Romans ພຣະທັມໂຣມ	go back/ກັບຄືນ

ພຣະທັມໂຣມ

1	2	3	4	5	6	7	8	9	10
11	12	13	14	15	16

ຈົດຫມາຍຂອງໂປໂລ

ທີ່ມີໄປເຖິງຄຣິດຕະຈັກໃນກຸງ

ໂຣມ

1. ຕົ້ນເຫດທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງເອີ້ນໂປໂລເຂົ້າຮັບໃຊ້ປະກາດຂ່າວປະເສີດ

1 ໂປໂລ ຜູ້ຣັບໃຊ້ຂອງພຣະຄຣິດຄືພຣະເຢຊູ ຜູ້ທີ່ພຣະອົງຊົງເອີ້ນໃຫ້ເປັນອັຄສາວົກ ແລະໄດ້ຊົງຄັດອອກຕັ້ງໄວ້ໃຫ້ປະກາດຂ່າວປະເສີດຂອງພຣະເຈົ້າ

2 ຄືຂ່າວປະເສີດທີ່ພຣະອົງໄດ້ຊົງສັນຍາໄວ້ລ່ວງຫນ້າ ໂດຍທາງຜູ້ປະກາດພຣະທັມຂອງພຣະອົງໃນພຣະຄັມພີອັນສັກສິດ

3 ຂ່າວປະເສີດນັ້ນກ່ຽວກັບພຣະຣາຊບຸດຂອງພຣະອົງຄືພຣະເຢຊູຄຣິດເຈົ້າຂອງເຮົາທັງຫລາຍ ຜູ້ຊົງບັງເກີດໃນເຊື້ອວົງຂອງດາວິດຝ່າຍເນື້ອກາຍ

4 ແຕ່ຝ່າຍພຣະວິນຍານແຫ່ງຄວາມບໍຣິສຸດນັ້ນ ຊົງບົ່ງໄວ້ດ້ວຍຣິດທານຸພາບ ຄືໂດຍການທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງບັນດານໃຫ້ເປັນຂຶ້ນມາຈາກຕາຍ ວ່າເປັນພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າ

5 ໂດຍທາງພຣະອົງນີ້ແຫລະ, ເຮົາໄດ້ຮັບພຣະຄຸນແລະຕຳແຫນ່ງເປັນອັຄສາວົກເພື່ອເຫັນແກ່ພຣະນາມຂອງພຣະອົງ ໃຫ້ໄປປະກາດຖ້າມກາງຊົນຊາດຕ່າງໆໃຫ້ເຂົາເຊື່ອຟັງ

6 ຮ່ວມທັງພວກເຈົ້າທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງເອີ້ນໃຫ້ເປັນໄພ່ພົນຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດເຫມືອນກັນ

7 ເຖິງ ບັນດາຄົນທັງຫລາຍທີ່ຢູ່ໃນກຸງໂຣມ ຜູ້ຊຶ່ງພຣະເຈົ້າຊົງຮັກແລະຊົງເອີ້ນໃຫ້ເປັນໄພ່ພົນຂອງພຣະອົງ ຂໍໃຫ້ພຣະຄຸນແລະສັນຕິສຸກຊຶ່ງມາຈາກພຣະບິດາເຈົ້າຂອງເຮົາທັງຫລາຍ ແລະຈາກພຣະເຢຊູຄຣິດເຈົ້າຈົ່ງມີຢູ່ກັບເຈົ້າທັງຫລາຍເທີນ

ຂອບພຣະຄຸນໂດຍທາງການອ້ອນວອນ

8 ກ່ອນອື່ນເຮົາຂໍຂອບພຣະຄຸນພຣະເຈົ້າຂອງເຮົາໂດຍທາງພຣະເຢຊູຄຣິດເພາະພວກເຈົ້າ ດ້ວຍວ່າຄວາມເຊື່ອຂອງພວກເຈົ້າກຳລັງຊ່າລືໄປທົ່ວໂລກ

9 ເພາະພຣະເຈົ້າຜູ້ທີ່ເຮົາຮັບໃຊ້ດ້ວຍຊີວິດຈິດໃຈ ໃນການປະກາດຂ່າວປະເສີດເຣື່ອງພຣະບຸດຂອງພຣະອົງນັ້ນ ພຣະອົງຊົງເປັນພຍານຝ່າຍເຮົາວ່າ ເມື່ອເຮົາອ້ອນວອນນັ້ນເຮົາກໍລະນຶກເຖິງພວກເຈົ້າຢູ່ສເມີບໍ່ຂາດ

10 ເຮົາທູນຂໍວ່າຖ້າເປັນທີ່ຊອບພຣະທັຍພຣະເຈົ້າແລ້ວ ໃຫ້ເຮົາໄດ້ມີໂອກາດທີ່ສຸດນີ້ໄປຢາມພວກເຈົ້າໄດ້ດ້ວຍວິທີນຶ່ງວິທີໃດ

11 ດ້ວຍວ່າເຮົາປາຖນາຢາກເຫັນເຈົ້າທັງຫລາຍ ເພື່ອຈະໄດ້ນຳຂອງປະທານຝ່າຍຈິດວິນຍານບາງຢ່າງມາໃຫ້ພວກເຈົ້າ ເພື່ອເສີມກຳລັງໃຈຂອງພວກເຂົາ

12 ຄືວ່າດ້ວຍຄວາມເຊື່ອຂອງເຮົາທັງສອງຝ່າຍນັ້ນຈະໄດ້ຫນຸນໃຈກັນແລະກັນ

13 ພີ່ນ້ອງທັງຫລາຍເອີຍ, ເຮົາຢາກໃຫ້ພວກເຈົ້າຮູ້ວ່າ ເຮົາໄດ້ຕັ້ງໃຈຫລາຍເທື່ອແລ້ວວ່າຈະມາຢາມພວກເຈົ້າ ເພື່ອຈະໄດ້ຮັບຜົນບາງຢ່າງໃນຖ້າມກາງພວກເຈົ້າ ເຫມືອນດັ່ງໄດ້ຮັບຜົນໃນຖ້າມກາງຊາດຕ່າງປະເທດແລ້ວ ແຕ່ຈົນເຖິງບັດນີ້ກໍຍັງມີເຫດຂັດຂວາງຢູ່

14 ເຮົາເປັນຫນີ້ພວກທີ່ສີວິໄລແລະພວກຕ່ຳຊ້າ ເປັນຫນີ້ທັງພວກນັກປາດແລະພວກຄົນໂງ່ດ້ວຍ

15 ເພາະເຫດນັ້ນ, ເຮົາຮີບຮ້ອນທີ່ຈະປະກາດຂ່າວປະເສີດແກ່ເຈົ້າທັງຫລາຍທີ່ຢູ່ໃນກຸງໂຣມເຫມືອນກັນ

ຣິດເດດຂອງຂ່າວປະເສີດ

16 ເພາະວ່າເຮົາບໍ່ມີຄວາມລະອາຍໃນຂ່າວປະເສີດ ດ້ວຍວ່າຂ່າວປະເສີດນັ້ນເປັນຣິດເດດຂອງພຣະເຈົ້າ ເພື່ອໃຫ້ທຸກຄົນທີ່ເຊື່ອໄດ້ຮັບຄວາມພົ້ນ ພວກຢິວກ່ອນແລະພວກຕ່າງຊາດດ້ວຍ

17 ເພາະໃນຂ່າວປະເສີດນັ້ນພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງສະແດງໃຫ້ມີຄວາມຊອບທັມດ້ວຍອາໄສຄວາມເຊື່ອແຕ່ສິ່ງດຽວ ເຫມືອນມີຄຳຂຽນໄວ້ໃນພຣະຄັມພີແລ້ວວ່າ, “ຜູ້ທີ່ຊົງຖືວ່າເປັນຄົນຊອບທັມເພາະດ້ວຍຄວາມເຊື່ອ ຜູ້ນັ້ນແຫລະ, ຈະໄດ້ຊີວິດ”

ໂທດຂອງມະນຸດຊາດ

18 ດ້ວຍວ່າພຣະພິໂຣດຂອງພຣະເຈົ້າກໍປາກົດມາຈາກສວັນ ຕໍ່ສູ້ບັນດາຄວາມຫມິ່ນປມາດພຣະອົງແລະຄວາມຊົ່ວຮ້າຍທຸກຢ່າງຂອງມະນຸດ ຄືມະນຸດພວກນັ້ນທີ່ເອົາຊົ່ວຮ້າຍມາຂັດຂວາງຄວາມຈິງ

19 ເຫດວ່າທີ່ຈະຮູ້ຈັກພຣະເຈົ້າໄດ້ເທົ່າໃດນັ້ນກໍໄດ້ປາກົດແຈ້ງຄັກໃນໃຈເຂົາ ດ້ວຍວ່າພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງໂຜດສະແດງໃຫ້ເຂົາຮູ້ແລ້ວ

20 ຕັ້ງແຕ່ແຣກສ້າງໂລກມາສະພາບທີ່ບໍ່ປາກົດຂອງພຣະເຈົ້າ ຄືຣິດທານຸພາບອັນຖາວອນແລະຄວາມເປັນພຣະຂອງພຣະອົງ ກໍໄດ້ປາກົດແຈ້ງໃນສັພສິ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ຊົງສ້າງ ສັນນັ້ນເຂົາທັງຫລາຍຈຶ່ງບໍ່ມີຂໍ້ແກ້ຕົວໄດ້

21 ເພາະເຖິງແມ່ນວ່າເຂົາທັງຫລາຍໄດ້ຮຼ້ຈັກພຣະເຈົ້າແລ້ວ ເຂົາກໍບໍ່ໄດ້ຖວາຍພຣະກຽດແກ່ພຣະອົງໃຫ້ສົມກັບການຊົງເປັນພຣະເຈົ້າ ທັງບໍ່ໄດ້ໂມທະນາພຣະຄຸນ ແຕ່ວ່າຄວາມຄຶດຂອງເຂົາກາຍເປັນສິ່ງທີ່ເສັຽປໂຍດ ແລະໃຈຂອງເຂົາກໍມືດມົວໄປ

22 ເຂົາອ້າງຕົວວ່າເປັນຄົນສລາດ ເຂົາຈຶ່ງກາຍເປັນຄົນໂງ່ໄປ

23 ເຂົາໄດ້ຮັບມະນຸດຜູ້ຕາຍເປັນກັບຮູບນົກຮູບສັດສີ່ຕີນ ແລະສັດເລືອຄານມາປ່ຽນແທນສະງ່າຣາສີຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງຕາຍບໍ່ເປັນ

24 ເພາະສັນນັ້ນ, ພຣະເຈົ້າຈຶ່ງຊົງປ່ອຍເຂົາໃຫ້ເຮັດການຊົ່ວຊ້າ ຕາມຣາຄະຕັນຫາໃນໃຈຂອງເຂົາ ເຂົາຈຶ່ງເຮັດສິ່ງຫນ້າອັບອາຍທາງຮ່າງກາຍຕໍ່ກັນ

25 ເຂົາໄດ້ເອົາຄວາມຈິງເຣື່ອງພຣະເຈົ້າມາປ່ຽນເປັນຄວາມບໍ່ຈິງ ແລະໄດ້ນະມັສການທັງບົວຣະບັດສິ່ງທີ່ຊົງສ້າງໄວ້ນັນແທນພຣະອົງຜູ້ຊົງສ້າງ ຄືຜູ້ທີ່ສົມຄວນຈະໄດ້ຮັບຄວາມສັຣເສີນເປັນນິດ ອາແມນ

26 ເພາະເຫດນັ້ນ, ພຣະເຈົ້າຈຶ່ງຊົງປ່ອຍເຂົາໃຫ້ມີຣາຄະຕັນຫາອັນຫນ້າອັບອາຍ ພວກຜູ້ຍິງຂອງເຂົາກໍປ່ຽນການສັມພັນຕາມທຳມະຊາດໃຫ້ຜິດທຳມະຊາດໄປ

