Galatians ພຣະທັມຄາລາເຕັຽ	go back/ກັບຄືນ

ພຣະທັມຄາລາເຕັຽ

1

2

3

4

5

6

ຈົດຫມາຍຂອງໂປໂລ

ທີ່ມີໄປເຖິງຄຣິສຕະຈັກໃນແຂວງ

ຄາລາເຕັຽ

1.

1 ໂປໂລ ຜູ້ເປັນອັຄສາວົກ (ບໍ່ໃຊ່ມະນຸດແຕ່ງຕັ້ງ ຫລືມະນຸດເປັນຕົວແທນແຕ່ງຕັ້ງ ແຕ່ວ່າພຣະເຢຊູຄຣິດ ແລະພຣະບິດາເຈົ້າຜູ້ຊົງບັນດານໃຫ້ພຣະເຢຊູຄືນພຣະຊົນໄດ້ຊົງແຕ່ງຕັ້ງ)

2 ກັບບັນດາພີ່ນ້ອງທີ່ຢູ່ນຳເຮົາເຖິງ ຄຣິສຕະຈັກທັງຫລາຍທີ່ຢູ່ໃນແຂວງຄາລາເຕັຽ

3 ຂໍໃຫ້ພຣະຄຸນແລະສັນຕິສຸກ ຊຶ່ງມາຈາກພຣະບິດາເຈົ້າຂອງເຮົາທັງຫລາຍແລະພຣະເຢຊູຄຣິດເຈົ້າ ຈົ່ງສະຖິດຢູ່ນຳເຈົ້າທັງຫລາຍເທີນ

4 ພຣະເຢຊູຊົງສລະພຣະກາຍຂອງພຣະອົງແທນຄວາມຜິດບາບຂອງເຮົາທັງຫລາຍ ເພື່ອຈະໂຜດໃຫ້ເຮົາພົ້ນຈາກສະໄຫມປັດຈຸບັນອັນຊົ່ວຮ້າຍນີ້ ຕາມນ້ຳພຣະທັຍພຣະເຈົ້ ຄືພຣະບິດາຂອງເຮົາທັງຫລາຍ

5 ຈົ່ງຖວາຍກຽດຕິຍົດແດ່ພຣະອົງນັ້ນສືບໆ ໄປເປັນນິດ ອາແມນ

ບໍ່ມີຂ່າວປະເສີດອື່ນອີກ

6 ເຮົາຮູ້ສຶກປລາດໃຈທີ່ເຈົ້າທັງຫລາຍພາກັນລະຖິ້ມພຣະອົງຢ່າງຮີບດ່ວນ ພຣະອົງຊົງເອີ້ນພວກເຈົ້າມາດ້ວຍພຣະຄຸນຂອງພຣະຄຣິດ ແຕ່ພວກເຈົ້າຕ່າວຄືນໄປຫາຂ່າວປະເສີດອັນແຕກຕ່າງເສັຽ

7 ທີ່ຈິງ, ຂ່າວປະເສີດອັນອື່ນບໍ່ມີ ແຕ່ວ່າມີບາງຄົນໄດ້ເຮັດໃຫ້ພວກເຈົ້າວຸ້ນວາຍ ແລະປາຖນາທີ່ຈະປ່ຽນແປງຂ່າວປະເສີດເຣື່ອງພຣະຄຣິດ

8 ແຕ່ເຖິງແມ່ນວ່າພວກເຮົາຫລືເທວະດາຈາກສວັນກໍດີ ຈະປະກາດຂ່າວປະເສີດໃຫ້ແກ່ເຈົ້າທັງຫລາຍ ນອກຈາກຂ່າວປະເສີດທີ່ເຮົາໄດ້ປະກາດແກ່ພວກເຈົ້າແລ້ວນັ້ນ ກໍໃຫ້ຜູ້ນັ້ນຖືກປ້ອຍດ່າ

9 ເຫມືອນດັ່ງພວກເຮົາໄດ້ບອກໄວ້ກ່ອນແລ້ວ ບັດນີ້ເຮົາບອກອິກວ່າ ຖ້າຜູ້ໃດປະກາດຂ່າວປະເສີດອື່ນແກ່ເຈົ້າທັງຫລາຍຄືອັນທີ່ຂັດກັບຂ່າວປະເສີດທີ່ພວກເຈົ້າໄດ້ຮັບໄວ້ແລ້ວ ກໍໃຫ້ຜູ້ນັ້ນຖືກປ້ອຍດ່າ

10 ບັດນີ້ ເຮົາກຳລັງຊອກຫາເອົາໃຈມະນຸດຫລື ຫລືວ່າຊອກໃຫ້ເປັນທີ່ຊອບພຣະທັຍພຣະເຈົ້າ ເຮົາພຍາຍາມເພື່ອໃຫ້ຖືກໃຈມະນຸດຫລື ຖ້າເຮົາພຍາຍາມເພື່ອໃຫ້ຖືກໃຈມະນຸດແລ້ວ ເຮົາກໍບໍ່ເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະຄຣິດ

ການທີ່ໂປໂລເປັນອັຄສາວົກ

(ກຈກ 9)

11 ພີ່ນ້ອງທັງຫລາຍເອີຍ, ເຮົາຢາກໃຫ້ພວກເຈົ້າຮູ້ວ່າ ຂ່າວປະເສີດທີ່ເຮົາໄດ້ປະກາດແກ່ເຈົ້າທັງຫລາຍນັ້ນ ບໍ່ແມ່ນຂອງມະນຸດ

12 ດ້ວຍວ່າເຮົາບໍ່ໄດ້ຮັບຂ່າວປະເສີດນັ້ນຈາກມະນຸດ ຫລືບໍ່ມີມະນຸດຄົນໃດສອນໃຫ້ເຮົາ ແຕ່ເຮົາໄດ້ຮັບຂ່າວປະເສີດນັ້ນໂດຍພຣະເຢຊູຄຣິດຊົງສະແດງແກ່ເຮົາ

13 ເພາະວ່າເຈົ້າທັງຫລາຍໄດ້ຍິນເຖິງຊີວິດເບື້ອງຫລັງຂອງເຮົາ ເມື່ອເຮົາຍັງຢູ່ໃນລັດທິຢິວນັ້ນ ວ່າເຮົາໄດ້ຂົ່ມເຫັງຄຣິສຕະຈັກຂອງພຣະເຈົ້າຢ່າງຮ້າຍແຮງເຫລືອເກີນ ແລະທຳຮ້າຍຕໍ່ຄຣິສຕະຈັກນັ້ນ

14 ແລະເມື່ອເຮົາໄດ້ຢູ່ໃນລັດທິຢິວນັ້ນ ເຮົາໄດ້ກ້າວຫນ້າເກີນກວ່າເພື່ອນຫລາຍຄົນທີ່ມີອາຍຸຣຸ່ນດຽວ ແລະທີ່ເປັນຊາດດຽວກັນກັບເຮົາ ເພາະເຫດທີ່ເຮົາໄດ້ມີໃຈຮ້ອນຮົນຫລາຍກວ່າເຂົາ ໃນເຣື່ອງຂນົບທັມນຽມທີ່ສືບມາແຕ່ບັນພະບຸຣຸດຂອງເຮົາ

