Daniel ພຣະທັມດານີເອນ	go back/ກັບຄືນ

ພຣະທັມດານີເອນ

1	2	3	4	5	6	7	8	9	10
11	12

ດານີເອນ

1. ເຍົາວະຊົນອິສຣາເອນທີ່ຣາຊສຳນັກ

ເນບຸກາດເນສຊາ

(2 ກສດ 24:10-17)

1 ໃນປີທີ່ສາມແຫ່ງຣາຊການເຢຮົວອາກີມ ກະສັດຣາຊອານາຈັກຢູດາ ເນບຸກາດເນສຊາກະສັດຣາຊອານາຈັກບາບິໂລນ ໄດ້ເຂົ້າໂຈມຕີກຸງເຢຣູຊາ

ເລັມແລະໄດ້ລ້ອມເມືອງໄວ້

2 ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊົງໃຫ້ເນບຸກາດເນສຊາ ຈັບເອົາກະສັດເຢຮົວອາກິມ ແລະຍຶດເອົາສິ່ງຂອງບາງຢ່າງຈາກຄັງພຣະວິຫານ ແລ້ວເນບຸກາດເນສຊາໄດ້ເອົາພວກຊະເລີຍໄປຍັງບາບີໂລນ ແລະເອົາສິ່ງຂອງທີ່ຍຶດໄດ້ນັ້ນໄປເກັບມ້ຽນໄວ້ໃນພຣະຄັງ

3 ພຣະອົງໄດ້ຊົງສັ່ງໃຫ້ຫົວຫນ້າຂັນທີເລືອກເອົາພວກຊະເລີຍອິສຣາເອນທີ່ເປັນຄົນຫນຸ່ມບາງຄົນຊຶ່ງເປັນເຊື້ອສາຍພຣະວົງແລະເຊື້ອສາຍເຈົ້ານາຍ

4 ຄົນເຫລົ່ານີ້ຈະຕ້ອງເປັນຜູ້ງາມ ມີສຸຂະພາບສົມບູນ ມີຄວາມສລາດ ໄດ້ຮັບການຝຶກຫັດເປັນຢ່າງດີ ແລະມີປັນຍາສ້ຽມແຫລມ ເພື່ອວ່າພວກເຂົາຈະໄດ້ມີຄຸນສົມບັດເຂົ້າຮັບໃຊ້ໃນພຣະຣາຊສຳນັກ

ອັສເປນັສຈະເປັນຜູ້ສອນໃຫ້ພວກເຂົາອ່ານ ແລະຂຽນພາສາບາບີໂລນໄດ້

5 ພຣະຣາຊາຊົງສັ່ງໃຫ້ນຳອາຫານແລະເຫລົ້າອະງຸ່ນ ທີ່ພຣະອົງຊົງສເວີຍມາໃຫ້ພວກເຂົາກິນດື່ມທຸກມື້ ໃຫ້ລ້ຽງດູເຂົາຢູ່ເປັນເວລາສາມປີ ແລ້ວພວກເຂົາຈຶ່ງຈະຖືກນຳເຂົ້າເຝົ້າພຣະຣາຊາ

6 ໃນບັນດາຄົນທີ່ຖືກຄັດເລືອກເຫລົ່ານີ້ມີຊາວຢູດາດ້ວຍ ຄືດານີເອນ ຮານານີຢາ ມີຊາເອນ ແລະອາຊາຮີຢາ

7 ຫົວຫນ້າພະນັກງານໄດ້ເອີ້ນຊື່ພວກເຂົາໃຫມ່ດັ່ງນີ້ ດານີເອນເອີ້ນວ່າ ເບນເຕຊັສຊາ ຣານານີຢາເອີ້ນວ່າ ຊັດຣັຄ ມີຊາເອນເອີ້ນວ່າ ເມຊາກ ແລະອາຊາຣີຢາເອີ້ນວ່າ ອາເບດເນໂກ

8 ດານີເອນໄດ້ຕັດສິນໃນວ່າ ຈະບໍ່ເຮັດຜິດພຣະເຈົ້າຍ້ອນອາຫານແລະນ້ຳອະງຸ່ນຂອງພຣະຣາຊາ ເຂົາໄດ້ຂໍຮ້ອງຫົວຫນ້າຂັນທີໃຫ້ຊ່ອຍເຫລືອເຂົາ

9 ພຣະເຈົ້າຈຶ່ງຊົງເຣັດໃຫ້ຫົວຫນ້າຂັນທີມີເມດຕາຈິດແລະສົງສານດານີເອນ

10 ແຕ່ຫົວຫນ້າຂັນທີບອກດານີເອນວ່າ, “ຂ້າພະເຈົ້າຢ້ານພຣະຣາຊາ ພຣະອົງຊົງສັ່ງໃຫ້ເຈົ້າກິນແລະດື່ມຂອງເຫລົ່ານີ້ ຖ້າເຈົ້າບໍ່ຕຸ້ຍພີເຫມືອນຄົນຫນຸ່ມອື່ນໆ ພຣະອົງອາດຈະຊົງສັ່ງປະຫານຊີວິດຂ້າພະເຈົ້າກໍໄດ້”

11 ດັ່ງນັ້ນ ດານີເອນຈຶ່ງໄປຫາຄົນຍາມທີ່ຫົວຫນ້າຂັນທີແຕ່ງໃຫ້ດູແລດານີເອນ ຮານານີຢາ ມີຊາເອນ ແລະອາຊາຣີຢາ

12 ວ່າ, “ຂໍທ່ານຈົ່ງທົດລອງຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງທ່ານຈັກສິບມື້ ຂໍໃຫ້ເຂົານຳຜັກມາໃຫ້ເຣົາກິນ ແລະນ້ຳມາໃຫ້ເຮົາດື່ມ

13 ແລ້ວໃຫ້ທ່ານສັງເກດເບິ່ງພວກເຮົາກັບຄົນຫນຸ່ມທີ່ກິນອາຫານຂອງພຣະຣາຊາ ແລ້ວທ່ານຈຶ່ງຕັດສິນໃຈຕາມທີ່ເຫັນສົມຄວນ”

14 ຄົນຍາມໄດ້ຕົກລົງໃຫ້ພວກເຂົາທົດລອງເບິ່ງສິບມື້ ເມື່ອຫມົດກຳນົດສິບມື້ແລ້ວ

15 ກໍເຫັນວ່າພວກເຂົາມີສຸຂະພາບແຂງແຮງກວ່າພວກທີ່ກິນອາຫານຂອງພຣະຣາຊາ

16 ດັ່ງນັ້ນ ຄົນຍາມຈຶ່ງບໍ່ເອົາອາຫານແລະນ້ຳອະງຸ່ນຂອງພຣະຣາຊາໃຫ້ພວກເຂົາກິນ ໃຫ້ກິນແຕ່ຜັກກັບນ້ຳລ້າໆຕາມທີ່ເຂົາສເນີມາ

17 ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງປະທານໃຫ້ພວກຄົນຫນຸ່ມສີ່ຄົນນີ້ມີຄວາມຮູ້ ມີຄວາມຊຳນິຊຳນານວັນນະຄະດີ ແລະປັນຍາເປັນຢ່າງດີ ພຣະອົງຊົງໂຜດໃຫ້ດານີເອນຊຳນານການແປນິມິດແລະແກ້ຄວາມຝັນ

18 ເມື່ອຖ້ວນກຳນົດສາມປີທີ່ພຣະຣາຊາຊົງກຳນົດໄວ້ ຫົວຫນ້າຂັນທີກໍນຳຄົນຫນຸ່ມທັງຫມົດເຂົ້າເຝົ້າກະສັດເນບຸກາດເນສຊາ

19 ພຣະອົງຊົງສົນທະນາກັບພວກເຂົາ ກໍຊົງເຫັນວ່າດານີເອນ ຮານານີຢາ ມີຊາເອນ ແລະອາຊາຣີຢາສລາດກວ່າຄົນອື່ນໆ ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງໄດ້ເຂົ້າຮັບຣາຊການໃນພຣະຣາຊສຳນັກ

20 ບັນຫາຫລືຄຳຖາມທີ່ພຣະຣາຊາຊົງຍົກຂຶ້ນມານັ້ນ ພວກເຂົາຮູ້ຫມົດ ພຣະອົງຈຶ່ງຊົງເຫັນວ່າທັງສີ່ຄົນນີ້ຕອບໄດ້ດີກວ່າພວກຫມໍດູ ຫລືຫມໍມົນໃນຣາຊອານາຈັກຂອງພຣະອົງເຖິງສິບເທົ່າ

21 ດານີເອນໄດ້ຮັບຣາຊການເລື້ອຍມາຈົນເຖິງສະໄຫມໄຊຣັສເປັນກະສັດຣາຊອານາຈັກບາບີໂລນ

2. ພຣະສຸບິນຂອງກະສັດເນບຸກາດເນສຊາ

1 ເມື່ອເນບຸກາດເນສຊາຊົງເປັນກະສັດໄດ້ສອງປີ ກໍຊົງຝັນເປັນທຸກໃນພຣະທັຍຈົນບັນທົມບໍ່ຫລັບ

2 ດັ່ງນັ້ນ ພຣະອົງຈຶ່ງຊົງຮັບສັ່ງໃຫ້ພວກຫມໍດູ ຫມໍມົນ ຫມໍຜີ ແລະຫມໍວິຊາອາຄົມມາທູນຄວາມຝັນນັ້ນແກ່ພຣະອົງ ເມື່ອພວກເຂົາໄດ້ເຂົ້າມາເຝົ້າພຣະຣາຊາແລ້ວ

3 ພຣະອົງຊົງກ່າວຕໍ່ພວກເຂົາວ່າ, “ເຮົາໄດ້ຝັນບໍ່ດີເປັນທຸກໃຈຫລາຍ ເຮົາຢາກຮູ້ວ່າຄວາມຝັນນັ້ນເປັນຢ່າງໃດ”

4 ພວກເຂົາໄດ້ກາບທູນພຣະຣາຊາເປັນພາສາອາຣາມວ່າ, “ຂໍພຣະອົງຊົງພຣະຈະເຣີນເທີນ ຂໍຊົງເລົ່າຄວາມຝັນຂອງພຣະອົງໃຫ້ພວກຂ້າພຣະອົງຟັງ ເພື່ອພວກຂ້າພຣະອົງຈະໄດ້ທູນຖວາຍຄວາມແກ້ແດ່ພຣະອົງ”