27 ຝ່າຍຜູ້ຊາຍກໍເຫມືອນກັນ ໄດ້ເລີກການສັມພັນກັບຜູ້ຍິງຕາມທຳມະຊາດ ແລະຮີບຮ້ອນດ້ວຍໄຟແຫ່ງຣາຄະຕັນຫາທີ່ມີຕໍ່ກັນ ຜູ້ຊາຍກັບຜູ້ຊາຍພາກັນເຣັດການຊົ່ວຫນ້າອັບອາຍຕໍ່ກັນ ເຂົາຈຶ່ງໄດ້ຮັບຜົນກັມອັນສົມຄວນກັບຄວາມຜິດຂອງເຂົາໃນຕົວເຂົາເອງ

28 ເຂົາບໍ່ເຫັນດີທີ່ຈະຮັບຮູ້ພຣະເຈົ້າ ພຣະອົງຈຶ່ງຊົງປ່ອຍໃຫ້ເຂົາມີໃຈຊົ່ວແລະເຮັດສິ່ງທີ່ບໍ່ສົມຄວນ

29 ພວກເຂົາເຕັມໄປດ້ວຍການອະທັມທຸກຢ່າງ ການຊົ່ວຮ້າຍ ຄວາມໂລບ ຄວາມປອງຮ້າຍ ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມເຫິງສາ ການຂ້າຟັນ ການວິວາດ ການລໍ້ລວງ ການຜູກພຍາບາດ ການສັບສໍ່

30 ການເວົ້ານິນທາ ການກຽດຊັງພຣະເຈົ້າ ຂີ້ອົ່ງຫມິ່ນປມາດ ຈອງຫອງ ອວດຕົວ ປະດິດຄຶດແຕ່ງການຊົ່ວຂຶ້ນ ບໍ່ຟັງຄວາມພໍ່ແມ່

31 ໃຈບໍ່ສັງເກດການດີແລະຊົ່ວ ບໍ່ຖືຄຳຫມັ້ນສັນຍາ ຂາດຄວາມຮັກທຳມະດາ ບໍ່ມີຄວາມເມດຕາເອັນດູ

32 ເຖິງແມ່ນວ່າເຂົາຮູ້ຈັກຂໍ້ບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າຄັກ ທີ່ກ່າວວ່າຄົນທັງປວງທີ່ເຮັດຢ່າງນັ້ນກໍສົມຄວນຈະຕາຍ ເຖິງປານນັ້ນເຂົາກໍຍັງເຮັດຢູ່ ແລະທັງເຫັນພ້ອມກັບຄົນທີ່ເຮັດຢ່າງນັ້ນດ້ວຍ

2. ການຊົງພິພາກສາອັນຍຸດຕິທັມ

1 ເຫດສັນນັ້ນມະນຸດເອີຍ, ບໍ່ວ່າເຈົ້າຈະແມ່ນໃຜ ເມື່ອເຈົ້າກ່າວໂທດໃສ່ຜູ້ອື່ນ ເຈົ້າບໍ່ມີຂໍ້ທີ່ຈະແກ້ຕົວໄດ້ ເພາະໃນເມື່ອເຈົ້າກ່າວໂທດໃສ່ຜູ້ອື່ນນັ້ນ ເຈົ້າກໍກ່າວໂທດໃສ່ຕົນເອງ ເພາະວ່າເຈົ້າທີ່ກ່າວໂທດໃສ່ເຂົາກໍຍັງເຮັດຢູ່ຢ່າງດຽວກັນກັບເຂົາ

2 ເຮົາທັງຫລາຍຮູ້ຢູ່ວ່າ ການທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງພິພາກສາລົງໂທດຄົນທັງຫລາຍທີ່ເຮັດການຢ່າງນັ້ນ ກໍຖືກຕ້ອງຢູ່ແລ້ວ

3 ແຕ່ມະນຸດເອີຍ, ເຈົ້າຜູ້ກ່າວໂທດຄົນທີ່ເຮັດຢ່າງນັ້ນ ແຕ່ເຈົ້າເອງຍັງເຮັດຢ່າງດຽວກັນກັບເຂົາ ເຈົ້າຄຶດຫລືວ່າຈະພົ້ນຈາກການຊົງພິພາກສາລົງໂທດຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້

4 ຫລືວ່າເຈົ້າປມາດພຣະກະຣຸນາຄຸນອັນສົມບູນ ແລະຄວາມອົດກັ້ນພຣະທັຍກັບຄວາມອົດທົນຂອງພຣະອົງ ເຈົ້າບໍ່ຮູ້ຫລືວ່າພຣະກະຣຸນາຄຸນຂອງພຣະເຈົ້ານັ້ນ ຊົງປະສົງຈະນຳເຈົ້າໃຫ້ກັບໃຈເສັຽໃຫມ່

5 ແຕ່ໃຈຂອງເຈົ້າແຂງກະດ້າງແລະບໍ່ຍອມກັບຕົວ ເຈົ້າຈຶ່ງກຳລັງສ້າງສົມພຣະພິໂຣດໄວ້ໃຫ້ຕົວເອງໃນວັນຂອງຄວາມຮ້າຍຂາດນັ້ນ ຄືວັນທີ່ພຣະເຈົ້າຈະຊົງພິພາກສາລົງໂທດຢ່າງຍຸດຕິທັມໃຫ້ປາກົດແຈ້ງນັ້ນ

6 ເພາະພຣະອົງຈະຊົງປະທານຕອບແທນຕາມການເຮັດຂອງເຂົາທຸກຄົນ

7 ສຳລັບຄົນທີ່ມີຄວາມພຽນພຍາຍາມເຮັດການດີ ສແວງຫາສະງ່າຣາສີ ຍົດສັກ ແລະຄວາມບໍ່ຮູ້ຕາຍນັ້ນ ພຣະອົງຈະຊົງປະທານຊີວິດອັນຕລອດໄປເປັນນິດໃຫ້ແກ່ເຂົາ

8 ແຕ່ພຣະອົງຈະຊົງສະແດງພຣະພິໂຣດອັນເຜັດຮ້ອນແກ່ຄົນທັງຫລາຍທີ່ຄຶດໃຫຍ່ໄຝ່ສູງ ແລະແກ່ຜູ້ທີ່ເຊື່ອຟັງຄວາມຈິງແຕ່ຍອມເຮັດຕາມຄວາມຊົ່ວ

9 ຄວາມທຸກຂະເວທະນາຈະເກີດມີແກ່ມະນຸດທຸກຄົນທີ່ເຮັດການຊົ່ວ ຄືເກດີແກ່ຊາດຢິວກ່ອນ ແລະແກ່ຄົນຕ່າງຊາດດ້ວຍ

10 ແຕ່ສະງ່າຣາສີແລະຍັດສັກກັບຄວາມສຸກສຳຣານຈະເກີດມີແກ່ທຸກຄົນທີ່ເຮັດການດີ ຄືແກ່ຊາດຢິວກ່ອນແລະແກ່ຄົນຕ່າງຊາດດ້ວຍ

11 ເພາະວ່າພຣະເຈົ້າບໍ່ຊົງເຫັນແກ່ຫນ້າຜູ້ໃດເລີຍ

12 ຄົນທັງຫລາຍທີ່ບໍ່ມີພຣະບັນຍັດແລະເຮັດຜິດບາບ ຈະຕ້ອງຈິບຫາຍໄປໂດຍບໍ່ອ້າງພຣະບັນຍັດ ແຕ່ຄົນທັງຫລາຍທີ່ມີພຣະບັນຍັດແລະເຮັດຜິດບາບ ກໍຈະຕ້ອງຖືກໂທດຕາມພຣະບັນຍັດນັ້ນ

13 ດ້ວຍວ່າບໍ່ແມ່ນພວກຄົນທີ່ຟັງພຣະບັນຍັດຈະເປັນຜູ້ຊອບທັມຕໍ່ພຣະພັກພຣະເຈົ້າ ແຕ່ແມ່ນຜູ້ທີ່ໄດ້ຂັບຕາມພຣະບັນຍັດເທົ່ານັ້ນທີ່ຈະໄດ້ຊົງຖືວ່າຊອບທັມ

14 ເມື່ອພວກຕ່າງຊາດຜູ້ບໍ່ມີພຣະບັນຍັດຫາກໄດ້ປະຕິບັດຕາມພຣະບັນຍັດໄປ ໂດຍນິສັຍປົກກະຕິ ຄົນເຫລົ່ານັ້ນ ເຖິງແມ່ນເຂົາບໍ່ມີພຣະບັນຍັດ ແຕ່ກໍຍັງເປັນພຣະບັນຍັດໃນຕົວເຂົາເອງ

15 ເຂົາສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າຫລັກການປະຕິບັດຕາມພຣະບັນຍັດນັ້ນ ກໍຈາຣຶກໄວ້ໃນໃຈຂອງເຂົາແລ້ວ ແລະໃຈສຳນຶກຜິດແລະຊອບຂອງເຂົາກໍເປັນພຍານເຫມືອນກັນ ແມ່ນຄວາມຄຶດຂອງເຂົານັ້ນແຫລະ, ທີ່ກ່າວໂທດຕົວເຂົາ ຫລືອາດຈະແກ້ຕົວໃຫ້ເຂົາ

16 ໃນວັນທີ່ພຣະເຈົ້າຈະຊົງໃຫ້ພຣະເຢຊູຄຣີດ ພິພາກສາຄວາມເລິກລັບຂອງມະນຸດທັງຫລາຍ ຕາມຂ່າວປະເສີດທີ່ເຮົາໄດ້ປະກາດແລ້ວນັ້ນ

ພວກຢິວ ແລະ ພຣະບັນຍັດ

17 ແຕ່ຖ້າເຈົ້າໄດ້ຊື່ວ່າເປັນຊາດຢິວ ຈຶ່ງເພິ່ງພາອາໄສພຣະບັນຍັດ, ແລະອວດວ່າມີພຣະເຈົ້າ

18 ແລະຮູ້ຈັກນ້ຳພຣະທັຍຂອງພຣະອົງ ທັງເຫັນຊອບໃນສິ່ງປະເສີດເພາະເຈົ້າໄດ້ຮຽນຮູ້ໃນພຣະບັນຍັດ

19 ແລະຖ້າເຈົ້າຖືຫມັ້ນວ່າຕົວເປັນຜູ້ນຳຄົນຕາບອດ ເປັນແສງສວ່າງແກ່ຄົນທັງຫລາຍທີ່ຢູ່ໃນຄວາມມືດ

20 ເປັນຜູ້ອົບຮົມຄົນໂງ່ ເປັນຄຣູສອນເດັກນ້ອຍ ເປັນຜູ້ມີແບບແຜນອັນສົມບູນຂອງຄວາມຮູ້ແລະຄວາມຈິງໃນພຣະບັນຍັດ,

21 ສັນນັ້ນເຈົ້າຊຶ່ງເປັນຜູ້ສອນຄົນອື່ນຈະບໍ່ສອນຕົວເອງຫລື ເຈົ້າຜູ້ທີ່ປະກາດວ່າ, “ຢ່າລັກຊັບ” ເຈົ້າເອງລັກຢູ່ຫລືບໍ່

22 ເຈົ້າຜູ້ທີ່ໄດ້ບອກວ່າ, “ຢ່າຫລິ້ນຊູ້” ເຈົ້າເອງຍັງຫລິ້ນຢູ່ຫລືບໍ່ ເຈົ້າຜູ້ກຽດຊັງພຣະທຽມ ຕົວຍັງຍັງລັກປົ້ນວິຫານຫລືບໍ່

23 ເຈົ້າຜູ້ອວດອ້າງໃນພຣະບັນຍັດ ຕົວເຈົ້າຍັງຫລູ່ກຽດແກ່ພຣະເຈົ້າໂດຍເຮັດຜິດຕໍ່ພຣະບັນຍັດຫລືບໍ່

24 ເພາະພຣະຄັມພີຂຽນໄວ້ວ່າ, “ພຣະນາມຂອງພຣະເຈົ້າຖືກຫມິ່ນປມາດໃນຖ້າມກາງຄົນຕ່າງຊາດ ກໍເພາະເຈົ້າທັງຫລາຍ”

