Luke ພຣະທັມລູກາ	go back/ກັບຄືນ

ພຣະທັມລູກາ

1	2	3	4	5	6	7	8	9	10
11	12	13	14	15	16	17	18	19	20
21	22	23	24

ຂ່າວປະເສີດເຣື່ອງພຣະເຢຊູຄຣິດ

ຮຽບຮຽງໂດຍ

ລູກາ

1. ຄຳຄຳນັບແກ່ເທໂອຟີໂລ

1 ມີຫລາຍຄົນໄດ້ລົງມືຮຽບຮຽງເຣື່ອງເຫດການເຫລົ່ານັ້ນ ຊຶ່ງສຳເຣັດແລ້ວໃນຖ້າມກາງເຮົາທັງຫລາຍ

2 ຕາມທີ່ເຂົາຜູ້ໄດ້ເຫັນກັບຕາເອງຕັ້ງແຕ່ຕົ້ນແລະເປັນຜູ້ປະກາດພຣະທັມນັ້ນ ຈຶ່ງໄດ້ສົ່ງສືບຕໍ່ມາໃຫ້ຫມູ່ເຮົາຮູ້

3 ເຫດສັນນັ້ນທ່ານເທໂອຟິໂລທີ່ນັບຖືເອີຍ ເນື່ອງຈາກຂ້າພະເຈົ້າເອງໄດ້ສືບສວນຖ້ວນຖີ່ຕັ້ງແຕ່ຕົ້ນມາໃນສິ່ງເຫລົ່ານັ້ນ ຈຶ່ງເຫັນດີຈະຮຽບຮຽງເຣື່ອງຕາມລຳດັບເພື່ອປໂຍດແດ່ທ່ານ

4 ເພື່ອທ່ານຈະໄດ້ຮູ້ຢ່າງຄັກແນ່ໃນຄວາມອັນເປັນແກ່ນເປັນສານຂອງເຣື່ອງເຫລົ່ານັ້ນ ຊຶ່ງມີຜູ້ແຈ້ງໃຫ້ທ່ານຊາບ

ທຳນວາຍເຣື່ອງກຳເນີດຂອງໂຢຮັນບັບຕິສະໂຕ

5 ໃນຣັຊການຂອງເຮໂຣດກະສັດເມືອງຢູດາຍ ມີປະໂຣຫິດຕົນນຶ່ງຊື່ ເຊຄາຣີຢາ ຢູ່ໃນຜຽນຂອງອາບີຢາ ພັຣຍາຂອງເຊຄາຣີຢາຢູ່ໃນເຊື້ອສາຍອາໂຣນຊື່ວ່າເອລີຊາເບັດ

6 ເຂົາທັງສອງເປັນຄົນຊອບທັມຕໍ່ພຣະພັກພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ບໍ່ມີບ່ອນຕິເລີຍ

7 ເຂົາບໍ່ມີລູກເພາະເອລີຊາເບັດເປັນຍິງຫມັນ ແລະເຂົາທັງສອງກໍແກ່ຊະຣາແລ້ວ

8 ເມື່ອເຊຄາຣີຢາຖືກຜຽນ ກຳລັງປະຕິບັດຕາມຫນ້າທີ່ປະໂຣຫິດຕໍ່ພຣະພັກພຣະເຈົ້າ

9 ສລາກໄດ້ຕົກໃສ່ຕາມທັມນຽມປະໂຣຫິດ ໃຫ້ທ່ານເຂົ້າໄປໃນພຣະວິຫານຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າເພື່ອເຜົາເຄື່ອງຫອມບູຊາ

10 ສ່ວນພົລເມືອງກໍໄຫວ້ວອນຢູ່ຂ້າງນອກໃນເວລາເຜົາເຄື່ອງຫອມນັ້ນ

11 ແລ້ວມີເທວະດາຕົນນຶ່ງຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ມາປາກົດແກ່ເຊຄາຣີຢາ ຢືນຢູ່ເບື້ອງຂວາແທ່ນເຜົາເຄື່ອງຫອມບູຊານັ້ນ

12 ເມື່ອເຊຄາຣີຢາໄດ້ເຫັນກໍຢ້ານແລະຕົກໃຈ

13 ແຕ່ເທວະດາຕົນນັ້ນໄດ້ບອກວ່າ, “ເຊຄາຣີຢາເອີຍ, ຢ່າຊູ່ຢ້ານ ເພາະຄຳອ້ອນວອນຂອງທ່ານໄດ້ຊົງຟັງແລ້ວ ນາງເອລີຊາເບັດພັຣຍາຂອງທ່ານຈະປະສູດບຸດຊາຍໃຫ້ທ່ານ ແລ້ວທ່ານຈົ່ງໃສ່ຊື່ບຸດນັ້ນວ່າ ໂຢຮັນ

14 ທ່ານຈະມີຄວາມຊົມຊື່ນຍິນດີ ແລະຫລາຍຄົນຈະຍິນດີເພາະບຸດນັ້ນເກີດມາ

15 “ເພາະວ່າບຸດນັ້ນຈະໄດ້ເປັນໃຫຍ່ຕໍ່ພຣະພັກຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ທ່ານຈະບໍ່ດື່ມເຫລົ້າແວງແລະເຫລົ້າປຸກຢ່າງໃດ ແລະຈະເຕັມໄປດ້ວຍພຣະວິນຍານບໍຣິສຸດ ຕັ້ງແຕ່ຈາກທ້ອງມານດາມາ

16 ທ່ານຈະນຳລູກຫລານຂອງອິສຣາເອນຫລາຍຄົນຫລົບຄືນມາຫາພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງເຂົາ

17 ທ່ານຈະອອກກ່ອນຫນ້າຂອງພຣະອົງ ໂດຍສະແດງອາຣົມແລະຣິດເດດຂອງເອລີຢາ ຈະໃຫ້ບັນດາພໍ່ກັບຄືນດີກັບລູກ ແລະໃຫ້ບັນດາຄົນທີ່ດື້ດ້ານກັບມາຫາປັນຍາຂອງຄົນສິນທັມ ເພື່ອຈັດຕຽມພົລເມືອງໄວ້ພ້ອມສຳລັບອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ”

18 ເຊຄາຣີຢາທູນເທວະດາຕົນນັ້ນວ່າ, “ຂ້ານ້ອຍຈະຮູ້ເຫດການນີ້ໄດ້ຢ່າງໃດ ເພາະຂ້ານ້ອຍກໍເຖົ້າແລ້ວ ແລະພັຣຍາຂອງຂ້ານ້ອຍກໍອາຍຸສູງຫລາຍແລ້ວ”

19 ຝ່າຍເທວະດາຕົນນັ້ນຈຶ່ງຕອບວ່າ, “ເຮົາແມ່ນຄັບຣີເອນຊຶ່ງຢືນຢູ່ຕໍ່ພຣະພັກພຣະເຈົ້າ ແລະຊົງໃຊ້ໃຫ້ມາກ່າວກັບທ່ານແລະນຳຂ່າວດີນີ້ມາບອກແກ່ທ່ານ

20 ເບິ່ງແມ໋, ທ່ານຈະເປັນຄົນໃບ້ແລະປາກບໍ່ໄດ້ ຈົນເຖິງວັນທີ່ເຫດການເຫລົ່ານັ້ນຈະເກີດຂຶ້ນ ເພາະທ່ານບໍ່ໄດ້ເຊື່ອຖ້ອຍຄຳຂອງເຮົາທີ່ຈະສຳເຣັດຕາມກຳນົດ”

21 ຝ່າຍພົລເມືອງກໍຄອຍຖ້າເຊຄາຣີຢາດ້ວຍຄວາມປລາດໃຈ ເພາະທ່ານຊັກຊ້າຢູ່ໃນພຣະວິຫານ

22 ເມື່ອທ່ານອອກມາແລ້ວກໍປາກນຳເຂົາບໍ່ໄດ້ ເຂົາຈຶ່ງສັງເກດຮູ້ວ່າທ່ານໄດ້ເຫັນນິມິດໃນພຣະວິຫານ ທ່ານໄດ້ສະແດງທ່າທີພາສາໃບ້ຕໍ່ເຂົາແລະຍັງເປັນໃບ້ຢູ່

23 ເມື່ອຫມົດຜຽນຂອງທ່ານແລ້ວທ່ານກໍກັບບ້ານ

24 ພາຍລຸນມາເອລີຊາເບັດພັຣຍາຂອງທ່ານກໍມີທ້ອງ ແລ້ວຈຶ່ງໄປລີ້ຕົວຢູ່ໃນລະຫວ່າງຫ້າເດືອນຈຶ່ງເວົ້າວ່າ,

25 “ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊົງເຣັດຢ່າງນີ້ແກ່ຂ້ານ້ອຍ ໃນວັນທີ່ພຣະອົງໄດ້ທອດພຣະເນດຂ້ານ້ອຍ ເພື່ອຊົງຍົກຄວາມນິນທາຂອງຂ້ານ້ອຍທີ່ມີຢູ່ຖ້າມກາງຄົນທັງຫລາຍອອກເສັຽ”

26 ເມື່ອເຖິງເດືອນຖ້ວນຫົກເທວະດາຄັບຣີເອນໄດ້ຣັບໃຊ້ຈາກພຣະເຈົ້າ ມາຍັງເມືອງນຶ່ງໃນແຂວງຄາລີເລຊື່ນາຊາເຣັດ

27 ມາຫາຍິງພົມຈາຣີຄົນນຶ່ງ ຊຶ່ງເປັນຄູ່ຫມັ້ນຂອງຊາຍຄົນນຶ່ງຊື່ໂຢເຊບ ຜູ້ເປັນເຊື້ອສາຍຂອງກະສັດດາວິດ ນາງນັ້ນຊື່ມາຣິອາ

28 ເມື່ອເທວະດາມາເຖິງນາງແລ້ວຈຶ່ງເວົ້າວ່າ, “ຈົ່ງຈະເຣີນເທີນ, ເຈົ້າຜູ້ທີ່ຊົງໂຜດພຣະກະຣຸນາປານີຫລາຍ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກໍຊົງສະຖິດຢູ່ກັບເຈົ້າ”

29 ຝ່າຍມາຣິອາກໍຕົກສະທ້ານໃຈເພາະຖ້ອຍຄຳຂອງເທວະດານັ້ນ ຈຶ່ງຣຳພຶງວ່າຄຳທັກທາຍນີ້ຈະຫມາຍຄວາມວ່າຢ່າງໃດ

30 ແລ້ວເທວະດາໄດ້ກ່າວກັບນາງວ່າ, “ມາຣິອາເອີຍ, ຢ່າຊູ່ຢ້ານ ເພາະວ່າເຈົ້າເປັນທີ່ຊົງພຣະກະຣຸນາໂຜດແລ້ວ

31 ເບິ່ງແມ໋, ເຈົ້າຈະມີທ້ອງແລະປະສູດບຸດຊາຍ ຈົ່ງຕັ້ງຊື່ບຸດນັ້ນວ່າ ເຢຊູ

32 ບຸດນັ້ນຈະໄດ້ເປັນໃຫຍ່ ແລະຈະຊົງເອີ້ນວ່າພຣະບຸດຂອງຜູ້ສູງສຸດ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງປະທານພຣະທີ່ນັ່ງຂອງກະສັດດາວິດ ຜູ້ເປັນບັນພະບຸຣຸດຂອງທ່ານ ໃຫ້ແກ່ທ່ານ

33 ແລະທ່ານຈະສເວີຍຣາຊຄຸ້ມຄອງເຊື້ອສາຍຂອງຢາໂຄບສືບໆໄປເປັນນິດ ແລະຣາຊອານາຈັກຂອງທ່ານຈະບໍ່ຮູ້ສິ້ນສຸດ”

34 ຝ່າຍມາຣິອາຈຶ່ງທູນເທວະດານັ້ນວ່າ, “ເຫດການນີ້ຈະເປັນໄປໄດ້ຢ່າງໃດ ເພາະຂ້ານ້ອຍຍັງບໍ່ທັນໄດ້ຮ່ວມຮູ້ກັບຊາຍຈັກເທື່ອ”