5 ພຣະຣາຊາຊົງກ່າວຕໍ່ພວກຫມໍວິຊາອາຄົມວ່າ, “ເຮົາໄດ້ຕັດສິນໃຈແລ້ວວ່າ ຖ້າພວກເຈົ້າບອກຄວາມຝັນ ແລະແກ້ຄວາມຝັນໃຫ້ເຮົາບໍ່ໄດ້ ເຮົາຈະຂ້າພວກເຈົ້າຢ່າງທາຣຸນ ແລະທຳລາຍບ້ານເຮືອນຂອງພວກເຈົ້າຖິ້ມ

6 ແຕ່ຖ້າພວກເຈົ້າບອກແລະແກ້ຄວາມຝັນໃຫ້ເຮົາໄດ້ ເຮົາຈະໃຫ້ລາງວັນແລະກຽດຕິຍົດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແກ່ພວກເຈົ້າ ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງບອກຄວາມຝັນແລະແກ້ຄວາມຝັນໃຫ້ເຮົາເສັຽ”

7 ພວກເຂົາໄດ້ທູນພຣະຣາຊາອີກວ່າ, “ຖ້າພຣະອົງຊົງເລົ່າຄວາມຝັນໃຫ້ຂ້າພຣະອົງຮູ້ ພວກຂ້າພຣະອົງຈຶ່ງຈະແກ້ຄວາມຝັນນັ້ນໄດ້”

8 ແລ້ວພຣະຣາຊາຊົງກ່າວວ່າ, “ເຮົາຄິດແລ້ວວ່າພວກເຈົ້າພຍາຍາມທ່ວງດຶງເວລາໄວ້ ເພາະພວກເຈົ້າຮູ້ວ່າເຮົາເປັນຄົນຕັດສິນໃຈເດັດຂາດ

9 ຖ້າພວກເຈົ້າບໍ່ບອກຄວາມຝັນໃຫ້ເຮົາຮູ້ ພວກເຈົ້າກໍຈະໄດ້ຮັບໂທດຢ່າງດຽວກັນ ພວກເຈົ້າຕົກລົງກັນຕົວະຈົນເທົ່າເຮົາຈະປ່ຽນໃຈ ແຕ່ເຮົາຊິບໍ່ປ່ຽນ ຈົ່ງບອກຄວາມຝັນແກ່ເຮົາເສັຽ ເຮົາຈຶ່ງຈະຮູ້ວ່າພວກເຈົ້າແກ້ຄວາມຝັນນັ້ນໄດ້”

10 ພວກຫມໍວິຊາອາຄົມໄດ້ທູນພຣະຣາຊາວ່າ, “ບໍ່ມີຄົນໃດດອກໃນພື້ນພິພົບນີ້ທີ່ສາມາດບອກສິ່ງທີ່ພຣະອົງຢາກຮູ້ໄດ້ ບໍ່ມີພຣະຣາຊາອົງຍິ່ງໃຫຍ່ແລະຊົງຣິດອົງໃດໄຕ່ຖາມເຊັ່ນນີ້ກັບພວກຫມໍດູ ຫມໍມົນແລະຫມໍວິຊາອາຄົມ

11 ສິ່ງທີ່ພຣະຣາຊາຖາມມານັ້ນຍາກຫລາຍ ບໍ່ມີໃຜຈະຖວາຍຄຳຕອບແກ່ພຣະອົງໄດ້ ນອກຈາກພວກພຣະຊຶ່ງບໍ່ໄດ້ເປັນມະນຸດ”

12 ຍ້ອນການເວົ້າຢ່າງນີ້ພຣະຣາຊາຈຶ່ງຊົງພິໂຣດ ແລະຊົງຮັບສັ່ງໃຫ້ປະຫານຊີວິດພວກຫມໍຕ່າງໆຊຶ່ງເປັນທີ່ປຶກສາມະຫາກະສັດໃນກຸງບາບີໂລນ

13 ດັ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງມີພຣະຣາຊອົງການປະກາດອອກໄປວ່າ ໃຫ້ຂ້າພວກຣາຊບັນດິດທັງຫມົດ ເຂົາຈຶ່ງຊອກຫາດານີເອນແລະເພື່ອນຝູງຂອງເຂົາເພື່ອຈະຂ້າເສັຽ

14 ຕໍ່ມາ ດານີເອນໄດ້ບອກຢ່າງມີພິກໄຫວແກ່ອາຣິໂອກ ຜູ້ບັນຊາການທະຫານປະຈຳພຣະຣາຊວັງ ຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ຮັບຄຳສັ່ງໃຫ້ອອກໄປຂ້າທີ່ປຶກສາທັງຫລາຍ

15 ທ່ານຖາມອາຣິໂອກວ່າ, “ເປັນຫຍັງພຣະຣາຊາຈຶ່ງອອກຄຳສັ່ງຮຸນແຮງເຊັ່ນນີ້?” ອາຣິໂອກກໍເລົ່າເຣື່ອງທີ່ເກີດຂຶ້ນໃຫ້ດານີເອນຮູ້

16 ດານີເອນໄດ້ເຂົ້າເຝົ້າພຣະຣາຊາໃນທັນທີ ແລະທູນຂໍໃຫ້ພຣະອົງເລື່ອນກຳນົດເວລາປະຫານ ເພື່ອວ່າທ່ານຈະໄດ້ຖວາຍຄຳແກ້ຄວາມຝັນແດ່ພຣະອົງ

ພຣະເຈົ້າຊົງບອກຄຳແກ້ຄວາມຝັນແກ່ດານີເອນ

17 ແລ້ວດານີເອນໄດ້ກັບຄືນເມືອເຮືອນຂອງຕົນ ແລະບອກເຣື່ອງທີ່ເກີດຂຶ້ນໃຫ້ ຮານານີຢາ ມີຊາເອນ ແລະອາຊາຣີຢາເພື່ອນຂອງຕົນຮູ້

18 ແລະໄດ້ບອກໃຫ້ພວກເພື່ອນອ້ອນວອນ ຂໍໃຫ້ພຣະເຈົ້າທີ່ຢູ່ເທິງຟ້າສວັນຊົງໂຜດອະທິບາຍເຣື່ອງເລິກລັບນີ້ໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາ ເພື່ອພວກເຂົາຈະບໍ່ຖືກຂ້າຕາຍເຫມືອນຢ່າງທີ່ປຶກສາຄົນອື່ນໆໃນກຸງບາບີໂລນ

19 ແລ້ວໃນຄືນນັ້ນ ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງເຜີຍເຣື່ອງເລິກລັບນີ້ໃຫ້ດານີເອນຮູ້ທາງນີມິດ ດັ່ງນັ້ນ ດານີເອນຈຶ່ງສັຣເສີນພຣະເຈົ້າເທິງຟ້າສວັນວ່າ,

20 “ຂໍສັຣເສີນພຣະນາມຂອງພຣະເຈົ້າຕລອດໄປເປັນນິດ ພຣະອົງຊົງມີປັນຍາແລະມີເດຊານຸພາບ

21 ພຣະອົງຊົງບັງຄັບກາລເວລາ ຊົງແຕ່ງຕັ້ງແລະປົດພຣະຣາຊາ ຊົງປະທານປັນຍາແລະຄວາມຮູ້ຮອບດ້ານໃຫ້ມະນຸດ

22 ຊົງເປິດເຜີຍສິ່ງເລິກແລບແລະລັບລີ້ ຊົງຮູ້ສິ່ງທີ່ຢູ່ໃນຄວາມມືດ ແລະຊົງມີແສງສວ່າງຢູ່ອ້ອມຮອບ

23 ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງບັນພະບຸຣຸດຂອງຂ້າພຣະອົງ ຂ້າພຣະອົງສັຣເສີນແລະຖວາຍພຣະກຽດແດ່ພຣະອົງ ພຣະອົງຊົງປະທານປັນຍາແລະກຳລັງໃຫ້ຂ້າພຣະອົງ ຊົງຕອບຄຳອ້ອນວອນຂອງຂ້າພຣະອົງ ແລະຊົງໃຫ້ພວກຂ້າພຣະອົງຮູ້ຈັກຕອບພຣະຣາຊາ

ດານີເອນບອກ ແລະແກ້ຄວາມຝັນໃຫ້

ພຣະຣາຊາ

24 ຕໍ່ມາ ດານີເອນໄດ້ເຂົ້າໄປຫາອາຣິໂອກ ຜູ້ທີ່ພຣະຣາຊາຊົງແຕ່ງຕັ້ງໃຫ້ຂ້ານັກປາດແຫ່ງກຸງບາບີໂລນ ທ່ານໄດ້ເຂົ້າໄປ ແລະກ່າວແກ່ອາຣີໂອກວ່າ, “ຂໍຢ່າຂ້າພວກນັກປາດທ້ອນ ໂຜດນຳຕົວຂ້າພະເຈົ້າເຂົ້າໄປເຝົ້າພຣະຣາຊາ ຂ້າພະເຈົ້າຈະແກ້ຄວາມຝັນຖວາຍພຣະອົງ”

25 ແລ້ວອາຣິໂອກກໍຟ້າວນຳຕົວດານີເອນເຂົ້າເຝົ້າພຣະຣາຊາ ແລະທູນພຣະອົງວ່າ, “ຂ້າພຣະອົງພົບຄົນຢູດາຜູ້ນຶ່ງໃນຫມູ່ພວກຊະເລີຍ ຊາຍຜູ້ນີ້ສາມາດແກ້ຄວາມຝັນຂອງພຣະອົງໄດ້”

26 ພຣະຣາຊາຊົງກ່າວກັບດານີເອນ (ຜູ້ມີຊື່ອີກຢ່າງນຶ່ງ ເບນເຕຊັສຊາ) ວ່າ, “ເຈົ້າສາມາດບອກ ແລະແກ້ຄວາມຝັນຂອງເຮົາໄດ້ບໍ່?”

