Esther ພຣະທັມເອສເທີ	go back/ກັບຄືນ

ພຣະທັມເອສເທີ

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

ເອສເທີ

1. ພຣະຣາຊີນີຊົງຂັດຂືນຮັບສັ່ງຂອງພຣະຣາຊາອາຮາຊູເອຣູສ

1 ຢູ່ມາໃນຣັຊສະໄຫມຂອງອາຮາຊູເອຣູສ (ອາຮາຊູເອຣູສຜູ້ຊົງປົກຄອງຕັ້ງແຕ່ປະເທດອິນເດັຽເຖິງປະເທດເອທິໂອເປັຽເຫນືອນຶ່ງຮ້ອຍຊາວເຈັດມົນທົນນັ້ນ)

2 ໃນສະໄຫມເມື່ອກະສັດອາຮາຊູເອຣູສປະທັບເທິງຣາຊບັນລັງຂອງພຣະອົງໃນຊູຊາເມືອງປ້ອມ

3 ໃນປີທີ່ສາມແຫ່ງຣັຊການຂອງພຣະອົງ ພຣະອົງພຣະຣາຊທານການລ້ຽງແກ່ເຈົ້ານາຍ ແລະບັນດາຂ້າຣາຊການຂອງພຣະອົງ ນາຍທັບນາຍກອງທັບແຫ່ງເປີເຊັຽແລະເມເດັຽ ແລະຂຸນນາງກັບຜູ້ວ່າຣາຊການມົນທົນເຝົ້າຢູ່ຕໍ່ພຣະພັກພຣະອົງ

4 ຂນະທີ່ພຣະອົງຊົງສະແດງຣາຊສົມບັດອັນຮຸ່ງເຮືອງຂອງພຣະອົງ ທັງຄວາມໂອ່ອ່າຕະການອັນຮຸ່ງໂຣດຂອງພຣະອົງຢູ່ເປັນເວລາຫລາຍວັນເຖິງນຶ່ງຮ້ອຍແປດສິບວັນ

5 ເມື່ອພົ້ນວັນເຫລົ່ານີ້ແລ້ວພຣະອົງປະທານການລ້ຽງແກ່ປະຊາຊົນຜູ້ຢູ່ໃນຊູຊາເມືອງປ້ອມ ທັງຜູ້ໃຫຍ່ແລະຜູ້ນ້ອຍ ເຈັດວັນທີ່ໃນເດີ່ນອຸທຍານແຫ່ງຣາຊສຳນັກ

6 ມີຜ້າກັ້ງຝ້າຍສີຂາວແລະສີມ່ວງຄ້ຳ ມີສາຍປ່ານ ແລະເຊືອກຂົນແກະ ສີມ່ວງຄ້ອງຮ່ວງເງິນແລະເສົາຫີນອ່ອນ ທັງຕຽງທອງຄຳແລະເງິນເທິງພື້ນລາດປູນ ຝັງຫີນແດງ ຫີນອ່ອນ ມຸກດາ ແລະຫີນອ່ອນສີດຳ

7 ເຄື່ອງດື່ມກໍໃສ່ຖ້ວຍທອງຄຳສົ່ງເປັນຖ້ວຍຫລາຍຊະນິດ ແລະເຫລົ້າອະງຸ່ນຂອງຣາຊສຳນັກມາກມາຍຕາມພຣະທັຍກວ້າງຂວາງຂອງພຣະຣາຊາ

8 ການດື່ມກໍກະທຳກັນຕາມກົດຫມາຍທີ່ບໍ່ມີການບັງຄັບ ເພາະພຣະຣາຊາຊົງມີພຣະກະແສຮັບສັ່ງໄປຍັງພະນັກງານວ່າ ໃຫ້ທຸກຄົນທຳໄດ້ຕາມໃຈປາຖນາ

9 ພຣະຣາຊີນີວັຊຕີກໍພຣະຣາຊທານການລ້ຽງແກ່ສະຕຣີໃນຣາຊສຳນັກຊຶ່ງເປັນຂອງກະສັດອາຮາຊູເອຣູສດ້ວຍ

10 ໃນວັນທີ່ເຈັດເມື່ອພຣະທັຍຂອງພຣະຣາຊາລື້ນເຣີງດ້ວຍເຫລົ້າອະງຸ່ນ ພຣະອົງຊົງບັນຊາ ເມຮູມານ ບິສທາ ຮາຣ໌ໂບນາ ບິກທາ ແລະອາບັກທາ ເຊທາຣ໌ ແລະຄາຣ໌ກັສ ຂັນທີ (ຄົນທີ່ຖືກຕ່ອນ) ທັງເຈັດຜູ້ປົນນິບັດເຈົ້າຊີວິດອາຮາຊູເອຣູສ

11 ໃຫ້ໄປເຊີນພຣະຣາຊີນີວັຊຕີສວມມົງກຸດມາເຝົ້າພຣະຣາຊາ ເພື່ອຈະໃຫ້ປະຊາຊົນແລະເຈົ້ານາຍຂອງພຣະອົງໄດ້ຊົມພຣະສິຣິໂສມຂອງພຣະນາງເພາະພຣະນາງງາມຫລາຍ

12 ແຕ່ພຣະນາງວັຊຕີຊົງປະຕິເສດບໍ່ມາຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະຣາຊາທີ່ຮັບສັ່ງໄປກັບຂັນທີ ເມື່ອເປັນເຊັ່ນນີ້ພຣະຣາຊາຊົງເດືອດດານ ແລະພຣະພິໂຣດຂອງພຣະອົງຣະອຸຢູ່ໃນພຣະອຸຣະ

13 ຝ່າຍເຈົ້າຊີວິດຈຶ່ງສັ່ງກັບຄົນທີ່ມີປັນຍາຜູ້ຊາບກາລະ (ເພາະນີ້ເປັນວິທີດຳເນີນການຂອງພຣະຣາຊາຕໍ່ບັນດາຜູ້ທີ່ເຈນຈັດໃນກົດຫມາຍແລະການພິພາກສາ

14 ຜູ້ທີ່ຮອງພຣະອົງ ຄື ຄາຣ໌ເຊນາ ເຊທາຣ໌ ອັດມາທາ ຕາຣ໌ຊິດ ເມເຣສ ມາຣ໌ເຊນາ ແລະເມມູການ ເຈົ້ານາຍທັງເຈັດຂອງເປີເຊັຽ ແລະເມເດັຽ ຜູ້ເຄີຍເຂົ້າເຝົ້າພຣະຣາຊາ ແລະນັ່ງກ່ອນໃນຣາຊອານາຈັກ)

15 ວ່າ, “ຕາມກົດຫມາຍຈະຕ້ອງກະທຳສິ່ງໃດຕໍ່ພຣະຣາຊີນີວັຊຕີ ເພາະວ່າພຣະນາງບໍ່ໄດ້ປະຕິບັດຕາມພຣະບັນຊາຂອງກະສັດອາຮາຊູເອຣູສຊຶ່ງຮັບສັ່ງໄປກັບຂັນທີ”

16 ເມມູການຈຶ່ງທູນຕໍ່ພຣະພັກພຣະຣາຊາແລະເຈົ້ານາຍທັງປວງວ່າ, “ພຣະຣາຊີນີໄດ້ຊົງກະທຳຜິດບໍ່ໃຊ່ພຣະຣາຊາເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຕໍ່ເຈົ້ານາຍທັງປວງແລະປະຊາຊົນທັງປວງຜູ້ຢູ່ໃນມົນທົນທັງສິ້ນຂອງກະສັດອາຮາຊູເອຣູສ

17 ເພາະສິ່ງທີ່ພຣະຣາຊີນີຊົງກະທຳນີ້ຈະເປັນທີ່ຊາບແກ່ສະຕຣີທັງປວງ ເຮັດໃຫ້ເຂົາມອງເບິ່ງຜົວຂອງເຂົາດ້ວຍຄວາມປມາດ ເພາະເຂົາຈະເວົ້າວ່າ “ກະສັດອາຮາຊູເອຣູສມີພຣະບັນຊາໃຫ້ນຳພຣະຣາຊີນີມາຕໍ່ພຣະພັກພຣະອົງ ແຕ່ພຣະນາງບໍ່ສະເດັດມາ

18 ໃນບັດນີ້ເຈົ້ານາຍຜູ້ຍິງແຫ່ງເປີເຊັຽ ແລະເມເດັຽຊຶ່ງໄດ້ຍິນເຖິງມາຣະຍາດຂອງພຣະຣາຊີນີ ກໍຈະເລົ່າໃຫ້ເຈົ້ານາຍທັງປວງຂອງພຣະຣາຊາຮູ້ທົ່ວກັນ ເຮັດໃຫ້ມີຄວາມປມາດແລະຄວາມໂກດຂຶ້ນເປັນອັນມາກ

19 ຖ້າເປັນທີ່ພໍພຣະທັຍພຣະຣາຊາ ຂໍໃຫ້ມີພຣະຣາຊໂອງການຈາກພຣະອົງ ແລະໃຫ້ບັນທຶກໄວ້ໃນກົດຫມາຍຂອງຄົນເປີເຊັຽແລະຄົນເມເດັຽ ຢ່າງທີ່ຄືນຄຳບໍ່ໄດ້ວ່າ ວັຊຕີຈະເຂົ້າເຝົ້າກະສັດອາຮາຊູເອຣູສບໍ່ໄດ້ ແລະຂໍພຣະຣາຊາປະທານຕຳແຫນ່ງຣາຊີນີໃຫ້ແກ່ຍິງອື່ນທີ່ດີກວ່າພຣະນາງ

20 ດັ່ງນັ້ນເມື່ອເຈົ້າຊີວິດຊົງຂຽນຄຳປະກາດ ຕລອດພຣະຣາຊອານາຈັກຂອງພຣະອົງ (ອັນກວ້າງໃຫຍ່ຢ່າງຍິ່ງນັ້ນ) ສະຕຣີທັງປວງຈະຕ້ອງໃຫ້ກຽດຜົວຂອງຕົນ ບໍ່ວ່າສູງຫລືຕ່ຳ”

21 ຄຳທູນແນະນຳນີ້ເປັນທີ່ພໍພຣະທັຍເຈົ້າຊີວິດແລະເຈົ້ານາຍ ເຈົ້າຊີວິດຈຶ່ງຊົງກະທຳຕາມທີ່ເມມູການທູນສເນີ