35 ເທວະດາໄດ້ຕອບນາງວ່າ, “ພຣະວິນຍານບໍຣິສຸດຈະສະເດັດລົງມາເຖິງເຈົ້າ ແລະຣິດເດດຂອງຜູ້ສູງສຸດຈະປົກຄຸມເຈົ້າໄວ້ ເຫດສັນນີ້ບຸດທີ່ຈະເກີດມານັ້ນຈະໄດ້ເອີ້ນວ່າບໍຣິສຸດ ຄືພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າ

36 ເບິ່ງແມ໋, ເຖິງນາງເອລີຊາເບັດພີ່ນ້ອງຂອງເຈົ້າຜູ້ແກ່ຊະຣາແລ້ວ ກໍຍັງມີທ້ອງຈະເກີດບຸດຊາຍເຫມືອນກັນ ບັດນີ້ນາງທີ່ເຂົາຖືວ່າເປັນຍິງຫມັນກໍມີທ້ອງໄດ້ຫົກເດືອນແລ້ວ

37 ເພາະວ່າຝ່າຍພຣະເຈົ້າບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ເຫລືອພຣະກຳລັງ”

38 ສ່ວນມາຣິອາກໍທູນວ່າ, “ຂ້ານ້ອຍນີ້ແຫລະ, ເປັນຂ້ອຍຍິງຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຂໍໃຫ້ບັງເກີດແກ່ຂ້ານ້ອຍຕາມຄຳຂອງເຈົ້າກູເທີນ” ແລ້ວເທວະດາຕົນນັ້ນໄດ້ຈາກນາງໄປ

ມາຣິອາໄປຢ້ຽມຢາມເອລີຊາເບັດ

39 ຄາວນັ້ນມາຣິອາໄດ້ລຸກຂຶ້ນແລ້ວຮີບໄປຍັງເຂດພູເຂົາ ຄືໄປເຖິງເມືອງນຶ່ງໃນແຂວງຢູດາຍ

40 ນາງໄດ້ເຂົ້າໄປໃນເຮືອນຂອງເຊຄາຣີຢາທັກທາຍນາງເອລີຊາເບັດ

41 ພໍເມື່ອເອລີຊາເບັດໄດ້ຍິນຄຳທັກທາຍຂອງມາຣິອາ ບຸດໃນທ້ອງຂອງຕົນກໍດີ້ນ ແລະເອລີຊາເບັດກໍເຕັມໄປດ້ວຍພຣະວິນຍານບໍຣິສຸດ

42 ຈຶ່ງຮ້ອງຂຶ້ນດ້ວຍສຽງອັນດັງວ່າ, “ນາງໄດ້ຮັບພຣະພອນໃນລະຫວ່າງພວກຜູ້ຍິງ ແລະບຸດໃນທ້ອງຂອງນາງໄດ້ຮັບພຣະພອນດ້ວຍ

43 ເປັນສັນໃດຂ້ານ້ອຍຈຶ່ງໄດ້ຮັບຄວາມເມດຕາຢ່າງນີ້ ຄືມານດາຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງຂ້ານ້ອຍໄດ້ມາຫາຂ້ານ້ອຍ

44 ເພາະວ່າ ເບິ່ງແມ໋, ພໍສຽງທັກທາຍຂອງນາງເຂົ້າຫູຂ້ານ້ອຍ ລູກໃນທ້ອງຂອງຂ້ານ້ອຍໄດ້ດີ້ນດ້ວຍຄວາມຍິນດີ

45 ຄວາມສຸກມີແກ່ນາງທີ່ໄດ້ເຊື່ອວ່າ ຈະສຳເຣັດຕາມພຣະຄັມທີ່ນາງໄດ້ຮັບຈາກອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ“

ເພງສັຣເສີນຂອງມາຣິອາ

46 ສ່ວນມາຣິອາກໍກ່າວວ່າ, “ຈິດໃຈຂອງຂ້າພະເຈົ້າສັຣເສີນຍ້ອງຍໍອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ

47 ແລະຈິດວິນຍານຂອງຂ້າພະເຈົ້າກໍເກີດຄວາມຍິນດີໃນພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງໂຜດໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າພົ້ນ

48 ເພາະພຣະອົງຊົງທອດພຣະເນດຖານະອັນຍາກຕ່ຳຕ້ອຍແຫ່ງຂ້ອຍຍິງຂອງພຣະອົງ ເບິ່ງແມ໋, ຕັ້ງແຕ່ນີ້ໄປຄົນທຸກສະໄຫມຈະເອີ້ນຂ້າພະເຈົ້າວ່າຜາສຸກ

49 ເພາະວ່າຜູ້ຊົງຣິດໄດ້ຊົງກະທຳການໃຫຍ່ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ ພຣະນາມຂອງພຣະອົງກໍບໍຣິສຸດ

50 ພຣະກະຣຸນາຂອງພຣະອົງກໍມີແກ່ບັນດາຜູ້ຢຳເກງພຣະອົງ ທັງຊົ່ວນີ້ແລະຊົ່ວຫນ້າສືບໆໄປ

51 ພຣະອົງຊົງສະແດງຣິດດ້ວຍພຣະກອນຂອງພຣະອົງ ພຣະອົງຊົງກະທຳໃຫ້ຄົນທີ່ມີໃຈຄຶດຈອງຫອງພັດພາກຈາກກັນ

52 ພຣະອົງຊົງຖອດເຈົ້ານາຍລົງຈາກພຣະທີ່ນັ່ງ ແລະໄດ້ຊົງຍົກຜູ້ຍາກຕ່ຳຂຶ້ນ

53 ພຣະອົງຊົງໂຜດໃຫ້ຄົນອຶດຢາກອີ່ມດ້ວຍຂອງດີ ແລະຊົງກະທຳໃຫ້ຄົນຮັ່ງມີຫນີໄປມືເປົ່າ

54 ພຣະອົງຊົງຊ່ອຍອິສຣາເອນຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ ຄືພຣະອົງຊົງຈື່ຈຳພຣະເມດຕາຂອງພຣະອົງ

55 ທີ່ມີຕໍ່ອັບຣາຮາມແລະຕໍ່ເຊື້ອສາຍຂອງທ່ານເປັນນິດ ຕາມທີ່ພຣະອົງໄດ້ຊົງບອກໄວ້ກັບບັນພະບຸຣຸດຂອງພວກເຮົາ”

56 ແລ້ວມາຣິອາໄດ້ອາໄສຢູ່ກັບນາງເອລີຍຊາເບັດປະມານສາມເດືອນ ຈຶ່ງໄດ້ກັບຄືນໄປເຮືອນຂອງຕົນ

ເຣື່ອງກຳເນີດຂອງໂຢຮັນບັບຕິສະໂຕ

57 ຄັນຖ້ວນວັນເວລາທີ່ນາງເອລີຊາເບັດຈະໄດ້ລູກແລ້ວ ນາງກໍໄດ້ປະສູດລູກເປັນຜູ້ຊາຍ

58 ເມື່ອເພື່ອນບ້ານແລະພວກຍາດຕິພີ່ນ້ອງໄດ້ຍິນຂ່າວວ່າ ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງສະແດງພຣະມະຫາ

ກະຣຸນາແກ່ນາງ ເຂົາກໍພາກັນຊົມຊື່ນຍິນດີຮ່ວມກັນກັບນາງ

59 ຄັນເຖິງວັນຖ້ວນແປດເຂົາກໍພາກັນມາໃຫ້ເດັກນ້ອຍນັ້ນຮັບພິທີຕັດ ແລະເຂົາຈະໃສ່ຊື່ເດັກນ້ອຍວ່າເຊຄາຣິຢາ ຕາມຊື່ຂອງບິດາ

60 ຝ່າຍມານດາຈຶ່ງຕອບວ່າ, “ບໍ່ແມ່ນ ແຕ່ຕ້ອງໃສ່ຊື່ວ່າ ໂຢຮັນ”

61 ເຂົາພາກັນກ່າວແກ່ນາງວ່າ, “ໃນພວກພີ່ນ້ອງຂອງເຈົ້າບໍ່ມີໃຜທີ່ມີຊື່ຢ່າງນັ້ນ”

62 ແລ້ວເຂົາຈຶ່ງສະແດງທ່າທີພາສາໃບ້ຖາມບິດາວ່າ, “ຢາກໃສ່ຊື່ເດັກນ້ອຍນັ້ນວ່າຢ່າງໃດ”

63 ທ່ານຈຶ່ງຂໍເອົາກະດານມາຂຽນວ່າ, “ຊື່ຂອງເດັກນ້ອຍນັ້ນຄື ໂຢຮັນ” ຄົນທັງປວງກໍປລາດໃຈ

64 ໃນທັນໃດນັ້ນທ່ານອອກສຽງໄດ້ ແລະລີ້ນກໍອ່ອນ ແລ້ວທ່ານໄດ້ກ່າວສັຣເສີນພຣະເຈົ້າ

65 ເພື່ອນບ້ານທັງປວງກໍເກີດຄວາມຢ້ານ ແລະເຫດການທັງປວງນັ້ນກໍຊ່າລືໄປທົ່ວເຂດພູແຂວງຢູດາຍ

66 ບັນດາຄົນທີ່ໄດ້ຍິນຂ່າວເຫລົ່ານີ້ກໍເກັບໄວ້ໃນໃຈແລະເວົ້າວ່າ, “ລູກນ້ອຍນັ້ນຈະເປັນຢ່າງໃດຫນໍ” ດ້ວຍວ່າພຣະຫັດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກໍສະຖິດຢູ່ນຳເດັກນ້ອຍນັ້ນ

ຄຳທຳນວາຍຂອງເຊຄາຣີຢາ

67 ຝ່າຍເຊຄາຣິຢາຜູ້ເປັນບິດາກໍເຕັມໄປດ້ວຍພຣະວິນຍານບໍຣິສຸດ ຈຶ່ງໄດ້ທຳນວາຍວ່າ,

68 “ຈົ່ງສັຣເສີນຜູ້ຊົງເປັນພຣະເຈົ້າຂອງອິສຣາເອນ ດ້ວຍພຣະອົງໄດ້ຊົງຢ້ຽມຢາມແລະໄດ້ຊົງໄຖ່ເອົາພົລເມືອງຂອງພຣະອົງ

69 ແລະໄດ້ຊົງໃຫ້ຜູ້ຊົງຣິດຜູ້ນຶ່ງເກີດຂຶ້ນ ໃນວົງສາຂອງດາວິດຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ ເພື່ອເປັນຜູ້ຊົງໂຜດໃຫ້ພົ້ນຂອງພວກເຮົາ

70 ຕາມທີ່ພຣະອົງໄດ້ຊົງກ່າວໄວ້ຕັ້ງແຕ່ບູຮານ ໂດຍປາກຂອງຜູ້ປະກາດພຣະທັມບໍຣິສຸດຂອງພຣະອົງ

71 ຄືຊົງໃຫ້ພົ້ນຈາກສັດຕຣູທັງຫລາຍຂອງພວກເຮົາ ແລະພົ້ນຈາກມືຄົນທັງປວງທີ່ຊັງເຮົາ

72 ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງສະແດງພຣະກະຣຸນາ ຊຶ່ງຊົງສັນຍາແກ່ບັນພະບຸຣຸດຂອງພວກເຮົາ ແລະຊົງລະນຶກເຖິງພຣະສັນຍາອັນບໍຣິສຸດຂອງພຣະອົງ

73 ຄືຄຳສາບານຊຶ່ງພຣະອົງໄດ້ຊົງສາບານໄວ້ກັບອັບຣາຮາມບັນພະບຸຣຸດຂອງເຮົາວ່າ,

74 “ເມື່ອເຮົາໄດ້ພົ້ນຈາກມືສັດຕຣູທັງຫລາຍຂອງເຮົາແລ້ວ ຈະຊົງໂຜດໃຫ້ເຮົາໄດ້ບົວລະບັດພຣະອົງ ໂດຍປາສຈາກຄວາມຢ້ານ