25 ຖ້າເຈົ້າເຮັດຕາມພຣະບັນຍັດ ພິທີຕັດນັ້ນເປັນປໂຍດແທ້ ແຕ່ຖ້າເຈົ້າລ່ວງລະເມີດພຣະບັນຍັດ ການທີ່ເຈົ້າຮັບພິທີຕັດກໍເຫມືອນບໍ່ໄດ້ຮັບ

26 ສັນນັ້ນຖ້າໄດ້ຊົງຖືເຫມືອນກັບວ່າ ຜູ້ນັ້ນໄດ້ຮັບພິທີຕັດແລ້ວບໍ່ແມ່ນຫລື

27 ເຖິງແມ່ນວ່າເຈົ້າທັງຫລາຍມີພຣະບັນຍັດທີ່ຈາຣຶກໄວ້ ແລະໄດ້ຮັບພິທີຕັດແລ້ວ ກໍຍັງລ່ວງລະເມີດຕໍ່ພຣະບັນຍັດນັ້ນ ຝ່າຍຄົນທຳມະດາສາມັນທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບພິທີຕັດ ເຂົາກໍຍັງຖືຮັກສາພຣະບັນຍັດຢູ່ ເຂົາພວກນັ້ນແຫລະ, ຈະກ່າວໂທດໃສ່ເຈົ້າ

28 ເພາະວ່າຄົນຢິວແທ້ບໍ່ແມ່ນຄົນທີ່ເປັນຢິວແຕ່ພາຍນອກເທົ່ານັ້ນ ແລະການຮັບພິທີຕັດແທ້ກໍບໍ່ແມ່ນອັນທີ່ປາກົດໃນເນື້ອກາຍເທົ່ານັ້ນ

29 ແຕ່ວ່າຄົນທີ່ເປັນຊາດຢິວແທ້ ຄືຄົນທີ່ເປັນຊາດຢິວພາຍໃນ ແລະການຮັບພິທີຕັດແທ້ນັ້ນ ຄືການຮັບທາງຈິດໃຈຊຶ່ງເປັນໄປຕາມພຣະວິນຍານ ບໍ່ແມ່ນເປັນໄປຕາມບົດບັນຍັດ ຄົນຢ່າງນັ້ນພຣະເຈົ້າຊົງສັຣເສີນ ບໍ່ແມ່ນມະນຸດສັຣເສີນ

3.

1 ຖ້າຢ່າງນັ້ນຄົນຢິວຈະໄດ້ປຽບກວ່າຄົນອື່ນຢ່າງໃດ ຫລືການຮັບພິທີຕັດຈະມີປໂຍດອັນໃດ

2 ກໍມີປໂຍດຫລາຍໃນທຸກສິ່ງ ເປັນຕົ້ນວ່າ ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງມອບພຣະທັມໂອວາດໃຫ້ພວກຢິວຮັກສາ

3 ເຖິງແມ່ນມີບາງຄົນບໍ່ສັດຊື່ ຄວາມບໍ່ສັດຊື່ຂອງເຂົານັ້ນຈະເຮັດໃຫ້ຄວາມສັດຊື່ຂອງພຣະເຈົ້າເສັຽປໂຍດຫລື

4 ບໍ່ແມ່ນຢ່າງນັ້ນດອກ ເຖິງແມ່ນວ່າທຸກຄົນເປັນຄົນຕົວະກໍຕາມ ຂໍໃຫ້ພຣະເຈົ້າຊົງສັດຊື່ທ່ຽງທັມ ຕາມຂຽນໄວ້ໃນພຣະຄັມພີວ່າ, “ເພື່ອພຣະອົງຈະໄດ້ປາກົດວ່າຊົງເປັນຜູ້ທ່ຽງທັມ ໃນຖ້ອຍຄຳທັງຫລາຍຂອງພຣະອົງ ແລະຊົງມີໄຊເມື່ອເຂົາກ່າວໂທດໃສ່ພຣະອົງ”

5 ແຕ່ຖ້າວ່າຄວາມອະທັມຂອງພວກເຮົາ ເປັນເຫດໃຫ້ເຫັນຄວາມຍຸດຕິທັມຂອງພຣະເຈົ້າແລ້ວ ພວກເຮົາຈະວ່າຢ່າງໃດ ຈະວ່າພຣະເຈົ້າຊົງລົງໂທດໂດຍບໍ່ຍຸດຕິທັມຢ່າງນັ້ນຫລື (ເຮົາເວົ້າຢ່າງມະນຸດ)

6 ບໍ່ແມ່ນຢ່າງນັ້ນດອກ ຖ້າແມ່ນຢ່າງນັ້ນແລ້ວພຣະເຈົ້າຈະຊົງພິພາກສາໂລກໄດ້ຢ່າງໃດ

7 ແຕ່ຖ້າວ່າຄວາມຕົວະລ່າຍຂອງເຮົາເປັນເຫດໃຫ້ຄວາມທ່ຽງທັມຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ປາກົດແຈ້ງຄັກ ແລະເປັນທີ່ໃຫ້ເກີດກຽດຕິຍົດແກ່ພຣະອົງ ເປັນຫຍັງເຮົາຈຶ່ງຍັງຖືກຊົງລົງໂທດເຫມືອນເປັນຄົນຜິດບາບ

8 ແລະເປັນຫຍັງເຮົາຈຶ່ງບໍ່ເຮັດຊົ່ວເພື່ອຄວາມດີຈະເກີດຂຶ້ນຈາກຄວາມຊົ່ວນັ້ນ ຕາມທີ່ບາງຄົນເລົ່າລືແລະນິນທາຫາວ່າເຮົາໄດ້ກ່າວຢ່າງນັ້ນແລ້ວ ການລົງໂທດຄົນຢ່າງນັ້ນກໍຍຸດຕິທັມແລ້ວ

ບໍ່ມີຄົນຊອບທັມ

(ພສສ 14:1-3; 53:1-4)

9 ຖ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວຈະເປັນຢ່າງໃດ ເຮົາຄົນຢິວຈະໄດ້ປຽບກວ່າຫລືບໍ່ ບໍ່ແມ່ນຢ່າງນັ້ນດອກ ດ້ວຍວ່າເຮົາໄດ້ຟ້ອງແລ້ວວ່າ ທັງຄົນຢິວແລະຄົນຕ່າງຊາດກໍຢູ່ໃຕ້ອຳນາດຂອງຄວາມຜິດບາບທຸກຄົນ

10 ດັ່ງມີຄຳຂຽນໄວ້ໃນພຣະຄັມພີວ່າ, “ບໍ່ມີຄົນຊອບທັມຈັກຄົນນຶ່ງຄົນດຽວ

11 ບໍ່ມີຄົນທີ່ເຂົ້າໃຈ ບໍ່ມີຄົນທີ່ສແວງຫາພຣະເຈົ້າ

12 ທຸກຄົນໄດ້ຫລົງເວັ້ນໄປ ເຂົາພາກັນເປັນຄົນຊົ່ວໄປຫມົດ ຜູ້ເຮັດການດີບໍ່ມີຈັກຄົນດຽວ

13 ລຳຄໍຂອງເຂົາຄືຂຸມຝັງຊາກສົບທີ່ໄຂຢູ່ ເຂົາໃຊ້ລີ້ນຂອງເຂົາໃນການລໍ້ລວງ ມີພິດງູຮ້າຍຢູ່ໃຕ້ຮີມປາກຂອງເຂົາ

14 ປາກຂອງເຂົາເຕັມໄປດ້ວຍຄຳປ້ອຍດ່າແລະຄຳຂົມຂື່ນ

15 ຕີນຂອງເຂົາວ່ອງໄວໃນການເຮັດໃຫ້ນອງເລືອດ

16 ເຂົາຍ່ອມຖິ້ມຄວາມເສັຽຫາຍແລະຄວາມທຸກໄວ້ໃນທາງທີ່ເຂົາເດີນໄປ

17 ແລະເຂົາບໍ່ໄດ້ຮູ້ຈັກຫົນທາງແຫ່ງຄວາມສງົບສຸກ

18 ເຂົາບໍ່ເຄີຍຄຶດທີ່ຈະຢຳເກງພຣະເຈົ້າ”

19 ແຕ່ເຮົາທັງຫລາຍຮູ້ຢູ່ວ່າພຣະບັນຍັດທຸກຂໍ້ທີ່ໄດ້ກ່າວນັ້ນ ກໍກ່າວແກ່ຄົນເຫລົ່ານັ້ນທີ່ຢູ່ໃຕ້ພຣະບັນຍັດເພື່ອອັດປາກທຸກຄົນ ແລະເພື່ອໃຫ້ມະນຸດທຸກຄົນໃນໂລກຢູ່ໃຕ້ການພິພາກສາຂອງພຣະເຈົ້າ

20 ເພາະວ່າໃນສາຍພຣະເນດຂອງພຣະເຈົ້າບໍ່ມີມະນຸດຄົນໃດຈະຊົງຖືວ່າເປັນຜູ້ຊອບທັມດ້ວຍການເຮັດຕາມພຣະບັນຍັດ ເພາະວ່າພຣະບັນຍັດໄດ້ເຮັດໃຫ້ສັງເກດຮູ້ຈັກຄວາມບາບ

ຄວາມຊອບທັມໂດຍທາງຄວາມເຊື່ອ

21 ແຕ່ບັດນີ້ຄວາມຊອບທັມຊຶ່ງມາຈາກພຣະເຈົ້າ ໄດ້ປາກົດນອກຈາກພຣະບັນຍັດ (ມີພຣະບັນຍັດແລະຜູ້ປະກາດພຣະທັມເປັນພຍານຢູ່)

22 ຄືຄວາມຊອບທັມທີ່ມາຈາກພຣະເຈົ້າ ຊຶ່ງຊົງປະທານແກ່ຜູ້ທີ່ເຊື່ອທຸກຄົນ ດ້ວຍອາໄສຄວາມເຊື່ອໃນພຣະເຢຊູຄຣິດ ເພາະວ່າຄົນທັງຫລາຍສເມີກັນທຸກຄົນ

23 ດ້ວຍວ່າທຸກຄົນໄດ້ເຮັດຜິດບາບ ແລະຂາດຈາກພຣະຣັສມີຂອງພຣະເຈົ້າ

24 ແຕ່ພຣະເຈົ້າຊົງຖືວ່າເຂົາເປັນຄົນຊອບທັມ ດ້ວຍພຣະກະຣຸນາຄຸນຂອງພຣະອົງທີ່ບໍ່ຄິດຄ່າ ຄືດ້ວຍການຊົງໄຖ່ໄວ້ຊຶ່ງມີຢູ່ໃນພຣະເຢຊູຄຣິດ

25 ທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງໃຫ້ປາກົດ ເພື່ອໃຫ້ເປັນຜູ້ໄຖ່ໂທດແທນບາບໂດຍຄວາມເຊື່ອໃນພຣະໂລຫິດຂອງພຣອົງ ອັນນີ້ກໍເພື່ອສະແດງໃຫ້ເຫັນຄວາມຍຸດຕິທັມຂອງພຣະເຈົ້າ ໃນການທີ່ພຣະອົງໄດ້ຊົງອົດກັ້ນພຣະທັຍໄວ້ ແລະບໍ່ໄດ້ຊົງລົງໂທດມະນຸດທີ່ເຮັດຜິດບາບໄປແລ້ວນັ້ນ

26 ແລະເພື່ອຊົງສະແດງໃນປັດຈຸບັນວ່າພຣະອົງຊົງເປັນຜູ້ຍຸດຕິທັມ ແລະຊົງໂຜດຜູ້ທີ່ເຊື່ອໃນພຣະເຢຊູເປັນຜູ້ຊອບທັມດ້ວຍ

27 ເມື່ອເປັນຢ່າງນັ້ນແລ້ວເຮົາຈະເອົາອັນໃດມາອວດ ກໍຫມົດຫົນທາງ ຈະອ້າງຫລັກອັນໃດວ່າຫມົດຫົນທາງ ຈະອ້າງຫລັກການປະຕິບັດຕາມພຣະບັນຍັດຫລື ບໍ່ແມ່ນດອກ ແຕ່ຕ້ອງອ້າງເອົາຫລັກຂອງຄວາມເຊື່ອ

