ພຣະທັມກິຈການ
ກິຈການ
ຂອງ
ພວກອັຄສາວົກ
1. ສັນຍາຈະຊົງປະທານພຣະວິນຍານບໍຣິສຸດ
1
ທ່ານເທໂອຟີໂລເອີຍ, ໃນຫນັງສືເຫລັ້ມຕົ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວກ່ຽວກັບສິ່ງທັງປວງທີ່ພຣະເຢຊູໄດ້ຊົງຕັ້ງຕົ້ນກະທຳແລະສັ່ງສອນ
2
ຈົນເຖິງວັນທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງຮັບພຣະອົງຂຶ້ນເມືອ ຄືພາຍຫລັງທີ່ພຣະອົງຊົງສັ່ງໂດຍເດດພຣະວິນຍານບໍຣິສຸດແກ່ພວກອັຄສາວົກທີ່ຊົງເລືອກໄວ້ນັ້ນ
3
ຄັນພຣະອົງຊົງທົນທຸກທໍຣະມານ ແລ້ວໄດ້ຊົງສະແດງພຣະອົງແກ່ຄົນພວກນັ້ນດ້ວຍຫລັກຖານຫລາຍຢ່າງ ພິສູດວ່າພຣະອົງຊົງພຣະຊົນຢູ່ ແລະໄດ້ຊົງປາກົດແກ່ເຂົາລະຫວ່າງສີ່ສິບວັນ ແລະໄດ້ຊົງສົນທະນາກັບເຂົາເຖິງເຣື່ອງຣາຊອານາຈັກຂອງພຣະເຈົ້າ
4
ໃນເວລາທີ່ພຣະອົງຊົງຮ່ວມປະຊຸມຢູ່ກັບເຂົາ ຈຶ່ງຊົງສັ່ງເຂົາບໍ່ໃຫ້ອອກໄປຈາກກຸງເຢຣູຊາເລັມ ແຕ່ໃຫ້ຄອຍຮັບຕາມພຣະສັນຍາຂອງພຣະບິດາ ຄືພຣະອົງໄດ້ຊົງບອກວ່າ, “ຕາມທີ່ທ່ານທັງຫລາຍໄດ້ຍິນຈາກເຮົານັ້ນແຫລະ
5
ເພາະວ່າໂຢຮັນໃຫ້ບັບຕິສະມາດ້ວຍນ້ຳກໍແມ່ນ ແຕ່ຕໍ່ໄປອີກບໍ່ເຫິງທ່ານທັງຫລາຍຈະໄດ້ຮັບບັບຕິສະມາດ້ວຍພຣະວິນຍານບໍຣິສຸດ”
ການສະເດັດສູ່ສວັນ
(ມຣກ 16:19-20; ລກ
24:50-53)
6
ເມື່ອເຂົາໄດ້ປະຊຸມພ້ອມກັນ ເຂົາຈຶ່ງທູນຖາມພຣະອົງວ່າ, “ຂ້າແຕ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ພຣະອົງຈະຊົງຕັ້ງຣາຊອານາຈັກຄືນໃຫມ່ໃຫ້ແກ່ພວກອິສຣາເອນໃນບັດນີ້ຫລື”
7
ພຣະອົງຊົງຕອບເຂົາວ່າ, “ບໍ່ແມ່ນຫນ້າທີ່ຂອງພວກທ່ານທີ່ຈະຮູ້ເວລາຫລືຍາມກຳນົດ ຊຶ່ງພຣະບິດາໄດ້ຊົງຕັ້ງໄວ້ດ້ວຍສິດຂອງພຣະອົງເອງ
8
ແຕ່ທ່ານທັງຫລາຍຈະໄດ້ຣັບພຣະຣາຊທານຣິດເດດ ເມື່ອພຣະວິນຍານບໍຣິສຸດຈະສະເດັດມາເຖິງພວກທ່ານ ແລະພວກທ່ານຈະເປັນພຍານຝ່າຍເຮົາໃນກຸງເຢຣູຊາເລັມ, ຕລອດທົ່ວແຂວງຢູດາຍ, ກັບແຂວງຊາມາເຣັຽ, ແລະຈົນເຖິງທີ່ສຸດປາຍແຜ່ນດິນໂລກ”
9
ເມື່ອພຣະອົງຊົງກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະເຈົ້າຊົງຮັບພຣະອົງຂຶ້ນເມືອ ຂນະທີ່ເຂົາກຳລັງເບິ່ງຢູ່ ແລະມີເມກມາຮັບພຣະອົງໃຫ້ພົ້ນຈາກສາຍຕາຂອງເຂົາ
10 ເມື່ອເຂົາກຳລັງແນມເບິ່ງຟ້າ ຂນະທີ່ພຣະອົງສະເດັດຂຶ້ນເມືອນັ້ນ ເບິ່ງແມ໋, ມີສອງຄົນນຸ່ງເຄື່ອງຂາວມາປາກົດຢືນຢູ່ໃກ້ເຂົາ
11 ສອງຄົນນັ້ນຈຶ່ງກ່າວວ່າ, “ຊາວຄາລີເລເອີຍ, ເປັນຫຍັງພວກທ່ານຈຶ່ງຢືນເບິ່ງທ້ອງຟ້າ ພຣະເຢຊູອົງນີ້ຊຶ່ງຊົງຮັບໄປຈາກພວກທ່ານຂຶ້ນເມືອສວັນແລ້ວ ຈະສະເດັດມາອີກເຫມືອນຢ່າງທີ່ພວກທ່ານໄດ້ເຫັນພຣະອົງຂຶ້ນເມືອຍັງສວັນນັ້ນ”
ເລືອກຄົນນຶ່ງແທນຢູດາອິສະກາຣິອົດ
12 ແລ້ວພວກອັຄສາວົກໄດ້ລົງມາຈາກພູທີ່ຊື່ວ່າເອລາຍອົນ ກັບຄືນໄປຍັງກຸງເຢຣູຊາເລັມ ຊຶ່ງຢູ່ໄກຈາກກັນທໍ່ກັບລະຍະທາງທີ່ກຳນົດໃຫ້ທຽວໃນວັນສະບາໂຕ
13 ເມື່ອເຂົ້າກຸງແລ້ວເຂົາເຫລົ່ານັ້ນຈຶ່ງຂຶ້ນເມືອຍັງຫ້ອງຊັ້ນເທິງທີ່ເຄີຍພັກຢູ່ນັ້ນ ມີເປໂຕ, ໂຢຮັນ, ຢາໂກໂບກັບອັນເດອາ, ຟີລິບກັບໂທມາ, ບາຣະໂທໂລມາຍກັບມັດທາຍ, ຢາໂກໂບລູກຂອງອາລະຟາຍ, ຊີໂມນພັກຊາດນິຍົມ, ແລະຢູດາລູກຂອງຢາໂກໂບ
14 ເຂົາເຫລົ່ານີ້ໄດ້ຮ່ວມໃຈກັນໄຫວ້ວອນດ້ວຍຄວາມຫມັ້ນໃຈ ພ້ອມກັບພວກແມ່ຍິງແລະນາງມາຣິອາມານດາຂອງພຣະເຢຊູ ທັງພວກນ້ອງຊາຍຂອງພຣະອົງ
15 ໃນຄາວນັ້ນເປໂຕໄດ້ຢືນຂຶ້ນຖ້າມກາງພີ່ນ້ອງທັງຫລາຍ ຊຶ່ງປະຊຸມກັນຢູ່ຮ່ວມທັງຫມົດມີປະມານຮ້ອຍຊາວຄົນ ແລະກ່າວວ່າ,
16 “ພີ່ນ້ອງທັງຫລາຍເອີຍ, ຂໍ້ພຣະຄັມພີທີ່ພຣະວິນຍານບໍຣິສຸດຊົງກ່າວລ່ວງຫນ້າໄວ້ໂດຍພຣະໂອດຂອງກະສັດດາວິດ ຈະເປັນຕ້ອງສຳເຣັດ ຄຳນັ້ນທີ່ເວົ້າເຖິງຢູດາຊຶ່ງກາຍເປັນຜູ້ນຳຄົນທັງຫລາຍທີ່ໄປຈັບພຣະເຢຊູ
17 ເພາະຢູດານັ້ນກໍນັບເຂົ້າໃນຈຳນວນພວກເຮົາ ແລະໄດ້ຮັບສ່ວນໃນການງານນີ້ເຫມືອນກັນ
18 ຝ່າຍຜູ້ນີ້ໄດ້ເອົາຄ່າບໍາເຫນັດແຫ່ງການຊົ່ວຂອງຕົນໄປຊື້ດິນຕອນນຶ່ງ ແລະກໍລົ້ມລົງແຕກກາງຕົວຈົນໃສ້ໄຫລອອກທັງຫມົດ
19 ເຫດການນີ້ກໍປາກົດແກ່ຊາວກຸງເຢຣູຊາເລັມທັງຫມົດ ເຂົາຈຶ່ງເອີ້ນດິນຕອນນີ້ຕາມພາສາຂອງເຂົາວ່າຮາເກນດາມາ ຄືດິນເລືອດ
20 ດ້ວຍມີຄຳຂຽນໄວ້ໃນພຣະທັມເພງສັຣເສີນວ່າ, “ທີ່ຢູ່ຂອງມັນໃຫ້ກາຍເປັນບ່ອນຮ້າງເປົ່າ ຢ່າໃຫ້ມີຜູ້ໃດອາໄສຢູ່ໃນທີ່ນັ້ນ” ແລະ “ສ່ວນຫນ້າທີ່ຂອງມັນໃຫ້ຄົນອື່ນຮັບແທນ”