75 ດ້ວຍໃຈສັດຊື່ແລະດ້ວຍຄວາມຊອບທັມ ຕໍ່ພຣະພັກພຣະອົງຕລອດຊີວິດຂອງພວກເຮົາ

76 ຝ່າຍເຈົ້າລູກນ້ອຍເອີຍ, ເຂົາຈະເອີ້ນເຈົ້າວ່າ ຜູ້ປະກາດພຣະທັມຂອງຜູ້ສູງສຸດ ເພາະວ່າເຈົ້າຈະໄປກ່ອນຫນ້າອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ແລະຈັດແຈງບັນດາທາງຂອງພຣະອົງ

77 ເພື່ອຈະໃຫ້ພົລເມືອງຂອງພຣະອົງຮູ້ເຖິງຄວາມພົ້ນ ໂດຍການຊົງໂຜດຍົກຄວາມຜິດບາບຂອງເຂົາ

78 ດ້ວຍພຣະທັຍເມດຕາກະຣຸນາແຫ່ງພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຮົາ ແສງສວ່າງໃນຍາມຮຸ່ງເຊົ້າຈາກທີ່ສູງໄດ້ມາຢ້ຽມຢາມພວກເຮົາ

79 ເພື່ອຈະສອ່ງສວ່າງແກ່ຄົນທັງຫລາຍທີ່ຢູ່ໃນບ່ອນມືດ ແລະຢູ່ໃນເງົາຂອງຄວາມຕາຍ ເພື່ອຈະນຳພາຕີນຂອງເຮົາໄປໃນທາງສງົບສຸກ”

80 ຝ່າຍລູກນ້ອຍນັ້ນກໍໃຫຍ່ຂຶ້ນແລະຈິດວິນຍານກໍມີກຳລັງທະວີຂຶ້ນ ທ່ານໄດ້ອາໄສຢູ່ໃນປ່າຈົນເຖິງວັນທີ່ຈະໄດ້ມາປາກົດແກ່ພວກອິສຣາເອນ

2. ພຣະກຳເນີດຂອງພຣະເຢຊູ

(ມທ 1:18-25)

1 ຢູ່ມາໃນຄາວນັ້ນມີຄຳສັ່ງຈາກກາຍຊາໂອຄຸໂຕໃຫ້ຈົດທະບຽນສຳມະໂນຄົວທົ່ວແຜ່ນດິນ

2 ການຈົດທະບຽນສຳມະໂນຄົວເທື່ອຕົ້ນນີ້ ເກີດຂຶ້ນເມື່ອເວລາກິເຣນີໂອເປັນຜູ້ປົກຄອງເມືອງຊີເຣັຽ

3 ຄົນທັງປວງຕ່າງຄົນກໍຕ່າງໄປຂຶ້ນທະບຽນຍັງເມືອງຂອງຕົນ

4 ຝ່າຍໂຢເຊບກໍຂຶ້ນໄປຈາກເມືອງນາຊາເຣັດແຂວງຄາລີເລ ເຖິງເມືອງຂອງດາວິດຊື່ ເບັດເລເຮັມແຂວງຢູດາຍ ເພາະທ່ານເປັນເຊື້ອສາຍແລະວົງຕະກູນດຽວກັນກັບດາວິດ

5 ເພື່ອຈະຂຶ້ນທະບຽນສໍາມະໂນຄົວພ້ອມກັບນາງມາຣິອາຄູ່ຫມັ້ນຂອງຕົນ ສ່ວນມາຣິອາກໍກຳລັງມີທ້ອງຢູ່

6 ເມື່ອເຂົາທັງສອງຍັງຢູ່ທີ່ນັ້ນກໍເຖິງເວລາທີ່ມາຣິອາຈະປະສູດບຸດ

7 ນາງຈຶ່ງໄດ້ປະສູດບຸດຜູ້ກົກ ເອົາຜ້າອ້ອມພັນແລະວາງໄວ້ໃນຮາງຫຍ້າ ເພາະບໍ່ມີບ່ອນຫວ້າງສຳລັບເຂົາໃນໂຮງແຮມ

ເທວະດາປາກົດແກ່ບັນດາຜູ້ລ້ຽງແກະ

8 ໃນແຖບນັ້ນມີພວກລ້ຽງແກະທີ່ນອນເຝົ້າຝູງແກະຂອງເຂົາຢູ່ທົ່ງໃນເວລາກາງຄືນ

9 ແລະມີເທວະດາຕົນນຶ່ງຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ມາປາກົດແກ່ເຂົາ ແລະຣັສມີຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ສ່ອງຮອບເຂົາ ແລະເຂົາໄດ້ຕົກສະທ້ານໃຈຫລາຍ

10 ຝ່າຍເທວະດາຕົນນັ້ນກໍກ່າວແກ່ຕໍ່ເຂົາວ່າ, “ຢ່າຊູ່ຢ້ານ ເພາະນີ້ແຫລະ, ເຮົານຳເອົາຂ່າວດີມາປະກາດໃຫ້ພວກເຈົ້າຮູ້ ຊຶ່ງເປັນທີ່ຊື່ນຊົມຍິນດີອັນໃຫຍ່ແກ່ພົລເມືອງທັງຫມົດ

11 ເພາະວ່າໃນວັນນີ້ພຣະຜູ້ຊົງໂຜດໃຫ້ພົ້ນອົງນຶ່ງ ຄືພຣະຄຣິດເຈົ້າ ມາບັງເກີດໃນເມືອງດາວິດສຳລັບເຈົ້າທັງຫລາຍ

12 ອັນນີ້ຈະເປັນຫມາຍສຳຄັນແກ່ເຈົ້າທັງຫລາຍ ຄືພວກເຈົ້າຈະໄດ້ພົບພຣະກຸມມານຕົນນຶ່ງພັນຜ້າອ້ອມນອນຢູ່ໃນຮາງຫຍ້າ”

13 ໃນທັນໃດນັ້ນມີກອງທັບສວັນຫມູ່ໃຫຍ່ມາຢູ່ກັບເທວະດາຕົນນັ້ນ ຮ່ວມສັຣເສີນພຣະເຈົ້າວ່າ,

14 “ພຣະຣັສມີຈົ່ງມີແດ່ພຣະເຈົ້າໃນທີ່ສູງສຸດ ແລະທີ່ແຜ່ນດິນໂລກຈົ່ງມີສັນຕິສຸກ ແກ່ມະນຸດທັງປວງທີ່ພຣະອົງຊົງຊອບພຣະທັຍນັ້ນ”

15 ເມື່ອເທວະດາເຫລົ່ານັ້ນໄປຈາກເຂົາຂຶ້ນສູ່ສວັນແລ້ວ ພວກລ້ຽງແກະໄດ້ເວົ້າກັນວ່າ, “ເຮົາພາກັນໄປເມືອງເບັດເລເຮັມເທາະ ໄປເບິ່ງເຫດການທີ່ເກີດຂຶ້ນ ຊຶ່ງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊົງແຈ້ງແກ່ເຮົານັ້ນ”

16 ເຂົາກໍຮີບໄປແລ້ວພົບມາຣິອາກັບໂຢເຊບ ແລະເຫັນພຣະກຸມມານນັ້ນນອນຢູ່ໃນຮາງຫຍ້າ

17 ເມື່ອເຂົາໄດ້ເຫັນແລ້ວກໍເລົ່າເຣື່ອງທີ່ເຂົາໄດ້ຍິນເຖິງພຣະກຸມມານນັ້ນ

18 ຄົນທັງປວງທີ່ໄດ້ຍິນກໍປລາດໃຈດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາທີ່ພວກລ້ຽງແກະໄດ້ບອກແກ່ເຂົາ

19 ຝ່າຍມາຣິອາກໍເກັບບັນດາສິ່ງເຫລົ່ານີ້ໄວ້ໃນໃຈ ແລະຄຶດຮ່ຳເພິງຢູ່

20 ພວກລ້ຽງແກະຈຶ່ງກັບໄປຍ້ອງຍໍສໍຣະເສີນພຣະເຈົ້າ ເພາະເຫດການທັງປວງທີ່ເຂົາໄດ້ຍິນແລະໄດ້ເຫັນ ຕາມທີ່ໄດ້ບອກໄວ້ກັບເຂົານັ້ນ

21 ເມື່ອຄົບແປດວັນແລ້ວ ເປັນວັນໃຫ້ພຣະກຸມມານນັ້ນຮັບພິທີຕັດ ເຂົາຈຶ່ງໃສ່ຊື່ພຣະກຸມມານນັ້ນວ່າເຢຊູ ຕາມທີ່ເທວະດາໄດ້ບອກໄວ້ກ່ອນ ເມື່ອພຣະກຸມມານນັ້ນຍັງບໍ່ໄດ້ປະຕິສົນທິໃນທ້ອງ

ການຖວາຍພຣະກຸມມານເຢຊູໃນພຣະວິຫານ

22 ເມື່ອເຖິງເວລາທີ່ຈະທຳພິທີຊຳຮະຕົວໃຫ້ສະອາດ ເຂົາຈຶ່ງເອົາພຣະກຸມມານໄປຍັງກຸງເຢຣູຊາເລັມ ເພື່ອຖວາຍແດ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ

23 (ຕາມທີ່ຂຽນໄວ້ແລ້ວໃນພຣະບັນຍັດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າວ່າ, “ລູກຊາຍກົກທຸກຄົນຈະໄດ້ເອີ້ນວ່າ ເປັນລູກທີ່ຖວາຍແດ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ”)

24 ແລະເພື່ອຖວາຍຂອງບູຊາຕາມທີ່ຊົງກ່າວໄວ້ແລ້ວໃນພຣະບັນຍັດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຄື “ນົກເຂົາຄູ່ນຶ່ງຫລືນົກກາງແກຫນຸ່ມສອງໂຕ”

25 ນີ້ແຫລະ, ມີຊາຍຄົນນຶ່ງໃນກຸງເຢຣູຊາເລັມຊື່ ຊີເມໂອນ ເປັນຄົນສິນທັມແລະຢຳເກງພຣະເຈົ້າ ທ່ານໄດ້ຄອຍຖ້າວັນທີ່ພວກອິສຣາເອນຈະໄດ້ຣັບຄວາມບັນເທົາທຸກ ແລະພຣະວິນຍານບໍຣິສຸດຊົງສະຖິດຢູ່ກັບທ່ານ

26 ພຣະວິນຍານບໍຣິສຸດໄດ້ຊົງສະແດງແກ່ທ່ານແລ້ວວ່າ ທ່ານຈະບໍ່ຕາຍຈົນກວ່າຈະໄດ້ເຫັນພຣະຄຣິດຜູ້ມາຈາກອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ

27 ຊີເມໂອນໄດ້ເຂົ້າໄປໃນບໍຣິເວນພຣະວິຫານໂດຍພຣະວິນຍານຊົງນຳ ແລະເມື່ອບິດາມານດາໄດ້ນຳເອົາພຣະກຸມມານເຢຊູເຂົ້າໄປ ເພື່ອຈະກະທຳແກ່ພຣະກຸມມານຕາມກົດລະບຽບແຫ່ງພຣະບັນຍັດ

28 ຊີເມໂອນຈົ່ງອຸ້ມເອົາພຣະກຸມມານ ແລະສັຣເສີນພຣະເຈົ້າວ່າ,

29 “ຂ້າແດ່ພຣະອົງເຈົ້າ ບັດນີ້ພຣະອົງໄດ້ຊົງໃຫ້ຂ້ອຍໃຊ້ຂອງພຣະອົງໄປເປັນສຸກ ຕາມພຣະທັມຂອງພຣະອົງ