28 ດ້ວຍວ່າພວກເຮົາເຫັນວ່າຄົນນຶ່ງຄົນໃດຈະຊົງຖືວ່າຊອບທັມໄດ້ ກໍໂດຍອາໄສຄວາມເຊື່ອນອກຈາກການປະຕິບັດຕາມພຣະບັນຍັດ

29 ຫລືວ່າພຣະເຈົ້ານັ້ນຊົງເປັນພຣະເຈົ້າຂອງຊາດຢິວຊາດດຽວເທົ່ານັ້ນຫລື ພຣະອົງບໍ່ຊົງເປັນພຣະເຈົ້າຂອງຄົນຕ່າງຊາດດ້ວຍຫລື ແມ່ນແລ້ວ ພຣະອົງຊົງເປັນພຣະເຈົ້າຂອງຄົນຕ່າງຊາດດ້ວຍ

30 ເຫດວ່າພຣະອົງຊົງເປັນພຣະເຈົ້າແຕ່ອົງດຽວ ແລະພຣະອົງຊົງໂຜດຖືວ່າຄົນທີ່ບໍ່ຮັບພິທີນັ້ນເປັນຄົນຊອບທັມດ້ວຍຄວາມເຊື່ອເຫມືອນກັນ

31 ຖ້າຢ່າງນັ້ນພວກເຮົາຈະລຶບລ້າງພຣະບັນຍັດດ້ວຍຄວາມເຊື່ອຫລື ບໍ່ແມ່ນຢ່າງນັ້ນດອກ ແຕ່ພວກເຮົາຍັງເປັນຜູ້ສນັບສນຸນພຣະບັນຍັດອີກ

4. ອັບຣາຮາມເປັນແບບຢ່າງ

(ປຖກ 17:10)

1 ຖ້າຢ່າງນັ້ນພວກເຮົາຈະວ່າຢ່າງໃດເຖິງເຣື່ອງອັບຣາຮາມບັນພະບຸຣຸດຂອງພວກເຮົາຕາມສາຍເລືອດ

2 ຖ້າພຣະເຈົ້າຊົງຖືວ່າອັບຣາຮາມເປັນຄົນຊອບທັມດ້ວຍການປະຕິບັດ ທ່ານກໍມີທາງທີ່ຈະອວດໄດ້ ແຕ່ຕໍ່ພຣະພັກພຣະເຈົ້າທ່ານບໍ່ມີທາງຢ່າງນັ້ນ

3 ພຣະຄັມພີໄດ້ກ່າວໄວ້ຢ່າງໃດ ກໍກ່າວວ່າ, “ອັບຣາຮາມໄດ້ເຊື່ອພຣະເຈົ້າ ແລະຄວາມເຊື່ອນັ້ນພຣະເຈົ້າຊົງຖືວ່າເປັນຄວາມຊອບທັມແກ່ທ່ານ”

4 ຝ່າຍຄົນທີ່ເຮັດການກໍບໍ່ຖືວ່າຄ່າຈ້າງທີ່ຕົນໄດ້ຮັບນັ້ນເປັນບຳເຫນັດ ແຕ່ຖືວ່າເປັນຄ່າແຮງງານທີ່ຕົນເຮັດ

5 ສ່ວນຄົນທີ່ບໍ່ອາໄສການປະຕິບັດ ແຕ່ໄດ້ໄວ້ວາງໃຈໃນພຣະອົງຜູ້ຊົງໂຜດຄົນຜິດໃຫ້ເປັນຄົນຊອບທັມ ຄວາມເຊື່ອຂອງຄົນນັ້ນກໍຊົງຖືວ່າເປັນຄວາມຊອບທັມ

6 ດັ່ງດາວິດໄດ້ກ່າວເຖິງຄວາມສຸກຂອງຄົນທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງໂຜດຖືວ່າເປັນຄົນຊອບທັມ ໂດຍບໍ່ໄດ້ອາໄສການປະຕິບັດ,

7 ວ່າ, “ຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ຮັບຄວາມອະພັຍແກ່ການລ່ວງລະເມີດຂອງຕົນ ແລະການຜິດບາບຂອງຕົນໄດ້ຊົງໂຜດປົກບັງໄວ້ແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນແຫລະ, ເປັນສຸກ

8 ບຸກຄົນທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຊົງຖືໂທດ ກໍເປັນສຸກ”

9 ຖ້າເປັນດັ່ງນັ້ນ, ຄວາມສຸກມີແກ່ຄົນທີ່ໄດ້ຮັບພິທີຕັດແຕ່ພວກດຽວຫລື ຫລືວ່າມີແກ່ຄົນທີ່ບໍ່ດ້ຮັບພິທີຕັດດ້ວຍ ເພາະເຮົາກ່າວວ່າ, “ອັບຣາຮາມໄດ້ເຊື່ອພຣະເຈົ້າແລະເພາະຄວາມເຊື່ອນັ້ນພຣະເຈົ້າຈຶ່ງຊົງຖືວ່າທ່ານເປັນຄົນຊອບທັມ”

10 ແຕ່ພຣະເຈົ້າຊົງຖືເມື່ອໃດ ເມື່ອທ່ານຮັບພິທີຕັດແລ້ວຫລື ຫລືວ່າເມື່ອຍັງບໍ່ທັນໄດ້ຮັບເທື່ອ ບໍ່ແມ່ນເມື່ອຮັບແລ້ວ ແຕ່ເມື່ອຍັງບໍ່ທັນໄດ້ຮັບພິທີຕັດເທື່ອ

11 ແລະທ່ານໄດ້ຮັບພິທີຕັດນັ້ນເປັນເຄື່ອງຫມາຍສຳຄັນ ຄືເປັນກາປະທັບຂອງຄວາມຊອບທັມຊຶ່ງເກີດດ້ວຍຄວາມເຊື່ອທີ່ທ່ານໄດ້ມີຢູ່ ເມື່ອທ່ານຍັງບໍ່ທັນໄດ້ຮັບພິທີຕັດເທື່ອນັ້ນ ເພື່ອທ່ານຈະໄດ້ເປັນບິດາຂອງຄົນທັງປວງທີ່ເຊື່ອ ຊຶ່ງພຣະເຈົ້າຊົງຖືວ່າເປັນຄົນຊອບທັມ ເຖິງແມ່ນວ່າຍັງບໍ່ໄດ້ຮັບພິທີຕັດກໍຕາມ

12 ແລະເພື່ອທ່ານຈະເປັນບິດາຂອງຄົນທັງປວງທີ່ຮັບພິທີຕັດ ແລະບໍ່ພຽງແຕ່ຮັບພິທີຕັດເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ມີຄວາມເຊື່ອຕາມແບບຂອງອັບຣາຮາມບິດາຂອງເຮົາທັງຫລາຍ ຊຶ່ງທ່ານມີຄວາມເຊື່ອເມື່ອຍັງບໍ່ທັນໄດ້ຮັບພິທີຕັດນັ້ນ

ໂດຍຄວາມເຊື່ອພຣະສັນຍາຈຶ່ງເກີດຜົນ

13 ດ້ວຍວ່າພຣະສັນຍາທີ່ຊົງປະທານແກ່ອັບຣາຮາມແລະຜູ້ສືບເຊື້ອສາຍຂອງທ່ານທີ່ວ່າຈະໄດ້ທັງພິພົບໂລກເປັນມໍຣະດົກນັ້ນ ກໍບໍ່ໄດ້ມາທາງພຣະບັນຍັດ ແຕ່ໄດ້ມາທາງຄວາມຊອບທັມທີ່ເກີດຈາກຄວາມເຊື່ອງ

14 ຖ້າຄົນທີ່ຖືຕາມພຣະບັນຍັດນັ້ນຈະເປັນເຈົ້າຂອງມໍຣະດົກ ແລ້ວຄວາມເຊື່ອກໍບໍ່ມີປໂຍດອັນໃດ ແລະພຣະສັນຍາກໍເສັຽປໂຍດເຫມືອນກັນ

15 ເພາະວ່າພຣະບັນຍັດເປັນເຫດໃຫ້ມີການຊົງພຣະພິໂຣດ ແຕ່ບ່ອນໃດບໍ່ມີພຣະບັນຍັດ ບ່ອນນັ້ນກໍບໍ່ມີການລ່ວງລະເມີດພຣະບັນຍັດ

16 ເພາະເຫດນັ້ນແຫລະ, ການທີ່ໄດ້ຮັບມໍຣະດົກຈຶ່ງຂຶ້ນຢູ່ກັບຄວາມເຊື່ອ ເພື່ອຈະໄດ້ເປັນຕາມພຣະຄຸນ ເພື່ອພຣະສັນຍານັ້ນຈະເປັນທີ່ໄວ້ວາງໃຈແກ່ຜູ້ສືບເຊື້ອສາຍຂອງທ່ານທຸກຄົນ ບໍ່ໃຊ່ແກ່ຜູ້ທີ່ສືບເຊື້ອສາຍທີ່ຖືພຣະບັນຍັດພວກດຽວ ແຕ່ແກ່ບັນດາຄົນທີ່ມີຄວາມເຊື່ອຢ່າງດຽວກັນກັບອັບຣາຮາມ ຜູ້ເປັນບິດາຂອງເຮົາທັງຫມົດ

17 ຕາມທີ່ມີຄຳຂຽນໄວ້ໃນພຣະຄັມພີແລ້ວວ່າ, “ເຮົາໄດ້ຕັ້ງໃຫ້ເຈົ້າເປັນບິດາຂອງມວນປະຊາຊາດ” ຕັ້ງໄວ້ຈຳເພາະພຣະພັກພຣະເຈົ້າທີ່ທ່ານໄດ້ເຊື່ອນັ້ນ ຄືພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງບັນດານໃຫ້ຄົນທີ່ຕາຍແລ້ວມີຊີວິດຄືນມາ ແລະຊົງເອີ້ນສິ່ງຂອງທີ່ບໍ່ມີໃຫ້ມີຂຶ້ນ

18 ຝ່າຍອັບຣາຮາມນັ້ນເມື່ອບໍ່ມີຫວັງທີ່ຫນ້າໄວ້ວາງໃຈແລ້ວ ກໍຍັງເຊື່ອໄວ້ວາງໃຈ ມີຄວາມຫວັງວ່າຈະເປັນ “ບິດາຂອງມວນປະຊາຊາດ” ຕາມຄຳທີ່ຊົງກ່າວໄວ້ແລ້ວວ່າ, “ເຊື້ອສາຍຂອງເຈົ້າຈະເປັນຢ່າງນັ້ນແຫລະ”

19 ຄວາມເຊື່ອຂອງທ່ານບໍ່ໄດ້ລົດນ້ອຍຖອຍລົງເລີຍ ເຖິງແມ່ນວ່າອາຍຸສັງຂານຂອງຕົນໄດ້ປະມານຮ້ອຍປີແລ້ວກໍຕາມ ທ່ານກໍບໍ່ໄດ້ຄຶດວ່າຮ່າງກາຍຂອງຕົນປຽບເຫມືອນກັບຕາຍແລ້ວ ແລະບໍ່ໄດ້ຄຶດວ່າທ້ອງຂອງນາງຊາຣາເປັນຫມັນ

20 ທ່ານບໍ່ໄດ້ສົງສັຍໃນພຣະສັນຍາຂອງພຣະເຈົ້າ ແຕ່ຄວາມເຊື່ອຂອງທ່ານໄດ້ເພີ້ມກຳລັງໃຫ້ແຂງແຮງຂຶ້ນ ທ່ານຈຶ່ງໄດ້ຖວາຍກຽດຕິຍົດແກ່ພຣະເຈົ້າ

21 ທ່ານເຊື່ອຫມັ້ນວ່າພຣະເຈົ້າຊົງຣິດອຳນາດ ອາດເຮັດໃຫ້ສຳເຣັດໄດ້ຕາມທີ່ຊົງສັນຍາໄວ້ແລ້ວ

22 ດ້ວຍເຫດນີ້ແຫລະ, ຄວາມເຊື່ອນັ້ນ “ຊົງຖືວ່າເປັນຄວາມຊອບທັມແກ່ທ່ານ”

