Job ພຣະທັມໂຢບ	go back/ກັບຄືນ

ພຣະທັມໂຢບ

1	2	3	4	5	6	7	8	9	10
11	12	13	14	15	16	17	18	19	20
21	22	23	24	25	26	27	28	29	30
31	32	33	34	35	36	37	38	39	40
41	42

ໂຢບ

1. ພຍາມານທົດລອງໂຢບ

1 ໃນປະເທດອູຊ ມີຊາຍຄົນນຶ່ງຊື່ ໂຢບເປັນຄົນສັດຊື່ ແລະຂາບໄຫວ້ພຣະເຈົ້າ ເຂົາເປັນຄົນດີບໍ່ທຳສິ່ງຊົ່ວຮ້າຍ

2 ໂຢບມີບຸດຊາຍເຈັດຄົນ ແລະບຸດສາວສາມຄົນ

3 ເຂົາມີແກະເຈັດພັນໂຕ ອູດສາມພັນໂຕ ງົວກວຽນຫ້າຮ້ອຍຄູ່ ແລະລໍແມ່ຫ້າຮ້ອຍໂຕ ມີຂ້ອຍໃຊ້ຈຳນວນຫລາຍ ເຂົາເປັນຄົນຮັ່ງມີທີ່ສຸດ ໃນບັນດາຊາວຕາເວັນອອກ

4 ພວກບຸດຊາຍຂອງໂຢບເຄີຍຈັດງານກິນລ້ຽງຂຶ້ນ ຕາມຜຽນທີ່ໄດ້ຕົກລົງກັນໄວ້ ພວກເຂົາໄດ້ເຊີນນ້ອງສາວທັງສາມຂອງເຂົາມາຮ່ວມນຳດ້ວຍ

5 ພາຍຫລັງວັນຈັດງານກິນລ້ຽງແຕ່ລະເທື່ອສິ້ນສຸດລົງ ໂຢບຕ້ອງຕື່ນແຕ່ເຊົ້າແລະຖວາຍເຄື່ອງເຜົາບູຊາ ເພື່ອໃຫ້ບຸດຂອງເຂົາແຕ່ລະຄົນອາດຈະທຳບາບດ້ວຍການປມາດພຣະເຈົ້າຢ່າງບໍ່ຮູ້ສຶກຕົວ

6 ຢູ່ມາວັນນຶ່ງ ມີຄນະທູດຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ໄດ້ມາສູ່ພຣະພັກຂອງພຣະອົງ ພຍາມານກໍໄດ້ມາດ້ວຍ

7 ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈຶ່ງຖາມພຍາມານວ່າ, “ເຈົ້າມາແຕ່ໃສ” ພຍາມານທູນຕອບວ່າ, “ຂ້າພຣະອົງໄປໆມາໆທົ່ວໂລກ”

8 ແລ້ວພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງກ່າວຕໍ່ພຍາມານວ່າ, “ເຈົ້າໄດ້ພິຈາຣະນາໄຕ່ຕອງເບິ່ງໂຢບຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງເຮົາຫລືບໍ່ ໃນໂລກນີ້ບໍ່ມີໃຜຊື່ສັດ ແລະດີເຫມືອນເຂົາ ເຂົາຂາບໄຫວ້ເຮົາ ແລະບໍ່ກະທຳໃນສິ່ງທີ່ຊົ່ວຮ້າຍໃດໆທັງສິ້ນ”

9 ພຍາມານໄດ້ທູນຕອບວ່າ, “ຖ້າໂຢບບໍ່ໄດ້ຫຍັງເຂົາຈະຂາບໄຫວ້ພຣະອົງຫລື

10 ພຣະອົງໄດ້ຄຸ້ມຄອງຮັກສາເຂົາ ແລະຄອບຄົວເຮືອນຊານຂອງເຂົາກັບຊັບສົມບັດຂອງເຂົາທຸກຢ່າງ ພຣະອົງໄດ້ອວຍພອນໃຫ້ວຽກງານທຸກຢ່າງຂອງເຂົາຈະເຣີນຂຶ້ນ ແລະໄດ້ໃຫ້ເຂົາມີຝູງສັດເພີ້ມທະວີຂຶ້ນທົ່ວປະເທດ

11 ແຕ່ບັດນີ້ ສົມມຸດວ່າພຣະອົງເອົາທຸກສິ່ງທີ່ເຂົາມີນັ້ນຫນີໄປ ເຂົາກໍຈະປ້ອຍດ່າພຣະອົງຕໍ່ຫນ້າພຣະອົງ”

12 ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງບອກພຍາມານວ່າ, “ແມ່ນແລ້ວ ທຸກສິ່ງທີ່ໂຢບມີນັ້ນເຈົ້າເອົາໄປໄດ້ແຕ່ເຈົ້າຢ່າທຳຮ້າຍເຂົາ” ແລ້ວພຍາມານໄດ້ອອກໄປຈາກພຣະພັກຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ

ລູກແລະຊັບສົມບັດຂອງໂຢບຖືກທຳລາຍ

13 ວັນນຶ່ງ ຂນະທີ່ບຸດທັງຫລາຍຂອງໂຢບກຳລັງກິນລ້ຽງຢູ່ໃນເຮືອນຂອງອ້າຍກົກ

14 ມີຜູ້ສົ່ງຂ່າວມາບອກຂ່າວແກ່ໂຢບວ່າ, “ຂນະທີ່ພວກເຮົາເອົາງົວໄຖນາຢູ່ ແລະລໍກຳລັງກິນຫຍ້າຢູ່ໃກ້ໆ

15 ມີພວກຊາເບອານເຂົ້າມາປຸ້ນເອົາງົວກັບລໍທັງຫມົດໄປ ແລະຂ້າຄົນໃຊ້ເສັຽດ້ວຍດາບ ແລະຍັງຂ້ານ້ອຍຄົນດຽວທີ່ລອດຊີວິດຫນີມາບອກທ່ານ”

16 ຂນະທີ່ຄົນໃຊ້ຜູ້ນັ້ນພວມເວົ້າຢູ່ ກໍມີຄົນໃຊ້ອີກຜູ້ນຶ່ງມາບອກວ່າ, “ໄຟຂອງພຣະເຈົ້າຕົກລົງຈາກຟ້າສວັນໄຫມ້ແກະ ແລະຄົນໃຊ້ ແລະເຜົາຜານເສັຽຫມົດ ຍັງແຕ່ຂ້ານ້ອຍຄົນດຽວທີ່ລອດຊີວິດຫນີມາບອກທ່ານ

17 ຂນະທີ່ກຳລັງເວົ້າຢູ່ ມີອີກຄົນນຶ່ງມາບອກວ່າ, “ມີຊາວຄັນເດອານໄດ້ຈັດສາມພວກ ເຂົ້າມາປຸ້ນພວກຂ້ານ້ອຍ ເຂົາໄດ້ອູດໄປຫມົດທັງໄດ້ຂ້າຄົນໃຊ້ຂອງທ່ານທັງຫມົດ ຍັງແຕ່ຂ້ານ້ອຍຄົນດຽວທີ່ລອດຊີວິດຫນີມາບອກທ່ານ”

18 ຂະນະທີ່ເຂົາກຳລັງເວົ້າຢູ່ ມີອີກຄົນນຶ່ງມາບອກວ່າ, “ເວລາລູກຊາຍຍິງຂອງທ່ານກິນລ້ຽງຢູ່ທີ່ເຮືອນລູກຊາຍກົກຂອງທ່ານ

19 ແລະໄດ້ມີລົມພະຍຸໃຫຍ່ພັດມາຈາກທະເລຊາຍ ລົມນີ້ໄດ້ກະທົບເຮືອນທັງສີ່ມຸມ ແລະເຮືອນນັ້ນພັງທັບ ລູກຊາຍຍິງຂອງທ່ານ ແລະເຂົາໄດ້ຕາຍຫມົດ ຍັງແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າຄົນດຽວທີ່ລອດຊີວິດຫນີມາບອກທ່ານ”

20 ແລ້ວໂຢບໄດ້ລຸກຂຶ້ນຈີກເຄື່ອງນຸ່ງຂອງຕົນດ້ວຍຄວາມທຸກໃຈ ເຂົາໄດ້ແຖຜົມແລ້ວຂາບລົງດິນ

21 ແລ້ວກ່າວວ່າ, “ຂ້າພະເຈົ້າອອກມາຈາກທ້ອງແມ່ດ້ວຍຕົວເປົ່າ ແລະຂ້າພະເຈົ້າຈະກັບໄປດ້ວຍຕົວເປົ່າ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງໂຜດປະທານ ແລະບັດນີ້ພຣະອົງຊົງເອົາໄປເສັຽ ສາທຸການແດ່ພຣະນາມຂອງພຣະອົງ”

22 ເຖິງແມ່ນວ່າທຸກຢ່າງນີ້ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ ໂຢບກໍບໍ່ໄດ້ທຳບາບ ຫລືກ່າວໂທດພຣະເຈົ້າແຕ່ຢ່າງໃດເລີຍ

2. ພຍາມານທົດລອງໂຢບອີກ

1 ຢູ່ມາວັນນຶ່ງ ຄນະທູດຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ມາສູ່ພຣະພັກຂອງພຣະອົງອີກ ພຍາມານກໍມານຳດ້ວຍ

2 ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງຖາມພຍາມານວ່າ, “ເຈົ້າມາແຕ່ໃສ” ພຍາມານທູນຕອບວ່າ, “ຂ້າພຣະອົງໄປໆມາໆທົ່ວໂລກ”