21 ເຫດສັນນັ້ນໃນບັນດາຜູ້ທີ່ເປັນພວກດຽວກັບເຮົາ ຕລອດເວລາທີ່ພຣະອົງເຈົ້າເຢຊູສະເດັດເຂົ້າອອກກັບພວກເຮົາ
22 ຄືຕັ້ງແຕ່ບັບຕິສະມາຂອງໂຢຮັນຈົນເຖິງວັນທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງຮັບພຣະອົງຂຶ້ນເມືອຈາກພວກເຮົາ ຄົນນຶ່ງໃນພວກນີ້ຈະຕ້ອງກາຍເປັນພຍານກັບພວກເຮົາວ່າ ພຣະອົງໄດ້ຊົງຄືນພຣະຊົນແລ້ວ”
23 ແລ້ວເຂົາໄດ້ສເນີຊື່ສອງຄົນ ຄືໂຢເຊບທີ່ເອີ້ນວ່າບາຣະຊາບາ ມີນາມສະກຸນວ່າຢູສະໂຕ ແລະມັດເທັຽ
24 ເຂົາຈຶ່ງພາກັນອ້ອນວອນວ່າ, “ຂ້າແດ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຜູ້ຊົງຢັ່ງຮູ້ຈິດໃຈຂອງຄົນທັງປວງ ຂໍພຣະອົງຊົງຊີ້ບອກວ່າໃນສອງຄົນນີ້ພຣະອົງຊົງເລືອກເອົາຄົນໃດ
25 ເພື່ອເຂົ້າຮັບສ່ວນໃນການປະຕິບັດນີ້ ແລະຮັບຕຳແຫນ່ງເປັນອັຄສາວົກ ຊຶ່ງຢູດາໄດ້ປະຖິ້ມແລ້ວໄປສູ່ບ່ອນຂອງຕົນ”
26 ເຂົາຈຶ່ງໄດ້ຈົກສລາກກັນ ແລະສລາກນີ້ໄດ້ຕົກໃສ່ມັດເທັຽ ມັດເທັຽຈຶ່ງຖືກນັບເຂົ້າໃນພວກອັຄສາວົກສິບເອັດຄົນນັ້ນ
2. ພຣະວິນຍານບໍຣິສຸດສະເດັດມາສະຖິດ
1
ເມື່ອຄົບຮອບວັນເທສການເພັນເຕຄອສ ເຂົາທັງຫມົດໄດ້ພ້ອມກັນຢູ່ໃນບ່ອນດຽວ
2
ໃນທັນໃດນັ້ນເກີດມີສຽງມາຈາກຟ້າສວັນເຫມືອນສຽງລົມພະຍຸກ້າ ກ້ອງສນັ່ນທົ່ວເຮືອນທີ່ເຂົານັ່ງຢູ່ນັ້ນ
3
ມີລີ້ນເປັນຮູບເຫມືອນແປວໄຟໄດ້ປາກົດໃຫ້ເຂົາເຫັນແລະລີ້ນນັ້ນແຕກກະຈາຍອອກໄປຢູ່ເທິງເຂົາທຸກຄົນຜູ້ລະລີ້ນ
4
ເຂົາເຫລົ່ານັ້ນກໍເຕັມໄປດ້ວຍພຣະວິນຍານບໍຣິສຸດ ແລະຕັ້ງຕົ້ນປາກພາສາຕ່າງໆຕາມທີ່ພຣະວິນຍານຊົງໂຜດໃຫ້ເຂົາເວົ້ານັ້ນ
5
ຂນະນັ້ນມີຊາວຢິວທີ່ຢຳເກງພຣະເຈົ້າມາຈາກທຸກປະເທດທົ່ວໃຕ້ຟ້າ ເຂົ້າມາພັກເຊົາຢູ່ໃນກຸງເຢຣູຊາເລັມ
6
ເມື່ອສຽງນັ້ນໄດ້ເກີດຂຶ້ນ ຝູງຄົນຫລວງຫລາຍໄດ້ມາໂຮມກັນ ແລ້ວສງົນສົນເທເພາະຕ່າງຄົນກໍຕ່າງໄດ້ຍິນພວກເຫລົ່ານັ້ນເວົ້າພາສາຂອງໃຜລາວ
7
ຄົນທັງປວງຈຶ່ງປລາດແລະງຶດອັດສະຈັນໃຈເວົ້າກັນວ່າ, “ເບິ່ງແມ໋, ຄົນທັງຫລາຍທີ່ເວົ້າກັນຢູ່ນັ້ນແມ່ນຊາວຄາລີເລທັງຫມົດ ບໍ່ແມ່ນຫລື
8
ເປັນແນວໃດພວກເຮົາທຸກຄົນຈຶ່ງໄດ້ຍິນເຂົາເວົ້າພາສາບ້ານເກີດເມືອງນອນຂອງພວກເຂົາ
9
ຄືຊາວປາເທັຽ ຊາວເມເດັຽ ຊາວເອລາມ ແລະຄົນທີ່ຢູ່ໃນປະເທດເມໂຊໂປຕາເມັຽ
10 ແຂວງຢູດາຍ, ແລະປະເທດກັປປາໂດເກັຽ ໃນແຂວງປົນໂຕ ແລະອາເຊັຽ
11 ທັງຊາດຢິວແລະຄົນທີ່ນັບຖືລັດທິຢິວ ຊາວເກາະກະເຣເຕແລະຊາຍວປະເທດອາຣະເບັຽ ພວກເຮົາໄດ້ຍິນເຂົາກ່າວເຖິງມະຫາຣາຊກິດຂອງພຣະເຈົ້າໃນພາສາຂອງເຮົາເອງ”
12 ເຂົາທັງຫລາຍຈຶ່ງອັດສະຈັນໃຈແລະສງົນສົນເທເວົ້າກັນວ່າ, “ການນີ້ອາດຈະເປັນຢ່າງໃດຫນໍ”
13 ແຕ່ລາງຄົນເວົ້າເຍາະເຍີ້ຍວ່າ, “ຄົນເຫລົ່ານັ້ນເຕັມໄປດ້ວຍເຫລົ້າອະງຸ່ນໃຫມ່”
ຄຳປາສັຍຂອງເປໂຕໃນວັນເພັນຕາຄອສ
(ຢຮ 2:28-32)
14 ແລ້ວເປໂຕໄດ້ຢືນຂຶ້ນກັບອັຄສາວົກສິບເອັດຄົນນັ້ນ ແລະໄດ້ກ່າວຄຳປາສັຍດ້ວຍສຽງດັງໃຫ້ເຂົາຟັງວ່າ, “ທ່ານຊາວຢິວ ແລະບັນດາຄົນທີ່ຢູ່ໃນກຸງເຢຣູຊາເລັມເອີຍ, ຈົ່ງຊາບເຣື່ອງນີ້ແລະຕັ້ງຫູຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງຂ້າພະເຈົ້າ
15 ດ້ວຍວ່າຄົນເຫລົ່ານີ້ບໍ່ໄດ້ເມົາເຫລົ້າເຫມືອນດັ່ງພວກທ່ານຄຶດນັ້ນ ເພາະຍັງເປັນເວລາສາມໂມງເຊົ້າຢູ່
16 ແຕ່ການນີ້ແຫລະ, ແມ່ນຕາມທີ່ໄດ້ຊົງກ່າວດ້ວຍໂຢເອນຜູ້ປະກາດພຣະທັມວ່າ,
17 “ພຣະເຈົ້າຊົງກ່າວວ່າ ໃນຄາວສຸດທ້າຍເຮົາຈະຖອກວິນຍານຂອງເຮົາປະທານລົງໃສ່ມະນຸດທັງປວງ ລູກຊາຍແລະລູກຍິງຂອງພວກທ່ານຈະທຳນວາຍ ຊາຍຫນຸ່ມຂອງພວກທ່ານຈະຝັນເຫັນ
18 ຝ່າຍເຮົາໃນຄາວນັ້ນເຮົາຈະຖອກວິນຍານຂອງເຮົາປະທານລົງໃສ່ຂ້າໃຊ້ຊາຍຍິງຂອງເຮົາ ແລະເຂົາຈະທໍານວາຍ
19 ເຮົາຈະສະແດງການອັສຈັນໃນອາກາດເບື້ອງເທິງ ແລະຫມາຍສຳຄັນທີ່ແຜ່ນດິນໂລກເບື້ອງລຸ່ມ ຄືເລືອດແລະໄຟກັບອາຍຄວັນ
20 ກ່ອນວັນອັນໃຫຍ່ແລະຮຸ່ງເຮືອງຂອງພຣະອົງເຈົ້າຈະມາເຖິງ ດວງອາທິດຈະເກີດມືດມົວ ດວງຈັນຈະກາຍເປັນເລືອດ
21 ແລ້ວກໍຈະເປັນດັ່ງນີ້ ຄືບຸກຄົນໃດທີ່ຮ້ອງອອກພຣະນາມຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກໍຈະລອດພົ້ນ”