22 ພຣະອົງຊົງມີພຣະອັກສອນໄປທົ່ວແຂວງຂອງ ພຣະອົງ ເຖິງທຸກແຂວງຕາມວິທີຂຽນຂອງແຂວງນັ້ນ ແລະເຖິງທຸກຊົນຊາດຕາມພາສາຂອງເຂົາ ໃຫ້ຊາຍທຸກຄົນເປັນເຈົ້າເປັນນາຍໃນເຮືອນຂອງຕົນ ແລະເວົ້າຕາມພາສາຊາດຂອງຕົນ

2. ຊົງສະຖາປະນາເອສເທີເປັນພຣະຣາຊີນີ

1 ພາຍຫລັງເຫດການເຫລົ່ານີ້ ເມື່ອພຣະພິໂຣດຂອງກະສັດອາຮາຊູເອຣູສສງົບລົງ ພຣະອົງຊົງລະຣຶກເຖິງວັຊຕີແລະສິ່ງພຣະນາງຊົງກະທຳ ແລະຄຳປະກາດທີ່ພຣະອົງຊົງອອກເຣື່ອງຂອງນາງ

2 ຂ້າຣາຊການຂອງເຈົ້າຊີວິດຜູ້ປົນນິບັດພຣະອົງຢູ່ຈຶ່ງທູນວ່າ, “ຂໍຊົງໃຫ້ຫາຍິງພົມມະຈາຣີສາວສວຍມາຖວາຍພຣະຣາຊາ

3 ແລະຂໍພຣະຣາຊາຊົງແຕ່ງຕັ້ງເຈົ້າຫນ້າທີ່ທຸກແຂວງແຫ່ງຣາຊອານາຈັກຂອງພຣະອົງ ໃຫ້ຫາຍິງພົມມະຈາຣີສາວງາມມາຍັງຮາເຣັມໃນຊູຊາເມືອງປ້ອມ ໃຫ້ຢູ່ໃນອາຣັກຂາຂອງເຮກັຍຂັນທີຂອງພຣະຣາຊາຜູ້ດູແລສະຕຣີ ແລະຂໍປະທານເຄື່ອງປະເທືອງຜິວສຳລັບຍິງເຫລົ່ານັ້ນ

4 ແລະຂໍໃຫ້ຍິງສາວຄົນທີ່ພຣະຣາຊາພໍພຣະທັຍໄດ້ເປັນພຣະຣາຊີນີແທນວັຊຕີ” ຂໍ້ນີ້ພໍພຣະທັຍພຣະຣາຊາ ພຣະອົງຈຶ່ງຊົງກະທຳຕາມນັ້ນ

5 ຍັງມີຢິວຄົນນຶ່ງໃນຊູຊາເມືອງປ້ອມຊື່ ໂມຣ໌ເດກັຍ ບຸດຢາອີຣ໌ ຜູ້ເປັນບຸດຂອງຄິສ ຄົນເບັນຢາມິນ

6 ຜູ້ຖືກກວາດຕ້ອນຈາກເຢຣູຊາເລັມໃນຫມູ່ຊະເລີຍທີ່ຖືກກວາດຕ້ອນໄປພ້ອມກັບເຢໂກນິຢາເຈົ້າຊີວິດຂອງຢູດາຜູ້ຊຶ່ງເນບຸກາດເນສຊາພຣະຣາຊາຂອງບາບິໂລນໄດ້ກວາດຕ້ອນໄປນັ້ນ

7 ທ່ານໄດ້ລ້ຽງດູຮາດາຊາຄື ເອສເທີບຸດສາວລຸງຂອງທ່ານ ເພາະນາງບໍ່ມີພໍ່ແມ່ ຍິງສາວຄົນນີ້ຮູບງາມແລະຫນ້າເບິ່ງ ເມື່ອບິດາມານດາຂອງນາງສິ້ນຊີວິດແລ້ວ ໂມຣ໌ເດກັຍກໍຮັບນາງມາລ້ຽງເປັນບຸດຕຣີ

8 ເມື່ອຮັບສັ່ງຂອງພຣະຣາຊາແລະຄຳປະກາດຂອງພຣະອົງປະກາດອອກໄປ ແລະເມື່ອເຂົາຮວບຮວມຍິງສາວທັງຫລາຍເຂົ້າມາໃນຊູຊາເມືອງປ້ອມ ເອສເທີກໍຖືກນຳເຂົ້າມາໄວ້ໃນຣາຊສຳນັກຢູ່ໃນອາຣັກຂາຂອງເຮກັຍຜູ້ດູແລສະຕຣີ

9 ຍິງນັ້ນເປັນທີ່ພໍໃຈເຂົາ ແລະນາງກໍເປັນທີ່ໂປດປານແກ່ເຂົາ ເຂົາຈຶ່ງຮີບຈັດຫາເຄື່ອງປະເທືອງຜິວ ແລະສ່ວນອາຫານຂອງນາງໃຫ້ນາງ ພ້ອມກັບສາວໃຊ້ທີ່ຄັດເລືອກແລ້ວເຈັດຄົນຈາກຣາຊສຳນັກ ແລ້ວກໍເລື່ອນນາງແລະສາວໃຊ້ຂອງນາງຂຶ້ນໄປຍັງສະຖານທີ່ດີທີ່ສຸດໃນຮາເຣັມ

10 ເອສເທີບໍ່ໄດ້ບອກໃຫ້ຊາບເຖິງຊາດແລະຍາດຂອງນາງ ເພາະໂມຣ໌ເດກັຍກຳຊັບນາງບໍ່ໃຫ້ໃຜຮູ້

11 ທຸກໆວັນໂມຣ໌ເດກັຍເດີນມາຫນ້າເດີ່ນຂອງຮາເຣັມ ເພື່ອຟັງຂ່າວເອສເທີວ່າເປັນຢ່າງໃດ ແລະມີສິ່ງໃດເກີດຂຶ້ນແກ່ນາງ

12 ເມື່ອເຖິງເວນທີ່ສາວໆທຸກຄົນຈະເຂົ້າໄປເຝົ້າກະສັດອາຮາຊູເອຣູສ ຫລັງຈາກໄດ້ຕຽມຕົວຕາມຣະບຽບຂອງຍິງສິບສອງເດືອນແລ້ວ (ແລະນີ້ເປັນເວລາປົກກະຕິສໍາລັບປະເທືອງຜິວ ຄືຊະໂລມກາຍຍິງດ້ວຍນ້ຳມັນກຳຍານຫົກເດືອນ ແລະຫົກເດືອນດ້ວຍເຄື່ອງເທດແລະນ້ຳມັນປະເທືອງຜິວ)

13 ເມື່ອຜູ້ຍິງຈະເຂົ້າໄປເຝົ້າພຣະຣາຊາຢ່າງນີ້ ນາງຈະຕ້ອງການເອົາສິ່ງໃດຈາກຮາເຣັມໄປຍັງຣາຊສຳນັກ ກໍເອົາໄປໄດ້

14 ນາງເຂົ້າໄປເຝົ້າໃນເວລາຄ່ຳ ແລະໃນເວລາຕອນເຊົ້ານາງກັບອອກມາໃນຮາເຣັມທີ່ສອງໃນອາຣັກຂາຂອງຊາອັຊກັສ ຂັນທີຂອງພຣະຣາຊາຜູ້ດູແລນາງຫ້ອງ ນາງບໍ່ໄດ້ເຂົ້າໄປເຝົ້າພຣະຣາຊາອີກ ນອກຈາກພຣະຣາຊາຈະພໍພຣະທັຍໃນນາງ ແລະຊົງເອີ້ນຊື່ນາງໃຫ້ເຂົ້າເຝົ້າ

15 ເມື່ອເຖິງເວນຂອງເອສເທີ ບຸດສາວຂອງອາບິຮາອິນ ລຸງຂອງໂມຣ໌ເດກັຍຜູ້ຊຶ່ງຮັບນາງໄວ້ເປັນບຸດຕຣີ ຈະເຂົ້າເຝົ້າພຣະຣາຊາ ນາງບໍ່ໄດ້ຂໍສິ່ງໃດ ນອກຈາກສິ່ງທີ່ເຮກັຍຂັນທີຂອງພຣະຣາຊາດູແລຜູ້ຍິງແນະນຳ ຝ່າຍເອສເທີເປັນທີ່ຖືກຕາທຸກຄົນທີ່ເຫັນນາງ

16 ເມື່ອເຂົາພາເອສເທີເຂົ້າໄປເຝົ້າກະສັດອາຮາຊູເອຣູສ ໃນພຣະຣາຊສຳນັກ ໃນເດືອນທີ່ສິບຊຶ່ງເປັນເດືອນເຕເບທ ໃນປີທີ່ເຈັດແຫ່ງຣັຊການຂອງພຣະອົງ

17 ພຣະຣາຊາຊົງຮັກເອສເທີຍິ່ງກວ່າຍິງອື່ນທັງສິ້ນ ແລະນາງໄດ້ຮັບພຣະກະຣຸນາແລະຄວາມໂປດປານໃນສາຍພຣະເນດຂອງພຣະອົງມາກກວ່າຍິງພົມມະຈາຣີທັງສິ້ນ ພຣະອົງຈຶ່ງຊົງສວມມົງກຸດເທິງຫົວຂອງນາງ ແລະຊົງຕັ້ງນາງໃຫ້ເປັນພຣະຣາຊີນີແທນວັຊຕີ

18 ແລ້ວພຣະຣາຊາພຣະຣາຊທານການລ້ຽງແກ່ເຈົ້ານາຍແລະຂ້າຣາຊການທັງປວງຂອງພຣະອົງ ເປັນການລ້ຽງຂອງພຣະນາງເອສເທີ ພຣະອົງຊົງອະນຸມັດໃຫ້ຊົງສ່ວຍແກ່ແຂວງທັງຫລາຍ ແລະ ພຣະຣາຊທານຂອງກຳນັນດ້ວຍພຣະທັຍກວ້າງຂວາງ

19 ເມື່ອເຂົາຮວບຮວມຍິງພົມມະຈາຣີມາຄັ້ງທີ່ສອງ ໂມຣ໌ເດກັຍນັ່ງຢູ່ທີ່ປະຕູພຣະຣາຊວັງ

20 ຝ່າຍພຣະນາງເອສເທີນັ້ນບໍ່ໄດ້ຊົງໃຫ້ໃຜຊາບເຖິງພຣະຍາດຫລືຊົນຊາດຂອງພຣະນາງດັ່ງທີ່ໂມຣ໌ເດກັຍກຳຊັບພຣະນາງໄວ້ ເພາະພຣະນາງເອສເທີຊົງເຊື່ອຟັງໂມຣ໌ເດກັຍ ເຊັ່ນດຽວກັບເມື່ອເຂົາລ້ຽງດູ ພຣະນາງມາ

