1 Kings ພຣະທັມ 1 ປະຫວັດກະສັດ	go back/ກັບຄືນ

ພຣະທັມ 1 ປະຫວັດກະສັດ

1	2	3	4	5	6	7	8	9	10
11	12	13	14	15	16	17	18	19	20
21	22

ປະຫວັດກະສັດສບັບຕົ້ນ

1. ນາງອາບີຊາກບົວລະບັດຮັບໃຊ້ກະສັດດາວິດ

1 ກະສັດດາວິດໄດ້ເຖົ້າແກ່ຫລາຍແລ້ວ ເຖິງແມ່ນວ່າຈະຫົ່ມຜ້າໃຫ້ພຣະອົງຫລາຍຜືນກໍຍັງບໍ່ອົບອຸ່ນ

2 ດັ່ງນັ້ນ ບັນດາຂ້າຣາຊການຈຶ່ງກາບທູນພຣະອົງວ່າ, “ຂ້າແດ່ພຣະອົງ ຂໍຈົ່ງຊົງອະນຸຍາດໃຫ້ພວກຂ້າພຣະອົງໄປຊອກຫາຍິງສາວມາຢູ່ກັບພຣະອົງ ເພື່ອນາງຈະຄອຍຮັບໃຊ້ແລະບົວລະບັດພຣະອົງ ນາງຈະນອບແນບອົກພຣະອົງ ເພື່ອພຣະອົງຈະໄດ້ຮັບຄວາມອົບອຸ່ນຈາກນາງ”

3 ຄັນຊອກຍິງສາວທີ່ສວຍງາມທົ່ວທັງດີນແດນອິສຣາເອນແລ້ວ ພວກເຂົາຈຶ່ງໄດ້ພົບນາງອາບີຊາກທີ່ເມືອງຊູນາມ ແລ້ວຈຶ່ງນຳເອົານາງເຂົ້າເຝົ້າພຣະຣາຊາ

4 ເຖິງແມ່ນວ່າຍິງສາວຜູ້ນີ້ເປັນຄົນງາມທີ່ສຸດ ແລະໄດ້ບົວລະບັດຮັບໃຊ້ພຣະຣາຊາເປັນຢ່າງດີກໍຕາມ ແຕ່ພຣະອົງກໍບໍ່ໄດ້ສົມສູ່ຢູ່ຮ່ວມກັບນາງເລີຍ

5 ຝ່າຍອາໂດນີຢາ ຣາຊໂອຣົດຂອງນາງຮັກກິດ ໄດ້ຍົກຕົວເອງຂຶ້ນກ່າວວ່າ, “ເຮົາເອງຈະເປັນພຣະຣາຊາ” ແລະທ່ານໄດ້ຕຽມຣົດຮົບແລະພົນມ້າກັບພົນແລ່ນນຳຫ້າສິບຄົນໄວ້ເພື່ອຕົນເອງ

6 ແລະກະສັດດາວິດກໍບໍ່ເຄີຍໄດ້ຕຳຫນິຕິຕຽນທ່ານໃນເຣື່ອງໃດທັງຫມົດວ່າ “ເປັນຫຍັງເຈົ້າກະທຳເຊັ່ນນີ້ເຊັ່ນນັ້ນ” ທ່ານເປັນຄົນເຈົ້າຊູ້ ແລະທະເຍີທະຍານຢາກເປັນເຈົ້າຊີວິດ ເຂົາເກີດນຳຫລັງອັບຊາໂລມ

7 ທ່ານໄດ້ປຶກສາກັບໂຢອາບບຸດນາງເຊຣູຢາ ແລະກັບປະໂຣຫິດອາບີອາທາ ເຂົາທັງສອງຄົນນີ້ໄດ້ຕົກລົງສນັບສນຸນ ອາໂດມີຢາ

8 ແຕ່ປະໂຣຫິດຊາໂດກ ເບນັຍຢາບຸດເຢຮົວອາດາ ນາທານຜູ້ປະກາດພຣະທັມ ຊີເມອີ ແລະເຣອີ ພ້ອມທັງທະຫານອາຣັກຂາກະສັດດາວິດບໍ່ໄດ້ສນັບສນຸນອາໂດນີຢາເລີຍ

9 ຢູ່ມາວັນນຶ່ງ ເມື່ອອາໂດນີຢາຖວາຍ ແກະ ງົວ ແລະງົວນ້ອຍໂຕອ້ວນພີເປັນເຄື່ອງບູຊາທີ່ກ້ອນຫີນໂຊເຮເລທ ຊຶ່ງຢູ່ຂ້າງໆເອນໂຣເກນ ທ່ານໄດ້ເຊີນພວກນ້ອງທຸກຄົນແລະພວກຂ້າຣາຊການຂອງກະສັດດາວິດທີ່ມາຈາກຢູດາມາຮ່ວມສະເຫລີມສະຫລອງນຳ

10 ແຕ່ທ່ານບໍ່ໄດ້ເຊີນໂຊໂລໂມນນ້ອງຊາຍຂອງທ່ານ ນາທານຜູ້ປະກາດພຣະທັມ ເບນັຍຢາທະຫານອາຣັກຂາຂອງກະສັດດາວິດມາຮ່ວມນຳ

ນາທານ ແລະນາງບັທເຊບາເຂົ້າກາບທູນພຣະຣາຊາ

11 ແລ້ວນາທານໄດ້ທູນພຣະນາງບັທເຊບາ ພຣະມານດາຂອງໂຊໂລໂມນວ່າ, “ພຣະນາງບໍ່ຮູ້ບໍວ່າອາໂດນີຢາຣາຊໂອຣົດຂອງພຣະນາງຮັກກິດໄດ້ປະກາດຕົວເອງຂຶ້ນເປັນເຈົ້າຊີວິດ ແລະກະສັດດາວິດກໍບໍ່ຮູ້ຈັກໃນເຣື່ອງນີ້ເລີຍ

12 ຖ້າວ່າ ພຣະນາງຢາກຊ່ອຍຊີວິດຂອງຕົນເອງ ແລະຊີວິດຂອງເຈົ້າໂຊໂລໂມນຣາຊໂອຣົດຂອງພຣະນາງແລ້ວ ຂ້າພຣະອົງຂໍອອກຄວາມຄິດຄວາມເຫັນໃຫ້ພຣະນາງປະຕິບັດດັ່ງນີ້

13 ຂໍພຣະນາງສະເດັດໄປທູນກະສັດດາວິດວ່າ “ຂ້າແດ່ພຣະຣາຊາ ບໍ່ແມ່ນພຣະອົງເອງບໍ ທີ່ສັນຍາຢ່າງເດັດດ່ຽວກັບຂ້ານ້ອຍວ່າ ໂຊໂລໂມນບຸດຊາຍຂອງຂ້ານ້ອຍຈະເປັນເຈົ້າຊີວິດແທນພຣະອົງ ແລະເປັນຫຍັງອາໂດນີຢາຈຶ່ງຂຶ້ນເປັນເຈົ້າຊີວິດ”

14 ແລະນາທານເວົ້າຕໍ່ໄປອີກວ່າ, “ໃນຂນະທີ່ພຣະນາງກຳລັງເວົ້າກັບເຈົ້າຊີວິດຢູ່ນັ້ນ ຂ້າພຣະອົງຈະຕາມພຣະນາງເຂົ້າໄປ ແລະຈະຢືນຢັນຄຳທີ່ພຣະນາງເວົ້າ”

15 ດັ່ງນັ້ນ ບັທເຊບາຈຶ່ງເຂົ້າໄປເຝົ້າພຣະຣາຊາຢູ່ໃນຫ້ອງບັນທົມ ພຣະອົງຊົງເຖົ້າຊະຣາຫລາຍແລ້ວ ແລະນາງອາບີຊາກຄົນຊູນາມກໍຄອຍຮັບໃຊ້ພຣະອົງຢູ່ທີ່ນັ້ນ

16 ນາງບັທເຊບາຄຸເຂົ່າລົງສະແດງຄວາມຈົ່ງຮັກພັກດີ ແລ້ວພຣະອົງຈຶ່ງຊົງຖາມວ່າ, “ເຈົ້າຕ້ອງການສິ່ງໃດ”

17 ພຣະນາງຈຶ່ງທູນຕອບວ່າ, “ພຣະຣາຊາຂອງຂ້ານ້ອຍ ພຣະອົງໄດ້ຊົງສັນຍາຢ່າງເດັດດ່ຽວໃນພຣະນາມຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າວ່າ ໂຊໂລໂມນບຸດຊາຍຂອງຂ້ານ້ອຍຈະເປັນເຈົ້າຊີວິດແທນພຣະອົງ

18 ແຕ່ດຽວນີ້ ອາໂດນີຢາເປັນເຈົ້າຊີວິດແລ້ວ ສ່ວນພຣະອົງບໍ່ຮູ້ຈັກເຣື່ອງນີ້ເລີຍ

19 ເຂົາໄດ້ຖວາຍເຄື່ອງບູຊາງົວຫລາຍໂຕ ແກະ ແລະງົວນ້ອຍໂຕອ້ວນພີ ເຂົາເຊີນຣາຊໂອຣົດທຸກຄົນຂອງພຣະອົງ ປະໂຣຫິດອາບີອາທາແລະໂຢອາບຜູ້ບັນຊາການກອງທັບມາຮ່ວມ ແຕ່ເຂົາບໍ່ໄດ້ເຊີນໂຊໂລໂມນບຸດຊາຍຂອງພຣະອົງເລີຍ

20 ຂ້າແດ່ພຣະຣາຊາຂອງຂ້ານ້ອຍ ດຽວນີ້ ຊາວອິສຣາເອນທຸກຄົນໄດ້ຊີງຊອມເບີ່ງພຣະອົງ ເພື່ອຢາກຮູ້ວ່າພຣະອົງຈະໃຫ້ຜູ້ໃດຂຶ້ນນັ່ງພຣະຣາຊບັນລັງແທນພຣະອົງ ຖ້າພຣະອົງບໍ່ປະຕິບັດໃນເຣື່ອງນີ້

21 ເມື່ອພຣະອົງສວັນນະຄົດໄປຢູ່ນຳພວກປູ່ຍ່າຕາຍາຍຂອງພຣະອົງແລ້ວ ຂ້ານ້ອຍ ແລະບຸດຊາຍໂຊໂລໂມນຈະຕ້ອງທົນທຸກທໍຣະມານ”

22 ໃນເວລາທີ່ພຣະນາງບັທເຊບາກຳລັງເວົ້າຢູ່ນັ້ນ ນາທານກໍເຂົ້າມາ

23 ເຂົາທັງຫລາຍຈຶ່ງກາບທູນພຣະຣາຊາວ່າ, “ເບິ່ງແມ໋, ນາທານຜູ້ປະກາດພຣະທັມ” ເມື່ອນາທານເຂົ້າມາຕໍ່ພຣະພັກເຈົ້າຊີວິດເຂົາກົ້ມຂາບລົງພື້ນຖວາຍຄຳນັບພຣະຣາຊາ

24 ແລ້ວກາບທູນວ່າ, “ຂ້າແດ່ພຣະຣາຊາຂອງຂ້າພຣະອົງ ພຣະອົງໄດ້ຊົງບັນຊາວ່າ ອາໂດນີຢາຈະຂຶ້ນຄອງຣາຊສົມບັດແທນພຣະອົງແມ່ນບໍ”

25 ເພາະວ່າ ໃນວັນນີ້ເຂົາໄດ້ລົງໄປຖວາຍບູຊາງົວ ແລະແກະ ງົວນ້ອຍໂຕອ້ວນພີຈຳນວນຫລາຍໂຕ ເຂົາໄດ້ເຊີນພວກຣາຊໂອຣົດຂອງພຣະອົງ ໂຢອາບຜູ້ບັນຊາການທະຫານຂອງພຣະອົງ ແລະປະໂຣຫິດອາບີອາທາໄປຮ່ວມນຳ ດຽວນີ້ ພວກເຫລົ່ານັ້ນກຳລັງຮັບປະທານແລະດື່ມຢູ່ກັບເຂົາ ທັງພາກັນຮ້ອງຂຶ້ນວ່າ “ຂໍໃຫ້ເຈົ້າຊີວິດອາໂດນີຢາ ຈົ່ງຊົງພຣະຈະເຣີນ”

26 ແຕ່ເຂົາບໍ່ໄດ້ເຊີນຂ້າພຣະອົງ ປະໂຣຫິດຊາໂດກ ເບນັຍຢາ ແລະໂຊໂລໂມນເລີຍ ເຣື່ອງນີ້ແມ່ນພຣະອົງໄດ້ເຫັນດີນຳບໍ?