23 ແຕ່ຄຳວ່າ, “ຊົງຖືວາເປັນຄວາມຊອບທັມແກ່ທ່ານ” ນັ້ນ ກໍບໍ່ໄດ້ຂຽນໄວ້ສຳລັບທ່ານຜູ້ດຽວ

24 ແຕ່ສຳລັບເຮົາທັງຫລາຍດ້ວຍ ຄືຈະຊົງຖືວ່າເປັນຄວາມຊອບທັມແກ່ພວກເຮົາ ຄືເຮົາທີ່ເຊື່ອໃນພຣະອົງ ຜູ້ຊົງບັນດານໃຫ້ພຣະເຢຊູເຈົ້າຂອງພວກເຮົາຄືນຂຶ້ນມາຈາກຕາຍ

25 ຄືພຣະເຢຊູຜູ້ຊົງຖືກມອບໄວ້ໃຫ້ເຖິງສິ້ນພຣະຊົນແລ້ວ ເພາະການເຮັດຜິດຂອງເຮົາທັງຫລາຍແລະໄດ້ຖືກຊົງບັນດານໃຫ້ຄືນພຣະຊົນ ເພື່ອໃຫ້ເຮົາໄດ້ຊົງຖືວ່າເປັນຄົນຊອບທັມ

5. ການຊົງຖືວ່າເປັນຄົນຊອບທັມ

1 ເຫດສັນນັ້ນເມື່ອເຮົາທັງຫລາຍໄດ້ຊົງຖືວ່າເປັນຄົນຊອບທັມເພາະຄວາມເຊື່ອແລ້ວ ພວກເຮົາຈຶ່ງມີສັນຕິສຸກກັບພຣະເຈົ້າໂດຍທາງພຣະເຢຊູຄຣິດເຈົ້າຂອງພວກເຮົາ

2 ໂດຍທາງພຣະອົງເຮົາທັງຫລາຍຈຶ່ງໄດ້ຮັບຄວາມແນະນຳເຂົ້າໄປໃນຮົ່ມພຣະຄຸນ ທີ່ພວກເຮົາຢືນຢູ່ດ້ວຍຄວາມເຊື່ອ ແລະພວກເຮົາຊົມຊື່ນຍິນດີ ໃນຄວາມຫວັງວ່າຈະໄດ້ມີສ່ວນໃນສະງ່າຣາສີຂອງພຣະເຈົ້າ

3 ຫລາຍກວ່ານັ້ນອີກພວກເຮົາກໍຊົມຊື່ນຍິນດີໃນຄວາມຍາກລຳບາກດ້ວຍ ເພາະຮູ້ແລ້ວວ່າຄວາມຍາກລຳບາກນັ້ນເຮັດໃຫ້ເກີດມີຄວາມອົດທົນ

4 ແລະຄວາມອົດທົນນັ້ນເຣັດໃຫ້ເຮົາເປັນຄົນທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງເຫັນຊອບ ແລະການທີ່ຊົງເຫັນຊອບນັ້ນເຮັດໃຫ້ມີຄວາມໄວ້ວາງໃຈ

5 ແລະຄວາມໄວ້ວາງໃຈບໍ່ຫ່ອນເຮັດໃຫ້ມີຄວາມເສັຽໃຈເພາະຜິດຫວັງ ເພາະພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງເປັ່ງຄວາມຮັກຂອງພຣະຣອົງເຂົ້າໃນໃຈຂອງພວກເຮົາ ດ້ວຍທາງພຣະວິນຍານບໍຣິສຸດ ຊຶ່ງພຣະອົງໄດ້ຊົງປະທານໃຫ້ແກ່ເຮົາທັງຫລາຍແລ້ວ

6 ຂນະທີ່ເຮົາທັງຫລາຍຍັງຂາດກຳລັງ ພຣະຄຣິດໄດ້ຊົງສິ້ນພຣະຊົນເພື່ອແທນຄວາມຊົ່ວອະທັມຕາມເວລາອັນເຫມາະສົມ

7 ດ້ວຍວ່າບໍ່ສູ້ຈະມີໃຜຍອມຕາຍແທນຄົນຊອບທັມ ແຕ່ບາງທີ່ອາດຈະມີຄົນກ້າຕາຍແທນຄົນດີກໍໄດ້

8 ແຕ່ຝ່າຍພຣະເຈົ້າຊົງສະແດງຄວາມຮັກຂອງພຣະອົງແກ່ເຮົາທັງຫລາຍ ຄືຂນະທີ່ພວກເຮົາຍັງເປັນຄົນຜິດບາບຢູ່ນັ້ນ ພຣະຄຣິດໄດ້ຊົງຍອມສິ້ນພຣະຊົນແທນເຮົາທັງຫລາຍ

9 ເຫດສັນນັ້ນເມື່ອພວກເຮົາໄດ້ຊົງຖືວ່າ ເປັນຄົນຊອບທັມແລ້ວດ້ວຍພຣະໂລຫິດຂອງພຣະອົງ ຫລາຍກວ່ານັ້ນອີກເຮົາທັງຫລາຍຈະພົ້ນຈາກພຣະພິໂຣດຂອງພຣະເຈົ້າໂດຍພຣະອົງ

10 ດ້ວຍວ່າຖ້າເມື່ອເຮົາທັງຫລາຍຍັງເປັນສັດຕຣູຕໍ່ພຣະເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງໂຜດໃຫ້ພວກເຮົາໄດ້ກັບຄືນດີກັບພຣະອົງ ໂດຍທີ່ພຣະບຸດຂອງພຣະອົງຊົງສິ້ນພຣະຊົນແລ້ວ ຫລາຍກວ່ານັ້ນອີກ ເມື່ອເຮົາທັງຫລາຍໄດ້ກັບຄືນດີແລ້ວພວກເຮົາກໍຈະໄດ້ພົ້ນດ້ວຍການຊົງຄືນພຣະຊົນຂອງພຣະອົງ

11 ບໍ່ພຽງແຕ່ເທົ່ານັ້ນ ເຮົາທັງຫລາຍຍັງຊົມຊື່ນຍິນດີໃນພຣະເຈົ້າ ໂດຍທາງພຣະເຢຊູຄຣິດເຈົ້າຂອງພວກເຮົາ ຜູ້ຊົງເປັນເຫດໃຫ້ເຮົາທັງຫລາຍໄດ້ກັບຄືນດີກັບພຣະເຈົ້າ

ອາດາມກັບພຣະຄຣິດ

(ປຖມ 3:1-19)

12 ເຫດສັນນັ້ນຄວາມຜິດບາບໄດ້ເຂົ້າມາໃນໂລກເພາະດ້ວຍມະນຸດຄົນດຽວ ແລະຄວາມຕາຍກໍໄດ້ເກີດມາຍ້ອນຄວາມຜິດບາບນັ້ນ ຢ່າງນັ້ນແຫລະ, ຄວາມຕາຍຈຶ່ງໄດ້ລາມໄປເຖິງມະນຸດທຸກຄົນ ເພາະວ່າທຸກຄົນໄດ້ເຮັດບາບແລ້ວ

13 ທີ່ຈິງ, ຄວາມຜິດບາບໄດ້ມີຢູ່ໃນໂລກແລ້ວກ່ອນມີພຣະບັນຍັດ ແຕ່ວ່າເມື່ອບໍ່ມີພຣະບັນຍັດກໍບໍ່ຖືວ່າມີຜິດ

14 ເຖິງຢ່າງໃດກໍດີ, ຄວາມຕາຍກໍໄດ້ຄອບງວຳຕລອດມາ ຕັ້ງແຕ່ອາດາມຈົນເຖິງໂມເຊ ເຖິງແມ່ນວ່າເຂົາບໍ່ໄດ້ເຮັດຜິດບາບເຫມືອນຢ່າງການລະເມີດຂອງອາດາມ ຜູ້ຊຶ່ງເປັນແບບຫມາຍເຖິງພຣະຜູ້ທີ່ຈະສະເດັດມາພາຍຫລັງນັ້ນ

15 ແຕ່ວ່າຂອງປະທານທີ່ມາດ້ວຍພຣະຄຸນນັ້ນບໍ່ເຫມືອນຢ່າງການລະເມີດ ເພາະຖ້າຄົນຈໍານວນຫລາຍຕ້ອງຕາຍເພາະການລະເມີດຂອງມະນຸດຄົນດຽວ ຫລາຍກວ່ານັ້ນອີກພຣະຄຸນຂອງພຣະເຈົ້າແລະຂອງປະທານທີ່ມາດ້ວຍພຣະຄຸນຂອງພຣະອົງຜູ້ດຽວ ຄືພຣະເຢຊູຄຣິດ ກໍມີບໍຣິບູນແກ່ຄົນຈຳນວນຫລາຍດ້ວຍ

16 ແລະຂອງປະທານນັ້ນກໍບໍ່ເຫມືອນກັບຜົນທີ່ເກີດຈາກຄວາມຜິດບາບຂອງຄົນນັ້ນຜູ້ດຽວ ເພາະວ່າການຊົງພິພາກສາທີ່ເກີດຂຶ້ນເນື່ອງຈາກການລະ

ເມີດພຽງເທື່ອດຽວ ໄດ້ນຳໄປສູ່ການລົງໂທດ ແຕ່ຂອງປະທານນັ້ນໄດ້ມີຂຶ້ນພາຍຫລັງການລະເມີດຫລາຍເທື່ອນັ້ນນໍາໄປສູ່ການປົດປ່ອຍ

17 ເພາະຖ້າການລະເມີດຂອງມະນຸດຄົນດຽວເປັນເຫດໃຫ້ຄວາມຕາຍຄອບງວຳເພາະຄົນຜູ້ດຽວນັ້ນ ຫລາຍກວ່ານັ້ນຄົນຈຳນວນຫລາຍທີ່ຮັບ

ພຣະຄຸນອັນບໍຣິບູນ ແລະຣັບຄວາມຊອບທັມຊຶ່ງເປັນຂອງປະທານ ກໍຈະຄຸ້ມຄອງຢູ່ໃນຊີວິດໂດຍພຣະອົງຜູ້ດຽວ ຄືພຣະເຢຊູຄຣິດ

18 ເຫດດັ່ງນີ້ການຊົງພິພາກສາລົງໂທດໄດ້ມາເຖິງຄົນທັງປວງ ເພາະການລະເມີດເທື່ອດຽວສັນໃດ ການຊົງກະທຳອັນຊອບທັມເທື່ອດຽວກໍນຳການປົດປ່ອຍແລະຊີວິດມາເຖິງຄົນທັງປວງສັນນັ້ນ

19 ດ້ວຍວ່າຄົນຈຳນວນຫລາຍຕົກເປັນຄົນຜິດບາບເພາະມະນຸດຄົນດຽວທີ່ບໍ່ເຊື່ອຟັງສັນໃດ ຄົນຈຳນວນຫລາຍກໍຈະໄດ້ຊົງຖືວ່າເປັນຄົນຊອບທັມ ເພາະພຣະອົງຜູ້ດຽວທີ່ໄດ້ຊົງເຊື່ອຟັງສັນນັ້ນ

20 ພຣະບັນຍັດໄດ້ມີຂຶ້ນກໍເພື່ອຄວາມຜິດຈະໄດ້ປາກົດຫລາຍຂຶ້ນ ແຕ່ທີ່ໃດມີຄວາມຜິດບາບປາກົດຫລາຍຂຶ້ນ ພຣະກະຣຸນາຄຸນກໍຈະມີຫລາຍລື່ນຂຶ້ນໃນທີ່ນັ້ນ

21 ເພື່ອວ່າຄວາມຜິດບາບໄດ້ຄອບງວຳໃຫ້ເຖິງ

ຄວາມຕາຍສັນໃດ ພຣະກະຣຸນາຄຸນກໍຈະໄດ້ຄອບງວຳດ້ວຍຄວາມຊອບທັມ ໃຫ້ເຖິງຊີວິດອັນຕລອດໄປເປັນນິດ ໂດຍທາງພຣະເຢຊູຄຣິດອົງ

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງເຮົາທັງຫລາຍສັນນັ້ນ

6. ການຕາຍແກ່ຄວາມຜິດບາບແຕ່ດຳເນີນຊີວິດໃນພຣະຄຣິດ

1 ຖ້າຢ່າງນັ້ນແລ້ວພວກເຮົາຈະວ່າຢ່າງໃດ ຄວນທີ່ເຮົາທັງຫລາຍຈະຢູ່ໃນຄວາມຜິດບາບຕໍ່ໄປ ເພື່ອໃຫ້ພຣະຄຸນມີຫລາຍຂຶ້ນຫລື