21 ໃນຄັ້ງນັ້ນເມື່ອໂມຣ໌ເດກັຍນັ່ງຢູ່ທີ່ປະຕູພຣະຣາຊວັງ ບິກທານແລະເຕເຣສ ຂັນທີສອງຄົນຂອງ ພຣະຣາຊາ ຜູ້ເຝົ້າປະຕູຫ້ອງນອນ ມີຄວາມໂກດແລະຊອກຫາທາງທີ່ຈະທຳຮ້າຍກະສັດອາຮາຊູເອຣູສ

22 ເຣື່ອງນີ້ຮູ້ເຖິງໂມຣ໌ເດກັຍ ແລະທ່ານກໍທູນພຣະຣາຊີນີເອສເທີ ພຣະນາງເອສເທີກາບທູນພຣະຣາຊາໃນນາມຂອງໂມຣ໌ເດກັຍ

23 ເມື່ອມີການສອບສວນເຣື່ອງນີ້ວ່າເປັນຄວາມຈິງແລ້ວ ພຣະຣາຊາກໍຊົງໃຫ້ແຂວນຄໍສອງຄົນນັ້ນເສັຽທີ່ຫລັກ ແລະບັນທຶກເຣື່ອງໄວ້ໃນຫນັງສືພົງສາວະດານຕໍ່ພຣະພັກພຣະຣາຊາ

3. ແຜນການປອງຮ້າຍຂອງຮາມານທີ່ຈະທຳລາຍພວກຢິວ

1 ພາຍຫລັງເຫດການເຫລົ່ານີ້ ກະສັດອາຮາຊູເອຣູສຊົງເລື່ອນຍົດຮາມານບຸດຮັມເມດາທາ ຄົນອາກັກ ພຣະຣາຊາຊົງເລື່ອນທ່ານແລະຊົງຕັ້ງເກົ້າອີ້ຂອງທ່ານໄວ້ເຫນືອກວ່າຂອງເຈົ້ານາຍທັງປວງທີ່ຢູ່ກັບພຣະອົງ

2 ຂ້າຣາຊການຊຶ່ງຢູ່ທີ່ປະຕູພຣະຣາຊວັງກໍກາບລົງສະແດງຄວາມເຄົາຣົບຕໍ່ຮາມານ ເພາະພຣະຣາຊາຊົງບັນຊາໃຫ້ສະແດງຄວາມເຄົາຣົບຕໍ່ທ່ານເຊັ່ນນັ້ນ ແຕ່ໂມຣ໌ເດກັຍບໍ່ໄດ້ກາບຫລືສະແດງຄວາມເຄົາຣົບ

3 ຂ້າຣາຊການຊຶ່ງຢູ່ທີ່ປະຕູພຣະຣາຊວັງຈຶ່ງເວົ້າກັບໂມຣ໌ເດກັຍວ່າ, “ເປັນຫຍັງທ່ານລະເມີດຄຳສັ່ງຂອງພຣະຣາຊາ”

4 ຢູ່ມາເມື່ອເຂົາທັງຫລາຍເວົ້າກັບທ່ານມື້ແລ້ວມື້ເລົ່າ ແລະທ່ານບໍ່ຟັງເຂົາ ເຂົາກໍໄປບອກຮາມານເພື່ອຈະເບິ່ງວ່າຖ້ອຍຄຳຂອງໂມຣ໌ເດກັຍຈະຊະນະຫລືບໍ່ ເພາະທ່ານບອກເຂົາວ່າທ່ານເປັນຄົນຢິວ

5 ເມື່ອຮາມານເຫັນວ່າໂມຣ໌ເດກັຍບໍ່ກາບລົງຫລືສະແດງຄວາມເຄົາຣົບຕໍ່ທ່ານ ກໍເດືອດດານ

6 ແຕ່ທ່ານເຫັນວ່າເປັນການເສັຽກຽດທີ່ຈະຈັບກຸມໂມຣ໌ເດກັຍຄົນດຽວ ຮາມານຈຶ່ງຫາຊ່ອງທາງທີ່ຈະທຳລາຍຢິວທັງຫມົດ ຄືຊົນຊາດຂອງໂມຣ໌ເດກັຍທົ່ວຣາຊອານາຈັກຂອງອາຮາຊູເອຣູສ

7 ໃນເດືອນທຳອິດຊຶ່ງເປັນເດືອນນິສານ ປີທີ່ສິບສອງແຫ່ງຣັຊການກະສັດອາຮາຊູເອຣູສ ເຂົາພາກັນໃຊ້ສະຫລາກ (ຊຶ່ງເອີ້ນກັນວ່າ ປູລິມ) ຕໍ່ຫນ້າຮາມານເພື່ອຫາມື້ດີເດືອນດີໃນການດຳເນີນແຜນປອງຮ້າຍຂອງຕົນໄດ້ວັນທີ່ສິບສາມແລະເດືອນທີ່ສິບສອງ ຄືເປັນເດືອນອາດາຣ໌

8 ແລ້ວຮາມານທູນກະສັດອາຮາຊູເອຣູສວ່າ, “ມີຊົນຊາດນຶ່ງກະຈາຍຢູ່ທົ່ວ ແລະແຍກກັນຢູ່ຖ້າມກາງຊົນຊາດທັງຫລາຍໃນມົນທົນແຫ່ງຣາຊອານາຈັກຂອງພຣະອົງ ກົດຫມາຍຂອງເຂົາຜິດກັບກົດຫມາຍຂອງຊົນຊາດອື່ນທັງສິ້ນ ແລະພວກນີ້ບໍ່ຮັກສາກົດຫມາຍຂອງພຣະຣາຊາ ການທີ່ພຣະຣາຊາຊົງປ່ອຍເຂົາໄວ້ນີ້ບໍ່ບັງເກີດປໂຍດແກ່ພຣະອົງ

9 ຖ້າເປັນທີ່ພໍພຣະທັຍພຣະຣາຊາ ຂໍຊົງອອກຄຳສັ່ງໃຫ້ທຳລາຍລ້າງເຂົາເສັຽເຖີດ ແລະຂ້ານ້ອຍຈະຖວາຍເງິນນຶ່ງຫມື່ນຕະລັນໃສ່ມືບັນດາຜູ້ທີ່ດູແລ ພຣະຣາຊກິຈຂອງພຣະຣາຊາເພື່ອເຂົາຈະໄດ້ໃສ່ໃນພຣະຄັງຂອງພຣະຣາຊາ”

10 ເຈົ້າຊີວິດຈຶ່ງຖອດແຫວນຕາອອກຈາກພຣະຫັດຂອງພຣະອົງມອບແກ່ຮາມານບຸດຮັມເມດາທາ ຄົນອາກັກ ສັດຕຣູຂອງພວກຢິວ

11 ແລະກ່າວກັບຮາມານວ່າ, “ເຣົາມອບເງິນນັ້ນໃຫ້ແກ່ທ່ານ ແລະມອບປະຊາຊົນແກ່ທ່ານດ້ວຍ ເພື່ອຈະທຳແກ່ເຂົາຕາມທີ່ທ່ານເຫັນດີ”

12 ແລ້ວຊົງເອີ້ນຣາຊອາຣັກເຂົ້າມາໃນວັນທີ່ສິບສາມເດືອນຕົ້ນ ໃຫ້ຂຽນປະກາດຕາມທີ່ຮາມານສັ່ງໄວ້ທຸກປະການ ສົ່ງໄປຍັງຜູ້ປົກຄອງແຂວງຂອງພຣະຣາຊາ ເຖິງປົກຄອງເມືອງມົນທົນທັງປວງ ແລະ ເຖິງເຈົ້ານາຍແຫ່ງຊົນຊາດ ເຖິງທຸກມົນທົນເປັນຕົວອັກສອນຂອງມົນທົນນັ້ນ ແລະເຖິງຊົນທຸກຊາດເປັນພາສາຂອງເຂົາ ຂຽນໃນພຣະນາມຂອງກະສັດອາຮາຊູອາຮັສ ແລະປະທັບຕາດ້ວຍແຫວນຂອງພຣະຣາຊາ

13 ໃຫ້ຄົນເດີນຂ່າວຈົດຫມາຍເຫລົ່ານີ້ໄປເຖິງມົນທົນຂອງພຣະຣາຊາທັງສິ້ນ ສັ່ງໃຫ້ທຳລາຍ ສັງຫານ ແລະລ້າງຢິວທັງປວງ ທັງຫນຸ່ມແລະຜູ້ເຖົ້າ ເດັກນ້ອຍແລະຜູ້ຍິງໃນວັນດຽວກັນ ຄືວັນທີ່ສິບສາມເດືອນທີ່ສິບສອງ ຊຶ່ງເປັນເດືອນອາດາຣ໌ ແລະໃຫ້ຍຶດເຂົ້າຂອງຂອງເຂົາໄປຫມົດ

14 ໃຫ້ອອກສຳເນົາເອກກະສານນັ້ນເປັນຄຳປະກາດໃນທຸກມົນທົນ ນຳໄປປ່າວຮ້ອງໃຫ້ຊົນຊາດທັງປວງຕຽມພ້ອມເພື່ອວັນນັ້ນ

15 ບັນດາຄົນເດີນຂ່າວກໍຮີບໄປຕາມຮັບສັ່ງຂອງພຣະຣາຊາ ແລະອອກປະກາດນັ້ນໃນຊູຊາເມືອງປ້ອມ ພຣະຣາຊາກໍປະທັບດື່ມກັບຮາມານ ສ່ວນຊາວນະຄອນຊູຊາກໍພາກັນຮ້ອນໃຈ

4. ເອສເທີສັນຍາທີ່ຈະກາບທູນອ້ອນວອນເພື່ອປະຊາຊົນຂອງພຣະນາງ

1 ເມື່ອໂມຣ໌ເດກັຍຊາບທຸກຢ່າງທີ່ໄດ້ກະທຳໄປແລ້ວ ກໍຈີກເຄື່ອງນຸ່ງຂອງຕົນສວມຜ້າກະສອບແລະໃສ່ຂີ້ເຖົ່າ ແລະອອກໄປກາງນະຄອນ ຄ່ຳຄວນດ້ວຍສຽງດັງຢ່າງຂົ່ມຂື່ນ

