “ຂ້ານ້ອຍຍິນຍອມທຸກຢ່າງ” ເມື່ອຊາຍສອງຄົນອອກໄປແລ້ວ ນາງກໍເອົາເຊືອກສີແດງເຂັ້ມຜູກໄວ້ທີ່ປ່ອງຢ້ຽມ

22 ຫລັງຈາກນັ້ນ ຊາຍທັງສອງກໍຂຶ້ນໄປລີ້ຢູ່ເທິງພູເປັນເວລາສາມວັນ ສ່ວນພວກທີ່ອອກຕິດຕາມກໍຊອກຫາທົ່ວທຸກບ່ອນແຕ່ບໍ່ພົບຈຶ່ງພາກັນກັບຄືນເມືອ

23 ເມື່ອນັ້ນ ສອດແນມທັງສອງຄົນກໍພາກັນລົງມາຈາກພູຂ້າມແມ່ນ້ຳແລ້ວມຸ່ງຫນ້າໄປຫາໂຢຊວຍ ແລະເລົ່າເຫດການທີ່ເກີດຂຶ້ນນັ້ນສູ່ທ່ານຟັງ

24 ເຂົາເວົ້າວ່າ, “ພວກຂ້າພະເຈົ້າແນ່ໃຈວ່າ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງປະທານແຜ່ນດິນນັ້ນໃຫ້ແກ່ພວກເຮົາ ເພາະວ່າປະຊາຊົນທຸກຄົນໃນເມືອງນັ້ນພາກັນເກີດຄວາມວິຕົກວຸ້ນວາຍຍ້ອນພວກເຮົາ”

3. ອິສຣາເອນຂ້າມແມ່ນ້ຳຈໍແດນ

1 ມື້ໃຫມ່ຕໍ່ມາ ໂຢຊວຍກໍຕື່ນແຕ່ເຊົ້າ ພາພວກອິສຣາເອນທຸກຄົນອອກຈາກຄ້າຍພັກທີ່ ຊິດຕີມ ມຸ່ງຫນ້າສູ່ແມ່ນ້ຳຈໍແດນ ເຂົາຢຸດພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນກ່ອນຈະຂ້າມແມ່ນ້ຳໄປ

2 ຄັນເວລາລ່ວງມາໄດ້ສາມວັນແລ້ວ ພວກຫົວຫນ້າກໍຍ່າງເລາະໄປມາໃນບ່ອນທີ່ຕັ້ງຄ້າຍພັກນັ້ນ

3 ແລະສັ່ງຕໍ່ປະຊາຊົນວ່າ, “ເວລາພວກເຈົ້າເຫັນປະໂຣຫິດຫາມຫີບຄຳສັນຍາຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າອອກໄປ ຈົ່ງອອກຕິດຕາມໂລດ

4 ເພື່ອໃຫ້ຮູ້ຈັກຫົນທາງທີ່ຈະໄປ ເພາະວ່າພວກເຈົ້າຍັງບໍ່ເຄີຍຜ່ານທາງເສັ້ນນັ້ນຈັກເທື່ອ ແຕ່ວ່າ ຢ່າຫຍັບເຂົ້າໄປໃກ້ຫີບນັ້ນ ຈົ່ງຍ່າງໃຫ້ມີລະຍະໄກຈາກຫີບຄຳສັນຍາປະມານສອງພັນສອກ”

5 ແລ້ວໂຢຊວຍກໍບອກປະຊາຊົນວ່າ, “ຈົ່ງບຳເພັນຕົນໃຫ້ບໍຣິສຸດຕໍ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ເພາະວ່າມື້ອື່ນພຣະອົງຈະຊົງທຳການອັດສະຈັນຖ້າມກາງພວກເຈົ້າ”

6 ແລ້ວໂຢຊວຍໄດ້ບອກພວກປະໂຣຫິດຫາມຫີບຄຳສັນຍາອອກຫນ້າໄປກ່ອນຄົນທັງຫລາຍ ພວກເຂົາກໍປະຕິບັດຕາມ

7 ຕໍ່ມາ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງບອກໂຢຊວຍວ່າ, “ມື້ອື່ນ ເຮົາຈະບອກອິສຣາເອນທຸກຄົນໃຫ້ກຽດແກ່ເຈົ້າເປັນຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ແລ້ວເຂົາຈະໄດ້ຮູ້ວ່າເຮົາໄດ້ສະຖິດຢູ່ນຳເຈົ້າເຫມືອນດັ່ງໄດ້ສະຖິດຢູ່ນຳໂມເຊ

8 ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າຈົ່ງສັ່ງພວກປະໂຣຫິດທີ່ຫາມຫີບຄຳສັນຍານັ້ນວ່າ ເມື່ອໄປຮອດແມ່ນ້ຳຈໍແດນແລ້ວ ໃຫ້ຢຸດຢູ່ໃນແມ່ນ້ຳໃກ້ໆກັບຕາຝັ່ງເສັຽກ່ອນ”

9 ແລ້ວໂຢຊວຍກໍສັ່ງປະຊາຊົນວ່າ, “ຈົ່ງພາກັນຫຍັບເຂົ້າມາໃກ້ໆພີ້ ເພື່ອຟັງຄຳທີ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າຊົງສັ່ງໄວ້

10 ວັນນີ້ພວກເຈົ້າຈະຮູ້ຈັກວ່າ ພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງມີຊີວິດຢູ່ກໍຊົງສະຖິດຢູ່ໃນຖ້າມກາງພວກເຈົ້າ ເພາະພຣະອົງຈະຊົງຂັບໄລ່ຊາວການາອານ ຮິດຕີ ຮີວີ

ເປຣິສຊີ ກີຣ໌ກາຊີ ອາໂມຣິດ ແລະເຢບຸສ ໃຫ້ຫນີອອກໄປຕໍ່ຫນ້າພວກເຈົ້າ

11 ສ່ວນຫີບຄຳສັນຍາແຫ່ງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງແຜ່ນດິນໂລກຈະຂ້າມໄປຂ້າງຫນ້າກ່ອນພວກເຈົ້າລົງໄປໃນແມ່ນ້ຳຈໍແດນ

12 ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຄັດເລືອກເອົາສິບສອງຄົນຈາກຕະກູນອິສຣາເອນ ແຕ່ລະຕະກູນໃຫ້ໄດ້ຜູ້ນຶ່ງ

13 ເມື່ອເວລາພວກປະໂຣຫິດທີ່ຫາມຫີບຄຳສັນຍາຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຍ່າງໄປຢຽບນ້ຳ ແມ່ນ້ຳຈໍແດນຈະແຍກອອກຈາກກັນ ແລະນ້ຳທີ່ໄຫລມາແຕ່ທາງເຫນືອຈະຢຸດໂຮມຢູ່ບ່ອນດຽວ

14 ເວລານັ້ນເປັນເວລາເກັບກ່ຽວ ນ້ຳໄດ້ຂຶ້ນເຕັມຕາຝັ່ງ ດັ່ງນັ້ນພວກປະຊາຊົນຈຶ່ງມຸ່ງຫນ້າອອກຈາກຄ້າຍພັກໄປຂ້າມແມ່ນ້ຳຈໍແດນ ສ່ວນປະໂຣຫິດກໍຫາມຫິບຄຳສັນຍາອອກໄປກ່ອນ

15 ພໍຮອດແມ່ນ້ຳຈໍແດນພວກປະໂຣຫິດກໍລົງຢຽບນ້ຳ

16 ທັນໃດນັ້ນ ນ້ຳກໍໂຮມເຂົ້າກັນ ແລະຢຸດໄຫລໄກຈາກພວກເຂົາທີ່ເມືອງອາດາມ ໃກ້ໆກັບເມືອງຊາເຣທານ ນ້ຳນັ້ນກໍບໍ່ໄຫລລົງສູ່ທະເລຕາຍອີກ ຝ່າຍປະຊາຊົນກໍຂ້າມໄປໃກ້ເມືອງເຢຣິໂກ

17 ໃນຂນະທີ່ພວກເຂົາຂ້າມໄປຢູ່ເທິງດິນແຫ້ງນັ້ນ ພວກປະໂຣຫິດທີ່ຫາມຫິບຄຳສັນຍາຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ກໍຢືນຢູ່ເທິງດິນແຫ້ງກາງແມ່ນ້ຳຈໍແດນຈົນພວກປະຊາຊົນທຸກຄົນຂ້າມໄປຫວິດຫມົດ

4. ຫີນສິບສອງກ້ອນຫມາຍເຖິງຫຍັງ?

1 ຫລັງຈາກປະຊາຊົນຂ້າມແມ່ນ້ຳຈໍແດນໄປແລ້ວ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກໍຊົງກ່າວຕໍ່ໂຢຊວຍວ່າ,

2 “ຈົ່ງເລືອກເອົາສິບສອງຄົນຈາກແຕ່ລະຕະກູນອິສຣາເອນ ແລ້ວສັ່ງໃຫ້ເຂົາຍົກເອົາກ້ອນຫີນສິບສອງກ້ອນອອກຈາກກາງແມ່ນ້ຳ

3 ໃນບ່ອນທີ່ພວກປະໂຣຫິດໄດ້ຢືນຢູ່ ແລະຂົນໄປວາງໄວ້ໃນບ່ອນຈະຕັ້ງທີ່ພັກຄືນນີ້”

4 ດັ່ງນັ້ນ ໂຢຊວຍຈຶ່ງເອີ້ນເອົາສິບສອງຄົນທີ່ເລືອກໄວ້ນັ້ນມາ

5 ແລະເວົ້າກັບເຂົາວ່າ, “ຈົ່ງໄປໃນແມ່ນ້ຳຈໍແດນ ທາງດ້ານຫນ້າຫີບຄຳສັນຍາຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າ ແຕ່ລະຄົນຈົ່ງແບກເອົາຫີນກ້ອນນຶ່ງມາສຳລັບຕະກູນຂອງຕົນ

6 ກ້ອນຫີນເຫລົ່ານັ້ນເປັນສິ່ງທີ່ເຕືອນໃຫ້ປະຊາຊົນ

ຈື່ຈຳວ່າ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງໄດ້ຊ່ອຍເຫລືອເຂົາຢ່າງໃດ ຖ້າວ່າພາຍຂ້າງຫນ້າລູກຫລານຂອງພວກເຈົ້າຈະຖາມເຖິງຄວາມຫມາຍຂອງກ້ອນຫີນເຫລົ່ານັ້ນ

7 ພວກເຈົ້າຈະບອກເຂົາໄດ້ວ່າ ກ້ອນຫີນເຫລົ່ານັ້ນເປັນສິ່ງທີ່ເຕືອນໃຫ້ປະຊາຊົນຊາດອິສຣາເອນຈື່ຈຳຕລອດໄປວ່າ ແມ່ນ້ຳຈໍແດນຢຸດໄຫລເມື່ອເວລາຫາມຫີບຄຳສັນຍາຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂ້າມແມ່ນ້ຳມາ”