3 ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງຖາມວ່າ, “ເຈົ້າໄດ້ພິຈາຣະນາໄຕ່ຕອງເບິ່ງໂຢບຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງເຮົາຫລືບໍ ໃນໂລກນີ້ບໍ່ມີຜູ້ໃດຊື່ສັດ ແລະດີທໍ່ເຂົາ ເຂົາຂາບໄຫວ້ເຮົາ ແລະບໍ່ກະທຳໃນສິ່ງທີ່ຊົ່ວຮ້າຍໃດໆທັງສິ້ນ ເຖິງແມ່ນເຮົາໄດ້ອະນຸຍາດໃຫ້ເຈົ້າທຳໃຫ້ໂຢບເດືອດຮ້ອນ ຍ້ອນເຈົ້າຊັກຊວນໂດຍບໍ່ມີເຫດຜົນ ເຂົາກໍຍັງຍຶດຫມັ້ນໃນຄວາມຊື່ສັດຕໍ່ໄປ”

4 ພຍາມານໄດ້ທູນຕອບວ່າ, “ມະນຸດຍ່ອມສລະທຸກສິ່ງເພື່ອໃຫ້ມີຊີວິດຄົງຢູ່

5 ແຕ່ບັດນີ້ ສົມມຸດວ່າພຣະອົງທຳຮ້າຍຮ່າງກາຍຂອງເຂົາ ເຂົາກໍຈະປ້ອຍດ່າພຣະອົງຕໍ່ຫນ້າພຣະອົງ”

6 ດັ່ງນັ້ນ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈົ່ງຊົງກ່າວຕໍ່ພຍາມານວ່າ, “ແມ່ນແລ້ວ ເຂົາຢູ່ໃຕ້ອຳນາດຂອງເຈົ້າ ຂໍແຕ່ເຈົ້າຢ່າຂ້າເຂົາເທົ່ານັ້ນ”

7 ແລ້ວພຍາມານໄດ້ຫນີອອກຈາກພຣະພັກພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ແລະມັນໄດ້ທຳໃຫ້ຮ່າງກາຍຂອງໂຢບເປັນບາດທົ່ວໄປ

8 ໂຢບ ໄດ້ໄປນັ່ງຢູ່ໃກ້ໆກອງຂີ້ເຖົ່າ ແລະໄດ້ເອົາກະບີ້ງຫມໍ້ແຕກຂູດຕາມເນື້ອຕົວຂອງຕົນ

9 ແລ້ວພັຣຍາຂອງໂຢບໄດ້ເວົ້າຕໍ່ເຂົາວ່າ, “ເຈົ້າຍັງຈະຍຶດຫມັ້ນໃນຄວາມຊື່ສັດຢູ່ຕໍ່ໄປຫລື ເປັນຫຍັງຈຶ່ງບໍ່ດ່າພຣະເຈົ້າ ແລ້ວຕາຍເສັຽ”

10 ໂຢບໄດ້ຕອບວ່າ, “ເຈົ້າເວົ້າຢ່າງບ້າໆ ເມື່ອພຣະເຈົ້າປະທານຂອງດີໃຫ້ເຮົາ ເຮົາກໍຍິນດີຮັບເອົາ ແຕ່ເມື່ອພຣະອົງປະທານຄວາມຍາກລຳບາກໃຫ້ເຮົາ ເປັນຫຍັງເຮົາຈຶ່ງຈົ່ມທຸກ” ເຖິງແມ່ນຄວາມທຸກທັງຫມົດນີ້ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ ໂຢບກໍບໍ່ໄດ້ກ່າວສິ່ງໃດປມາດພຣະເຈົ້າເລີຍ

11 ເມື່ອມິດສະຫາຍສາມຄົນຂອງໂຢບມາ ຄືເອລີຟັສ ຊາວເມືອງເຕມານ ບີນດັດ ຊາວເມືອງຊູອາ ແລະໂຊຟາຣ໌ ຊາວເມືອງນາອາມາ ໄດ້ຍິນຂ່າວວ່າ ໂຢບມີຄວາມທຸກລຳບາກຫລາຍ ພວກເຂົາກໍນັດກັນມາຢ້ຽມຢາມທ່ານ ເພື່ອເລົ້າໂລມຈິດໃຈທ່ານ

12 ໃນລະຫວ່າງທີ່ພວກເຂົາຍັງຢູ່ບໍ່ໄກປານໃດກັບໂຢບ ພວກເຂົາກໍຫລຽວເຫັນໂຢບ ແຕ່ຈຳບໍ່ໄດ້ ເມື່ອພວກເຂົາມາເຖິງກໍ່ຮ້ອງໄຫ້ຄ່ຳຄວນ ຈີກເສື້ອຜ້າຂອງຕົນສະແດງຄວາມເສັຽໃຈ ແລ້ວຫວ່ານຂີ້ຝຸ່ນດິນຂຶ້ນເທິງອາກາດ ແລະໃສ່ຫົວຂອງຕົນ

13 ຕໍ່ມາກໍນັ່ງຢູ່ໃນດິນກັບທ່ານຄລອດເຈັດວັນເຈັດຄືນໂດຍບໍ່ເວົ້າຈາຫຍັງ ເພາະພວກເຂົາເຫັນວ່າ ໂຢບມີຄວາມທຸກຢ່າງຫລວງຫລາຍ

3. ໂຢບຈົ່ມທຸກຕໍ່ພຣະເຈົ້າ

1 ໃນທີ່ສຸດ ໂຢບກໍຮ້ອງດ່າວັນເກີດຂອງຕົນວ່າ

2 ໂຢບກ່າວວ່າ,

3 “ຂໍພຣະເຈົ້າຈົ່ງສາບແຊ່ງວັນເກີດຂອງຂ້າພຣະອົງ ຈົ່ງສາບແຊ່ງຄ່ຳຄືນວັນຂ້າພຣະອົງມາເກີດ

4 ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຂໍຈົ່ງໃຫ້ວັນນັ້ນດຳມືດ ຢ່າລະນຶກເຖິງວັນນັ້ນອີກ ຢ່າໃຫ້ແສງສວ່າງສ່ອງໃນວັນນັ້ນ

5 ຈົ່ງທຳໃຫ້ວັນນັ້ນມືດຕຶບ ຂໍໃຫ້ເມກປົກຄຸມແສງຕາເວັນໃຫ້ດຳມືດ

6 ຈົ່ງລຶບຄືນນັ້ນອອກຈາກປີ ຢ່ານັບມັນເຂົ້າເປັນມື້ນຶ່ງຂອງປີອີກເລີຍ

7 ຈົ່ງທຳໃຫ້ຄືນນັ້ນ ເປັນຫມັນປາສຈາກຄວາມມ່ວນຊື່ນ

8 ຈົ່ງບອກຫມໍມົນສາບແຊ່ງວັນນັ້ນ ເພາະເຂົາມີຄວາມສາມາດສັ່ງໃຫ້ເງືອກຂຶ້ນມາໄດ້

9 ຂໍໃດ້ດາວພຣະສຸກດຳມືດໄປ ຈົ່ງໃຫ້ຄວາມຫວັງຄອຍຖ້າແສງອາຣຸນຂອງຄືນນັ້ນຫມົດໄປ

10 ຈົ່ງສາບແຊ່ງຄືນນັ້ນ ເພາະວ່າມັນໃຫ້ຂ້າພຣະອົງໄດ້ເກີດ ແລະເພາະມັນໄດ້ຊ່ອງທາງໃຫ້ຂ້າພຣະອົງມີຄວາມລຳບາກເສັຽໃຈ

11 ຂ້າພຣະອົງຢາກຕາຍເສັຽຕັ້ງແຕ່ຢູ່ໃນທ້ອງແມ່ ຫລືຕາຍເສັຽແຕ່ເວລາເກີດທຳອິດ

12 ເປັນຫຍັງແມ່ຂອງຂ້າພຣະອົງຈິ່ງອຸ້ມຂ້າພຣະອົງໄວ້ໃນຕັກຂອງທ່ານ ເປັນຫຍັງທ່ານຈຶ່ງໃຫ້ຂ້າພຣະອົງກິນນົມ

13 ຖ້າຫາກຂ້າພຣະອົງຕາຍເສັຽໃນເວລານັ້ນ ບັດນີ້ຂ້າພຣະອົງກໍຫມົດທຸກ

14 ຈະຫລັບສະບາຍຢູ່ກັບກະສັດ ແລະທີ່ປຶກສາທັງຫລາຍຂອງພຣະອົງ ຜູ້ໄດ້ສ້າງພຣະຣາຊວັງເກົ່າແກ່ຂຶ້ນໃຫມ່

15 ແລ້ວຂ້າພຣະອົງກໍຈະນອນຫລັບເຫມືອນເຈົ້ານາຍທັງຫລາຍ ຊຶ່ງມີເງິນຄຳໄວ້ເຕັມເຮືອນ

16 ຫລືນອນຫລັບເຫມືອນເດັກທີ່ຕາຍໃນທ້ອງແມ່

17 ໃນຂຸມຝັງສົບນັ້ນ ຄົນຊົ່ວຈະຢຸດທຳຊົ່ວ ແລະຄົນງານຜູ້ອິດເມື່ອຍກໍໄດ້ຢຸດພັກ

18 ແມ່ນແຕ່ນັກໂທດກໍຢູ່ສງົບສຸກ ເພາະບໍ່ໄດ້ຍິນສຽງຮ້າຍຂອງນາຍຄຸມເອີ້ນບອກ

19 ຢູ່ທີ່ນັ້ນທຸກໆຄົນທັງຜູ້ໃຫຍ່ຜູ້ນ້ອຍ ແລະພວກຂ້າທາດກໍເປັນອິສຣະ

20 ເປັນຫຍັງຈຶ່ງໃຫ້ຄົນທີ່ທຸກຂະເວທນາມີຊີວິດຢູ່ ເປັນຫຍັງຈຶ່ງໃຫ້ແສງສວ່າງແກ່ຜູ້ໂສກເສົ້າເສັຽໃຈ