27 ດານີເອນທູນພຣະຣາຊາວ່າ, “ຂ້າແດ່ພຣະຣາຊາ ບໍ່ມີຫມໍວິຊາອາຄົມ ຫມໍມົນ ຫມໍມໍ ຫລືຫມໍດູຣືກຍາມຄົນໃດດອກບອກພຣະອົງຢ່າງນັ້ນໄດ້

28 ມີແຕ່ພຣະເຈົ້າເທິງຟ້າສວັນທີ່ຊົງສາມາດເຜີຍຄວາມເລິກລັບທັງຫລາຍໄດ້ ຂ້າແດ່ພຣະຣາຊາ ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງບອກໃຫ້ພຣະອົງຮູ້ສິ່ງທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນໃນອະນາຄົດ ຄວາມຝັນແລະນິມິດທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນຂນະທີ່ພຣະອົງຊົງບັນທົມນັ້ນມີດັ່ງນີ້:

29 ຄືພຣະອົງຊົງຝັນເຖິງເຣື່ອງທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນໃນອະນາຄົດ ເພາະພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງເຜີຍເຣື່ອງເລິກລັບໄດ້ສະແດງໃຫ້ພຣະອົງຮູ້ເຖິງສິ່ງທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນ

30 ເຣື່ອງເລິກລັບນີ້ຊົງເຜີຍໃຫ້ຂ້າພຣະອົງຮູ້ ບໍ່ແມ່ນຍ້ອນຂ້າພຣະອົງເປັນຄົນສລາດກວ່າຄົນອື່ນໆດອກ ແຕ່ຍ້ອນພຣະເຈົ້າຢາກໃຫ້ພຣະຣາຊາຮູ້ຄຳແກ້ຄວາມຝັນ ແລະເຂົ້າໃຈພຣະດຳຣິໃນພຣະທັຍຂອງພຣະອົງເອງ

31 ຂ້າແດ່ພຣະຣາຊາ ໃນນີມິດຂອງພຣະອົງນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ທອດພຣະເນດເຫັນຮູບຂນາດໃຫຍ່ຢືນຢູ່ຊ້ອງພຣະພັກ ຮູບນີ້ສ່ອງແສງເຫລື້ອມແລະເປັນຕາຢ້ານ

32 ຫົວຂອງຮູບນີ້ເປັນຄຳຢ່າງດີທີ່ສຸດ ເອິກແລະແຂນເປັນເງິນ ແອວແລະກະໂພກເປັນທອງສຳລິດ

33 ຂາເປັນເຫລັກ ຕີນເປັນເຫລັກປົນດິນ

34 ຂນະພຣະອົງທອດພຣະເນດຢູ່ນັ້ນ ມີຫີນໃຫຍ່ກ້ອນນຶ່ງແຕກອອກມາເອງໂດຍບໍ່ມີໃຜເຮັດ ຫີນນີ້ໄດ້ກະທົບໃສ່ຕີນເຫລັກປົນດິນຂອງຮູບນັ້ນຈົນແຕກຫມຸ່ນໄປ

35 ແລ້ວໃນທັນໃດນັ້ນ ສ່ວນເປັນເຫລັກ ເປັນດິນ

ເປັນທອງສຳລິດ ເປັນເງິນແລະຄຳກໍແຕກຫມຸ່ນໄປເຫມືອນເຂົ້າລີບໃນລານ ທີ່ລົມພັດປີວໄປໃນຍາມຮ້ອນ ໂດຍບໍ່ມີຮ່ອງຮອຍໃຫ້ພົບເຫັນເລີຍ ແຕ່ກ້ອນຫີນນັ້ນໄດ້ກາຍເປັນພູເຕັມພື້ນພິພົບ ຄວາມຝັນນັ້ນເປັນດັ່ງນີ້ແຫລະ

36 ຕໍ່ໄປ ຂ້າພຣະອົງຂໍແກ້ໃຫ້ພຣະອົງຊົງຊາບ ຂ້າແດ່ພຣະຣາຊາ ພຣະອົງຊົງເປັນຈອມພຣະຣາຊາທັງປວງ

37 ພຣະເຈົ້າເທິງຟ້າສວັນໄດ້ຊົງແຕ່ງຕັ້ງໃຫ້ພຣະອົງເປັນພຣະຣາຊາ ຊົງປະທານຣິດອຳນາດແລະກຽດຕິຍົດໃຫ້ພຣະອົງ

38 ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງແຕ່ງຕັ້ງໃຫ້ພຣະອົງເປັນຜູ້ປົກຄອງຄົນຕລອດທັງສັດແລະນົກທັງປວງທີ່ອາໄສຢູ່ໃນໂລກ ຫົວຄຳນັ້ນແມ່ນພຣະອົງເອງ

39 ຕໍ່ຈາກພຣະອົງໄປຈະມີຣາຊອານາຈັກນຶ່ງອີກ ເປັນຣາຊອານາຈັກນ້ອຍກວ່າຂອງພຣະອົງ ແລະຫລັງຈາກນັ້ນແມ່ນຣາຊອານາຈັກທີ່ສາມ ເປັນ

ຣາຊອານາຈັກທອງສໍາລິດ ຊຶ່ງຈະມີອຳນາດແຜ່ໄປທົ່ວໂລກ

40 ແລ້ວຈະມີຣາຊອານາຈັກທີ່ສີ່ ເປັນອານາຈັກທີ່ມີອຳນາດແລະແຂງດັ່ງເຫລັກ ຊຶ່ງສາມາດຕີສິ່ງທັງຫລາຍໃຫ້ຫັກແລະແຕກຫມຸ່ນໄດ້ ຣາຊອານາຈັກນີ້ຈະຫັກແລະທັບມ້າງຣາຊອານາຈັກກ່ອນໆທັງປວງ

41 ທີ່ພຣະອົງທອດພຣະເນດເຫັນຕີນແລະນີ້ວຕີນເປັນດີນປົນເຫລັກນັ້ນ ຫມາຍຄວາມວ່າຈະເປັນຣາຊອານາຈັກປະສົມ ມັນຈະມີຄວາມແຂງຂອງເຫລັກປົນຢູ່ດ້ວຍ ເພາະວ່າໄດ້ມີເຫລັກປະສົມຢູ່ກັບດິນຫນຽວ

42 ນີ້ວຕີນເປັນເຫລັກປົນດິນນັ້ນ ຫມາຍຄວາມວ່າຣາຊອານາຈັກນັ້ນຈະແຂງແຮງແຕ່ເສັຽຫາຍງ່າຍ

43 ທີ່ພຣະອົງທອດພຣະເນດເຫັນເຫລັກປະສົມດ້ວຍດິນຫນຽວນັ້ນ ພວກຜູ້ປົກຄອງຣາຊອານາຈັກນັ້ນ ຈະພຍາຍາມຮວບຮວມຄອບຄົວຂອງເຂົາເຂົ້າກັນດ້ວຍການແຕ່ງງານ ແຕ່ພວກເຂົາຈະເຮັດບໍ່ໄດ້ຢ່າງດຽວກັບເຫລັກທີ່ປະສົມເຂົ້າກັບດິນບໍ່ໄດ້

44 ໃນສະໄຫມພຣະຣາຊາເຫລົ່ານັ້ນປົກຄອງຢູ່ ພຣະເຈົ້າເທິງຟ້າສວັນຈະຊົງຈັດຕັ້ງຣາຊອານາຈັກອັນນຶ່ງຂຶ້ນ ຊຶ່ງຈະບໍ່ຖືກທຳລາຍແລະຈະຕັ້ງຢູ່ຕລອດ

ໄປ ຣາຊອານາຈັກນີ້ຈະບໍ່ປຣາໄຊແຕ່ຈະທຳລາຍຣາຊອານາຈັກອື່ນທັງປວງໃຫ້ຫມົດສິ້ນ

45 ທີ່ພຣະອົງທອດພຣະເນດເຫັນກ້ອນຫີນແຕກອອກຈາກພູເອງໂດຍບໍ່ມີໃຜເຮັດ ກ້ອນຫີນນັ້ນໄດ້ກະທົບກັບຮູບເຫລັກ ຮູບທອງສຳລິດ ຮູບດິນ ແລະຮູບເງິນແລະຄຳນັ້ນ ແມ່ນພຣະເຈົ້າອົງຍິ່ງໃຫຍ່ ໄດ້ຊົງບອກສິ່ງທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນໃນອະນາຄົດໃຫ້ພຣະຣາຊາຊົງຊາບ ຂ້າພຣະອົງໄດ້ທູນຖວາຍຄວາມຝັນແລະຄຳແກ້ແດ່ພຣະອົງຢ່າງຖືກຕ້ອງແລະເປັນຈີງ

ກະສັດຊົງມອບຮາງວັນໃຫ້ດານີເອນ

46 ແລ້ວກະສັດເນບຸກາດເນສຊາໄດ້ຊົງຂາບລົງຕໍ່ຫນ້າດານີເອນ ຊົງສັ່ງໃຫ້ນຳເຄື່ອງເຜົາບູຊາ ແລະເຄື່ອງຫອມບູຊາມາມອບໃຫ້ດານີເອນ

47 ພຣະອົງຊົງກ່າວວ່າ, “ພຣະເຈົ້າຂອງທ່ານຊົງເປັນພຣະເຈົ້າຂອງພຣະ ແລະຂອງພຣະຣາຊາທັງປວງ ແລະຊົງເປັນຜູ້ເຜີຍຄວາມເລິກລັບ ເພາະວ່າທ່ານສາມາດອະທິບາຍຄວາມເລິກລັບນີ້ໄດ້”

48 ແລ້ວພຣະຣາຊາໄດ້ມອບຕຳແຫນ່ງສູງແລະສິ່ງຂອງອັນປະເສີດຫລາຍຢ່າງໃຫ້ແກ່ດານີເອນ ຄືຊົງແຕ່ງຕັ້ງໃຫ້ເປັນຜູ້ປົກຄອງແຂວງບາບີໂລນ

49 ແລະເປັນຫົວຫນ້າພວກທີ່ປຶກສາຊາວບາບີໂລນ ເພື່ອຕອບສນອງຄຳທູນຂໍຂອງດານີເອນ ພຣະຣາຊາຊົງແຕ່ງຕັ້ງໃຫ້ຊັດຣັຄ ເມຊາກ ແລະອາເບດເນໂກ ຮັບຣາຊການຢູ່ໃນແຂວງບາບີໂລນ ແລະຍັງຊົງໃຫ້ດານີເອນຮັບຕຳແຫນ່ງຢູ່ໃນພຣະຣາຊສຳນັກຕໍ່ໄປ

3. ກະສັດເນບຸກາດເນສຊາ ສັ່ງໃຫ້ທຸກຄົນຂາບໄຫວ້ຮູບຄຳ

1 ກະສັດເນບຸກາດເນສຊາໄດ້ຊົງສ້າງຮູບຄຳຮູບນຶ່ງ ສູງຫົກສິບສອກ ແລະກວ້າງຫົກສອກ ຊົງແຕ່ງໄວ້ໃນທີ່ຮາບພຽງດຸແລໃນແຂວງບາບີໂລນ

2 ແລ້ວພຣະອົງຊົງຮັບສັ່ງໃຫ້ບັນດາຂ້າຣາຊການຜູ້ໃຫຍ່ຂອງພຣະອົງ ຄືພວກເຈົ້າອຸປຣາຊ ເຈົ້າແຂວງ ຮອງເຈົ້າແຂວງ ຜູ້ປົກຄອງກຳແພງນະຄອນ ນາຍຄັງ ຜູ້ພິພາກສາ ຕຸລາການແລະບັນດາຂ້າຣາຊການຄົນອື່ນໆໃນແຂວງທັງຫມົດ ມາຮ່ວມໃນງານສລອງຮູບຄຳທີ່ພຣະອົງຊົງສ້າງຂຶ້ນ