8 ຕໍ່ມາພວກນັ້ນກໍທຳຕາມຄຳສັ່ງຂອງໂຢຊວຍ ຕາມທີ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ບອກແກ່ທ່ານ ພວກເຂົາແບກເອົາກ້ອນຫີນສິບສອງກ້ອນອອກຈາກກາງແມ່ນ້ຳຈໍແດນຕາມຈຳນວນຕະກູນອິສຣາເອນ ເພື່ອເອົາໄປວາງໄວ້ໃນບ່ອນທີ່ຕັ້ງຄ້າຍພັກເຊົາ

9 ຕໍ່ມາໂຢຊວຍຕັ້ງຫີນອີກສິບສອງກ້ອນໄວ້ກາງແມ່ນ້ຳຈໍແດນ ໃນບ່ອນທີ່ພວກປະໂຣຫິດຫາມຫີບຄຳສັນຍາຢືນຢູ່ນັ້ນ ຫີນນັ້ນຍັງມີຢູ່ຈົນເຖິງເທົ່າທຸກວັນນີ້

10 ສ່ວນພວກປະໂຣຫິດກໍຢືນຢູ່ກາງແມ່ນ້ຳຈໍແດນຈົນເທົ່າຄຳສັ່ງທີ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງສັ່ງໄວ້ກັບໂຢຊວຍສຳເຣັດລົງຕາມທີ່ໂມເຊໄດ້ສັ່ງໄວ້

11 ປະຊາຊົນກໍຟ້າວຂ້າມໄປ ເມື່ອທຸກຄົນຂ້າມໄປຫມົດແລ້ວ ພວກປະໂຣຫິດພ້ອມດ້ວຍຫີບຄຳສັນຍາຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກໍຂຶ້ນຈາກແມ່ນ້ຳ ແລະອອກໄປກ່ອນຫນ້າເຂົາ

12 ສ່ວນຊາວຄົນຣູເບນ ຄົນກາດແລະຄົນມານັສເຊເຄິ່ງເຜົ່າ ຖືອາວຸດນຳຫນ້າຄົນອິສຣາເອນຂ້າມໄປຕາມທີ່ໂມເຊໄດ້ສັ່ງເຂົາໄວ້

13 ຄົນທັງຫມົດນີ້ມີປະມານສີ່ຫມື່ນຄົນ ຊຶ່ງຕຽມພ້ອມໃນການເລວເສິກໄດ້ຂ້າມໄປສູ່ທົ່ງຮາບພຽງໃກ້ເມືອງເຢຣິໂກ ແລະພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງທອດພຣະເນດເບິ່ງເຂົາຢູ່

14 ໃນວັນນັ້ນ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງກະທຳໃຫ້ພວກອິສຣາເອນໃຫ້ກຽດແກ່ໂຢຊວຍເປັນຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ເພື່ອເຂົາຈະຢ້ານຢໍາຕລອດຊົ່ວຊີວິດຂອງທ່ານເຫມືອນດັ່ງໄດ້ຢ້ານຢຳໂມເຊ

15 ແລ້ວພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງບອກໂຢຊວຍວ່າ,

16 “ຈົ່ງບອກປະໂຣຫິດທີ່ຫາມຫີບຄຳສັນຍານັ້ນຂຶ້ນມາຈາກກາງແມ່ນ້ຳຈໍແດນ”

17 ໂຢຊວຍຈຶ່ງສັ່ງປະໂຣຫິດວ່າ, “ຈົ່ງຂຶ້ນມາຈາກຈໍແດນເຖີດ”

18 ເມື່ອປະໂຣຫິດຂຶ້ນມາຮອດດິນແຫ້ງແລ້ງ ແລະແມ່ນ້ຳກໍໄຫລເຂົ້າໃສ່ກັນເຕັມຕາຝັ່ງຄືເກົ່າອີກ

19 ໃນວັນທີ່ປະຊາຊົນຂ້າມແມ່ນ້ຳນັ້ນ ເປັນວັນທີ່ສິບຂອງເດືອນທີ່ນຶ່ງ ແລະພວກເຂົາພາກັນຢຸດພັກທີ່ກີນການທາງທິດຕາເວັນອອກຂອງເມືອງເຢຣິໂກ

20 ສ່ວນໂຢຊວຍກໍເອົາຫີນສິບສອງກ້ອນທີ່ເອົາຂຶ້ນມາຈາກແມ່ນ້ຳຈໍແດນຕັ້ງໄວ້ຢູ່ທີ່ນັ້ນ

21 ແລະທ່ານໄດ້ເວົ້າຕໍ່ພວກອິສຣາເອນວ່າ, “ໃນອະນາຄົດຂ້າງຫນ້າ ຖ້າລູກຖາມພໍ່ວ່າ ຫີນນີ້ຫມາຍເຖິງຫຍັງ

22 ພວກເຈົ້າຈົ່ງບອກລູກວ່າ ຫມາຍເຖິງເວລາທີ່ພວກອິສຣາເອນໄດ້ຂ້າມແມ່ນ້ຳຈໍແດນເທິງດິນແຫ້ງ

23 ດ້ວຍວ່າພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າໄດ້ໃຫ້ແມ່ນ້ຳຈໍແດນແຫ້ງລົງຈົນທຸກໆຄົນຂ້າມໄປໄດ້ເຫມືອນດັ່ງທີ່ພຣະອົງຊົງບັນດານໃຫ້ນ້ຳທະເລໄມ້ອໍ້ແຫ້ງລົງ ເພື່ອໃຫ້ພວກເຮົາຂ້າມມານີ້

24 ຍ້ອນເຣື່ອງນີ້ທຸກໆຄົນໃນໂລກຈະຮູ້ຈັກອຳນາດຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ແລະພວກເຈົ້າຈະຢ້ານຢຳພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຈົ້າຕລອດໄປ”

5. ການຮັບພິທີຕັດ ແລະງານສະຫລອງ

ປັສຄາທີ່ກີນການ

1 ເມື່ອໄດ້ຍິນຂ່າວວ່າ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງໃຫ້ແມ່ນ້ຳຈໍແດນແຫ້ງລົງ ເພື່ອຊົງໂຜດໃຫ້ຄົນອິສຣາເອນຂ້າມໄປ ເຈົ້າຊີວິດຊາວອາໂມຣິດທີ່ຢູ່ທາງທິດຕາເວັນຕົກຂອງແມ່ນ້ຳຈໍແດນ ແລະບັນດາເຈົ້າຊີວິດການາອານທີ່ຢູ່ໃກ້ທະເລ ຈຶ່ງເກີດມີຄວາມຢ້ານກົວ ແລະເສັຽຂວັນຍ້ອນພວກອິສຣາເອນ

2 ໃນຄາວນັ້ນ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງບອກໂຢຊວຍວ່າ, “ໃຫ້ລົງມືທຳມີດຫີນ ເພື່ອໃຫ້ຄົນອິສຣາເອນຮັບພິທີຕັດອີກ”

3 ດັ່ງນັ້ນ ໂຢຊວຍຈຶ່ງທຳມີດຫີນ ເພື່ອໃຫ້ພວກອິສຣາເອນຮັບພິທີຕັດທີ່ພູກີເບອາດຮາອາຣາໂລທ

4 ການທີ່ທ່ານໄດ້ທຳດັ່ງນັ້ນກໍເພາະວ່າຈຳນວນຜູ້ຊາຍທີ່ພໍເປັນທະຫານໄດ້ເວລາອອກຈາກປະເທດເອຢິບມາ ພວກເຂົາໄດ້ຕາຍຫມົດໃນຖິ່ນກັນດານ

5 ພວກນັ້ນແມ່ນພວກທີ່ຮັບພິທີຕັດແລ້ວ ແຕ່ຜູ້ທີ່ເກີດໃນຖິ່ນກັນດານຍັງບໍ່ໄດ້ຮັບພິທີຕັດຈັກຄົນ

6 ໃນເວລາທີ່ພວກອິສຣາເອນທ່ຽວໄປມາໃນຖິ່ນກັນດານລະຫວ່າງສີ່ສິບປີນັ້ນ ພວກຜູ້ຊາຍທີ່ເຂົ້າຮົບເສິກໄດ້ຊຶ່ງອອກມາຈາກປະເທດເອຢິບກໍຕາຍຫມົດແລ້ວ ເພາະເຂົາບໍ່ຍອມຟັງຄວາມພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະອົງຊົງສັນຍາກັບເຂົາວ່າ “ພວກເຈົ້າຈະບໍ່ເຫັນແຜ່ນດິນອັນອຸດົມສົມບູນທີ່ເຮົາໄດ້ສັນຍານຳປູ່ຍ່າຕາຍາຍວ່າຈະໃຫ້ແກ່ພວກເຈົ້າ”

7 ສ່ວນບຸດຊາຍທັງຫລາຍຂອງເຂົາຊຶ່ງຈະເປັນຜູ້ແທນເຂົານັ້ນ ໂຢຊວຍໄດ້ທໍາພິທີຕັດໃຫ້ເພາະເຂົາຍັງບໍ່ທັນໄດ້ຮັບມາກ່ອນໃນເວລາເດີນທາງຢູ່ຖິ່ນກັນດານ

8 ຫລັງຈາກຮັບພິທີຕັດແລ້ວ ຊົນຊາດທັງຫມົດກໍພາກັນພັກເຊົາຢູ່ຈົນບາດແຜຫາຍເຈັບ

9 ຕໍ່ມາພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊົງບອກໂຢຊວຍວ່າ, “ມື້ອື່ນເຮົາໄດ້ໃຫ້ພວກເຈົ້າພົ້ນຈາກຄວາມຫມິ່ນປະຫມາດໃນການເປັນທາດທີ່ປະເທດເອຢິບ” ດັ່ງນີ້ ບ່ອນນັ້ນເຂົາຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ ກິນການເທົ່າເຖິງທຸກວັນນີ້

10 ໃນເວລາທີ່ພວກອິສຣາເອນພັກເຊົາຢູ່ທີ່ກນການຕາມທົ່ງຮາບພຽງຂອງເມືອງເຢຣິໂກ ພວກເຂົາໄດ້ສະຫລອງປັສຄາໃນຕອນຄ່ຳວັນທີ່ສິບສີ່ຂອງເດືອນນັ້ນ

11 ຫລັງຈາກປັສຄາແລ້ວ ເຂົາໄດ້ກິນແຕ່ສິ່ງທີ່ຊາວການາອານປູກໄວ້ ຄືເຂົ້າຂົ້ວ ແລະເຂົ້າຈີ່ບໍ່ມີເຊື້ອ