21 ພວກເຂົາລໍຄອຍຄວາມຕາຍ ແຕ່ມັນກໍບໍ່ຕາຍ ເຂົາມັກຂຸມຝັງສົບຫລາຍກວ່າມັກຊັບສິນ

22 ເຂົາບໍ່ມີຄວາມສຸກຖ້າບໍ່ຕາຍ ແລະຝັງເສັຽກ່ອນ

23 ພຣະເຈົ້າຊົງຕັດອະນາຄົດຂອງເຂົາ ແລະປິດລ້ອມເຂົາໃນທຸກດ້ານ

24 ຂ້າພຣະອົງຮ້ອງໄຫ້ແທນການກິນເຂົ້າ ຂ້າພຣະອົງບໍ່ເຄີຍຢຸດຮ້ອງໄຫ້

25 ທຸກສິ່ງທີ່ຂ້າພຣະອົງຢ້ານກົວຕົກຖືກຂ້າພຣະອົງ

26 ຂ້າພຣະອົງບໍ່ມີຄວາມສງົບ ຫລືໄດ້ຢຸດພັກ ແລະຄວາມຍາກລຳບາກບໍ່ເຄີຍຫມົດສິ້ນໄປ

4. ມິດສະຫາຍສົນທະນາກັບໂຢບ

1 ຕໍ່ມາ ເອລີຟັສ ຊາວເຕມານໄດ້ເວົ້າກັບໂຢບວ່າ,

2 “ຖ້າຂ້າພະເຈົ້າເວົ້າ ທ່ານຊິບໍ່ຮ້າຍບໍ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ສາມາດອົດເວົ້າຕໍ່ໄປໄດ້

3 ທ່ານໄດ້ສອນຄົນມາຫລາຍແລ້ວ ແລະໄດ້ໃຫ້ຄົນມືອ່ອນມີກຳລັງແຂງແຮງ

4 ເມື່ອຄົນໃດຄົນນື່ງຕຳສະດຸດ ເມື່ອຍ ແລະຫມົດແຮງ ຄຳເວົ້າຂອງທ່ານກໍຊ່ອຍໃຫ້ເຂົາຢືນຂື້ນໄດ້

5 ແຕ່ບັດນີ້ ຄວາມຍາກລຳບາກໄດ້ມາຖືກທ່ານແລ້ວ ທ່ານຫມົດກຳລັງໃຈທີ່ຈະສູ້ກັບມັນ

6 ທ່ານຂາບໄຫວ້ພຣະເຈົ້າ ແລະຊີວິດຂອງທ່ານກໍບໍ່ດ່າງພ້ອຍ ດັ່ງນັ້ນ ທ່ານຄວນມີຄວາມຫມັ້ນໃຈ ແລະຄວາມຫວັງ

7 ຈົ່ງຄິດເບິ່ງວ່າ ທ່ານເຫັນໃຜແດ່ຈັກຄົນນື່ງ ທີ່ເປັນຄົນຊອບທັມແຕ່ໄດ້ຮັບຄວາມພິນາດ

8 ຕາມທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນຄື ບຸກຄົນຜູ້ໄຖ່ຄວາມຜິດ ແລະຫວ່ານຄວາມຊົ່ວກໍໄດ້ເກັບກ່ຽວຢ່າງນັ້ນ

9 ພຣະເຈົ້າຊົງທຳລາຍເຂົາດ້ວຍພຣະພິໂຣດເຫມືອນລົມພະຍຸ

10 ຄົນຊົ່ວແຜດສຽງຮ້ອງຄາງເຫມືອນດັ່ງສິງ ແຕ່ພຣະເຈົ້າຊົງໃຫ້ເຂົາງຽບ ແລະຫັກແຂ້ວເຂົາເສັຽ

11 ເຫມືອນສິງທີ່ບໍ່ມີຫຍັງຂົບກິນເປັນອາຫານ ມັນຕ້ອງຕາຍແລະລູກຂອງມັນກໍກະຈັດກະຈາຍໄປ

12 ມີຄຳນື່ງດັງມາເຖິງຂ້າພະເຈົ້າຢ່າງຄ່ອຍໆ ຄຳນັ້ນດັງມາຄ່ອຍຫລາຍເກືອບຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຍິນ

13 ມັນເຫມືອນກັບຄວາມຝັນຮ້າຍຊື່ງຮົບກວນຄວາມຫລັບຂອງຂ້າພະເຈົ້າ

14 ຂ້າພະເຈົ້າຢ້ານກົວຕົວສັ່ນ ທົ່ວຕົນຕົວຂອງຂ້າພະເຈົ້າສັ່ນສະທ້ານດ້ວຍຄວາມຢ້ານ

15 ມີລົມເບົາໆພັດຫນ້າຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ຂົນຫນັງຂອງຂ້າພະເຈົ້າລຸກຊັນດ້ວຍຄວາມຕົກໃຈ

16 ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນແນວນື່ງຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຈ້ອງເບິ່ງ ແຕ່ບອກບໍ່ໄດ້ວ່າແມ່ນຫຍັງ ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນສຽງດັ່ງອອກມາແຕ່ຄວາມງຽບວ່າ,

17 “ໃນສາຍພຣະເນດຂອງພຣະເຈົ້າ ຄົນຊອບທັມມີຫລື ມະນຸດຈະບໍຣິສຸດຕໍ່ຫນ້າຜູ້ສ້າງເຂົາໄດ້ຫລື

18 ພຣະເຈົ້າບໍ່ໄວ້ພຣະທັຍໃນພວກເທວະດາຂອງພຣະອົງ ພຣະອົງຊົງພົບເຫັນຄວາມຜິດໃນເທວະດາເຫລົ່ານັ້ນ

19 ທ່ານຄິດວ່າພຣະອົງຈະຊົງໄວ້ວາງພຣະທັຍໃນສິ່ງທີ່ສ້າງດ້ວຍດິນຫນຽວຫລື ສິ່ງທີ່ເປັນດິນນັ້ນຈະຖືກຂະຍີ້ເຫມືອນບີບແມງເມົ່າ

20 ຄົນຜູ້ນື່ງອາດຈະມີຊີວິດຢູ່ໃນເວລາເຊົ້າ ແຕ່ກ່ອນຄ່ຳເຂົາອາດຈະຕາຍເສັຽໂດຍບໍ່ມີໃຜຮູ້

21 ສິ່ງທັງຫມົດທີ່ເຂົາມີມານັ້ນກໍສູນເສັຽໄປ ເຂົາຕາຍໄປໂດຍບໍ່ທັນຮູ້ຫຍັງ”

5.

1 ໂຢບເອີຍ ຈົ່ງເອີ້ນເບິ່ງດູ ມີຜູ້ໃດຈະຕອບທ່ານ ເທວະດາອົງໃດຈະມາຊ່ອຍທ່ານ

2 ຄົນໃຈຮ້ອນຕາຍຍ້ອນຄວາມໂກດ ຄົນໂງ່ຕາຍຍ້ອນຄວາມຮ້າຍ

3 ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນພວກຄົນໂງ່ເບິ່ງຄືວ່າມີຖານະຫມັ້ນຄົງ ແຕ່ທັນໃດນັ້ນຄຳແຊ່ງດ່າກໍຕົກຖືກເຮືອນຂອງເຂົາ

4 ພວກລູກຫລານຂອງເຂົາບໍ່ເຄີຍໄດ້ພົບຄວາມປອດໄພ ໃນສານຕັດສີນບໍ່ມີໃຜຢືນຂຶ້ນຊ່ອຍເຂົາ

5 ຄົນຜູ້ຫິວເຂົ້າຈະຮັບປະທານຜົນເກັບກ່ຽວຂອງເຂົາ ແມ່ນແຕ່ພືດຜົນທີ່ງອກຂຶ້ນໃນກາງຫນາມຂອງເຂົາກໍເອົາໄປ ຄົນອຶດຢາກໄດ້ສົມບັດຂອງເຂົາ

6 ບາບແລະຄວາມຍາກລຳບາກບໍ່ໄດ້ງອກອອກມາຈາກດິນ

7 ແມ່ນແລ້ວ ມະນຸດໄດ້ຮັບຄວາມຍາກລຳບາກມາຈາກການກະທຳຂອງຕົນ ແນ່ນອນເຫມືອນກັບແປວໄຟຍ່ອມປິວຂຶ້ນຈາກກອງໄຟ

8 ຖ້າຂ້າພະເຈົ້າເປັນທ່ານ ຂ້າພະເຈົ້າຄືນໄປຫາພຣະເຈົ້າ ແລະມອບເຣື່ອງຣາວຂອງທ່ານຕໍ່ພຣະອົງ

9 ພຣະອົງຊົງກະທຳການອັນຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ພວກເຮົາເຂົ້າໃຈບໍ່ໄດ້ ແລະການອັດສະຈັນຂອງພຣະອົງກໍນັບບໍ່ຖ້ວນ