2 ທ່ານຂຶ້ນໄປຢູ່ທີ່ທາງເຂົ້າປະຕູຂອງພຣະຣາຊາ ເພາະບໍ່ມີຜູ້ໃດທີ່ສວມຜ້າກະສອບເຂົ້າປະຕູຂອງ ພຣະຣາຊາໄດ້

3 ແລະໃນທຸກມົນທົນທີ່ພຣະບັນຊາຂອງພຣະຣາຊາແລະການປະກາດຂອງພຣະອົງໄປເຖິງ ກໍມີການໄວ້ທຸກຢ່າງໃຫຍ່ຫລວງຖ້າມກາງພວກຢິວ ດ້ວຍການອົດອາຫານ ຮ້ອງໄຫ້ແລະຄ່ຳຄວນ ແລະຄົນເປັນຈຳນວນຫລາຍນອນໃນຜ້າກະສອບແລະມີຂີ້ເຖົ່າ

4 ເມື່ອສາວໃຊ້ແລະຂັນທີຂອງພຣະນາງເອສເທີມາທູນພຣະນາງ ພຣະຣາຊີນີກໍເປັນທຸກໃນພຣະທັຍຍິ່ງນັກ ພຣະນາງຊົງສົ່ງເຄື່ອງນຸ່ງໄປໃຫ້ແກ່ໂມຣ໌ເດກັຍ ເພື່ອທ່ານຈະໄດ້ຖອດຜ້າກະສອບຂອງທ່ານອອກເສັຽ ແຕ່ທ່ານບໍ່ຍອມຮັບຜ້ານັ້ນ

5 ແລ້ວພຣະນາງເອສເທີກໍເອີ້ນຮາທາກຂັນທີຄົນນຶ່ງຂອງພຣະຣາຊາ ຜູ້ຊຶ່ງພຣະອົງຊົງແຕ່ງຕັ້ງໃຫ້ບົວລະບັດພຣະນາງກ່າວສັ່ງໃຫ້ໄປຫາໂມຣ໌ເດກັຍ ເພື່ອຈະຊົງຊາບວ່າ ເຣື່ອງຫຍັງ ແລະເປັນຫຍັງຈຶ່ງທຳເຊັ່ນນັ້ນ

6 ຮາທາກອອກໄປຫາໂມຣ໌ເດກັຍທີ່ລານກວ້າງກາງແຈ້ງທີ່ໃນນະຄອນ ຂ້າງຫນ້າປະຕູຂອງພຣະຣາຊາ

7 ໂມຣ໌ເດກັຍກໍເລົ່າເຣື່ອງທັງສິ້ນທີ່ເກີດແກ່ທ່ານ ແລະຈຳນວນເງິນຖືກຕ້ອງທີ່ຮາມານສັນຍາຖວາຍແກ່ພຣະຄັງຂອງພຣະຣາຊາເພື່ອການທຳລາຍພວກຢິວ

8 ໂມຣ໌ເດກັຍຍັງໄດ້ໃຫ້ສຳເນົາປະກາດຂຽນທີ່ອອກໃນຊຸຊາສັ່ງໃຫ້ທຳລາຍເຂົາທັງຫລາຍເພື່ອນຳໄປສະແດງແກ່ພຣະນາງເອສເທີ ອະທິບາຍເຣື່ອງໃຫ້ພຣະນາງ ແລະກຳຊັບໃຫ້ພຣະນາງເຂົ້າເຝົ້າພຣະຣາຊາ ເພື່ອທູນອ້ອນວອນພຣະອົງ ແລະວິງວອນພຣະອົງເພື່ອເຫັນແກ່ຊົນຊາດຂອງພຣະນາງ

9 ຮາທາກກໍກັບໄປທູນພຣະນາງເອສເທີເຖິງສິ່ງທີ່ໂມຣ໌ເດກັຍໄດ້ບອກໄວ້

10 ແລ້ວພຣະນາງເອສເທີກໍບອກຮາທາກໃຫ້ສົ່ງຂ່າວໄປໃຫ້ໂມຣ໌ເດກັຍວ່າ,

11 “ຂ້າຣາຊການຂອງພຣະຣາຊາທັງສິ້ນ ແລະປະຊາຊົນໃນບັນດາມົນທົນຂອງພຣະຣາຊາຊາບຢູ່ວ່າ ຖ້າຊາຍຫລືຍິງຄົນໃດເຂົ້າເຝົ້າພຣະຣາຊາພາຍໃນພຣະລານຊັ້ນໃນໂດຍບໍ່ໄດ້ຊົງເອີ້ນ ກໍມີກົດຫມາຍຢູ່ຂໍ້ດຽວເຫມືອນກັນຫມົດ ໃຫ້ລົງໂທດເຖິງຕາຍ ເວັ້ນເສັຽແຕ່ຜູ້ຊຶ່ງພຣະຣາຊາຍື່ນໄມ້ເທົ້າຄຳອອກຮັບຄົນນັ້ນຈຶ່ງຈະມີຊີວິດຢູ່ໄດ້ ສ່ວນຂ້ອຍພຣະຣາຊາກໍບໍ່ໄດ້ຕຣັດເອີ້ນໃຫ້ເຂົ້າເຝົ້າມາສາມສິບວັນແລ້ວ”

12 ເຂົາທັງຫລາຍກໍມາບອກໂມຣ໌ເດກັຍເຖິງສິ່ງທີ່ ພຣະນາງເອສເທີຕຣັດນັ້ນ

13 ໂມຣ໌ເດກັຍຈຶ່ງບອກເຂົາໃຫ້ກັບໄປທູນຕອບພຣະນາງເອສເທີວ່າ, “ຢ່າຄິດວ່ານາງຢູ່ໃນຣາຊສຳນັກຈະລອດພົ້ນໄດ້ດີກວ່າພວກຢິວອື່ນໆ

14 ເພາະຖ້ານາງງຽບຢູ່ໃນເວລານີ້ ຄວາມຊ່ອຍເຫລືອແລະການຊ່ອຍກູ້ຈະມາເຖິງພວກຢິວຈາກທີ່ອື່ນ ແຕ່ນາງແລະຄົວເຮືອນບິດາຂອງນາງຈະພິນາດ ທີ່ຈິງນາງມາຮັບຕຳແຫນ່ງຣາຊີນີກໍເພື່ອຍາມເຊັ່ນນີ້ກໍເປັນໄດ້ ໃຜຈະຮູ້”

15 ແລ້ວເອສເທີຕຣັດບອກເຂົາໃຫ້ໄປບອກໂມຣ໌ເດກັຍວ່າ,

16 “ໄປເຖີດ ໃຫ້ຮວບຮວມພວກຢິວທັງສິ້ນທີ່ຫາພົບໃນຊູຊາ ແລະຖືອົດອາຫານເພື່ອຂ້ອຍ ຢ່າຮັບປະທານ ຢ່າດື່ມສາມວັນກາງຄືນຫລືກາງເວັນ ຂ້ອຍແລະສາວໃຊ້ຂອງຂ້ອຍຈະອົດອາຫານຢ່າງທ່ານດ້ວຍ ແລ້ວຂ້ອຍຈະເຂົ້າເຝົ້າພຣະຣາຊາ ແມ້ວ່າເປັນການຝ່າຝືນກົດຫມາຍ ຖ້າຂ້ອຍພິນາດ ຂ້ອຍກໍພິນາດ”

17 ໂມຣ໌ເດກັຍກໍໄປກະທຳທຸກຢ່າງຕາມທີ່ພຣະນາງເອສເທີຮັບສັ່ງແກ່ທ່ານ

5. ເອສເທີຊົງເຊີນພຣະຣາຊາແລະຮາມານໄປສະເຫວີຍທີ່ຕຳນັກ

1 ຢູ່ມາໃນວັນທີ່ສາມພຣະນາງເອສເທີຊົງສລອງ ພຣະອົງແລະປະທັບຢືນທີ່ໃນລານຊັ້ນໃນຂອງ ພຣະຣາຊສຳນັກກົງກັນຂ້າມກັບທ້ອງພຣະໂຮງໃຫຍ່ຂອງພຣະຣາຊາ ພຣະຣາຊາປະທັບເທິງຣາຊບັນລັງ ພາຍໃນພຣະຣາຊວັງກົງຂ້າມທາງເຂົ້າ ພຣະຣາຊວັງ

2 ເມື່ອພຣະຣາຊາທອດພຣະເນດເຫັນພຣະຣາຊີນີ ເອສເທີປະທັບຢືນຢູ່ໃນພຣະລານ ພຣະນາງກໍເປັນທີ່ໂປດປານໃນສາຍພຣະເນດຂອງພຣະອົງ ພຣະອົງຈຶ່ງຊົງຍື່ນໄມ້ເທົ້າຄຳຊຶ່ງຢູ່ໃນພຣະຫັດຂອງ ພຣະອົງແກ່ພຣະນາງເອສເທີ ພຣະນາງກໍສະເດັດເຂົ້າມາແຕະຍອດໄມ້ເທົ້າ

3 ພຣະຣາຊາກ່າວກັບພຣະນາງວ່າ, “ພຣະຣາຊີນີ ເອສເທີ ມີເຣື່ອງຫຍັງ ພຣະນາງຕ້ອງການສິ່ງໃດ ກໍຈະປະທານໃຫ້ແກ່ພຣະນາງເຖິງເຄິ່ງຣາຊອານາຈັກຂອງເຣົາ”

4 ແລະພຣະນາງເອສເທີທູນວ່າ, “ຖ້າເປັນທີ່ພໍພຣະທັຍພຣະຣາຊາ ຂໍພຣະຣາຊາສະເດັດມາພ້ອມກັບຮາມານໃນວັນນີ້ເພື່ອສະເຫວີຍພຣະກະຍາຫານທີ່ຂ້ານ້ອຍຕຽມໄວ້ເພື່ອໃຕ້ຝ່າພຣະບາດ”

5 ພຣະຣາຊາຈຶ່ງກ່າວວ່າ, “ໃຫ້ຮາມານຮີບມາ ເຮົາຈະໄດ້ກະທຳຕາມທີ່ພຣະນາງເອສເທີປາຖນາ” ພຣະຣາຊາຈຶ່ງສະເດັດໄປໃນການລ້ຽງກັບຮາມານຊຶ່ງພຣະນາງເອສເທີໄດ້ຊົງຕຽມໄວ້

6 ຂນະເມື່ອສະເຫວີຍເຫລົ້າອະງຸ່ນຢູ່ພຣະຣາຊາກ່າວກັບເອສເທີວ່າ, “ຄຳຂໍຂອງພຣະນາງວ່າແນວໃດ ເຮົາຈະໃຫ້ ແມ້ຈະເຖິງເຄິ່ງຣາຊອານາຈັກຂອງເຮົາກໍຈະສຳເຣັດ”