2 ບໍ່ເປັນຢ່າງນັ້ນດອກ ພວກເຮົາຜູ້ຕາຍຕໍ່ຄວາມຜິດບາບແລ້ວ ຈະດຳເນີນຊີວິດໃນຄວາມຜິດບາບຕໍ່ໄປໄດ້ຢ່າງໃດ

3 ເຈົ້າທັງຫລາຍບໍ່ຮູ້ຫລືວ່າ ພວກເຮົາທຸກຄົນທີ່ໄດ້ຮັບບັບຕິສະມາເຂົ້າໃນພຣະເຢຊູຄຣິດ ກໍໄດ້ຮັບບັບຕິສະມາເຂົ້າໃນຄວາມຕາຍຂອງພຣະອົງ

4 ເຫດສັນນັ້ນພວກເຮົາຈຶ່ງໄດ້ຖືກຝັງໄວ້ກັບພຣະອົງ ໂດຍການຮັບບັບຕິສະມາເຂົ້າສ່ວນໃນການສິ້ນພຣະຊົນນັ້ນ ເພື່ອວ່າພຣະຄຣິດໄດ້ຖືກຊົງບັນດານໃຫ້ຄືນພຣະຊົນ ໂດຍຣິດເດດອັນຮຸ່ງເຮືອງຂອງພຣະບິດາສັນໃດ ເຮົາທັງຫລາຍກໍຈະໄດ້ດຳເນີນຕາມຊີວິດໃຫມ່ເຫມືອນກັນສັນນັ້ນ

5 ເພາະວ່າຖ້າເຮົາທັງຫລາຍເຂົ້າຕິດສນິດກັບພຣະອົງແລ້ວໃນການຕາຍຢ່າງພຣະອົງ ເຮົາກໍຈະເຂົ້າສນິດກັບພຣະອົງໃນການຖືກຊົງບັນດານໃຫ້ເປັນຄືນມາ ຢ່າງພຣະອົງໄດ້ຖືກຊົງບັນດານໃຫ້ຄືນພຣະຊົນ

6 ເຮົາທັງຫລາຍຮູ້ສິ່ງນີ້ແລ້ວວ່າ ເພດຄົນເກົ່າຂອງພວກເຮົານັ້ນໄດ້ຖືກຄຶງໄວ້ກັບພຣະອົງແລ້ວ ເພື່ອເພດຄົນເກົ່າຊຶ່ງເປັນທີ່ຢູ່ຂອງຄວາມຜິດບາບນັ້ນ ຈະໄດ້ຖືກທຳລາຍເສັຽ ແລະພວກເຮົາຈຶ່ງຈະບໍ່ໄດ້ເປັນຂ້ອຍຂ້າຂອງຄວາມຜິດບາບອີກຕໍ່ໄປ

7 ດ້ວຍວ່າຜູ້ທີ່ຕາຍໄປແລ້ວກໍພົ້ນຈາກຄວາມຜິດບາບ

8 ແຕ່ຖ້າເຮົາທັງຫລາຍຕາຍແລ້ວກັບພຣະຄຣິດ ພວກເຮົາເຊື່ອວ່າເຮົາຈະມີຊີວິດຢູ່ດ້ວຍກັນກັບພຣະອົງ

9 ເຮົາທັງຫລາຍຮູ້ຢູ່ວ່າພຣະຄຣິດທີ່ຖືກຊົງບັນດານໃຫ້ຄືນພຣະຊົນແລ້ວນັ້ນ ຈະບໍ່ມີການສິ້ນພຣະຊົນອີກ ຄວາມຕາຍກໍຈະບໍ່ມີອຳນາດບັງຄັບພຣະອົງຕໍ່ໄປ

10 ດ້ວຍວ່າທີ່ພຣະອົງໄດ້ຊົງສິ້ນພຣະຊົນກໍສິ້ນພຣະຊົນຕໍ່ຄວາມຜິດບາບແຕ່ເທື່ອດຽວ ແຕ່ທີ່ພຣະອົງຊົງມີພຣະຊົນຢູ່ນັ້ນພຣະອົງກໍຊົງມີພຣະຊົນຢູ່ເພື່ອພຣະເຈົ້າ

11 ເຫມືອນກັນນັ້ນແຫລະ, ເຈົ້າທັງຫລາຍຈົ່ງຖືວ່າພວກເຈົ້າໄດ້ຕາຍຕໍ່ຄວາມຜິດບາບແລ້ວ ແລະມີຊີວິດເພື່ອພຣະເຈົ້າໃນພຣະເຢຊູຄຣິດ

12 ເຫດສັນນັ້ນ, ຕໍ່ໄປຢ່າໃຫ້ຄວາມຜິດບາບປົກຄອງຮ່າງກາຍທີ່ຕ້ອງຕາຍຂອງເຈົ້າທັງຫລາຍ ຊຶ່ງເຮັດໃຫ້ຕ້ອງເຊື່ອຟັງຕັນຫາຂອງກາຍນັ້ນ

13 ຢ່າມອບອະວັຍວະຂອງພວກເຈົ້າໃຫ້ແກ່ຄວາມຜິດບາບຕໍ່ໄປ ເພື່ອໃຫ້ເປັນເຄື່ອງໃຊ້ໃນການອະທັມ ແຕ່ຈົ່ງມອບຕົວຂອງເຈົ້າຖວາຍແກ່ພຣະເຈົ້າເປັນການສິ້ນສຸດ ເຫມືອນກັບບຸກຄົນທີ່ເປັນຂຶ້ນມາຈາກຄວາມຕາຍແລ້ວ ແລະຈົ່ງມອບອະວັຍວະຂອງເຈົ້າຖວາຍແກ່ພຣະເຈົ້າເປັນການສິ້ນສຸດ ເພື່ອເປັນເຄື່ອງໃຊ້ໃນການຊອບທັມຕໍ່ໄປ

14 ດ້ວຍວ່າຕໍ່ໄປຄວາມຜິດບາບຈະບໍ່ບັງຄັບພວກເຈົ້າອີກ ເພາະວ່າເຈົ້າທັງຫລາຍບໍ່ໄດ້ຢູ່ໃຕ້ພຣະບັນຍັດແຕ່ຢູ່ໃຕ້ພຣະຄຸນ

ຂ້ອຍຂ້າຂອງຄວາມຊອບທັມ

15 ຖ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ, ຈະເປັນຢ່າງໃດຕໍ່ໄປ ພວກເຈົາຈະພາກັນເຮັດຜິດບາບ ເພາະບໍ່ຢູ່ໃຕ້ພຣະບັນຍັດແຕ່ຢູ່ໃຕ້ພຣະຄຸນຢ່າງນັ້ນຫລື ບໍ່ແມ່ນຢ່າງນັ້ນດອກ

16 ເຈົ້າທັງຫລາຍບໍ່ຮູ້ຫລືວ່າ ຖ້າພວກເຈົ້າເຄີຍມອບຕົວເຈົ້າຮັບໃຊ້ເຊື່ອຟັງຜູ້ໃດເຈົ້າກໍເປັນຂ້ອຍຂອງ

ຜູ້ທີ່ເຈົ້າເຊື່ອຟັງນັ້ນ ຄືເປັນຂ້ອຍຂອງຄວາມຜິດບາບທີ່ນໍາໄປສູ່ຄວາມຕາຍ ຫລືເປັນຂ້ອຍຂ້າຂອງການເຊື່ອຟັງຈົນໄດ້ຊົງຖືວ່າເປັນຄົນຊອບທັມກໍດີ

17 ແຕ່ວ່າຈົ່ງໂມທະນາພຣະຄຸນຕໍ່ພຣະເຈົ້າ ເພາະເມື່ອກ່ອນນັ້ນເຈົ້າທັງຫລາຍເຄີຍເປັນຂ້ອຍຂ້າຂອງຄວາມຜິດບາບ ແຕ່ບັດນີ້ພວກເຈົ້າມີໃຈເຊື່ອຟັງຫລັກຄຳສອນນັ້ນ ຊຶ່ງຊົງໃຫ້ຄຸ້ມຄອງພວກເຈົ້າ

18 ເມື່ອພວກເຈົາຖືກຊົງໂຜດໃຫ້ພົ້ນຈາກຄວາມຜິດບາບແລ້ວ ພວກເຈົ້າໄດ້ກັບມາເປັນຂ້ອຍຂ້າຂອງຄວາມຊອບທັມ

19 (ເຮົາຍົກເອົາຕົວຢ່າງມະນຸດມາກ່າວ ເພາະເຫດຄວາມບົກພ່ອງຢ່າງມະນຸດທຳມະດາຂອງພວກເຈົ້າ) ເພາະເຈົ້າເຄີຍມອບອະວັຍວະຂອງພວກເຈົ້າ ເປັນຂ້ອຍຂ້າຂອງຄວາມຊົ່ວມົວຫມອງແລະການອະທັມ ເພື່ອເຮັດການອະທັມສັນໃດ ບັດນີ້ເຈົ້າທັງຫລາຍຈົ່ງມອບອະວັຍວະຂອງພວກເຈົ້າໃຫ້ເປັນຂ້ອຍຂ້າຂອງຄວາມຊອບທັມເປັນການສິ້ນສຸດ ເພື່ອໃຫ້ເຖິງການຊຳຮະໃຫ້ບໍຣິສຸດສັນນັ້ນ

20 ເມື່ອເຈົ້າທັງຫລາຍເປັນຂ້ອຍຂ້າຂອງຄວາມຜິດບາບຢູ່ນັ້ນ ຄວາມຊອບທັມກໍບໍ່ໄດ້ຄຸ້ມຄອງພວກເຈົ້າ

21 ຂນະນັ້ນພວກເຈົ້າໄດ້ປໂຍດອັນໃດໃນການເຫລົ່ານັ້ນຊຶ່ງບັດນີ້ພວກເຈົ້າກໍລະອາຍ ດ້ວຍວ່າຜົນສຸດທ້າຍຂອງການເຫລົ່ານັ້ນກໍຄືຄວາມຕາຍ

22 ແຕ່ບັດນີ້ເຈົ້າທັງຫລາຍ ໄດ້ຖືກຊົງໂຜດໃຫ້ພົ້ນຈາກການເປັນຂ້ອຍຂ້າຂອງຄວາມຜິດບາບ ແລະກັບມາເປັນຂ້ອຍຂ້າຂອງພຣະເຈົ້າແລ້ວ ຜົນຕອບແທນທີ່ພວກເຈົ້າໄດ້ຮັບນັ້ນຄືໃຈບໍຣິສຸດ ແລະຜົນສຸດທ້າຍກໍຄືຊີວິດອັນຕລອດໄປເປັນນິດ

23 ດ້ວຍວ່າຄ່າຈ້າງຂອງຄວາມຜິດບາບກໍຄືຄວາມຕາຍ ແຕ່ຂອງພຣະຣາຊທານອັນໂຜດມາແຕ່ພຣະເຈົ້າ ກໍຄືຊີວິດອັນຕລອດໄປເປັນນິດໃນພຣະຄຣິດ ຄືພຣະເຢຊູເຈົ້າຂອງພວກເຮົາ

7. ຍົກເຣື່ອງການແຕ່ງງານມາເປັນຂໍ້ປຽບທຽບ

1 ພວກພີ່ນ້ອງທັງຫລາຍເອີຍ, ພວກເຈົ້າບໍ່ຮູ້ຫລື (ເຮົາກຳລັງເວົ້າກັບຄົນທີ່ຮູ້ຈັກກົດລະບຽບແລ້ວ) ວ່າກົດຫມາຍອັນໃດມີອຳນາດເຫນືອມະນຸດ ກໍໃນຂນະທີ່ເຂົາຍັງມີຊີວິດຢູ່ເທົ່ານັ້ນ