10 ພຣະອົງຊົງໃຫ້ຝົນຕົກລົງມາເທິງແຜ່ນດິນ ແລະຊົງໃຫ້ນ້ຳມີໃນທົ່ງນາ

11 ເອີ ແມ່ນພຣະເຈົ້າເປັນຜູ້ຊົງຍົກຄົນຕ່ຳຕ້ອຍຂຶ້ນ ແລະຊົງໂຜດຜູ້ໂສກເສົ້າເສັຽໃຈໃຫ້ໄດ້ຮັບຄວາມມ່ວນຊື່ນ

12 ພຣະອົງຊົງຂັດຂວາງເລ່ກົນຫລອກລວງ ເພື່ອມືຂອງເຂົາຈະທຳບໍ່ສຳເຣັດ

13 ຊົງດັກຈັບຄົນສລາດດ້ວຍອຸບາຍຂອງເຂົາເອງ ແລະໂຄງການຂອງຄົນຫລັກແຫລມກໍສິ້ນລົງໂດຍດ່ວນ

14 ເຖິງແມ່ນກາງເວັນເຂົາກໍຢູ່ໃນໃນມືດ

15 ແຕ່ພຣະເຈົ້າຊົງຊ່ອຍຄົນຍາກຈົນໃຫ້ພົ້ນຈາກຄວາມຕາຍ ແລະຊົງຊ່ອຍຄົນຂັດສົນໃຫ້ພົ້ນຈາກການກົດຂີ່

16 ພຣະອົງຊົງໃຫ້ຄວາມຫວັງແກ່ຄົນຍາກຈົນ ແລະຊົງປິດປາກຄົນອະທັມ

17 ຄວາມສຸກຍ່ອມມີກັບບຸກຄົນຜູ້ພຣະເຈົ້າຊົງຕີສອນ ຢ່າເສັຽໃຈເມື່ອພຣະອົງຊົງຕຳຫນິ

18 ພຣະເຈົ້າຊົງທຳໃຫ້ບາດເຈັບ ແຕ່ພຣະອົງຊົງພັນບາດແຜໃຫ້ພຣະຫັດຂອງພຣະອົງຊົງຂ້ຽນຕີທ່ານ ແຕ່ພຣະອົງຊົງຮັກສາໃຫ້ດີ

19 ພຣະອົງຈະຮັກສາທ່ານໃຫ້ພົ້ນຈາກອັນຕະຣາຍຄລອດເວລາ

20 ເມື່ອມີການອຶດຢາກ ພຣະອົງຈະຊົງຊ່ອຍທ່ານບໍ່ໃຫ້ຕາຍ ແລະຈະຊົງປ້ອງກັນທ່ານບໍ່ໃຫ້ຕາຍໃນສົງຄາມ

21 ພຣະເຈົ້າຈະຊົງຊ່ອຍທ່ານໃຫ້ພົ້ນຈາກການຕົວະ ແລະຫມີ່ນປມາດ ພຣະອົງຈະຊົງຊ່ອຍທ່ານເມື່ອໄພວິບັດມາເຖິງ

22 ທ່ານຈະຫົວຂວັນການທຳລາຍ ແລະການອຶດຢາກ ຈະບໍ່ຢ້ານກົວສັດປ່າ

23 ທົ່ງນາທີ່ທ່ານໄຖຈະບໍ່ມີຫີນ ສັດປ່າທີ່ໂຫດຮ້າຍຈະບໍ່ທຳລາຍທ່ານ

24 ທ່ານຈະມີຊີວິດຢູ່ໃນຕູບຜ້າເຕັນຢ່າງສງົບສຸກ ແລ້ວທ່ານຈະເຫັນແກະຂອງທ່ານມີຄວາມປອດໄພ

25 ທ່ານຈະມີລູກຫລານຫລາຍເຫມືອນກັບຫຍ້າ

26 ທ່ານຈະມີອາຍຸຍືນຈົນເຖົ້າແກ່ ເຫມືອນເມັດເຂົ້າສຸກໃນຣະດູເກັບກ່ຽວ

27 ໂຢບເອີຍ ພວກເຮົາໄດ້ຮຽນຮູ້ສິ່ງນີ້ຢ່າງຄັກແນ່ແລ້ວ ມັນເປັນຄວາມຈີງ ບັດນີ້ຈົ່ງຮັບໄວ້ເທີນ”

6. ໂຢບຕຳຫນິສະຫາຍຂອງຕົນ

1 ແລ້ວໂຢບຕອບວ່າ,

2 “ໂອ ຂ້າພະເຈົ້າຢາກຈະຊັ່ງເບິ່ງຄວາມຮ້ອນໃຈຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ແລະເອົາຄວາມຍາກລຳບາກຂອງຂ້າພະເຈົ້າໃສ່ໃນຕຣາຊີງ

3 ກໍຈະຫນັກກວ່າຂີ້ດິນຊາຍໃນທະເລ ເພາະເຫດນີ້ຄຳເວົ້າຂອງຂ້າພະເຈົ້າກໍຫຸນຫັນ

4 ເພາະທະນູຂອງອົງຜູ້ມີອຳນາດຍິ່ງໃຫຍ່ກໍຢູ່ໃນຕົວຂ້າພະເຈົ້າ ຈິດໃຈຂອງຂ້າພະເຈົ້າດື່ມພິດຂອງມັນ ຄວາມຫນ້າຫວາດກົວຈາກພຣະເຈົ້າ ລຽນເປັນແຖວສຸມເຂົ້າໃສ່ຂ້າພະເຈົ້າ

5 ລໍປ່າຮ້ອງເມື່ອມັນມີຫຍ້າຫລື ງົວເຖິກຮ້ອງເທິງກອງຫຍ້າຂອງມັນຫລື

6 ຈະຮັບປະທານສິ່ງທີ່ຈືດໂດຍບໍ່ໃສ່ເກືອໄດ້ຫລື ຫລືຫມາກເຂືອມີຣົດຢ່າງໃດແດ່

7 ສິ່ງທີ່ຈິດໃຈຂອງຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຍອມແຕະຕ້ອງນັ້ນ ກັບເປັນອາຫານທີ່ເບື່ອຫນ່າຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າ

8 “ໂອ ຂ້າພະເຈົ້າຢາກຈະໄດ້ສົມດັ່ງທີ່ທູນຂໍ ແລະຂໍພຣະເຈົ້າຊົງປະທານຕາມຄວາມປາຖນາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ

9 ວ່າພຣະເຈົ້າພໍພຣະທັຍທີ່ຈະຂະຍີ້ຂ້າພະເຈົ້າ ວ່າພຣະອົງຈະໃຊ້ພຣະຫັດຂອງພຣະອົງຢ່າງເຕັມທີ ແລະຕັດຂ້າພະເຈົ້າອອກເສັຽ

10 ນີ້ຈະເປັນການເລົ້າໂລມໃຈຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າຄົງຈະເຕັ້ນໂລດແມ່ນວ່າໃນຄວາມເຈັບປວດຈະຂາດໃຈ ເພາະຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ປະຕິເສດພຣະຄຳຂອງພຣະອົງຜູ້ບໍຣິສຸດນັ້ນ

11 ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ມີກໍາລັງ ທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຈະຄອຍ ແລະສິ່ງໃດເປັນອະວະສານຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຈະຕ້ອງອົດທົນ

12 ກຳລັງຂອງຂ້າພະເຈົ້າເປັນກຳລັງຂອງຫີນຫລື ເນື້ອຂອງຂ້າພະເຈົ້າເປັນເນື້ອທອງສຳຣິດຫລື

13 ທີ່ຈີງຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ມີຄວາມຊ່ອຍເຫລືອໃນຕົວຂ້າພະເຈົ້າເລີຍ ຂ້າພະເຈົ້າຈົນປັນຍາເສັຽແລ້ວ

14 “ບຸກຄົນຜູ້ໃດຫນ່ວງຫນ່ຽວຄວາມກະຣຸນາໄວ້ຈາກເພື່ອນກໍປະຖິ້ມຄວາມຢຳເກງອົງພຣະຜູ້ມີອຳນາດຍິ່ງໃຫຍ່

15 ພີ່ນ້ອງຂອງຂ້າພະເຈົ້າທໍຣະຍົດຢ່າງຫ້ວຍ ຢ່າງຫ້ວຍທີ່ນ້ຳໄຫລລົ້ນ

16 ຊື່ງດຳໄປເຫດດ້ວຍນ້ຳແຂງ ແລະຫີມມະເປື່ອຍລະລາຍໄປນັ້ນ

17 ໃນເວລາຮ້ອນມັນກໍຫາຍໄປ ເມື່ອຮ້ອນມັນກໍສູນໄປຈາກທີ່ຂອງມັນ

18 ຫມູ່ຄົນເດີນທາງຫັນອອກຈາກທາງຂອງເຂົາ ເຂົາຂຶ້ນໄປຍັງທີ່ຮ້າງເປົ່າ ແລະພິນາດ

19 ຫມູ່ຄົນເດີນທາງຈາກເຕມາມອງເບິ່ງ ຄົນເດີນທາງຂອງເມືອງເຊບາລໍຄອຍຫມູ່ຄົນເຫລົ່ານັ້ນ

20 ເພາະເຂົາທັງຫລາຍຫວັງໃຈ ເຂົາຈິ່ງຕ້ອງຜິດຫວັງ ເຂົາມາເຖິງທີ່ນັ້ນ ແລະຕ້ອງຫຍຸ້ງໃຈ

21 ບັດນີ້ ທ່ານທັງຫລາຍເປັນຢ່າງນັ້ນແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ ທ່ານເຫັນຄວາມຍາກລຳບາກ ແລະທ່ານກໍຢ້ານ