15 ແຕ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງໂຜດເລືອກເຮົາໄວ້ຕັ້ງແຕ່ຢູ່ໃນທ້ອງມານດາ ແລະໄດ້ຊົງໂຜດເອີ້ນເຮົາດ້ວຍພຣະຄຸນມາຮັບໃຊ້ພຣະອົງ ແລະເມື່ອພຣະອົງຊົງຊອບພຣະທັຍ

16 ທີ່ຈະໂຜດສະແດງພຣະບຸດຂອງພຣະອົງໃຫ້ປາກົດແກ່ເຮົາ ເພື່ອໃຫ້ເຮົາໄດ້ປະກາດຂ່າວປະເສີດເຣື່ອງພຣະບຸດນັ້ນໃນຖ້າມກາງພວກຕ່າງຊາດ ເຮົາບໍ່ໄດ້ປຶກສາກັນກັບມະນຸດຄົນໃດ

17 ເຮົາບໍ່ໄດ້ຂຶ້ນເມືອຫາພວກທີ່ເປັນອັຄສາວົກກ່ອນເຮົາໃນກຸງເຢຣູຊາເລັມ ແຕ່ເຮົາໄດ້ອອກໄປຍັງປະເທດອາຣະເບັຽທັນທີ ແລ້ວໄດ້ກັບມາຍັງເມືອງດາມັສກັສອິກ

18 ຫລັງຈາກນັ້ນມາໄດ້ສາມປິ ເຮົາໄດ້ຂຶ້ນເມືອຫາເກຟາທີ່ກຸງເຢຣູຊາເລັມ ແລະໄດ້ພັກຢູ່ກັບທ່ານສິບຫ້າມື້

19 ແຕ່ອັຄສາວົກຄົນອື່ນເຮົາບໍ່ໄດ້ພົບ ເວັ້ນແຕ່ຢາໂກໂບນ້ອງຊາຍຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າເທົ່ານັ້ນ

20 (ໃນເຣື່ອງທີ່ເຮົາຂຽນມາຍັງເຈົ້າທັງຫລາຍນີ້ ເຮົາກໍສາບານຕໍ່ພຣະພັກພຣະເຈົ້າວ່າ ເຮົາບໍ່ໄດ້ເວົ້າຕົວະ)

21 ຫລັງຈາກນັ້ນ ເຮົາໄດ້ໄປໃນເຂດແດນຊີເຣັຽ ແລະກີລີເກັຽ

22 ສ່ວນສະມາຊິກໃນຄຣິສຕະຈັກທັງຫລາຍທີ່ແຂວງຢູດາຍນັ້ນ ຍັງບໍ່ໄດ້ຮູ້ຈັກຫນ້າຂອງເຮົາ

23 ເຂົາພຽງແຕ່ໄດ້ຍີນວ່າ, “ຜູ້ທີ່ແຕ່ກ່ອນເຄີຍໄດ້ກົດຂີ່ຂົ່ມເຫັງພວກເຮົາ ບັດນີ້ ໄດ້ປະກາດຂ່າວປະເສີດເຣື່ອງຄວາມເຊື່ອ ຊຶ່ງແຕ່ກ່ອນຕົນເຄີຍໄດ້ທຳຮ້າຍແລ້ວນັ້ນ”

24 ເຂົາທັງຫລາຍຈຶ່ງຖວາຍພຣະກຽດແກ່ພຣະເຈົ້າເພາະເນື່ອງດ້ວຍເຮົາ

2. ອັຄສາວົກອື່ນໆຮັບຮູ້ໂປໂລ

(ກຈກ 15:1-21)

1 ຫລັງຈາກນັ້ນມາສິບສີ່ປີ ເຮົາກັບບາຣະນາບາໄດ້ຂຶ້ນເມືອຍັງກຸງເຢຣູຊາເລັມອີກ ແລະພາຕີໂຕໄປນຳ

2 ເຮົາໄດ້ຂຶ້ນເມືອຕາມທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງສະແດງແກ່ເຮົາ ແລະເຮົາໄດ້ເລົ່າຂ່າວປະເສີດ ທີ່ເຮົາເຄີຍປະກາດແກ່ພວກຕ່າງຊາດນັ້ນໃຫ້ເຂົາຟັງ (ແຕ່ຍັງໄດ້ເລົ່າໃຫ້ຄົນສຳຄັນຟັງເປັນສ່ວນຕົວ) ເພາະຢ້ານວ່າເຮົາກຳລັງແລ່ນແຂ່ງກັນ ຫລືວ່າໄດ້ແລ່ນແຂ່ງແລ້ວໂດຍບໍ່ມີປໂຍດ

3 ແຕ່ສ່ວນຕີໂຕຜູ້ຢູ່ກັບເຮົານັ້ນ ເຖິງແມ່ນວ່າເປັນຄົນຕ່າງຊາດກໍຕາມ ເຂົາກໍບໍ່ໄດ້ບັງຄັບໃຫ້ຮັບພິທີຕັດ

4 ແຕ່ມີພີ່ນ້ອງທີ່ແປກປອມໄດ້ລັກລອບເຂົ້າມາ ເພື່ອສອດແນມເບິ່ງເສຣິພາບຂອງພວກເຮົາ ທີ່ມີຢູ່ເພາະພຣະເຢຊູຄຣິດ ພວກເຂົາຫວັງຈະບັງຄັບພວກເຮົາໃຫ້ກັບໄປເປັນຂ້ອຍຂ້າອີກ

5 ແຕ່ພວກເຮົາບໍ່ໄດ້ອ່ອນຍອມຕໍ່ເຂົາແມ່ນແຕ່ນາທີດຽວ ເພື່ອຈະໄດ້ຮັກສາຄວາມສັດຈິງຂອງຂ່າວປະເສີດນັ້ນໄວ້ສຳລັບເຈົ້າທັງຫລາຍ

6 ສ່ວນຄົນເຫລົ່ານັ້ນທີ່ເຂົາຖືວ່າເປັນຄົນສຳຄັນ (ເຂົາຈະເຄີຍເປັນຄົນຢ່າງໃດມາກ່ອນແລ້ວກໍຕາມ ກໍບໍ່ສຳຄັນຢ່າງໃດສຳລັບເຮົາ ພຣະເຈົ້າບໍ່ຊົງເຫັນແກ່ຫນ້າຄົນໃດ) ຄົນເຫລົ່ານັ້ນທີ່ເຂົາຖືວ່າເປັນຄົນສຳຄັນ ກໍບໍ່ໄດ້ເພີ້ມເຕີມສິ່ງໃດແກ່ເຮົາ

7 ແຕ່ກົງກັນຂ້າມ, ເມື່ອເຂົາເຫັນວ່າພຣະເຈົ້າຊົງມອບໃຫ້ເຮົາປະກາດເຣື່ອງຂ່າວປະເສີດແກ່ຄົນທີ່ບໍ່ຖືພິທີຕັດ ເຫມືອນດັ່ງພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງມອບໃຫ້ເປໂຕປະກາດຂ່າວປະເສີດແກ່ຄົນທີ່ຖືພິທີຕັດ