30 ເພາະວ່າຕາຂ້າພຣະອົງໄດ້ເຫັນຄວາມພົ້ນທີ່ມາຈາກພຣະອົງແລ້ວ

31 ຊຶ່ງພຣະອົງໄດ້ຊົງຈັດຕຽມໄວ້ຕໍ່ຫນ້າໄພ່ພົນທັງຫລາຍ

32 ເປັນຄວາມສວ່າງສ່ອງແສງແກ່ບັນດາປະຊາຊາດ ແລະເປັນສະງ່າຣາສີແກ່ພວກອິສຣາເອນພົລເມືອງຂອງພຣະອົງ”

33 ຝ່າຍບິດາມານດາຂອງພຣະກຸມມານກໍປລາດໃຈ ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳທີ່ຊີເມໂອນໄດ້ກ່າວເຖິງພຣະກຸມມານນັ້ນ

34 ຊີເມໂອນໄດ້ອວຍພອນແກ່ເຂົາ ແລ້ວກ່າວແກ່ມາຣິອາມານດາພຣະກຸມມານນັ້ນວ່າ, “ເບິ່ງແມ໋, ພຣະກຸມມານນີ້ຊົງຕັ້ງໄວ້ເປັນເຫດໃຫ້ຫລາຍຄົນໃນພວກອິສຣາເອນລົ້ມລົງແລະລຸກຂຶ້ນໃຫມ່ ແລະເປັນຫມາຍສຳຄັນທີ່ເຂົາຈະກ່າວຕໍ່ສູ້

35 ເພື່ອຄວາມຄຶດໃນໃຈຂອງຄົນຈຳນວນຫລາຍຈະໄດ້ປາກົດແຈ້ງ ສ່ວນນາງ ດາບຈະແທງຫົວໃຈຂອງນາງເອງໃຫ້ຊອດ”

36 ຍັງມີຫມໍທຳນວາຍຍິງຄົນນຶ່ງຊື່ອານາ ເປັນລູກຂອງຟານູເອນໃນຕະກູນອາເຊີ ນາງເປັນຄົນແກ່ຊະຣາຫລາຍແຫລ້ວ ມີຜົວຕັ້ງແຕ່ເປັນສາວຫນຸ່ມ ແລະຢູ່ນຳຜົວໄດ້ເຈັດປີ

37 ແລ້ວກໍເປັນຫມ້າຍຢູ່ລະຫວ່າງແປດສິບສີ່ປີ ນາງບໍ່ຫນີຈາກບໍຣິເວນພຣະວິຫານ ແຕ່ໄດ້ຢູ່ປະຕິບັດພຣະເຈົ້າ ຮັກສາສິນດ້ວຍອົດອາຫານແລະໄຫວ້ວອນທັງກາງເວັນແລະກາງຄືນ

38 ໃນຂນະນັ້ນນາງໄດ້ເຂົ້າມາໂມທະນາພຣະຄຸນ

ພຣະເຈົ້າ ແລະກ່າວເຖິງພຣະກຸມມານໃຫ້ຄົນທັງປວງໃນກຸງເຢຣູຊາເລັມຟັງ ຊຶ່ງເຂົາກຳລັງຄອຍຖ້າການຊົງໄຖ່ໃຫ້ພົ້ນນັ້ນ

ການກັບເມືອນາຊາເຣັດ

39 ຄັນໂຢເຊບກັບມາຣິອາໄດ້ເຮັດທຸກສິ່ງຕາມພຣະບັນຍັດຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແລ້ວກໍໄດ້ກັບເມືອຍັງເມືອງຂອງຕົນ ຄືນາຊາເຣັດແຂວງຄາລີເລ

40 ພຣະກຸມມານນັ້ນກໍໃຫຍ່ຂຶ້ນແລະແຂງແຮງ ເຕັມໄປດ້ວຍສະຕິປັນຍາ ແລະພຣະຄຸນຂອງພຣະເຈົ້າກໍສະຖິດຢູ່ນຳ

ພຣະກຸມມານເຢຊູໃນພຣະວິຫານ

41 ຝ່າຍບິດາມານດາຂອງພຣະກຸມມານ ເຄີຍຂຶ້ນເມືອກຸງເຢຣູຊາເລັມໃນເທສການປັສຄາທຸກປີ

42 ເມື່ອພຣະກຸມມານມີພຣະຊົນສິບສອງພັນສາ ເຂົາກໍຂຶ້ນເມືອຕາມທັມນຽມເທສການນັ້ນ

43 ເມື່ອຄົບກຳນົດວັນປັສຄານັ້ນແລ້ວ ຂນະທີ່ເຂົາກຳລັງກັບເມືອ ພຣະກຸມມານເຢຊູກໍຍັງຄ້າງຢູ່ໃນກຸງເຢຣູຊາເລັມ ຝ່າຍບິດາມານດາກໍບໍ່ຮູ້ຈັກ

44 ເພາະເຂົາທັງສອງຄຶດວ່າພຣະກຸມມານນັ້ນຢູ່ນຳຄົນທີ່ມາດ້ວຍກັນ ເຂົາຈຶ່ງເດີນທາງໄປໄດ້ມື້ນຶ່ງ ຈຶ່ງຕັ້ງຊອກຫາພຣະກຸມມານໃນຫມູ່ພີ່ນ້ອງແລະຄົນທີ່ຮູ້ຈັກກັນ

45 ເມື່ອບໍ່ພົບຈຶ່ງກັບຄືນໄປຊອກຫາທີ່ກຸງເຢຣູຊາເລັມ

46 ຄັນຊອກຫາໄດ້ສາມວັນແລ້ວ ຈຶ່ງພົບພຣະກຸມມານນັ່ງຢູ່ໃນບໍຣິເວນພຣະວິຫານຖ້າມກາງພວກອາຈານ ກຳລັງຟັງແລະໄຕ່ຖາມພວກອາຈານເຫລົ່ານັ້ນຢູ່

47 ຄົນທັງປວງທີ່ໄດ້ຍິນກໍປລາດໃຈໃນສະຕິປັນຍາແລະຄຳຕອບຂອງພຣະກຸມມານນັ້ນ

48 ຝ່າຍບິດາມານດາເມື່ອໄດ້ເຫັນແລ້ວກໍອັດສະຈັນໃຈ ມານດາຈຶ່ງກ່າວວ່າ, “ລູກເອີຍ, ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງເຮັດຢ່າງນີ້ແກ່ເຮົາ ເບິ່ງແມ໋, ພໍ່ກັບແມ່ໄດ້ຊອກຫາເຈົ້າເປັນທຸກໃຈຫລາຍ”

49 ຝ່າຍພຣະກຸມມານຕອບວ່າ, “ເຈົ້າທັງສອງຊອກຫາເຮົາເຣັດຫຍັງ ຍັງບໍ່ຮູ້ຫລືວ່າເຮົາຈະຕ້ອງຢູ່ໃນທີ່ສະຖິດແຫ່ງພຣະບິດາຂອງເຮົາ”

50 ແຕ່ບິດາມານດາກໍບໍ່ໄດ້ເຂົ້າໃຈຄຳຕອບຂອງພຣະກຸມມານນັ້ນ

51 ແລ້ວພຣະກຸມມານກໍລົງໄປກັບເຂົາໄປຍັງເມືອງນາຊາເຣັດແລະຍອມຢູ່ໃຕ້ບັງຄັບບັນຊາຂອງເຂົາ ສ່ວນມານດາກໍເກັບຂໍ້ຄວາມທັງຫລາຍນີ້ໄວ້ໃນໃຈ

52 ພຣະເຢຊູກໍໄດ້ຈະເຣີນຂຶ້ນໃນດ້ານສະຕິປັນຍາ ໃນດ້ານຮ່າງກາຍ ເປັນທີ່ຊອບຕໍ່ພຣະເຈົ້າແລະຕໍ່ມະນຸດເຫມືອນກັນ

3. ການປະກາດຂອງໂຢຮັນບັບຕິສະໂຕ

(ມທ 3,1-12; ມຣກ 1:1-8; ຢຮ 1:19-28)

1 ເມື່ອປີທີ່ສິບຫ້າໃນຣັຊການກາຊາຕີເບຣີໂອ ຄາວເມື່ອປົນອີໂອປີລາດເປັນຜູ້ຄຸ້ມຄອງແຂວງຢູດາຍ ເຮໂຣດເປັນຜູ້ຄຸ້ມຄອງແຂວງຄາລີເລ ຟິລິບນ້ອງຊາຍຂອງເຮໂຣດເປັນຜູ້ຄຸ້ມຄອງແຂວງອີຕູຣາຍກັບອານາເຂດທາໂຄນິດ ລິຊາເນັຽເປັນຜູ້ຄຸ້ມຄອງແຂວງອາບິເລນ

2 ແລະອັນນາກັບກາຢະຟາເປັນມະຫາປະໂຣຫິດ ຄາວນັ້ນພຣະທັມຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ມາເຖິງໂຢຮັນບຸດຊາຄາຣິຢາໃນກາງປ່າ

3 ແລ້ວໂຢຮັນໄດ້ໄປທົ່ວເຂດອ້ອມແອ້ມແມ່ນ້ຳຈໍແດນ ປະກາດບັບຕິສະມາກ່ຽວກັບການຖິ້ມໃຈເກົ່າເອົາໃຈໃຫມ່ ເພື່ອພຣະເຈົ້າຈະຊົງຍົກຄວາມຜິດບາບເສັຽ

4 ຕາມທີ່ຂຽນໄວ້ແລ້ວໃນຫນັງສືຖ້ອຍຄຳຂອງເອຊາຢາຜູ້ປະກາດພຣະທັມວ່າ, “ສຽງຜູ້ທີ່ຮ້ອງໃນປ່າວ່າ ຈົ່ງຈັດແຈງທາງຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຈົ່ງເຮັດຫົນທາງຂອງພຣະອົງໃຫ້ຊື່ໄປ

5 ຮ່ອມທຸກຮ່ອມຈະໄດ້ຖົມໃຫ້ເຕັມ ພູແລະໂນນທຸກຫນ່ວຍຈະເຮັດໃຫ້ຕ່ຳລົງ ທາງຄົດຈະເຮັດໃຫ້ຊື່ ແລະທາງມີຕໍກໍຈະເຮັດໃຫ້ກ້ຽງ

6 ມະນຸດທັງປວງຈະເຫັນການທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງໂຜດໃຫ້ພົ້ນ”

7 ໂຢຮັນຈຶ່ງກ່າວແກ່ປະຊາຊົນທີ່ອອກມາຮັບບັບຕິສະມາຈາກຕົນວ່າ, “ອ້າຍຊາດງູຮ້າຍເຮີຍ, ໃຜໄດ້ບອກສູໃຫ້ປົບຫນີຈາກພຣະພິໂຣດທີ່ຈະມາເຖິງນັ້ນ

8 ເຫດສັນນັ້ນ ຈົ່ງປະຕິບັດໃຫ້ໄດ້ຜົນສົມກັບການຖິ້ມໃຈເກົ່າເອົາໃຈໃຫມ່ ແລະຢ່າຕັ້ງນຶກໃນໃຈວ່າ “ພວກເຮົາມີອັບຣາຮາມເປັນພໍ່ເຄົ້າ” ເພາະເຮົາບອກເຈົ້າທັງຫລາຍວ່າພຣະເຈົ້າຊົງຣິດອາດຈະບັນດານໃຫ້ລູກຫລານເກີດແກ່ອັບຣາຮາມຈາກກ້ອນຫີນເຫລົ່ານີ້ກໍໄດ້

9 ບັດນີ້ຂວານວາງໄວ້ທີ່ເຫງົ້າຕົ້ນໄມ້ແລ້ວ ສັນນັ້ນໄມ້ທຸກຕົ້ນທີ່ບໍ່ເກີດຜົນດີກໍຈະຖືກປ້ຳແລ້ວໂຍນຖິ້ມໃສ່ໄຟເສັຽ”

10 ຝ່າຍປະຊາຊົນຈຶ່ງຖາມໂຢຮັນວ່າ, “ຖ້າຢ່າງນັ້ນພວກເຮົາຈະເຣັດແນວໃດ”