22 ຊາວອິສຣາເອນທັງຫລາຍເອີຍ, ຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄຳເຫລົ່ານີ້ ຄືເຢຊູໄທນາຊາເຣັດເປັນຜູ້ທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງຊີ້ແຈງໃຫ້ພວກເຮົາຮູ້ ດ້ວຍການອິດທິຣິດ, ການອັສຈັນ ແລະຫມາຍສຳຄັນຕ່າງໆ ຊຶ່ງພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງກະທຳໃນຖ້າມກາງພວກທ່ານດ້ວຍ ທ່ານຜູ້ນັ້ນ ດັ່ງທີ່ພວກທ່ານຮູ້ຢູ່ແລ້ວ
23 ທ່ານຜູ້ນີ້ໄດ້ຖືກມອບໄວ້ ຕາມທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງກຳນົດຄາດຫມາຍແລະຊົງຮູ້ໄວ້ລ່ວງຫນ້າກ່ອນນັ້ນ ພວກທ່ານໄດ້ໃຫ້ຄົນນອກສາສນາຄຶງພຣະອົງໄວ້ທີ່ໄມ້ກາງແຂນແລະປະຫານຊີວິດເສັຽ
24 ແຕ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງບັນດານໃຫ້ເປັນຄືນມາ ດ້ວຍຊົງປັດພຣະອົງໃຫ້ອອກຈາກຄວາມເຈັບປວດແຫ່ງຄວາມຕາຍ ເພາະຄວາມຕາຍສະກັດຈ່ອງພຣະອົງໄວ້ບໍ່ໄດ້
25 ເພາະກະສັດດາວິດໄດ້ຊົງກ່າວເຖິງພຣະອົງວ່າ, “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ແນມເບິ່ງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຢູ່ສເມີ ເພາະວ່າພຣະອົງປະທັບຢູ່ກ້ຳຂວາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ເພື່ອຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ສະທ້ານຫວັ່ນໄຫວ
26 ເພາະເຫດນີ້ຈິດໃຈຂອງຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງປິຕິຍິນດີ ແລະລີ້ນຂອງຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງຮ້ອງຊົມຊື່ນຍິນດີ ອີກປະການນຶ່ງ ເນື້ອຕົວຂອງຂ້າພະເຈົ້າຈະພັກຜ່ອນຢູ່ໃນຄວາມໄວ້ໃຈ
27 ເພາະພຣະອົງເຈົ້າຈະບໍ່ຊົງປະຖິ້ມ ຈິດວິນຍານຂອງຂ້າພຣະອົງໄວ້ໃນແດນມໍຣະນາ ທັງຈະບໍ່ໃຫ້ຜູ້ບໍຣິສຸດຂອງພຣະອົງເປື່ອຍເນົ່າໄປ
28 ພຣະອົງໄດ້ຊົງໂຜດໃຫ້ຂ້າພຣະອົງຮູ້ທາງແຫ່ງຊີວິດ ພຣະອົງຈະຊົງໂຜດໃຫ້ຂ້າພຣະອົງເຕັມບໍຣິບູນດ້ວຍຄວາມຍິນດີເພາະຢູ່ຕໍ່ພຣະພັກພຣະອົງ”
29 “ພີ່ນ້ອງທັງຫລາຍເອີຍ, ຂ້າພະເຈົ້າມີສິດທີ່ຈະກ່າວຢ່າງເຊື່ອຫມັ້ນ ໃຫ້ທ່ານທັງຫລາຍຟັງເຖິງເຣື່ອງກະສັດດາວິດບັນພະບຸຣຸດຂອງເຮົານັ້ນວ່າ ທ່ານສິ້ນຊີວິດແລະຖືກບັນຈຸໄວ້ແລ້ວ ແລະອຸບໂມງຂອງທ່ານຍັງຢູ່ຖ້າມກາງພວກເຮົາຈົນເຖິງທຸກວັນນີ້
30 ທ່ານເປັນຜູ້ທຳນວາຍ ແລະຊາບວ່າພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງສັນຍາແກ່ທ່ານດ້ວຍຄຳສາບານວ່າ ຈະປະທານຜູ້ນຶ່ງໃນວົງຕະກູນຂອງທ່ານໃຫ້ປະທັບເທິງພຣະທີ່ນັ່ງຂອງທ່ານ
31 ກະສັດດາວິດກໍຊົງລ່ວງຮູ້ເຫດການນີ້ໄວ້ກ່ອນ ຈຶ່ງຊົງກ່າວເຖິງການຄືນພຣະຊົນຂອງອົງພຣະຄຣິດວ່າ, “ພຣະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຊົງປະຖິ້ມທ່ານໄວ້ໃນແດນມໍຣະນາທັງເນື້ອຕົວຂອງທ່ານກໍຈະບໍ່ເປື່ອຍເນົ່າໄປ”
32 ພຣະເຢຊູນີ້ແຫລະ, ທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງບັນດານໃຫ້ຄືນພຣະຊົນແລ້ວ ຝ່າຍຂ້າພະເຈົ້າທັງຫລາຍເປັນພຍານເຖິງເຣື່ອງນີ້
33 ເມື່ອຊົງຖືກຍົກຂຶ້ນຢູ່ທີ່ພຣະຫັດກ້ຳຂວາຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະໄດ້ຊົງຮັບພຣະວິນຍານບໍຣິສຸດຈາກພຣະບິດາຕາມພຣະສັນຍາ ພຣະອົງໄດ້ຊົງຖອກພຣະວິນຍານນັນລົງມາດັ່ງພວກທ່ານໄດ້ເຫັນແລະໄດ້ຍິນແລ້ວນັ້ນ
34 ເຫດວ່າກະສັດດາວິດບໍ່ຂຶ້ນໄປຍັງສວັນ ແລະທ່ານເອງໄດ້ຊົງກ່າວວ່າ, “ພຣະເຈົ້າຊົງກ່າວແດ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງຂ້າພະເຈົ້າວ່າ ຈົ່ງນັ່ງທີ່ຂວາມືຂອງເຮົາ,
35 ຈົນກວ່າເຮົາຈະປາບສັດຕຣູຂອງທ່ານໃຫ້ຢູ່ໃຕ້ຕີນຂອງທ່ານ”
36 ເຫດສັນນັ້ນໃຫ້ຍາດວົງອິສຣາເອນຮູ້ຄັກແນ່ວ່າ ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງຍົກພຣະເຢຊູນີ້ ຊຶ່ງທ່ານທັງຫລາຍໄດ້ຕອກຕິດໄວ້ທີ່ໄມ້ກາງແຂນນັ້ນ ຊົງແຕ່ງຕັ້ງໃຫ້ເປັນທັງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແລະເປັນພຣະຄຣິດ
37 ເມື່ອຄົນທັງຫລາຍໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນແລ້ວກໍຮູ້ສຶກເຈັບຊ້ຳກິນແຫນງໃຈ ຈຶ່ງກ່າວແກ່ເປໂຕແລະອັຄສາວົກວ່າ, “ພີ່ນ້ອງເອີຍ, ພວກເຮົາຈະເຮັດຢ່າງໃດ?”