22 ຂ້າພະເຈົ້າເວົ້າວ່າ, “ຂໍຂອງຂວັນໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າແດ່ ຫລືຂໍສີນຈ້າງຈາກຊັບສົມບັດຂອງທ່ານໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ

23 ຫລືວ່າຂໍຊ່ອຍຂ້າໃຫ້ພົ້ນຈາກມືຂອງສັດຕູ ຫລືວ່າຂໍໄຖ່ຂ້າພະເຈົ້າຈາກມືຂອງຜູ້ບີບບັງຄັບຫລື

24 “ສອນຂ້າພະເຈົ້າ ແລະຂ້າພະເຈົ້າຈະງຽບ ຂໍທຳໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າເຂົ້າໃຈວ່າຂ້າພະເຈົ້າຜິດສິ່ງໃດ

25 ຄຳຊື່ຕົງມີອຳນາດຫລາຍແທ້ໆ ແຕ່ຄຳຕິເຕືອນຂອງທ່ານຕິເຕືອນສິ່ງໃດທ່ານຄິດວ່າທ່ານຕິຕຽນຖ້ອຍຄຳໄດ້ຫລື ເມື່ອຄຳປາໄສຂອງຄົນສິ້ນຫວັງເປັນແຕ່ລົມ

26 ທ່ານທັງຫລາຍຄົງຈະໄດ້ຈັບສລາກເອົາລູກກຳພ້າພໍ່ ແລະຕໍ່ຣອງເອົາເພື່ອນຂອງທ່ານເຫມືອນເປັນສີນຄ້າ

27 “ແຕ່ບັດນີ້ ຂໍມອງດູຂ້າພະເຈົ້າ ເພາະຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ມຸສາຕໍ່ຫນ້າຂອງທ່ານ

28 ຂໍຈົ່ງຄິດໃຫມ່ ຢ່າຜິດທັມເລີຍ ກັບຄິດໃຫມ່ເຖີດ ຂ້າພະເຈົ້າຍັງຖືກຢູ່

29 ມີຄວາມຜິດສິ່ງໃດເທິງລີ້ນຂ້າພະເຈົ້າຫລື ຂ້າພະເຈົ້ານັ້ນຫລືບໍ່ຮູ້ເຖິງໄພວິບັດ

7. ໂຢບເວົ້າທັກທ້ວງພຣະເຈົ້າ

1 “ມະນຸດບໍ່ມີການເຂົ້າປະຈຳການເທິງແຜ່ນດິນໂລກຫລື ແລະຊີວິດຂອງເຂົາບໍ່ເຫມືອນຂອງລູກຈ້າງດອກຫລື

2 ເຫມືອນຢ່າງທາດທີ່ຄິດເຖິງເວລາຄ່ຳ ແລະເຫມືອນຢ່າງລູກຈ້າງຜູ້ລໍຄອຍຄ່າຈ້າງ

3 ເຊັ່ນດຽວກັນ ຂ້າພະເຈົ້າຕ້ອງໄດ້ຮັບສ່ວນຄວາມອະນິດຈັງເປັນເດືອນໆ ແລະເຂົາແບ່ງຄືນແຫ່ງຄວາມຫນ້າສັງເວດແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ

4 ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້ານອນລົງ ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ “ເມື່ອໃດຫນໍ ຂ້າຈະລຸກຂຶ້ນ“ ແຕ່ກາງຄືນກໍຍາວ ແລະຂ້າພະເຈົ້າກໍພິກໄປພິກມາຈົນຮອດຮຸ່ງເຊົ້າ

5 ເນື້ອຂອງຂ້າພະເຈົ້າຫົ່ມຫນອນ ແລະຝຸ່ນ ຫນັງຂອງຂ້າພະເຈົ້າແຂງຂຶ້ນ ແລ້ວກໍຍະອອກໃຫມ່

6 ວັນຄືນຂອງຂ້າພະເຈົ້າໄວກວ່າກະສວຍຂອງຊ່າງຕ່ຳຜ້າ ແລະສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍປາສຈາກຄວາມຫວັງ

7 “ຂໍຊົງຈຳໄວ້ວ່າ ຊີວິດຂອງຂ້າພຣະອົງເປັນແຕ່ລົມຫາຍໃຈ ຕາຂອງຂ້າພຣະອົງຈະບໍ່ເຫັນສິ່ງໃດອີກເລີຍ

8 ຕາຂອງຜູ້ທີ່ເຫັນຂ້າພຣະອົງຈະບໍ່ໄດ້ເບິ່ງຂ້າພຣະອົງອີກຕໍ່ໄປ ຝ່າຍພຣະເນດຂອງພຣະອົງມອງຫາຂ້າພຣະອົງ ຂ້າພຣະອົງກໍໄປເສັຽແລ້ວ

9 ເມກຈາງ ແລະຫາຍໄປສັນໃດ ບຸກຄົນທີ່ລົງໄປຍັງພິພົບຄົນຕາຍກໍບໍ່ໄດ້ກັບມາສັນນັ້ນ

10 ເຂົາບໍ່ກັບໄປເຮືອນຂອງເຂົາອີກ ຫລືທີ່ຢູ່ຂອງເຂົາກໍບໍ່ຮູ້ຈັກເຂົາອີກເລີຍ

11 “ເພາະສະນັ້ນ ຂ້າພຣະອົງຈີ່ງບໍ່ຍັງຢັ້ງປາກຂອງຂ້າພຣະອົງ ຂ້າພຣະອົງຈະເວົ້າດ້ວຍຄວາມແສນລະທົມແຫ່ງຈິດໃຈຂອງຂ້າພຣະອົງ ຂ້າພຣະອົງຈະຈົ່ມດ້ວຍຄວາມຂົ່ມຂື່ນແຫ່ງຈິດໃຈຂອງຂ້າພຣະອົງ

12 ຂ້າພຣະອົງເປັນທະເລ ຫລືເປັນມັງກອນຫລື ພຣະອົງຈິ່ງຊົງວາງຍາມເຝົ້າຂ້າພຣະອົງ

13 ເມື່ອຂ້າພຣະອົງເວົ້າວ່າ “ຕຽງຂອງຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ້າໂລມຂ້າພະເຈົ້າ ບ່ອນນອນຂອງຂ້າພະເຈົ້າຈະບັນເທົາການຮ້ອງທຸກຂອງຂ້າພະເຈົ້າ”

14 ແລ້ວພຣະອົງກໍທຳໃຫ້ຂ້າພຣະອົງຢ້ານດ້ວຍຄວາມຝັນ ແລະທຳໃຫ້ຂ້າພຣະອົງຫວາດກົວດ້ວຍນິມິດ

15 ຈິດໃຈຂອງຂ້າພຣະອົງຈິ່ງເລືອກທີ່ຈະອຶດອັດຕາຍ ຍິ່ງກວ່າເຫລືອແຕ່ກະດູກຢ່າງນີ້

16 ຂ້າພຣະອົງເບື່ອຊີວິດ ຂ້າພຣະອົງຈະບໍ່ຢູ່ຄ້ຳຟ້າ ປ່ອຍຂ້າພຣະອົງແຕ່ລຳພັງເຖີດ ເພາະວັນຄືນຂອງຂ້າພຣະອົງເປັນແຕ່ພຽງລົມຫາຍໃຈ

17 ມະນຸດເປັນຫຍັງ ພຣະອົງຈິ່ງຊົງຖືວ່າເຂົາສຳຄັນ ແລະທີ່ພຣະອົງໃສ່ພຣະທັຍເຂົາ

18 ຊົງຢ້ຽມເຂົາທຸກເຊົ້າ ຊົງທົດລອງເບິ່ງເຂົາທຸກຂນະ

19 ອີກດົນປານໃດພຣະອົງຈິ່ງຈະບໍ່ຊົງມອງເບິ່ງຂ້າພຣະອົງ ຫລືປ່ອຍຂ້າພຣະອົງແຕ່ລຳພັງ ຈົນຂ້າພຣະອົງຈະກືນນ້ຳລາຍຂອງຕົນໄດ້

20 ຂ້າແຕ່ພຣະອົງຜູ້ເຝົ້າມະນຸດ ຖ້າຂ້າພຣະອົງທຳບາບ ຂ້າພຣະອົງທຳສິ່ງໃດແກ່ພຣະອົງ ເປັນຫຍັງພຣະອົງຈິ່ງຊົງທຳໃຫ້ຂ້າພຣະອົງເປັນເປົ້າຫມາຍຂອງພຣະອົງ ເປັນຫຍັງຂ້າພຣະອົງຈິ່ງເປັນພາຣະຂ4ອງພຣະອົງ

21 ເປັນຫຍັງພຣະອົງບໍ່ຊົງປະທານອະໄພແກ່ການທໍຣະຍົດຂອງຂ້າພຣະອົງ ແລະນຳເອົາບາບຂອງຂ້າພຣະອົງໄປເສັຽ ເພາະບັດນີ້ຂ້າພຣະອົງຈະນອນລົງໃນຝຸ່ນຂີ້ດິນ ພຣະອົງຈະຊົງຊອກຫາຂ້າພຣະອົງ ແຕ່ຂ້າພຣະອົງຈະບໍ່ຢູ່ແລ້ວ”