11 ທ່ານໄດ້ຕອບເຂົາວ່າ, “ຜູ້ໃດທີ່ມີເສື້ອສອງໂຕຈົ່ງປັນໃຫ້ຜູ້ບໍ່ມີແລະຜູ້ທີ່ມີອາຫານຈົ່ງປັນໃຫ້ເຫມືອນກັນ”

12 ແລະພວກເກັບພາສີກໍໄດ້ມາຮັບບັບຕິສະມາເຫມືອນກັນ ແລ້ວຖາມທ່ານວ່າ, “ອາຈານເອີຍ, ພວກຂ້ານ້ອຍຄວນຈະເຮັດແນວໃດ”

13 ທ່ານຈຶ່ງຕອບວ່າ, “ຢ່າໄດ້ເກັບພາສີເກີນອັດຕຣາ”

14 ພວກທະຫານກໍຖາມທ່ານເຫມືອນກັນວ່າ, “ພວກຂ້ານ້ອຍເດ ຈະເຣັດແນວໃດ” ທ່ານຈຶ່ງຕອບເຂົາວ່າ, “ຢ່າຂົ່ມເຫັງຫລືຢ່າຫາຄວາມບໍ່ຈິງໃສ່ໃຜເພື່ອເອົາເງິນ ແຕ່ຈົ່ງພໍໃຈໃນຄ່າຈ້າງຂອງຕົນ”

15 ເມື່ອພົລເມືອງຫວັງຖ້າພຣະຄຣິດຢູ່ ເຂົາທຸກຄົນກໍຄຶດໄຕ່ຕອງເຖິງໂຢຣັນວ່າ, “ຜູ້ນີ້ອາດຈະແມ່ນພຣະຄຣິດຫລື”

16 ໂຢຮັນຈຶ່ງຕອບເຂົາວ່າ, “ຝ່າຍເຮົາ, ເຮົາໃຫ້ເຈົ້າທັງຫລາຍຮັບບັບຕິສະມາດ້ວຍນ້ຳ ແຕ່ມີທ່ານຜູ້ນຶ່ງຈະມາເປັນຜູ້ມີຣິດກວ່າເຮົາອີກ ຊຶ່ງເຮົາບໍ່ສົມຄວນຈະແກ້ສາຍຮັດເກີບຂອງທ່ານ ຝ່າຍທ່ານຈະໃຫ້ພວກເຈົ້າຮັບບັບຕິສະມາດ້ວຍພຣະວິນຍານບໍຣິສຸດແລະດ້ວຍໄຟ

17 ມືຂອງທ່ານຖືດົ້ງຝັດເຂົ້າ ເພື່ອຈະເຮັດລານເຂົ້າຂອງຕົນໃຫ້ກ້ຽງດີ ແລະເພື່ອຮວບຮວມເຂົ້າເມັດດີໃສ່ໄວ້ໃນເລົ້າຂອງຕົນ ແຕ່ເຂົ້າລີບນັ້ນທ່ານຈະເຜົາເສັຽດ້ວຍໄຟທີ່ບໍ່ຮູ້ມອດ”

18 ດ້ວຍເຫດນີ້ໂຢຮັນຈຶ່ງປະກາດຂ່າວປະເສີດແກ່ພົລເມືອງດ້ວຍຄຳເຕືອນສະຕິຕ່າງໆຫລາຍຂໍ້

19 ຝ່າຍເຮໂຣດຜູ້ປົກຄອງເມືອງ ເມື່ອຖືກໂຢຮັນກ່າວຕິຕຽນເພາະເຣື່ອງນາງເຮໂຣເດັຽພັຣຍານ້ອງຊາຍຂອງຕົນ ແລະເພາະການຊົ່ວທັງຫລາຍທີ່ເຮໂຣດໄດ້ເຮັດນັ້ນ

20 ເຣໂຣດຍັງເຮັດການຊົ່ວນີ້ເພີ້ມກັບການທີ່ຕົນໄດ້ເຮັດມາແລ້ວ ຄືໄດ້ຈັບໂຢຮັນຂັງໄວ້ໃນຄຸກ

ພຣະເຢຊູຊົງຮັບບັບຕິສະມາ

(ມທ 3,13-17; ມຣກ 1:9-11; ຢຮ 1:29-34)

21 ຢູ່ມາເມື່ອຄົນທັງປວງໄດ້ຮັບບັບຕິສະມາ ແລະພຣະເຢຊູກໍຊົງຮັບບັບຕິສະມາເຫມືອນກັນ ຂນະເມື່ອພຣະອົງຊົງໄຫວ້ວອນຢູ່ ທ້ອງຟ້າກໍໄຂອອກ

22 ແລະພຣະວິນຍານບໍຣິສຸດຊົງຮູບເຫມືອນນົກເຂົາໄດ້ສະເດັດລົງມາສະຖິດຢູ່ເທິງພຣະອົງ ແລະມີພຣະສຸຣະສຽງອອກມາຈາກຟ້າສວັນວ່າ, “ທ່ານເອີຍ, ທ່ານເປັນບຸດທີ່ຮັກຂອງເຮົາ ເຮົາຊອບໃຈຫລາຍໃນທ່ານ”

ລຳດັບວົງຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ

(ປຖກ 5:1-32; 11:10-26; ຣຸດ 4:18-22;

1 ຂຄວ1:1-4,24:-27, 34; 2:1-15; ມທ 1:2-16)

23 ເມື່ອພຣະເຢຊູຊົງຕັ້ງຕົ້ນປະຕິບັດຫນ້າທີ່ ພຣະອົງມີພຣະຊົນມາຍຸປະມານສາມສິບພັນສາ (ຕາມຄວາມຄາດຫມາຍຂອງຄົນທັງຫລາຍເຂົ້າໃຈວ່າ) ເປັນບຸດຂອງໂຢເຊບ ຊຶ່ງເປັນບຸດຂອງເຮລີ

24 ເຮລີເປັນບຸດຂອງມັດທາດ ມັດທາດເປັນບຸດຂອງເລວີ ເລວີເປັນບຸດຂອງເມນຄີ ເມນຄີເປັນບຸດຂອງຢານນັຍ ຢານນັຍເປັນບຸດຂອງໂຢເຊບ

25 ໂຢເຊບເປັນບຸດຂອງມັດຕາທີອັສ ມັດຕາທີອັສເປັນບຸດຂອງອາໂມສ ອາໂມສເປັນບຸດຂອງນາຮູມ ນາຮູມເປັນບຸດຂອງເອສລີ ເອສລີເປັນບຸດຂອງນາກຄັຍ

26 ນາກຄັຍເປັນບຸດຂອງມາອາທ ມາອາທເປັນບຸດຂອງມັດຕາທີອັສ ມັດຕາທີອັສເປັນບຸດຂອງເຊເມອິນ ເຊເມອິນເປັນບຸດຂອງໂຢເຊກ ໂຢເຊກເປັນບຸດຂອງໂຢດາ

27 ໂຢດາເປັນບຸດຂອງໂຢອານານ ໂຢອານານເປັນບຸດຂອງເຣຊາ ເຣຊາເປັນບຸດຂອງເຊຣຸບບາເບນ ເຊຣຸບບາເບນເປັນບຸດຂອງເຊອັນຕີເອນ ເຊອັນຕີເອນເປັນບຸດຂອງເນຣີ

28 ເນຣີເປັນບຸດຂອງເມນຄີ ເມນຄີເປັນບຸດຂອງອັດດີ ອັດດີເປັນບຸດຂອງໂກຊາມ ໂກຊາມເປັນບຸດຂອງເອນມາດາມ ເອນມາດາມເປັນບຸດຂອງເອຣ໌

29 ເອຣ໌ເປັນບຸດຂອງໂຢຊວຍ ໂຢຊວຍເປັນບຸດຂອງເອລີເອເຊີ ເອລີເອເຊີເປັນບຸດຂອງໂຢຣິມ ໂຢຣິມເປັນບຸດຂອງມັດທາດ ມັດທາດເປັນບຸດຂອງເລວີ

30 ເລວີເປັນບຸດຂອງຊີເມໂອນ ຊີເມໂອນເປັນບຸດຂອງຢູດາ ຢູດາເປັນບຸດຂອງໂຢເຊບ ໂຢເຊບເປັນບຸດຂອງໂຢນາມ ໂຢນາມເປັນບຸດຂອງເອລີອາກິມ

31 ເອລີອາກິມເປັນບຸດຂອງເມເລອາ ເມເລອາເປັນບຸດຂອງເມນນາ ເມນນາເປັນບຸດຂອງມັດຕາທາ ມັດຕາທາເປັນບຸດນາທານ ນາທານເປັນບຸດຂອງດາວິດ

32 ດາວິດເປັນບຸດຂອງເຈສຊີ ເຈສຊີເປັນບຸດຂອງໂອເບດ ໂອເບດເປັນບຸດຂອງໂບອັສ ໂບອັສເປັນບຸດຂອງຊາລາ ຊາລາເປັນບຸດຂອງນາໂຊນ

33 ນາໂຊນເປັນບຸດຂອງອັມມີນາດາບ ອັມມີນາດາບເປັນບຸດຂອງອັດມິນ ອັດມິນເປັນບຸດຂອງອາຣ໌ນີ ອາຣ໌ນີເປັນບຸດຂອງເຮສໂຣນ ເຮສໂຣນເປັນບຸດຂອງເປເຣສ ເປເຣສເປັນບຸດຂອງຢູດາ

34 ຢູດາເປັນບຸດຂອງຢາໂຄບ ຢາໂຄບເປັນບຸດຂອງອີຊາກ ອີຊາກເປັນບຸດຂອງອັບຣາຮາມ ອັບຣາຮາມເປັນບຸດຂອງເຕຣາ ເຕຣາເປັນບຸດຂອງນາໂຮຣ໌

35 ນາໂຮຣ໌ເປັນບຸດຂອງເຊຣູກ ເຊຣູກເປັນບຸດຂອງເຣອູ ເຣອູເປັນບຸດຂອງເປເລກ ເປເລກເປັນບຸດຂອງເອເບີ ເອເບີເປັນບຸດຂອງເຊລາ

36 ເຊລາເປັນບຸດຂອງກັຍນານ ກັຍນານເປັນບຸດຂອງອາຣ໌ຟາຊັດ ອາຣ໌ຟາຊັດເປັນບຸດຂອງເຊມ ເຊມເປັນບຸດຂອງໂນອາ ໂນອາເປັນບຸດລາເມກ

37 ລາເມກເປັນບຸດຂອງເມທູເຊລາ ເມທູເຊລາເປັນບຸດຂອງເອໂນກ ເອໂນກເປັນບຸດຂອງຢາເຣດ ຢາເຣດເປັນບຸດຂອງມາຮາລາເລເອນ ມາຮາລາເລເອນເປັນບຸດຂອງກັຍນານ

38 ກັຍນານເປັນບຸດຂອງເອໂນສ ເອໂນສເປັນບຸດຂອງເຊດ ເຊດເປັນບຸດຂອງອາດາມ ອາດາມເປັນບຸດຂອງພຣະເຈົ້າ

4. ມານທົດລອງພຣະເຢຊູ

(ມທ 4:1-11; ມຣກ 1:12-13)

1 ພຣະເຢຊູເຕັມໄປດ້ວຍພຣະວິນຍານບໍຣິສຸດ ໄດ້ສະເດັດກັບຈາກແມ່ນ້ຳຈໍແດນແລະພຣະວິນຍານໄດ້ຊົງນຳພຣະອົງໄປໃນປ່າ

2 ພຍາມານໄດ້ທົດລອງພຣະອົງເປັນເວລາສີ່ສິບວັນ ໃນວັນເຫລົ່ານັ້ນພຣະອົງບໍ່ໄດ້ຊົງສເວີຍອາຫານສິ່ງໃດ ແລະເມື່ອສິ້ນສີ່ສິບວັນແລ້ວ ພຣະອົງຊົງຢາກອາຫານ

3 ພຍາມານໄດ້ທູນພຣະອົງວ່າ, “ຖ້າທ່ານເປັນພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າ ຈົ່ງສັ່ງຫີນກ້ອນນີ້ໃຫ້ກາຍເປັນອາຫານເບິ່ງດູ”