12 ຕັ້ງແຕ່ວັນນັ້ນມາພວກອິສຣາເອນບໍ່ມີມານາອີກ ໃນປີນັ້ນພວກເຂົາກິນແຕ່ສິ່ງທີ່ຊາວການາອານປູກໄວ້

ໂຢຊວຍພົບຊາຍຖືດາບ

13 ເວລາໂຢຊວຍໄປໃກ້ຈະຮອດເມືອງເຢຣີໂກ ໃນທັນໃດນັ້ນ ທ່ານໄດ້ເຫັນຊາຍຜູ້ນຶ່ງຖືດາບຢືນຢູ່ຕໍ່ຫນ້າທ່ານ ໂຢຊວຍຈຶ່ງຫຍັບເຂົ້າໄປໃກ້ ແລະຖາມວ່າ, “ທ່ານເປັນທະຫານຝ່າຍເຮົາ ຫລືຝ່າຍສັດຕຣູ”

14 ຊາຍຜູ້ນັ້ນຕອບວ່າ, “ເຮົາບໍ່ເປັນທະຫານຝ່າຍໃດ ເຣົາມານີ້ໃນຖານະເປັນຜູ້ບັນຊາການກອງທັບຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ” ໂຢຊວຍຈຶ່ງຫມູບລົງຂາບໄຫວ້ ແລະທູນຖາມວ່າ, “ຂ້າພຣະອົງເປັນຜູ້ຣັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ ພຣະອົງຢາກຈະໃຫ້ຂ້າພຣະອົງເຮັດຫຍັງ”

15 ຜູ້ບັນຊາການກອງທັບຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກ່າວແກ່ໂຢຊວຍວ່າ, “ຈົ່ງຖອດເກີບຂອງເຈົ້າອອກ ເພາະບ່ອນທີ່ເຈົ້າຢືນຢູ່ນັ້ນເປັນບ່ອນສັກສິດ” ແລ້ວໂຢຊວຍກໍທຳຕາມຄຳສັ່ງ

6. ການພັງທະລາຍເມືອງເຢຣິໂກ

1 ຍ້ອນຊາວອິສຣາເອນໃກ້ເມືອງເຢຣິໂກ ປະຕູເມືອງກໍອັດໄວ້ຢ່າງແຫນ້ນຫນາ ໂດຍບໍ່ມີໃຜເຂົ້າອອກໄດ້

2 ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈຶ່ງຊົງບອກໂຢຊວຍວ່າ, “ຈົ່ງຟັງເທີນ ເຮົາຈະມອບເມືອງເຢຣິໂກ ແລະເຈົ້າຊີວິດໃນເມືອງນີ້ພ້ອມທັງທະຫານຜູ້ກ້າຫານໄວ້ໃນກຳມືຂອງເຈົ້າ

3 ເຈົ້າພ້ອມບັນດາທະຫານຂອງເຈົ້າ ຈົ່ງພາກັນຍ່າງອ້ອມເມືອງນີ້ວັນລະເທື່ອພາຍໃນຫົກວັນ ໃຫ້ປະໂຣຫິດເຈັດຄົນຖືແກອອກໄປກ່ອນຫີບຄຳສັນຍາ

4 ແລ້ວໃນວັນທີ່ເຈັດ ພວກເຈົ້າຈົ່ງຍ່າງອ້ອມເຈັດຮອບ ໂດຍມີພວກປະໂຣຫິດເປົ່າແກນຳຫນ້າ

5 ເມື່ອໄດ້ຍິນສຽງແກດັງຂຶ້ນເປັນສຽງຍາວໆທຸກຄົນຈົ່ງພາກັນຮ້ອງໂຮ່ດ້ວຍສຽງດັງ ແລ້ວກຳແພງເມືອງຈະເຈື່ອນລົງ ເມື່ອນັ້ນໃຫ້ທຸກຄົນເຂົ້າໄປໃນເມືອງທັນທີ”

6 ດັ່ງນັ້ນ ໂຢຊວຍຈຶ່ງເອີ້ນພວກປະໂຣຫິດມາແລ້ວບອກວ່າ, “ຈົ່ງຫາມຫີບຄຳສັນຍາໄປ ສ່ວນປະໂຣຫິດອີກເຈັດຄົນໃຫ້ຖືແກນຳຫນ້າຫີບຄຳສັນຍາໄປ”

7 ແລ້ວໂຢຊວຍໄດ້ບອກປະຊາຊົນວ່າ, “ຈົ່ງເດີນອ້ອມເມືອງ ແລະໃຫ້ພວກທະຫານຍ່າງອອກຫນ້າຫີບຄຳສັນຍາຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ”

8 ເມື່ອໂຢຊວຍສັ່ງແລ້ວ ປະໂຣຫິດເຈັດຄົນກໍເປົ່າແກຍ່າງນຳຫນ້າຫີບຄຳສັນຍາຂອງພຣະຜູ້ເປັນຈົ້າ

9 ສ່ວນທະຫານກອງຫນ້າກໍຍ່າງອອກໄປກ່ອນພວກປະໂຣຫິດທີ່ເປົ່າແກ ແລະພວກກອງຫລັງກໍຍ່າງຕາມຫີບຄຳສັນຍາໄປ ສຽງແກດັງຢູ່ຕລອດເວລາ

10 ແຕ່ໂຢຊວຍໄດ້ບອກພວກປະຊາຊົນແລ້ວວ່າ ບໍ່ໃຫ້ຮ້ອງໂຮ່ ຫລືໃຊ້ສຽງຈົນກວ່າຈະມີຄຳສັ່ງໃຫມ່

11 ດັ່ງນັ້ນ ທ່ານໄດ້ສັ່ງໃຫ້ປະໂຣຫິດຫາມຫີບຄຳສັນຍາຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຍ່າງອ້ອມເມືອງນຶ່ງຮອບ ແລ້ວຈຶ່ງພາກັນກັບໄປຄ້າຍພັກ ເພື່ອພັກຜ່ອນໃນເວລາກາງຄືນ

12 ເຊົ້າວັນໃຫມ່ມາໂຢຊວຍລຸກແຕ່ເດິກ ສ່ວນພວກປະໂຣຫິດກໍຫາມຫີບຄຳສັນຍາອອກໄປ

13 ເມື່ອພວມຍ່າງໄປນັ້ນປະໂຣຫິດເຈັດຄົນຖືເຂົາແກະເຈັດອັນເດີນອອກຫນ້າຫີບຄຳສັນຍາຂອງພຣະເຈົ້າ ເປົ່າເຂົາແກະເລື້ອຍໄປ ສ່ວນທະຫານກອງຫນ້າກໍຍ່າງຢູ່ຂ້າງຫນ້າເຂົາ ແລະກອງລະວັງຫລັງກໍຍ່າງຢູ່ຂ້າງຫລັງຫີບແຫ່ງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄປພ້ອມທັງສຽງແກດັງຢູ່ຕລອດເວລາ

14 ໃນວັນທີ່ສອງພວກເຂົາຍ່າງອ້ອມເມືອງອີກຮອບນຶ່ງ ແລ້ວກໍຫລົບຄືນເມືອຄ້າຍພັກ ພວກເຂົາກໍພາກັນທຳດັ່ງນີ້ຕລອດທັງຫົກວັນ

15 ສ່ວນວັນທີ່ເຈັດເຂົາໄດ້ລຸກແຕ່ເດີກ ແລະຍ່າງອ້ອມເມືອງເຖິງເຈັດຮອບໃນວັນດຽວກັນນັ້ນ ມີແຕ່ວັນດຽວເທົ່ານີ້ທີ່ພວກເຂົາໄດ້ຍ່າງອ້ອມເມືອງເຈັດຮອບ

16 ພໍຮອບທີ່ເຈັດ ໃນຂນະທີ່ພວກປະໂຣຫິດກຳລັງເປົ່າແກຢູ່ ໂຢຊວຍຮ້ອງບອກແກ່ປະຊາຊົນວ່າ, “ຈົ່ງຮ້ອງໂຮ່ຂຶ້ນ ເພາະວ່າພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊົງປະທານເມືອງນີ້ໃຫ້ແກ່ພວກເຈົ້າແລ້ວ

17 ແຕ່ວ່າຈົ່ງທຳລາຍເມືອງ ແລະທຸກໆສິ່ງໃນເມືອງນີ້ຖິ້ມຫມົດ ເພື່ອເປັນການຖວາຍແກ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ເວັ້ນໄວ້ແຕ່ນາງຣາຮາບຍິງໂສເພນີ ພ້ອມທັງທຸກຄົນທີ່ຢູ່ພາຍໃນເຮືອນຂອງນາງໃຫ້ມີຊີວິດຢູ່ໄດ້ ເພາະວ່ານາງໄດ້ເຊື່ອງສອດແນມສອງຄົນຂອງເຮົາໄວ້

18 ແຕ່ສ່ວນທ່ານທັງຫລາຍຈົ່ງຫ່າງໄກຈາກຂອງທີ່ຕ້ອງທຳລາຍຖວາຍນັ້ນຢ້ານວ່າ ຖ້າພວກທ່ານເອົາສິ່ງເຫລົ່ານັ້ນ ພວກທ່ານຈະນຳຄວາມເດືອດຮ້ອນ ແລະຄວາມຈິບຫາຍມາສູ່ຄ້າຍອິສຣາເອນ

19 ສ່ວນເງິນຄຳ ແລະເຄື່ອງໃຊ້ທີ່ເປັນທອງເຫລືອງ ຫລືເຫລັກ ຕ້ອງເປັນສິ່ງທີ່ຖວາຍແກ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ແລະຕ້ອງເກັບໄວ້ໃນຫໍພຣະຄັງຂອງພຣະອົງ”

20 ແລ້ວປະໂຣຫິດກໍເປົ່າແກຂຶ້ນ ເມື່ອປະຊາຊົນໄດ້ຍິນສຽງແກ ເຂົາກໍຮ້ອງໂຮ່ດ້ວຍສຽງດັງ ແລະກຳແພງເມືອງກໍເຈື່ອນລົງ ທຸກໆຄົນກໍເຂົ້າໄປໃນເມືອງ ແລະຍຶດເອົາທັນທີ

21 ເຂົາໃຊ້ດາບຂ້າທັງຊາຍຍິງ ແລະເດັກນ້ອຍ ຜູ້ເຖົ້າຕລອດທັງງົວຄວາຍ ແກະແລະລໍ

22 ແລ້ວໂຢຊວຍໄດ້ບອກຊາຍສອງຄົນຜູ້ເປັນສອດແນມວ່າ, “ໃຫ້ພວກເຈົ້າເຂົ້າໄປໃນເຮືອນຂອງຍິງໂສເພນີເພື່ອນຳເອົານາງພ້ອມທັງທຸກຄົນໃນເຮືອນຂອງນາງອອກມາຕາມທີ່ໄດ້ສັນຍາໄວ້”