8 (ເພາະວ່າພຣະອົງຜູ້ໄດ້ຊົງບັນດົນໃຈເປໂຕໃຫ້ເປັນຜູ້ໃຊ້ໄປຫາພວກຄົນທີ່ຖືພິທີຕັດ ກໍໄດ້ຊົງບັນດົນໃຈຂອງເຮົາໃຫ້ໄປຫາພວກຕ່າງຊາດເຫມືອນກັນ)

9 ເມື່ອຢາໂກໂບກັບເກຟາ ແລະໂຢຮັນຜູ້ທີ່ເຂົາຖືວ່າເປັນຫລັກ ໄດ້ສັງເກດເຫັນພຣະຄຸນທີ່ໄດ້ຊົງປະທານແກ່ເຮົາ ທ່ານທັງສາມກໍໄດ້ຍື່ນມືຂວາໃຫ້ເຮົາກັບບາຣານາບາຈັບ ເພື່ອສະແດງວ່າເຮົາເປັນເພື່ອນຮ່ວມງານກັນ ເພື່ອໃຫ້ພວກເຮົາໄປຫາພວກຕ່າງຊາດ ແລະທ່ານເຫລົ່ານັ້ນຈະໄປຫາພວກທີ່ຖືພິທີຕັດ

10 ແຕ່ທ່ານເຫລົ່ານັ້ນຂໍພຽງບໍ່ໃຫ້ເຮົາລືມຄິດເຖິງຄົນຍາກຈົນ ຊຶ່ງເປັນສິ່ງທີ່ເຮົາເອົາໃຈໃສ່ທີ່ຈະເຮັດຢູ່ແລ້ວ

ໂປໂລຕໍ່ວ່າເປໂຕທີ່ອັນຕີໂອເຂັຽ

11 ແຕ່ເມື່ອເກຟາມາເຖິງເມືອງອັນຕີໂອເຂັຽແລ້ວ ເຮົາໄດ້ຄັດຄ້ານທ່ານຕໍ່ຫນ້າ ເພາະທ່ານມີການຜິດພາດແທ້

12 ດ້ວຍວ່າກ່ອນທີ່ຄົນຂອງຢາໂກໂບມາເຖິງນັ້ນ ເກຟາກໍໄດ້ກິນຢູ່ກັບພວກຕ່າງຊາດ ແຕ່ພໍເມື່ອຄົນພວກນັ້ນໄດ້ມາເຖິງແລ້ວ ທ່ານກໍໄດ້ຖອຍຕົວອອກໄປຢູ່ຕ່າງຫາກ ເພາະຢ້ານພວກທີ່ຖືພິທີຕັດ

13 ແລະພວກຢິວຄົນອື່ນໆກໍໄດ້ເຂົ້າສ່ວນໃນການບໍ່ສັດຊື່ຂອງເກຟາ ເຖິງແມ່ນບາຣະນາບາກໍໄດ້ຖືກດຶງໄປຕາມຄວາມບໍ່ຈິງໃຈຂອງຄົນເຫລົ່ານັ້ນ

14 ແຕ່ເມື່ອເຮົາເຫັນວ່າເຂົາບໍ່ໄດ້ດຳເນີນໄປຕາມຄວາມຈິງຂອງຂ່າວປະເສີດນັ້ນ ເຮົາຈຶ່ງເວົ້າໃສ່ ເກຟາຕໍ່ຫນ້າຄົນທັງປວງວ່າ, “ຖ້າທ່ານຜູ້ເປັນຊາດຢິວ ຍອມເຮັດໄປເຫມືອນຄົນຕ່າງຊາດແລະບໍ່ເຮັດຄືຄົນຢິວ ເປັນຫຍັງທ່ານຈຶ່ງບັງຄັບຄົນຕ່າງຊາດໃຫ້ເຮັດຕາມຮີດຄອງຢິວນັ້ນ”

ພວກຢິວກັບພວກຕ່າງຊາດຕ້ອງພົ້ນ

ໂດຍທາງຄວາມເຊື່ອຢ່າງດຽວກັນ

15 ຝ່າຍພວກເຮົາມີສັນຊາດເປັນຄົນຢິວ ບໍ່ໃຊ່ຄົນນອກຊາດທີ່ມີບາບ

16 ແຕ່ພວກເຮົາກໍຍັງຮູ້ຢູ່ວ່າ ບໍ່ມີຜູ້ໃດຖືກຊົງຖືວ່າຊອບທັມໂດຍການປະຕິບັດຕາມພຣະບັນຍັດ ແຕ່ໂດຍທາງຄວາມເຊື່ອໃນພຣະເຢຊູຄຣິດເທົ່ານັ້ນ ເຖິງແມ່ນພວກເຮົາກໍຍັງເຊື່ອໄວ້ໃຈໃນພຣະຄຣິດຄືພຣະເຢຊູ ເພື່ອຈະໄດ້ຊົງຖືວ່າເປັນຄົນຊອບທັມໂດຍທາງຄວາມເຊື່ອໃນພຣະຄຣິດ ບໍ່ໃຊ່ໂດຍການປະຕິບັດຕາມພຣະບັນຍັດ ເພາະວ່າໂດຍການປະຕິບັດຕາມພຣະບັນຍັດນັ້ນ “ບໍ່ມີມະນຸດຄົນໃດຈະຊົງຖືວ່າເປັນຄົນຊອບທັມໄດ້”

17 ແຕ່ຖ້າພວກເຮົາພຍາຍາມເພື່ອຈະໄດ້ຊົງຖືວ່າເປັນຄົນຊອບທັມໂດຍພຣະເຢຊູຄຣິດ ພວກເຮົາເອງກໍຍັງປາກົດເປັນຄົນບາບຢູ່ ສັນນັ້ນພຣະຄຣິດຈະຊົງເປັນຜູ້ສົ່ງເສີມຄວາມບາບຫລືບໍ່ເປັນຢ່າງນັ້ນດອກ

18 ເພາະວ່າຖ້າເຮົາກໍ່ສິ່ງທີ່ເຮົາທຳລາຍລົງແລ້ວນັ້ນຂຶ້ນອີກ ເຮົາກໍສະແດງຕົວເອົງວ່າເປັນຜູ້ລ່ວງລະເມີດ

19 ເຫດວ່າໂດຍທາງພຣະບັນຍັດນັ້ນເຮົາໄດ້ຕາຍຈາກພຣະບັນຍັດແລ້ວ ເພື່ອເຮົາຈະໄດ້ມີຊີວິດຢູ່ສຳລັບພຣະເຈົ້າ ເຮົາໄດ້ຖືກຄຶງໄວ້ກັບພຣະຄຣິດແລ້ວ