27 ພຣະອົງບໍ່ໄດ້ບອກພວກບັນດາຂ້າຣາຊການຂອງພຣະອົງຮູ້ນຳບໍວ່າ ໃຜຈະຂຶ້ນຄອງພຣະຣາຊບັນລັງແທນພຣະອົງ

ກະສັດດາວິດແຕ່ງຕັ້ງໂຊໂລໂມນ ເປັນຜູ້ຄອບຄອງຣາຊສົມບັດ

(1 ຂຄວ 29:22-25)

28 ແລ້ວກະສັດດາວິດ ບອກໃຫ້ເຂົາເອີ້ນພຣະນາງບັທເຊບາເຂົ້າມາ ພຣະນາງຈຶ່ງເຂົ້າເຝົ້າແລະຢືນຢູ່ຊ້ອງພຣະພັກພຣະອົງ

29 ເຈົ້າຊີວິດຈຶ່ງຊົງກ່າວຕໍ່ນາງວ່າ, “ເຮົາຂໍສັນຍາໃນພຣະນາມຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່ ຜູ້ຊົງໄຖ່ເຮົາອອກຈາກຄວາມທຸກລຳບາກທັງປວງ

30 ວ່າວັນນີ້ ເຮົາຂໍທຳຕາມຄຳສັນຍາທີ່ເຮົາໄດ້ມີຕໍ່ເຈົ້າ ໃນພຣະນາມພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງຊາວອິສຣາເອນວ່າ ໂຊໂລໂມນບຸດຊາຍຂອງເຈົ້າຈະຕ້ອງໄດ້ເປັນເຈົ້າຊີວິດ”

31 ພຣະນາງບັທເຊບາຄຸເຂົ່າກົ້ມຂາບລົງ ຖວາຍຄວາມຈົ່ງຮັກພັກດີຕໍ່ເຈົ້າຊີວິດ ແລະກ່າວວ່າ, “ຂໍໃຫ້ກະສັດດາວິດຂອງຂ້ານ້ອຍຈົ່ງຊົງພຣະຈະເຣີນ”

32 ແລ້ວກະສັດດາວິດຊົງອອກຄຳສັ່ງວ່າ, “ຈົ່ງເອີ້ນປະໂຣຫິດຊາໂດກ ນາທານຜູ້ປະກາດພຣະທັມ ແລະເບນັຍຢາມາຫາເຮົາ” ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາເຫລົ່ານີ້ກໍເຂົ້າເຝົ້າເຈົ້າຊີວິດ

33 ພຣະອົງຊົງກ່າວວ່າ, “ຈົ່ງເອົາບັນດານາຍທະຫານປະຈຳພຣະຣາຊວັງໄປນຳພວກເຈົ້າ ແລ້ວໃຫ້ບຸດຊາຍໂຊໂລໂມນຂີ່ລໍຂອງເຮົາ ພວກທ່ານຈົ່ງແຫ່ແຫນຕາມເຂົາລົງໄປຫາແມ່ນ້ຳກີໂຮນ

34 ໃນທີ່ນັ້ນປະໂຣຫິດຊາໂດກ ແລະນາທານຜູ້ປະກາດພຣະທັມເອົານ້ຳມັນຊະໂລມຫົດສົງ ແລະແຕ່ງຕັ້ງເຂົາໃຫ້ເປັນເຈົ້າຊີວິດແຫ່ງອິສຣາເອນ ແລ້ວຈົ່ງເປົ່າແກແລະຮ້ອງຂຶ້ນວ່າ, “ກະສັດໂຊໂລໂມນຈົ່ງຊົງພຣະຈະເຣີນ”

35 ເມື່ອແລ້ວໆພວກເຈົ້າຈົ່ງນຳເຂົາຂຶ້ນມານັ່ງເທິງບັນລັງ ໃຫ້ເປັນເຈົ້າຊີວິດແທນເຮົາ ເພາະວ່າເຂົາເປັນຜູ້ທີ່ເຮົາໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງໃຫ້ເປັນຜູ້ປົກຄອງອິສຣາເອນ ແລະຢູດາ

36 ເບນັຍຢາຈຶ່ງກ່າວທູນວ່າ, “ຂໍໃຫ້ເປັນໄປດັ່ງນີ້ເຖີດ ຂໍໃຫ້ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງເຫັນດີນຳໃນເຣື່ອງນີ້

37 ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງສະຖິດຢູ່ກັບພຣະຣາຊາຂອງຂ້າພຣະອົງຢ່າງໃດ ຂໍພຣະອົງຊົງສະຖິດຢູ່ກັບໂຊໂລໂມນສັນນັ້ນ ແລະຂໍໃຫ້ບັນລັງຂອງໂຊໂລໂມນຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່າຣາຊບັນລັງຂອງພຣະອົງເທີນ”

38 ຕໍ່ມາ ປະໂຣຫິດຊາໂດກ ນາທານຜູ້ປະກາດພຣະທັມ ແລະເບນັຍຢາບຸດເຢຮົວອາດາພ້ອມທັງທະຫານອາຣັກຂາຂອງກະສັດດາວິດກໍຈັດໃຫ້ໂຊໂລໂມນຂຶ້ນນັ່ງເທິງຫລັງລໍຂອງກະສັດດາວິດແລ້ວພາກັນແຫ່ຕິດຕາມທ່ານລົງໄປໃນບໍ່ນ້ຳກີໂຮນ

39 ປະໂຣຫິດຊາໂດກເອົານ້ຳມັນເຈີມມາຈາກຜ້າເຕັນສັກສິດແລ້ວຊະໂລມຫົດສົງໂຊໂລໂມນ ເມື່ອສຽງແກດັງປະຊາຊົນທຸກຄົນກໍຮ້ອງຂຶ້ນວ່າ, “ຂໍໃຫ້ກະສັດໂຊໂລໂມນຈົ່ງຊົງພຣະຈະເຣີນ”

40 ແລ້ວປະຊາຊົນກໍແຫ່ພຣະອົງຂຶ້ນມາພ້ອມທັງເປົ່າປີ່ຢ່າງມ່ວນຊື່ນ ແລະຮ້ອງໂຮ່ດັງກ້ອງກັງວານຈົນແຜ່ນດີນສັ່ນສະເທືອນ

41 ໃນຂນະທີ່ອາໂດນີຢາພ້ອມທັງແຂກທີ່ຖືກເຊີນມາກຳລັງຮັບປະທານອາຫານແລ້ວທຸກຄົນກໍໄດ້ຍິນສຽງດັງ ພໍເມື່ອໂຢອາບໄດ້ຍິນສຽງເປົ່າແກ ເຂົາຈຶ່ງຖາມຂຶ້ນວ່າ, “ສຽງທີ່ອຶກກະທຶກຄຶກໂຄມຢູ່ໃນເມືອງນັ້ນແມ່ນສຽງຫຍັງກັນ?”

42 ເວລາທີ່ເຂົາກຳລັງເວົ້າຢູ່ນັ້ນ ໂຢນາທານບຸດປະໂຣຫິດອາບີອາທາກໍມາຮອດ ອາໂດນີຢາຈຶ່ງເວົ້າວ່າ, “ເຂົ້າມາເຖີດ ເພາະເຈົ້າເປັນຄົນດີ ເຈົ້າຄົງນຳຂ່າວດີມາ“

43 ໂຢນາທານທູນຕອບວ່າ, “ມັນບໍ່ເປັນດັ່ງນັ້ນ ກະສັດດາວິດໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງໂຊໂລໂມນເປັນເຈົ້າຊີວິດແລ້ວ

44 ພຣະອົງສັ່ງປະໂຣຫິດຊາໂດກ ນາທານຜູ້ປະກາດພຣະທັມ ເບນັຍຢາບຸດເຢຮົວອາດາ ແລະຄົນເຄເຣ ແລະຄົນເປເຣັດ ແຫ່ແຫນໂຊໂລໂມນ ແລະພວກນີ້ໄດ້ໃຫ້ໂຊໂລໂມນຂຶ້ນນັ່ງເທິງຫລັງລໍຂອງກະສັດດາວິດ

45 ປະໂຣຫິດຊາໂດກ ແລະນາທານຜູ້ປະກາດພຣະທັມໄດ້ເອົານ້ຳມັນຊະໂລມຫົດສົງທ່ານໃຫ້ເປັນເຈົ້າຊີວິດຢູ່ທີ່ບໍ່ນ້ຳກີໂຮນ ແລ້ວທຸກຄົນໄດ້ຄືນສູ່ພຣະຣາຊວັງດ້ວຍສຽງຮ້ອງໂຮຢ່າງມ່ວນຊື່ນ ດຽວນີ້ຢູ່ໃນເມືອງກຳລັງອຶກກະທຶກຄຶກໂຄມຊຶ່ງແມ່ນສຽງທີ່ພຣະອົງຊົງໄດ້ຍິນນັ້ນແຫລະ

46 ດຽວນີ້ ໂຊໂລໂມນຊົງນັ່ງເທິງພຣະຣາຊບັນລັງແລ້ວ

47 ແລະບັນດາຂ້າຣາຊການຂອງກະສັດດາວິດ ຍັງໄດ້ຖວາຍພຣະພອນແດ່ກະສັດດາວິດວ່າ, “ຂໍພຣະເຈົ້າຊົງກະທຳໃຫ້ນາມຂອງໂຊໂລໂມນມີສະງ່າຣາສີຫລາຍກວ່າພຣະນາມຂອງເຈົ້າຊີວິດ ແລະຂໍໃຫ້ບັນລັງຂອງໂຊໂລໂມນສູງສົ່ງເຫນືອກວ່າບັນລັງຂອງພຣະອົງ” ແລ້ວກະສັດດາວິດກໍກົ້ມຂາບລົງເທິງຕຽງນອນຂອງພຣະອົງ

48 ແລະຊົງອ້ອນວອນວ່າ, “ສາທຸການແດ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຜູ້ຊົງເປັນພຣະເຈົ້າຂອງອິສຣາເອນ ເພາະໃນວັນນີ້ ພຣະອົງຊົງໂຜດໃຫ້ຜູ້ນຶ່ງໃນເຊື້ອສາຍຂອງຂ້າພຣະອົງຂຶ້ນນັ່ງເທິງບັນລັງ ແລະຊົງໃຫ້ຂ້າພຣະອົງມີຊີວິດຢູ່ຈົນໄດ້ເຫັນກັບຕາ

49 ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ແຂກທີ່ຮັບເຊີນທຸກຄົນຂອງອາໂດນີຢາກໍຢ້ານສັ່ນ ຕ່າງຄົນໄດ້ລຸກຂຶ້ນແລະແຕກຫນີໄປຕາມທາງຂອງຕົນ

50 ສ່ວນອາໂດນີຢາກໍຢ້ານໂຊໂລໂມນເຊັ່ນດຽວກັນ

51 ເຂົາໄດ້ແລ່ນໄປຈັບແຈແທ່ນບູຊາ ແລ້ວມີຄົນມາກາບທູນໂຊໂລໂມນວ່າ, “ດຽວນີ້ ອາໂດນີຢາຢ້ານກົວພຣະອົງ ແລະເຂົາກຳລັງຈັບແຈແທ່ນບູຊາທັງເວົ້າວ່າ “ກ່ອນອື່ນໃດ ຂໍໃຫ້ເຈົ້າຊີວິດໂຊໂລໂມນຊົງສາບານກັບຂ້າພະເຈົ້າວ່າ ທ່ານຈະບໍ່ປະຫານຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງທ່ານດ້ວຍດາບ”