23 ດັ່ງນັ້ນ ຊາຍທັງສອງຈຶ່ງເຂົ້າໄປໃນເຮືອນ ພາເອົານາງຣາຮາບພ້ອມດ້ວຍພໍ່ແມ່ອ້າຍນ້ອງ ແລະພວກອື່ນໆທີ່ຢູ່ໃນເຮືອນຂອງນາງອອກມາ ພາໄປອາໄສຢູ່ທາງນອກຄ້າຍພັກຂອງພວກອິສຣາເອນ

24 ແລ້ວພວກອິສຣາເອນກໍຈູດເຜົາເມືອງ ແລະທຸກໆສິ່ງທີຢູ່ໃນເມືອງນັ້ນ ເວົ້ນໄວ້ແຕ່ເງິນຄຳແລະເຄື່ອງໃຊ້ທີ່ເປັນທອງເຫລືອງ ຫລືເຫລັກທີ່ເຂົາເອົາໄວ້ໃນຫໍພຣະຄັງຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ

25 ຍ້ອນນາງຣາຮາບໄດ້ເຊື່ອງສອດແນມທັງສອງຄົນທີ່ໃຊ້ໄປຈອບເບິ່ງເມືອງເຢຣິໂກ ໂຢຊວຍຈຶ່ງໄດ້ຊ່ອຍຊີວິດຂອງນາງພ້ອມທັງພໍ່ແມ່ອ້າຍນ້ອງ ເຊື້ອສາຍຂອງນາງຣາຮາບກໍຢູ່ກັບອິສຣາເອນຈົນເຖິງທຸກວັນນີ້

26 ຕໍ່ມາ ໂຢຊວຍໄດ້ເຕືອນຢ່າງຫນັກແຫນ້ນວ່າ, “ຖ້າຜູ້ນຶ່ງຜູ້ໃດຈະສ້າງເມືອງເຢຣິໂກນີ້ຂຶ້ນໃຫມ່ ຈົ່ງໃຫ້ຄວາມສາບແຊ່ງຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕົກຖືກຜູ້ນັ້ນ “ໃຜກໍຕາມທີ່ລົງມືສ້າງເມືອງນີ້ ຈະຕ້ອງເສັຽບຸດຊາຍກົກຂອງຕົນ ແລະຜູ້ທີ່ສ້າງຈະສ້າງປະຕູເມືອງນີ້ຈະເສັຽບຸດຊາຍຫລ້າຂອງຕົນ”

27 ດັ່ງນັ້ນ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈຶ່ງຊົງສະຖິດຢູ່ກັບໂຢຊວຍ ແລະຊື່ສຽງຂອງທ່ານໄດ້ຊ່າລືໄປທົ່ວທັງປະເທດນັ້ນ

7. ບາບຂອງອາຄານ

1 ແຕ່ຄົນອິສຣາເອນໄດ້ລະເມີດໃນເຣື່ອງຂອງຕ້ອງຖວາຍນັ້ນ ເພາະອາຄານບຸດກາຣ໌ມີ ຜູ້ເປັນບຸດຊັບ

ດີ ຜູ້ເປັນບຸດເຊຣາ ເຜົ່າຢູດາ ໄດ້ນຳຂອງຖວາຍບາງສ່ວນໄປເປັນຂອງຕົນ ແລະພຣະພິໂຣດຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກໍພຸ່ງຂຶ້ນຕໍ່ຄົນອິສຣາເອນ

2 ຝ່າຍໂຢຊວຍໃຫ້ຄົນອອກຈາກເມືອງເຢຣິໂກໄປຍັງເມືອງອາອີ ຊຶ່ງຢູ່ໃກ້ເບັດອາເວນຂ້າງທິດຕາເວັນອອກຂອງເມືອງເບັດເອນບອກເຂົາວ່າ, “ຈົ່ງຂຶ້ນໄປແລະສອດແນມເບິ່ງເມືອງນັ້ນ” ຄົນເຫລົ່ານັ້ນກໍຂຶ້ນໄປ ແລະສອດແນມເບິ່ງເມືອງອາອີ

3 ແລະເຂົາກັບມາຣາຍງານແກ່ໂຢຊວຍວ່າ, “ບໍ່ຕ້ອງໃຫ້ປະຊາຊົນທັງຫມົດຂຶ້ນໄປ ໃຫ້ຈັກສອງສາມພັນຄົນຂຶ້ນໄປຕີເມືອງອາອີກໍພໍ ບໍ່ຕ້ອງໃຫ້ປະຊາຊົນປີນປ່າຍໄປທີ່ນັ້ນເພາະເຂົາມີຄົນຫນ້ອຍ”

4 ເຫດສັນນັ້ນຈຶ່ງມີປະຊາຊົນຂຶ້ນໄປທີ່ນັ້ນພຽງສາມພັນຄົນ ແຕ່ຕ້ອງແຕກຫນີຈາກຊາວເມືອງອາອີ

5 ຝ່າຍຊາວເມືອງອາອີກໍຂ້າຟັນຄົນເຫລົ່ານັ້ນຕາຍປະມານສາມສິບຫົກຄົນ ໂດຍຂັບໄລ່ຄົນເຫລົ່ານັ້ນຈາກປະຕູເມືອງໄປຍັງເຊບາຣິມ ຟັນເຂົາຕາມທາງລົງ ແລະຈິດໃຈຂອງປະຊາຊົນກໍແຫລກເຫລວໄປເຫມືອນນ້ຳ

6 ຝ່າຍໂຢຊວຍກໍຈີກເສື້ອຜ້າຂອງຕົນຊົບຫນ້າລົງເຖິງດິນຫນ້າຫີບຄຳສັນຍາຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈົນເຖິງເວລາຄ່ຳ ທັງທ່ານກັບພວກຜູ້ໃຫຍ່ຂອງຄົນອິສຣາເອນຕ່ງກໍເອົາຝຸ່ນຂີ້ດິນໃສ່ຫົວຂອງຕົນ

7 ໂຢຊວຍກາບທູນວ່າ, “ຂ້າແດ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ດ້ວຍເຫດໃດພຣະອົງຈຶ່ງຊົງນຳຊົນຊາດນີ້ຂ້າມແມ່ນ້ຳຈໍແດນມາ ເພື່ອຈະມອບເຮົາທັງຫລາຍໄວ້ໃນມືຂອງຄົນອາໂມຣິດໃຫ້ທຳລາຍເສັຽ ພວກຂ້າພຣະອົງມີຄວາມເສັຽດາຍທີ່ບໍ່ພໍໃຈຢູ່ພຽງຟາກຕາເວັນອອກຂອງຈໍແດນ

8 ຂ້າແດ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຂ້າພຣະອົງຈະທູນປະການໃດໄດ້ ເມື່ອອິສຣາເອນຫັນຫລັງຫນີສັດຕຣູເສັຽແລ້ວ

9 ເພາະວ່າຄົນການາອານກັບບັນດາຊາວເມືອງຄົງຈະໄດ້ຍິນ ແລ້ວຄົງຈະຍົກມາຕັ້ງລ້ອມພວກຂ້າພຣະອົງ ແລະຕັດຊື່ຂອງບັນດາຂ້າພຣະອົງເສັຽຈາກໂລກ ແລະພຣະອົງຈະຊົງກະທຳປະການໃດ ເພື່ອພຣະນາມອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພຣະອົງ”

10 ຝ່າຍພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງກ່າວຕໍ່ໂຢຊວຍວ່າ, “ຈົ່ງລຸກຂຶ້ນເຖີດ ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງຫມູບຫນ້າລົງດັ່ງນີ້

11 ຄົນອິສຣາເອນໄດ້ກະທຳບາບ ເຂົາໄດ້ລະເມີດຄຳສັນຍາຊຶ່ງເຣົາໄດ້ສັ່ງເຂົາໄວ້ ເຂົາໄດ້ຍັກຍອກຂອງທີ່ຕ້ອງຖວາຍ ເຂົາໄດ້ລັກ ແລະປິດບັງ ແລະໄດ້ເອົາຂອງຮວມໄວ້ກັບສິ່ງຂອງຂອງຕົນ

12 ເຫດສັນນັ້ນຄົນອິສຣາເອນຈຶ່ງຢືນຢັດຕໍ່ສູ້ສັດຕຣູຂອງຕົນບໍ່ໄດ້ ໄດ້ຫັນຫລັງຫນີສັດຕຣູ ເພາະເຂົາກາຍເປັນສິ່ງທີ່ຕ້ອງຖືກທຳລາຍ ເຮົາຈະບໍ່ຢູ່ກັບເຈົ້າທັງຫລາຍອີກຕໍ່ໄປ ເວັ້ນແຕ່ເຈົ້າຈະທຳລາຍສິ່ງຂອງທີ່ຕ້ອງຖວາຍເຫລົ່ານັ້ນເສັຽຈາກຖ້າມກາງພວກເຈົ້າ

13 ຈົ່ງລຸກຂຶ້ນຊຳຣະປະຊາຊົນໃຫ້ບໍຣິສຸດ ແລະກ່າວວ່າ “ຈົ່ງຊຳຮະຕົວເສັຽເພື່ອມື້ອື່ນ ເພາະພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າຂອງຄົນອິສຣາເອນກ່າວເຊັ່ນນີ້ວ່າ “ໂອ ອິສຣາເອນເອີຍ ມີສິ່ງຂອງທີ່ຕ້ອງຖວາຍໃນຫມູ່ພວກເຈົ້າ ເຈົ້າຈະຢືນຢັດຕໍ່ສູ້ສັດຕຣູຂອງເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຈົນກວ່າເຈົ້າຈະນຳສິ່ງຂອງທີ່ຕ້ອງຖວາຍນັ້ນອອກເສັຽຈາກຫມູ່ພວກເຈົ້າ”

14 ພໍຮຸ່ງເຊົ້າເຈົ້າທັງຫລາຍຈົ່ງເຂົ້າມາທີ່ລະເຜົ່າ ເຜົ່າໃດທີ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງເລືອກຈັບໄວ້ກໍຕ້ອງເຂົ້າມາທີ່ລະຕະກູນ ຕະກູນໃດທີ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງເລືອກຈັບໄວ້ກໍເຂົ້າມາທີ່ລະຄອບຄົວ ຄອບຄົວໃດທີ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງເລືອກຈັບໄວ້ກໍໃຫ້ເຂົ້າມາທີ່ລະຄົນ

15 ຜູ້ໃດຖືກຈັບວ່າມີຂອງຕ້ອງຖວາຍ ກໍຕ້ອງຖືກເຜົາເສັຽດ້ວຍໄຟ ທັງຕົວເຂົາແລະສາຣະພັດທີ່ເປັນຂອງເຂົາ ເພາະເຂົາໄດ້ລະເມີດຄຳສັນຍາຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ແລະເພາະເຂົາໄດ້ກະທຳສິ່ງທີ່ຫນ້າອາຍໃນອິສຣາເອນ”