38 ຝ່າຍເປໂຕຈຶ່ງກ່າວແກ່ເຂົາວ່າ, “ຈົ່ງຖິ້ມໃຈເກົ່າເອົາໃຈໃຫມ່ ແລະຣັບບັບຕິສະມາໃນພຣະນາມຂອງອົງພຣະເຢຊູຄຣິດທຸກຄົນ ເພື່ອການຊົງຍົກບາບໂທດຂອງພວກທ່ານ ແລ້ວພວກທ່ານຈະໄດ້ຮັບຂອງພຣະຣາຊທານ ຄືພຣະວິນຍານບໍຣິສຸດ
39 ດ້ວຍວ່າພຣະສັນຍານັ້ນກໍມີໄວ້ແກ່ທ່ານທັງຫລາຍ, ກັບລູກຫລານຂອງພວກທ່ານ ແລະແກ່ຄົນທັງປວງທີ່ຢູ່ຫ່າງໄກ ຄືແກ່ທູກຄົນທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຮົາຊົງເອີ້ນມາເຝົ້າພຣະອົງນັ້ນ”
40 ແລະເປໂຕໄດ້ກ່າວສັ່ງເຂົາຫລາຍປະການອີກ ແລະເຕືອນສະຕິເຂົາວ່າ, “ຈົ່ງເອົາຕົວລອດພົ້ນຈາກເຊື້ອຊາດອັນຄົດລ້ຽວນີ້ເສັຽ”
41 ຝ່າຍຄົນທັງຫລາຍທີ່ໄດ້ເຊື່ອຮັບຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງເປໂຕກໍໄດ້ຮັບບັບຕິສະມາໃນວັນນັ້ນມີຄົນຕື່ມເຂົ້າເປັນລູກສິດປະມານສາມພັນຄົນ
42 ແລະເຂົາໄດ້ຫມັ້ນຄົງຢູ່ໃນຄຳສອນຂອງພວກອັຄສາວົກ, ໃນການຮ່ວມໃຈກັນ, ໃນການຫັກເຂົ້າຈີ່ ແລະໃນການໄຫວ້ວອນ
ຊີວິດການເປັນຢູ່ຂອງພວກສິດ
43 ທຸກຄົນເກີດມີຄວາມຢ້ານຢຳນັບຖື ສ່ວນພວກອັຄສາວົກກໍໄດ້ເຮັດການອັດສະຈັນແລະຫມາຍສຳຄັນຫລາຍປະການ
44 ບັນດາຜູ້ທີ່ເຊື່ອຖືນັ້ນກໍໄດ້ຢູ່ຮ່ວມກັນ ແລະຊັບສິ່ງຂອງຂອງເຂົາເຫລົ່ານັ້ນເຂົາກໍຖືເປັນຂອງສ່ວນຮວມ
45 ແລະເຂົາໄດ້ຂາຍທີ່ດິນແລະຊັບສິ່ງຂອງ ມາແຈກຢາຍໃຫ້ຄົນທັງປວງຕາມທີ່ທຸກຄົນຕ້ອງການ
46 ເຂົາໄດ້ຫມັ່ນຮ່ວມປະຊຸມໃນບໍຣິເວນພຣະວິຫານທຸກວັນ ແລະຫັກເຂົ້າຈີ່ ຕາມເຮືອນຂອງເຂົາ ຮ່ວມຮັບປະທານອາຫານດ້ວຍຄວາມຊື່ນຊົມຍິນດີແລະໃຈສັດຊື່
47 ທັງໄດ້ສັຣເສີນພຣະເຈົ້າ ແລະພົລເມືອງທັງຫມົດກໍຊອບໃຈນຳ ຝ່າຍອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊົງໂຜດໃຫ້ຄົນທັງຫລາຍຊຶ່ງກຳລັງຈະລອດພົ້ນນັ້ນມາເຂົ້າກັບພວກສິດທຸກໆວັນ
3. ຄົນງ່ອຍຜູ້ນຶ່ງດີພຍາດທີ່ປະຕູງາມ
1
ຝ່າຍເປໂຕກັບໂຢຮັນກຳລັງຂຶ້ນໄປຈະເຂົ້າບໍຣິເວນພຣະວິຫານ ເປັນຍາມອ້ອນວອນຄືເວລາເກົ້າໂມງ
2
ມີຊາຍຄົນນຶ່ງເປັນງ່ອຍຕັ້ງແຕ່ຢູ່ໃນທ້ອງແມ່ ຊຶ່ງເຂົາເຄີຍຫາມມາວາງໄວ້ທຸກວັນທີ່ຮີມປະຕູບໍຣິເວນພຣະວິຫານ ຊຶ່ງມີຊື່ວ່າປະຕູງາມ ເພື່ອໃຫ້ຂໍທານຈາກຄົນທີ່ເຂົ້າໄປໃນບໍຣິເວນພຣະວິຫານນັ້ນ
3
ເມື່ອຄົນນັ້ນເຫັນເປໂຕກັບໂຢຮັນຈະເຂົ້າໄປໃນບໍຣິເວນພຣະວິຫານກໍຂໍທານ
4
ຝ່າຍເປໂຕກັບໂຢຮັນກໍເພ່ງເບິ່ງຄົນນັ້ນບອກວ່າ, “ຈົ່ງເບິ່ງພວກເຮົາ”
5
ແລະຄົນນັ້ນໄດ້ລໍເບິ່ງ ນຶກວ່າຈະໄດ້ຮັບສິ່ງນຶ່ງຈາກທ່ານ
6
ແຕ່ເປໂຕໄດ້ກ່າວວ່າ, “ເງິນແລະຄຳເຮົາບໍ່ມີ ແຕ່ອັນທີ່ເຮົາມີຢູ່ນັ້ນເຮົາຈະໃຫ້ແກ່ເຈົ້າ ຄືໃນພຣະນາມແຫ່ງພຣະເຢຊູໄທນາຊາເຣັດຈົ່ງຍ່າງໄປ”
7
ແລ້ວເປໂຕຈັບມືເບື້ອງຂວາຜູ້ນັ້ນດຶງຂຶ້ນ ໃນທັນໃດນັ້ນຕີນແລະຂໍ່ຕີນຂອງເຂົາກໍມີແຮງມາ
8
ເຂົາໄດ້ໂດດຢືນຂຶ້ນຍ່າງໄປມາ ແລ້ວເຂົ້າໄປໃນບໍຣິເວນພຣະວິຫານພ້ອມກັນກັບທ່ານທັງສອງ ຍ່າງແລະເຕັ້ນພ້ອມສັຣເສີນພຣະເຈົ້າໄປ
9
ພົລເມືອງທັງຫລາຍໄດ້ເຫັນຜູ້ນັ້ນຍ່າງໄປມາສັຣເສີນພຣະເຈົ້າ
10 ຈຶ່ງຮູ້ວ່າເປັນຄົນນັ້ນທີ່ເຄີຍນັ່ງຂໍທານຢູ່ທີ່ປະຕູງາມແຫ່ງບໍຣິເວນພຣະວິຫານ ເຂົາຈຶ່ງພາກັນເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມງຶດງໍ້ອັສຈັນໃຈເພາະເຫດການທີ່ເກີດຂຶ້ນແກ່ຄົນນັ້ນ
ຄຳປາສັຍຂອງເປໂຕທີ່ລະບຽງຂອງໂຊໂລໂມນ
11 ເມື່ອຄົນນັ້ນຍັງຈັບຫນ່ວງເປໂຕແລະໂຢຮັນຢູ່ ພົລເມືອງທັງປວງກໍອັດສະຈັນໃຈ ຈຶ່ງແລ່ນມາຫາເຂົາທີ່ລະບຽງຊຶ່ງມີຊື່ວ່າລະບຽງໂຊໂລໂມນ
12 ເມື່ອເປໂຕໄດ້ເຫັນດັ່ງນັ້ນກໍກ່າວແກ່ພົລເມືອງວ່າ, “ຊາວອິສຣາເອນເອີຍ, ເປັນຫຍັງພວກທ່ານພາກັນປລາດໃຈດ້ວຍເຣື່ອງຂອງຄົນນີ້ ແລະເພ່ງເບິ່ງພວກເຮົາເຫມືອນກັບວ່າ ພວກເຮົາໄດ້ເຮັດໃຫ້ຄົນນີ້ຍ່າງໄດ້ໂດຍອຳນາດຂອງເຮົາເອງ ຫລືດ້ວຍການທີ່ພວກເຮົານັບຖືພຣະເຈົ້າຢ່າງຖືກຕ້ອງ
13 ພຣະເຈົ້າຂອງອັບຣາຮາມ ພຣະເຈົ້າຂອງອີຊາກ ແລະຂອງຢາໂຄບ ຄືພຣະເຈົ້າຂອງບັນພະບຸຣຸດຂອງພວກເຮົາ ໄດ້ຊົງໂຜດປະທານພຣະກຽດແດ່ຜູ້ຣັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງຄື ພຣະເຢຊູ ຊຶ່ງທ່ານທັງຫລາຍໄດ້ທໍຣະຍົດຕໍ່ພຣະອົງແລະໄດ້ປະຕິເສດພຣະອົງ
14 ຊຶ່ງເປັນອົງບໍຣິສຸດແລະຊອບທັມ ແລະໄດ້ຂໍທ່ານປ່ອຍຜູ້ຂ້າຄົນໃຫ້ແກ່ທ່ານທັງຫລາຍ
15 ຈຶ່ງຂ້າພຣະອົງຜູ້ຊົງເປັນເຈົ້າຊີວິດເສັຽ ແຕ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງບັນດານໃຫ້ພຣະອົງເປັນຄືນມາຈາກຕາຍ ຝ່າຍພວກເຮົາເປັນພຍານໃນເຣື່ອງນີ້