52 ແລ້ວໂຊໂລໂມນຈຶ່ງຕອບວ່າ, “ຖ້າວ່າເຂົາສະແດງຕົວໄດ້ວ່າເຂົາເປັນຄົນສັດຊື່ແທ້ ແມ່ນແຕ່ຜົມເສັ້ນນຶ່ງຂອງເຂົາກໍຈະບໍ່ຖືກແຕະຕ້ອງ ແຕ່ຖ້າເຂົາຍັງຄິດຜູກພຍາບາດຢູ່ ເຂົາຈະຕ້ອງຕາຍ”

53 ແລ້ວເຈົ້າຊີວິດໂຊໂລໂມນກໍສົ່ງຄົນໄປນຳເຂົາມາຈາກແທ່ນບູຊາ ເມື່ອອາໂດນີຢາມາຮອດເຂົາກໍກົ້ມຂາບໂຊໂລໂມນ ໂຊໂລໂມນຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ເຂົາວ່າ, “ເຈົ້າຈົ່ງກັບຄືນເມືອຫໍໂຮງຂອງເຈົ້າເທີນ”

2. ກະສັດດາວິດຊົງມອບຫນ້າທີ່ໃຫ້ໂຊໂລໂມນ

1 ເມື່ອກະສັດດາວິດໃກ້ຈະສິ້ນພຣະຊົນແລ້ວ ພຣະອົງຊົງຮັບສັ່ງໃຫ້ໂຊໂລໂມນເຂົ້າເຝົ້າ ແລະສັ່ງສອນວ່າ,

2 “ຄວາມຕາຍຂອງພໍ່ໄດ້ມາຮອດແລ້ວ ລູກຈົ່ງເຂັ້ມແຂງແລະຫມັ້ນໃຈໃນຕົວເອງ ຈົ່ງປະຕິບັດຕາມທີ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງລູກຊົງສັ່ງໃຫ້ກະທຳ

3 ຈົ່ງເຊື່ອຟັງພຣະບັນຍັດ ແລະພຣະຄຳສັ່ງຂອງພຣະອົງ ຕາມທີ່ໄດ້ບັນທຶກໄວ້ໃນພຣະທັມຂອງໂມເຊ ເພື່ອວ່າເຈົ້າຈະສຳເຣັດຜົນໃນທຸກສິ່ງທີ່ເຈົ້າທຳ ແລະໃນທຸກບ່ອນທີ່ເຈົ້າໄປ

4 ຖ້າວ່າລູກປະຕິບັດຕາມພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະຊົງຮັກສາຄຳສັນຍາທີ່ພຣະອົງຊົງໃຫ້ໄວ້ກັບພໍ່ວ່າ “ຖ້າລູກຊາຍທັງຫລາຍຂອງເຈົ້າປະພຶດຕາມຄຳສັ່ງສອນຂອງເຮົາ ແລະດຳເນີນຊີວິດຢ່າງສັດຊື່ຕໍ່ຫນ້າເຮົາດ້ວຍຄວາມສຸດອົກສຸດໃຈ ເຂົາຈະໄດ້ປົກຄອງອິສຣາເອນເປັນເວລາຍາວນານ”

5 ເຈົ້າກໍຮູ້ເຫມືອນກັນວ່າ ໂຢອາບບຸດນາງເຊຣູຢາປະຕິບັດຕໍ່ພໍ່ຢ່າງໃດ ເຂົາໄດ້ຂ້າຜູ້ບັນຊາການຂອງອິສຣາເອນສອງຄົນ ຄືອັບເນີບຸດຂອງເນີ ອາມາຊາບຸດຂອງເຢເທີ ໂດຍໄດ້ແກ້ແຄ້ນພວກເຂົາໃນເວລາທີ່ບໍ່ມີການເສິກເສືອ ເພື່ອແກ້ແຄ້ນຕ່າງຍາດພີ່ນ້ອງທີ່ຕາຍໃນສະຫນາມຮົບ ເຂົາໄດ້ຂ້າຜູ້ທີ່ບໍ່ມີຄວາມຜິດ ພໍ່ຕ້ອງຮັບຜິດຊອບຢ່າງຫນັກຕໍ່ການກະທຳຂອງເຂົາ ພໍ່ຕ້ອງທໍຣະມານຕໍ່ເຫດການຢ່າງນີ້

6 ເພາະສະນັ້ນເຈົ້າຈົ່ງກະທຳໃຫ້ເຫມາະສົມຕາມປັນຍາຂອງເຈົ້າ ຢ່າປ່ອຍໃຫ້ຫົວຫງອກຂອງເຂົາລົງໄປສູ່ແດນຄົນຕາຍຢ່າງສງົບສຸກ

7 ຝ່າຍພວກບຸດຊາຍຂອງບາກຊີນລັຍ ຊາວກິເລອາດ ຈົ່ງລ້ຽງດູເຂົາດ້ວຍຄວາມເມດຕາປານີ ຈົ່ງອະນຸຍາດໃຫ້ເຂົາຮັບປະທານຮ່ວມໂຕະກັບເຈົ້າ ເພາະພວກເຂົາທຳດີຕໍ່ພໍ່ ຕອນພໍ່ປົບຫນີຈາກອັບຊາໂລມ

8 ແລະຊີເມອີບຸດຊາຍຂອງເກຣາ ຊາວເບັນຢາມິນທີ່ມາຈາກບາຮູລິມ ເຂົາໄດ້ຮ້ອງດ່າສາບແຊ່ງພໍ່ຢ່າງໃຫຍ່ ເມື່ອພໍ່ໄດ້ໄປເມືອງມາຮານາອິມ ແຕ່ຕອນພໍ່ກັບມາເຂົາໄດ້ລົງມາຕ້ອນຮັບພໍ່ທີ່ແມ່ນ້ຳຈໍແດນ ພໍ່ຈຶ່ງໄດ້ສາບານໃນພຣະນາມພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າວ່າພໍ່ຈະບໍ່ຂ້າເຂົາ

9 ແຕ່ເຈົ້າຄົງຮູ້ຈັກວ່າ ເຈົ້າຈະຕ້ອງທຳຢ່າງໃດ ເຈົ້າຈົ່ງຂ້າເຂົາເສັຽ”

ກະສັດດາວິດສີ້ນພຣະຊົນ

(1 ຂຄວ 3:4; 29:26-28)

10 ແລ້ວກະສັດດາວິດກໍສິ້ນລົມຫາຍໃຈ ເຂົາຝັງສົບຂອງພຣະອົງໄວ້ທີ່ນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ

11 ກະສັດດາວິດໄດ້ປົກຄອງຣາຊອານາຈົກອິສຣາເອນເປັນເວລາສີ່ສິບປິ ຄືພຣະອົງປະທັບທີ່ເມືອງເຮໂບຣນເຈັດປີ ແລະປະທັບທີ່ເຢຣູຊາເລັມສາມສິບສາມປີ

12 ໂຊໂລໂມນໄດ້ປະທັບເທີງພຣະຣາຊບັນລັງຂອງກະສັດດາວິດ ແລະພຣະຣາຊອຳນາດຂອງພຣະອົງກໍດຳຣົງຢູ່ຢ່າງຫມັ້ນຄົງຖາວອນ

ໂຊໂລໂມນສະຖາປະນາຣາຊອານາຈັກຂອງພຣະອົງ

13 ແລ້ວອາໂດນີຢາຣາຊໂອຣົດຂອງພຣະນາງຮັກກິດໄດ້ເຂົ້າເຝົ້າພຣະນາງບັທເຊມາພຣະຊົນນີຂອງໂຊໂລໂມນ ພຣະນາງໄດ້ຖາມວ່າ, “ເຈົ້າມາຢ່າງສັນຕິຫລື” ທ່ານທູນວ່າ, “ຢ່າງສັນຕິ”

14 ແລ້ວທ່ານທູນວ່າ, “ຂ້າພຣະອົງມີເຣື່ອງທີ່ຈະທູນຖາມ“ ພຣະນາງໄດ້ຖາມວ່າ, “ຈົ່ງເວົ້າໄປເຖີດ”

15 ທ່ານຈຶ່ງທູນວ່າ, “ຝ່າພຣະບາດຊົງຊາບແລ້ວວ່າຣາຊອານາຈັກນັ້ນເປັນຂອງຂ້າພຣະອົງ ແລະວ່າບັນດາຊົນອິສຣາເອນທັງສິ້ນກໍຫມາຍໃຈວ່າ ຂ້າພຣະອົງຈະໄດ້ຄອບຄອງ ຢ່າງໃດກໍດີຣາຊອານາຈັກກໍກັບກາຍມາເປັນຂອງນ້ອງຊາຍຂອງຂ້າພຣະອົງ ເພາະເປັນຄວາມປະສົງຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ

16 ບັດນີ້ ຂ້າພຣະອົງທູນຂໍແຕ່ປະການດຽວ ຂໍຢ່າໄດ້ປະຕິເສດເລີຍ” ພຣະນາງຈຶ່ງຖາມຕໍ່ທ່ານວ່າ, “ຈົ່ງເວົ້າໄປເຖີດ”

17 ແລະທ່ານທູນວ່າ, “ກະຣຸນາຂໍນຳກະສັດໂຊໂລໂມນໃຫ້ຂ້າພຣະອົງເອົານາງອາບີຊາກຍິງສາວຊາວເມືອງຊູນາມມາເປັນພັຣຍາ”

18 ນາງບັທເຊມາໄດ້ຕອບວ່າ, “ດີແລ້ວ ເຮົາຈະທູນພຣະຣາຊາແທນເຈົ້າ”

19 ພຣະນາງບັທເຊບາຈຶ່ງເຂົ້າເຝົ້າກະສັດໂຊໂລໂມນ ເພື່ອທູນພຣະອົງໃຫ້ອາໂດນີຢາ ແລະກະສັດຊົງລຸກຂຶ້ນຕ້ອນຮັບພຣະນາງ ແລະຊົງຄຳນັບພຣະນາງ ແລ້ວກໍສະເດັດປະທັບເທິງພຣະທີ່ນັ່ງຂອງພຣະອົງ ຮັບສັ່ງໃຫ້ນຳພຣະເກົ້າອີ້ມາຖວາຍພຣະມານດາ ພຣະນາງກໍສະເດັດປະທັບທີ່ເບື້ອງຂວາຂອງພຣະອົງ

20 ແລ້ວພຣະນາງທູນວ່າ, “ແມ່ຈະຂໍຈາກເຈົ້າຈັກປະການນຶ່ງ ຂໍຢ່າປະຕິເສດແມ່ເລີຍ” ແລະກະສັດທູນພຣະນາງວ່າ, “ຂໍມາເຖີດ ລູກຈະບໍ່ປະຕິເສດແມ່ເລີຍ”

21 ພຣະນາງທູນວ່າ, “ຂໍຍົກອາບີຊາກຊາວຊູນາມໃຫ້ກັບອາໂດນີຢາອ້າຍຂອງເຈົ້າໃຫ້ເປັນພັຣຍາເຖີດ”

22 ກະສັດໂຊໂລໂມນຊົງຕອບພຣະມານດາຂອງພຣະອົງວ່າ, “ເປັນຫຍັງແມ່ຈຶ່ງຂໍອາບີຊາກ ຊາວຊູນາມໃຫ້ແກ່ອາໂດນີຢາ ຫນ້າຈະຂໍອານາຈັກໃຫ້ເຂົານຳ ເພາະເຂົາເປັນອ້າຍຂອງລູກ ແລະຝ່າຍເຂົາມີປະໂຣຫິດອາບີອາທາ ແລະໂຢອາບບຸດນາງເຊຣູຢາ”