3 ແລ້ວບັນດາຂ້າຣາຊການທັງຫມົດນີ້ໄດ້ມາສລອງພ້ອມກັນ ແລະໄດ້ຢືນຢູ່ຕໍ່ຫນ້າຮູບຄຳນັ້ນ

4 ໂຄສົກຜູ້ນຶ່ງໄດ້ປະກາດດ້ວຍສຽງອັນດັງວ່າ, “ຄົນທຸກໆປະເທດ ທຸກໆເຊື້ອຊາດແລະພາສາ

5 ຕໍ່ໄປນີ້ພວກທ່ານຈະໄດ້ຍິນສຽງເປົ່າແກຕິດຕາມດ້ວຍສຽງປີ່ ສຽງພິນ ສຽງກະຈັບປີ່ ແລະສຽງແຄນ ແລ້ວຈະມີສຽງດົນຕຣີອື່ນໆດັງຂຶ້ນ ພໍໄດ້ຍິນສຽງດົນຕຣີໃຫ້ທ່ານທັງຫລາຍຂາບໄຫວ້ຮູບຄຳທີ່ກະສັດເນບຸກາດເນສຊາຊົງສ້າງນີ້

6 ຜູ້ໃດບໍ່ຂາບໄຫວ້ຈະຖືກໂຍນເຂົາໄປໃນເຕົາໄຟທັນທີ”

7 ດັ່ງນັ້ນ ພໍຄົນທັງຫລາຍໄດ້ຍິນສຽງດົນຕຣີດັງຂຶ້ນຄົນທຸກໆປະເທດ ທຸກໆເຊື້ອຊາດແລະພາສາກໍຂາບໄຫວ້ຮູບຄຳທີ່ກະສັດເນບຸກາດເນສຊາຊົງສ້າງນັ້ນ

ຄົນຢູດາສາມຄົນຖືກຟ້ອງຮ້ອງ

8 ມີຊາວບາບີໂລນບາງຄົນໄດ້ສວຍໂອກາດນີ້ ກ່າວຟ້ອງຄົນຢູດາ

9 ພວກເຂົາທູນກະສັດເນບຸກາດເນສຊາວ່າ, “ຂໍຊົງພຣະຈະເຣີນເທີນ,

10 ພຣະອົງຊົງອອກຄຳສັ່ງແລ້ວວ່າ ພໍສຽງດົນຕຣີເລີ້ມດັງຂຶ້ນ ທຸກໆຄົນຈະຕ້ອງຂາບໄຫວ້ຮູບຄຳ

11 ຜູ້ໃດບໍ່ຂາບໄຫວ້ຈະຕ້ອງຖືກໂຍນເຂົ້າເຕົາໄຟ

12 ມີຄົນຢູດາບາງຄົນທີ່ພຣະຣາຊາຊົງແຕ່ງຕັ້ງໃຫ້ຮັບຣາຊການຢູ່ໃນແຂວງບາບີໂລນ ຄື ຊັດຣັຄ ເມຊາກ ແລະອາເບດເນໂກ ສາມຄົນນີ້ບໍ່ເຊື່ອຟັງຄຳສັ່ງຂອງພຣະອົງ ພວກເຂົາບໍ່ນັບຖືພຣະຂອງພຣະອົງແລະບໍ່ຍອມຂາບໄຫວ້ຮູບທີ່ພຣະອົງຊົງສ້າງ”

13 ດ້ວຍເຫດນີ້ ພຣະຣາຊາຈຶ່ງຊົງພິໂຣດ ແລະຊົງສັ່ງໃຫ້ນຳຊາຍສາມຄົນນັ້ນມາເຝົ້າ

14 ແລ້ວຊົງຖາມພວກເຂົາວ່າ, “ຊັດຣັຄ ເມຊາກ ແລະອາເບດເນໂກ ພວກເຈົ້າບໍ່ຍອມນັບຖືພຣະຂອງເຮົາ ແລະບໍ່ຍອມຂາບໄຫວ້ຮູບຄຳທີ່ເຮົາໄດ້ສ້າງຂຶ້ນແມ່ນບໍ່?

15 ເອົາລະ ບັດນີ້ພໍພວກເຈົ້າໄດ້ຍິນສຽງແກສຽງປີ່ ສຽງພິນ ສຽງກະຈັບປີ່ ສຽງແຄນ ແລະສຽງດົນຕຣີອື່ນໆທັງຫມົດໃຫ້ພວກເຈົ້າຈົ່ງຂາບໄຫວ້ຮູບຄຳນັ້ນ ຖ້າພວກເຈົ້າບໍ່ຍອມຂາບໄຫວ້ ພວກເຈົ້າຈະຕ້ອງຖືກໂຍນເຂົ້າເຕົາໄຟທັນທີ ຫລືພວກເຈົ້າຄິດວ່າມີພຣະອົງອື່ນທີ່ຈະຊ່ອຍພວກເຈົ້າໃຫ້ລອດພົ້ນຈາກອຳນາດຂອງເຮົາບໍ່?

16 ຊັດຣັຄ ເມຊາກ ແລະອາເບດເນໂກທູນພຣະຣາຊາວ່າ, “ຂ້າແດ່ພຣະຣາຊາ ພວກຂ້າພຣະອົງຈະບໍ່ຂໍປ້ອງກັນຕົວເອງໄວ້

17 ຖ້າພຣະເຈົ້າອົງທີ່ພວກຂ້າພຣະອົງຮັບໃຊ້ຢູ່ຊົງພໍພຣະທັຍຈະຊ່ອຍພວກຂ້າພຣະອົງໃຫ້ພົ້ນຈາກເຕົາທີ່ໄຟລຸກຢູ່ ຂ້າແດ່ພຣະຣາຊາ ພຣະອົງກໍຈະຊົງຊ່ອຍກູ້ພວກຂ້າພຣະອົງໃຫ້ພົ້ນຈາກພຣະຣາຊອຳນາດຂອງພຣະຣາຊາ

18 ແຕ່ຖ້າບໍ່ເປັນເຊັ່ນນັ້ນ ຂ້າແດ່ພຣະຣາຊາ ຂໍພຣະອົງຊົງຊາບວ່າ ພວກຂ້າພຣະອົງຈະບໍ່ນັບຖືພຣະຂອງພຣະອົງ ແລະຈະບໍ່ຂາບໄຫວ້ຮູບຄຳທີ່ພຣະອົງຊົງສ້າງຂຶ້ນ”

ຄົນຢູດາຖືກໂຍນເຂົ້າເຕົາໄຟ

19 ແລ້ວກະສັດເນບຸກາດເນສຊາຊົງພິໂຣດ ຊັດຣັຄ ເມຊາກ ແລະອາເບດເນໂກຢ່າງສຸດຂີດຈົນຫນ້າດຳຕາແດງ ພຣະອົງຊົງສັ່ງໃຫ້ຄົນຂອງພຣະອົງໄປເຮັດໃຫ້ເຕົາໄຟຮ້ອນຂຶ້ນກວ່າເກົ່າເຖິງເຈັດເທົ່າ

20 ແລ້ວຊົງສັ່ງໃຫ້ຄົນຜູ້ເຂັ້ມແຂງທີ່ສຸດໃນກອງທັບຂອງພຣະອົງຜູກຊາຍສາມຄົນນີ້

21 ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາທັງສາມຈຶ່ງຖືກມັດຄາເຄື່ອງນຸ່ງ ມີເສື້ອຊັ້ນໃນຊັ້ນນອກ ມີຫມວກແລະຂອງອື່ນໆ ແລ້ວໂຍນເຂົ້າໄປໃນເຕົາໄຟ

22 ເພາະວ່າຄຳສັ່ງຂອງພຣະຣາຊານັ້ນເດັດຂາດ ເຕົາໄຟນັ້ນກໍຮ້ອນທີ່ສຸດ ຈົນພວກຄົນທີ່ໂຍນພວກເຂົາເຂົ້າໄປໄດ້ຖືກໄຟໄຫມ້ຕາຍ

23 ຊັດຣັຄ ເມຊາກ ແລະອາເບດເນໂກກໍຕົກລົງກາງກອງໄຟທັງໆທີ່ຍັງມັດຢູ່

24 ໃນເວລານັ້ນ ກະສັດເນບຸກາດເນສຊາ ໄດ້ຊົງລຸກຂຶ້ນໂດຍໄວຍ້ອນປະຫລາດພຣະທັຍ ແລະຊົງຖາມພວກທີ່ປຶກສາວ່າ, “ພວກເຮົາໄດ້ມັດຊາຍສາມຄົນນັ້ນໂຍນເຂົ້າໄປໃນເຕົາໄຟບໍ່ແມ່ນບໍ່?” ພວກເຂົາທູນວ່າ, “ຂ້າແດ່ພຣະຣາຊາ ຈິງພຣະເຈົ້າຂ້າ”

25 ພຣະອົງຊົງຖາມອີກວ່າ, “ແລ້ວເປັນຫຍັງເຮົາຈຶ່ງເຫັນຊາຍສີ່ຄົນກຳລັງຍ່າງຢູ່ໃນເຕົາໄຟ ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ມັດແລະບໍ່ເຫັນເປັນອັນຕະຣາຍຫຍັງເລີຍ ຄົນທີ່ສີ່ຊ້ຳພັດເບິ່ງຄ້າຍຄືກັນກັບເທວະດາ”

ຄົນຢູດາໄດ້ຮັບການປົດປ່ອຍແລະໄດ້ເລື່ອນຊັ້ນ

26 ແລ້ວກະສັດເນບຸກາດເນສຊາໄດ້ສະເດັດຂຶ້ນໄປເທິງປາກເຕົາໄຟ ແລະຊົງເອີ້ນວ່າ, “ຊັດຣັຄ ເມຊາກ ອາເບດເນໂກ ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະເຈົ້າອົງສູງສຸດເອີຍ, ຈົ່ງອອກມາສາ” ພວກເຂົາຈຶ່ງໄດ້ອອກມາໃນທັນທີ

27 ຝ່າຍເຈົ້າອຸປຣາຊ ເຈົ້າແຂວງ ຮອງເຈົ້າແຂວງ ແລະພວກທີ່ປຶກສາທັງຫມົດໄດ້ພ້ອມກັນມາເບິ່ງຄົນເຫລົ່ານີ້ ຊຶ່ງບໍ່ໄດ້ຮັບອັນຕະຣາຍຫຍັງເລີຍ ຜົມແລະເຄື່ອງນຸ່ງກໍບໍ່ໄດ້ໄຫມ້ ແລະທັງບໍ່ມີກິ່ນຄວັນໄຟໃນຕົນຕົວຂອງເຂົາ