20 ເຮົາຈຶ່ງບໍ່ມີຊີວິດຢູ່ ແຕ່ແມ່ນພຣະຄຣິດເປັນຜູ້ຊົງມີຊີວິດຢູ່ໃນເຮົາ ຊີວິດທີ່ເຮົາມີຢູ່ໃນຮ່າງກາຍເວລານີ້ນັ້ນ ເຮົາກໍມີຢູ່ໂດຍທາງຄວາມເຊື່ອໃນພຣະບຸດຂອງພຣະອົງເຈົ້າ ຜູ້ຊົງຮັກເຮົາແລະຊົງສລະພຣະອົງເອງແທນເຮົາ

21 ເຮົາບໍ່ໄດ້ເຮັດໃຫ້ພຣະຄຸນຂອງພຣະເຈົ້າເປັນໂມຄະ ເພາະວ່າຖ້າຄວາມຊອບທັມໄດ້ມາໂດຍທາງພຣະບັນຍັດແລ້ວ ພຣະຄຣິດກໍຊົງສິ້ນພຣະຊົນໂດຍບໍ່ມີປໂຍດ

3. ພຣະບັນຍັດ ຫລື ຄວາມເຊື່ອ

(ຣມ 4:1-25)

1 ໂອ ຊາວຄາລາເຕັຽຜູ້ບໍ່ມີຄວາມຄຶດເອີຍ ໃຜໄດ້ສະກົດດວງຈິດຂອງເຈົ້າທັງຫລາຍໃຫ້ຫລົງເຊື່ອໄປ ການທີ່ພຣະເຢຊູຊົງຖືກຄຶງໄວ້ນັ້ນ ກໍໄດ້ສະແດງຕໍ່ຕາຂອງພວກເຈົ້າຢ່າງຄັກແນ່ແລ້ວ

2 ເຮົາຢາກຮູ້ຂໍ້ດຽວຈາກພວກເຈົ້າວ່າ ເຈົ້າທັງຫລາຍໄດ້ຮັບພຣະວິນຍານນັ້ນໂດຍການປະຕິບັດຕາມພຣະບັນຍັດຫລື ຫລືວ່າໄດ້ຮັບໂດຍການເຊື່ອຟັງຂໍ້ຄວາມທີ່ໄດ້ຍິນນັ້ນ

3 ເຈົ້າທັງຫລາຍຍັງໂງ່ເຖິງພຽງນັ້ນຫລື ພວກເຈົ້າໄດ້ຕັ້ງຕົ້ນໂດຍທາງພຣະວິນຍານແລ້ວ ບັດນີ້ ພວກເຈົ້າຈະສຳເຣັດລົງໂດຍທາງທັມມະດາມະນຸດຫລື

4 ການທີ່ເຈົ້າທັງຫລາຍໄດ້ອົດທົນມາຫລາຍແລ້ວນັ້ນເປັນການເສັຽປໂຍດຫລື ຖ້າເປັນເສັຽປໂຍດແທ້

5 ພຣະອົງຜູ້ຊົງປະທານພຣະວິນຍານແກ່ເຈົ້າທັງຫລາຍ ແລະຊົງສະແດງອີດທິຣິດຖ້າມກາງພວກເຈົ້າ ຊົງກະທຳການເຫລົ່ານັ້ນເພາະດ້ວຍການປະຕິບັດຕາມພຣະບັນຍັດຫລື ຫລືວ່າເພາະດ້ວຍການເຊື່ອຟັງຂໍ້ຄວາມທີ່ໄດ້ຍິນນັ້ນ

6 ເຫມືອນດັ່ງອັບຣາຮາມນັ້ນແຫລະ, “ທ່ານໄດ້ເຊື່ອພຣະເຈົ້າ ແລະຄວາມເຊື່ອນັ້ນພຣະເຈົ້າຊົງນັບວ່າເປັນຄວາມຊອບທັມແກ່ທ່ານ”

7 ສັນນັ້ນເຈົ້າທັງຫລາຍຈົ່ງຮູ້ວ່າ ຄົນທີ່ເຊື່ອນັ້ນແຫລະ, ເປັນລູກຂອງອັບຣາຮາມ

8 ແລະພຣະຄັມພີຮູ້ລ່ວງຫນ້າກ່ອນວ່າ ພຣະເຈົ້າຈະຊົງຖືວ່າຄົນຕ່າງຊາດເປັນຄົນຊອບທັມໂດຍທາງຄວາມເຊື່ອ ຈຶ່ງໄດ້ປະກາດເຣື່ອງຂ່າວປະເສີດລ່ວງຫນ້າແກ່ອັບຣາຮາມວ່າ, “ຊົນຊາດທັງຫລາຍຈະໄດ້ຮັບພຣະພອນເພາະເຈົ້າ”

9 ເຫດສັນນັ້ນ ຄົນທີ່ເຊື່ອຈຶ່ງໄດ້ຮັບພຣະພອນດ້ວຍກັນກັບອັບຣາຮາມຜູ້ເຊື່ອນັ້ນ

10 ເພາະວ່າທຸກຄົນທີ່ອາສັຍການປະຕິບັດຕາມພຣະບັນຍັດກໍຢູ່ໃຕ້ຄວາມປ້ອຍດ່າ ເພາະພຣະຄັມພີຂຽນໄວ້ວ່າ, “ທຸກຄົນທີ່ບໍ່ໄດ້ເຮັດຕາມຂໍ້ຄວາມທີ່ຂຽນໄວ້ໃນຫນັງສືພຣະບັນຍັດທຸກຂໍ້ກໍຖືກປ້ອຍດ່າ”

11 ເປັນທີ່ຮູ້ແຈ້ງແລ້ວວ່າ ບໍ່ມີມະນຸດຄົນໃດທີ່ຊົງຖືວ່າເປັນຄົນຊອບທັມຕໍ່ພຣະພັກພຣະເຈົ້າໂດຍປະຕິບັດຕາມພຣະບັນຍັດ ເພາະວ່າ “ຜູ້ທີ່ຊົງຖືວ່າເປັນຄົນຊອບທັມເພາະດ້ວຍຄວາມເຊື່ອ ຜູ້ນັ້ນແຫລະ, ຈະໄດ້ຊີວິດ”

12 ແຕ່ພຣະບັນຍັດນັ້ນບໍ່ໄດ້ອາສັຍຄວາມເຊື່ອ ເພາະ “ຜູ້ທີ່ໄດ້ປະຕິບັດຕາມພຣະບັນຍັດກໍຈະໄດ້ດຳເນີນຊີວິດຢູ່ໂດຍພຣະບັນຍັດນັ້ນ”

13 ພຣະຄຣິດໄດ້ຊົງໄຖ່ພວກເຮົາໃຫ້ພົ້ນຈາກຄວາມປ້ອຍດ່າຂອງພຣະບັນຍັດ ໂດຍການທີ່ພຣະອົງຊົງຍອມຖືກປ້ອຍດ່າແທນພວກເຮົາ (ເພາະພຣະຄັມພີຂຽນໄວ້ວ່າ, “ທຸກຄົນທີ່ຖືກແຂວນໄວ້ທີ່ຕົ້ນໄມ້ກໍຖືກປ້ອຍດ່າແລ້ວ”