23 ແລ້ວກະສັດໂຊໂລໂມນໄດ້ສາບານໃນພຣະນາມຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າວ່າ, “ຖ້າຖ້ອຍຄຳນີ້ບໍ່ເປັນເຫດໃຫ້ອາໂດນີຢາເສັຽຊີວິດຂອງເຂົາແລ້ວ ກໍຂໍໃຫ້ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າລົງໂທດຂ້າພຣະອົງ ແລະຍິ່ງຫນັກກວ່າ

24 ເພາະສະນັ້ນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງພຣະຊົນຢູ່ສັນໃດພຣະອົງຜູ້ຊົງສະຖາປະນາຂ້າພຣະອົງໄວ້ ແລະຕັ້ງຂ້າພຣະອົງໄວ້ເທິງບັນລັງຂອງດາວິດຣາຊບິດາຂອງຂ້າພຣະອົງ ແລະຊົງຕັ້ງໄວ້ເປັນຣາຊວົງດັ່ງທີ່ພຣະອົງຊົງສັນຍາໄວ້ ອາໂດນີຢາຈະຕ້ອງຕາຍໃນວັນນີ້ສັນນັ້ນ”

25 ດັ່ງນັ້ນ ກະສັດໂຊໂລໂມນຈຶ່ງຮັບສັ່ງໃຊ້ເບນັຍຢາບຸດເຢຮົວອາດາ ເຂົາກໍໄປປະຫານຊີວິດອາໂດນີຢາເສັຽ ແລະທ່ານກໍຕາຍ

26 ສ່ວນປະໂຣຫິດອາບີອາທານັ້ນ ພຣະຣາຊາຮັບສັ່ງວ່າ, “ຈົ່ງໄປຢູ່ທີ່ອານາໂທດ ໄປສູ່ໄຮ່ນາຂອງເຈົ້າເພາະເຈົ້າຄວນທີ່ຈະຕາຍ ແຕ່ໃນເວລານີ້ເຮົາຈະບໍ່ປະຫານຊີວິດເຈົ້າ ເພາະວ່າເຈົ້າຫາມຫີບຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າໄປຂ້າງຫນ້າດາວິດຣາຊບິດາຂອງເຣົາ ແລະເພາະເຈົ້າໄດ້ເຂົ້າສ່ວນໃນບັນດາຄວາມທຸກໃຈຂອງຣາຊບິດາຂອງເຮົາ”

27 ໂຊໂລໂມນຈຶ່ງຊົງຂັບໄລ່ອາບີອາທາເສັຽຈາກຫນ້າທີ່ປະໂຣຫິດຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ກະທຳໃຫ້ສຳເຣັດຕາມພຣະຄຳຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຊຶ່ງພຣະອົງສັ່ງກ່ຽວກັບເຊື້ອສາຍຂອງເອລີທີ່ເມືອງຊີໂລ

28 ເມື່ອຂ່າວນີ້ຊາບໄປເຖິງໂຢອາບ ເພາະເຖິງວ່າໂຢອາບບໍ່ໄດ້ສນັບສນຸນອັບຊາໂລມ ທ່ານໄດ້ສນັບສນຸນອາໂດນີຢາ ໂຢອາບກໍຫນີໄປທີ່ເຕັນຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ແລະຈັບເຊີງຍອດແທ່ນບູຊາໄວ້

29 ເມື່ອມີຄົນໄປກາບທູນກະສັດໂຊໂລໂມນວ່າ,“ໂຢອາບໄດ້ຫນີໄປທີ່ເຕັນຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ແລະເບີ່ງແມ໋, ເຂົາຢູ່ຂ້າງແທ່ນບູຊານັ້ນ” ໂຊໂລໂມນຮັບສັ່ງເບນັຍຢາບຸດເຢຮົວອາດາສັ່ງວ່າ, “ຈົ່ງໄປ ປະຫານຊີວິດເຂົາເສັຽ”

30 ເບນັຍຢາກໍກັບມາຍັງເຕັນຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າເວົ້າກັບທ່ານວ່າ, “ພຣະຣາຊາມີຮັບສັ່ງວ່າ ຈົ່ງອອກມາເຖີດ” ທ່ານຕອບວ່າ, “ບໍ່ອອກໄປ ຂ້າຈະຕາຍທີ່ນີ້”

31 ເຈົ້າຊີວິດສັ່ງຕອບເຂົາວ່າ, “ຈົ່ງກະທຳຕາມທີ່ເຂົາບອກ ຈົ່ງປະຫານເຂົາເສັຽ ແລະຝັງເຂົາໄວ້ ທັງນີ້ຈະໄດ້ເອົາໂທດຂອງຄວາມຜິດຊຶ່ງໂຢອາບໄດ້ກະທຳໃຫ້ເຂົາຕາຍໂດຍບໍ່ມີເຫດຜົນສົມຄວນນັ້ນໄປເສັຽຈາກເຣົາ ແລະຈາກເຊື້ອສາຍບິດາຂອງເຮົາ

32 ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງນຳການກະທຳອັນນອງເລືອດຂອງເຂົາກັບມາຕົກເທິງຫົວຂອງເຂົາເອງ ເພາະວ່າເຂົາໄດ້ໂຈມຕີ ແລະຂ້າຊາຍສອງຄົນທີ່ຊອບທັມ ແລະດີກວ່າຕົວເຂົາດ້ວຍດາບໂດຍທີ່ດາວິດຣາຊບິດາຂອງເຮົາຫາບໍ່ໄດ້ຊົງຊາບ ຄືອັບເນີບຸດເນີ ຜູ້ບັນຊາການກອງທັບຂອງອິສຣາເອນ ແລະອາມາຊາບູດເຢເທີຜູ້ບັນຊາການກອງທັບຂອງຢູດາ

33 ດັ່ງນັ້ນທີ່ເຂົາທັງຫລາຍຕ້ອງຕາຍນັ້ນ ໂຢອາບແລະເຊື້ອສາຍຂອງເຂົາຕ້ອງຮັບຜິດຊອບເປັນນິດ ແຕ່ສ່ວນດາວິດແລະເຊື້ອສາຍຂອງພຣະອົງ ແລະຣາຊວົງຂອງພຣະອົງ ແລະຣາຊບັນລັງຂອງພຣະອົງຈະມີສວັດດີພາບຈາກພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຢູ່ເປັນນິດ”

34 ແລ້ວເບນັຍຢາບຸດເຢຮົວອາດາກໍຂຶ້ນໄປປະຫານຊີວິດເຂົາເສັຽ ແລະຝັງເຂົາໄວ້ໃນບ້ານຂອງເຂົາເອງຊຶ່ງຢູ່ໃນຖິ່ນກັນດານ

35 ກະສັດໄດ້ຊົງແຕ່ງຕັ້ງເບນັຍຢາບຸດເຢຮົວອາດາເຫນືອກອງທັບແທນໂຢອາບ ແລະກະສັດກໍຊົງແຕ່ງຕັ້ງປະໂຣຫິດຊາໂດກໄວ້ໃນຕຳແຫນ່ງຂອງອາບີອາທາ

36 ແລ້ວກະສັດຊົງໃຊ້ຄົນໄປເອີ້ນຊີເມອີໃຫ້ເຂົ້າມາເຝົ້າ ແລະສັ່ງກັບເຂົາວ່າ, “ທ່ານຈົ່ງສ້າງບ້ານທີ່ໃນກູງເຢຣູຊາເລັມ ແລະອາໄສຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຢ່າອອກຈາກທີ່ນັ້ນໄປທີ່ໃດເລີຍ

37 ເພາະໃນວັນທີ່ທ່ານອອກໄປ ແລະຂ້າມລຳທານກິດໂຣນນັ້ນ ທ່ານຈົ່ງຮູ້ເປັນແນ່ເຖີດວ່າ ທ່ານຈະຕ້ອງຕາຍ ທີ່ທ່ານຕ້ອງຕາຍນັ້ນທ່ານເອງກໍຮັບຜິດຊອບ”

38 ແລະຊີເມອີທູນພຣະຣາຊາວ່າ, “ທີ່ພຣະອົງຊົງສັ່ງນັ້ນກໍດີແລ້ວ ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງຈະກະທຳຕາມທີ່ພຣະຣາຊາເຈົ້ານາຍຂອງຂ້າພຣະອົງສັ່ງນັ້ນ” ແລ້ວຊີເມອີຈຶ່ງໄດ້ອາໄສຢູ່ໃນກຸງເຢຣູຊາເລັມເປັນເວລານານ

39 ເມື່ອລ່ວງໄປສາມປີກໍເກີດເຣື່ອງຂຶ້ນ ຄືທາດສອງຄົນຂອງຊີເມອີໄດ້ຫລົບຫນີໄປຍັງອາຄີສ ໂອຣົດຂອງມາອາກາກະສັດເມືອງກາດ ແລະເມື່ອເຂົາມາບອກຊີເມອີວ່າ, “ເບີ່ງແມ໋, ທາດຂອງທ່ານຢູ່ໃນເມືອງກາດ”

40 ຊີເມອີກໍລຸກຂຶ້ນຜູກອານຂີ່ລໍໄປເຝົ້າອາຄິສທີ່ເມືອງກາດ ເພື່ອຊອກຫາທາດຂອງຕົນ ຊີເມອີໄດ້ໄປນຳທາດຂອງຕົນມາຈາກເມືອງກາດ

41 ແລະເມື່ອມີຜູ້ກາບທູນໂຊໂລໂມນວ່າຊີເມອີໄດ້ໄປຈາກກຸງເຢຣູຊາເລັມເຖິງເມືອງກາດ ແລະກັບມາແລ້ວ

42 ພຣະຣາຊາກໍຊົງໃຊ້ໃຫ້ເອີ້ນຊີເມອີມາເຝົ້າ ແລະສັ່ງກັບເຂົາວ່າ, “ເຮົາໄດ້ໃຫ້ທ່ານສາບານໃນພຣະນາມຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າບໍ່ແມ່ນຫລື ແລະໄດ້ຕັກເຕືອນທ່ານແລ້ວວ່າ “ທ່ານຈົ່ງຮູ້ເປັນແນ່ວ່າ ໃນວັນທີ່ທ່ານອອກໄປ ບໍ່ວ່າໄປທີ່ໃດໆທ່ານຈະຕ້ອງຕາຍ” ແລະທ່ານກໍໄດ້ຕອບເຮົາວ່າ “ທີ່ພຣະອົງສັ່ງນັ້ນກໍດີແລ້ວ ຂ້າພຣະອົງຈະເຊື່ອຟັງ”

43 ເປັນຫຍັງທ່ານຈຶ່ງບໍ່ຮັກສາຄຳສາບານໄວ້ຕໍ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແລະຮັກສາຄຳບັນຊາຊຶ່ງເຮົາໄດ້ກຳຊັບທ່ານນັ້ນ”

44 ພຣະຣາຊາສັ່ງກັບຊີເມອີວ່າ, “ທ່ານເອງຮູ້ເຣື່ອງເຫດຮ້າຍທັງສິ້ນ ຊຶ່ງທ່ານໄດ້ກະທຳຕໍ່ດາວິດຣາຊບິດາຂອງເຮົາ ເພາະສະນັ້ນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະຊົງນຳເຫດຮ້າຍມາສນອງເຫນືອຫົວຂອງທ່ານເອງ

45 ແຕ່ກະສັດໂຊໂລໂມນຈະໄດ້ຮັບພຣະພອນ ແລະພຣະທີ່ນັ່ງຂອງດາວິດຈະຕັ້ງຫມັ້ນຄົງຕໍ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າເປັນນິດ