4 ພຣະເຢຊູຕອບມັນວ່າ, “ມີພຣະຄັມພີຂຽນໄວ້ວ່າ ມະນຸດຈະບໍ່ລ້ຽງຊີວິດດ້ວຍອາຫານສິ່ງດຽວ”

5 ແລ້ວມານໄດ້ນຳພຣະອົງຂຶ້ນເມືອສະແດງບັນດາຣາຊແຜ່ນດິນທົ່ວພິພົບໃນບັດດຽວຊີ້ໃຫ້ພຣະອົງເຫັນ

6 ແລະມານໄດ້ທູນພຣະອົງວ່າ, “ອຳນາດທັງຫມົດນີ້ ສະງ່າຣາສີຂອງຣາຊແຜ່ນດິນນັ້ນ ເຮົາຈະຍົກໃຫ້ແກ່ທ່ານ ເພາະວ່າຊົງມອບເປັນສິດໄວ້ແກ່ເຮົາແລ້ວ ແລະເຮົາປາຖນາຈະໃຫ້ແກ່ຜູ້ໃດກໍໃຫ້ແກ່ຜູ້ນັ້ນ

7 ເຫດສັນນີ້ຖ້າທ່ານຂາບໄຫວ້ເຮົາ ສັພສິ່ງນັ້ນຈະເປັນຂອງທ່ານຫມົດ”

8 ຝ່າຍພຣະເຢຊູຊົງຕອບມານວ່າ, “ມີຄຳຂຽນໄວ້ໃນພຣະຄັມພີວ່າ, “ຈົ່ງຂາບໄຫວ້ພຣະອົງຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງເຈົ້າ ແລະປະຕິບັດພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວ”

9 ແລ້ວພຍາມານໄດ້ນຳພຣະອົງໄປຍັງກຸງເຢຣູຊາເລັມ ໃຫ້ພຣະອົງປະທັບຢູ່ເທິງຫລັງຄາພຣະວິຫານ ແລະທູນພຣະອົງວ່າ, “ຖ້າທ່ານເປັນພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າ ຈົ່ງໂຕນລົງຈາກທີ່ນີ້ເບິ່ງດູ

10 ເພາະວ່າມີຄຳຂຽນໄວ້ໃນພຣະຄັມພີວ່າ, “ພຣະເຈົ້າຈະຊົງຮັບສັ່ງພວກເທວະດາຂອງພຣະອົງກ່ຽວກັບເຣື່ອງທ່ານເພື່ອໃຫ້ເຂົາເອົາໃຈໃສ່ຮັກສາທ່ານໄວ້”

11 ແລະ “ມືຂອງເທວະດາເຫລົ່ານັ້ນຈະຮັບທ່ານໄວ້ ຢ້ານວ່າຕີນຂອງທ່ານຈະຕຳຫີນ”

12 ພຣະເຢຊູຊົງຕອບມານວ່າ, ”ມີຄຳກ່າວໄວ້ວ່າ “ຢ່າທົດລອງໃຈພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງເຈົ້າ”

13 ເມື່ອມານໄດ້ທົດລອງພຣະອົງທຸກປະການແລ້ວ ມັນກໍຫນີຈາກພຣະອົງໄປຈົນເຖິງເວລາທີ່ມີໂອກາດອີກ

ພຣະເຢຊູຕັ້ງຕົ້ນເທສນາໃນແຂວງຄາລີເລ

(ມທ 4:17; ມຣກ 1:14-15)

14 ແລ້ວພຣະເຢຊູໄດ້ສະເດັດກັບຄືນແຂວງຄາລີເລດ້ວຍຣິດແຫ່ງພຣະວິນຍານ ແລະກິຕິສັບຂອງພຣະອົງໄດ້ຊ່າລືໄປທົ່ວອ້ອມເຂດນັ້ນ

15 ພຣະອົງຊົງສັ່ງສອນໃນໂຮງທັມມະເທສນາຂອງເຂົາ ແລະໄດ້ຊົງຮັບຄວາມສັຣເສີນຈາກຄົນທັງປວງ

ໄທນາຊາເຣັດບໍ່ຕ້ອນຮັບພຣະເຢຊູ

(ມທ 13:54-58; ມຣກ 6:1-6)

16 ແລະພຣະອົງໄດ້ສະເດັດມາຍັງເມືອງນາຊາເຣັດ ຄືບ່ອນທີ່ພຣະອົງຊົງຈະເຣີນໃຫຍ່ຂຶ້ນ ແລ້ວພຣະອົງໄດ້ສະເດັດ່ເຂົ້າໄປໃນໂຮງທັມໃນວັນສະບາໂຕຕາມເຄີຍ ແລະຊົງຢືນຂຶ້ນເພື່ອຈະອ່ານພຣະທັມໃຫ້ທີ່ປະຊຸມຟັງ

17 ແລ້ວເຂົາໄດ້ຍື່ນພຣະຄັມພີຂອງເອຊາຢາຜູ້ປະກາດພຣະທັມໃຫ້ແກ່ພຣະອົງ ເມື່ອຊົງພືຫນັງສືພຣະທັມອອກກໍພົບຂໍ້ທີ່ຂຽນໄວ້ວ່າ,

18 “ພຣະວິນຍານແຫ່ງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງສະຖິດຢູ່ເທິງຂ້າພະເຈົ້າ ເພາະວ່າພຣະອົງໄດ້ຫົດສົງຕັ້ງຂ້າພະເຈົ້າໄວ້ ໃຫ້ປະກາດຂ່າວປະເສີດແກ່ຄົນຍາກຈົນ ພຣະອົງໄດ້ຊົງໃຊ້ຂ້າພະເຈົ້າປະກາດອິສຣະພາບແກ່ບັນດາຊະເລີຍ ໃຫ້ປະກາດແກ່ຄົນຕາບອດວ່າຈະໄດ້ເຫັນຮຸ່ງອີກ ໃຫ້ປ່ອຍຜູ້ຖືກບີບບັງຄັບເປັນອິສຣະ

19 ແລະໃຫ້ປະກາດປີທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະຊົງເມດຕານັ້ນ”

20 ແລ້ວພຣະອົງຊົງຮຳຫນັງສືນັ້ນສົ່ງຄືນໃຫ້ເຈົ້າຫນ້າທີ່ ແລະຊົງນັ່ງລົງ ຕາຂອງຄົນທັງປວງໃນໂຮງທັມມະເທສນາກໍເພ່ງເບິ່ງພຣະອົງ

21 ພຣະອົງຈຶ່ງຊົງຕັ້ງຕົນກ່າວກັບເຂົາວ່າ, “ພຣະຄັມພີຕອນນີ້ກໍສຳເຣັດໃນວັນນີ້ ຄືເມື່ອຫູຂອງທ່ານກຳລັງໄດ້ຍິນຢູ່ນີ້”

22 ຄົນທັງປວງກໍກ່າວຊົມເຊີຍພຣະອົງ ແລະປລາດໃຈໃນຖ້ອຍຄຳອ່ອນຫວານຊຶ່ງອອກມາຈາກພຣະໂອດຂອງພຣະອົງ ເຂົາຈຶ່ງເວົ້າກັນວ່າ, “ຄົນຜູ້ນີ້ເປັນລູກຂອງໂຢເຊບບໍ່ແມ່ນຫລື”

23 ພຣະອົງຊົງກ່າວແກ່ເຂົາວ່າ, “ທ່ານທັງຫລາຍຄົງຈະກ່າວຄຳສຸພາສິດຂໍ້ນີ້ຕໍ່ເຮົາເປັນແນ່ ຄືວ່າ “ນາຍຫມໍເອີຍ, ຈົ່ງປົວຕົວເອງໃຫ້ດີ” ຄື “ບັນດາການຊຶ່ງພວກເຮົາໄດ້ຍິນວ່າ ທ່ານໄດ້ກະທຳໃນເມືອງກາເປນາອູມ ຈົ່ງເຮັດໃນເມືອງຂອງຕົນທີ່ນີ້ເຫມືອນກັນ”

24 ພຣະອົງຊົງກ່າວອີກວ່າ, “ເຮົາບອກພວກທ່ານຕາມຄວາມຈິງວ່າ ບໍ່ມີຜູ້ປະກາດພຣະທັມຄົນໃດໄດ້ຮັບຄວາມນັບຖືໃນບ້ານເມືອງຂອງຕົນ

25 ແຕ່ເຮົາບອກພວກທ່ານຕາມຄວາມຈິງວ່າ ມີແມ່ຫມ້າຍຫລາຍຄົນໃນພວກອິສຣາເອນໃນຄາວເອລີຢາ ເມື່ອຊົງອັດທ້ອງຟ້າເສັຽເຖິງສາມປີກັບຫົກເດືອນ ກໍເກີດການອຶດຢາກຫນັກຫລາຍທົ່ວແຜ່ນດິນ

26 ແຕ່ເອລີຢາກໍບໍ່ໄດ້ຮັບໃຊ້ໃຫ້ໄປຫາແມ່ຫມ້າຍຄົນໃດ ເວັ້ນແຕ່ແມ່ຫມ້າຍຄົນນຶ່ງໃນເມືອງຊາເຣຟາທແຂວງຊີໂດນ

27 ແລະໃນຄາວຂອງເອລີຊາຜູ້ປະກາດພຣະທັມ ໄດ້ມີຄົນຂີ້ທູດຫລາຍຄົນໃນພວກອິສຣາເອນ ແຕ່ບໍ່ມີຄົນໃດໄດ້ຮັບການຊົງຊຳຮະໃຫ້ດີສະອາດ ເວັ້ນແຕ່ນາອາມາຊາວຊີເຣັຽ”

28 ເມື່ອຄົນທັງປວງໃນໂຮງທັມໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຄຽດ

29 ເຂົາຈຶ່ງພາກັນລຸກຂຶ້ນຊຸກພຣະອົງອອກຈາກເມືອງ ແລະນຳພຣະອົງໄປຍັງແງ່ຜາຊັນບ່ອນໂນນເມືອງເຂົາຕັ້ງຢູ່ນັ້ນ ເພື່ອຫມາຍຈະຊຸກພຣະອົງລົງ

30 ແຕ່ພຣະອົງຊົງຍ່າງຜ່ານຖ້າມກາງເຂົາພົ້ນໄປ

ຊາຍທີ່ມີຜີຮ້າຍສິງ

(ມຣກ 1:21-28)

31 ພຣະອົງໄດ້ສະເດັດລົງໄປເຖິງເມືອງກາເປນາອູມແຂວງຄາລີເລ ແລະໄດ້ຊົງສັ່ງສອນເຂົາທັງຫລາຍໃນວັນສະບາໂຕ

32 ເຂົາກໍປລາດໃຈດ້ວຍການສັ່ງສອນຂອງພຣະອົງ ເພາະຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະອົງປະກອບດ້ວຍອຳນາດ

33 ໃນໂຮງທັມມະເທສນານັ້ນມີຄົນນຶ່ງມີຜີຖ່ອຍຮ້າຍເຂົ້າສິງຢູ່ແລະໄດ້ຮ້ອງສຽງດັງວ່າ,

34 “ເຢຊູໄທນາຊາເຣັດເຮີຍ, ທ່ານມາຫຍັງ ຫຍຸ້ງກ່ຽວກັບພວກເຮົາເຮັດຫຍັງ ທ່ານມາທຳລາຍພວກເຮົາຫລື ທ່ານແມ່ນຜູ້ໃດພວກເຮົາກໍຮູ້ແລ້ວ ທ່ານຄືຜູ້ບໍຣິສຸດຂອງພຣະເຈົ້າ”

35 ພຣະເຢຊູຊົງຫ້າມມັນວ່າ, “ມິດແມ໋, ອອກຈາກຄົນນີ້ເສັຽ ແລະເມື່ອຜີໄດ້ເຮັດໃຫ້ຄົນນັ້ນລົ້ມລົງຖ້າມກາງປະຊາຊົນແລ້ວກໍອອກມາໂດຍບໍ່ໄດ້ເຮັດອັນຕະຣາຍແກ່ຄົນນັ້ນແຕ່ຢ່າງໃດ