7 ພຣະນາງເອສເທີທູນວ່າ, “ຄຳຮ້ອງຂໍຂອງຂ້ານ້ອຍແລະຄຳທູນຂໍຂອງຂ້ານ້ອຍ

8 ຄືຖ້າຂ້ານ້ອຍເປັນທີ່ໂປດປານໃນສາຍພຣະເນດຂອງພຣະຣາຊາ ແລະເປັນທີ່ພໍພຣະທັຍພຣະຣາຊາທີ່ຈະປະທານຕາມຄຳຮ້ອງຂໍຂອງຂ້ານ້ອຍ ແລະໃຫ້ຄຳທູນຂໍຂອງຂ້ານ້ອຍສໍາເຣັດນີ້ ຂໍພຣະຣາຊາສະເດັດມາຍັງການລ້ຽງຊຶ່ງຂ້ານ້ອຍຈະຕຽມໄວ້ພ້ອມກັບຮາມານ ແລະມື້ອື່ນຂ້ານ້ອຍຈະກະທຳຕາມທີ່ພຣະຣາຊາກ່າວນັ້ນ”

9 ວັນນັ້ນຮາມານກໍອອກໄປດ້ວຍໃຈຊື່ນບານແລະຍິນດີ ແຕ່ເມື່ອຮາມານເຫັນໂມຣ໌ເດກັຍທີ່ປະຕູຂອງພຣະຣາຊາ ບໍ່ຢືນຂຶ້ນຫລືຕົວສັ່ນຢູ່ຕໍ່ຫນ້າທ່ານ ທ່ານກໍກິ້ວຕໍ່ໂມຣ໌ເດກັຍ

10 ເຖິງຢ່າງນັ້ນກໍດີ ຮາມານກໍອົດກັ້ນໄວ້ ກັບໄປບ້ານໃຊ້ໃຫ້ຄົນໄປຕາມບັນດາເພື່ອນຂອງຕົນ ແລະເຊເຣສເມັຽຂອງຕົນ

11 ຮາມານພັນລະນາເຖິງຄວາມໂອ່ໂຖງແຫ່ງຄວາມຮັ່ງມີຂອງທ່ານຈຳນວນບຸດຂອງທ່ານແລະກຽດຕິຍົດຕ່າງໆຊຶ່ງພຣະຣາຊາພຣະຣາຊທານແກ່ທ່ານ ແລະເຖິງເຣື່ອງວ່າພຣະຣາຊາໄດ້ເລື່ອນທ່ານຂຶ້ນເຫນືອເຈົ້ານາຍ ແລະຂ້າຣາຊການຂອງພຣະຣາຊາຢ່າງໃດ

12 ແລ້ວຮາມານເສີມວ່າ, “ແມ້ພຣະຣາຊີນີເອສເທີກໍບໍ່ໄດ້ຊົງໃຫ້ຜູ້ໃດໄປກັບພຣະຣາຊາ ໃນການລ້ຽງຊຶ່ງພຣະນາງຊົງຈັດຂຶ້ນນອກຈາກຕົວຂ້ອຍ ແລະມື້ອື່ນພຣະນາງຊົງເຊີນຂ້ອຍກັບພຣະຣາຊາອີກ

13 ແຕ່ສິ່ງເຫລົ່ານີ້ບໍ່ມີປໂຍດສຳລັບຂ້ອຍ ຕາບໃດທີ່ຂ້ອຍເຫັນໂມຣ໌ເດກັຍຄົນຢິວນັ່ງຢູ່ທີ່ປະຕູຂອງພຣະຣາຊາ”

14 ເຊເຣສເມັຽຂອງທ່ານ ແລະສະຫາຍທັງສິ້ນຂອງທ່ານຈຶ່ງເວົ້າກັບທ່ານວ່າ, “ຂໍເຮັດບ່ອນແຂວນຄໍສູງຫ້າສິບສອກ ມື້ອື່ນເຊົ້າກໍທູນພຣະຣາຊາໃຫ້ແຂວນໂມຣ໌ເດກັຍເສັຽທີ່ນັ້ນ ແລ້ວກໍໄປກິນລ້ຽງຢ່າງລ່າເລີງກັບພຣະຣາຊາ” ຄຳແນະນຳນີ້ເປັນທີ່ພໍໃຈຮາມານທ່ານຈຶ່ງສັ່ງໃຫ້ເຮັດຫລັກແຂວນຄໍ

6. ຮາມານຖືກບັງຄັບໃຫ້ການໃຫ້ກຽດແກ່ໂມຣ໌ເດກັຍ

1 ຄືນວັນນັ້ນພຣະຣາຊາບັນທົມບໍ່ຫລັບ ແລະພຣະອົງຮັບສັ່ງໃຫ້ນຳຫນັງສືບັນທຶກເຫດທີ່ຫນ້າຈົດຈຳຄືພຣະຣາຊພົງສາວະດານມາ ເຂົາກໍອ່ານຖວາຍ ພຣະຣາຊາ

2 ພຣະອົງຊົງເຫັນຂຽນໄວ້ວ່າໂມຣ໌ເດກັຍໄດ້ທູນເຣື່ອງບິກທານາແລະເຕເຣສຢ່າງໃດ ຄືເຣື່ອງຂັນທີສອງຄົນຂອງພຣະຣາຊາຜູ້ເຝົ້າປະຕູຫາຊ່ອງຈະປົງພຣະຊົນກະສັດອາຮາຊູເອຣູສ

3 ພຣະຣາຊາກ່າວວ່າ, “ໄດ້ໃຫ້ກຽດແລະຍົດຫຍັງແກ່ໂມຣ໌ເດກັຍເພາະເຣື່ອງນີ້ແດ່” ຂ້າຣາຊການຂອງພຣະຣາຊາຜູ້ບົວລະບັດພຣະອົງທູນວ່າ, “ຍັງບໍ່ໄດ້ໃຫ້ສິ່ງໃດເລີຍ”

4 ເຈົ້າຊີວິດກ່າວວ່າ, “ໃຜຢູ່ໃນລານບ້ານ” ຝ່າຍຮາມານຫາກໍເຂົ້າມາເຖິງພຣະລານຊັ້ນນອກແຫ່ງ ຣາຊສຳນັກເພື່ອຈະທູນພຣະຣາຊາເອົາໂມຣ໌ເດກັຍແຂວນຄໍເທິງຫລັກ ຊຶ່ງທ່ານໄດ້ຕຽມໄວ້ສຳລັບເຂົາ

5 ຂ້າຣາຊການຂອງພຣະຣາຊາຈຶ່ງທູນພຣະອົງວ່າ, “ນັ້ນຮາມານ ກຳລັງຢືນຢູ່ໃນພຣະລານຢູ່” ແລະ ພຣະຣາຊາສັ່ງວ່າ, “ໃຫ້ທ່ານເຂົ້າມານີ້”

6 ຮາມານຈຶ່ງເຂົ້າມາ ພຣະຣາຊາສັ່ງກັບທ່ານວ່າ, “ຫາກພຣະຣາຊາມີພຣະປະສົງຈະປະທານກຽດ ຕິຍົດແກ່ບຸກຄົນໃດຜູ້ໃດແລ້ວ ພຣະຣາຊາຄວນຈະທຳແກ່ເຂົາປະການໃດ” ແລະຮາມານຮຳພຶງໃນໃຈວ່າ, “ຜູ້ໃດຫນໍທີ່ພຣະຣາຊາພໍພຣະທັຍຈະປະທານກຽດຕິຍົດຫລາຍກວ່າຂ້າ”

7 ແລ້ວຮາມານຈຶ່ງທູນພຣະຣາຊາວ່າ, “ເພື່ອໃຫ້ກຽດແກ່ຄົນທີ່ພຣະຣາຊາພໍພຣະທັຍຈະປະທານກຽດຕິຍົດນັ້ນ

8 ຂໍນຳສລອງພຣະອົງຊຶ່ງພຣະຣາຊາຊົງ ແລະມ້າຊຶ່ງພຣະຣາຊາຊົງ ແລະຊຶ່ງມີຜ້າໂພກຫົວ

9 ຂໍຊົງມອບສລອງພຣະອົງແລະມ້າແກ່ເຈົ້ານາຍຜູ້ໃຫຍ່ຍິ່ງທີ່ສຸດຄົນນຶ່ງຂອງພຣະຣາຊາ ຂໍໃຫ້ແຕ່ງຄົນທີ່ພຣະຣາຊາພໍພຣະທັຍຈະປະທານກຽດຕິຍົດແລະຂໍໃຫ້ຊາຍນັ້ນຂຶ້ນນັ່ງຫລັງມ້າໄປຕາມຖນົນຂອງກຸງ ແລະປ່າວຮ້ອງໄປຂ້າງຫນ້າເຂົາວ່າ “ຜູ້ທີ່ພຣະຣາຊາພໍພຣະທັຍຈະປະທານກຽດຕິຍົດກໍເປັນເຊັ່ນນີ້ແຫລະ”

10 ພຣະຣາຊາຈຶ່ງກ່າວກັບຮາມານວ່າ, “ຈົ່ງຟ້າວໄປເອົາເສື້ອແລະມ້າຢ່າງທີ່ທ່ານວ່າ ແລ້ວໃຫ້ກຽດແກ່ໂມຣ໌ເດກັຍຄົນຢິວຊຶ່ງນັ່ງທີ່ປະຕູພຣະຣາຊວັງ ຢ່າເວັ້ນສິ່ງໃດທີ່ທ່ານກ່າວມານັ້ນເລີຍ”

11 ຮາມານຈຶ່ງນຳສລອງພຣະອົງກັບມ້າ ແລະຕົບແຕ່ງໂມຣ໌ເດກັຍ ແລະໃຫ້ທ່ານຂຶ້ນມ້າໄປຕາມຖນົນໃນກຸງ ປ່າວຮ້ອງໄປວ່າ “ຄົນທີ່ພຣະຣາຊາພໍພຣະທັຍຈະປະທານກຽດກໍເປັນຢ່າງນີ້ແຫລະ”

12 ແລ້ວໂມຣ໌ເດກັຍກໍກັບມາຍັງປະຕູພຣະຣາຊວັງ ແຕ່ຮາມານຟ້າວກັບໄປບ້ານຂອງທ່ານ ຄຸມຫົວແລະຄ່ຳຄວນ