46 ແລ້ວພຣະຣາຊາຊົງບັນຊາເບນັຍຢາບຸດເຢຮົວອາດາ ແລະເຂົາກໍອອກໄປປະຫານຊີວິດຊີເມອີເສັຽ ດັ່ງນັ້ນຣາຊອານາຈັກກໍຕັ້ງຫມັ້ນຄົງຢູ່ໃນພຣະຫັດຂອງໂຊໂລໂມນ

3. ໂຊໂລໂມນຊົງອະພິເສກສົມຣົດ ກັບທິດາກະສັດຟາຣາໂອ

(2 ຂຄວ 1:2-13)

1 ໂຊໂລໂມນໄດ້ຜູກສຳພັນທະໄມຕຣີກັນກັບເຈົ້າຊີວິດຟາຣາໂອແຫ່ງເອຢິບ ໂດຍໄດ້ແຕ່ງງານກັບຣາຊທິດາຂອງພຣະອົງແລະພານາງໄປຢູ່ທີ່ເມືອງຂອງດາວິດ ຈົນເທົ່າພຣະອົງສ້າງພຣະຣາຊວັງຂອງພຣະອົງເອງ ສ້າງພຣະວິຫານຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ແລະກຳແພງອ້ອມເມືອງເຢຣູຊາເລັມສຳເຣັດ

2 ໃນເວລານັ້ນບ່ອນນະມັສການພຣະນາມຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຍັງບໍ່ທັນໄດ້ສ້າງຂຶ້ນເທື່ອ ປະຊາຊົນຈຶ່ງຍັງຖວາຍບູຊາຢູ່ຕາມແທ່ນບູຊາຕ່າງໆຢູ່

3 ໂຊໂລໂມນຮັກພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ແລະຕິດຕາມຄຳສັ່ງສອນຂອງກະສັດດາວິດຜູ້ເປັນບິດາ ແຕ່ວ່າທ່ານຍັງໄດ້ຖວາຍເຄື່ອງບູຊາ ແລະເຄື່ອງຫອມຢູ່ຕາມແທ່ນບູຊາຕ່າງໆເຊັ່ນດຽວ

4 ວັນນຶ່ງ ເຈົ້າຊີວິດໂຊໂລໂມນໄດ້ສະເດັດໄປເມືອງກີເບໂອນ ເພື່ອຖວາຍເຄື່ອງສັຕບູຊາຢູ່ທີ່ນັ້ນ ເພາະເປັນສະຖານທີ່ສູງສຸດທີ່ສຳຄັນທີ່ໂຊໂລໂມນໄດ້ຖວາຍເຄື່ອງເຜົາບູຊາພັນໂຕຖວາຍຢູ່ເທິງແທ່ນນັ້ນ

5 ຢູ່ທີ່ເມືອງກີເບໂອນໃນຕອນກາງຄືນ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງປາກົດທາງຄວາມຝັນໃຫ້ໂຊໂລໂມນເຫັນ ແລະຊົງກ່າວວ່າ, “ເຈົ້າຕ້ອງການຫຍັງຈາກເຮົາ”

6 ໂຊໂລໂມນທູນຕອບວ່າ, “ພຣະອົງຊົງສະແດງຄວາມເມດຕາອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແກ່ກະສັດດາວິດບິດາຂອງຂ້າພຣະອົງຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ ເມື່ອຄາວທ່ານດຳເນີນຊີວິດດ້ວຍຄວາມສັດຊື່ ຍຸດຕິທັມ ແລະມີຈິດໃຈຊື່ຕົງຕໍ່ພຣະອົງ ພຣະອົງຊົງມີຄວາມກະຣຸນາອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຕໍ່ທ່ານ ໂດຍຍິນຍອມໃຫ້ບຸດຊາຍຂອງທ່ານຂຶ້ນນັ່ງບັນລັງໃນວັນນີ້

7 ຂ້າແດ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າຂອງຂ້າພຣະອົງ ດຽວນີ້ພຣະອົງຊົງໃຫ້ຂ້າພຣະອົງເປັນເຈົ້າຊີວິດແທນບິດາຂອງຂ້າພຣະອົງ ທັງໆທີ່ຂ້າພຣະອົງຍັງຫນຸ່ມຢູ່ ແລະບໍ່ມີຄວາມຊຳນິຊຳນານດ້ານການປົກຄອງ

8 ຂ້າໃຊ້ຂອງພຣະອົງໄດ້ໃຊ້ຊີວິດໃນຖ້າມກາງໄພ່ພົນທີ່ພຣະອົງຊົງເລືອກໄວ້ ເປັນຊົນຊາດໃຫຍ່ມີຈຳນວນຄົນຫລວງຫລາຍຈົນບໍ່ອາດນັບໄດ້

9 ຂ້າພຣະອົງຢາກປົກຄອງໄພ່ພົນຂອງພຣະອົງຢ່າງຍຸດຕິທັມ ແລະຖືກຕ້ອງ ສະນັ້ນຂໍພຣະອົງຊົງປະທານຄວາມສລຽວສລາດໃຫ້ຂ້າພຣະອົງແດ່ທ້ອນ ບໍ່ດັ່ງນັ້ນຂ້າພຣະອົງຈະບໍ່ອາດສາມາດປົກຄອງປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງຈຳນວນຫລວງຫລາຍຢ່າງນີ້ໄດ້

10 ຄຳຮ້ອງຂໍຂອງໂຊໂລໂມນພໍພຣະທັຍພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ

11 ພຣະເຈົ້າຈຶ່ງຊົງກ່າວວ່າ, “ຍ້ອນເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຂໍຊີວິດຍືນຍາວ ບໍ່ໄດ້ຂໍຄວາມຮັ່ງມີ ຫລືຂໍຊີວິດຂອງສັດຕຣູແຕ່ວ່າເຈົ້າໄດ້ທູນຂໍຄວາມສລຽວສລາດໃນການປົກຄອງ

12 ເຮົາຈະໃຫ້ຕາມທີ່ເຈົ້າທູນຂໍ ເຮົາຈະໃຫ້ເຈົ້າມີຄວາມຄິດສລຽວສລາດຢ່າງທີ່ບໍ່ມີໃຜເຄີຍມີມາກ່ອນ ແລະຈະບໍ່ມີໃຜມີຄືເຈົ້າອີກ

13 ສິ່ງທີ່ເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຂໍ ເຮົາກໍຈະເພີ້ມຕື່ມໃຫ້ແກ່ເຈົ້າ ເຊັ່ນຄວາມຮັ່ງມີ ແລະສະງ່າຣາສີຕລອດຊົ່ວຊີວິດຂອງເຈົ້າ ຊຶ່ງບໍ່ມີເຈົ້າຊີວິດອົງໃດມີເຫມືອນເຈົ້າ

14 ຖ້າວ່າເຈົ້າເຊື່ອຟັງເຮົາ ແລະຖືຮັກສາຂໍ້ບັນຍັດແລະຄຳສັ່ງຂອງເຮົາ ເຫມືອນດັ່ງດາວິດຜູ້ເປັນບິດາຂອງເຈົ້າໄດ້ປະຕິບັດມາ ເຣົາຈະໃຫ້ເຈົ້າມີຊີວິດຍືນຍາວຢູ່ຕໍ່ໄປ”

15 ແລ້ວໂຊໂລໂມນກໍຮູ້ເມືອ ຈຶ່ງຮູ້ວ່າພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງກ່າວຕໍ່ທ່ານທາງຄວາມຝັນ ຈາກນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ກັບຄືນເມືອນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ແລ້ວຢືນຢູ່ຕໍ່ຫນ້າຫີບຄຳສັນຍາຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະອົງໄດ້ເຜົາຖວາຍເຄື່ອງບູຊາ ແລະການບູຊາເພື່ອຄວາມສາມັກຄີ ທັງໄດ້ຈັດງານກິນລ້ຽງຢ່າງໃຫຍ່ໂຕສຳລັບຂ້າຣາຊການທຸກຄົນຂອງພຣະອົງ

ໂຊໂລໂມນຕັດສີນຄວາມຢ່າງຍຸດຕິທັມ

16 ຢູ່ມາ ມີຍິງໂສເພນີສອງຄົນເຂົ້າມາເຝົ້າເຈົ້າຊີວິດໂຊໂລໂມນ

17 ຍິງຄົນນຶ່ງຈຶ່ງກາບທູນວ່າ, “ຂ້າແດ່ພຣະຣາຊາ ຍິງຄົນນີ້ແລະຂ້າພຣະອົງຢູ່ເຮືອນຫລັງດຽວກັນ ໃນຂນະທີ່ຂ້ານ້ອຍຄອດລູກເຂົາກໍຢູ່ທີ່ນັ້ນ

18 ຫລັງຈາກຂ້ານ້ອຍຄອດລູກໄດ້ສາມວັນແລ້ວ ຍິງຄົນນີ້ກໍຄອດລູກເຫມືອນກັນ ພວກຂ້ານ້ອຍຢູ່ນຳກັນພຽງສອງຄົນເທົ່ານີ້ ແລະບໍ່ມີໃຜຢູ່ໃນເຮືອນນຳພວກຂ້ານ້ອຍເລີຍ

19 ຢູ່ມາຄືນນຶ່ງ ຍິງຜູ້ນີ້ໄດ້ນອນເຕັງລູກຈົນລູກຕາຍ

20 ແລ້ວໃນຕອນທ່ຽງຄືນ ຂນະທີ່ຂ້ານ້ອຍຍັງນອນຫລັບຢູ່ ເຂົາໄດ້ລຸກຂຶ້ນໄປອູ້ມເອົາລູກຊາຍຂອງຂ້ານ້ອຍຫນີຈາກຂ້ານ້ອຍ ແລະເອົາໄປໄວ້ໃນຕຽງນອນຂອງເຂົາ ແລ້ວເອົາລູກຊາຍຂອງເຂົາທີ່ຕາຍແລ້ວນັ້ນມາໃສ່ຕຽງໃຫ້ຂ້ານ້ອຍ

21 ພໍຕື່ນເຊົ້າມາ ເວລາຂ້ານ້ອຍລຸກຂຶ້ນເອົານົມໃຫ້ລູກນ້ອຍກິນ ຂ້ານ້ອຍກໍເຫັນວ່າລູກຂ້ານ້ອຍໄດ້ຕາຍເສັຽແລ້ວ ຂ້ານ້ອຍຈຶ່ງສັງເກດເບິ່ງຄັກໆຈຶ່ງຮູ້ວ່າເດັກນ້ອຍທີ່ຕາຍນັ້ນບໍ່ແມ່ນລູກຂອງຂ້ານ້ອຍເລີຍ

22 ແລ້ວຍິງຜູ້ສອງເວົ້າຂຶ້ນວ່າ, “ບໍ່ແມ່ນຜູ້ຍັງແມ່ນລູກຂ້ອຍ ແລະຜູ້ຕາຍແມ່ນລູກເຈົ້າ” ຍິງຜູ້ທຳອິດກໍເວົ້າຕອບວ່າ, “ບໍ່ແມ່ນດອກ ຜູ້ຕາຍແມ່ນລູກເຈົ້າ ຜູ້ຍັງແມ່ນລູກຂ້ອຍ” ທັງສອງໄດ້ຖົກຖຽງກັນຊ້ອງພຣະພັກເຈົ້າຊີວິດ

23 ສ່ວນເຈົ້າຊີວິດໂຊໂລໂມນຈຶ່ງເວົ້າວ່າ, “ແຕ່ລະຄົນໃນພວກເຈົ້າຕ່າງກໍພາກັນທ້ວງວ່າ ຜູ້ຍັງເປັນລູກຂອງຕົນເອງ ແລະຜູ້ຕາຍເປັນລູກຂອງຄົນອື່ນ

24 ເຈົ້າຊີວິດຊົງກ່າວຕໍ່ໄປອີກວ່າ , “ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງໄປເອົາດາບມາໃຫ້ເຮົາ ແລ້ວເຂົາກໍນຳເອົາດາບນັ້ນມາວາງໄວ້ຕໍ່ພຣະພັກພຣະອົງ