36 ຄົນທັງປວງກໍປລາດໃຈຈຶ່ງເວົ້າກັນວ່າ, “ຄຳເວົ້ານີ້ເປັນຢ່າງໃດຫນໍ ເພາະວ່າທ່ານໄດ້ສັ່ງຜີຖ່ອຍຮ້າຍດ້ວຍອຳນາດແລະຣິດເດດ ມັນກໍອອກມາ”

37 ແລະກິຕິສັບຂອງພຣະອົງໄດ້ຊ່າລືໄປທຸກບ່ອນທົ່ວຂົງເຂດນັ້ນ

ຊົງໂຜດແມ່ເມັຽຂອງເປໂຕໃຫ້ດີໄຂ້

(ມທ 8:14-17; ມຣກ 1:29-34)

38 ຝ່າຍພຣະອົງຊົງລຸກຂຶ້ນອອກຈາກໂຮງທັມສະເດັດໄປໃນເຮືອນຂອງຊີໂມນ ແລະແມ່ເມັຽຂອງຊີໂມນລຳບາກເປັນໄຂ້ແຮງຫລາຍ ເຂົາໄດ້ອ້ອນວອນພຣະອົງສຳລັບຍິງນັ້ນ

39 ພຣະອົງຊົງຢືນຢູ່ຂ້າງຄົນເຈັບ ຊົງຫ້າມໄຂ້ ແລະໄຂ້ກໍເຊົາ ໃນທັນໃດນັ້ນນາງກໍລຸກຂຶ້ນບົວລະບັດພຣະອົງກັບທັງພວກຂອງພຣະອົງ

40 ເມື່ອເວລາຕາເວັນຕົກ ຜູ້ໃດມີຄົນເຈັບເປັນພຍາດຕ່າງໆກໍພາມາຫາພຣະອົງ ພຣະອົງກໍຊົງວາງພຣະຫັດໃສ່ເຂົາທຸກຄົນ ໂຜດໃຫ້ເຂົາດີ

41 ຜີກໍໄດ້ອອກມາຈາກຄົນຫລາຍຄົນເຫມືອນກັນ ໂດຍຮ້ອງວ່າ, “ທ່ານເປັນພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າ” ແຕ່ພຣະອົງຊົງຫ້າມບໍ່ໃຫ້ເຂົາປາກ ເພາະເຂົາຮູ້ແລ້ວວ່າພຣະອົງຊົງເປັນພຣະຄຣິດ

ພຣະເຢຊູຊົງອອກໄປປະກາດ

(ມທ 4:23-25; ມຣກ 1:35-39)

42 ຄັນຮຸ່ງເຊົ້າພຣະອົງສະເດັດໄປຍັງປ່າບ່ອນສງັດ ປະຊາຊົນກໍຊອກຫາພຣະອົງ ເມື່ອພົບແລ້ວກໍຫນ່ວງຫນ່ຽວພຣະອົງໄວ້ບໍ່ໃຫ້ໄປຈາກເຂົາ

43 ແຕ່ພຣະອົງຊົງກ່າວແກ່າເຂົາວ່າ, “ເຮົາຕ້ອງປະກາດຂ່າວປະເສີດເຣື່ອງຣາຊອານາຈັກຂອງພຣະເຈົ້າແກ່ເມືອງອື່ນໆເຫມືອນກັນ ເພາະວ່າທີ່ເຮົາໄດ້ຮັບໃຊ້ມາກໍເພາະເຫດການນີ້”

44 ແລ້ວພຣະອົງໄດ້ຊົງປະກາດໃນໂຮງທັມມະເທສນາທີ່ແຂວງຢູດາຍ

5. ຈັບປາໄດ້ຫລາຍ

(ມທ 4:18-22; ມຣກ 1:16-20)

1 ຢູ່ມາເມື່ອປະຊາຊົນກຳລັງບຸບຽດກັນເຂົ້າມາ ເພື່ອຈະໄດ້ຟັງພຣະທັມຂອງພຣະເຈົ້າ ພຣະເຢຊູຊົງຢືນຢູ່ແຄມທະເລສາບເຄນເນຊາເຣັດ

2 ຊົງເຫັນເຮືອສອງລຳຈອດຢູ່ຮິມຝັ່ງທະເລສາບນັ້ນ ສ່ວນພວກຫາປາໄດ້ອອກໄປຈາກເຮືອນັ້ນແລ້ວ ເຂົາກຳລັງລ້າງມອງຢູ່

3 ພຣະອົງໄດ້ສະເດັດເຂົ້າໄປໃນເຮືອລຳນຶ່ງ ຄືເຮືອຂອງຊີໂມນ ແລ້ວຊົງຂໍໃຫ້ຖອຍເຮືອອອກໄປຈາກຝັ່ງຫນ້ອຍນຶ່ງ ຈຶ່ງປະທັບລົງສັ່ງສອນປະຊາຊົນຈາກເຮືອນັ້ນ

4 ເມື່ອຊົງຢຸດສອນແລ້ວພຣະອົງຊົງກ່າວຕໍ່ຊີໂມນວ່າ, “ຈົ່ງພາຍອອກໄປບ່ອນເລິກ ແລ້ວຢ່ອນມອງຂອງພວກທ່ານລົງຈັບປາ”

5 ຊີໂມນຕອບວ່າ, “ອາຈານເອີຍ, ພວກຂ້ານ້ອຍໄດ້ຫາຈົນອິດເມື່ອຍຫມົດຄືນກໍບໍ່ໄດ້ຫຍັງ ແຕ່ຂ້ານ້ອຍຈະຢ່ອນມອງລົງຕາມຄຳຂອງນາຍ”

6 ເມື່ອຢ່ອນລົງແລ້ວມອງຂອງເຂົາກໍຖືກປາຫລາຍເຕັມທີ ຈົນມອງຂອງເຂົາພວມຂາດໄປ

7 ເຂົາຈຶ່ງກວັກມືເອົາຫມູ່ທີ່ຢູ່ເຮືອລຳອື່ນໃຫ້ມາຊ່ອຍ ເມື່ອເຂົາມາຊ່ອຍແລ້ວ ກໍໄດ້ປາເຕັມເຮືອທັງສອງລຳ ຈົນເຮືອເຂົາແຊມເກືອບຫລົ້ມ

8 ເມື່ອຊີໂມນເປໂຕໄດ້ເຫັນດັ່ງນັ້ນກໍຂາບລົງທີ່ພຣະຊານຸຂອງພຣະເຢຊູທູນວ່າ, “ນາຍເອີຍ, ຂໍເຊີນໄປໃຫ້ຫ່າງຈາກຂ້ານ້ອຍທ້ອນ ເພາະຂ້ານ້ອຍເປັນຄົນບາບ”

9 ເພາະເປໂຕກັບຫມູ່ທັງຫມົດທີ່ຢູ່ນຳກັນນັ້ນ ໄດ້ງຶດປລາດໃຈດ້ວຍປາຫລາຍທີ່ເຂົາຈັບໄດ້ນັ້ນ

10 ຢາໂກໂບແລະໂຢຮັນລູກຊາຍຂອງເຊເບດາຍ ທີ່ເປັນຫມູ່ຮ່ວມງານກັບຊີໂມນກໍປລາດໃຈເຫມືອນກັນ ພຣະເຢຊູຊົງກ່າວແກ່ຊີໂມນວ່າ, “ຢ່າຊູ່ຢ້ານ ຕັ້ງແຕ່ນີ້ໄປທ່ານຈະເປັນຜູ້ຫາຄົນ”

11 ເມື່ອໄດ້ນຳເຮືອມາເຖິງຝັ່ງແລ້ວ ເຂົາກໍສລະສິ່ງສາຣະພັດແລ້ວຕາມພຣະອົງໄປ

ຊົງໂຜດຄົນຂີ້ທູດໃຫ້ດີສະອາດ

(ມທ 8:1-4; ມຣກ 1:40-45)

12 ເມື່ອພຣະເຢຊູຊົງຢູ່ໃນເມືອງນຶ່ງ ເບິ່ງແມ໋, ມີຄົນຜູ້ນຶ່ງເປັນຂີ້ທູດເຕັມຕົວ ເມື່ອຄົນນັ້ນໄດ້ເຫັນພຣະເຢຊູກໍກົ້ມຊາບລົງອ້ອນວອນທູນພຣະອົງວ່າ, “ນາຍເອີຍ, ຖ້າທ່ານພໍໃຈກໍອາດຈະເຣັດໃຫ້ຂ້ານ້ອຍດີສະອາດໄດ້”

13 ພຣະອົງຈຶ່ງຊົງຢຽດພຣະຫັດອອກຖືກຄົນນັ້ນແລ້ວຊົງກ່າວວ່າ, “ເຮົາພໍໃຈແລ້ວ ຈົ່ງດີສະອາດເສັຽ” ໃນທັນໃດພຍາດຂີ້ທູດກໍຫາຍໄປຈາກຄົນນັ້ນ

14 ພຣະອົງຈຶ່ງຊົງສັ່ງຫ້າມຜູ້ນັ້ນບໍ່ໃຫ້ບອກຜູ້ໃດໂດຍຊົງກ່າວວ່າ, “ຈົ່ງໄປສະແດງຕົວຕໍ່ປະໂຣຫິດແລະຖວາຍເຄື່ອງບູຊາ ຕາມທີ່ໂມເຊໄດ້ສັ່ງໄວ້ເພື່ອເປັນຫລັກຖານຕໍ່ເຂົາວ່າ ເຈົ້າດີສະອາດແລ້ວ”

15 ແຕ່ກິຕິສັບຂອງພຣະອົງແຮ່ງຊ່າລືໄປອີກ ແລະປະຊາຊົນຈໍານວນຫລາຍໄດ້ຊຸມນຸມກັນເພື່ອຟັງພຣະອົງ ແລະເພື່ອຊົງເຣັດໃຫ້ພຍາດຕ່າງໆຂອງເຂົາດີ

16 ແຕ່ພຣະອົງໄດ້ສະເດັດອອກໄປກາງປ່າແລະໄຫວ້ວອນຢູ່

ຊົງໂຜດຄົນເປັ້ຽໃຫ້ດີ

(ມທ 9:2-8; ມຣກ 2:1-12)

17 ຢູ່ມາວັນນຶ່ງເມື່ອພຣະອົງຊົງສັ່ງສອນຢູ່ ມີພວກຟາຣີຊາຍແລະພວກຄຣູບາອາຈາກນັ່ງຢູ່ຫັ້ນດ້ວຍ ຄົນເຫລົ່ານີ້ໄດ້ມາຈາກທຸກໆບ້ານໃນແຂວງຄາລີເລ ແຂວງຢູດາຍ ແລະຈາກກຸງເຢຣູຊາເລັມ ແລະຣິດເດດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກໍສະຖິດຢູ່ກັບພຣະອົງ ເພື່ອພຣະອົງຈະຊົງເຮັດໃຫ້ເຂົາດີພຍາດ

18 ແລະເບິ່ງແມ໋, ມີຜູ້ຫາມຄົນເປັ້ຽຜູ້ນຶ່ງນອນເທິງບ່ອນນອນ ແລະເຂົາພຍາຍາມຈະຫາມຄົນເປັ້ຽນັ້ນເຂົ້າມາວາງຕໍ່ພຣະພັກຂອງພຣະອົງ

19 ເມື່ອເຂົາຫາທາງເຂົ້າບໍ່ໄດ້ເພາະມີຄົນຫລາຍເຂົາຈຶ່ງຂຶ້ນຫລັງຄາເຮືອນ ແລະຢ່ອນຄົນເປັ້ຽກັບທັງບ່ອນນອນລົງມາຕາມປ່ອງດິນຂໍຫວ່າງກາງຫມູ່ຄົນຕໍ່ພຣະພັກພຣະເຢຊູ