28 ພຣະຣາຊາຊົງກ່າວວ່າ, “ສາທຸການແດ່ພຣະເຈົ້າຂອງຊັດຣັຄ ຂອງເມຊາກ ແລະອາເບດເນໂກ ພຣະອົງຊົງໃຊ້ເທວະດາລົງມາຊ່ອຍຄົນເຫລົ່ານີ້ ຊຶ່ງໄດ້ຮັບໃຊ້ແລະໄວ້ວາງໃຈໃນພຣະອົງ ພວກເຂົາບໍ່ເຊື່ອຟັງຄຳສັ່ງຂອງເຮົາ ແລະຍ່ອມສ່ຽງຊີວິດຂອງເຂົາດີກວ່າທີ່ຈະຂາບໄຫວ້ພຣະໃດໆເວັ້ນໄວ້ແຕ່ພຣະເຈົ້າຂອງເຂົາເອງ

29 ບັດນີ້ ເຮົາອອກຄຳສັ່ງວ່າ ຖ້າຄົນໃດ ປະເທດໃດ ເຊື້ອຊາດໃດ ຫລືພາສາໃດເວົ້າຫມິ່ນປມາດພຣະເຈົ້າຂອງຊັດຣັຄ ຂອງເມຊາກ ແລະອາເບດເນໂກ ເຂົາຜູ້ນັ້ນຈະຖືກຂ້າຢ່າງທຳຣຸນ ແລະທຳລາຍເຮືອນຊານຖິ້ມ ເພາະວ່າບໍ່ມີພຣະອື່ນໃດທີ່ສາມາດຊ່ອຍໄດ້ເຫມືອນພຣະເຈົ້ານີ້”

30 ແລ້ວກະສັດເນບຸກາດເນສຊາ ໄດ້ພຣະຣາຊທານເລື່ອນຍົດໃຫ້ຊັດຣັຄ ໃຫ້ເມຊາກ ແລະອາເບດເນໂກໃນແຂວງບາບີໂລນ

4. ຄວາມຝັນເທື່ອທີ່ສອງຂອງກະສັດເນບຸກາດເນສຊາ

1 ກະສັດເນບຸກາດເນສຊາຊົງສົ່ງເອກກະສານທີ່ມີເນື້ອຄວາມຕໍ່ໄປນີ້ໄປຍັງປະຊາຊົນທຸກໆປະເທດ ທຸກໆເຊື້ອຊາດແລະພາສາທົ່ວໂລກວ່າ, “ຂໍຄວາມສຸກຄວາມຈະເຣີນຈົ່ງມີແດ່ທ່ານທັງຫລາຍ,

2 ຕໍ່ໄປນີ້ ເຮົາຈະບອກທ່ານທັງຫລາຍກ່ຽວກັບຫມາຍສຳຄັນ ແລະການອັດສະຈັນທີ່ພຣະເຈົ້າອົງສູງສຸດຊົງສະແດງຕໍ່ເຮົາ

3 ຫມາຍສຳຄັນທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງສະແດງຕໍ່ເຮົາຍິ່ງໃຫຍ່ແທ້ໆ ການອັດສະຈັນທີ່ພຣະອົງຊົງກະທຳມີຣິດທານຸພາບຫລາຍ ພຣະເຈົ້າຊົງເປັນເຈົ້າຊິວິດຕລອດໄປເປັນນິດ ແລະຊົງປົກຄອງຕລອດໄປ

4 ເຮົາເນບຸກາດເນສຊາ ໄດ້ມີຊີວິດຢູ່ຢ່າງສງົບງຽບໃນວັງຂອງເຮົາ ມີຄວາມສຸກໃນຊັບສົມບັດອັນຫລວງຫລາຍ

5 ແຕ່ເຮົາຕື່ນຕົກໃຈໃນຄວາມຝັນ ແລະໄດ້ເຫັນນີມິດອັນຫນ້າຢ້ານໃນຂນະນອນຫລັບ

6 ເຮົາໄດ້ອອກຄໍາສັ່ງຮຽກນັກປາດທັງຫມົດປະຈຳກະສັດໃນກຸງບາບີໂລນໃຫ້ມາຫາເຮົາເພື່ອແກ້ຄວາມຝັນໃຫ້ແກ່ເຮົາ

7 ພວກຫມໍດູ ຫມໍມົນ ຫມໍວິຊາອາຄົມ ແລະຫມໍດູຣືກຍາມທັງຫມົດໃນກຸງບາບີໂລນມາແກ້ຄວາມຝັນໃຫ້ ພວກເຂົາກໍມາ ເຮົາຈີ່ງເລົ່າຄວາມຝັນໃຫ້ເຂົາຮູ້ ແຕ່ເຂົາບໍ່ສາມາດແກ້ໄດ້

8 ຕໍ່ມາ ດານີເອນໄດ້ເຂົ້າມາ (ດານີເອນມີຊື່ອີກຢ່າງນຶ່ງວ່າ ເບນເຕຊັສຊາ ຕາມຊື່ພຣະຂອງເຮົາ) ວິນຍານຂອງພວກພຣະບໍຣິສຸດກໍສະຖິດຢູ່ນຳເຂົາ ເຮົາຈຶ່ງບອກຄວາມຝັນຂອງເຮົາໃຫ້ເຂົາຮູ້

9 ເຣົາບອກວ່າ ເບນເຕຊັສຊາ ຫົວຫນ້າພວກຫມໍດູເອີຍ, ເຮົາຮູ້ວ່າວິນຍານຂອງພວກພຣະບໍຣິສຸດສະຖິດຢູ່ນຳເຈົ້າ ແລະຮູ້ວ່າເຈົ້າໄດ້ເຂົ້າໃຈຄວາມເລິກລັບທັງປວງ ຕໍ່ໄປນີ້ ແມ່ນຄວາມຝັນຂອງເຣົາຈົ່ງແກ້ໃຫ້ເຮົາແດ່

10 ຄືໃນຂນະທີ່ເຮົານອນຫລັບຢູ່ ເຮົາໄດ້ເຫັນນີມິດອັນນຶ່ງເປັນຕົ້ນໄມ້ສູງຕັ້ງແຕ່ຖ້າມກາງໂລກ

11 ຕົ້ນໄມ້ນັ້ນສູງຂຶ້ນເລື້ອຍໆຈົນຍອດຈຸຟ້າ ຈົນທຸກໆຄົນທົ່ວໂລກສາມາດເຫັນໄດ້

12 ໃບຂອງມັນງົດງາມ ມີຫມາກຫລາຍພໍທີ່ຄົນຫມົດໂລກຈະກິນອີ່ມ ສັດປ່າທັງຫລາຍໄດ້ອາໄສຢູ່ໃຕ້ຮົ່ມຂອງມັນ ຝູງນົກກໍເຮັດຮັງຢູ່ໃນງ່າ ທັງຄົນແລະສັດໄດ້ລ້ຽງຊີບດ້ວຍຫມາກມັນນັ້ນ

13 ຂນະທີ່ເຮົາຄິດເຖິງນິມີດນີ້ ເຮົາໄດ້ເຫັນອາຣັກຂາເທວະດາຕົນນຶ່ງລົງມາຈາກຟ້າສວັນ

14 ເທວະດາຕົນນີ້ໄດ້ປະກາດດ້ວຍສຽງດັງວ່າ ຈົ່ງບັກກົກໄມ້ນີ້ ຮານງ່າລິໃບຂອງມັນຖິ້ມ ເຮັດໃຫ້ພວກຂອງມັນກະຈັດກະຈາຍໄປ ແລ້ວສັດປ່າກໍຈະຫນີອອກຈາກຮົ່ມ ຝູງນົກກໍຈະຫນີອອກຈາກງ່າ

15 ແລະໃຫ້ເອົາເຫລັກກັບທອງສຳລິດມັດກ້ຽວຕໍມັນປະໄວ້ໃນທົ່ງຫຍ້າ ໃຫ້ນ້ຳຫມອກຕົກລົງມາຖືກຄົນຜູ້ນີ້ ໃຫ້ເຂົາລ້ຽງຊີບດ້ວຍສັດປ່າແລະພືດຜົນ

16 ເຂົາຈະບໍ່ມີຈິດໃຈມະນຸດເຫລືອຢູ່ອີກ ຈະມີຈິດໃຈສັດປ່າເປັນເວລາເຈັດປີ

17 ຄຳຕັດສິນຂອງອາຣັກຂາເທວະດາຕົນນັ້ນເປັນດັ່ງນີ້ແຫລະ, ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງໃຫ້ຄົນທັງປວງທຸກທີ່ທຸກບ່ອນຮູ້ວ່າ ພຣະເຈົ້າອົງສູງສຸດຊົງມີເດຊານຸພາບເຫນືອຣາຊອານາຈັກຂອງມະນຸດ ພຣະອົງຊົງແຕ່ງຕັ້ງກະສັດຂອງຊາດໃດຊາດນຶ່ງຕາມພຣະປະສົງຂອງພຣະອົງ ເຖິງແມ່ນວ່າຈະເປັນຄົນຕ່ຳຕ້ອຍກໍຕາມ”

18 ກະສັດເນບຸກາດເນສຊາຊົງກ່າວວ່າ, “ຄວາມຝັນຂອງເຮົາເປັນດັ່ງນີ້ແຫລະ ເບນເຕຊັສຊາເອີຍ ບັດນີ້ ຈົ່ງແກ້ຄວາມຝັນນີ້ໃຫ້ເຮົາແດ່ ບໍ່ມີທີ່ປຶກສາຄົນໃດຂອງເຮົາແກ້ໄດ້ ແຕ່ເຈົ້ານັ້ນອາດສາມາດແກ້ໄດ້ ເພາະວ່າວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ບໍຣິສຸດໄດ້ສະຖິດຢູ່ນຳທ່ານ”

19 ແລ້ວດານີເອນ (ຜູ້ມີຊື່ອີກຢາງນຶ່ງວ່າ ເບນເຕຊັສຊາ) ກໍອຸກໃຈ ບໍ່ສາມາດຈະເວົ້າອັນໃດໄດ້ ພຣະຣາຊາຊົງກ່າວວ່າ, “ເບນເຕຊັສຊາເອີຍ ຢ່າໃຫ້ຄວາມຝັນແລະສິ່ງທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນຕາມນັ້ນ ເຮັດໃຫ້ທ່ານຕົກໃຈເລີຍ” ເບນເຕຊັສຊາທູນຕອບວ່າ, “ຂ້າແດ່ພຣະຣາຊາ ຂໍໃຫ້ຄວາມຝັນແລະຄຳແກ້ຄວາມຝັນນັ້ນ ຕົກຖືກພວກສັດຕຣູຂອງພຣະອົງເສັຽ