14 ເພື່ອພຣະພອນທາງອັບຣາຮາມຈະໄດ້ມາເຖິງຄົນຕ່າງຊາດທັງຫລາຍເພາະພຣະເຢຊູຄຣິດ ເພື່ອພວກເຮົາຈະໄດ້ຮັບພຣະວິນຍານຕາມພຣະສັນຍາໂດຍຄວາມເຊື່ອ

ພຣະບັນຍັດ ແລະ ພຣະສັນຍາ

(ປຖມ 12:1-3)

15 ພີ່ນ້ອງທັງຫລາຍເອີຍ, ເຮົາຂໍຍົກຕົວຢ່າງຈັກເຣື່ອງນຶ່ງມາກ່າວ ເຖິງແມ່ນເປັນຄຳສັນຍາຂອງມະນຸດ ເມື່ອໄດ້ຮັບຮອງກັນແລ້ວ ບໍ່ມີຜູ້ໃດຈະລົ້ມເລີກ ຫລືເພີ້ມເຕີມອິກໄດ້

16 ບັນດາພຣະສັນຍາທີ່ໄດ້ຊົງກ່າວໄວ້ແກ່ອັບຣາຮາມ ແລະແກ່ເຊື້ອສາຍຂອງທ່ານນັ້ນ ບໍ່ໄດ້ຊົງກ່າວວ່າ, “ແລະແກ່ເຊື້ອສາຍທັງຫລາຍ” ເຫມືອນກັບວ່າແກ່ຄົນຫລາຍຄົນ ແຕ່ເຫມືອນກັບວ່າແກ່ຄົນຜູ້ດຽວຄື “ແກ່ເຊື້ອສາຍຂອງທ່ານ” ຊຶ່ງເປັນພຣະຄຣິດ

17 ເຮົາຈຶ່ງເວົ້າຢ່າງນີ້ວ່າ ພຣະບັນຍັດທີ່ມາພາຍຫລັງເຖິງສີ່ຮ້ອຍສາມສິບປີ ຈະທຳລາຍພຣະສັນຍາຊຶ່ງພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງຕັ້ງໄວ້ກ່ອນນັ້ນໃຫ້ເປັນໂມຄະບໍ່ໄດ້

18 ເພາະວ່າຖ້າໄດ້ຮັບມໍຣະດົກໂດຍທາງພຣະບັນຍັດ ກໍບໍ່ໃຊ່ໄດ້ໂດຍທາງພຣະສັນຍາອີກຕໍ່ໄປ ແຕ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງໂຜດປະທານມໍຣະດົກນັ້ນໃຫ້ແກ່ອັບຣາຮາມໂດຍທາງພຣະສັນຍາ

19 ຖ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ, ມີພຣະບັນຍັດໄວ້ເພື່ອຫຍັງ ທີ່ເພີ້ມພຣະບັນຍັດໄວ້ ກໍເພື່ອຄວາມຜິດບາບຈະປາກົດເປັນການລ່ວງລະເມີດ ຈົນກວ່າເຊື້ອສາຍທີ່ໄດ້ຮັບພຣະສັນຍານັ້ນຈະມາເຖິງ ພວກເທວະດາໄດ້ຕັ້ງພຣະບັນຍັດນັ້ນໄວ້ໂດຍມືຂອງຄົນກາງ

20 ເມື່ອມີຝ່າຍດຽວກໍບໍ່ຕ້ອງການຄົນກາງ ແລະພຣະເຈົ້າຊົງເປັນຝ່າຍດຽວນັ້ນ

ຈຸດປະສົງຂອງພຣະບັນຍັດ

21 ຖ້າດັ່ງນັ້ນ, ພຣະບັນຍັດຂັດແຍ້ງກັບພຣະສັນຍາຂອງພຣະເຈົ້າຫລື ບໍ່ແມ່ນຢ່າງນັ້ນດອກ ເພາະວ່າຖ້າຊົງປະທານພຣະບັນຍັດອັນອາດໃຫ້ມີຊິວິດຢູ່ໄດ້ ການຊົງຖືວ່າເປັນຄົນຊອບທັມຄົງຈະໄດ້ມີຢູ່ໂດຍພຣະບັນຍັດນັ້ນແທ້

22 ແຕ່ພຣະຄັມພີໄດ້ຮວບຮວມສິ່ງທັງຫມົດ ໃຫ້ເຂົ້າຢູ່ພາຍໃຕ້ອຳນາດຄວາມຜິດບາບ ເພື່ອວ່າທຸກຄົນທີ່ເຊື່ອຈະໄດ້ຮັບຮອງຂອງປະທານຕາມທີ່ຊົງສັນຍາ

ໄວ້ ຊຶ່ງໄດ້ຊົງໂຜດປະທານໂດຍອາສັຍຄວາມເຊື່ອໃນພຣະເຢຊູຄຣິດເປັນຫລັກ

23 ເມື່ອຄວາມເຊື່ອຍັງບໍ່ທັນມານັ້ນ ພວກເຮົາໄດ້ຕົກຢູ່ໃນຂອບເຂດອຳນາດຂອງພຣະບັນຍັດ ຖືກຄວບຄຸມໄວ້ຈົນເຖິງຄວາມເຊື່ອຈະໄດ້ມາປາກົດ

24 ເພາະສັນນັ້ນ ພຣະບັນຍັດຈຶ່ງປົກຄອງນຳພາພວກເຮົາໄປຈົນເຖິງພຣະຄຣິດສະເດັດມາ ເພື່ອພວກເຮົາຈະໄດ້ຊົງຖືວ່າເປັນຄົນຊອບທັມໂດຍອາສັຍຄວາມເຊື່ອ

25 ແຕ່ບັດນີ້ຄວາມເຊື່ອໄດ້ມາແລ້ວ ເຮົາທັງຫລາຍຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ຢູ່ໃຕ້ບັງຄັບຂອງຜູ້ປົກຄອງນຳພານັ້ນຕໍ່ໄປ

26 ເພາະວ່າເຈົ້າທັງຫລາຍກໍເປັນພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າ ຮ່ວມໃນພຣະເຢຊູຄຣິດໂດຍທາງຄວາມເຊື່ອ

27 ດ້ວຍວ່າຝ່າຍພວກເຈົ້າຄົນໃດທີ່ໄດ້ຮັບບັບຕິສະມາໃນພຣະຄຣິດແລ້ວ ຄົນນັ້ນກໍໄດ້ຫົ່ມຊີວິດພຣະຄຣິດ

28 ຈະບໍ່ເປັນຊາດຢິວຫລືຄົນຕ່າງຊາດ ຈະບໍ່ເປັນຂ້ອຍຂ້າຫລືເປັນອິສຣະ ຈະບໍ່ເປັນຊາຍຫລືຍິງ ເພາະວ່າເຈົ້າທັງປວງເປັນອັນນຶ່ງອັນດຽວກັນໃນພຣະຄຣິດຄືພຣະເຢຊູ

29 ແລະຖ້າເຈົ້າທັງຫລາຍເປັນຂອງພຣະຄຣິດແລ້ວ ເຈົ້າກໍເປັນເຊື້ອສາຍຂອງອັບຣາຮາມ ຄືເປັນຜູ້ຮັບມໍຣະດົກຕາມພຣະສັນຍາ

4.