16 ໂດຍຄວາມເຊື່ອໃນພຣະນາມຂອງພຣະອົງ ພຣະນາມນັ້ນຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ຄົນນີ້ມີແຮງຂຶ້ນ ຄືຜູ້ຊຶ່ງທ່ານທັງຫລາຍເຫັນ ແລະຮູ້ຈັກນີ້ກໍແມ່ນຄວາມເຊື່ອຊຶ່ງເກີດດ້ວຍພຣະອົງນັ້ນທີ່ໄດ້ເຮັດໃຫ້ຄົນນີ້ດີເປັນປົກກະຕິຕໍ່ຫນ້າທ່ານທັງຫລາຍ
17 “ພີ່ນ້ອງທັງຫລາຍເອີຍ, ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ແລ້ວວ່າ ທ່ານທັງຫລາຍໄດ້ເຮັດໄປຕາມຄວາມບໍ່ຮູ້ ທັງພວກເຈົ້ານາຍຂອງທ່ານກໍເຮັດເຫມືອນກັນ
18 ແຕ່ເຫດເຫລົ່ານັ້ນທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງປະກາດໄວ້ລ່ວງຫນ້າ ໂດຍປາກຂອງພວກຜູ້ທຳນວາຍທັງຫມົດວ່າ ພຣະຄຣິດຂອງພຣະອົງຕ້ອງທົນທຸກທໍຣະມານ ພຣະອົງຈຶ່ງຊົງໃຫ້ສຳເຣັດດັ່ງນີ້
19 ເຫດສັນນັ້ນທ່ານທັງຫລາຍຈົ່ງຖິ້ມໃຈເກົ່າເອົາໃຈໃຫມ່ແລ້ວຫລົບລ່າວຕ່າວຄືນ ເພື່ອພຣະເຈົ້າຈະຊົງລົບລ້າງຄວາມຜິດບາບຂອງພວກທ່ານເສັຽ
20 ເພື່ອເວລາແຫ່ງຄວາມພັກຜ່ອນຢ່ອນໃຈ ຈະໄດ້ມາຈາກພຣະພັກຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ເພື່ອພຣະອົງຈະໄດ້ຊົງໃຊ້ພຣະຄຣິດຊຶ່ງຊົງກຳນົດໄວ້ແລ້ວນັ້ນມາເພື່ອທ່ານທັງຫລາຍ ຄືພຣະເຢຊູ
21 ພຣະອົງນັ້ນຟ້າສວັນຈະຕ້ອງຮັບໄວ້ຈົນເຖິງເວລາເມື່ອສິ່ງສາຣະພັດຈະຕັ້ງຂຶ້ນໃຫມ່ ຕາມທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງກ່າວໄວ້ໂດຍປາກຂອງພວກຜູ້ປະກາດພຣະທັມບໍຣິສຸດຂອງພຣະອົງ ຕັ້ງແຕ່ຄາວບູຮານມາ
22 ສ່ວນໂມເຊໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າ, “ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະເຈົ້າຂອງທ່ານທັງຫລາຍຈະຊົງໃຫ້ຜູ້ປະກາດພຣະທັມຜູ້ນຶ່ງ ເກີດຂຶ້ນຈາກຈຳພວກພີ່ນ້ອງຂອງພວກທ່ານເຫມືອນຢ່າງເຮົາ ພວກທ່ານຈະຕ້ອງເຊື່ອຟັງທຸກສິ່ງທີ່ທ່ານຈະບອກແກ່ພວກທ່ານ
23 ແລ້ວກໍຈະໄດ້ເປັນມາດັ່ງນີ້ວ່າ ທຸກຄົນທີ່ບໍ່ເຊື່ອຟັງຜູ້ປະກາດພຣະທັມຜູ້ນັ້ນ ຄົນນັ້ນຈະຖືກຕັດຂາດໃຫ້ຈິບຫາຍໄປຈາກພົລເມືອງ”
24 ບັນດາຜູ້ປະກາດພຣະທັມທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ ນັບຕັ້ງແຕ່ຊາມູເອນເປັນລຳດັບມາ ກໍໄດ້ປະກາດເຖິງຄາວນີ້ເຫມືອນກັນ
25 ທ່ານທັງຫລາຍເປັນລູກຫລານຂອງຜູ້ປະກາດພຣະທັມ ແລະຂອງພຣະສັນຍາທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງສັນໄວ້ແກ່ບັນພະບຸຣຸດຂອງພວກທ່ານ ຄືໄດ້ຊົງກ່າວກັບອັບຣາຮາມວ່າ “ຄອບຄົວທັງຫມົດທົ່ວແຜ່ນດິນໂລກຈະໄດ້ພອນເພາະເຊື້ອສາຍຂອງເຈົ້າ”
26 ເມື່ອພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງບັນດານໃຫ້ອົງຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງເປັນຄືນມາແລ້ວ ກໍຊົງໃຊ້ພຣະອົງມາຍັງທ່ານທັງຫລາຍກ່ອນ ເພື່ອອວຍພຣະພອນແກ່ພວກທ່ານ ໂດຍໃຫ້ທຸກຄົນກັບຈາກການຊົ່ວຮ້າຍຂອງຕົນ”
4. ເປໂຕແລະໂຢຮັນຕໍ່ຫນ້າສານສູງສຸດ
1
ຂນະທີ່ເປໂຕກັບໂຢຮັນຍັງກ່າວກັບພົລເມືອງ ພວກປະໂຣຫິດ ກັບນາຍທະຫານຮັກສາພຣະວິຫານ ແລະພວກຊາດູກາຍເຂົ້າມາຫາທ່ານທັງສອງ
2
ເຂົາຂັດໃຈໃນການທີ່ທ່ານທັງສອງໄດ້ສັ່ງສອນ ແລະປະກາດແກ່ພົລເມືອງເຖິງເຣື່ອງການຄືນມາຈາກຕາຍ ໂດຍອ້າງວ່າພຣະເຢຊູຄືນພຣະຊົນແລ້ວ
3
ເຂົາຈຶ່ງຈັບທ່ານທັງສອງໄປຂັງໄວ້ໃນຄຸກຈົນເຖິງມື້ຫນ້າ ເພາະເປັນເວລາຄ່ຳແລ້ວ
4
ສ່ວນຄົນທີ່ໄດ້ຍິນຄຳສອນນັ້ນມີຫລາຍຄົນໄດ້ເຊື່ອ ຈຳນວນຜູ້ຊາຍຕື່ມຂຶ້ນຈົນນັບໄດ້ປະມານຫ້າພັນຄົນ
5
ຕົກມື້ຫນ້າມາມີການປະຊຸມກັນຢູ່ກຸງເຢຣູຊາເລັມລະຫວ່າງພວກເຈົ້ານາຍ ພວກເຖົ້າແກ່ ແລະພວກນັກທັມ
6
ທັງອັນນາ ມະຫາປະໂຣຫິດ ແລະກາຢະຟາ ໂຢຮັນ ອາເລັກຊັນໂດກັບຄົນອື່ນໆ ທີ່ເປັນຍາດຂອງມະຫາປະໂຣຫິດນັ້ນ
7
ເພື່ອເຂົາໄດ້ໃຫ້ເປໂຕແລະໂຢຮັນຢືນຢູ່ຖ້າມກາງພວກເຂົາແລ້ວ ຈຶ່ງໂຈດຖາມວ່າ, “ທ່ານທັງສອງໄດ້ເຮັດການນີ້ໂດຍຣິດອັນໃດຫລືໂດຍນາມອັນໃດ”
8
ຂນະນັ້ນເປໂຕເຕັມໄປດ້ວຍພຣະວິນຍານບໍຣິສຸດ ຈຶ່ງຕອບວ່າ, “ພວກທ່ານຜູ້ປົກຄອງພົລເມືອງແລະເຖົ້າແກ່ທັງຫລາຍເອີຍ,
9
ວັນນີ້ຖ້າທ່ານທັງຫລາຍຈະໂຈດຖາມຂ້າພະເຈົ້າທັງສອງ ເຖິງຄຸນຄວາມດີທີ່ໄດ້ເຮັດແກ່ຄົນພິການຜູ້ນັ້ນວ່າ ເຂົາໄດ້ດີປົກກະຕິດ້ວຍຢ່າງໃດ
10 ກໍໃຫ້ທ່ານທັງຫລາຍກັບບັນດາພົລເມືອງອິສຣາເອນຊາບວ່າ ໂດຍພຣະນາມຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດໄທນາຊາເຣັດ ທີ່ທ່ານທັງຫລາຍໄດ້ຕອກຄຶງໄວ້ທີ່ໄມ້ກາງແຂນ ທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງບັນດານໃຫ້ຄືນພຣະຊົນ ດ້ວຍພຣະອົງນັ້ນແຫລະ, ຄົນຜູ້ນີ້ຈຶ່ງດີປົກກະຕິຢືນຢູ່ຕໍ່ຫນ້າພວກທ່ານ
11 ພຣະອົງນັ້ນແຫລະ, “ເປັນຫີນທີ່ພວກທ່ານຜູ້ເປັນພວກຊ່າງກໍ່ໄດ້ປະຖິ້ມບໍ່ຍອມໃຊ້ ຊຶ່ງໄດ້ກາຍເປັນຫີນເສົາເອກແລ້ວ”