20 ພຣະອົງຊົງຝັນເຫັນຕົ້ນໄມ້ໃຫຍ່ສູງຈົນຍອດຈຸຟ້າ ທຸກໆຄົນທົ່ວໂລກສາມາດເຫັນໄດ້

21 ໃບຂອງມັນງົດງາມ ແລະຫມາກຂອງມັນກໍພໍທີ່ຄົນຫມົດໂລກຈະກິນອີ່ມໄດ້ ສັດປ່າທັງຫລາຍອາສັຍຢູ່ໃຕ້ຮົ່ມຂອງມັນ ແລະຝູງນົກກໍເຮັດຮັງຢູ່ຕາມກີ່ງກ້ານ

22 ຂ້າແດ່ພຣະຣາຊາ ຕົ້ນໄມ້ນັ້ນຫມາຍເຖິງພຣະອົງຜູ້ຊົງຍິ່ງໃຫຍ່ແລະເຂັ້ມແຂງ ຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພຣະອົງສູງສົ່ງຈົນຈຸຟ້າ ແລະພຣະເດຊານຸພາບກໍແຜ່ກະຈາຍໄປທົ່ວໂລກ

23 ຂນະທີ່ພຣະຣາຊາຊົງເຝົ້າເບິ່ງ ມີເທວະດາຕົນນຶ່ງມາຈາກຟ້າສວັນ ແລະເວົ້າວ່າ ຈົ່ງບັກກົກໄມ້ນີ້ແລະທຳລາຍຖິ້ມໃຫ້ປະແຕ່ຕໍມັນໄວ້ໃນດິນ ແລ້ວໃຫ້ເອົາເຫລັກແລະທອງສຳຣິດມັດກ້ຽວມັນປະໄວ້ທີ່ນັ້ນໃນທົ່ງນາບ່ອນທີ່ມີຫຍ້າ ໃຫ້ນ້ຳຫມອກຕົກລົງມາຖືກໂຕມັນແລະໃຫ້ມັນຢູ່ທີ່ນັ້ນກັບສັດປ່າເປັນເວລາເຈັດປີ

24 ຂ້າແດ່ພຣະຣາຊາ ການນີ້ແມ່ນພຣະເຈົ້າອົງສູງສຸດຊົງປະກາດສິ່ງທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນກັບພຣະອົງ

25 ຄືພຣະອົງຈະຖືກຂັບໄລ່ອອກຈາກສັງຄົມນຸດ ຈະຊົງມີຊີວິດຢູ່ກັບສັດປ່າ ຈະສເວີຍຫຍ້າແທນອາຫານເຫມືອນງົວ ແລະຈະຊົງບັນທົມຫລັບຢູ່ກາງປ່າເປັນເວລາເຈັດປີ ແລ້ວພຣະອົງຈະຊົງປ່ຽນໃຈຍອມຮັບວ່າ ພຣະເຈົ້າອົງສູງສຸດຊົງປົກຄອງຣາຊອານາຈັກຂອງມະນຸດ ແລະຊົງແຕ່ງຕັ້ງກະສັດທັງປວງຕາມທີ່ພຣະອົງຊົງພໍພຣະທັຍ

26 ທີ່ເທວະດາໄດ້ສັ່ງໃຫ້ຕໍຮາກເຫລືອໄວ້ໃນດິນນັ້ນ ຫມາຍຄວາມວ່າພຣະອົງຈະໄດ້ເປັນກະສັດອີກ ໃນເມື່ອພຣະອົງຊົງປ່ຽນໃຈຍອມຮັບວ່າພຣະເຈົ້າຊົງປົກຄອງໂລກ

27 ຂ້າແດ່ພຣະຣາຊາ ດ້ວຍເຫດນີ້ຂໍຊົງຮັບເອົາຄຳກາບທູນຂອງຂ້າພຣະອົງ ຂໍພຣະອົງເລີກເຮັດບາບ ແລະເຮັດແຕ່ຄວາມດີຈົ່ງເມດຕາສົງສານຄົນທຸກຍາກ ຍ້ອນການເຮັດດີຢ່າງນີ້ຈຶ່ງຈະກຳຈັດຄວາມຊົ່ວທີ່ພຣະອົງຊົງກະທຳມານັ້ນອອກໄດ້ ແລ້ວພຣະອົງຈະຈະເຣີນຮຸ່ງເຮືອງສືບຕໍ່ໄປ

28 ຫລັງຈາກນັ້ນມາໄດ້ສິບສອງເດືອນ ຄວາມຝັນທັງຫມົດນີ້ກໍໄດ້ກາຍເປັນຈິງຕໍ່ກະສັດເນບຸກາດເນສຊາ

29 ຄືເມື່ອພຣະອົງຊົງຍ່າງຢູ່ໃນສວນເທິງຫລັງຄາພຣະຣາຊວັງກຸງບາບີໂລນ

30 ພຣະອົງໄດ້ຊົງກ່າວວ່າ, “ກຸງບາບີໂລນນີ້ເປັນເມືອງໃຫຍ່ຫລາຍ ເຮົາໄດ້ສ້າງມັນມາໃຫ້ເປັນເມືອງຫລວງຂອງເຮົາ ເພື່ອສະແດງເຖິງອຳນາດວາສນາ ແລະກຽດຕິຍົດຊື່ສຽງຂອງເຮົາ”

31 ແລ້ວໃນຂນະທີ່ພຣະອົງຊົງກຳລັງຍ່າງຢູ່ນັ້ນ ໄດ້ມີພຣະສຸຣະສຽງດັງລົງມາຈາກຟ້າສວັນວ່າ, “ກະສັດເນບຸກາດເນສຊາເອີຍ, ຈົ່ງຟັງເຮົາເວົ້າ ບັດນີ້ຣາຊອານາຈັກຂອງເຈົ້າໄດ້ພາກຈາກເຈົ້າໄປແລ້ວ

32 ເຈົ້າຈະຖືກຂັບໄລ່ອອກຈາກສັງຄົມມະນຸດ ແລະຈະມີຊີວິດຢູ່ກັບພວກສັດປ່າ ຈະກິນຫຍ້າເຫມືອນງົວຢູ່ເປັນເວລາເຈັດປີ ແລ້ວເຈົ້າຈະປ່ຽນໃຈຍອມຮັບວ່າ ພຣະເຈົ້າອົງສູງສຸດຊົງມີຣິດອຳນາດເຫນືອຣາຊອານາຈັກຂອງມະນຸດ ແລະຍອມຮັບວ່າພຣະອົງຊົງແຕ່ງຕັ້ງກະສັດຂອງຊາດໃດຊາດນຶ່ງຕາມທີ່ພຣະອົງຊົງພໍພຣະທັຍ”

33 ເພາະຄຳນີ້ໄດ້ກາຍເປັນຈິງໃນທັນທີ ຄືກະສັດເນບຸກາດເນສຊາ ໄດ້ຖືກຂັບໄລ່ອອກຈາກສັງຄົມມະນຸດ ແລະໄດ້ກິນຫຍ້າເຫມືອນງົວ ນ້ຳຫມອກໄດ້ຕົກຖືກພຣະກາຍຂອງພຣະອົງ ຜົມກໍຍາວເຫມືອນຂົນນົກອີນຊີ ແລະເລັບພຣະຫັດຂອງພຣະອົງກໍຍາວເຫມືອນເລັບນົກ

ກະສັດເນບຸກາດເນສຊາສັຣເສີນພຣະເຈົ້າ

34 ເມື່ອຫມົດກຳນົດເວລານັ້ນແລ້ວ ເຮົາເນບຸກາດເນສຊາໄດ້ເງີຍຫນ້າຂຶ້ນທ້ອງຟ້າ ແລ້ວຈິດໃຈຂອງເຮົາກໍກັບກາຍເປັນປົກກະຕິ ເຮົາຈຶ່ງກ່າວສັຣເສີນພຣະເຈົ້າອົງສູງສຸດ ຖວາຍພຣະກຽດແລະຄວາມສະງ່າຣາສີແດ່ພຣະອົງຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່ເປັນນິດ ພຣະອົງຊົງຄອບຄອງຕລອດໄປ ຣາຊອານາຈັກຂອງພຣະອົງດຳຣົງຢູ່ເປັນນິດ

35 ພຣະອົງຊົງຖືວ່າພົນໂລກບໍ່ສຳຄັນຫຍັງ ເທວະດາຢູ່ເທິງຟ້າສວັນແລະມະນຸດໃນໂລກກໍຢູ່ໃຕ້ການປົກຄອງຂອງພຣະອົງ ບໍ່ມີໃຜຈະຂັດຂວາງນ້ຳພຣະທັຍຂອງພຣະອົງ ຫລືຄັດຄ້ານສິ່ງທີ່ພຣະອົງຊົງກະທຳໄດ້

36 ເມື່ອຈິດໃຈຂອງເຮົາເປັນປົກກະຕິແລ້ວ ຄວາມສະງ່າຣາສີແຫ່ງຣາຊອານາຈັກຂອງເຮົາ ກຽດຕິຍົດແລະຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງເຮົາໄດ້ຖືກມອບໃຫ້ເຮົາອີກ ພວກທີ່ປຶກສາແລະເຈົ້ານາຍຊັ້ນຜູ້ໃຫຍ່ຂອງເຮົາກໍຍິນດີຕ້ອນຮັບເຮົາ ພຣະຣາຊອຳນາດຂອງເຮົາກໍໄດ້ຖືກມອບຄືນມາໃຫ້ເຮົາພ້ອມກັບກຽດຕິຍົດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່າແຕ່ກ່ອນ

37 ບັດນີ້ ເຮົາເນບຸກາດເນສຊາ ຂໍສັຣເສີນຍ້ອງຍໍ ຖວາຍພຣະກຽດແລະຄວາມສະງ່າຣາສີແດ່ພຣະເຈົ້າເທິງຟ້າສວັນ ພຣະອົງຊົງກະທຳທຸກສິ່ງຖືກຕ້ອງ ການກະທຳຂອງພຣະອົງຍຸດຕິທັມດີສເມີແລະຊົງເຮັດໃຫ້ບຸກຄົນຜູ້ທະເຍີທະຍານຖ່ອມຕົວລົງ