16 ໂຢຊວຍຈຶ່ງລຸກຂຶ້ນແຕ່ເດິກ ແລະນຳຄົນອິສຣາເອນເຂົ້າມາທີ່ລະເຜົ່າ ແລະພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງເລືອກເຜົ່າຢູດາ

17 ຈຶ່ງນຳຕະກູນໃນເຜົ່າຢູດາເຂົ້າມາ ແລະຕະກູນເຊຣາຖືກຊົງເລືອກ ແລ້ວຈຶ່ງນຳຕະກູນເຊຣາມາທີ່ລະຄົນ ແລະຊັບດີຖືກຊົງເລືອກ

18 ແລະນຳຄອບຄົວຂອງທ່ານເຂົ້າມາທີ່ລະຄົນ ແລະຄົນທີ່ຖືກຊົງເລືອກຄື ອາຄານບຸດກາຣ໌ມີ ຜູ້ເປັນບຸດຊັບດີ ຜູ້ເປັນບຸດເຊຣາ ເຜົ່າຢູດາ

19 ຝ່າຍໂຢຊວຍຈຶ່ງກ່າວແກ່ອາຄານວ່າ, “ລູກເອີຍ ຈົ່ງຖວາຍສະງ່າຣາສີແດ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າຂອງອິສຣາເອນ ແລະຖວາຍສັຣເສີນແດ່ພຣະອົງ ຈົ່ງບອກເຮົາມາວ່າເຈົ້າໄດ້ກະທຳສິ່ງໃດໄປ ຢ່າປິດບັງໄວ້ຈາກເຮົາເລີຍ”

20 ແລະອາຄານຕອບໂຢຊວຍວ່າ, “ເປັນຄວາມຈິງແລ້ວທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກະທຳບາບຕໍ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າຂອງອິສຣາເອນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກະທຳຜິດດັ່ງນີ້

21 ໃນຫມູ່ຂອງທີ່ຍຶດມາຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນເສື້ອຄຸມງາມໂຕນຶ່ງຂອງເມືອງບາບີໂລນ (ຊີນາຣ໌) ກັບເງິນສອງຮ້ອຍເຊເກລ ແລະທອງຄຳແທ່ງນຶ່ງຫນັກຫ້າສິບເຊເກລ ຂ້າພະເຈົ້າກໍໂລບຢາກໄດ້ຂອງເຫລົ່ານັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງເອົາມາ ເບິ່ງແມ໋,ຂອງເຫລົ່ານັ້ນເຊື່ອງຢູ່ໃຕ້ດິນໃນເຕັນຂອງຂ້າພະເຈົ້ານັ້ນຢູ່ຂ້າງລຸ່ມ”

22 ຝ່າຍໂຢຊວຍກໍໃຫ້ຜູ້ສົ່ງຂ່າວອອກໄປ ແລະເຂົາທັງຫລາຍກໍແລ່ນໄປຫາເຕັນ ເບິ່ງແມ໋, ຂອງນັ້ນຝັງຢູ່ພາຍໃນເຕັນຂອງເຂົາມີເງິນຢູ່ຂ້າງລຸ່ມ

23 ເຂົາກໍເອົາອອກມາຈາກເຕັນນຳໄປໃຫ້ໂຢຊວຍ ແລະຄົນອິສຣາເອນທັງປວງ ແລ້ວເຂົາກໍວາງຂອງເຫລົ່ານັ້ນລົງຕໍ່ພຣະພັກພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ

24 ໂຢຊວຍກັບບັນດາຄົນອິສຣາເອນຈຶ່ງພາອາຄານບຸດເຊຣາ ພ້ອມກັບເງິນ ເສື້ອຄຸມໂຕນັ້ນ ແລະທອງແທ່ງນັ້ນ ທັງບຸດຊາຍຍິງຂອງເຂົາ ທັງງົວ ລໍ ແບ້ແກະ ແລະເຕັນຂອງເຂົາທຸກສິ່ງທີ່ເຂົາມີຢູ່ ແລະນຳຄົນກັບຂອງທັງຫມົດຂຶ້ນໄປຍັງຫຸບເຂົາ ອາໂຄຣ໌

25 ແລະໂຢຊວຍກ່າວວ່າ, “ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງນຳຄວາມເດືອດຮ້ອນມາໃຫ້ເຮົາ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງນຳຄວາມເດືອດຮ້ອນມາເຖິງເຈົ້າໃນວັນນີ້” ແລະບັນດາຄົນອິສຣາເອນກໍເອົາຫີນແກວ່ງໃສ່ເຂົາໃຫ້ຕາຍ ເຜົາເຂົາທັງຫລາຍດ້ວຍໄຟ ແລະແກວ່ງເຂົາດ້ວຍກ້ອນຫີນ

26 ແລ້ວເອົາຫີນຖົມກອງທັບເຂົາໄວ້ເປັນກອງໃຫຍ່ຢູ່ຈົນທຸກວັນນີ້ ແລະພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກໍຊົງຫັນກັບຄືນຈາກພຣະພິໂຣດອັນແຮງກ້າຂອງພຣະອົງ ເພາະສະນັ້ນຈົນເຖິງທຸກວັນນີ້ເຂົາຍັງເອີ້ນທີ່ນັ້ນວ່າຫຸບເຂົາ ອາໂຄຣ໌

8. ການເຂົ້າຍຶດແລະການທຳລາຍເມືອງອາອີ

1 ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກ່າວກັບໂຢຊວຍວ່າ, “ຢ່າຢ້ານ ຫລືທໍ້ຖອຍເລີຍ ຈົ່ງນຳທະຫານທັງຫມົດໄປກັບເຈົ້າ ລຸກຂຶ້ນໄປຍັງເມືອງອາອີເຖີດ ເຣົາໄດ້ມອບກະສັດເມືອງອາອີໄວ້ໃນມືເຈົ້າແລ້ວ ພ້ອມທັງປະຊາຊົນຂອງເຂົາ ເມືອງຂອງເຂົາແລະແຜ່ນດິນຂອງເຂົາດ້ວຍຂອງເຂົາດ້ວຍ

2 ເຈົ້າຈົ່ງກະທຳແກ່ເມືອງອາອີ ແລະກະສັດຂອງເມືອງນັ້ນເຊັ່ນດຽວກັບທີ່ເຈົ້າກະທຳກັບເມືອງເຢ

ຣິໂກ ແລະກະສັດຂອງເມືອງນັ້ນ ແຕ່ສິ່ງຂອງແລະສັດທີ່ຍຶດມານັ້ນຕົກເປັນເຈົ້າໄດ້ ຈົ່ງຕຽມໂຈມຕີເມືອງທາງດ້ານຫລັງ ໂດຍບໍ່ໃຫ້ພວກເຂົາຮູ້ຕົວ

3 ໂຢຊວຍຈຶ່ງລຸກຂຶ້ນພ້ອມກັບທະຫານໄປຍັງເມືອງອາອີ ແລະໂຢຊວຍໄດ້ຄັດເລືອກທະຫານເອກ ທະຫານສາມຫມື່ນຄົນໃຫ້ຍົກໄປໃນເວລາກາງຄືນ

4 ແລະທ່ານສັ່ງເຂົາວ່າ, “ເບິ່ງແມ໋, ທ່ານຈົ່ງຊຸ່ມຢູ່ຂ້າງຫລັງເມືອງ ຢ່າໃຫ້ຫ່າງໄກຈາກເມືອງຫລາຍ ແລະໃຫ້ຕຽມຕົວໄວ້ພ້ອມທຸກຄົນ

5 ສ່ວນຕົວເຮົາແລະປະຊາຊົນທັງຫມົດທີ່ຢູ່ກັບເຮົາຈະເຂົ້າໄປເຖິງຕົວເມືອງ ແລະເມື່ອເຂົາອອກມາຕໍ່ສູ້ເຮົາຢ່າງຄາວກ່ອນ ເຮົາກໍຈະຖອຍຫນີຈາກເຂົາ

6 ເຂົາຈະຕາມເຮົາອອກມາ ຈົນເຮົາຈະໄດ້ລວງເຂົາໃຫ້ອອກມາຫ່າງຈາກຕົວເມືອງເພາະເຂົາຈະເວົ້າວ່າ “ເຂົາທັງຫລາຍກຳລັງຫນີຈາກເຮົາຢ່າງຄາວກ່ອນ” ສະນັ້ນເຮົາຈະຫນີເຂົາເລື້ອຍມາ

7 ແລ້ວທ່ານທັງຫລາຍຈົ່ງລຸກຈາກທີ່ຊຸ່ມລີ້ໂຕເຂົ້າຍຶດເມືອງນັ້ນໄວ້ ເພາະພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າຂອງທ່ານຈະຊົງມອບເມືອງນັ້ນໄວ້ໃນມືທ່ານແລ້ວ

8 ແລະເມື່ອທ່ານທັງຫລາຍເຂົ້າຍຶດເມືອງໄດ້ແລ້ວ ທ່ານຈົ່ງຈູດໄຟເຜົາເມືອງເສັຽ ຈົ່ງກະທຳຕາມທີ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ສັ່ງໄວ້ ເບິ່ງດູ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ສັ່ງທ່ານໄວ້ແລ້ວ”

9 ແລ້ວໂຢຊວຍກໍໃຫ້ເຂົາໄປ ເຂົາກໍອອກໄປຍັງທີ່ຊຸ່ມຢູ່ລະຫວ່າງເບັດເອນກັບເມືອງອາອີ ທາງທິດຕາເວັນຕົກຂອງເມືອງອາອີ ແຕ່ຄືນວັນນັ້ນໂຢຊວຍນອນຄ້າງຢູ່ກັບປະຊາຊົນ

10 ໂຢຊວຍຕື່ນຂຶ້ນແຕ່ເດິກກໍອອກກວດພົນ ແລ້ວຂຶ້ນໄປພ້ອມກັບພວກຜູ້ໃຫຍ່ຂອງອິສຣາເອນນຳຫນ້າພົນໄປເມືອງອາອີ

11 ທະຫານທີ່ຢູ່ນຳທ່ານທຸກຄົນກໍຂຶ້ນໄປແລ້ວບຸກໃກ້ຕົວເມືອງເຂົ້າໄປ ແລະຕັ້ງຄ້າຍຢູ່ດ້ານເຫນືອຂອງເມືອງອາອີ ມີຫ້ວຍຂັ້ນລະຫວ່າງເຂົາກັບເມືອງອາອີ

12 ແລະທ່ານຈັດຄົນປະມານຫ້າພັນຄົນ ໃຫ້ເຂົາແອບຊຸ່ມຢູ່ລະຫວ່າງເມືອງເບັດເອນກັບເມືອງອາອີທາງທິດຕາເວັນຕົກຂອງຕົວເມືອງ