12 ໃນຜູ້ອື່ນຄວາມລອດພົ້ນບໍ່ມີ ດ້ວຍວ່າບໍ່ມີນາມຊື່ອື່ນໃດທົ່ວໃຕ້ຟ້າ ທີ່ຊົງປະທານແກ່ມະນຸດ ເພື່ອໃຫ້ເຮົາທັງຫລາຍຕ້ອງໄດ້ພົ້ນ”
13 ເມື່ອເຂົາໄດ້ເຫັນຄວາມກ້າຫານຂອງເປໂຕກັບໂຢຮັນ ແລະສັງເກດວ່າທ່ານທັງສອງຂາດການສຶກສາ ແລະເປັນຄົນທຳມະດາສາມັນ ກໍປລາດໃຈ ແລ້ວສຳນຶກໄດ້ວ່າຄົນທັງສອງເຄີຍຢູ່ກັບພຣະເຢຊູ
14 ເມື່ອເຂົາເຫັນຄົນທີ່ດີພຍາດນັ້ນຢືນຢູ່ກັບເປໂຕແລະໂຢຮັນ ເຂົາຈຶ່ງບໍ່ມີຂໍ້ທີ່ຈະປະຕິເສດໄດ້
15 ແຕ່ເມື່ອສັ່ງໃຫ້ເປໂຕກັບໂຢຮັນອອກໄປຈາກທີ່ປະຊຸມແລ້ວ ເຂົາຈຶ່ງປຶກສາກັນ
16 ວ່າ, “ພວກເຮົາຈະເຮັດແນວໃດກັບຄົນທັງສອງນີ້ຫນໍ ເພາະການທີ່ເຂົາໄດ້ເຮັດຫມາຍສຳຄັນ ກໍຊ່າລືປາກົດແກ່ຄົນທັງປວງທີ່ຢູ່ໃນກຸງເຢຣູຊາເລັມແລ້ວ ແລະພວກເຮົາກໍປະຕິເສດບໍ່ໄດ້
17 ແຕ່ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ເຣື່ອງນີ້ແຜ່ກວ້າງອອກໄປໃນຖ້າມກາງພົລເມືອງ ໃຫ້ພວກເຮົາຫ້າມຂູ່ເຂົາບໍ່ໃຫ້ອ້າງອອກນາມຊື່ນັ້ນແກ່ຜູ້ໃດຈັກເທື່ອ”
18 ເຂົາຈຶ່ງເອີ້ນເປໂຕແລະໂຢຮັນມາ ແລ້ວຫ້າມເດັດຂາດບໍ່ໃຫ້ກ່າວຫລືສອນຢ່າງນຶ່ງຢ່າງໃດໃນນາມຂອງພຣະເຢຊູນັ້ນ
19 ຝ່າຍເປໂຕກັບໂຢຮັນໄດ້ຕອບເຂົາວ່າ, “ທີ່ຈະຟັງຄຳຂອງພວກທ່ານຫລາຍກວ່າຈະຟັງຄຳຂອງພຣະເຈົ້າ ຈະເປັນການຊອບທັມຕໍ່ພຣະພັກພຣະເຈົ້າຫລື ຂໍພວກທ່ານຈົ່ງພິຈາຣະນາເບິ່ງ
20 ເພາະວ່າຈະເປັນໄປບໍ່ໄດ້ ທີ່ຈະໃຫ້ພວກຂ້າພະເຈົ້າອຳໄວ້ໃນສິ່ງທີ່ໄດ້ເຫັນແລະໄດ້ຍິນແລ້ວ”
21 ແລະເມື່ອຂູ່ເຂົາທັງສອງອີກແລ້ວກໍປ່ອຍໄປ ບໍ່ເຫັນມີເຫດທີ່ຈະໃສ່ໂທດຢ່າງໃດ ເພາະເຫັນແກ່ພົລເມືອງ ດ້ວຍວ່າຄົນທັງປວງພາກັນສັຣເສີນພຣະເຈົ້າ ເນື່ອງດ້ວຍເຫດການທີ່ເກີດຂຶ້ນນັ້ນ
22 ເພາະວ່າຄົນທີ່ດີພຍາດດ້ວຍຫມາຍສຳຄັນນັນມີອາຍຸເກີນກວ່າສີ່ສິບປີແລ້ວ
ພວກສິດອ້ອນວອນຂໍຄວາມກ້າຫານ
23 ເມື່ອຖືກປ່ອຍແລ້ວທ່ານທັງສອງກໍໄປຫາເພື່ອນຝູງຂອງຕົນ ແລະເລົ່າເຣື່ອງທັງຫມົດທີ່ພວກປະໂຣຫິດຕົນໃຫຍ່ແລະພວກເຖົ້າແກ່ໄດ້ເວົ້າແກ່ຕົນນັ້ນ
24 ເມື່ອເຂົາທັງຫລາຍໄດ້ຍິນແລ້ວ ກໍພ້ອມໃຈກັນຍົກສຽງຂຶ້ນທູນພຣະເຈົ້າວ່າ, “ຂ້າແດ່ພຣະເຈົ້າຕົນມະຫາຣາຊ ພຣະອົງໄດ້ຊົງສ້າງຟ້າສວັນ ແຜ່ນດິນໂລກ ນ້ຳທະເລກັບສັພສິ່ງທີ່ຢູ່ໃນບ່ອນເຫລົ່ານັ້ນ
25 ພຣະອົງຊົງກ່າວໄວດ້ໂດຍພຣະວິນຍານບໍຣິສຸດ ດ້ວຍປາກດາວິດບັນພະບຸຣຸດຂອງຂ້າພຣະອົງທັງຫລາຍ ຄືຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງວ່າ, “ດ້ວຍເຫດໃດຊົນຕ່າງຊາດຈຶ່ງຮ້າຍແຮງຂຶ້ນ ແລະຊົນຊາດທັງຫລາຍຈຶ່ງຄຶດປອງຮ້າຍເປັນການເປົ່າໆ
26 ບັນດາກະສັດແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກຕັ້ງຕົວຂຶ້ນ ແລະຜູ້ປົກຄອງໄດ້ຊຸມນຸມກັນຕໍ່ສູ້ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ແລະຕໍ່ສູ້ຜູ້ທີ່ພຣະອົງຊົງຫົດສົງ”
27 ຈິງແທ້ໃນເມືອງນີ້ ທັງເຮໂຣດແລະປົນຕີອຸສປີລາດ ກັບຄົນຕ່າງຊາດ ແລະຊາວອິສຣາເອນ ໄດ້ປະຊຸມກັນຕໍ່ສູ້ພຣະເຢຊູຜູ້ຮັບໃຊ້ບໍຣິສຸດຂອງພຣະອົງ ທີ່ຊົງຫົດສົງໄວ້ແລ້ວ
28 ເພື່ອໃຫ້ສິ່ງສາຣະພັດຕາມທີ່ພຣະຫັດແລະພຣະທັຍຂອງພຣະອົງຊົງກຳນົດ ຕັ້ງແຕ່ກ່ອນມາແລ້ວນັ້ນເກີດຂຶ້ນ
29 ຂ້າແຕ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ບັດນີ້ ຂໍໂຜດທອດພຣະເນດການຂູ່ເຂັນຂອງເຂົາ ແລະຂໍໂຜດໃຫ້ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງກ່າວພຣະທັມຂອງພຣະອົງດ້ວຍໃຈກ້າ
30 ໂດຍການຊົງຢຽດພຣະຫັດຂອງພຣະອົງອອກ ເພື່ອເຮັດໃຫ້ດີພຍາດແລະໂຜດໃຫ້ຫມາຍສຳຄັນກັບການອັສຈັນບັງເກີດຂຶ້ນ ໂດຍພຣະນາມຂອງພຣະເຢຊູຜູ້ຮັບໃຊ້ບໍຣິສຸດຂອງພຣະອົງ”
31 ເມື່ອເຂົາອ້ອນວອນຈົບລົງແລ້ວ ບ່ອນທີ່ເຂົາປະຊຸມກັນນັ້ນກໍສະທ້ານຫວັ່ນໄຫວ ແລະຄົນເຫລົ່ານັ້ນໄດ້ເຕັມໄປດ້ວຍພຣະວິນຍານບໍຣິສຸດທຸກຄົນ ຈຶ່ງພາກັນກ່າວພຣະທັມຂອງພຣະເຈົ້າດ້ວຍໃຈກ້າຫານ
ທຸກສິ່ງເປັນຂອງກາງ
32 ອັນນຶ່ງຄົນທັງປວງທີ່ເຊື່ອນັ້ນກໍເປັນນ້ຳນຶ່ງໃຈດຽວກັນ ແລະບໍ່ມີຈັກຄົນອ້າງວ່າສິ່ງຂອງທີ່ຈົນມີຢູ່ນັ້ນເປັນຂອງສ່ວນຕົວ ແຕ່ຖືວ່າສິ່ງຂອງທັງຫມົດເປັນຂອງກາງ
33 ຝ່າຍພວກອັຄສາວົກກໍເຕັມໄປດ້ວຍຣິດເດດອັນໃຫຍ່ ແລະເປັນພຍານວ່າພຣະເຢຊູເຈົ້າໄດ້ຊົງຄືນພຣະຊົນແລ້ວ ແລະພຣະຄຸນອັນໃຫຍ່ໄດ້ຢູ່ກັບເຂົາທຸກຄົນ
34 ເພາະວ່າໃນພວກເຂົານັ້ນບໍ່ມີຜູ້ໃດຂັດສົນ ດ້ວຍວ່າບຸກຄົນໃດມີໄຮ່ນາຫລືຢ້າວເຮືອນກໍໄດ້ຂາຍເສັຽ ແລະນຳເງິນຄ່າຂອງທີ່ຂາຍໄດ້ນັ້ນ
35 ມາມອບໄວ້ໃນມືຂອງພວກອັຄສາວົກ ແລ້ວຈຶ່ງມີການແຈກຢາຍໃຫ້ທຸກຄົນຕາມທີ່ຕ້ອງການ