1 ເຮົາກ່າວດັ່ງນີ້ວ່າ ຕາບໃດເຈົ້າຂອງມໍຣະດົກນັ້ນຍັງເປັນເດັກນ້ອຍຢູ່ ກໍບໍ່ຕ່າງກັບຢ່າງໃດກັບຂ້ອຍຂ້າ ເຖິງແມ່ນວ່າຕົນຈະເປັນເຈົ້າຂອງຊັບທັງປວງກໍຕາມ

2 ແຕ່ກໍຍັງຢູ່ໃຕ້ບັງຄັບຜູ້ປົກຄອງ ແລະຜູ້ດູແລຊັບ ຈົນເຖິງເວລາທີ່ບິດາໄດ້ກຳນົດໄວ້

3 ຝ່າຍພວກເຮົາກໍເຫມືອນກັນ ເມື່ອຍັງເປັນເດັກນ້ອຍຢູ່ ພວກເຮົາກໍເປັນຂ້ອຍຂ້າຢູ່ໃຕ້ອຳນາດສິ່ງສັກສີດທັມມະດາແຫ່ງສາກົນຈັກກະວານ

4 ແຕ່ເມື່ອຄົບກຳນົດແລ້ວ ພຣະເຈົ້າກໍຊົງໃຊ້ພຣະບຸດຂອງພຣະອົງມາ ຊົງປະສູດຈາກຜູ້ຍິງ ແລະຊົງຖືກຳເນິດໃຕ້ພຣະບັນຍັດ

5 ເພື່ອຈະຊົງໄຖ່ເອົາຄົນເຫລົ່ານັ້ນທີ່ຢູ່ໃຕ້ພຣະບັນຍັດ ເພື່ອໃຫ້ພວກເຮົາໄດ້ຖານະເປັນບຸດ

6 ແລະເພາະເຈົ້າທັງຫລາຍເປັນບຸດຂອງພຣະເຈົ້າແລ້ວ ພຣະອົງຈຶ່ງຊົງໃຊ້ພຣະວິນຍານແຫ່ງພຣະບຸດຂອງພຣະອົງ ເຂົ້າມາໃນໃຈຂອງພວກເຮົາແລ້ວຮ້ອງວ່າ “ອັບບາ” ຄື “ພຣະບິດາ”

7 ເຫດສັນນັ້ນ, ເພາະໂດຍພຣະເຈົ້າ ພວກເຈົ້າຈຶ່ງບໍ່ເປັນຂ້ອຍຂ້າຕໍ່ໄປແຕ່ເປັນບຸດ ແລະຖ້າເປັນບຸດແລ້ວ ກໍເປັນເຈົ້າຂອງມໍຣະດົກ

ໂປໂລເປັນຫ່ວງຜູ້ທີ່ເຊື່ອຖື

8 ແຕ່ກ່ອນນີ້, ເມື່ອເຈົ້າທັງຫລາຍຍັງບໍ່ຮູ້ຈັກພຣະເຈົ້າ ພວກເຈົ້າກໍເປັນຂ້ອຍຂ້າຂອງສິ່ງຕ່າງໆຊຶ່ງຕາມທັມມະດາແລ້ວມັນບໍ່ແມ່ນພຣະແທ້

9 ແຕ່ບັດນີ້ ເຈົ້າທັງຫລາຍຮູ້ຈັກພຣະເຈົ້າແລ້ວ (ຫລືຈະເວົ້າໃຫ້ຖືກກວ່າ ກໍວ່າພຣະເຈົ້າຊົງຮູ້ຈັກເຈົ້າທັງຫລາຍແລ້ວ) ດ້ວຍເຫດໃດ ພວກເຈົ້າຈຶ່ງຈະກັບໄປຫາອຳນາດສິ່ງສັກສິດທັມມະດາອັນອ່ອນແອແລະບໍ່ມີປໂຍດ ພວກເຈົ້າຢາກຕົກເປັນຂ້ອຍຂ້າຂອງມັນອີກຫລື

10 ພວກເຈົ້າຖືວັນ ຖືເດືອນ ຖືຣະດູ ແລະປີ

11 ເຮົາວິຕົກນຳເຈົ້າທັງຫລາຍ ຢ້ານວ່າການຫນັກຫນ່ວງທີ່ເຮົາໄດ້ເຮັດສຳລັບເຈົ້ານັ້ນຈະບໍ່ເປັນ

ປໂຍດ

12 ພີ່ນ້ອງທັງຫລາຍເອີຍ, ເຮົາວອນຂໍໃຫ້ພວກເຈົ້າເກີດເປັນເຫມືອນຢ່າງເຮົາ ເພາະເຮົາກໍເຄີຍເປັນຢ່າງພວກເຈົ້າເຫມືອນກັນ ເຈົ້າທັງຫລາຍບໍ່ໄດ້ເຮັດຜິດສິ່ງໃດຕໍ່ເຮົາ

13 ເຈົ້າທັງຫລາຍຮູ້ຢູ່ວ່າຕອນຫົວທີເຮົາໄດ້ປະກາດເຣື່ອງຂ່າວປະເສີດແກ່ພວກເຈົ້າ ກໍເປັນເພາະການເຈັບປ່ວຍທາງຮ່າງກາຍ

14 ເຖິງແມ່ນວ່າສຸຂະພາບຂອງເຮົາຈະເປັນການທົດລອງໃຈເຈົ້າທັງຫລາຍກໍຕາມ ພວກເຈົ້າກໍບໍ່ໄດ້ຫມິ່ນປມາດຫລືເປີດຫນ່າຍເຮົາ ແຕ່ໄດ້ຕ້ອນຮັບເຮົາເຫມືອນກັບເປັນທູດຂອງພຣະເຈົ້າ ຫລືເຫມືອນກັບອົງພຣະເຢຊູຄຣິດ

15 ເຈົ້າທັງຫລາຍລືມຄວາມຍິນດີຂອງພວກເຈົ້າເສັຽແລ້ວຫລື ເພາະເຮົາເປັນພຍານໃຫ້ເຈົ້າທັງຫລາຍວ່າ ຖ້າເຮັດໄດ້ ພວກເຈົ້າກໍຄົງຈະຄວັດຫນ່ວຍຕາຂອງພວກເຈົ້າອອກໃຫ້ເຮົາ

16 ເພາະເຮົາໄດ້ບອກເຈົ້າທັງຫລາຍຕາມຄວາມສັດຊື່ ເຮົາຈຶ່ງກາຍເປັນສັດຕຣູຂອງພວກເຈົ້າຫລື

17 ຄົນເຫລົ່ານັ້ນເຮັດເອົາອົກເອົາໃຈພວກເຈົ້າ ບໍ່ໃຊ່ດ້ວຍຄວາມຫວັງດີ ແຕ່ທີ່ຈິງ, ເຂົາຢາກຈະກີດກັນພວກເຈົ້າ ເພື່ອເຈົ້າທັງຫລາຍຈະໄດ້ເອົາອົກເອົາໃຈເຂົາ