25 ເຈົ້າຊີວິດຈຶ່ງສັ່ງວ່າ, “ຈົ່ງຕັດເດັກນ້ອຍທີ່ຍັງນັ້ນອອກເປັນສອງທ່ອນ ແລະເອົາແບ່ງໃຫ້ຍິງສອງຄົນນີ້ຜູ້ລະທ່ອນ”

26 ຍິງຜູ້ເປັນແມ່ແທ້ຂອງເດັກນ້ອຍນັ້ນ ໄດ້ມີຄວາມສົງສານລູກຂອງຕົນເຫລືອຫລາຍ ຈຶ່ງໄດ້ກາບທູນເຈົ້າຊີວິດວ່າ, “ຂ້າແດ່ພຣະຣາຊາຂອງຂ້ານ້ອຍ ຖ້າພຣະອົງຊົງກະຣຸນາ ຈົ່ງເອົາເດັກນ້ອຍນັ້ນໃຫ້ເຂົາເສັຽເທີນ ຂ້ານ້ອຍຂໍພຽງສິ່ງດຽວຄືຢ່າຂ້າມັນ ແຕ່ຜູ້ທີ່ສອງເວົ້າວ່າ, “ຈົ່ງຕັດມັນສາເພື່ອມັນຈະບໍ່ໄດ້ເປັນລູກຂອງຜູ້ໃດ”

27 ແລ້ວເຈົ້າຊີວິດຈຶ່ງຕັດສີນວ່າ, “ຢ່າຂ້າເດັກນ້ອຍນັ້ນ ຈົ່ງເອົາມັນໃຫ້ຍິງຜູ້ທີ່ນຶ່ງສາ ເພາະເຂົາເປັນແມ່ທີ່ແທ້ຈີງຂອງມັນ”

28 ຊາວອິສຣາເອນທຸກຄົນໄດ້ຍິນຄຳຕັດສີນຂອງເຈົ້າໂຊໂລໂມນ ພວກເຂົາກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມເຄົາຣົບນັບຖືພຣະອົງຢ່າງເລິກຊື້ງ ເພາະພວກເຂົາຮູ້ວ່າພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງປະທານສິດປັນຍາໃຫ້ແກ່ພຣະອົງ ເພື່ອພິຈາຣະນາຕັດສິນຢ່າງຍຸດຕິທັມ

4. ຂ້າຣາຊການແລະເຈົ້າຫນ້າທີ່ຂອງໂຊໂລໂມນ

1 ເຈົ້າໂຊໂລໂມນເປັນກະສັດເຫນືອອິສຣາເອນທັງສິ້ນ

2 ແລະຄົນຕໍ່ໄປນີ້ເປັນຂ້າຣາຊການຜູ້ໃຫຍ່ຂອງພຣະອົງ ຄື ອາຊາຣິຢາບຸດຊາໂດກເປັນປະໂຣຫິດ

3 ເອລີໂຣເຣັຟ ແລະອາຮີຢາບຸດຊີຊາເປັນຣາຊເລຂາ ເຢໂຮຊາຟັສບຸດອາຮີລູດເປັນເຈົ້າກົມສາຣະບັນ

4 ເບນັຍຢາບຸດເຢຮົວອາດາ ເປັນຜູ້ບັນຊາການກອງທັບ ຊາໂດກ ແລະອາບີອາທາເປັນປະໂຣຫິດ

5 ອາຊາຣີຢາບຸດນາທານເປນຫົວຫນ້າຂ້າຫລວງ ຊາບຸດບຸດນາທານເປັນປະໂຣຫິດ ແລະເປັນພຣະສະຫາຍຂອງພຣະຣາຊາ

6 ອາຮີຊາຣ໌ເປັນເຈົ້າກົມວັງ ແລະອາໂດນີຣາມບຸດອັບດາເປັນຜູ້ຄວບຄຸມຄົນທີ່ທຳງານໂຍທາ (ຜູ້ຄວບຄຸມແຮງງານ)

7 ໂຊໂລໂມນຊົງມີຂ້າຫລວງສິບສອງຄົນຢູ່ເຫນືອອິສຣາເອນທັງປວງ ເປັນຜູ້ຈັດຫາສະບ່ຽງອາຫານສຳລັບພຣະຣາຊາ ແລະສຳລັບພຣະຣາຊສຳນັກ ຂ້າຫລວງຄົນນຶ່ງຈັດຫາສະບ່ຽງອາຫານສຳລັບເດືອນນື່ງໃນນຶ່ງປີ

8 ຕໍ່ໄປນີ້ເປັນຊື່ຂອງເຂົາຄື ເບນເຮີ ປະຈຳແດນເທືອກເຂົາເອຟຣາອິມ

9 ເບນເດເຄີ ປະຈຳໃນມາກັສ ແລະໃນຊາອັນບີມ ເບັດເຊມັສ ແລະເອໂລນເບັດຮານານ

10 ເບນເຮເສດ ປະຈຳໃນອາຣຸບໂບດ (ໂຊໂກ ແລະແຜ່ນດີນເຮເຟີຂຶ້ນຢູ່ກັບເຂົາ)

11 ເບນອາບີນາດາບ ປະຈຳໃນນາຟາທໂດຮ໌ທັງຫມົດ (ເຂົາມີຕາຟັທທິດາຂອງໂຊໂລໂມນເປັນພັຣຍາ)

12 ບາອານາບຸດອາຮິລູດ ປະຈຳໃນຕາອານັກ ເມກິດໂດ ແລະເບັດເຊອານທັງຫມົດຊຶ່ງຢູ່ຂ້າງເຊເຣທານທາງທິດໃຕ້ເມືອງເຢສເຣເອນ ແລະຕັ້ງແຕ່ເບັດເຊອານເຖິງອາເບນເມໂຮລາໄປຈົນເຖິງທິດເຫນືອຂອງໂຢກເມອາມ

13 ເບນເກີເບີ ປະຈຳໃນຣາໂມທກິເລອາດ (ເຂົາມີຊົນນະບົດທັງຫລາຍຂອງຢາອີຣ໌ບຸດມານັສເຊ ຊຶ່ງຢູ່ໃນກິເລອາດ ແລະເຂົາມີທ້ອງຖິ່ນອາຣ໌ໂກບ ຊຶ່ງຢູ່ໃນບາຊານ ຫົວເມືອງໃຫຍ່ຫົກສິບຫົວເມືອງຊຶ່ງມີກຳແພງເມືອງ ແລະດານ ທອງສຳຣິດຂຶ້ນຢູ່ກັບເຂົາ)

14 ອາຮີນາດາບບຸດອິດໂດ ປະຈຳໃນມາຮານາອິມ

15 ອາຮີມາອັສ ປະຈຳໃນເນັຟທາລີ (ທ່ານກໍເຫມືອນກັນໄດ້ບາເຊມັທທິດາຂອງໂຊໂລໂມນເປັນພັຣຍາ)

16 ບາອານາບຸດຮູຊັຍ ປະຈຳໃນອາເຊີ ແລະເບອາໂລທ

17 ເຢໂຮຊາຟັດບຸດປາຣູອາ ປະຈຳໃນອິສຊາຄາ

18 ຊີເມອີບຸດເອລາ ປະຈຳໃນເບັນຢາມິນ

19 ເກເບີບຸດອູຣີ ປະຈຳໃນແຜ່ນດີນກິເລອາດ ແຜ່ນດີນໃນຊີໂຮນກະສັດຂອງຄົນອາໂມຣິດ ແລະຂອງໂອກກະສັດແຫ່ງເມືອງບາຊານ ມີຂ້າຫລວງຄົນດຽວທີ່ປະຈຳໃນແຜ່ນດີນນັ້ນ

ພຣະສະຕິປັນຍາ ແລະຄວາມມັ່ງຄັ່ງຂອງໂຊໂລໂມນ

20 ຄົນຢູດາແລະຄົນອິສຣາເອນນັ້ນມີຈຳນວນຫລວງຫລາຍດັ່ງເມັດຊາຍຕາມຊາຍທະເລ ເຂົາທັງຫລາຍກິນແລະດື່ມແລະມີຈິດໃຈມ່ວນຊື່ນ

21 ແລະໂຊໂລໂມນຊົງປົກຄອງເຫນືອຣາຊອານາຈັກທັງສີ້ນ ຕັ້ງແຕ່ແມ່ນ້ຳຢູຟຣາດໄປຈົນເຖິງແຜ່ນດີນຟີລິສຕີນ ແລະເຖິງເຂດແດນເອຢິບ ເຂົາທັງຫລາຍຖວາຍສ່ວຍອາກອນ ແລະບົວລະບັດໂຊໂລໂມນຕລອດວັນເວລາແຫ່ງພຣະຊົນຊີພຂອງພຣະອົງ

22 ສະບ່ຽງອາຫານສຳລັບໂຊໂລໂມນໃນວັນນຶ່ງນັ້ນ ຄືຍອດແປ້ງສາມສິບໂກຣ໌ ແລະແປ້ງຫົກສິບໂກຣ໌

23 ງົວອ້ວນສິບໂຕ ງົວຈາກທົ່ງຫຍ້າຊາວໂຕ ແກະນຶ່ງຮ້ອຍໂຕ ນອກຈາກນີ້ມີກວາງໂຕເຖິກ ຊີ້ນມັ່ງ ໂອງ ແລະໄກ່

24 ເພາະພຣະອົງຊົງຄອບຄອງເຫນືອທ້ອງຖິ່ນທັງສີ້ນຟາກຕາເວັນຕົກຂອງເແມ່ນ້ຳເອີຟຣາດ ຕັ້ງ

ແຕ່ຕິຟຊາຈົນເຖິງກາຊາ ແລະຊົງຄອບຄອງເຫນືອບັນດາກະສັດທີ່ຢູ່ຟາກຕາເວັນຕົກຂອງແມ່ນ້ຳເອີຟຣາດນັ້ນ ແລະພຣະອົງຊົງມີສັນຕິພາບຢູ່ທຸກດ້ານຮອບພຣະອົງ

25 ຢູດາ ແລະອິສຣາເອນກໍຢູ່ຢ່າງປອດພັຍ ທຸກຄົນກໍນັ່ງຢູ່ໃຕ້ຮົ່ມຊຸ່ມອະງຸ່ນ ແລະໃຕ້ຕົ້ນຫມາກເດື່ອຂອງຕົນ ຕັ້ງແຕ່ເມືອງດານຈົນເຖິງເມືອງເບເອີເຊບາຕລອດວັນເວລາຂອງໂຊໂລໂມນ

26 ໂຊໂລໂມນຍັງມີຄອກຂັງມ້າດ່ຽວອີກສີ່ຫມື່ນສຳລັບຣົດຮົບຂອງພຣະອົງ ແລະພົນມ້ານຶ່ງຫມື່ນສອງພັນຄົນ

27 ແລະບັນດາຂ້າຫລວງເຫລົ່ານັ້ນກໍຈັດສະບ່ຽງອາຫານສົ່ງກະສັດໂຊໂລໂມນ ແລະເພື່ອທຸກຄົນທີ່ມາຍັງໂຕະສະເວີຍຂອງກະສັດໂຊໂລໂມນ ຕ່າງກໍສົ່ງຂອງຕາມເດືອນຂອງຕົນ ເຂົາທັງຫລາຍບໍ່ໃຫ້ສີ່ງນຶ່ງສິ່ງໃດຂາດໄປເລີຍ

28 ທັງເຂົ້າບເລ ແລະຟາງເຂົ້າສຳລັບມ້າປະຈຳຣົດ ແລະສຳລັບໃຫ້ສັດໃຊ້ໃນບ່ອນຕ່າງໆ ຕາມທີ່ໄດ້ມີຣັບສັ່ງແກ່ທຸກຄົນ