13 ແລະເລົ່າທຸກສິ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນແກ່ທ່ານໃຫ້ເຊເຣສເມັຽຂອງທ່ານ ແລະສະຫາຍທັງຫລາຍຂອງທ່ານຟັງ ຄົນສລາດຂອງທ່ານແລະເຊເຣສເມັຽຂອງທ່ານຈຶ່ງເວົ້າວ່າ, “ຖ້າທ່ານເລີ້ມລົ້ມລົງຕໍ່ຫນ້າ ໂມຣ໌ເດກັຍຊຶ່ງເປັນຊາດຢິວ ທ່ານຈະບໍ່ຊະນະເຂົາ ແຕ່ຈະລົ້ມລົງຕໍ່ຫນ້າເຂົາແນ່ນອນ”

14 ຂນະເມື່ອເຂົາທັງຫລາຍກຳລັງເວົ້າກັບທ່ານຢູ່ ຂັນທີຂອງພຣະຣາຊາກໍມາເຖິງຟ້າວນຳຮາມານໄປຍັງການລ້ຽງຊຶ່ງພຣະນາງເອສເທີຊົງຈັດນັ້ນ

7. ຮາມານຖືກແຂວນຄໍ

1 ພຣະຣາຊາຈຶ່ງສະເດັດກັບຮາມານໄປໃນການລ້ຽງກັບພຣະຣາຊີນີເອສເທີ

2 ໃນວັນທີ່ສອງເມື່ອກຳລັງດື່ມເຫລົ້າອະງຸ່ນຢູ່ ພຣະຣາຊາຕຣັດກັບເອສເທີວ່າ “ພຣະຣາຊີນີເອສເທີ ຄຳຮ້ອງຂໍຂອງພຣະນາງຄືຫຍັງ ແລະຄຳທູນຂໍຂອງພຣະນາງຄືຫຍັງ ເຮົາຈະປະທານໃຫ້ ແມ້ເຖິງເຄິ່ງຣາຊອານາຈັກຂອງເຮົາ ກໍຈະສຳເຣັດ”

3 ພຣະຣາຊີນີເອສເທີທູນຕອບວ່າ, “ຂ້າແຕ່ພຣະຣາຊາ ຖ້າຂ້ານ້ອຍເປັນທີ່ໂປດປານໃນສາຍພຣະເນດຂອງພຣະອົງ ແລະຖ້າເປັນທີ່ພໍພຣະທັຍພຣະຣາຊາ ຂໍພຣະຣາຊທານຊີວິດຂອງຂ້ານ້ອຍແລະຂອງຊົນຊາດຕາມຄຳທູນຂໍຂອງຂ້ານ້ອຍ

4 ເພາະພວກເຮົາຖືກຂາຍທັງຂ້ານ້ອຍແລະຊົນຊາດຂອງຂ້ານ້ອຍໃຫ້ຖືກທຳລາຍ ໃຫ້ຖືກສັງຫານແລະໃຫ້ຖືກລ້າງຜານ ຖ້າພວກເຮົາຖືກຂາຍພຽງໃຫ້ເປັນທາດຊາຍແລະຍິງ ຂ້ານ້ອຍກໍຈະອົດກັ້ນສງົບໄວ້ ເພາະຄວາມທຸກຍາກຂອງເຮົາຈະປຽບກັບຜົນເສັຽຫາຍຂອງພຣະຣາຊານັ້ນກໍບໍ່ໄດ້”

5 ກະສັດອາຮາຊູເອຣູສຈຶ່ງກ່າວກັບພຣະຣາຊີນີເອສເທີວ່າ, “ຜູ້ນັ້ນຄືໃຜ ຢູ່ທີ່ໃດ ຈຶ່ງບັງອາດຄິດການກະທຳເຊັ່ນນີ້”

6 ແລະພຣະນາງເອສເທີທູນວ່າ, “ຄູ່ອະຣິ ແລະສັດຕຣູຄືຮາມານຄົນໂຫດຮ້າຍຜູ້ນີ້ແຫລະ” ຮາມານກໍຢ້ານຢູ່ຕໍ່ພຣະພັກພຣະຣາຊາແລະພຣະຣາຊີນີ

7 ພຣະຣາຊາຊົງລຸກຂຶ້ນຈາການລ້ຽງດ້ວຍຊົງພຣະພິໂຣດ ແລະສະເດັດເຂົ້າໄປໃນຣາຊອຸທຍານ ແຕ່ຮາມານຍັງຢູ່ເພື່ອທູນຂໍຊີວິດຈາກພຣະຣາຊີນີເອສເທີ ເພາະທ່ານເຫັນວ່າພຣະຣາຊາຊົງມຸ່ງຮ້າຍຕໍ່ທ່ານແລ້ວ

8 ເມື່ອພຣະຣາຊາສະເດັດກັບຈາກຣາຊອຸທຍານມາຍັງທີ່ຊຶ່ງດື່ມເຫລົ້າອະງຸ່ນ ຝ່າຍຮາມານຍັງກາບຢູ່ທີ່ພຣະແທ່ນຊຶ່ງພຣະນາງເອສເທີປະທັບຢູ່ນັ້ນ ພຣະຣາຊາກ່າວວ່າ, “ເຂົາຍັງຈະຂົ່ມຂືນພຣະຣາ ຊີນີຕໍ່ຫນ້າຕໍ່ຕາເຣົາໃນບ້ານຂອງເຮົາຫລື” ພໍພຣະຣາຊາເວົ້າບໍ່ທັນຂາດຄຳຊ້ຳ ເຂົາກໍມາຄຸມຫນ້າຮາມານ

9 ຮາຣ໌ໂບນາຂັນທີຄົນນຶ່ງທີ່ບົວລະບັດພຣະຣາຊາຢູ່ຈຶ່ງທູນວ່າ, “ອີກປະການນຶ່ງ ຫລັກແຂວນຄໍ ຊຶ່ງຮາມານຕຽມໄວ້ສຳລັບໂມຣ໌ເດກັຍ ຊຶ່ງຣາຍງານຊ່ອຍຊີວິດພຣະຣາຊາ ກໍຍັງຕັ້ງຢູ່ທີ່ບ້ານຂອງຮາມານ ສູງຫ້າສິບສອກ” ພຣະຣາຊາຕຣັດວ່າ, “ແຂວນມັນເທິງນັ້ນແຫລະ”

10 ເຂົາກໍແຂວນຮາມານເທິງບ່ອນແຂວນຄໍຊຶ່ງທ່ານໄດ້ຕຽມໄວ້ສຳລັບໂມເດກັຍ ແລ້ວພຣະພິໂຣດຂອງພຣະຣາຊາກໍສງົບລົງ

8. ພວກຢິວຮັບມອບອຳນາດໃຫ້ຕໍ່ຕ້ານ

1 ໃນວັນນັ້ນກະສັດອາຮາຊູເອຣູສພຣະຣາຊທານບ້ານເຮືອນຂອງຮາມານສັດຕຣູຂອງພວກຢິວແກ່ພຣະຣາຊີນີເອສເທີ ໂມຣ໌ເດກັຍກໍເຂົ້າເຝົ້າພຣະຣາຊາ ເພາະພຣະນາງເອສເທີໄດ້ທູນວ່າທ່ານເປັນຫຍັງກັບພຣະນາງ

2 ພຣະຣາຊາຈຶ່ງຖອດແຫວນທີ່ມີຕາປະທັບ ຊຶ່ງພຣະອົງຊົງເອົາມາຈາກຮາມານພຣະຣາຊທານໃຫ້ ໂມຣ໌ເດກັຍ ພຣະນາງເອສເທີກໍຊົງຕັ້ງໂມຣ໌ເດກັຍເປັນໃຫຍ່ເຫນືອບ້ານເຮືອນຂອງຮາມານ

3 ແລ້ວພຣະນາງເອສເທີກາບທູນພຣະຣາຊາອີກ ພຣະນາງກາບລົງທີ່ພຣະບາດຂອງພຣະອົງ ແລະວິງວອນພຣະອົງດ້ວຍນ້ຳພຣະເນດ ຂໍໃຫ້ແຜນການຮ້າຍຂອງຮາມານ ຄົນອາກັກ ແລະການປອງຮ້າຍຊຶ່ງທ່ານໄດ້ຄິດຂຶ້ນຕໍ່ພວກຢິວນັ້ນພົ້ນ ໄປເສັຽ

4 ພຣະຣາຊາຈຶ່ງຊົງຍື່ນໄມ້ເທົ້າແກ່ພຣະນາງເອສເທີ ພຣະນາງເອສເທີກໍຊົງລຸກຂຶ້ນປະທັບຢືນເຝົ້າພຣະຣາຊາ

5 ພຣະນາງທູນວ່າ, “ຖ້າເປັນທີ່ພໍພຣະທັຍພຣະຣາຊາ ແລະຖ້າຂ້ານ້ອຍເປັນທີ່ໂປດປານໃນສາຍພຣະເນດຂອງພຣະອົງ ຖ້າສິ່ງນັ້ນເປັນສິ່ງທີ່ຖືກຕ້ອງຕໍ່ພຣະພັກພຣະຣາຊາ ແລະຂ້ານ້ອຍເປັນທີ່ໂປດປານໃນສາຍພຣະເນດຂອງພຣະອົງຂໍຊົງໃຫ້ມີພຣະອັກສອນຮັບສັ່ງໃຫ້ກັບຄວາມໃນຈົດຫມາຍຊຶ່ງຮາມານ ຄົນອາກັກ ບຸດຮາມເມດາທາໄດ້ຄິດຂຶ້ນ ແລະຂຽນເພື່ອທຳລາຍພວກຢິວທີ່ຢູ່ໃນມົນທົນຂອງພຣະຣາຊາ

6 ເພາະຂ້ານ້ອຍຈະອົດທົນເບິ່ງໄພວິບັດມາເຖິງຊາດຂອງຂ້ານ້ອຍໄດ້ຢ່າງໃດ ຂ້ານ້ອຍຈະທົນເບິ່ງການທຳລາຍຍາດພີ່ນ້ອງຂອງຂ້ານ້ອຍໄດ້ຢ່າງໃດ”

7 ກະສັດອາຮາຊູເອຣູສຈຶ່ງຕຣັດກັບພຣະຣາຊີນີເອສເທີແລະແກ່ໂມຣ໌ເດກັຍຄົນຢິວວ່າ, “ເບິ່ງແມ໋, ເຮົາມອບບ້ານເຮືອນຂອງຮາມານແກ່ພຣະນາງເອສເທີແລ້ວ ແລະເຂົາກໍແຂວນມັນເທິງຫລັກ ເພາະມັນຈະທຳອັນຕະຣາຍແກ່ພວກຢິວ