8. ບີນດັດຢືນຢັນຄວາມຍຸດຕິທັມຂອງພຣະເຈົ້າ

1 ແລ້ວບີນດັດຕະກູນຊູອາຕອບວ່າ,

2 “ທ່ານຈະເວົ້າຢ່າງນີ້ຢູ່ດົນປານໃດ ແລະຄຳເວົ້າຂອງທ່ານຈະເປັນພະຍຸນານປານໃດ

3 ພຣະເຈົ້າຊົງບິດເບືອນຄວາມຍຸດຕິທັມຫລື ຫລືອົງຜູ້ມີອຳນາດຍິ່ງໃຫຍ່ບິດເບືອນຄວາມຍຸດຕິທັມຫລື

4 ຖ້າລູກຂອງທ່ານໄດ້ກະທຳບາບຕໍ່ພຣະອົງ ພຣະອົງກໍຊົງມອບເຂົາທັງຫລາຍໄວ້ໄວ້ໃນອຳນາດຂອງການທໍຣະຍົດຂອງເຂົາ

5 ຖ້າທ່ານຈະຫມັ່ນສແວງຫາພຣະເຈົ້າ ແລະອ້ອນວອນຕໍ່ອົງຜູ້ມີອຳນາດຍິ່ງໃຫຍ່

6 ຖ້າທ່ານບໍຣິສຸດ ແລະທ່ຽງທັມ ແນ່ນອນ ແລ້ວພຣະອົງຈະຊົງຕື່ນຂຶ້ນເພື່ອທ່ານ ແລະຊົງຄືນທີ່ອາໄສແຫ່ງຄວາມຊອບທັມໃຫ້

7 ເຖິງແມ່ນວ່າການເລີ້ມຕົ້ນຊີວິດຂອງທ່ານຈະເລັກນ້ອຍ ແຕ່ຕໍ່ໄປປາຍໆຈະໃຫຍ່ໂຕຂຶ້ນ

8 “ຂ້າພະເຈົ້າຂໍຮ້ອງ ໃຫ້ທ່ານຖາມຄົນບູຮານເບິ່ງ ແລະຄິດເບິ່ງວ່າບັນພະບຸຣຸດຄົ້ນພົບສິ່ງໃດແດ່

9 ເພາະສ່ວນເຮົາ ຊີວິດສັ້ນເຫມືອນຢ່າງເກີດມື້ວານນີ້ ບໍ່ຮູ້ຈັກຫຍັງເລີຍ ເພາະວັນຄືນຂອງເຮົາເທິງແຜ່ນດິນໂລກປຽບເຫມືອນເງົາ

10 ເຂົາຈະບໍ່ສອນທ່ານແລະບອກທ່ານ ແລະກ່າວຄຳຈາກຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງເຂົາຫລື

11 “ຕົ້ນອໍ້ຈະງອກຂື້ນໃນບ່ອນທີ່ບໍ່ມີຕົມໄດ້ຫລື ແລະຈະງອກງາມໃນບ່ອນທີ່ບໍ່ມີນ້ຳໄດ້ຫລື

12 ຂນະທີ່ມີດອກຍັງບໍ່ໄດ້ຕັດລົງ ມັນກໍຫ່ຽວແຫ້ງໄປກ່ອນຕົ້ນໄມ້ອື່ນໆ

13 ທາງຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ລືມພຣະເຈົ້າກໍເປັນຢ່າງນັ້ນແຫລະ ຄວາມຫວັງຂອງຄົນທີ່ບໍ່ນັບຖືພຣະເຈົ້າຈະພິນາດໄປ

14 ສິ່ງທີ່ເຂົາໄວ້ໃຈຫັກສະບັ້ນລົງ ແລະສິ່ງທີ່ເຂົາວາງໃຈຍຸ່ຍເຫມືອນດັ່ງໃຍແມງມຸມ

15 ເຂົາເອື່ອຍອີງເຮືອນຂອງເຂົາ ແຕ່ມັນທົນທານບໍ່ໄຫວ ເຂົາຍຶດມັນໄວ້ ແຕ່ມັນກໍບໍ່ທົນຢູ່ບໍ່ໄດ້

16 ຄົນຊົ່ວຂຽວສົດຢູ່ຕໍ່ຫນ້າດວງຕາເວັນ ດັ່ງຕົ້ນຫຍ້າແຜ່ຂະຫຍາຍທົ່ວທັງສວນນັ້ນ

17 ຮາກຂອງມັນເລື້ອຍໄປເກາະກອງຫີນ ແລະຫຍັ່ງລົງໄປໃນອ້ອມກ້ອນຫີນ

18 ຖ້າມັນຖືກທຳລາຍໄປຈາກບ່ອນຂອງມັນ ແລ້ວທີ່ນັ້ນຈະປະຕິເສດວ່າ “ຂ້າບໍ່ເຄີຍເຫັນເຈົ້າ”

19 ເບິ່ງແມ໋ ນີ້ເປັນຄວາມຊື່ນບານແຫ່ງທາງຂອງມັນ ແລະສິ່ງອື່ນຈະງອກອອກມາຈາກດິນ

20 ເບິ່ງແມ໋ ພຣະເຈົ້າຈະບໍ່ຊົງປະຖິ້ມຄົນດີຮອບຄອບ ຫລືຄ້ຳຈູນຜູ້ກະທຳຄວາມຊົ່ວຮ້າຍ

21 ພຣະອົງຍັງຈະຊົງໃຫ້ປາກຂອງທ່ານຫົວເລາະ ແລະທຳໃຫ້ຮີມຝີປາກຂອງທ່ານໂຮ່ຮ້ອງສເມີ

22 ຄົນເຫລົ່ານັ້ນທີ່ກຽດຊັງທ່ານ ຈະຫົ່ມຄວາມອັບ ອາຍ ແລະເຕັນຂອງຄົນອະທັມຈະບໍ່ມີຕໍ່ໄປອີກເລີຍ

9. ໂຢບບໍ່ສາມາດທີ່ຈະທູນຕອບພຣະເຈົ້າໄດ້

1 ແລ້ວໂຢບຕອບວ່າ,

2 “ແມ່ນແທ້ ຂ້າພະເຈົ້າຊາບວ່າເປັນຢ່າງນັ້ນ ແຕ່ຄົນເຣົາຈະຊອບທັມຈຳເພາະພຣະພັກພຣະເຈົ້າໄດ້ຢ່າງໃດ

3 ຖ້າຄົນນື່ງຄົນໃດປາຖນາຈະໂຕ້ຖຽງກັບພຣະອົງ ໃນພັນຄັ້ງຜູ້ນັ້ນກໍຕອບພຣະອົງບໍ່ໄດ້ຈັກຄັ້ງດຽວ

4 ພຣະອົງສລາດຢູ່ໃນພຣະທັຍ ແລະພຣະກຳລັງກໍແຂງແຮງ ຜູ້ໃດເຄີຍໄດ້ແຂງຕໍ່ພຣະອົງ ແລະຊນະພຣະອົງ

5 ພຣະອົງຜູ້ຊົງເຄື່ອນພູເຂົາ ແລະພູເຂົາທັງຫລາຍກໍບໍ່ຮູ້ ເມື່ອພຣະອົງຊົງຄວ່ຳມັນເສັຽດ້ວຍພຣະພິໂຣດຂອງພຣະອົງ

6 ຜູ້ຊົງສັ່ນແຜ່ນດິນໂລກໃຫ້ອອກຈາກທີ່ຂອງມັນ ແລະເສົາຂອງມັນກໍສັ່ນສະເທືອນ

7 ຜູ້ຊົງບັນຊາດວງຕາເວັນ ແລະມັນບໍ່ຂຶ້ນ ຜູ້ຊົງຜະນຶກເກັບດວງດາວໄວ້

8 ຜູ້ຊົງຄືງຟ້າສວັນອອກແຕ່ພຣະອົງດຽວ ແລະຊົງຢ່ຳຄືນຂອງທະເລ

9 ຜູ້ຊົງສ້າງດາວແຂ້ແລະດາວໄຖ ດາວລູກໄກ່ ແລະຫມ່ດາວທິດໃຕ້

10 ຜູ້ຊົງກະທຳຣິດອຳນາດເຫລືອທີ່ຈະເຂົ້າໃຈໄດ້ ແລະການອັດສະຈັນຢ່າງນັບບໍ່ຖ້ວນ

11 ພຣະອົງຊົງຜ່ານໄປ ແລະຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ສາມາດສັງເກດເຫັນພຣະອົງໄດ້

12 ເບິ່ງແມ໋ ພຣະອົງຊົງເອົາໄປ ໃຜຈະຫ້າມພຣະອົງໄດ້ ໃຜຈະທູນພຣະອົງວ່າ “ພຣະອົງຊົງກະທຳສິ່ງໃດນັ້ນ”

13 “ພຣະເຈົ້າຈະບໍ່ບິດເບືອນພຣະພິໂຣດຂອງພຣະອົງ ໃຜຊ່ອຍຣາຮາບ ມັງກອນທະເລຕໍ່ຕ້ານພຣະອົງໄດ້

14 ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າຈະຕອບພຣະອົງໄດ້ຢ່າງໃດ ຈະເລືອກຖ້ອຍຄຳອັນໃດມາໂຕ້ຕອບພຣະອົງ