5. ງານລ້ຽງຂອງເບນຊັສຊາ

1 ເມື່ອເບນຊັສຊາໄດ້ເປັນກະສັດ ພຣະອົງໄດ້ເຊີນເຈົ້ານາຍນຶ່ງພັນຄົນມາໃນງານລ້ຽງທີ່ຈັດຂຶ້ນຢ່າງໃຫຍ່ໂຕມະໂຫຣານ ແລະໄດ້ສເວີຍນ້ຳອະງຸ່ນກັບພວກເຫລົ່ານັ້ນ

2 ຂນະພິດເຫລົ້າພວມຂຶ້ນ ກະສັດເບນຊັສຊາໄດ້ຊົງສັ່ງໃຫ້ເອົາຈອກແລະຖ້ວຍທີ່ເຮັດດ້ວຍເງິນດ້ວຍຄຳມາໃຊ້ ຖ້ວຍເຫລົ່ານີ້ກະສັດເນບຸກາດເນສຊາ

ພຣະຣາຊບິດາຂອງພຣະອົງໄດ້ເອົາມາຈາກວິຫານໃນນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ພຣະອົງໄດ້ຊົງໃຊ້ເຂົາໄປເອົາຈອກແລະຖ້ວຍເຫລົ່ານັ້ນມາກໍເພື່ອພຣະອົງພ້ອມທັງມະເຫສີ ກັບພວກເຈົ້ານາຍແລະນາງສນົມທັງຫລາຍຈະໄດ້ດື່ມຈາກພາຊນະເຫລົ່ານີ້

3 ດັ່ງນັ້ນຈອກແລະຖ້ວຍຄຳຈຶ່ງຖືກນຳມາໃນທັນທີ ທຸກໆຄົນໄດ້ດື່ມຈາກຈອກເຫລົ່ານີ້

4 ພວກເຂົາໄດ້ດື່ມເຫລົ້າອະງຸ່ນແລະສັຣເສີນຮູບພຣະທີ່ເຮັດດ້ວຍຄຳ ເງິນ ທອງສຳຣິດ ເຫລັກ ໄມ້ແລະຫີນ

5 ໃນທັນນັ້ນມີມືມະນຸດປາກົດໃຫ້ເຫັນ ມືນັ້ນໄດ້ຂຽນຝາພຣະຣາຊວັງບ່ອນມີໂຄມໄຟໄຕ້ຮຸ່ງຢູ່ ພຣະຣາຊາໄດ້ເຫັນຂນະກຳລັງຂຽນຢູ່

6 ພຣະພັກຂອງພຣະອົງໄດ້ຂາວຊີດ ແລະຕົກພຣະທັຍຫລາຍຈົນຂາສັ່ນ

7 ພຣະອົງຈຶ່ງຊົງຮ້ອງບອກໃຫ້ຄົນນຳເອົາຫມໍມົນ ຫມໍວິຊາອາຄົມ ແລະຫມໍດູຣືກຍາມເຂົ້າມາເຝົ້າ ເມື່ອພວກເຂົາມາເຖິງພຣະອົງໄດ້ຊົງກ່າວກັບພວກເຂົາວ່າ, “ໃຜອ່ານແລະແປຄວາມຫມາຍທີ່ຂຽນນີ້ໄດ້ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຫົ່ມເສື້ອສາມາດສີມ່ວງແຂວນສາຍສ້ອຍຄຳກຽດຕິຍົດ ແລະຈະຖືກແຕ່ງຕັ້ງໃຫ້ເປັນອຸປຣາຊຕຣີໃນຣາຊອານາຈັກ”

8 ພວກທີ່ປຶກສາທັງຫມົດຂອງພຣະຣາຊາຈຶ່ງໄດ້ເຂົ້າມາແຕ່ບໍ່ມີໃຜສາມາດອ່ານຄຳຂຽນຫລືບອກຄວາມຫມາຍໃຫ້ພຣະຣາຊາໄດ້

9 ດ້ວຍເຫດນີ້ ພຣະຣາຊາຈຶ່ງເສັຽພຣະທັຍ ແລະມີພຣະພັກຂາວຊີດ ພວກເຈົ້ານາຍຊັ້ນສູງຂອງພຣະອົງກໍບໍ່ຣູ້ວ່າຈະເຮັດແນວໃດ

10 ເມື່ອພຣະຣາຊມານດາໄດ້ຍິນສຽງເວົ້າຂອງພຣະຣາຊາ ແລະພວກເຈົ້ານາຍ ພຣະນາງກໍສະເດັດເຂົ້າມາໃນຫ້ອງຈັດງານລ້ຽງແລ້ວຊົງກ່າວວ່າ, “ຂໍຈົ່ງພຣະຈະເຣີນເທີນ ຂໍພຣະອົງຢ່າຕົກໃຈຈົນຫນ້າຂາວຊີດເລີຍ

11 ເພາະວ່າໃນຣາຊອານາຈັກຂອງພຣະອົງ ຍັງມີຊາຍຜູ້ນຶ່ງມີວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ບໍຣິສຸດສະຖິດຢູ່ນຳ ຊາຍຜູ້ນີ້ເມື່ອຄາວບິດາຂອງພຣະອົງເປັນກະສັດ ເຂົາໄດ້ສະແດງຄວາມສລາດຫລັກແຫລມ ຄວາມຮອບຮູ້ແລະມີສະຕິປັນຍາດີເຫມືອນປັນຍາຂອງພວກພຣະ ກະສັດເນບຸກາດເນສຊາພຣະຣາຊບິດາຂອງຝ່າບາທໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງໃຫ້ເຂົາເປັນຫົວຫນ້າພວກຫມໍດູ ຫມໍມົນ ຫມໍວິຊາອາຄົມ ແລະຫມໍດູຣືກຍາມ

12 ເຂົາມີຄວາມສາມາດທີ່ສຸດ ມີຄວາມສລາດແລະຊຳນິຊຳນານໃນການແກ້ຄວາມຝັນ ແກ້ບັນຫາແລະແກ້ຄວາມເລິກລັບທັງຫລາຍໄດ້ ດັ່ງນັ້ນ ຂໍຈົ່ງເອີ້ນເອົາດານີເອນຄົນນີ້ (ຜູ້ຊຶ່ງພຣະຣາຊາໄດ້ເອີ້ນເຂົາວ່າເບນເຕຊັສຊາ) ເຂົ້າມາເຝົ້າ ແລ້ວໃຫ້ເຂົາບອກຄວາມຫມາຍທັງຫມົດນີ້ໃຫ້ແກ່ຝ່າບາທ”

ດານີເອນແປຄຳທີ່ຂຽນ

13 ດານີເອນໄດ້ຖືກຮຽກຕົວນຳມາເຝົ້າພຣະຣາຊາທັນທີ ພຣະຣາຊາຊົງກ່າວຕໍ່ດານີເອນວ່າ, “ທ່ານແມ່ນດານີເອນບໍ່? ແລະເປັນຄົນນຶ່ງໃນບັນດາພວກຊະເລີຍທີ່ເປັນຊາວຢູດາ ຊຶ່ງພຣະຣາຊບິດາຂອງເຮົາໄດ້ນຳມາຈາກປະເທດຢູດາແມ່ນບໍ່?

14 ເຮົາໄດ້ຍິນວ່າວິນຍານຂອງພວກພຣະສະຖິດຢູ່ນຳທ່ານ ແລະວ່າທ່ານເປັນຜູ້ຊຳນານ ມີຄວາມຮູ້ແລະສະຕິປັນຍາຢ່າງແປກປລາດ

15 ພວກທີ່ປຶກສາແລະພວກຫມໍມົນໄດ້ເຂົ້າມາອ່ານແລະແປຄວາມຫມາຍຂໍ້ຂຽນນີ້ໃຫ້ເຮົາຮູ້ ແຕ່ເຂົາບໍ່ສາມາດຄົ້ນຄວ້າຫາຄວາມຫມາຍໄດ້

16 ບັດນີ້ເຮົາໄດ້ຍິນວ່າທ່ານສາມາດຄົ້ນຫາຄວາມຫມາຍ ແລະອະທິບາຍຄວາມເລິກລັບໄດ້ ສະນັ້ນ ຖ້າທ່ານສາມາດອ່ານແລະບອກຄວາມຫມາຍຂໍ້ຂຽນນີ້ໃຫ້ເຮົາຮູ້ໄດ້ ທ່ານຈະໄດ້ຫົ່ມເສື້ອສາມາດສີມ່ວງ ແຂວນສາຍຄໍຄຳກຽດຕິຍົດ ແລະຈະໄດ້ເປັນອຸປຣາຊຕຣີໃນຣາຊອານາຈັກ”

17 ດານີເອນໄດ້ທູນຕອບວ່າ, “ຂ້າແດ່ພຣະຣາຊາ ຂໍພຣະອົງເກັບຂອງພຣະຣາຊານັ້ນໄວ້ ຈົ່ງພຣະຣາຊທານໃຫ້ຜູ້ອື່ນເສັຽ ສ່ວນຂ້າພຣະອົງຈະຂໍອ່ານ ແລະທູນຖວາຍຄວາມຫມາຍຂໍ້ຂຽນນີ້ໃຫ້ພຣະອົງລ້າໆ

18 ຄືພຣະເຈົ້າອົງສູງສຸດໄດ້ຊົງແຕ່ງຕັ້ງເນບຸກາດເນສຊາພຣະຣາຊບິດາຂອງພຣະອົງໃຫ້ເປັນມະຫາຣາຊາ ຊົງປະທານກຽດຕິຍົດແລະຊື່ສຽງໃຫ້ພຣະອົງ

19 ພຣະອົງຈຶ່ງຊົງຍິ່ງໃຫຍ່ຫລາຍຈົນຄົນທຸກປະເທດ ທຸກເຊື້ອຊາດແລະພາສາຢ້ານກົວຕົວສັ່ນ ຖ້າພຣະອົງປະສົງຈະປະຫານຊີວິດຜູ້ໃດກໍຊົງປະຫານໄດ້ໂລດ ຖ້າປະສົງຈະໃຫ້ໃຜມີຊີວິດຢູ່ກໍຊົງໂຜດໃຫ້ຜູ້ນັ້ນມີຊີວິດຢູ່ໄດ້ ຊົງປະທານຍົດ ແລະຖອດຍົດທຸກຄົນໄດ້ຕາມພຣະປະສົງ

20 ແຕ່ຍ້ອນພຣະອົງມີຄວາມທະເຍີທະຍານ ມີພຣະທັຍແຂງກະດ້າງແລະກະທຳການຊົ່ວຮ້າຍ ພຣະອົງຈຶ່ງຖືກປົດອອກຈາກພຣະຣາຊບັນລັງແລະສູນເສັຽກຽດຕິຍົດ