8 ທ່ານຈົ່ງຂຽນຕາມທີ່ທ່ານພໍໃຈກ່ຽວກັບເຣື່ອງຢິວໃນນາມຂອງພຣະຣາຊາ ເພາະວ່າການປະກາດທີ່ຂຽນໃນນາມຂອງພຣະຣາຊາແລະປະທັບຕາຂອງກະສັດຈະປ່ຽນກັບບໍ່ໄດ້”

9 ແລ້ວພຣະອົງຊົງເອີ້ນຣາຊອາຣັກເຂົ້າມາໃນເວລານັ້ນ ໃນເດືອນທີ່ສາມຊຶ່ງເປັນເດືອນຊີວັນ ໃນວັນທີ່ຊາວສາມ ແລະໃຫ້ຂຽນປະກາດຕາມທີ່ໂມຣ໌ເດກັຍບັນຊາທຸກຢ່າງກ່ຽວກັບພວກຢິວ ເຖິງບັນດາຜູ້ປົກຄອງແຂວງ ຜູ້ປົກຄອງເມືອງ ແລະຜູ້ວ່າຣາຊການແລະເຈົ້າຫນ້າທີ່ຂອງມົນທົນ ຕັ້ງແຕ່ອິນເດັຽເຖິງເອທິໂອເປັຽນຶ່ງຮ້ອຍຊາວເຈັດມົນທົນ ໄປເຖິງທຸກມົນທົນເປັນພາສາແລະວິທີຂຽນຂອງມົນທົນນັ້ນ ແລະເຖິງຊົນທຸກຊາດເປັນພາສາຂອງເຂົາ ແລະເຖິງຊົນທຸກຊາດເປັນພາສາຂອງເຂົາ ແລະເຖິງພວກຢິວເປັນພາສາຂຽນແລະໃນພາສາຂອງເຂົາ

10 ແລະເຂົາຂຽນໃນພຣະນາມຂອງກະສັດອາຮາຊູ ເອຣູສ ແລະປະທັບຕາຂອງກະສັດໃສ່ ແລະສົ່ງຈົດຫມາຍນັ້ນໄປທາງຜູ້ເດີນຂ່າວຂຶ້ນມ້າໄວ ຊຶ່ງເຄີຍໃຊ້ໃນຣາຊາການຂອງພຣະຣາຊາ ອັນເປັນເຊື້ອມ້າຫລວງ

11 ຕາມຈົດຫມາຍເຫລົ່ານີ້ພຣະຣາຊາຊົງອະນຸຍາດໃຫ້ພວກຢິວຜູ້ຢູ່ໃນທຸກມົນທົນຊຸມນຸມກັນແລະປ້ອງກັນຊີວິດຂອງຕົນ ໃຫ້ທຳລາຍ ໃຫ້ສັງຫານແລະໃຫ້ລ້າງຜານກຳລັງພົນໃດໆຂອງປະຊາຊົນຫລືມົນທົນໃດໆຊຶ່ງຈະມາທຳຮ້າຍທັງເດັກແລະຜູ້ຍິງ ແລະປຸ້ນເອົາສິ່ງຂອງຂອງເຂົາ

12 ໃນວັນດຽວຕລອດທົ່ວທຸກມົນທົນຂອງກະສັດອາຮາຊູເອຣູສ ຄືວັນທີ່ສິບສາມເດືອນທີ່ສິບສອງ ຊຶ່ງເປັນເດືອນອາດາຣ໌

13 ສຳເນົາຂອງຫນັງສືທີ່ຂຽນນັ້ນຈະຕ້ອງປະກາດໃນທຸກມົນທົນ ແລະອອກໂດຍການປ່າວຮ້ອງແກ່ຊົນຊາດທັງປວງ ພວກຢິວຈະຕ້ອງພ້ອມກັນໃນວັນນັ້ນແກ້ແຄ້ນສັດຕຣູຂອງຕົນ

14 ຄົນເດີນຂ່າວຊຶ່ງຂຶ້ນມ້າໄວຊຶ່ງໃຊ້ໃນຣາຊການຂອງພຣະຣາຊາ ຮີບເລັ່ງຂີ່ໄປຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະຣາຊາ ປະກາດນັ້ນອອກໃນຊູຊາເມືອງປ້ອມ

15 ເມື່ອໂມຣ໌ເດກັຍອອກໄປພົ້ນພຣະພັກພຣະຣາຊາ ສວມສລອງພຣະອົງສີຟ້າແລະສີຂາວ ພ້ອມກັບມົງກຸດທອງຄຳໃຫຍ່ແລະເສື້ອຄຸມຜ້າປ່ານສີມ່ວງ ຝ່າຍຊາວນະຄອນຊູຊາກໍໂຮ່ຮ້ອງຊົມຊື່ນຍິນດີ

16 ພວກຢິວມີສະວັດດີພາບ ຄວາມຍິນດີ ຊື່ນບານແລະມີກຽດ

17 ທຸກມົນທົນທຸກເມືອງ ບໍ່ວ່າບ່ອນໃດທີ່ພຣະບັນຊາຂອງພຣະຣາຊາແລະປະກາດຂອງພຣະອົງມາເຖິງ ກໍມີຄວາມຍິນດີແລະຄວາມຊື່ນບານຖ້າມກາງພວກຢິວ ມີການລ້ຽງແລະວັນລື້ນເຣີງ ຄົນເປັນຈຳນວນຫລວງຫລາຍມາຈາກຊົນຊາດຂອງປະເທດກໍປະກາດຕົວເປັນພວກຢິວ ເພາະຄວາມຢ້ານພວກຢິວມາຄອບງຳເຂົາ

9. ພວກຢິວທຳລາຍບັນດາສັດຕຣູຂອງຕົນ

1 ໃນເດືອນທີ່ສິບສອງຊຶ່ງເປັນເດືອນອາດາຣ໌ ວັນທີ່ສິບສາມເດືອນນັ້ນ ເມື່ອຈະປະຕິບັດຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະຣາຊາທີ່ປະກາດເປັນທາງການ ໃນວັນນັ້ນເອງທີ່ສັດຕຣູຂອງພວກຢິວຫວັງຈະເປັນໃຫຍ່ເຫນືອພວກຢິວ (ແຕ່ຊຶ່ງຖືກປ່ຽນໄປເປັນວັນທີ່ພວກຢິວໄດ້ຄວາມເປັນໃຫຍ່ເຫນືອພວກທີ່ກຽດຊັງເຂົາ)

2 ພວກຢິວກໍຊຸມນຸມກັນໃນບັນດາຫົວເມືອງຕລອດທົ່ວທຸກມົນທົນຂອງກະສັດອາຮາຊູເອຣູສເພື່ອຈະຂ້າພວກທີ່ຫາຊ່ອງທຳຮ້າຍເຂົາ ບໍ່ມີຜູ້ໃດຕໍ່ຕ້ານພວກເຂົາໄດ້ ເພາະຄວາມຢ້ານເຂົາຄອບງຳເຫນືອຊົນຊາດທັງປວງ

3 ບັນດາເຈົ້ານາຍທັງປວງຂອງມົນທົນແລະຜູ້ປົກຄອງແຂວງແລະຜູ້ວ່າຣາຊການເມືອງແລະເຈົ້າຫນ້າທີ່ຣາຊການກໍຊ່ອຍພວກຢິວດ້ວຍ ເພາະຄວາມຢ້ານໂມຣ໌ເດກັຍຄອບງຳເຂົາ

4 ເຫດວ່າໂມຣ໌ເດກັຍເປັນໃຫຍ່ຢູ່ໃນສຳນັກຂອງພຣະຣາຊາແລະຊື່ສຽງຂອງທ່ານຊ່າລືໄປທົ່ວທຸກມົນທົນ ເພາະຊາຍທີ່ຊື່ໂມຣ໌ເດກັຍນັ້ນມີອຳນາດຫລາຍຍິ່ງຂຶ້ນທຸກທີ

5 ພວກຢິວຈຶ່ງໂຈມຕີສັດຕຣູທັງຫມົດຂອງຕົນດ້ວຍດາບ ຂ້າແລະທຳລາຍເຂົາ ແລະທຳແກ່ຜູ້ທີ່ກຽດຊັງເຂົາຕາມໃຈຊອບ

6 ໃນຊູຊາເມືອງປ້ອມພວກຢິວໄດ້ຂ້າແລະທຳລາຍລ້າງເສັຽຫ້າຮ້ອຍຄົນ

7 ໄດ້ຂ້າປາຣ໌ຊານດາທາ ດັນໂຟນ ອັສຊາທາ

8 ໂປຣາທາ ອາດາລິອາ ອາຣີດາທາ

9 ປາຣ໌ມັສຕາ ອາຣີຊັຍ ອາຣີດັຍ ວັຍຊາທາ

10 ບຸດຊາຍທັງສິບຂອງຮາມານບຸດຮາມເມດາທາ ສັດຕຣູຂອງພວກຢິວ ແຕ່ເຂົາບໍ່ໄດ້ປຸ້ນເຂົ້າຂອງ

11 ໃນວັນນັ້ນຈຳນວນຄົນທີ່ຖືກຂ້າໃນຊູຊາເມືອງປ້ອມກໍຖືກນຳມາສເນີພຣະຣາຊາ

12 ເຈົ້າຊີວິດຈຶ່ງສັ່ງກັບພຣະຣາຊີນີເອສເທີວ່າ, “ພວກຢິວໄດ້ຂ້າເສັຽຫ້າຮ້ອຍຄົນໃນຊູຊາເມືອງປ້ອມ ຮວມທັງບຸດຊາຍທັງສິບຄົນຂອງຮາມານດ້ວຍ ໃນມົນທົນຂອງພຣະຣາຊາທີ່ເຫລືອຢູ່ນັ້ນ ເຂົາໄດ້ທຳຫຍັງກັນ ບັດນີ້ຄຳຮ້ອງຂອງພຣະນາງຄືຫຍັງ ເຣົາຈະປະທານໃຫ້ ຄຳທູນຂອງພຣະນາງຕໍ່ໄປມີຫຍັງອີກ ເຮົາກໍຈະກະທຳໃຫ້ສຳເຣັດ