2 ເປັນຕົ້ນວ່າຜູ້ຍິງທີ່ຜົວຍັງມີຊີວິດຢູ່ນັ້ນຕ້ອງຢູ່ໃນກົດລະບຽບຜົວເມັຽ ແຕ່ຖ້າຜົວຕາຍຍິງນັ້ນກໍພົ້ນຈາກກົດອັນນັ້ນ

3 ສັນນັ້ນຖ້າຍິງນັ້ນຍອມເປັນຂອງຊາຍອື່ນໃນເມື່ອຜົວຍັງມີຊີວິດຢູ່ ຍິງນັ້ນກໍໄດ້ຊື່ວ່າເປັນຍິງຫລິ້ນຊູ້ ແຕ່ຖ້າຜົວຕາຍແລ້ວຍິງນັ້ນກໍພົ້ນຈາກກົດລະບຽບຜົວເມັຽ ຖ້າແມ່ນຍິງນັ້ນໄປເປັນຂອງຊາຍອື່ນກໍບໍ່ມີຜິດໃນຖານຫລິ້ນຊູ້

4 ຢ່າງນັ້ນແຫລະ, ພີ່ນ້ອງທັງຫລາຍຂອງເຮົາເອີຍ, ພວກເຈົ້າໄດ້ຕາຍຈາກພຣະບັນຍັດເຫມືອນກັນ ໂດຍທາງພຣະກາຍຂອງພຣະຄຣິດ ເພື່ອເຈົ້າຈະຕົກເປັນຂອງຜູ້ອື່ນ ຄືຂອງພຣະອົງຜູ້ຖືກຊົງບັນດານໃຫ້ຄືນພຣະຊົນແລ້ວ ເພື່ອພວກເຮົາຈະໄດ້ເກີດຜົນຖວາຍແກ່ພຣະເຈົ້າ

5 ເພາະວ່າເມື່ອພວກເຮົາດຳເນີນຊີວິດຢູ່ຕາມຢ່າງມະນຸດ ຕັນຫາຊົ່ວທີ່ປາກົດໂດຍທາງພຣະບັນຍັດນັ້ນໄດ້ເຮັດໃຫ້ອະວັຍວະຂອງເຮົາເກີດຜົນນຳໄປສູ່ຄວາມຕາຍ

6 ແຕ່ວ່າບັນນີ້ເຮົາທັງຫລາຍໄດ້ພົ້ນຈາກພຣະບັນຍັດແລ້ວ ຄືໄດ້ຕາຍຈາກສິ່ງທີ່ເຄີຍຜູກມັດເຮົາໄວ້ເມື່ອກ່ອນນັ້ນ ເພື່ອເຮົາທັງຫລາຍຈະບໍ່ໄດ້ບົວລະບັດຕາມຢ່າງເກົ່າ ຄືຕາມຕົວອັກສອນໃນພຣະບັນຍັດ ແຕາຈະໄດ້ບົວລະບັດຕາມຢ່າງໃຫມ່ ຄືຕາມລັກສະນະພຣະວິນຍານ

ເຣື່ອງພຣະບັນຍັດແລະຄວາມຜິດບາບ

7 ຖ້າຢ່າງນັ້ນແລ້ວເຮົາຈະວ່າຢ່າງໃດ ພຣະບັນຍັດນັ້ນຄືບາບຫລື ບໍ່ແມ່ນຢ່າງນັ້ນດອກ ແຕ່ຖ້າພຣະບັນຍັດບໍ່ໄດ້ບົ່ງໄວ້ ເຮົາກໍຄົງບໍ່ໄດ້ຮູ້ວ່າອັນໃດເປັນຄວາມຜິດບາບ ເພາະວ່າຖ້າພຣະບັນຍັດບໍ່ໄດ້ຫ້າມວ່າ, “ຢ່າໂລບ” ເຮົາກໍຄົງບໍ່ຮູ້ວ່າຄວາມໂລບນັ້ນຄືອັນໃດ

8 ແຕ່ວ່າຄວາມຜິດບາບໄດ້ຖືເອົາຂໍ້ພຣະບັນຍັດເປັນຊ່ອງທາງເຮັດໃຫ້ຕັນຫາຊົ່ວທຸກຢ່າງເກີດຂຶ້ນໃນຕົວເຮົາ ເພາະວ່າຖ້າບໍ່ມີພຣະບັນຍັດ ຄວາມຜິດບາບກໍຕາຍເສັຽແລ້ວ

9 ເມື່ອກ່ອນນັ້ນເຮົາກໍດຳເນີນຊີວິດຢູ່ໂດຍບໍ່ມີພຣະບັນຍັດ ແຕ່ເມື່ອມີພຣະບັນຍັດແລ້ວຄວາມຜິດບາບກໍເກີດຂຶ້ນ

10 ແລະເຮົາກໍຕາຍ ພຣະບັນຍັດຊຶ່ງຊົງປະທານເພື່ອໃຫ້ມີຊີວິດນັ້ນ ກໍປາກົດແລ້ວວ່າເປັນເຫດໃຫ້ເຮົາຕ້ອງຕາຍ

11 ເພາະວ່າຄວາມຜິດບາບໄດ້ຖືເອົາພຣະບັນບັດເປັນຊ່ອງທາງລໍ້ລວງເຮົາ ແລະຂ້າໃຫ້ເຮົາຕາຍດ້ວຍພຣະບັນຍັດນັ້ນ

12 ດ້ວຍເຫດນັ້ນພຣະບັນຍັດຈຶ່ງເປັນສິ່ງສັກສິດ ແລະຂໍ້ບັນຍັດກໍສັກສິດທັງຍຸດຕິທັມແລະດີງາມ

13 ຖ້າຢ່າງນັ້ນແລ້ວສິ່ງອັນດີໄດ້ນຳຄວາມຕາຍມາໃຫ້ເຮົາຫລື ບໍ່ແມ່ນຢ່າງນັ້ນດອກ ແມ່ນຄວາມຜິດບາບນັ້ນແຫລະ, ຄືບາບທີ່ອາໄສສິ່ງດີໄດ້ນຳຄວາມຕາຍມາໃຫ້ເຮົາ ເພື່ອໃຫ້ປາກົດວ່າຄວາມຜິດບາບນັ້ນເປັນຜິດບາບອັນແທ້ຈິງ ແລະດ້ວຍອາໄສພຣະບັນຍັດນັ້ນຄວາມຜິດບາບຈຶ່ງໄດ້ປາກົດວ່າຊົ່ວຮ້າຍເຫລືອເກີນ

ເຣື່ອງທຳມະດາສອງຢ່າງຂອງມະນຸດ

14 ພວກເຮົາຮູ້ແລ້ວວ່າພຣະບັນຍັດນັ້ນເປັນມາໂດຍຝ່າຍພຣະວິນຍານ ແຕ່ວ່າເຮົານີ້ເປັນແຕ່ມະນຸດທຳມະດາຊຶ່ງຖືກຂາຍໄວ້ໃຫ້ຢູ່ໃຕ້ຄວາມຜິດບາບ

15 ເຮົາບໍ່ເຂົ້າໃຈການທີ່ເຮົາເຄີຍເຮັດຢູ່ ເພາະວ່າເຮົາບໍ່ເຮັດຕາມສິ່ງທີ່ເຮົາປາຖນາ ແຕ່ເຮົາກັບໄປເຮັດສິ່ງທີ່ເຮົາກຽດຊັງນັ້ນ

16 ບັດນີ້ຖ້າເຮົາເຮັດສິ່ງທີ່ເຮົາບໍ່ປາຖນານັ້ນ ເຮົາຍອມຮັບວ່າພຣະບັນຍັດນັ້ນດີ

17 ສັນນັ້ນຈຶ່ງບໍ່ແມ່ນເຮົາເປັນຜູ້ເຮັດ ແຕ່ແມ່ນຄວາມຜິດບາບທີ່ອາໄສຢູ່ໃນຕົວເຮົາເປັນຜູ້ເຮັດ

18 ເພາະເຮົາຮູ້ວ່າໃນຕົວເຮົາກໍມີຢູ່ ແຕ່ທີ່ຈະເຮັດການດີນັ້ນເຮົາບໍ່ໄດ້ເຮັດ

19 ດ້ວຍວ່າການດີຊຶ່ງເຮົາປາຖນານັ້ນ ເຮົາບໍ່ໄດ້ເຮັດ ແຕ່ການຊົ່ວທີ່ເຮົາບໍ່ປາຖນາເຮັດ ເຮົາກໍຍັງເຮັດຢູ່

20 ຖ້າແມ່ນເຮົາຍັງເຮັດສິ່ງທີ່ເຮົາບໍ່ປາຖນາຈະເຮັດນັ້ນ ກໍບໍ່ແມ່ນຕົວເຮົາເປັນຜູ້ເຮັດ ແຕ່ແມ່ນຄວາມຜິດບາບທີ່ອາໄສຢູ່ໃນຕົວເຮົານັ້ນເປັນຜູ້ເຮັດ

21 ດັ່ງນັ້ນເຮົາຈຶ່ງເຫັນວ່າເປັນກົດທຳມະດາຢ່າງນຶ່ງ ຄືເມື່ອໃດເຮົາຕັ້ງໃຈຈະເຮັດການດີຄວາມຊົ່ວກໍມາຕັນເຮົາ

22 ເພາະວ່າສ່ວນເລິກໃນໃຈຂອງເຮົານັ້ນ ກໍປິຕິຍິນດີໃນພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ

23 ແຕ່ເຮົາເຫັນກົດອີກຢ່າງນຶ່ງມີຢູ່ໃນອະວັຍວະຂອງເຮົາຊຶ່ງຕໍ່ສູ້ກັບກົດແຫ່ງຈິດໃຈຂອງເຮົາ ແລະຜູກເຮົາໄວ້ໃຕ້ບັງຄັບກົດແຫ່ງຄວາມຜິດບາບຊຶ່ງຢູ່ໃນອະວັຍວະຂອງເຮົາ

24 ໂອ, ເຮົານີ້ຊ່າງເປັນຄົນທຸກຍາກເຂັນໃຈແທ້ຫນໍ ໃຜແດ່ຈະຊ່ອຍເຮົາໃຫ້ພົ້ນຈາກຮ່າງກາຍທີ່ຕ້ອງຕາຍນີ້

25 ເຮົາຂອບພຣະຄຸນພຣະເຈົ້າໂດຍທາງພຣະເຢຊູຄຣິດເຈົ້າຂອງເຮົາທັງຫລາຍ ເຫດດັ່ງນີ້ທາງດ້ານຈິດໃຈເຮົາກໍຍອມຮັບໃຊ້ຕາມຂໍ້ບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ແຕ່ດ້ານຮ່າງກາຍຂອງເຮົາກໍເປັນຂ້ອຍຂ້າຢູ່ໃຕ້ກົດແຫ່ງຄວາມຜິດບາບ

8. ຊີວິດຝ່າຍພຣະວິນຍານ

1 ບັດນີ້ການລົງໂທດຈຶ່ງບໍ່ແມ່ແກ່ຄົນທັງຫລາຍທີ່ຢູ່ໃນພຣະເຢຊູຄຣິດ

2 ເພາະວ່າກົດຂອງພຣະວິນຍານອັນເຮັດໃຫ້ມີຊີວິດໃນພຣະເຢຊູຄຣິດນັ້ນ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ເຮົາພົ້ນຈາກກົດຂອງຄວາມຜິດບາບແລະຄວາມຕາຍ

3 ດ້ວຍວ່າສິ່ງທີ່ພຣະບັນຍັດເຮັດບໍ່ໄດ້ເພາະເນື້ອກາຍເຮັດໃຫ້ອ່ອນກຳລັງເສັຽ ພຣະເຈົ້າກໍຊົງເຮັດແລ້ວ ໂດຍໄດ້ຊົງໃຊ້ພຣະບຸດຂອງພຣະອົງມາໃນສະພາບເຫມືອນເນື້ອກາຍທີ່ຜິດບາບ ແລະເພື່ອຊົງໄຖ່ຄວາມຜິດບາບ ພຣະອົງຈຶ່ງໄດ້ຊົງລົງໂທດບາບໃນເນື້ອກາຍນັ້ນ