36 ຝ່າຍໂຢເຊຟທີ່ອັຄສາວົກເອີ້ນວ່າບາຣ໌ນາບັສ (ແປວ່າ ຜູ້ມີໃຈອຸດຫນູນ) ເປັນພວກເລວີໄທເກາະໄຊປຣັສ
37 ກໍໄດ້ຂາຍນາຂອງຕົນທົ່ງນຶ່ງ ແລ້ວນຳເງິນຈຳນວນນັ້ນມາມອບໃຫ້ແກ່ພວກອັຄສາວົກ
5. ອານາເນັຽກັບຊະຟີຣາ
1
ແຕ່ມີຊາຍຄົນນຶ່ງຊື່ອານາເນັຽ ພ້ອມກັບພັຣຍາຊື່ຊະຟີຣາ ໄດ້ຂາຍທີ່ດິນຂອງຕົນ
2
ສ່ວນເງິນຈຳນວນນັ້ນອານາເນັຽໄດ້ມ້ຽນໄວ້ສ່ວນນຶ່ງ ແລະພັຣຍາຂອງຕົນກໍຮູ້ນຳ ແລ້ວສ່ວນນຶ່ງອານາເນັຽໄດ້ນຳມາມອບໄວ້ແກ່ພວກອັຄສາວົກ
3
ຝ່າຍເປໂຕຈຶ່ງຖາມວ່າ, “ອານາເນັຽເອີຍ, ດ້ວຍເຫດໃດໃຈຂອງເຈົ້າເຕັມໄປດ້ວຍຊາຕານ ເຈົ້າຈຶ່ງຕົວະຕໍ່ພຣະວິນຍານບໍຣິສຸດ ແລະໄດ້ມ້ຽນຄ່າທີ່ດິນນັ້ນໄວ້ສ່ວນນຶ່ງ
4
ເມື່ອດິນນັ້ນບໍ່ທັນໄດ້ຂາຍກໍເປັນຂອງເຈົ້າ ບໍ່ແມ່ນຫລື ແລະເມື່ອຂາຍແລ້ວເງິນນັ້ນກໍຢູ່ໃນອຳນາດຂອງເຈົ້າ ບໍ່ແມ່ນຫລື ມີເຫດໃດເກີດຂຶ້ນຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ເຈົ້າຄຶດດັ່ງນີ້ໃນໃຈ ທີ່ເຈົ້າໄດ້ຕົວະນັ້ນບໍ່ແມ່ນຕົວະມະນຸດແຕ່ຕົວະພຣະເຈົ້າ”
5
ເມື່ອອານາເນັຽໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳເຫລົ່ານັ້ນກໍລົ້ມລົງຕາຍເສັຽ ຄັນຄົນທັງປວງໄດ້ຍິນເຣື່ອງນັ້ນກໍເກີດມີຄວາມສະດຸ້ງຕົກໃຈ
6
ຝ່າຍພວກຊາຍຫນຸ່ມໄດ້ລຸກຂຶ້ນຫໍ່ສົບເຂົາໄວ້ ແລ້ວຫາມອອກໄປຝັງເສັຽ
7
ຫລັງຈາກນັ້ນປະມານສາມຊົ່ວໂມງພັຣຍາຂອງເຂົາເຂົ້າມາ ໂດຍຍັງບໍ່ຮູ້ເຖິງເຣື່ອງທີ່ເກີດຂຶ້ນນັ້ນ
8
ຝ່າຍເປໂຕໄດ້ຖາມນາງວ່າ, “ຈົ່ງບອກເຮົາດູ
ເຈົ້າທັງສອງຂາຍທີ່ດິນໄດ້ຣາຄາເທົ່ານັ້ນຫລື” ນາງໄດ້ຕອບວ່າ, “ໂດຍ,
ໄດ້ເທົ່ານັ້ນແລ້ວ”
9
ເປໂຕຈຶ່ງຖາມນາງວ່າ, “ເປັນດ້ວຍເຫດໃດ ເຈົ້າທັງສອງຈຶ່ງພ້ອມໃຈກັນທົດລອງພຣະວິນຍານຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ເບິ່ງແມ໋, ຕີນຂອງພວກທີ່ໄປຝັງສົບຜົວຂອງເຈົ້າກໍມາເຖິງປະຕູແລ້ວ ເຂົາຈະຫາມສົບຂອງເຈົ້າອອກໄປເຫມືອນກັນ”
10 ໃນທັນໃດນັ້ນນາງກໍລົ້ມລົງຕາຍແຄມຕີນຂອງເປໂຕ ເມື່ອພວກຊາຍຫນຸ່ມເຂົ້າມາກໍເຫັນວ່ານາງຕາຍແລ້ວ ເຂາຈຶ່ງຫາມສົບນັ້ນອອກໄປຝັງໄວ້ຂ້າງສົບສາມີຂອງນາງ
11 ຝ່າຍຄຣິສຕະຈັກທັງຫມົດ ແລະຄົນທັງປວງທີ່ໄດ້ຍິນເຫດການນີ້ ກໍເກີດມີຄວາມສະດຸ້ງຕົກໃຈ
ຫມາຍສຳຄັນແລະການອັດສະຈັນຫລາຍຢ່າງເກີດຂຶ້ນ
12 ມີຫມາຍສຳຄັນແລະການອັດສະຈັນຫລາຍຢ່າງທີ່ເກີດຂຶ້ນດ້ວຍມືຂອງພວກອັຄສາວົກໃນຖ້າມກາງພົລເມືອງ,,,,,,, (ພວກສາວົກທັງຫມົດໄດ້ພ້ອມກັນຢູ່ໃນລະບຽງຂອງໂຊໂລໂມນ
13 ສ່ວນຄົນອື່ນໆນັ້ນບໍ່ມີໃຜກ້າເຂົ້າມາຕິດພັນຢູ່ນຳ ແຕ່ພົລເມືອງສັຣເສີນຍ້ອງຍໍເຂົາຢູ່
14 ແລະມີຊາຍແລະຍິງຈຳນວນຫລວງຫລາຍທີ່ເຊື່ອໃນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕື່ມເຂົ້າມາຫລາຍກວ່າເກົ່າອີກ),,,,,,,,
15 ຈົນວ່າເຂົາໄດ້ເອົາຄົນເຈັບປ່ວຍໃສ່ບ່ອນນອນນ້ອຍໃຫຍ່ ຫາມອອກໄປວາງໄວ້ຕາມຫົນທາງ ເພື່ອວ່າເມື່ອເປໂຕຍ່າງຜ່ານໄປນັ້ນ ຢ່າງຫນ້ອຍເງົາຂອງທ່ານຈະໄດ້ຖືກບາງຄົນ
16 ແລະມີຄົນຈຳນວນຫລາຍໄດ້ອອກມາຈາກເມືອງຕ່າງໆ ທີ່ຢູ່ລ້ອມຮອບກຸງເຢຣູຊາເລັມນຳຄົນເຈັບປ່ວຍມາ ແລະຄົນທີ່ຖືກຜີຖ່ອຍຮ້າຍບຽດບຽນ ແລະທຸກຄົນກໍດີເປັນປົກກະຕິ
ພວກອັຄສາວົກຖືກຂົ່ມເຫັງ
17 ຝ່າຍມະຫາປະໂຣຫິດກັບພັກພວກທັງຫມົດຂອງຕົນ ຄືພວກຊາດູກາຍກໍລຸກຂຶ້ນ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມເຫິງສາ
18 ຈຶ່ງໄດ້ຈັບເອົາພວກອັຄສາວົກໄປຂັງໄວ້ໃນຄຸກຕລາງ
19 ແຕ່ໃນເວລາກາງຄືນ ມີເທວະດາຕົນນຶ່ງຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ມາໄຂປະຕູຄຸກ ແລະນຳພວກອັຄສາວົກອອກໄປໂດຍບອກວ່າ,
20 “ຈົ່ງໄປຢືນຢູ່ໃນບໍຣິເວນພຣະວິຫານ ປະກາດບັນດາຖ້ອຍຄຳເຣື່ອງຊີວິດນີ້ໃຫ້ພົລເມືອງຟັງ”
21 ເມື່ອອັຄສາວົກໄດ້ຍິນຢ່າງນັ້ນແລ້ວ ພໍຮຸ່ງເຊົ້າກໍເຂົ້າໄປຕັ້ງຕົ້ນສັ່ງສອນໃນບໍຣິເວນພຣະວິຫານ ຝ່າຍມະຫາປະໂຣຫິດກັບພັກພວກຂອງຕົນ ກໍໄດ້ເອີ້ນສະມາຊິກແຫ່ງສານສູງສຸດ ຄືພວກເຖົ້າແກ່ຂອງຊົນຊາດອິສຣາເອນໃຫ້ມາປະຊຸມ ແລ້ວໃຊ້ຄົນໄປຍັງຄຸກໃຫ້ພາພວກອັຄສາວົກອອກມາ
22 ແຕ່ພໍພວກນັ້ນໄປເຖິງກໍບໍ່ເຫັນພວກອັຄສາວົກຢູ່ໃນຄຸກນັ້ນ ຈຶ່ງກັບຄືນມາຣາຍງານ
23 ໂດຍກ່າວວ່າ, “ພວກຂ້ານ້ອຍໄດ້ເຫັນປະຕູຄຸກອັດແຫນ້ນຫມັ້ນຄົງ ແລະຄົນເຝົ້າຍາມກໍຢືນຢູ່ຫນ້າປະຕູນັ້ນ ແຕ່ເມື່ອໄຂເຂົ້າໄປຂ້າງໃນກໍບໍ່ເຫັນຜູ້ໃດ”
24 ເມື່ອນາຍທະຫານຮັກສາພຣະວິຫານກັບພວກປະໂຣຫິດຕົນໃຫຍ່ໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ກໍສະງົນສົນເທໃນເຣື່ອງຂອງອັຄສາວົກວ່າຈະເປັນຢ່າງໃດຕໍ່ໄປ