18 ການເອົາອົກເອົາໃຈດ້ວຍຄວາມຫວັງດີກໍເປັນການດີຢູ່ທຸກເວລາ ແລະບໍ່ໃຊ່ແຕ່ເມື່ອເວລາເຮົາຢູ່ນຳພວກເຈົ້າເທົ່ານັ້ນ

19 ລູກນ້ອຍຂອງເຮົາເອີຍ, ເຮົາຕ້ອງເຈັບປວດເພາະພວກເຈົ້າອີກເຫມືອນແມ່ເຈັບປວດເມື່ອເກີດລູກ ຈົນກວ່າພຣະຄຣິດຈະໄດ້ຊົງກໍ່ກຳເນິດຂຶ້ນພາຍໃນພວກເຈົ້າ

20 ເຮົາປາຖນາຢູ່ກັບພວກເຈົ້າດຽວນີ້ ແລະຢາກປ່ຽນສຽງປາກຂອງເຮົາ ເພາະເຮົາຕົກສລັງກັງວົນໃນພວກເຈົ້າ

ຄຳປຽບເຣື່ອງນາງຮາກາແລະນາງຊາຣາ

(ປຖມ 21:8-21; ອຊຢ 54:1)

21 ເຈົ້າທັງຫລາຍທີ່ຢາກຢູ່ໃຕ້ພຣະບັນຍັດ ພວກເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຍິນພຣະບັນຍັດນັ້ນຫລື ຈົ່ງບອກເຮົາດູ

22 ເພາະມີຄຳຂຽນໄວ້ໃນພຣະຄັມພີວ່າ ອັບຣາຮາມມີລູກຊາຍສອງຄົນ ຄົນນຶ່ງເກີດຈາກຍິງຂ້ອຍຂ້າ ແລະອີກຄົນນຶ່ງເກີດຈາກຍິງບໍ່ເປັນຂ້ອຍຂ້າ

23 ລູກທີ່ເກີດຈາກຍິງຂ້ອຍຂ້ານັ້ນກໍເກີດຕາມທັມມະດາ ແຕ່ສ່ວນລູກທີ່ເກີດຈາກຍິງບໍ່ເປັນຂ້ອຍຂ້ານັ້ນກໍເກີດຕາມພຣະສັນຍາ

24 ຂໍ້ຄວາມນີ້ແມ່ນການປຽບທຽບ ເພາະວ່າຍິງທັງສອງນັ້ນໄດ້ແກ່ຄຳສັນຍາສອງຢ່າງ ຜູ້ນຶ່ງຄືຮາກາ ເກີດລູກທີ່ເປັນຂ້ອຍຂ້າຈຶ່ງໄດ້ຄວາມສັນຍາມາຈາກພູຊີນາອີ

25 ນາງຮາການັ້ນໄດ້ແກ່ພູຊີນາອີໃນປະເເທດອາຣະເບັຽ ກົງກັບກຸງເຢຣູຊາເລັມໃນປັດຈຸບັນ ເພາະກຸງນີ້ກັບພົລເມືອງເປັນຂ້ອຍຂ້າຢູ່

26 ແຕ່ວ່າເຢຣູຊາເລັມທີ່ຢູ່ເບື້ອງເທິງນັ້ນກໍເປັນອິສຣະ ແລະເປັນມານດາຂອງເຮົາທັງຫລາຍ

27 ເພາະມີຄຳຂຽນໄວ້ໃນພຣະຄັມພີວ່າ, “ໂອ ຍິງຫມັນຜູ້ບໍ່ເກີດລູກເອີຍ, ຈົ່ງຊົມຊື່ນຍິນດີເທີນ ຍິງຜູ້ບໍ່ເຈັບທ້ອງເກີດລູກເອີຍ, ຈົ່ງເປັ່ງສຽງໂຮ່ຮ້ອງ ເພາະວ່າລູກຂອງແມ່ຮ້າງກໍຍັງມີຫລາຍກວ່າລູກຂອງຍິງຜູ້ມີຜົວ”

28 ແຕ່ພີ່ນ້ອງທັງຫລາຍເອີຍ, ເຮົາທັງຫລາຍກໍເປັນລູກຂອງພຣະສັນຍາເຫມືອນຢ່າງອີຊາກ

29 ແຕ່ໃນຄາວນັ້ນຜູ້ທີ່ເກີດຕາມທັມມະດາໄດ້ຂົ່ມເຫັງຜູ້ທີ່ເກີດຕາມພຣະວິນຍານສັນໃດ ປັດຈຸບັນນີ້ກໍເຫມືອນກັນສັນນັ້ນ

30 ແຕ່ພຣະຄັມພີວ່າຢ່າງໃດກໍວ່າ, “ຈົ່ງຂັບໄລ່ຍິງຂ້ອຍຂ້າກັບລູກຊາຍຂອງນາງອອກຫນີເສັຽ ເພາະວ່າລູກຂອງຍິງຂ້ອຍຂ້ານັ້ນຈະຮັບມໍຣະດົກຮ່ວມກັບລູກຂອງຍິງທີ່ບໍ່ເປັນຂ້ອຍຂ້ານັ້ນບໍ່ໄດ້”

31 ເຫດສັນນັ້ນ, ພີ່ນ້ອງທັງຫລາຍເອີຍ, ພວກເຮົາບໍ່ເປັນລູກຂອງຍິງຂ້ອຍຂ້າ ແຕ່ເປັນລູກຂອງຍິງທີ່ບໍ່ເປັນຂ້ອຍຂ້າ

5. ຕັ້ງຫມັ້ນຢູ່ໃນເສຣີພາບ

1 ເພື່ອເສຣີພາບນັ້ນແຫລະ, ພຣະຄຣິດຈຶ່ງໄດ້ຊົງໂຜດໃຫ້ເຮົາທັງຫລາຍເປັນອິສຣະ ເຫດສັນນັ້ນ ຈົ່ງຕັ້ງຫມັ້ນຢູ່ ແລະຢ່າຍອມເຂົ້າທຽມແອກເປັນຂ້ອຍຂ້າອີກ

2 ເບິ່ງແມ ເຮົາ, ຄືໂປໂລ ຂໍບອກເຈົ້າທັງຫລາຍວ່າຖ້າພວກເຈົ້າຮັບພິທີຕັດ ພຣະຄຣິດກໍຈະບໍ່ເປັນປໂຍດອັນໃດແກ່ພວກເຈົ້າ

3 ເຮົາເປັນພຍານແກ່ທຸກຄົນທີ່ຮັບພິທີຕັດນັ້ນອີກວ່າ ເຂົາຖືກຜູກມັດໃຫ້ປະຕິບັດຕາມພຣະບັນຍັດທັງຫມົດ