21 ຊົງຖືກຂັບໄລ່ອອກຈາກສັງຄົມມະນຸດ ແລະມີນ້ຳພຣະທັຍເຫມືອນດັ່ງໃຈສັດ ຊົງມີຊີວິດຢູ່ກັບຝູງລໍປ່າ ຊົງກິນຫຍ້າເຫມືອນງົວ ແລະຊົງບັນທົມຫລັບຢູ່ກາງປ່າຈົນເທົ່າຮອດມື້ພຣະອົງຊົງປ່ຽນໃຈຍອມຮັບວ່າ ພຣະເຈົ້າອົງສູງສຸດຊົງປົກຄອງຣາຊອານາຈັກຂອງມະນຸດ ແລະຊົງແຕ່ງຕັ້ງກະສັດທັງປວງຕາມທີ່ພຣະອົງຊົງພໍພຣະທັຍ

22 ຂ້າແດ່ພຣະຣາຊໂອຣົດຂອງກະສັດເນບຸກາດເນສຊາ ແຕ່ພຣະອົງນັ້ນເຖິງແມ່ນວ່າຊົງຊາບເຣື່ອງນີ້ແລ້ວກໍຕາມກໍບໍ່ໄດ້ຖ່ອມພຣະທັຍເລີຍ

23 ຄືພຣະອົງຊົງຖືຕົນວ່າຍິ່ງໃຫຍ່ເທົ່າກັບພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າເທິງຟ້າສວັນ ຊົງນຳເອົາຈອກແລະຖ້ວຍມາຈາກວິຫານຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະອົງພ້ອມດ້ວຍພວກເຈົ້ານາຍຊັ້ນສູງ ມະເຫສີແລະນາງສນົມທັງຫລາຍຂອງພຣະອົງໄດ້ດື່ມເຫລົ້າອະງຸ່ນຈາກຈອກເຫລົ່ານັ້ນ ແລ້ວກ່າວສັຣເສີນຮູບພຣະທີ່ເຮັດດ້ວຍຄຳ ດ້ວຍເງິນ ດ້ວຍທອງສຳຣິດ ດ້ວຍເຫລັກ ດ້ວຍໄມ້ແລະຫີນ ພຣະເຫລົ່ານີ້ບໍ່ສາມາດຮູ້ເຫັນແລະໄດ້ຍິນອັນໃດໄດ້ ແຕ່ພຣະອົງບໍ່ໄດ້ຖວາຍພຣະກຽດແດ່ພຣະເຈົ້າອົງປົກຄອງຊີວິດຂອງພຣະອົງ ແລະປົກຄອງທຸກໆສິ່ງທີ່ພຣະອົງຊົງກະທຳ

24 ດ້ວຍເຫດນີ້ແຫລະ ພຣະເຈົ້າຈຶ່ງສົ່ງມືມາຂຽນຂໍ້ຄວາມເຫລົ່ານີ້

25 ຕໍ່ໄປນີ້ແມ່ນຂໍ້ຄວາມທີ່ຂຽນຄື: ເມເນ ເມເນ ເຕເກຣ ແລະປາຣສີນ

26 ຄວາມຫມາຍຂອງມັນມີດັ່ງນີ້ ຄຳວ່າ ເມເນ ແມ່ນພຣະເຈົ້າຊົງນັບຈຳນວນມື້ແຫ່ງຣາຊອານາຈັກຂອງພຣະອົງໄວ້ແລ້ວ ແລະຊົງເຮັດໃຫ້ຣາຊອານາຈັກນັ້ນສິ້ນສຸດລົງ

27 ຄຳວ່າ ເຕເກຣ ແມ່ນພຣະອົງຊົງຖືກຊັ່ງນ້ຳຫນັກໃນເຄື່ອງຊັ່ງ ແລະຊົງເຫັນວ່າຍັງເບົາຢູ່ຫລາຍ

28 ຄຳວ່າ ເປເຣສ ແມ່ນຣາຊອານາຈັກຂອງພຣະອົງຈະຖືກແບ່ງອອກໃຫ້ຄົນເມເດັຽ ແລະຄົນເປີເຊັຽ”

29 ແລ້ວກະສັດເບນຊັສຊາຊົງສັ່ງໃຫ້ເຂົາຫົ່ມເສື້ອສາມາດສີມ່ວງໃຫ້ດານີເອນທັນທີ ແລະໃຫ້ແຂວນສາຍຄໍຄຳກຽດຕິຍົດພ້ອມກັບຊົງແຕ່ງຕັ້ງໃຫ້ເປັນອຸປຣາຊຕຣີໃນຣາຊອານາຈັກ

30 ໃນຄືນມື້ນັ້ນເອງ ເບນຊັສຊາກະສັດບາບີໂລນກໍຖືກປະຫານຊີວິດ

31 ກະສັດດາຣິອຸສຄົນເມເດັຽ ຈຶ່ງຍຶດອຳນາດ ແລະໄດ້ປົກຄອງຣາຊອານາຈັກ (ເວລານັ້ນກະສັດດາຣິອຸສຊົງມີພຣະຊົນໄດ້ຫົກສິບສອງປີ)

6. ດານີເອນໃນຖ້ຳສິງ

1 ກະສັດດາຣິອຸສໄດ້ຊົງແຕ່ງຕັ້ງເຈົ້າແຂວງຮ້ອຍຊາວຄົນ ໃຫ້ປົກຄອງທົ່ວຣາຊອານາຈັກຂອງພຣະອົງ

2 ຄັນແລ້ວ ພຣະອົງຊົງເລືອກດານີເອນກັບອີກສອງຄົນເປັນຜູ້ກວດຣາຊການແຜ່ນດິນ ເພື່ອດູແລຮັກສາຜົນປໂຍດຂອງພຣະຣາຊາ

3 ໃນບໍ່ເຫິງດານີເອນກໍສະແດງໃຫ້ກະສັດດາຣິອຸສເຫັນວ່າ ທ່ານກະທຳການໄດ້ດີກວ່າຜູ້ກວດຣາຊການແລະເຈົ້າແຂວງຄົນອື່ນໆ ເພາະວິນຍານປະເສີດສະຖິດຢູ່ກັບທ່ານແລະພຣະຣາຊາຈຶ່ງຊົງພິຈາຣະນາແຕ່ງຕັ້ງທ່ານໃຫ້ເປັນຜູ້ຄອບຄອງທົ່ວຣາຊອານາຈັກ

4 ແລ້ວຜູ້ກວດກາແລະເຈົ້າແຂວງຄົນອື່ນໆ ໄດ້ພຍາຍາມຊອກຈັບເອົາຄວາມຜິດພາດໃນການບໍຣິຫານຣາຊການແຜ່ນດິນຂອງດານີເອນ ແຕ່ພວກເຂົາບໍ່ສາມາດພົບເຫັນຄວາມຜິດຫລືການທຸຈຣິດໃດໆໄດ້ ຍ້ອນວ່າດານີເອນທ່ານເປັນຄົນສັດຊື່ ແລະບໍ່ເຮັດສິ່ງທີ່ຜິດຫລືການເສື່ອມເສັຽໃດໆ

5 ພວກເຂົາຈຶ່ງເວົ້າຕໍ່ກັນແລະກັນວ່າ, “ເຮົາຈະຫາເຣື່ອງມາຟ້ອງຮ້ອງດານີເອນບໍ່ໄດ້ດອກ ນອກຈາກເຣື່ອງທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບສາສນາຂອງເຂົາເທົ່ານັ້ນ”

6 ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງເຂົ້າໄປເຝົ້າກະສັດດາຣິອຸສແລ້ວກາບທູນວ່າ, “ຂ້າແດ່ພຣະຣາຊາ ຂໍຊົງພຣະຈະເຣີນເທີນ

7 ພວກຂ້າພຣະອົງທັງຫມົດຜູ້ບໍຣິຫານຣາຊການແຜ່ນດິນຂອງພຣະອົງ ຄືຜູ້ກວດຣາຊການແຜ່ນດິນ ເຈົ້າແຂວງ ຮອງເຈົ້າແຂວງ ແລະຜູ້ປຶກສາໄດ້ຕົກລົງເຫັນດີກັນວ່າ ພຣະຣາຊາສົມຄວນຈະຊົງອອກຄຳສັ່ງວ່າ ໃນສາມສິບວັນນີ້ບໍ່ໃຫ້ໃຜທູນຂໍສິ່ງນຶ່ງສິ່ງໃດຈາກພຣະຫລືຄົນໃດໆ ເວັ້ນໄວ້ແຕ່ທູນຂໍຈາກພຣະອົງ ຜູ້ໃດຝ່າຝືນຄຳສັ່ງນີ້ຈະຕ້ອງຖືກໂຍນເຂົ້າໄປໃນຖ້ຳສິງ

8 ດັ່ງນັ້ນ ຂໍພຣະອົງຊົງອອກຄຳສັ່ງນີ້ແລະລົງພຣະນາມໄວ້ ເພື່ອຈະໄດ້ນຳອອກໃຊ້ບັງຄັບເປັນກົດຫມາຍເມເດັຽແລະເປີເຊັຽ ຊຶ່ງເປັນກົດຫມາຍປ່ຽນແປງບໍ່ໄດ້”

9 ດ້ວຍເຫດນີ້ ກະສັດດາຣິອຸສຈຶ່ງຊົງລົງພຣະນາມໃນຫນັງສືຄຳສັ່ງ

ດານີເອນໃນຖ້ຳຂອງສິງ

10 ເມື່ອດານີເອນຮູ້ວ່າ ກະສັດຊົງລົງພຣະນາມໃນຫນັງສືຄຳສັ່ງນັ້ນແລ້ວ ທ່ານກໍໄປຍັງເຮືອນຂອງຕົນ ໃນເຮືອນນັ້ນມີປ່ອງຢ້ຽມຊັ້ນເທິງສາມປ່ອງຢູ່ເຊິ່ງນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ຢູ່ທີ່ນັ້ນທ່ານຄຸເຂົ່າລົງຕໍ່ຫນ້າປ່ອງຢ້ຽມທີ່ໄຂໄວ້ ແລ້ວອ້ອນວອນຕໍ່ພຣະເຈົ້າມື້ລະສາມເທື່ອເຫມືອນເຄີຍປະຕິບັດມາ

11 ຄົນເຫລົ່ານີ້ກໍໄດ້ສັງເກດເຫັນດານີເອນ ອ້ອນວອນຕໍ່ພຣະເຈົ້າ

12 ພວກເຂົາທັງຫມົດຈຶ່ງພາກັນໄປຟ້ອງດານີເອນຕໍ່ພຣະຣາຊາ &#