15 ແມ່ນວ່າຂ້າພະເຈົ້າປາສຈາກຄວາມຜິດ ຂ້າພະເຈົ້າກໍຕອບພຣະອົງບໍ່ໄດ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຕ້ອງຂໍພຣະກະຣຸນາຕໍ່ໂຈດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ

16 ຖ້າຂ້າພະເຈົ້າຮ້ອງທູນຕໍ່ພຣະອົງ ແລະພຣະອົງຊົງຕອບຂ້າພະເຈົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ເຊື່ອວ່າພຣະອົງຊົງຟັງສຽງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ

17 ເພາະພຣະອົງຊົງຂະຍີ້ຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍພະຍຸ ແລະທະວີບາດແຜຂອງຂ້າພະເຈົ້າໂດຍບໍ່ມີເຫດ

18 ພຣະອົງຈະບໍ່ຊົງໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຫາຍໃຈໄດ້ ແຕ່ເຕີມຄວາມຂົ່ມຂືນໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າເຕັມ

19 ຖ້າເປັນການປະລອງກຳລັງ ກໍເບິ່ງພຣະອົງແມ໋ ຖ້າເປັນເຣື່ອງການພິພາກສາໃຜຈະນັດຟ້ອງພຣະອົງໄດ້

20 ເຖິງແມ່ນວ່າຂ້າພະເຈົ້າຊອບທັມ ປາກຂອງຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວໂທດຂ້າພະເຈົ້າ ແມ່ນວ່າຂ້າພະເຈົ້າຈະດີຮອບຄອບ ພຣະອົງຈະພິສູດວ່າຂ້າພະເຈົ້າບົກພ່ອງ

21 ຂ້າພະເຈົ້າດີຮອບຄອບ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ໄຍດີໃນຕົວຂ້າພະເຈົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າກຽດຊັງຊີວິດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ

22 ກໍເຫມືອນກັນຫມົດ ເພາະສະນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າຈິ່ງວ່າ ພຣະອົງຊົງທຳລາຍທັງຄົນດີຮອບຄອບແລະຄົນອະທັມ

23 ເມື່ອໄພວິບັດນຳຄວາມຕາຍມາໂດຍບໍ່ຄາດຝັນ ພຣະອົງຊົງເຍາະເຍີ້ຍຄວາມທຸກລຳບາກຂອງຜູ້ປາສຈາກຄວາມຜິດ

24 ແຜ່ນດິນໂລກນີ້ຊົງມອບໄວ້ໃນມືຂອງຄົນອະທັມ ພຣະອົງຊົງປິດຫນ້າບັນດາຜູ້ປົກຄອງໂລກ ຖ້າບໍ່ແມ່ນພຣະອົງ ແລ້ວໃຜຫນໍທີ່ຈະທຳສິ່ງເຫລົ່ານີ້

25 “ວັນທັງຫລາຍຂອງຂ້າພຣະອົງໄວກວ່ານັກແລ່ນ ມັນຜ່ານພົ້ນໄປ ມັນບໍ່ເຫັນມີສິ່ງໃດດີ

26 ມັນຜ່ານໄປຢ່າງກັບເຮືອໄວ ດັ່ງນົກອີນຊີເຈີດລົງຂຸບເຫຍື່ອ

27 ຖ້າຂ້າພຣະອົງວ່າ, “ຂ້າພະຈົ້າຈະລືມຄຳຮ້ອງທຸກຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຖິ້ມຫນ້າໂສກເສົ້າຂອງຂ້າພະເຈົ້າເສັຽ ແລະເບີກບານມ່ວນຊື່ນ”

28 ຂ້າພຣະອົງເກີດຄວາມຢ້ານບັນດາຄວາມທຸກຂອງຂ້າພຣະອົງ ເພາະຂ້າພຣະອົງຮູ້ວ່າ ພຣະອົງຈະບໍ່ຖືວ່າຂ້າພຣະອົງປາສຈາກຄວາມຜິດ

29 ຂ້າພຣະອົງຈະຖືກກ່າວໂທດ ແລະເປັນຫຍັງຈະຕ້ອງມາຮົບກວນຂ້າພຣະອົງ

30 ຖ້າຂ້າພຣະອົງຊຳຮະຕົວຂອງຂ້າພຣະອົງດ້ວຍສະບູ ແລະລ້າງມືຂອງຂ້າພຣະອົງຈາກການບາບ

31 ພຣະອົງຍັງຈະຊົງຈຸ່ມຂ້າພຣະອົງລົງໄປໃນບໍ່ ເສື້ອຜ້າຂອງຂ້າພຣະອົງຈະລັງກຽດຂ້າພຣະອົງ

32 ພຣະອົງບໍ່ແມ່ນມະນຸດຢ່າງຂ້າພຣະອົງ ທີ່ຂ້າພຣະອົງຈະຕອບພຣະອົງ ຊື່ງເຮົາຈະມາສູ້ຄະດີດ້ວຍກັນ

33 ບໍ່ມີຄົນກາງລະຫວ່າງເຮົາ ຜູ້ຊຶ່ງຈະຕັດສີນຄວາມເຮົາທັງສອງໄດ້

34 ຂໍໃຫ້ພຣະອົງຊົງນຳໄມ້ແສ້ໄປຈາກຂ້າພຣະອົງເສັຽ ແລະຂໍຈົ່ງເອົາຄວາມຢ້ານອັນໃຫຍ່ໄປຈາກຂ້າພຣະອົງ

35 ແລ້ວຂ້າພະອົງຈະເວົ້າ ແລະບໍ່ຢ້ານພຣະອົງ ເພາະໃຈຈິງຂອງຂ້າພຣະອົງບໍ່ເປັນຢ່າງນັ້ນ

10. ໂຢບຄ່ຳຄວນເຖິງສະພາບຂອງຕົນ

1 “ຂ້າພະເຈົ້າເບື່ອຊີວິດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຮ້ອງທຸກຢ່າງບໍ່ຢັບຢັ້ງ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເວົ້າດ້ວຍຈິດໃຈຂົ່ມຂື່ນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ

2 ຂ້າຈະທູນພຣະເຈົ້າວ່າ ຂໍຢ່າຊົງກ່າວໂທດຂ້າພຣະອົງ ຂໍໃຫ້ຂ້າພຣະອົງຮູ້ວ່າເປັນຫຍັງພຣະອົງຈິ່ງຊົງກ່າວຟ້ອງກັບຂ້າພຣະອົງ

3 ພຣະອົງຊົງເຫັນຊອບແລ້ວຫລືທີ່ຈະບີບບັງຄັບ ທີ່ຈະຫມີ່ນພຣະຫັດຖະກິດຂອງພຣະອົງ ແລະຊົງໂຜດແຜນການຂອງຄົນອະທັມ

4 ພຣະອົງຊົງມີພຣະເນດຢ່າງຕາຄົນຫລື ພຣະອົງຊົງເຫັນຢ່າງມະນຸດເຫັນຫລື

5 ວັນຂອງພຣະອົງເຫມືອນວັນຂອງມະນຸດຫລື ປີຂອງພຣະອົງເຫມືອນວັນຄືນຂອງຄົນເຣົາຫລື

6 ທີ່ພຣະອົງຊົງຄອຍຈັບຜິດຂ້າພຣະອົງ ແລະຊອກຫາບາບຂອງຂ້າພຣະອົງ

7 ພຣະອົງຊົງຮູ້ດີວ່າຂ້າພຣະອົງບໍ່ໄດ້ເປັນຄົນຊອບທັມ ແລະບໍ່ມີໃຜຊ່ອຍຂ້າພຣະອົງໃຫ້ຫວິດອອກຈາກພຣະຫັດຂອງພຣະອົງໄດ້

8 ພຣະຫັດຂອງພຣະອົງປັ້ນ ແລະຊົງສ້າງຂ້າພຣະອົງ ແລະບັດນີ້ພຣະອົງຊົງກັບຄືນມາທຳລາຍຂ້າພຣະອົງ

9 ຂໍຊົງຣະລຶກເຖິງວ່າພຣະອົງຊົງສ້າງຂ້າພຣະອົງດ້ວຍດິນ ພຣະອົງຈະຊົງນຳຂ້າພຣະອົງໃຫ້ກັບຄືນເປັນຝຸ່ນຂີ້ດີນອີກຫລື

10 ພຣະອົງບໍ່ໄດ້ຊົງຖອກເທຂ້າພຣະອົງອອກຢ່າງນ້ຳນົມ ແລະທຳຂ້າພຣະອົງໃຫ້ແຂງເຫມືອນເນີຍແຂງຫລື

11 ພຣະອົງຊົງຫົ່ມຂ້າພຣະອົງໄວ້ດ້ວຍຫນັງແລະເນື້ອ ແລະຊົງສານຂ້າພຣະອົງດ້ວຍກະດູກ ແລະເສັ້ນເອັນ

12 ພຣະອົງຊົງໄດ້ໃຫ້ຊີວິດ ແລະຄວາມຮັກຫມັ້ນຄົງແກ່ຂ້າພຣະອົງ ແລະຄວາມດູແລຮັກສາຂອງພຣະອົງໄດ້ສວມຈິດວິນຍານຂ້າພຣະອົງໄວ້

13 ແຕ່ສິ່ງຕໍ່ໄປນີ້ພຣະອົງຊົງເຊື່ອງໄວ້ໃນພຣະທັຍຂອງພຣະອົງ ຂ້າພຣະອົງຮູ້ວ່ານີ້ເປັນພຣະປະສົງຂອງພຣະອົງ