13 ດັ່ງນັ້ນເຂົາທັງຫລາຍກໍວາງກຳລັງຮົບໃຫ້ກອງຫລວງຢູ່ດ້ານເຫນືອຂອງເມືອງ ແລະກອງລະວັງຫລັງຢູ່ດ້ານຕາເວັນຕົກຂອງເມືອງ ໃນຄືນວັນນັ້ນໂຢຊວຍນອນຢູ່ໃນຫຸບເຂົາ

14 ເມື່ອກະສັດເມືອງອາອີເຫັນດັ່ງນັ້ນ ຊາວເມືອງກໍລຸກຂຶ້ນແຕ່ເດິກອອກໄປສູ້ຮົບກັບອິສຣາເອນໃນທີ່ປະທະກັນຫນ້າອາຣາບາ ທັງທ່ານແລະປະຊາຊົນທັງຫມົດຂອງທ່ານ ແຕ່ທ່ານບໍ່ຮູ້ວ່າມີກອງຊຸ່ມຄອຍຢູ່ຕໍ່ສູ້ທ່ານຂ້າງຫລັງເມືອງ

15 ໂຢຊວຍຈຶ່ງເຮັດເປັນຜ່າຍແພ້ຝີມືຂອງເຂົາແລ້ວຫນີໄປຍັງຖິ່ນກັນດານ

16 ຄົນໃນເມືອງທັງຫມົດກໍຖືກເອີ້ນໃຫ້ຕາມອອກໄປ ເມື່ອເຂົາໄລ່ຕາມໂຢຊວຍໄປນັ້ນເຂົາກໍອອກຫ່າງຈາກເມືອງໄປທຸກທີ

17 ບໍ່ມີຊາຍຈັກຄົນນຶ່ງທີ່ເຫລືອຢູ່ໃນເມືອງອາອີ ຫລືເມືອງເບັດເອນ ທີ່ບໍ່ໄດ້ອອກໄປໄລ່ຕິດຕາມອິສຣາເອນ ເຂົາປ່ອຍໃຫ້ເມືອງເປີດຢູ່ໄລ່ຕາມອິສຣາເອນໄປ

18 ແລ້ວພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ສັ່ງໂຢຊວຍວ່າ, “ຈົ່ງຍື່ນຫອກຊຶ່ງຢູ່ໃນມືຂອງເຈົ້າອອກຕົງໄປຍັງເມືອງອາອີ ເພາະເຮົາຈະມອບເມືອງນັ້ນໄວ້ໃນມືຂອງເຈົ້າ” ແລ້ວໂຢຊວຍກໍຍື່ນຫອກຊຶ່ງຢູ່ໃນມືອອກໄປຍັງເມືອງນັ້ນ

19 ທະຫານທີ່ຊຸ່ມຢູ່ກໍລຸກອອກຈາກບ່ອນລີ້ໂຕຢ່າງໄວ ພໍໂຢຊວຍຍື່ນມືຂອງທ່ານອອກ ທະຫານກໍແລ່ນຕົງເຂົ້າໄປຍັງເມືອງແລະຍຶດເມືອງໄວ້ ແລ້ວເຂົາກໍຮິບຈູດໄຟເຜົາເມືອງ

20 ເມື່ອຊາວເມືອງອາອີຫລຽວຫລັງມາເບິ່ງ ເບິ່ງແມ໋, ຄວັນໄຟທີ່ໄຫມ້ເມືອງພຸ່ງຂຶ້ນໄປຍັງທ້ອງຟ້າ ເຂົາກໍຫມົດກຳລັງທີ່ຈະຫນີໄປທາງນີ້ຫລືຫນີໄປທາງນັ້ນ ເພາະວ່າປະຊາຊົນທີ່ຫນີໄປທາງຖິ່ນກັນດານຫັນກັບມາຕໍ່ສູ້ກັບຜູ້ທີ່ໄລ່ຕິດຕາມ

21 ເມື່ອໂຢຊວຍກັບບັນດາອິສຣາເອນເຫັນວ່າກອງຊຸ່ມຍຶດເມືອງໄດ້ແລ້ວ ແລະຄວັນໄຟທີ່ໄຫມ້ເມືອງພຸ່ງຂຶ້ນ ເຂົາກໍຫັນກັບຄືນມາໂຈມຕີຊາວເມືອງອາອີ

22 ຄົນອື່ນໆກໍອອກມາຈາກເມືອງສູ້ຮົບກັບເຂົາ ກະທຳໃຫ້ເຂົາຢູ່ລະຫວ່າງກາງອິສຣາເອນ ຜູ້ຢູ່ຂ້າງນີ້ແລະຂ້າງນັ້ນ ແລະຄົນອິສຣາເອນກໍໂຈມຕີເຂົາຈົນບໍ່ມີຈັກຄົນນຶ່ງລອດຊີວິດຫລືຫນີໄປໄດ້

23 ແຕ່ກະສັດເມືອງອາອີຍັງມີຊີວິດຢູ່ ໄດ້ຖືກຈັບແລະຄຸມຕົວມາຫາໂຢຊວຍ

24 ເມື່ອອິສຣາເອນໄລ່ຂ້າຟັນຊາວເມືອງອາອີໃນທົ່ງໃນຖິ່ນກັນດານທີ່ເຂົາໄລ່ຕາມໄປນັ້ນ ແລະຄົນເຫລົ່ານັ້ນລົ້ມຕາຍຫມົດດ້ວຍດາບຈົນສຸດທ້າຍບັນດາຄົນອິສຣາເອນກໍກັບເຂົ້າເມືອງອາອີໂຈມຕີຄົນໃນເມືອງດ້ວຍຄົມດາບ

25 ຄົນທີ່ລົ້ມຕາຍທັງຫມົດວັນນັ້ນທັງຊາຍແລະຍິງຈຳນວນຫມື່ນສອງພັນຄົນ ຄືຊາວເມືອງອາອີທັງຫມົດ

26 ເພາະໂຢຊວຍບໍ່ໄດ້ຫົດມືທີ່ຖືຫອກຍື່ນຢູ່ນັ້ນ ຈົນກວ່າຈະໄດ້ຜານຊາວເມືອງອາອີພິນາດສິ້ນ

27 ແຕ່ຄົນອິສຣາເອນໄດ້ຍຶດເອົາຝູງສັດ ແລະສິ່ງຂອງຂອງເມືອງນັ້ນມາເປັນຂອງຕົນ ຕາມພຣະທັມຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຊຶ່ງຊົງບັນຊາໄວ້ກັບໂຢຊວຍ

28 ດັ່ງນີ້ແຫລະໂຢຊວຍຈຶ່ງຜານເມືອງອາອີເສັຽ ກະທຳໃຫ້ເປັນກອງເມືອງຮ້າງຢູ່ເປັນນິດຈົນເຖິງທຸກວັນນີ້

29 ແລະທ່ານແຂວນກະສັດເມືອງອາອີໄວ້ທີ່ຕົ້ນໄມ້ຈົນເຖິງເວລາຄ່ຳ ເມື່ອດວງອາທິດຕົກໂຢຊວຍຈຶ່ງສັ່ງ ແລະເຂົາກໍປົດສົບລົງຈາກຕົ້ນໄມ້ນຳໄປຖິ້ມໄວ້ທີ່ທາງເຂົ້າປະຕູເມືອງ ແລ້ວເອົາຫີນຖົມທັບໄວ້ທີ່ທາງເຂົ້າປະຕູເມືອງ ແລ້ວເອົາຫີນຖົມທັບໄວ້ກອງໃຫຍ່ຊຶ່ງຍັງຢູ່ຈົນເຖິງທຸກວັນນີ້

ຂຽນທັມບັນຍັດທີ່ພູເອບານ

(ພບຍ 27:4-5)

30 ແລ້ວໂຢຊວຍໄດ້ສ້າງແທ່ນບູຊາໃນພູເອບານຖວາຍແດ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າຂອງອິສຣາເອນ

31 ດັ່ງທີ່ໂມເຊຜູ້ຣັບໃຊ້ຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສັ່ງປະຊາຊົນອິສຣາເອນ ຕາມທີ່ຈາຣຶກໄວ້ໃນຫນັງສືທັມບັນຍັດຂອງໂມເຊວ່າ “ແທ່ນບູຊາທຳດ້ວຍຫີນບໍ່ໄດ້ຕົກແຕ່ງ ຊຶ່ງບໍ່ມີຜູ້ໃດໃຊ້ເຄື່ອງມືເຫລັກຖືກຕ້ອງເລີຍ” ແລ້ວເຂົາກໍຖວາຍເຄື່ອງເຜົາບູຊາແດ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າເທິງແທ່ນນັ້ນ ແລະຖວາຍສານຕິບູຊາ

32 ໃນທີ່ນັ້ນທ່ານຂຽນທັມບັນຍັດຂອງໂມເຊເທິງຫີນຕໍ່ຫນ້າປະຊາຊົນອິສຣາເອນ ຊຶ່ງເປັນສິ່ງທີ່ໂມເຊໄດ້ຂຽນໄວ້

33 ຄົນອິສຣາເອນທັງຫມົດ ທັງຄົນຕ່າງດ້າວແລະຄົນທີ່ເກີດໃນອິສຣາເອນ ພ້ອມທັງຜູ້ໃຫຍ່ ເຈົ້າຫນ້າທີ່ແລະຜູ້ພິພາກສາຢືນຢູ່ທັງສອງຂ້າງຂອງຫີບຕໍ່ຫນ້າຄົນເລວີທີ່ເປັນປະໂຣຫິດຜູ້ທີ່ຫາມຫີບຄຳສັນຍາຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ເຄິ່ງນຶ່ງຢືນຢູ່ຂ້າງຫນ້າພູເຂົາເກຣີຊີມ ອີກເຄິ່ງນຶ່ງຂ້າງພູເຂົາເອບານ ດັ່ງທີ່ໂມເຊຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ສັ່ງໄວ້ໃນຄັ້ງແຣກໃຫ້ເຂົາທັງຫລາຍອວຍພອນແກ່ຄົນອິສຣາເອນ

34 ພາຍຫລັງທ່ານຈຶ່ງອ່ານຖ້ອຍຄຳໃນທັມບັນຍັດເປັນຄຳອວຍພອນແລະຄຳສາບແຊ່ງຕາມທີ່ມີຈາຣຶກໄວ້ໃນຫນັງສືທັມບັນຍັດທຸກປະການ

35 ບໍ່ມີຄຳຊຶ່ງໂມເຊໄດ້ສັ່ງໄວ້ຈັກຄຳດຽວທີ່ໂຢຊວຍບໍ່ໄດ້ອ່ານຕໍ່ຫນ້າປະຊຸມຊົນອິສຣາເອນ ຜູ້ຍິງກັບເດັກນ້ອຍ ແລະຄົນຕ່າງດ້າວຢູ່ໃນຫມູ່ພວກເຂົາ