25 ແລ້ວມີຜູ້ນຶ່ງມາແຈ້ງຄວາມຕໍ່ເຂົາວ່າ, “ຄົນນັ້ນທີ່ທ່ານທັງຫລາຍໄດ້ຂັງໄວ້ໃນຄຸກນັ້ນ ກຳລັງຢືນສັ່ງສອນພົລເມືອງຢູ່ໃນບໍຣິເວນພຣະວິຫານ”
26 ແລ້ວພວກທະຫານຮັກສາພຣະວິຫານກັບພວກເຈົ້າພະນັກງານ ໄດ້ໄປນຳພວກອັຄສາວົກມາໂດຍດີ ເພາະຢ້ານວ່າພົລເມືອງຈະຄວ່າງຫີນໃສ່
27 ເມື່ອເຂົາໄດ້ນຳພວກອັຄສາວົກມາແລ້ວ ກໍໃຫ້ຢືນຢູ່ຕໍ່ຫນ້າທີ່ປະຊຸມ ແລ້ວມະຫາປະໂຣຫິດຈຶ່ງໂຈດຖາມເຂົາໂດຍກ່າວວ່າ,
28 “ພວກເຮົາໄດ້ສັ່ງຫ້າມຫມູ່ເຈົ້າຢ່າງແຂງແຮງບໍ່ໃຫ້ສອນອອກນາມຊື່ນີ້ ແຕ່ເບິ່ງແມ໋, ຫມູ່ເຈົ້າໄດ້ໃຫ້ຄຳສອນນັ້ນແຜ່ໄປທົ່ວກຸງເຢຣູຊາເລັມ ແລະປາຖນາໃຫ້ຄວາມຜິດກ່ຽວກັບຄວາມຕາຍຂອງຜູ້ນັ້ນຕົກໃສ່ພວກເຮົາ”
29 ຝ່າຍເປໂຕກັບອັຄສາວົກອື່ນໆຕອບວ່າ, “ພວກຂ້ານ້ອຍຈຳຕ້ອງເຊື່ອຟັງພຣະເຈົ້າຫລາຍກວ່າເຊື່ອຟັງມະນຸດ
30 ພຣະເຢຊູຊຶ່ງທ່ານທັງຫລາຍໄດ້ຂ້າເສັຽໂດຍແຂວນໄວ້ທີ່ຕົ້ນໄມ້ນັ້ນ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງບັນພະບຸຣຸດຂອງເຮົາໄດ້ຊົງບັນດານໃຫ້ເປັນຄືນມາໃຫມ່
31 ພຣະອົງນັ້ນແຫລະ, ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງຍົກຕັ້ງໄວ້ທີ່ພຣະຫັດກ້ຳຂວາຂອງພຣະອົງ ໃຫ້ເປັນອົງພຣະຜູ້ນຳແລະອົງພຣະຜູ້ໂຜດໃຫ້ພົ້ນ ເພື່ອຈະໃຫ້ຊົນອິສຣາເອນກັບໃຈໃຫມ່ ແລ້ວຈະຊົງໂຜດຍົກຄວາມຜິດບາບຂອງເຂົາ
32 ເຮົາທັງຫລາຍຈຶ່ງເປັນພຍານເຖິງຣື່ອງເຫລົ່ານີ້ ແລະພຣະວິນຍານບໍຣິສຸດຊຶ່ງພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງປະທານໃຫ້ທຸກຄົນທີ່ເຊື່ອຟັງພຣະອົງນັ້ນ ກໍຊົງເປັນພຍານເຫມືອນກັນ”
33 ເມື່ອທີ່ປະຊຸມໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນກໍພາກັນເຈັບແຄ້ນແຫນ້ນໃຈຄຶດຢາກຂ້າເຂົາເສັຽ
34 ແຕ່ມີຟາຣີຊາຍຜູ້ນຶ່ງຊື່ຄາມາລີເອນ ເປັນຄຣູບາອາຈານທີ່ນັບຖືຂອງພົລເມືອງທັງຫມົດ ໄດ້ຢືນຂຶ້ນໃນທີ່ປະຊຸມ ແລ້ວສັ່ງໃຫ້ພາພວກອັຄສາວົກອອກໄປຈັກຫນ້ອຍນຶ່ງ
35 ທ່ານຈຶ່ງໄດ້ກ່າວແກ່ທີ່ປະຊຸມວ່າ, “ຊາວອິສຣາເອນເອີຍ, ຈົ່ງລະວັງຕົວໃຫ້ດີໃນສິ່ງທີ່ພວກທ່ານກຳລັງຈະເຮັດແກ່ຄົນເຫລົ່ານີ້
36 ເມື່ອຄາວກ່ອນມີຄົນນຶ່ງຊື່ ທູດາໄດ້ລຸກຂຶ້ນອວດວ່າຕົວເປັນຜູ້ສຳຄັນ ມີຄົນທີ່ຕິດຕາມຮ່ວມໄປປະມານສີ່ຮ້ອຍຄົນ ແຕ່ທູດານັ້ນໄດ້ຖືກຂ້າເສັຽ ແລະພັກພວກເຫລົ່ານັ້ນກໍກະຈັດກະຈາຍສູນຫາຍໄປ
37 ພາຍຫລັງຜູ້ນີ້ມີອີກຄົນນຶ່ງຊື່ ຢູດາ ເປັນໄທຄາລີເລໄດ້ປາກົດຂຶ້ນໃນຄາວຈົດບັນຊີສຳມະໂນຄົວ ແລະໄດ້ຊັກຈູງພົລເມືອງໃຫ້ຕິດຕາມຕົວໄປ ຄົນຜູ້ນັ້ນກໍຈິບຫາຍໄປເຫມືອນກັນ ແລະຄົນທັງປວງທີ່ເຊື່ອຟັງຜູ້ນັ້ນກໍກະຈັດກະຈາຍໄປ
38 ໃນເຣື່ອງນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງບອກທ່ານທັງຫລາຍວ່າ ຢ່າກ່ຽວກັບຄົນພວກນີ້ເທາະ ປ່ອຍເຂົາເສັຽ ເພາະວ່າຖ້າແຜນການຫລືກິຈການນີ້ມາຈາກມະນຸດ ມັນກໍຈະເສື່ອມສູນໄປເອງ
39 ແຕ່ຖ້າມາຈາກພຣະເຈົ້າທ່ານທັງຫລາຍຈະບໍ່ສາມາດທຳລາຍເຂົາໄດ້ ຢ້ານວ່າພວກທ່ານຈະກັບເປັນຜູ້ສູ້ຮົບຕໍ່ພຣະເຈົ້າ” ແລ້ວເຂົາກໍຍອມຟັງຄາມາລີເອນ
40 ແລະເມື່ອໄດ້ເອີ້ນພວກອັຄສາວົກເຂົ້າມາແລ້ວ ຈຶ່ງຂ້ຽນ ແລະສັ່ງຫ້າມບໍ່ໃຫ້ອອກພຣະນາມຂອງພຣະເຢຊູ ແລ້ວກໍປ່ອຍໄປ
41 ພວກອັຄສາວົກຈຶ່ງອອກໄປຈາກທີ່ປະຊຸມດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ທີ່ຊົງຖືວ່າຕົນສົມຄວນໄດ້ຖືກປມາດນິນທາເພາະເຫັນແກ່ພຣະນາມນັ້ນ
42 ແລະທຸກໆວັນໃນບໍຣິເວນພຣະວິຫານແລະຕາມບ້ານເຮືອນ ພວກອັຄສາວົກໄດ້ສັ່ງສອນແລະປະກາດຂ່າວປະເສີດບໍ່ໄດ້ຂາດ ວ່າພຣະເຢຊູຊົງເປັນພຣະຄຣິດ
6. ການເລືອກຕັ້ງຄນະເຈັດຄົນ
1
ໃນຄາວນັ້ນເມື່ອຈຳນວນພວກສິດກຳລັງທະວີຫລາຍຂຶ້ນ ພວກທີ່ປາກພາສາກຣີກໄດ້ຈົ່ມຕໍ່ພວກທີ່ປາກພາສາເຮັບເຣີວ່າ ໃນການແຈກທານທຸກໆວັນນັ້ນເຂົາເວັ້ນບໍ່ໄດ້ແຈກໃຫ້ພວກແມ່ຫມ້າຍຊາວກຣີກ
2
ຝ່າຍອັຄສາວົກສິບສອງຄົນຈຶ່ງເອີ້ນບັນດາພວກສິດໃຫ້ປະຊຸມກັນ ແລ້ວກ່າວວ່າ, “ຊຶ່ງພວກເຮົາຈະປະພຣະທັມຂອງພຣະເຈົ້າໄປ ເພື່ອໄປຮັບໃຊ້ການກິນການດື່ມກໍບໍ່ສົມຄວນ
3
ເຫດສັນນີ້ພີ່ນ້ອງທັງຫລາຍເອີຍ, ຈົ່ງຊອກຫາເຈັດຄົນໃນຖ້າມກາງພວກທ່ານທີ່ມີຊຶ່ສຽງດີ ຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍພຣະວິນຍານບໍຣິສຸດແລະສະຕິປັນຍາ ເຮົາຈະຕັ້ງເຂົາໃຫ້ດູແລການງານນີ້
4
ສ່ວນພວກເຮົາກໍຈະເອົາໃຈໃສ່ໃນການອ້ອນວອນແລະການສັ່ງສອນພຣະທັມ”
5 ຄົນທັງຫມົດໄດ້ມີຄວາມເຫັນຊອບກັບຄຳສເນີນີ້ ຈຶ່ງເລືອກເອົາຊະເຕຟາໂນ ຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມເຊື່ອແລະພຣະວິນຍານບໍຣິສຸດ ກັບຟີລິບ ໂປໂຄໂຣ ນີກາໂນ ຕີໂມນ ປາເມນາ ແລະນີໂກລາໂອ ໄທເມືອງອັນຕີໂອເຂ&