29 ແລະພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງປະທານສະຕິປັນຍາ ແລະຄວາມເຂົ້າໃຈແກ່ໂຊໂລໂມນຢ່າງເຫລືອປະມານ ທັງພຣະທັຍອັນກວ້າງຂວາງດຸດດັ່ງທະເລຊາຍທີ່ຊາຍທະເລ

30 ແລະສະຕິປັນຍາຂອງໂຊໂລໂມນລ້ຳກວ່າສະຕິປັນຍາທັງສີ້ນຂອງຊາວຕາເວັນອອກ ແລະກວ່າບັນດາສະຕິປັນຍາຂອງເອຢິບ

31 ເພາະພຣະອົງຊົງມີສະຕິປັນຍາສລາດກວ່າຄົນອື່ນທຸກຄົນ ຊົງສລາດກວ່າ ເອທານຕະກູນເອັສຣາ ແລະເຮມານ ກັນໂກນ ແລະດາຣ໌ດາ ບັນດາບຸດຂອງມາໂຮນ ແລະພຣະນາມຂອງກໍເລື່ອງລືໄປໃນທຸກປະຊາຊາດທີ່ຢູ່ອ້ອມຮອບ

32 ພຣະອົງກ່າວສຸພາສິດ ສາມພັນຂໍ້ດ້ວຍ ແລະບົດເພງຂອງພຣະອົງມີນຶ່ງພັນຫ້າບົດ

33 ພຣະອົງກ່າວເຖິງຕົ້ນໄມ້ຕັ້ງແຕ່ຕົ້ນສົນສີດາ ຊຶ່ງຢູ່ໃນເລບານອນ ຈົນເຖິງຕົ້ນຫູສົບຊຶ່ງງອກອອກມາຈາກກຳແພງ ພຣະອົງກ່າວເຖິງສັດປ່າດ້ວຍ ທັງບັນດານົກແລະສັດເລື້ອຍຄານແລະປາ

34 ແລະຄົນມາຈາກຊົນຊາດທັງຫລາຍ ເພື່ອຟັງສະຕິປັນຍາຂອງໂຊໂລໂມນ ແລະມາຈາກບັນດາພຣະຣາຊາແຫ່ງແຜ່ນດີນໂລກ ຜູ້ໄດ້ຍິນເຖິງສະຕິປັນຍາຂອງພຣະອົງ

5. ການຕຽມສ້າງພຣະວິຫານ

(2 ຂຄວ 2:1-18)

1 ເມື່ອຮີຣາມກະສັດເມືອງຕີເຣໄດ້ຍິນຂ່າວ ໂຊໂລໂມນຖືກຫົດສົງດ້ວຍນ້ຳມັນຊະໂລມ ແລະແຕ່ງຕັ້ງໃຫ້ເປັນເຈົ້າຊີວິດແທນບິດາແລ້ວ ທ່ານກໍສົ່ງທູດໄປຫາພຣະອົງ ເພາະວ່າຮີຣາມ ແລະດາວິດເຄີຍເປັນເພື່ອນດີຕໍ່ກັນຕລອດມາ

2 ສ່ວນໂຊໂລໂມນຈຶ່ງສົ່ງຂ່າວໄປບອກເຈົ້າຮີຣາມດັ່ງນີ້ວ່າດັ່ງນີ້ວ່າ,

3 “ພຣະອົງກໍຮູ້ຢູ່ແລ້ວວ່າກະສັດດາວິດບິດາຂອງຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ສາມາດສ້າງພຣະວິຫານສຳລັບນະມັສການພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງທ່ານໄດ້ ເພາະວ່າມີສັດຕຣູກໍ່ກຳທຳເສິກຕໍ່ທ່ານຢູ່ຮອບດ້ານ ຈົນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ໃຫ້ທ່ານຊະນະສັດຕຣູທັງຫມົດຂອງທ່ານ

4 ແຕ່ວ່າດຽວນີ້ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າມີຄວາມສງົບສຸກທົ່ວປະເທດ ບໍ່ມີສັດຕຣູ ບໍ່ມີການທຳລາຍ

5 ສະນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງມີແຜນການສ້າງພຣະວິຫານສຳລັບນະມັສການພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ຕາມທີ່ພຣະອົງຊົງສັນຍາໄວ້ກັບກະສັດດາວິດບິດາຂອງຂ້າພະເຈົ້າວ່າ “ລູກຊາຍຂອງເຈົ້າຜູ້ທີ່ເຮົາຈະໃຫ້ຂຶ້ນນັ່ງບັນລັງແທນເຈົ້ານັ້ນ ຈະເປັນຜູ້ສ້າງພຣະວິຫານສຳລັບນະມັສການເຮົາ”

6 ດັ່ງນັ້ນ ຂໍພຣະອົງຈົ່ງຊົງພຣະກະຣຸນາສົ່ງຄົນຂອງພຣະອົງມາຍັງພູເລບານອນ ເພື່ອຕັດໄມ້ສົນໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຈ່າຍຄ່າແຮງງານໃຫ້ຄົນຂອງພຣະອົງຕາມທີ່ພຣະອົງຊົງເຫັນດີ ພຣະອົງກໍຮູ້ຢູ່ແລ້ວວ່າຄົນຂອງຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ມີໃຜຊ່າງຕັດຕົ້ນໄມ້ເຫມືອນຄົນຂອງພຣະອົງ”

7 ເມື່ອຮີຣາມໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງໂຊໂລໂມນ ພຣະອົງກໍຊົມຊື່ນຍິນດີ ແລະກ່າວວ່າ, “ຂໍພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈົ່ງເປັນທີ່ຍ້ອງຍໍສັນລະເສີນ ພຣະອົງຊົງປະທານໃຫ້ເຈົ້າຊີວິດດາວິດ ມີຣາຊໂອຣົດສລາດຫລັກແຫລມໃນການປົກຄອງປະຊາຊົນອັນຫລວງຫລາຍນີ້”

8 ແລະເຈົ້າຮີຣາມກໍສົ່ງຂ່າວໄປບອກເຈົ້າໂຊໂລໂມນວ່າ, “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບຂ່າວຂອງພຣະອົງແລ້ວ ສ່ວນຂ້າພະເຈົ້າຈະໃຫ້ທຸກສິ່ງຕາມທີ່ຕ້ອງການ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຈັດຫາໄມ້ສົນ ແລະໄມ້ແປກນັ້ນ

9 ຄົນໃຊ້ຂອງຂ້າພະເຈົ້າຈະນຳໄມ້ເຫລົ່ານີ້ ມາຈາກພູເລບານອນລົງສູ່ທະເລ ເຂົາຈະມັດມັນເປັນແພລ່ອງຕາມທະເລ ໄປຍັງບ່ອນທີ່ພຣະອົງຄາດຄະເນໄວ້ ເມື່ອຮອດບ່ອນດັ່ງກ່າວຂ້າພະເຈົ້າຈະໃຫ້ເຂົາແກ້ມັດອອກ ແລະພຣະອົງກໍຈະເອົາໄມ້ເຫລົ່ານີ້ໄປ ສ່ວນພາຣະຂອງພຣະອົງຂໍໃຫ້ຈັດຫາອາຫານການກິນສຳລັບຄົນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ”

10 ຮີຣາມຈຶ່ງຈັດສົ່ງໄມ້ສົນແລະໄມ້ແປກທັງຫມົດຕາມທີ່ໂຊໂລໂມນຕ້ອງການ

11 ຝ່າຍໂຊໂລໂມນກໍສົ່ງເຂົ້າບເລສອງຫມື່ນໂກຣ໌ (ເຈັດພັນໂຕນ) ພ້ອມທັງນ້ຳມັນສົດຊາວໂກຣ໌ (ສີ່ຮ້ອຍໂຕນ) ເພື່ອໄປລ້ຽງພວກໃນວັງຂອງຮີຣາມ ໂຊໂລໂມນຈັດສົ່ງໃຫ້ຮີຣາມທຸກໆປີ

12 ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງປະທານສະຕິປັນຍາແກ່ໂຊໂລໂມນ ຕາມທີ່ພຣະອົງຊົງສັນຍາໄວ້ກັບທ່ານ ໂຊໂລໂມນກັບຮີຣາມກໍຜູກສຳພັນທະໄມຕຣີ ແລະທຳຄຳສັນຍາໄວ້ຕໍ່ກັນເປັນຢ່າງດີ

13 ກະສັດໂຊໂລໂມນໄດ້ຮວບຮວມຄົນງານທົ່ວທັງອິສຣາເອນ ເພື່ອເປັນກຳລັງໃນການເຮັດວຽກ ຈຳນວນແຮງງານທີ່ເກນມາມີສາມຫມື່ນຄົນ

14 ພຣະອົງຊົງແຕ່ງຕັ້ງອາໂດນີຣາມເປັນຜູ້ກຳກັບພວກເຂົາ ພຣະອົງໄດ້ຜັດປ່ຽນຄົນເຫລົ່ານີ້ໄປມາທີ່ພູເລບານອນເດືອນນຶ່ງມີນຶ່ງຫມື່ນຄົນ ພວກເຂົາຢູ່ພູເລບານອນນຶ່ງເດືອນ ແລະກັບຄືນມາຢູ່ບ້ານສອງເດືອນ

15 ກະສັດໂຊໂລໂມນຍັງມີພວກຕັດຫີນຢູ່ເທິງພູແປດສິບພັນຄົນ ແລະພວກຂົນຫີນເຈັດສິບພັນຄົນ

16 ນອກຈາກນີ້ຍັງມີພວກຂ້າຣາຊການປົກຄອງເປັນຜູ້ດູແລວຽກການສາມພັນສາມຮ້ອຍຄົນ ເພື່ອກຳກັບຄົນງານເຮັດວຽກ

17 ຕາມຄຳຮັບສັ່ງຂອງເຈົ້າຊີວິດ ພວກເຂົາໄດ້ຂຸດເອົາຫີນກ້ອນໃຫຍ່ໆ ເພື່ອເອົາໄປວາງເປັນຮາກຖານຂອງພຣະວິຫານ

18 ຄົນງານຂອງກະສັດໂຊໂລໂມນ ແລະຄົນງານຂອງກະສັດຮີຣາມ ແລະຊາວເກບານໄດ້ຕັດໄມ້ ແລະກ້ອນຫີນໂຮມກັນໄວ້ ເພື່ອກໍ່ສ້າງພຣະວິຫານ

6. ກະສັດໂຊໂລໂມນສ້າງພຣະວິຫານ

(2 ຂຄວ 3:1-14)

1 ໃນປີທີ່ສີ່ຣ້ອຍແປດສິບ ຫລັງຈາກພວກອິສຣາເອນອອກຈາກປະເທດເອຢິບ ຊຶ່ງເປັນປີທີ່ສີ່ທີ່ໂຊໂລໂມນຂຶ້ນປົກຄອງອິສຣາເອນ ໃນເດືອນຊີຟ ຊຶ່ງເປັນເດືອນທີ່ສອງ ເຈົ້າຊີວິດໂຊໂລໂມນໄດ້ຕັ້ງຕົ້ນສ້າງພຣະວິຫານຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ

2 ຂ້າງພຣະວິຫານມີລວງຍາວຫົກສິບສອກ ລວງກວ້າງຊາວສອກ ແລະສູງສາມສິບສອກ

3 ຫ້ອງທາງເຂົ້າກວ້າງຊາວສອກ ແລະເລິກເຂົ້າໄປຮອດຫ້ອງກາງສິບສອກ

4 ພຣະອົງໄດ້ທຳຂອບໃສ່ປ່ອງຢ້ຽມ ແລະທຳລີກໄມ້ໃສ່

5 ພຣະອົງສ້າງຫ້ອງແຖວຕິດຝາພຣະວິຫານ ອ້ອມຫ້ອງກາງແລະຫ້ອງສັກສິດທີ່ສຸດ ພຣະອົງໄດ້ສ້າງຫ້ອງລ່ວງຫາກັນອ້ອມຮອບທີ່ນັ້ນ