9. ກົນອຸບາຍຂອງຊາວກີເບໂອນ

1 ເມື່ອກະສັດທີ່ຢູ່ຟາກຕາເວັນຕົກຂອງແມ່ນ້ຳຈໍແດນ ຄືທີ່ຢູ່ໃນແດນພູດອຍ ແລະໃນທີ່ເນີນພູ ແລະຕາມທົ່ງຮາບພຽງ ແລະຕາມຝັ່ງທະເລເມດິເຕຣາເນທາງເຫນືອຈົນເຖິງເລບານອນ ເປັນຊາວຮິດຕີ ຊາວອາໂມຣິດ ຊາວການາອານ ຊາວເປຣີສຊີ ຊາວຮີວີ ແລະຊາວເຢບຸສໄດ້ຍິນຂ່າວນີ້

2 ຈຶ່ງພ້ອມໃຈຮ່ວມກຳລັງກັນຈະຕໍ່ສູ້ໂຢຊວຍ ແລະອິສຣາເອນ

3 ແຕ່ເມື່ອຊາວກິເບໂອນໄດ້ຍິນຂ່າວການຊຶ່ງໂຢຊວຍກະທຳແກ່ເມືອງເຢຣິໂກ ແລະເມືອງອາອີ

4 ຝ່າຍເຂົາຈຶ່ງທຳຢ່າງສລາດ ທຳເປັນທູດ ເອົາກະສອບຂາດໆບັນທຸກເທິງລໍຂອງເຂົາ ກັບຖົງຫນັງທີ່ເກົ່າຂາດ ແລະປະໄວ້ບັນຈຸເຫລົ້າອະງຸ່ນ

5 ສວມເກີບເກົ່າແລະປະໄວ້ ແລະສວມເສື້ອຜ້າເກົ່າ ສ່ວນສະບ່ຽງອາຫານກໍແຫ້ງທີ່ຕົກໂມະ

6 ເຂົາເດີນທາງມາຫາໂຢຊວຍທີ່ຄ້າຍໃນເມືອງກິນການ ກ່າວແກ່ທ່ານແລະຄົນອິສຣາເອນວ່າ, “ພວກຂ້າພະເຈົ້າມາຈາກປະເທດທີ່ຫ່າງໄກ ຂໍທຳຂໍ້ຕົກລົງກັບພວກຂ້າພະເຈົ້າເຖີດ”

7 ແຕ່ຄົນອິສຣາເອນກ່າວແກ່ຄົນຮີວີເຫລົ່ານັ້ນວ່າ, “ເຈົ້າອາໄສໃນຫມູ່ພວກເຮົາ ເຮົາຈະທຳຂໍ້ຕົກລົງກັບເຈົ້າໄດ້ຢ່າງໃດ”

8 ເຂົາກ່າວແກ່ໂຢຊວຍວ່າ, “ຂ້າພະເຈົ້າທັງຫລາຍເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງທ່ານ” ແລະໂຢຊວຍກ່າວແກ່ເຂົາວ່າ, “ພວກເຈົ້າເປັນໃຜກັນ ແລະມາຈາກທີ່ໃດ”

9 ເຂົາຕອບທ່ານວ່າ, “ເນື່ອງດ້ວຍພຣະນາມແຫ່ງ

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງພຣະເຈົ້າຂອງທ່ານ ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງທ່ານມາຈາກປະເທດທີ່ໄກຫລາຍ ເຮົາໄດ້ຊາບເຖິງກິດຕິສັບຂອງພຣະອົງແລະເຖິງບັນດາພຣະຣາຊກິຈທີ່ພຣະອົງຊົງກະທຳໃນເອຢິບ

10 ແລະໄດ້ຊາບເຖິງບັນດາສິ່ງທີ່ພຣະອົງຊົງກະທຳຕໍ່ກະສັດຄົນອາໂມຣິດທັງສອງພຣະອົງຜູ້ຢູ່ທາງ

ຟາກຕາເວັນອອກຂອງແມ່ນ້ຳຈໍແດນ ຄືຊີໂຮນກະສັດເມືອງເຣສໂບນ ແລະໂອກກະສັດເມືອງບາຊານຜູ້ຢູ່ທີ່ອັສຕາໂຣທ

11 ເຫດສະນີ້ ພວກຜູ້ໃຫຍ່ ແລະຊາວເມືອງທັງຫລາຍຂອງເມືອງຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວແກ່ພວກຂ້າພະເຈົ້າວ່າ “ຈົ່ງເອົາສະບ່ຽງສຳລັບເດີນທາງໄປຫາພວກເຂົາຮຽນເຂົາວ່າ “ພວກຂ້າພະເຈົ້າທັງຫລາຍເປັນຜູ້ຣັບໃຊ້ຂອງທ່ານ ຂໍທຳຂໍ້ຕົກລົງກັບພວກຂ້າພະເຈົ້າເຖີດ”

12 ເຂົ້າຈີ່ຂອງພວກຂ້າພະເຈົ້ານີ້ໃນວັນທີ່ຂ້າພະເຈົ້າອອກມາຫາທ່ານ ຂ້າພະເຈົ້າເອົາອອກຈາກບ້ານຍັງຮ້ອນໆຢູ່ເພື່ອໃຊ້ເປັນອາຫານຮັບປະທານຕາມທາງ ແຕ່ບັດນີ້ ເບິ່ງແມ໋, ແຫ້ງແລະເປັນໂມະຂຶ້ນແລ້ວ

13 ຖົງນີ້ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າເຕີມເຫລົ້າອະງຸ່ນກໍຍັງໃຫມ່ຢູ່ ແຕ່ເບິ່ງແມ໋, ມັນຂາດອອກ ເສື້ອຜ້າແລະເກີບຂອງຂ້າພະເຈົ້າກໍເກົ່າ ເພາະຫົນທາງໄກຫລາຍ”

14 ຝ່າຍຄົນເຫລົ່ານັ້ນກໍຮັບສະບ່ຽງຂອງເຂົາ ແຕ່ບໍ່ໄດ້ທູນຂໍການແນະນຳຈາກພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ

15 ແລະໂຢຊວຍກໍທຳສັນຕິພາບກັບເຂົາ ແລະນຳຂໍ້ຕົກລົງກັບເຂົາໃຫ້ໄວ້ຊີວິດພວກເຂົາ ແລະບັນດາຜູ້ນຳຂອງຊຸມນຸມຊົນກໍສາບານຕໍ່ເຂົາ

16 ເມື່ອໄດ້ຂໍ້ຕົກລົງກັບເຂົາລ່ວງໄດ້ມາສາມວັນ ກໍໄດ້ຍິນວ່າພວກເຫລົ່ານັ້ນເປັນຊາວເມືອງຢູ່ໃນຫມູ່ພວກຕົນ

17 ຄົນອິສຣາເອນກໍອອກໄປເຖິງເມືອງຂອງເຂົາໃນວັນທີ່ສາມ ເມືອງຂອງເຂົານັ້ນຄືເມືອງກີເບໂອນ ເຄຟີຣາ ເບເອີໂອທ ແລະກິຣີອາດເຢອາຣີມ

18 ແຕ່ຄົນອິສຣາເອນບໍ່ໄດ້ຂ້າເຂົາ ເພາະວ່າບັນດາຜູ້ນຳຂອງຊຸມນຸມຊົນໄດ້ສາບານຕໍ່ເຂົາໃນພຣະນາມພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າຂອງອິສຣາເອນແລ້ວຊຸມນຸມຊົນກໍຈົ່ມຕໍ່ວ່າພວກຜູ້ນຳ

19 ແຕ່ບັນດາຜູ້ນຳໄດ້ກ່າວແກ່ຊຸມນຸມຊົນທັງປວງວ່າ, “ເຮົາໄດ້ສາບາານຕໍ່ເຂົາໃນພຣະນາມພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າຂອງອິສຣາເອນ ເຫດສະນີ້ເຮົາຈະແຕະຕ້ອງເຂົາບໍ່ໄດ້

20 ເຣົາຕ້ອງກະທຳແກ່ເຂົາຢ່າງນັ້ນໂດຍໃຫ້ເຂົາມີຊີວິດຢູ່ໄດ້ ຢ້ານວ່າພຣະພິໂຣດຈະຕົກລົງເຫນືອເຣົາ ຕາມຄຳສາບານຊຶ່ງເຮົາໄດ້ສາບານແກ່ເຂົານັ້ນ”

21 ແລະຜູ້ນຳກໍກ່າວແກ່ເຂົາທັງຫລາຍວ່າ, “ໃຫ້ເຂົາມີຊີວິດຢູ່ເຖີດ” ເຫດສັນນັ້ນເຂົາຈຶ່ງເປັນຄົນຕັດຟືນແລະເປັນຄົນຕັກນ້ຳໃຫ້ຊຸມນຸມຊົນ ດັ່ງທີ່ຜູ້ນຳໄດ້ບອກເຂົາໄວ້ແລ້ວ

22 ໂຢຊວຍຈຶ່ງເອີ້ນຄົນເຫລົ່ານັ້ນມາ ແລະທ່ານກ່າວແກ່ເຂົາວ່າ, “ເຫດໃດເຈົ້າທັງຫລາຍຈຶ່ງຫລອກລວງເຣົາໂດຍກ່າວວ່າ “ຂ້າພະເຈົ້າທັງຫລາຍຢູ່ຫ່າງໄກຈາກທ່ານຫລາຍ” ໃນເມື່ອເຈົ້າທັງຫລາຍຢູ່ຖ້າມກາງເຣົາ

23 ເຈົ້າທັງຫລາຍຕ້ອງຮັບຄຳສາບແຊ່ງ ແລະພວກເຈົ້າຈະບໍ່ຂາດທີ່ຕ້ອງເປັນທາດຢູ່ ເປັນຄົນຕັດຟືນ ແລະເປັນຄົນຕັກນ້ຳສຳລັບພຣະວິຫານຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງເຮົາ”

24 ເຂົາທັງຫລາຍຕອບໂຢຊວຍວ່າ, “ເພາະເຂົາໄດ້ບອກຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງທ່ານຢ່າງແນ່ນອນວ່າ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າຂອງທ່ານໄດ້ສັ່ງໂມເຊຜູ້ຣັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງໃຫ້ມອບແຜ່ນດິນນີ້ທັງຫມົດແກ່ທ່ານ ແລະໃຫ້ທຳລາຍຊາວແຜ່ນດິນໃຫ້ພົ້ນຫນ້າທ່ານ ເຫດສະນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າທັງຫລາຍກໍວິຕົກຢ້ານທ່ານທັງຫລາຍຈະທຳອັນຕະຣາຍແກ່ຊີວິດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ພວກຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງກະທຳຢ່າງນີ້”