20 ເມື່ອພຣະອົງຊົງເຫັນຄວາມເຊື່ອຂອງເຂົາແລ້ວກໍຊົງກ່າວກັບຄົນເປັ້ຽນັ້ນວ່າ, “ຊາຍເອີຍ, ຄວາມຜິດບາບຂອງເຈົ້າໄດ້ຮັບອະພັຍແລ້ວ”

21 ຝ່າຍພວກນັກທັມແລະພວກຟາຣີຊາຍກໍຕັ້ງຕົ້ນຄຶດໃນໃຈວ່າ, “ຜູ້ນີ້ທີ່ເວົ້າຫມິ່ນປມາດພຣະເຈົ້າ ແມ່ນໃຜ ໃຜຈະຍົກຄວາມຜິດບາບໄດ້ເວັ້ນແຕ່ພຣະເຈົ້າເທົ່ານັ້ນ”

22 ແຕ່ເມື່ອພຣະເຢຊູຊົງຊາບຄວາມຄຶດຂອງເຂົາ ພຣະອົງຈຶ່ງຊົງກ່າວວ່າ, “ເຫດສັນໃດທ່ານທັງຫລາຍຈຶ່ງຄຶດພິຈາຣະນາໃນໃຈ

23 ທີ່ຈະວ່າ “ຜິດບາບຂອງເຈົ້າໄດ້ຮັບອະພັຍແລ້ວ” ຫລືຈະວ່າ “ຈົ່ງລຸກຂຶ້ນແລະຍ່າງທຽວໄປ” ອັນໃດຈະງ່າຍກວ່າກັນ

24 ແຕ່ເພື່ອທ່ານທັງຫລາຍຈະໄດ້ຮູ້ວ່າ ບຸດມະນຸດມີສິດອຳນາດໃນໂລກໃຫ້ອະພັຍຄວາມຜິດບາບໄດ້” (ພຣະອົງຊົງກ່າວແກ່ຄົນເປັ້ຽວ່າ) “ເຮົາສັ່ງເຈົ້າວ່າ ຈົ່ງລຸກຂຶ້ນຍົກເອົາບ່ອນນອນຂອງເຈົ້າໄປບ້ານເສັຽ”

25 ໃນທັນໃດນັ້ນຄົນເປັ້ຽໄດ້ລຸກຂຶ້ນຕໍ່ຫນ້າຄົນທັງປວງ ຍົກເອົາບ່ອນນອນຊຶ່ງຕົນໄດ້ນອນນັ້ນກັບໄປບ້ານ ໂດຍຮ້ອງສັຣເສີນພຣະເຈົ້າ

26 ແລະຄົນທັງປວງກໍອັດສະຈັນໃຈຫລາຍ ແລະພາກັນສັຣເສີນພຣະເຈົ້າ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຢ້ານຈຶ່ງເວົ້າກັນວ່າ, “ວັນນີ້ພວກເຮົາໄດ້ເຫັນສິ່ງທີ່ເຫລືອເຊື່ອ”

ຊົງເອີ້ນເອົາເລວີ

(ມທ 9:9-13; ມຣກ 2:13-17)

27 ພາຍຫລັງເຫດການເຫລົ່ານັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ສະເດັດອອກໄປ ແລະຊົງເຫັນຄົນເກັບພາສີຜູ້ນຶ່ງຊື່ ເລວີນັ່ງຢູ່ດ່ານພາສີ ພຣະອົງຈຶ່ງຊົງບອກທ່ານວ່າ, “ຈົ່ງຕາມເຮົາມາ”

28 ແລ້ວເລວີກໍສລະຖິ້ມຫມົດທຸກສິ່ງ ລຸກຂຶ້ນຕາມພຣະອົງໄປ

29 ເລວີໄດ້ຈັດໃຫ້ມີງານກິນລ້ຽງອັນໃຫຍ່ຂຶ້ນໃນເຮືອນຂອງຕົນ ເພື່ອເປັນກຽດແກ່ພຣະອົງ ມີຫລາຍຄົນຄືຄົນເກັບພາສີແລະຄົນອື່ນໆໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມນຳ

30 ຝ່າຍພວກຟາຣີຊາຍແລະພວກນັກທັມຂອງຝ່າຍເຂົາໄດ້ຈົ່ມຕິຕຽນພວກສິດຂອງພຣະອົງວ່າ, “ເປັນຫຍັງພວກເຈົ້າຈຶ່ງກິນແລະດື່ມດ້ວຍກັນກັບພວກເກັບພາສີແລະພວກນອກສິນທັມ”

31 ພຣະເຢຊູຊົງຕອບເຂົາວ່າ, “ຄົນປົກກະຕິບໍ່ຕ້ອງການຫມໍຢາ ແຕ່ຄົນເຈັບຕ້ອງການຫມໍ

32 ເຮົາບໍ່ໄດ້ມາເພື່ອຈະເອີ້ນຄົນສິນທັມ ແຕ່ມາເອີ້ນເອົາຄົນນອກສິນທັມໃຫ້ຖິ້ມໃຈເກົ່າເອົາໃຈໃຫມ່”

ບັນຫາເຣື່ອງສິນອົດອາຫານ

(ມທ 9:14-17; ມຣກ 2:18-22)

33 ເຂົາໄດ້ທູນພຣະອົງວ່າ, “ພວກສິດຂອງໂຢຮັນຖືສິນອົດອາຫານຢູ່ເລື້ອຍ ແລະທຳພິທີອ້ອນວອນ ແລະສິດຂອງພວກຟາຣີຊາຍກໍເຮັດເຫມືອນກັນ ແຕ່ສິດຂອງທ່ານກິນແລະດື່ມ”

34 ຝ່າຍພຣະເຢຊູຊົງຕອບເຂົາວ່າ, “ທ່ານຈະໃຫ້ສະຫາຍຂອງເຈົ້າບ່າວອົດອາຫານ ເມື່ອເຈົ້າບ່າວຍັງຢູ່ກັບເຂົາບໍ່ໄດ້ຕີ້

35 ແຕ່ຈະມີວັນນຶ່ງເມື່ອເຈົ້າບ່າວຖືກຍົກຍ້າຍຈາກເຂົາໄປ ເມື່ອນັ້ນແຫລະ, ເຂົາຈະຖືສິນອົດອາຫານ”

36 ພຣະອົງຍັງຊົງກ່າວຄຳອຸປມາຂໍ້ນຶ່ງແກ່ເຂົາວ່າ, “ບໍ່ຫ່ອນມີຜູ້ໃດຈີກເອົາຜ້າຈາກເສື້ອໃຫມ່ມາຕາບເສື້ອເກົ່າ ຖ້າເຮັດດັ່ງນັ້ນເສື້ອໃຫມ່ກໍຂາດເສັຽໄປ ແລະຜ້າທີ່ເອົາມາຈາກເສື້ອໃຫມ່ກໍຈະບໍ່ສົມກັບເສື້ອເກົ່າເຫມືອນກັນ

37 ແລະບໍ່ມີຜູ້ໃດເອົາເຫລົ້າແວງໃຫມ່ມາໃສ່ໄວ້ໃນຖົງຫນັງເກົ່າ ຖ້າເຮັດດັ່ງນັ້ນເຫລົ້າແວງໃຫມ່ຈະເຮັດໃຫ້ຖົງຫນັງນັ້ນຂາດໄປ ເຫລົ້າແວງຈະໄຫລອອກ ແລະຖົງຫນັງກໍຈະເສັຽໄປເຫມືອນກັນ

38 ແຕ່ເຫລົ້າແວງໃຫມ່ຕ້ອງໃສ່ໄວ້ໃນຖົງຫນັງໃຫມ່

39 ແລະບໍ່ມີຜູ້ໃດເມື່ອກິນເຫລົ້າແວງເກົ່າແລ້ວ ຈະຢາກໄດ້ເຫລົ້າແວງໃຫມ່ ເພາະທ່ານຍອມເວົ້າວ່າ “ອັນເກົ່ານັ້ນແຫລະ, ດີ”

6. ບັນຫາເຣື່ອງວັນສະບາໂຕ

(ມທ 12:1-8; ມຣກ 2:23-28)

1 ຢູ່ມາໃນວັນສະຊາໂຕວັນນຶ່ງ ພຣະເຢຊູກຳລັງສະເດັດຜ່ານທົ່ງນາໄປ ສ່ວນພວກສິດຂອງພຣະອົງໄດ້ເດັດເອົາຮວງເຂົ້າມາຍ່ອງກິນ

2 ມີພວກຟາຣີຊາຍບາງຄົນທູນຖາມວ່າ, “ເປັນຫຍັງພວກທ່ານຈຶ່ງຜິດຕໍ່ກົດຂອງວັນສະບາໂຕ”

3 ພຣະເຢຊູຊົງຕອບເຂົາວ່າ, “ພວກທ່ານຍັງບໍ່ໄດ້ອ່ານເຖິງເຣື່ອງທີ່ດາວິດໄດ້ເຮັດຫລື ເມື່ອທ່ານກັບພັກພວກຂອງທ່ານໄດ້ອຶດຢາກ

4 ຄືທ່ານໄດ້ເຂົ້າໄປໃນທີ່ສະຖິດຂອງພຣະເຈົ້າເອົາເຂົ້າຈີ່ທີ່ຕັ້ງຖວາຍຕໍ່ພຣະພັກມາຮັບປະທານ ແລະປັນໃຫ້ພັກພວກຂອງຕົນເຫມືອນກັນ ຊຶ່ງພຣະບັນຍັດຫ້າມບໍ່ໃຫ້ໃຜກິນ ເວັ້ນແຕ່ປະໂຣຫິດເທົ່ານັ້ນ”

5 ແລ້ວພຣະອົງຊົງບອກເຂົາວ່າ, “ບຸດມະນຸດເປັນເຈົ້າຂອງວັນສະບາໂຕເຫມືອນກັນ”

6 ໃນວັນສະບາໂຕອີກວັນນຶ່ງ ພຣະອົງໄດ້ສະເດັດເຂົ້າໄປໃນໂຮງທັມມະເທສນາແລະສັ່ງສອນ ທີ່ນັ້ນມີຄົນຜູ້ນຶ່ງມືເບື້ອງຂວາລີບ

ຊົງໂຜດຄົນມືລີບ

(ມທ 12:9-14; ມຣກ 3:1-6)

7 ຝ່າຍພວກນັກທັມແລະພວກຟາຣີຊາຍຊອມເບິ່ງວ່າ ພຣະອົງຈະຊົງໂຜດໃຫ້ດີໃນວັນສະບາໂຕຫລື ເພື່ອພວກເຂົາຈະຫາເຫດຟ້ອງພຣະອົງໄດ້

8 ແຕ່ພຣະອົງຊົງຊາບຄວາມຄຶດຂອງເຂົາ ຈຶ່ງຊົງບອກຄົນມືລີບນັ້ນວ່າ, “ຈົ່ງລຸກຂຶ້ນມາຢືນຢູ່ຂ້າງຫນ້າສາ” ຄົນນັ້ນກໍລຸກຢືນຂຶ້ນຢູ່

9 ແລ້ວພຣະເຢຊູຊົງກ່າວແກ່າເຂົາວ່າ, “ເຮົາຈະຖາມພວກທ່ານວ່າ ໃນວັນສະບາໂຕຄວນຈະເຮັດດີ ຫລືຄວນຈະເຮັດຊົ່ວ ຈະເອົາຊີວິດໄວ້ ຫລືຈະເຣັດໃຫ້ຊີວິດດັບເສັຽ”

10 ພຣະອົງຈຶ່ງທອດພຣະເນດເບິ່ງອ້ອມເຂົາທຸກຄົນ ແລະຊົງກ່າວແກ່ຄົນມືລີບນັ້ນວ່າ, “ເຈົ້າຈົ່ງຢຽດມືອອກ” ຄົນນັ້ນກໍເຣັດຕາມ ແລະມືຂອງເຂົາກໍດີເປັນປົກກະຕິ