4 ເພື່ອໃຫ້ຂໍ້ຄຳສັ່ງອັນຍຸດຕິທັມຂອງພຣະບັນຍັດສຳເຣັດໃນຕົວພວກເຮົາ ທີ່ບໍ່ດຳເນີນຊີວິດຕາມຢ່າງມະນຸດແຕ່ຕາມຝ່າຍພຣະວິນຍານ

5 ເພາະວ່າຄົນທັງຫລາຍທີ່ຢູ່ຝ່າຍມະນຸດກໍໃສ່ໃຈໃນສິ່ງທີ່ເປັນຝ່າຍມະນຸດ ແຕ່ຄົນທັງຫລາຍທີ່ຢູ່ຝ່າຍພຣະວິນຍານກໍໃສ່ໃຈໃນສິ່ງທີ່ເປັນຝ່າຍພຣະວິນຍານ

6 ດ້ວຍວ່າການໃສ່ໃຈຢູ່ກັບຝ່າຍມະນຸດນັ້ນກໍຄືຄວາມຕາຍ ແລະການໃສ່ໃຈກັບຝ່າຍພຣະວິນຍານນັ້ນກໍຄືຊີວິດແລະສັນຕິສຸກ

7 ເຫດວ່າກນທີ່ໃສ່ໃຈກັບຝ່າຍມະນຸດນັ້ນກໍເປັນສັດຕຣູຕໍ່ພຣະເຈົ້າ ເພາະບໍ່ຍອມຢູ່ໃຕ້ບັງຄັບພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະທີ່ຈິງ, ຈະຢູ່ໃຕ້ບັງຄັບພຣະບັນຍັດນັ້ນກໍບໍ່ໄດ້

8 ແລະຄົນທັງຫລາຍທີ່ຢູ່ຝ່າຍມະນຸດຈະເປັນຊອບພຣະທັຍພຣະເຈົ້າກໍບໍ່ໄດ້

9 ອັນນຶ່ງ, ຖ້າແມ່ນພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າຊົງສະຖິດຢູ່ໃນເຈົ້າທັງຫລາຍຢ່າງແທ້ຈິງແລ້ວ ພວກເຈົ້າກໍບໍ່ຢູ່ຝ່າຍມະນຸດແຕ່ຢູ່ຝ່າຍພຣະວິນຍານ ແຕ່ຖ້າຜູ້ໃດບໍ່ມີພຣະວິນຍານຂອງພຣະ

ຄຣິດ ຜູ້ນັ້ນກໍບໍ່ເປັນຂອງພຣະອົງ

10 ແຕ່ຖ້າພຣະຄຣິດຊົງຢູ່ໃນເຈົ້າທັງຫລາຍແລ້ວ ເຖິງແມ່ນວ່າເນື້ອຕົວຂອງພວກເຈົ້າຕາຍແລ້ວເພາະຄວາມຜິດບາບ ແຕ່ວິນຍານຂອງເຈົ້າກໍມີຊີວິດຢູ່ເພາະຄວາມຊອບທັມ

11 ຖ້າພຣະວິນຍານຂອງພຣະອົງ ຜູ້ຊົງບັນດານໃຫ້ພຣະເຢຊູຊົງຄືນພຣະຊົນນັ້ນ ຊົງສະຖິດຢູ່ໃນພວກເຈົ້າ ພຣະອົງຜູ້ຊົງບັນດານໃຫ້ພຣະເຢຊູຄຣິດຊົງຄືນພຣະຊົນແລ້ວນັ້ນ ກໍຈະຊົງບັນດານໃຫ້ກາຍທີ່ຕ້ອງຕາຍຂອງພວກເຈົ້າຄືນມີຊີວິດໃຫມ່ ດ້ວຍຣິດແຫ່ງພຣະວິນຍານຂອງພຣະອົງທີ່ຊົງສະຖິດຢູ່ໃນພວກເຈົ້າ

12 ເຫດດັ່ງນັ້ນພີ່ນ້ອງທັງຫລາຍອີຍ, ພວກເຮົາໄດ້ເປັນຫນີ້ ແຕ່ບໍ່ແມ່ນຫນີ້ໃນທາງເນື້ອກາຍຊຶ່ງດຳເນີນຊີວິດຕາມຢ່າງມະນຸດນັ້ນ

13 ເພາະຖ້າເຈົ້າທັງຫລາຍດຳເນີນຊີວິດຕາມຝ່າຍເນື້ອກາຍ ພວກເຈົ້າຄົງຈະຕາຍ ແຕ່ຖ້າໂດຍຣິດພຣະວິນຍານພວກເຈົ້າໄດ້ທຳລາຍການຂອງຝ່າຍເນື້ອກາຍເສັຽ ເຈົ້າຄົງຈະມີຊີວິດຢູ່

14 ເພາະວ່າພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າຊົງນຳພາຜູ້ໃດ ຜູ້ນັ້ນແຫລະ, ເປັນບຸດຂອງພຣະເຈົ້າ

15 ເຫດວ່າເຈົ້າທັງຫລາຍບໍ່ໄດ້ຮັບວິນຍານທີ່ໃຫ້ມີນິສັຍຢ່າງຂ້ອຍຂ້າ ຊຶ່ງນຳເຖິງຄວາມຢ້ານກົວອີກ ແຕ່ພວກເຈົ້າໄດ້ຮັບພຣະວິນຍານຜູ້ຊົງໃຫ້ເປັນບຸດຂອງພຣະເຈົ້າ ທີ່ໃຫ້ເຮົາທັງຫລາຍຮ້ອງເອີ້ນພຣະເຈົ້າວ່າ, “ອັບບາ” ຄືພຣະບິດາ

16 ຝ່າຍພຣະວິນຍານນັ້ນຊົງຮ່ວມເປັນພຍານກັບວິນຍານຂອງເຮົາທັງຫລາຍວ່າ ພວກເຮົາເປັນບຸດຂອງພຣະເຈົ້າ

17 ແລະຖ້າເຮົາທັງຫລາຍເປັນບຸດແລ້ວ ເຮົາກໍເປັນຜູ້ຮັບມໍຣະດົກດ້ວຍ ຄືເປັນຜູ້ຮັບມໍຣະດົກຈາກພຣະເຈົ້າ ແລະເປັນຜູ້ຮ່ວມຮັບມໍຣະດົກກັບພຣະຄຣິດ ຖ້າແມ່ນເຮົາທັງຫລາຍໄດ້ທົນທຸກທໍຣະມານດ້ວຍກັນກັບພຣະອົງນັ້ນ ພວກເຮົາກໍຈະໄດ້ຮັບສະງ່າຣາສີກັບພຣະອົງເຫມືອນກັນ

ຄວາມສະງ່າຣາສີທີ່ຈະມີມາໃນພາຍໜ້າ

18 ເພາະເຮົາເຫັນວ່າຄວາມທຸກລຳບາກໃນສະໄຫມປັດຈຸບັນ ບໍ່ສົມຄວນທີ່ຈະເອົາປຽບກັບສະງ່າຣາສີທີ່ຈະເຜີຍໃຫ້ເຮົາທັງຫລາຍເຫັນ

19 ດ້ວຍວ່າສັພສິ່ງທີ່ຊົງສ້າງແລ້ວ ມີຄວາມພຽນຄອຍຖ້າປາຖນາໃຫ້ບຸດທັງຫລາຍຂອງພຣະເຈົ້າປາກົດ

20 ເພາະວ່າສັພສິ່ງເຫລົ່ານັ້ນໄດ້ຕົກຢູ່ໃຕ້ອຳນາດຂອງອະນິດຈັງ ບໍ່ໃຊ່ຕາມໃຈຊອບຂອງມັນເອງ ແຕ່ວ່າເປັນໄປຕາມທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງໃຫ້ມັນຕົກຢູ່ນັ້ນ ດ້ວຍມີຄວາມຫວັງໃຈວ່າ,

21 “ສັພສິ່ງເຫລົ່ານັ້ນຈະໄດ້ພົ້ນຈາກອຳນາດຂອງຄວາມເສື່ອມສູນ ແລະຈະໄດ້ເຂົ້າໃນເສຣີພາບອັນຮຸ່ງເຮືອງແຫ່ງບຸດທັງຫລາຍຂອງພຣະເຈົ້າ

22 ເຮົາທັງຫລາຍຮູ້ຢູ່ວ່າສັພສິ່ງທີ່ຊົງສ້າງມານັ້ນ ກໍກຳລັງໂອ່ຍຄາງແລະເປັນທຸກເຈັບປວດດ້ວຍກັນມາຈົນທຸກວັນນີ້

23 ແລະບໍ່ໃຊ່ແຕ່ເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ພວກເຮົາຜູ້ໄດ້ຮັບພຣະວິນຍານເປັນຜົນຫົວທີ ຕົວເຮົາເອງກໍເຫມືອນກັນ ຍັງໂອ່ຍຄາງຄອຍຖ້າການທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງຮັບເປັນບຸດ ຄືທີ່ຈະຊົງໃຫ້ເນື້ອກາຍຂອງພວກເຮົາພົ້ນຈາກຕາຍ

24 ເຫດວ່າເຮົາທັງຫລາຍໄດ້ພົ້ນກໍເພາະດ້ວຍຄວາມຫວັງນີ້ ແຕ່ຄວາມຫວັງໃນສິ່ງທີ່ຕາເຫັນຢູ່ກໍບໍ່ແມ່ນຄວາມຫວັງ ດ້ວຍວ່າໃຜແດ່ຈະຍັງຫວັງໃນສິ່ງທີ່ຈົນເຫັນແລ້ວ

25 ແຕ່ຖ້າເຮົາທັງຫລາຍຄອຍຫວັງໃນສິ່ງທີ່ເຮົາຍັງບໍ່ໄດ້ເຫັນ ເຮົາຈຶ່ງມີຄວາມພາກພຽນຄອຍຖ້າສິ່ງນັ້ນ

26 ໃນທຳນອງດຽວກັນນັ້ນແຫລະ, ພຣະວິນຍານຊົງຊ່ອຍຊູເຮົາທັງຫລາຍເມື່ອພວກເຮົາອ່ອນກຳລັງລົງ ເພາະເຮົາທັງຫລາຍບໍ່ຮູ້ວ່າພວກເຮົາຄວນຈະອ້ອນວອນຂໍສິ່ງໃດ ແຕ່ອົງພຣະວິນຍານຊົງຊ່ອຍຂໍແທນພວກເຮົາ ດ້ວຍການຖອດຫຸ່ນຢ່າງຫາຄຳເວົ້າບໍ່ໄດ້

27 ແລະພຣະອົງຜູ້ຊົງສອດສ່ອງຮູ້ໃຈມະນຸດ ກໍຊົງຊາບຄວາມນຶກຄຶດຂອງພຣະວິນຍານ ເພາະວ່າ

ພຣະວິນຍານຊົງອ້ອນວອນຂໍສຳລັບພວກໄພ່ພົນຂອງພຣະເຈົ້າຕາມນ້ຳພຣະທັຍພຣະອົງ

28 ພວກເຮົາຮູ້ແລ້ວວ່າພຣະເຈົ້າຊົງຮ່ວມກັບຄົນທັງຫລາຍທີ່ຮັກພຣະອົງ ເພື່ອໃຫ້ເກີດຜົນດີໃນທຸກສິ່ງ ຄືຄົນທັງປວງທີ່ພຣະອົງໄດ້ຊົງເອີ້ນໄວ້ຕາມພຣະປະສົງຂອງພຣະອົງ

29 ດ້ວຍວ່າຄົນທັງຫລາຍທີ່ພຣະອົງໄດ້ຊົງສັງເກດຮູ້ລ່ວງຫນ້າແລ້ວນັ້ນ ພຣະອົງກໍໄດ້ຊົງກຳນົດໄວ້ກ່ອນ ເພື່ອໃຫ້ເປັນຕາມແບບລັກສະນະແຫ່ງພຣະບຸດຂອງພຣະອົງເພື່ອພຣະບຸດນັ້ນຈະໄດ້ເປັນບຸດກົກໃນຖ້າມກາງພວກນ້ອງຫລາຍຄົນ

30 ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ພຣະອົງໄດ້ຊົງກຳນົດໄວ້ລ່ວງຫນ້າແລ້ວນັ້ນ ພຣະອົງກໍໄດ້ຊົງ