13 ພຣະນາງເອສເທີທູນວ່າ, “ຖ້າເປັນທີ່ພໍພຣະທັຍ ພຣະຣາຊາ ຂໍໃຫ້ພວກຢິວທີ່ຢູ່ໃນຊູຊາ ໄດ້ກະທຳຕາມຄຳປະກາດຂອງວັນນີ້ໃນມື້ອື່ນອີກ ແລະຂໍໃຫ້ແຂວນຄໍບຸດຊາຍທັງສິບຂອງຮາມານເທິງຫລັກນັ້ນ”

14 ພຣະຣາຊາໄດ້ຊົງບັນຊາໃຫ້ກະທຳເຊັ່ນນັ້ນ ມີປະກາດອອກໃນຊູຊາ ແລະບຸດທັງສິບຂອງຮາມານ ກໍຖືກແຂວນຄໍເທິງຫລັກ

15 ພວກຢິວທີ່ຢູ່ໃນຊູຊາຊຸມນຸມກັນໃນວັນທີ່ສິບສີ່ເດືອນອາດາຣ໌ດ້ວຍ ແລະໄດ້ຂ້າສາມຮ້ອຍຄົນໃນຊູຊາ ແຕ່ເຂົາບໍ່ໄດ້ຍຶດສິ່ງຂອງເທສການປູຣິມ

16 ຝ່າຍພວກຢິວອື່ນໆຊຶ່ງຢູ່ໃນມົນທົນຂອງພຣະຣາຊາກໍຊຸມນຸມກັນປ້ອງກັນຊີວິດ ແລະພົ້ນຈາກສັດຕຣູຂອງເຂົາ ເຂົາຂ້າຜູ້ທີ່ກຽດຊັງເຂົາເສັຽເຈັດຫມື່ນຫ້າພັນຄົນ ແຕ່ເຂົາບໍ່ໄດ້ຍຶດສິ່ງຂອງ

17 ເຫດນີ້ເກີດຂຶ້ນໃນວັນທີ່ສິບສາມເດືອນອາດາຣ໌ ແລະໃນວັນທີ່ສິບສີ່ເຂົາຢຸດພັກ ແລະກະທຳວັນນັ້ນໃຫ້ເປັນວັນກິນລ້ຽງແລະຍິນດີ

18 ແຕ່ພວກຢິວທີ່ຢູ່ໃນຊູຊາຊຸມນຸມກັນໃນວັນທີ່ສິບສາມແລະວັນທີ່ສິບສີ່ ແລະຢຸດພັກໃນວັນທີ່ສິບຫ້າ ທຳໃຫ້ວັນນັ້ນເປັນວັນກິນລ້ຽງແລະຍິນດີ

19 ເຫດສັນນັ້ນພວກຢິວໃນຊົນນະບົດ ທີ່ຢູ່ຕາມຫົວເມືອງທີ່ມີກຳແພງຖືວັນແຫ່ງຄວາມຍິນດີແລະກິນລ້ຽງ ແລະຖືເປັນວັນລື້ນເຣີງ ແລະເປັນວັນທີ່ເຂົາສົ່ງຂອງຂວັນໄປໃຫ້ກັນແລະກັນ

20 ແລະໂມຣ໌ເດກັຍບັນທຶກເຣື່ອງນີ້ແລະສົ່ງຈົດຫມາຍໄປຍັງພວກຢິວທັງປວງຜູ້ຢູ່ໃນມົນທົນທັງປວງຂອງກະສັດອາຮາຊູອາຮັສ ທັງໃກ້ແລະໄກ

21 ຊັກຊວນເຂົາໃຫ້ຖືວັນທີ່ສິບສີ່ເດືອນອາດາຣ໌ ແລະວັນທີ່ສິບຫ້າເດືອນດຽວກັນທຸກໆປີ

22 ເປັນວັນທີ່ພວກຢິວພົ້ນຈາກສັດຕຣູຂອງເຂົາ ແລະເປັນເດືອນທີ່ປ່ຽນຄວາມໂສກເສົ້າເປັນຄວາມຍິນດີ ແລະການຄ່ຳຄວນເປັນວັນລື້ນເຣີງໃຫ້ແກ່ເຂົາ ແລະໃຫ້ເຂົາຖືເປັນວັນກິນລ້ຽງແລະວັນຍິນດີ ເປັນວັນທີ່ສົ່ງຂອງຂວັນແກ່ກັນແລະກັນ ແລະໃຫ້ຂອງຂວັນແກ່ຄົນຈົນ

23 ພວກຢິວຈຶ່ງຕົກລົງກະທຳຕາມທີ່ເຂົາຕັ້ງຕົ້ນແລ້ວ ແລະຕາມທີ່ໂມຣ໌ເດກັຍຂຽນໄປເຖິງເຂົາ

24 ເພາະຮາມານບຸດຮາມເມດາທາ ຄົນອາກາກ ສັດຕຣູຂອງພວກຢິວທັງປວງ ໄດ້ປອງຮ້າຍຕໍ່ພວກຢິວເພື່ອທຳລາຍເຂົາ ໄດ້ໃຊ້ສະຫລາກ (ຊຶ່ງເອີ້ນກັນວ່າ ປູຣິມ) ເພື່ອລ້າງຜານແລະທຳລາຍເຂົາ

25 ແຕ່ເມື່ອພຣະນາງເອສເທີເຂົ້າເຝົ້າພຣະຣາຊາ ພຣະອົງຊົງຮັບສັ່ງເປັນລາຍລັກອັກສອນໃຫ້ແຜນການມຸ່ງຮ້າຍຂອງທ່ານ ຊຶ່ງທ່ານໄດ້ຄຶດຕໍ່ພວກຢິວນັ້ນກັບຕົກລົງເທິງຫົວຂອງທ່ານເອງ ແລະໃຫ້ຕົວທ່ານກັບບຸດຂອງທ່ານຖືກແຂວນຄໍເທິງຫລັກ

26 ເຫດສັນນັ້ນເຂົາຈຶ່ງເອີ້ນວັນເຫລົ່ານີ້ວ່າ ປູຣິມ ຕາມຄຳປູຣ໌ ດັ່ງນັ້ນເພາະທຸກຢ່າງທີ່ຂຽນໄວ້ໃນຈົດຫມາຍນີ້ ແລະເພາະສິ່ງທີ່ພວກຢິວຕ້ອງຜະເຊີນໃນເຣື່ອງນີ້ ແລະສິ່ງທີ່ອຸບັດແກ່ເຂົາ

27 ພວກຢິວກໍກຳນົດແລະຮັບວ່າຕົວເຂົາເອງ ເຊື້ອສາຍຂອງເຂົາ ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ຈະເປັນຢິວວ່າ ຢິວຈະຖືສອງວັນນີ້ດັ່ງທີ່ຂຽນໄວ້ ແລະຕາມເວລາກຳນົດໄວ້ທຸກປີບໍ່ໄດ້ຂາດ

28 ແລະວ່າຈະຈົດຈຳວັນເຫລົ່ານີ້ ແລະຖືຕລອດຊົ່ວຊາດເຊື້ອສາຍ ທຸກຕະກູນ ມົນທົນແລະເມືອງ ວັນເທສການປູຣິມນີ້ຈະບໍ່ເລີກໃນຖ້າມກາງພວກຢິວ ຫລືການຣະລຶກເຖິງວັນເຫລົ່ານີ້ຈະບໍ່ສິ້ນລົງໃນເຊື້ອສາຍຂອງເຂົາເລີຍ

29 ແລ້ວພຣະຣາຊີນີເອສເທີທິດາຂອງອາບີຮາອິນ ກັບໂມຣ໌ເດກັຍຄົນຢິວ ກໍຂຽນເປັນລາຍລັກອັກສອນຮັບຮອງຈົດຫມາຍສະບັບທີ່ສອງນີ້ເຣື່ອງ ເທສການປູຣິມ

30 ໃຫ້ສົ່ງຈົດຫມາຍໄປເຖິງຢິວທັງປວງໃນນຶ່ງຮ້ອຍຊາວເຈັດມົນທົນຂອງອາຮາຊູອາຮັສ ເປັນຄຳອວຍພອນໃຫ້ຢູ່ເຢັນເປັນສຸກ

31 ແລະໃຫ້ຖືວັນເທສການປູຣິມເຫລົ່ານີ້ຕາມກຳນົດຣະດູການ ດັ່ງທີ່ໂມຣ໌ເດກັຍຄົນຢິວ ແລະພຣະຣາ ຊີນີເອສເທີມີຄຳສັ່ງພວກຢິວ ແລະຕາມທີ່ເຂົາຕັ້ງໄວ້ສຳລັບຕົນເອງແລະສຳລັບເຊື້ອສາຍຂອງເຂົາກ່ຽວກັບການອົດອາຫານແລະການຮ້ອງທຸກຂອງເຂົາ

32 ພຣະບັນຊາຂອງພຣະຣາຊີນີເອສເທີຕັ້ງລະບຽບການເທສການປູຣິມໄວ້ ແລະມີບັນທຶກໄວ້ເປັນລາຍລັກອັກສອນ

10. ຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງໂມຣ໌ເດກັຍ

1 ກະສັດອາຮາຊູເອຮູສມີຮັບສັ່ງໃຫ້ເກັບບັນນາການທົ່ວຣາຊອານາຈັກ ແລະຕາມແຜ່ນດິນຊາຍທະເລ

2 ພຣະຣາຊກິຈອັນປະກອບດ້ວຍພຣະຣາຊອຳນາດແລະອານຸພາບ ກັບເຣື່ອງຣາວລະອຽດຂອງຍົດສັກອັນສູງຂອງໂມຣ໌ເດກັຍ ຊຶ່ງພຣະຣາຊາຊົງເລື່ອນທ່ານຂຶ້ນ ບໍ່ໄດ້ບັນທຶກໄວ້ໃນຫນັງສືພົງສາວະດານຂອງພຣະຣາຊາແຫ່ງເມເດັຽ ແລະເປີເຊັຽຫລື

3 ເພາະໂມຣ໌ເດກັຍຄົນຢິວມີຕຳແຫນ່ງຮອງກະສັດອາຮາຊູອາຮູສ ແລະທ່ານເປັນໃຫຍ່ຖ້າມກາງພວກຢິວ ແລະເປັນທີ່ຊອບພໍຂອງມວນຍາດພີ່ນ້ອງຂອງທ່ານ ເພາະທ່ານສແວງຫາຄວາມສຸກໃຫ້ຊົນຊາດຂອງທ່ານ ແລະເວົ້າໃຫ້ເກີດສັນຕິສຸກແກ່ເຊື້ອສາຍທັງປວງຂອງທ່ານ