4 ເຈົ້າທັງຫລາຍທີ່ປາຖນາຈະໄດ້ຊົງຖືວ່າເປັນຄົນຊອບທັມໂດຍພຣະບັນຍັດ ກໍໄດ້ຖືກຕັດຂາດເສັຽຈາກພຣະຄຣິດ ແລະໄດ້ຫລຸດຕົກຈາກພຣະຄຸນແລ້ວ

5 ເພາະວ່າຝ່າຍພວກເຮົາ, ເຮົາຫວັງວ່າພຣະເຈົ້າຈະຊົງບັນດານໃຫ້ເຮົາເປັນຄົນຊອບທັມ ເຮົາຈຶ່ງລໍຄອຍການນັ້ນໂດຍພຣະວິນຍານແລະຄວາມເຊື່ອ

6 ເພາະວ່າໃນພຣະຄຣິດເຢຊູ ການທີ່ຮັບພິທີຕັດຫລືບໍ່ຮັບກໍບໍ່ເກີດປໂຍດອັນໃດ ແຕ່ຄວາມເຊື່ອຊຶ່ງສະແດງອອກເປັນຜົນໂດຍທາງຄວາມຮັກເທົ່ານັ້ນສຳຄັນ

7 ເຈົ້າທັງຫລາຍກຳລັງແລ່ນແຂ່ງດີຢູ່ແລ້ວ ແມ່ນໃຜໄດ້ຂັດຂວາງພວກເຈົ້າບໍ່ໃຫ້ເຊື່ອຟັງຄວາມຈິງ

8 ການຊັກຊວນຢ່າງນັ້ນບໍ່ໄດ້ມາຈາກພຣະອົງຜູ້ຊົງເອີ້ນເຈົ້າທັງຫລາຍ

9 ເຊື້ອແປ້ງເລັກຫນ້ອຍກໍເຮັດໃຫ້ແປ້ງນວດທັງກ້ອນພຸຂື້ນ

10 ເຮົາໄວ້ໃຈໃນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າວ່າ ເຈົ້າທັງຫລາຍຈະບໍ່ມີຄວາມຄິດຢ່າງອື່ນ ແຕ່ຝ່າຍຜູ້ທີ່ມາກໍ່ກວນພວກເຈົ້ານັ້ນ ຈະເປັນຜູ້ໃດກໍຕາມເຂົາຄົງຈະໄດ້ຮັບໂທດ

11 ພີ່ນ້ອງທັງຫລາຍເອີຍ, ຖ້າເຮົາຍັງປະກາດໃຫ້ຮັບພິທີຕັດ ເປັນດ້ວຍເຫດໃດເຮົາຈຶ່ງຍັງຖືກຂົ່ມເຫັງຢູ່ ຖ້າດັ່ງນັ້ນການສະດຸດໃຈຍ້ອນໄມ້ກາງແຂນກໍຖືກຍົກເລີກເສັຽແລ້ວ

12 ສ່ວນຄົນເຫລົ່ານັ້ນທີ່ກໍ່ກວນຄວາມວຸ້ນວາຍຕໍ່ພວກເຈົ້າ ໃຫ້ເຂົາຕອນຕົວເອງເສັຽ

13 ພວກພີ່ນ້ອງເອີຍ, ທີ່ຊົງເອີ້ນເຈົ້າທັງຫລາຍກໍເພື່ອໃຫ້ມີເສຣິພາບ ແລະຢ່າເອົາເສຣີພາບນັ້ນເປັນຊ່ອງທາງປ່ອຍຕົວໄປຕາມທັມມະດາໂລກ ແຕ່ຈົ່ງຮັບໃຊ້ຊຶ່ງກັນແລະກັນດ້ວຍຄວາມຮັກເທີນ

14 ເພາະວ່າພຣະບັນຍັດທັງສິ້ນກໍຮວບຮວມເຂົ້າໃນຂໍ້ດຽວຄື “ຈົ່ງຮັກເພື່ອນບ້ານເຫມືອນຮັກຕົນເອງ”

15 ແຕ່ວ່າຖ້າເຈົ້າທັງຫລາຍກັດກັນແລະກິນເນື້ອກັນ ຈົ່ງລະວັງ ຢ້ານວ່າຈະພາກັນຈິບຫາຍໄປ

ຜົນຂອງພຣະວິນຍານແລະການງານຂອງມະນຸດທັມມະດາ

16 ແຕ່ເຮົາຂໍບອກວ່າ ຈົ່ງຍອມໃຫ້ພຣະວິນຍານເປັນຜູ້ຊົງນຳພາ ແລະເຈົ້າທັງຫລາຍຈະບໍ່ໄດ້ເຮັດຕາມຕັນຫາຂອງມະນຸດ

17 ເພາະວ່າມະນຸດທັມມະດາມີຕັນຫາຕໍ່ສູ້ກັບພຣະວິນຍານ ແລະພຣະວິນຍານກໍຕໍ່ສູ້ກັບມະນຸດ ເພາະທັງສອງຝ່າຍເປັນສັດຕຣູກັນ ດັ່ງນັ້ນສິ່ງທີ່ເຈົ້າທັງຫລາຍຢາກເຮັດ ພວກເຈົ້າຈຶ່ງເຮັດບໍ່ໄດ້

18 ແຕ່ຖ້າພຣະວິນຍານຊົງນຳພາເຈົ້າທັງຫລາຍໄປ ພວກເຈົ້າກໍບໍ່ຢູ່ໃຕ້ພຣະບັນຍັດ

19 ແຕ່ການງານຂອງມະນຸດທັມມະດານັ້ນກໍປາກົດແຈ້ງແລ້ວ ຄືການຫລິ້ນຊູ້ ການບໍ່ສະອາດ ການໂລພະຕັນຫາ

20 ການໄຫວ້ພຣະທຽມ ການເຊື່ອເວດມົນຄາຖາ ການເປັນສັດຕຣູກັນ ການວິວາດຜິດຖຽງກັນ ການເຫິງສາກັນ ການຄຽດແຄ້ນກັນ ການໃຝ່ສູງຕໍ່ກັນ ການແຕກແຍກກັນ ການຖືພັກຖືພວກ

21 ການອິດສາກັນ ການເສບສຸຣາຢາເມົາ ການກິນລ້ຽງຢ່າງຊົ່ວຊ້າ ແລະການອື່ນໆໃນທຳນອງນີ້ອີກ ເຮົາຂໍເຕືອນເຈົ້າທັງຫລາຍເຫມືອນກັບທີ່ເຮົາໄດ້ເຕືອນພວກເຈົ້າລ່ວງຫນ້າແລ້ວວ່າ ຄົນທີ່ເຄີຍເຮັດການຢ່າງນັ້ນຈະບໍ່ມີສ່ວນໃນຣາຊອານາຈັກຂອງພຣະເຈົ້າ

22 ຝ່າຍຜົນຂອງພຣະວິນຍານນັ້ນ ຄືຄວາມຮັກ ຄວາມຍິນດີ ສັນຕິສຸກ ຄວາມອົດກັ້ນໄວ້ນານ ຄວາມປານີ ຄວາມດີ ຄວາມສັດຊື່

23 ຄວາມສຸພາບອ່ອ&