25 ເບິ່ງແມ໋, ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າທັງຫລາຍຢູ່ໃນກຳມືຂອງທ່ານ ຈົ່ງກະທຳແກ່ຂ້າພະເຈົ້າທັງຫລາຍຕາມທີ່ທ່ານເຫັນສົມຄວນເຖີດ”

26 ໂຢຊວຍຈຶ່ງກະທຳເຊັ່ນນັ້ນ ຄືໃຫ້ເຂົາລອດຈາກມືຄົນອິສຣາເອນ ບໍ່ໃຫ້ປະຫານຊີວິດເຂົາເສັຽ

27 ໃນວັນນັ້ນໂຢຊວຍຕັ້ງເຂົາໃຫ້ເປັນຄົນຕັດຟືນ ແລະຄົນຕັກນ້ຳສຳລັບອິສຣາເອນ ແລະສຳລັບແທ່ນບູຊາຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສືບມາຈົນເຖິງທຸກວັນນີ້ຊຶ່ງຢູ່ໃນສະຖານທີ່ຊຶ່ງພຣະອົງຊົງເລືອກ

10. ຊາວອາໂມຣິດເສັຽໄຊ

1 ອາໂດນີເຊເດກ ເຈົ້າຊີວິດກຸງເຢຣູຊາເລັມໄດ້ຍິນຂ່າວວ່າ ໂຢຊວຍຍຶດ ແລະທຳລາຍເມືອງອາອີ ພ້ອມທັງຂ້າເຈົ້າຊີວິດໃນເມືອງນັ້ນເຫມືອນດັ່ງໄດ້ທຳລາຍເມືອງເຢຣິໂກແລ້ວ ທັງໄດ້ຍິນວ່າຊາວກິເບໂອນກໍທຳສັນຍາສັນຕິພາບແລະຮ່ວມມືກັບຄົນອິສຣາເອນ

2 ດ້ວຍເຫດນີ້ ປະຊາຊົນໃນກຸງເຢຣູຊາເລັມຈຶ່ງພາກັນຢ້ານຫລາຍ ເພາະເມືອງກິເບໂອນເປັນເມືອງໃຫຍ່ເທົ່າກັບມະຫານະຄອນເມືອງນຶ່ງ ແລະໃຫຍ່ກວ່າເມືອງອາອີອີກ ພ້ອມທັງທະຫານກໍເປັນຄົນເກັ່ງກ້າ

3 ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າຊີວິດອາໂດນີເຊເດກຈຶ່ງຊົງຄົນໄປບອກ ໂຮຣາມເຈົ້າຊີວິດເມືອງເຮໂບຣນ ປີຣາມ ເຈົ້າຊີວິດຢາຣ໌ມູທ ຢາຟີອາ ເຈົ້າຊີວິດລາຄິສ ແລະເດບີຣ໌ ເຈົ້າຊີວິດເອກໂລນ ໂດຍບອກວ່າ

4 “ຂໍໃຫ້ມາຊ່ອຍຂ້າພະເຈົ້າຕີເອົາເມືອງກິເບໂອນແດ່ ເພາະວ່າປະຊາຊົນໃນເມືອງນີ້ໄດ້ທຳສັນຍາສັນຕິພາບກັບໂຢຊວຍ ແລະພວກອິສຣາເອນແລ້ວ”

5 ຝ່າຍເຈົ້າຊີວິດຂອງພວກອາໂມຣິດທັງຫ້າອົງນີ້ ຄືເຈົ້າເມືອງກຸງເຢຣູຊາເລັມ ເຈົ້າເມືອງເຮໂບຣນ ເຈົ້າເມືອງຢາຣ໌ມູທ ເຈົ້າເມືອງລາຄິສ ເຈົ້າເມືອງເອກໂລນ ໄດ້ພ້ອມພາກັນຍົກກອງທັບມາອ້ອມ ແລະເຂົ້າໂຈມຕີເມືອງກິເບໂອນ

6 ໃນເວລານັ້ນ ຊາວກິເບໂອນກໍຟ້າວສົ່ງຄົນໄປຫາໂຢຊວຍຊຶ່ງໃນຄ້າຍທີ່ກິນການ ໂດຍບອກວ່າ “ຈົ່ງຟ້າວມາຊ່ອຍພວກຂ້າພະເຈົ້າໃຫ້ພົ້ນການນີ້ ເພາະວ່າເຈົ້າຊີວິດຂອງພວກອາໂມຣິດທັງຫມົດ ຊຶ່ງຢູ່ເທິງພູຂອງປະເທດນີ້ໄດ້ພາກັນຍົກກອງທັບມາຕໍ່ສູ້ພວກຂ້າພະເຈົ້າ ຂໍຢ່າປະຖິ້ມພວກຂ້າພະເຈົ້າຖ້ອນ”

7 ໂຢຊວຍພ້ອມທັງກອງທັບກໍພາກັນອອກຈາກ ກິນການ

8 ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງກ່າວແກ່ໂຢຊວຍວ່າ, “ຢ່າຢ້ານເຂົາ ເພາະວ່າເຮົາໄດ້ມອບພວກເຂົາໄວ້ໃນມືຂອງເຈົ້າແລ້ວ ບໍ່ມີຜູ້ໃດຈະສາມາດຕໍ່ສູ້ເຈົ້າໄດ້”

9 ຫລັງຈາກນັ້ນ ໂຢຊວຍກໍເຄື່ອນທັບອອກໄປຈາກກິນການ ໂດຍເດີນທາງຕລອດທັງຄືນ ແລະເຂົ້າບຸກໂຈມຕີພວກເຂົາທັນທີ

10 ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກໍຊົງທຳໃຫ້ພວກເຂົາແຕກຕື່ນກະຈັດກະຈາຍຕໍ່ຫນ້າກອງທັບຂອງພວກອິສຣາເອນ ຝ່າຍພວກອິສຣາເອນກໍຂ້າເຂົາເປັນຈຳນວນຫລວງຫລາຍຢູ່ທີ່ເມືອງກິເບໂອນ ແລະໄລ່ຕິດຕາມພວກທີ່ຍັງເຫລືອລົງຈາກພູທີ່ເມືອງເບັດໂຮໂຣນ ແລ້ວໄລ່ຕິດຕາມເຂົາໄປຈົນເຖິງເມືອງອາເຊກາ ແລະເມືອງມັກເກດາ

11 ໃນຂນະທີ່ພວກເຂົາກຳລັງຫລົບຫນີຈາກເມືອງເບັດໂຮໂຣນ ໄປສູ່ເມືອງອາເຊກາ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງທຳໃຫ້ຫມາກເຫັບໃຫຍ່ຈາກທ້ອງຟ້າຕົກລົງມາຖືກເຂົາຕາຍ ພວກທີ່ຕາຍຍ້ອນຫມາກເຫັບຕົກຖືກນັ້ນມີຫລາຍກວ່າພວກທີ່ຕາຍຍ້ອນດາບຂອງພວກອິສຣາເອນ

12 ໃນວັນທີ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງທຳໃຫ້ພວກອິສຣາເອນຊະນະພວກອາໂມຣິດນັ້ນ ໂຢຊວຍກາບທູນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕໍ່ຫນ້າອິສຣາເອນວ່າ, “ດວງຕາເວັນເອີຍ ຈົ່ງຢຸດຢູ່ເມືອງກິເບໂອນ ດວງເດືອນເອີຍ ຈົ່ງຢຸດຢູ່ລະຫວ່າງຮ່ອມພູອັຍຢາໂລນ”

13 ແລ້ວຕາເວັນ ແລະດວງເດືອນກໍຢຸດຢູ່ບ່ອນດັ່ງກ່າວ ຈົນເຖິງຄົນໃນຊາດນັ້ນໄດ້ຜາບແພ້ສັດຕຣູ ເຣື່ອງນີ້ບໍ່ໄດ້ບັນທຶກໄວ້ໃນປື້ມຜູ້ຊອບທັມຢາຊາຣ໌ຫລື ແລະຕາເວັນນັ້ນໄດ້ຢຸດຢູ່ກາງທ້ອງຟ້າໂດຍບໍ່ໄດ້ຕົກຈົນຄົບນຶ່ງວັນ

14 ນັບຕັ້ງແຕ່ກ່ອນຕລອດມາເຖິງດຽວນີ້ ບໍ່ເຄີຍມີວັນນຶ່ງວັນໃດທີ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຟັງຄວາມຂອງມະນຸດດັ່ງວັນນັ້ນ ເຫດວ່າພຣະອົງຊົງທຳເສິກຢູ່ນຳຝ່າຍພວກອິສຣາເອນ

15 ຫລັງຈາກນັ້ນ ໂຢຊວຍທັງກອງທັບກໍກັບຄືນສູ່ຄ້າຍທີ່ກິນການ

16 ເຈົ້າເມືອງທັງຫ້ານັ້ນຫນີໄປຫລົບລີ້ຢູ່ໃນຖ້ຳມັກເກດາ

17 ມີຄົນໄປບອກໂຢຊວຍວ່າ, “ມີຄົນພົບເຈົ້າເມືອງທັງຫ້າລີ້ຊ່ອນຕົວຢູ່ໃນຖ້ຳທີ່ມັກເກດາ”

18 ໂຢຊວຍຈຶ່ງກ່າວວ່າ, “ຈົ່ງກີ້ງກ້ອນຫີນໃຫຍ່ປິດປາກຖ້ຳເສັຽ ແລະວາງຍາມໃຫ້ເຝົ້າຮັກສາໄວ້

19 ແຕ່ທ່ານທັງຫລາຍຢ່າຄອຍຢູ່ເລີຍຈົ່ງຕິດຕາມສັດຕຣູຂອງທ່ານເຖີດ ຈົ່ງເຂົ້າໂຈມຕີກອງລະວັງຫລັງຢ່າໃຫ້ກັບເຂົ້າໃນເມືອງຂອງເຂົາໄດ້ ເພາະວ່າພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າຂອງທ່ານ ໄດ້ມອບເຂົາທັງຫລາຍໄວ້ໃນມືຂອງທ່ານແລ້ວ”

20 ເມື່ອໂຢຊວຍກັບອິສຣາເອນຂ້າພວກເຫລົ່າເປັນຈຳນວນຫລວງຫລາຍຫມົດແລ້ວ ສ່ວນຜູ້ທີ່ເຫລືອຢູ່ກໍຫນີກັບເຂົ້າໄປໃນເມືອງທີ່ມີກຳແພງລ້ອມ

21 ປະຊາຊົນທັງປວງກໍກັບມາຫາໂຢຊວຍໃນຄ້າຍທີ່ມັກເກດາ ໂດຍສວັດດີພາບທຸກຄົນ ຢູ່ໃນດິນແດນນັ້ນບໍ່ມີຜູ້ໃດກ້າຕໍ່ຕ້ານອິສຣາເອນໄດ້

22