6 ຫ້ອງລຸ່ມກວ້າງຫ້າສອກ ຫ້ອງຊັ້ນກາງກວ້າງຫົກສອກ ແລະຊັ້ນທີ່ສາມກວ້າງເຈັດສອກ ທາງດ້ານອ້ອມຮອບຝາພຣະວິຫານຂ້າງນອກ ທ່ານໄດ້ສ້າງເປັນພັກເພື່ອບໍ່ໃຫ້ໄມ້ຂາງຂອງຫ້ອງແຖວສອດເຂົ້າໃນຝາ

7 ຫີນທີ່ນຳມາສ້າງພຣະວິຫານນີ້ ໄດ້ຈັດຕຽມຮຽບຮ້ອຍມາແຕ່ບ່ອນຂຸດດີນພຸ້ນ ດັ່ງນັ້ນໃນຂນະທີ່ກຳລັງກໍ່ສ້າງຢູ່ຈີ່ງບໍ່ໄດ້ຍິນສຽງຄ້ອນຕີ ສຽງເຫລັກແກະຈີ້ມ ຫລືເຫລັກຫລາຍຢ່າງໃດຫມົດ

8 ສ່ວນທາງເຂົ້າເບື້ອງຂວາພຣະວິຫານ ມີຂັ້ນໄດວຽນຂຶ້ນໄປຫາຫ້ອງຊັ້ນກາງ ແລະຂຶ້ນຕໍ່ໄປຫາຫ້ອງຊັ້ນສາມກໍເຊັ່ນດຽວກັນ

9 ພຣະອົງໄດ້ໃຊ້ໄມ້ສົນທຳເພດານ ແລ້ວພຣະອົງໄດ້ສ້າງພຣະວິຫານສຳເຣັດລົງ

10 ຫ້ອງແຖວອ້ອມພຣະວິຫານຊຶ່ງມີຮາວສູງຊັ້ນລະຫ້າສອກ ໄດ້ມີທ່ອນໄມ້ສົນແນບຕິດໃສ່ຝາພຣະວິຫານ

11 ແລ້ວພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງກ່າວຕໍ່ໂຊໂລໂມນວ່າ,

12 “ກ່ຽວກັບຫໍໂຮງທີ່ເຈົ້າກຳລັງສ້າງຢູ່ນີ້ ຖ້າເຈົ້າທຳຕາມຂໍ້ຄໍາສັ່ງຂອງເຮົາ ເຊື່ອຟັງກົດລະບຽບຂອງເຮົາ ແລະປະຕິບັດຕາມພຣະບັນຍັດຂອງເຮົາຢ່າງສັດຊື່ ເຮົາຈະໃຫ້ເຈົ້າໄດ້ຮັບຕາມຄຳສັນຍາທີ່ເຮົາໄດ້ທຳໄວ້ກັບບິດາຂອງເຈົ້າ

13 ຄື ເຮົາຈະຢູ່ນຳພວກໄພ່ພົນອິສຣາເອນຂອງເຮົາ ໃນພຣະວິຫານທີ່ເຈົ້າກໍາລັງສ້າງຢູ່ນີ້ ແລະເຮົາຈະບໍ່ປະຖີ້ມພວກເຂົາຈັກເທື່ອ

14 ເຈົ້າໂຊໂລໂມນໄດ້ສ້າງພຣະວິຫານຕໍ່ໄປຈົນສຳເຣັດ

15 ພຣະອົງໄດ້ເອົາໄມ້ສົນແອ້ມຝາທາງໃນ ຕັ້ງແຕ່ພື້ນພຣະວິຫານຈົນຈຸເພດານ ແລະພື້ນພຣະວິຫານກໍປູດ້ວຍໄມ້ແປກ

16 ທາງດ້ານໃນສຸດ ພຣະອົງເອົາໄມ້ສົນແອ້ມແຕ່ພື້ນຈົນຈຸເພດານ ຫ້ອງນີ້ແທກໄດ້ຊາວສອກ ພຣະອົງໄດ້ກະຫ້ອງນີ້ໄວ້ເປັນບ່ອນສັກສິດທີ່ສຸດ

17 ຕົວພຣະວິຫານຄືຫ້ອງໂຖງຊຶ່ງຢູ່ສ່ວນຫນ້າ ຫ້ອງຫລັງນັ້ນຍາວໄດ້ສີ່ສິບສອກ

18 ຫ້ອງນີ້ແອ້ມດ້ວຍໄມ້ສົນທີ່ແກະສລັກເອ້ຄວັດລາຍເປັນຮູບນ້ຳເຕົ້າ ແລະຮູບດອກໄມ້ ດັ່ງນັ້ນຝານັ້ນຈຶ່ງມີແຕ່ໄມ້ສົນໂດຍບໍ່ເຫັນກ້ອນຫີນເລີຍ

19 ພຣະອົງສ້າງຫ້ອງສັກສິດທີ່ສຸດໃນພຣະວິຫານເປັນບ່ອນບັນຈຸຫີບຄຳສັນຍາຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ

20 ຫ້ອງນີ້ຍາວຊາວສອກ ກວ້າງຊາວສອກ ແລະສູງຊາວສອກ ພຣະອົງໄດ້ໂອບທອງຄຳບໍຣິສຸດໃສ່ທົ່ວທັງຫ້ອງນີ້ ພຣະອົງໄດ້ສ້າງແທ່ນບູຊາດ້ວຍໄມ້ສົນ

21 ແລະໂຊໂລໂມນຊົງໂອບຂ້າງໃນພຣະວິຫານໂອບດ້ວຍທອງຄຳ ແລະມີໂສ້ຄຳຜູກຜ່ານທາງຫນ້າຫ້ອງສັກສິດທີ່ສຸດ

22 ພຣະອົງໄດ້ເອົາທອງຄຳໂອບທົ່ວທັງຫມົດວິຫານ ຈົນພຣະວິຫານນັ້ນສຳເຣັດທັງສີ້ນ ແທ່ນບູຊາທັງແທ່ນທີ່ເປັນຂອງຫ້ອງຄັງ ພຣະອົງກໍຊົງເຄືອບດ້ວຍທອງຄຳ

23 ທາງໃນຫ້ອງສັກສິດທີ່ສຸດ ພຣະອົງໄດ້ສ້າງຮູບເຊຣູບິມ ດ້ວຍໄມ້ຫມາກກອກຊຶ່ງສູງສິບສອກ

24 ປີກແຕ່ລະຂ້າງຂອງຮູບເຊຣູບິມຍາວຫ້າສອກ ນັບແຕ່ສົ້ນປີກຊ້າຍຫາສົ້ນປີກຂວາຍາວສິບສອກ

25 ຮູບເຊຣູບິມອົງນຶ່ງອີກກໍແທກໄດ້ສິບສອກຄືກັນ ຮູບທັງສອງອົງແຕ່ລະຮູບໄດ້ເທົ່າກັນ

26 ແລະມີຮູບຮ່າງລັກສນະຢ່າງດຽວກັນ ລວງສູງຂອງແຕ່ລະຮູບກໍເທົ່າກັນ

27 ພຣະອົງເອົາຮູບເຊຣູບິມໄວ້ໃຈກາງຫ້ອງສັກສິດທີ່ສຸດ ປີກເບື້ອງນຶ່ງຂອງເຊຣູບິມແຕ່ລະອົງໄດ້ເດ່ອອກຈຸຝາ ແລະປີກເບື້ອງນຶ່ງກໍເດ່ຈຸກັນ

28 ຮູບເຊຣູບິມນີ້ໂອບດ້ວຍທອງຄຳ

29 ພຣະອົງຊົງສລັກຝາຂອງພຣະວິຫານໂດຍຮອບ ດ້ວຍຮູບແກະສລັກເປັນຮູບເຊຣູບິມ ແລະຕົ້ນຕານ ແລະດອກໄມ້ບານທັງຂ້າງໃນ ແລະຂ້າງນອກ

30 ພື້ນຂອງພຣະວິຫານນັ້ນ ພຣະອົງຊົງໂອບດ້ວຍທອງຄຳທັງຂ້າງໃນ ແລະຂ້າງນອກ

31 ສຳລັບທາງເຂົ້າສູ່ຫ້ອງຫລັງ ພຣະອົງຊົງສ້າງປະຕູດ້ວຍໄມ້ຫມາກກອກຂອບປະຕູເບື້ອງເທິງ ແລະວົງກົບປະຕູຮວມເຂົ້າເປັນຮູບຫ້າຫລ່ຽມ

32 ພຣະອົງຊົງສ້າງບານປະຕູທັງສອງດ້ວຍໄມ້ຫມາກກອກແກະຮູບເຊຣູບິມຕົ້ນອິນພລັມ ແລະດອກໄມ້ບານຊົງໂອບດ້ວຍທອງຄຳ ພຣະອົງຊົງແຜ່ທອງຄຳຫຸ້ມເຊຣູບິມ ແລະຫຸ້ມຕົ້ນຕານ

33 ພຣະອົງຊົງສ້າງວົງກົບປະຕູທາງເຂົ້າຫ້ອງໂຖງດ້ວຍໄມ້ຫມາກກອກເປັນຮູບສີ່ຫລ່ຽມ

34 ແລະປະຕູສອງບານດ້ວຍໄມ້ແປກ ບານສອງບານຂອງບານປະຕູນຶ່ງກໍຫມຸນໄດ້

35 ພຣະອົງຊົງແກະເຊຣູບິມຕົ້ນຕານ ແລະດອກໄມ້ບານບົນບານປະຕູນັ້ນ ແລະພຣະອົງຊົງໂອບດ້ວຍທອງຄຳສມ່ຳສເມີກັບທັງງານແກະສລັກນັ້ນ

36 ພຣະອົງຊົງສ້າງລານພາຍໃນດ້ວຍກໍາແພງຫີນສະກັດສາມຊັ້ນ ແລະດ້ວຍໄມ້ສົນຊັ້ນນຶ່ງ

37 ໃນປີທີ່ສີ່ກໍໄດ້ວາງຮາກພຣະວິຫານຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ໃນເດືອນຊິຟ

38 ແລະໃນປີທີ່ສິບເອັດໃນເດືອນບູນ ຊຶ່ງເປັນເດືອນທີ່ແປດ ພຣະວິຫານນັ້ນກໍສຳເຣັດຫມົດທຸກໆສ່ວນ ແລະສຳເຣັດຕາມຣາຍການທັງສີ້ນ ພຣະອົງຊົງສ້າງພຣະວິຫານນັ້ນເຈັດປີ

7. ສີ່ງກໍ່ສ້າງອື່ນໆຂອງໂຊໂລໂມນ

1 ໂຊໂລໂມນຊົງສ້າງພຣະຣາຊວັງຂອງພຣະອົງສິບສາມປີ ແລະພຣະອົງຊົງໃຫ້ພຣະຣາຊວັງຂອງພຣະອົງສຳເຣັດທັງສີ້ນ

2 ພຣະອົງຊົງສ້າງຫ້ອງໂຖງແຫ່ງດົງເລບານອນ ຍາວນຶ່ງຮ້ອຍສອກແລະກວ້າງຫ້າສິບສອກ ແລະສູງສາມສິບສອກຢູ່ເທິງເສົາໄມ້ສົນສີດາສີ່ແຖວ ມີຄານໄມ້ສົນສີດາຢູ່ເທິງເສົາ

3 ຊັ້ນເທິງມຸງດ້ວຍໄມ້ສົນສີດາ ເທິງຫ້ອງຊຶ່ງຢູເທິງເສົາສີ່ສິບຫ້າຫ້ອງແຖງລະສິບຫ້າຫ້ອງ

4 ມີຂອບຫນ້າຕ່າງສາມແຖບ ຫນ້າຕ່າງຢູ່ກົງຂ້າມຫນ້າຕ່າງທັງສາມແຖວ

5 ປະຕູແລະຫນ້າຕ່າງທັງຫມົ&