14 ຖ້າຂ້າພຣະອົງທຳບາບ ພຣະອົງຊົງຫມາຍຂ້າພຣະອົງໄວ້ ແລະບໍ່ຊົງປ່ອຍຕົວຂ້າພຣະອົງໃຫ້ພົ້ນໂທດຄວາມຜິດບາບຂອງຂ້າພຣະອົງ

15 ຖ້າຂ້າພຣະອົງຊົ່ວຮ້າຍ ວິບັດແກ່ຂ້າພຣະອົງ ຖ້າຂ້າພຣະອົງຊອບທັມ ຂ້າພຣະອົງຍັງເງີຍສີສະຂອງຂ້າພຣະອົງຂຶ້ນບໍ່ໄດ້ ເພາະຂ້າພຣະອົງເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມອັບອາຍ ແລະມອງເບິ່ງຄວາມທຸກໃຈຂອງຂ້າພຣະອົງ

16 ແລະຖ້າຂ້າພຣະອົງຈະຍົກຕົວຂຶ້ນ ພຣະອົງຈະຊົງໄລ່ຂຸບຂ້າພຣະອົງເຫມືອນດັ່ງສິງທີ່ດຸຮ້າຍ ແລະຊົງທຳການອັດສະຈັນສູ້ຂ້າພຣະອົງອີກ

17 ພຣະອົງຊົງມີພຍານຂອງພຣະອົງປັກປຳຂ້າພຣະອົງໃຫມ່ ແລະຊົງເພີ້ມຄວາມຮ້ອນພຣະທັຍຂອງພຣະອົງໃນຂ້າພຣະອົງພຣະອົງຊົງນຳພົນໂຍທາໃຫມ່ໆມາສູ້ຂ້າພຣະອົງ

18 “ເປັນຫຍັງພຣະອົງຊົງນຳຂ້າພຣະອົງອອກມາຈາກທ້ອງແມ່ ບໍ່ດັ່ງນັ້ນຂ້າພຣະອົງຄົງຕາຍກ່ອນຕາໃດໆໄດ້ເຫັນຂ້າພຣະອົງ

19 ເຫມືອນຢ່າງກັບວ່າຂ້າພຣະອົງບໍ່ໄດ້ເກີດມາ ຂ້າພຣະອົງຄົງຖືກນຳຈາກທ້ອງແມ່ໄປເຖິງຫລຸມຝັງສົບແລ້ວ

20 ວັນຄືນຊີວິດຂອງຂ້າພຣະອົງບໍ່ຫນ້ອຍຫລື ຂໍໃຫ້ຂ້າພຣະອົງຢູ່ຄົນດຽວ ເພື່ອຂ້າພຣະອົງຈະຍິນດີກັບເວລາທີ່ຍັງເຫລືອຫນ້ອຍນື່ງ

21 ກ່ອນທີ່ຂ້າພຣະອົງຈະໄປຍັງບ່ອນທີ່ຂ້າພຣະອົງບໍ່ກັບເຖິງແຜ່ນດິນແຫ່ງຄວາມມືດແລະເງົາມັດຈຸຣາຊ

22 ແຜ່ນດິນແຫ່ງຄວາມມືດເຫຍີງຫຍຸ່ງເຕັມແຕ່ເງົາມັດຈຸຣາຊບໍ່ມີລະບຽບ ທີ່ຄວາມສວ່າງເປັນເຫມືອນຄວາມມືດດຳຄລອດ

11. ໂຊຟາກ່າວໂທດໂຢບ

1 ແລ້ວໂຊຟາ ຊາວນາອາມາຕອບວ່າ,

2 “ຄວນທີ່ຈະຟັງມວນຖ້ອຍຄຳໂດຍບໍ່ມີໃຜຕອບຫລື ແລະຄົນທີ່ເວົ້າຫລາຍຄວນຖືວ່າຊອບທັມຫລື

3 ຄວນທີ່ຄຳເວົ້າອັນປາສຈາກເຫດຜົນຂອງທ່ານເຮັດໃຫ້ຄົນມິດ ແລະເມື່ອທ່ານເຍາະເຍີ້ຍບໍ່ຄວນມີຜູ້ໃດເຮັດໃຫ້ທ່ານອັບອາຍຫລື

4 ເພາະທ່ານວ່າ “ຄຳສອນຂອງຂ້າພະເຈົ້າບໍຣິສຸດ ແລະຂ້າພະເຈົ້າກໍສະອາດໃນສາຍພຣະເນດພຣະເຈົ້າ”

5 ແຕ່ວ່າ ໂອ ຢາກໃຫ້ພຣະເຈົ້າບອກ ແລະຊົງເປີດຮີມພຣະໂອດຂອງພຣະອົງສັ່ງກັບທ່ານ

6 ຢາກຈະໃຫ້ພຣະອົງຊົງສຳແດງສິ່ງເລິກລັບຂອງສະຕິປັນຍາໃຫ້ທ່ານ ເພາະຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງພຣະອົງມີຫລາຍສິ່ງເລິກໂພດສຳລັບມະນຸດທີ່ຈະເຂົ້າໃຈ ຈົ່ງຮູ້ເຖີດວ່າພຣະເຈົ້າຊົງຮຽກຮ້ອງຈາກທ່ານຫນ້ອຍກວ່າກັມຊົ່ວຂອງທ່ານຄວນຈະໄດ້ຮັບ

7 “ທ່ານຈະຢັ່ງຮູ້ສະພາບຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ຫລື ທ່ານຢັ່ງຮູ້ອົງຜູ້ມີອຳນາດຍິ່ງໃຫຍ່ໄດ້ຫມົດຫລື

8 ນັ້ນສູງກວ່າຟ້າສວັນ ທ່ານຈະທຳສິ່ງໃດໄດ້ ເລິກກວ່າແດນມໍຣະນາ ທ່ານຈະຮູ້ໄດ້ຢ່າງໃດ

9 ວັດແທກເບິ່ງກໍຍາວກວ່າໂລກ ແລະກວ້າງກວ່າທະເລ

10 ຖ້າພຣະອົງຊົງຜ່ານໄປ ແລະຊົງຄຸມຂັງ ແລະຊົງເອີ້ນມາພິພາກສາ ໃຜຈະຂັດຂວາງພຣະອົງໄດ້

11 ເພາະພຣະອົງຊົງຮູ້ຄົນໄຮ້ຄ່າ ເມື່ອພຣະອົງຊົງເຫັນຄວາມຜິດບາບ ພຣະອົງຈະບໍ່ຊົງພິຈາຣະນາຫລື

12 ແຕ່ຄົນໂງ່ຈະໄດ້ຄວາມເຂົ້າໃຈກໍເມື່ອລູກລໍປ່າເກີດມາເປັນຄົນ

13 “ຖ້າທ່ານຕຽມໃຈຂອງທ່ານໄວ້ ແລະທ່ານຢຽດແຂນຂອງທ່ານອອກໄປຫາພຣະອົງ

14 ຖ້າຄວາມບາບຊົ່ວຢູ່ໃນມືຂອງທ່ານຖິ້ມເສັຽໃຫ້ໄກ ແລະຢ່າໃຫ້ຄວາມອະທັມອາໄສຢູ່ໃນເຕັນຂອງທ່ານ

15 ແລ້ວທ່ານຈະເງີຍຫນ້າຂຶ້ນໂດຍປາສຈາກຕຳຫນິ ທ່ານຈະປອດໄພ ແລະບໍ່ຕ້ອງຢ້ານ

16 ທ່ານຈະລືມຄວາມຍາກລຳບາກຂອງທ່ານ ທ່ານຈະຈົດຈຳໄດ້ເຫມືອນນ້ຳທີ່ໄດ້ໄຫລຜ່ານພົ້ນໄປ

17 ແລ້ວຊີວິດຂອງທ່ານຈະສຸກໄສຍິ່ງກວ່າເວລາທ່ຽງວັນ ເຖິງແມ່ນຈະມີຄວາມມືດກໍຈະເຫມືອນເວລາຮຸ່ງເຊົ້າ

18 ແລະທ່ານຈະຮູ້ສຶກປອດໄພ ເພາະມີຄວາມຫວັງ ທ່ານຈະສຳລວດເບິ່ງ ແລະນອນພັກຢ່າງປອດໄພ

19 ທ່ານຈະນອນລົງ ແລະບໍ່ມີໃຜທຳໃຫ້ທ່ານຢ້ານ ຄົນເປັນຈຳນວນຫລາຍຈະມາອ້ອນວອນຂໍຄວາມຊ່ອຍເຫລືອຈາກທ່ານ

20 ແຕ່ຕາຂອງຄົນອະທັມຈະມືດມົວ ຫົນທາງທີ່ລອດພົ້ນຈະອັນຕະທານຫາຍໄປຈາກເຂົາ ແລະຄວາມຫວັງຂອງເຂົາກໍຄືຄວາມຕາຍນັ້ນເອງ”

12. ໂຢບຢືນຢັນເຖິງພຣະກຳລັງ ແລະພຣະສະຕິປັນຍາຂອງພຣະເຈົ້າ

1 ແລ້ວໂຢບຕອບວ່າ,

2 “ບໍ່ຕ້ອງສົງໄສເລີຍວ່າທ່ານທັງຫລາຍເປັນສຽງຂອງປະຊາຊົນ ແລະສະຕິປັນຍາຈະຕາຍໄປພ້ອມກັບທ່ານ

3<